f
Wij zijn natuur
In Laren bezoek ik het Singermuseum, waar een tentoonstelling te zien was over Wij zijn Natuur. Prinses Irene van Lippe-Biesterveld vraagt hierin nogmaals aandacht voor de diepgaande relatie tussen mens en natuur. Dit wilde zij nog zeggen. Het is een indrukwekkende tentoonstelling, met mooie presentaties die laten zien hoe ook ondergronds alles met elkaar is verweven.
In de kas in de tuin liggen de boeken die voor haar inspirerend zijn geweest. Ik ga op een bankje zitten en een uur lang in รฉรฉn van die boeken lezen. Het zijn noodklok-boeken, maar ook boeken van hoop. We moeten nรน ingrijpen, anders gaat het fout.
Zelf ben ik opgegroeid met Echinaforce, wat wordt gemaakt van de Rode Zonnehoed, die in de museumtuin zo uitbundig bloeit. Zestig jaar geleden geloofde mijn moeder al in de geneeskrachtige werking van de druppels die uit het extract van deze plant kunnen worden getrokken, en kregen we dit als we verkouden werden. Pas veel later is het wetenschappelijk bevestigd dat dit middel de weerstand verhoogt.
Dus ik vind het allemaal wel prima, zulke tentoonstellingen om aandacht te vragen voor de grote waarde van de natuur. Maar ik vind de wetenschap ook heel traag en soms onwillig. We hadden wel al veel verder kunnen zijn!
Bij het verlaten van de tentoonstelling loop ik nog langs een prachtig wandkleed, helemaal opgebouwd uit kraaltjes. Om weer gewezen te worden op het hebben van geduld misschien? Maar hoe zit het dan met die noodklok?
Meer lezen? Wellicht is dit interessant...
2 gedachten over “Wij zijn natuur”
Gebruik jij nu nog echinacea?Nog steeds ben ik een grote fan van dr.Vogel(die trouwens ook een grote tuin heeft)nou ja ,hij zelf niet hoor.Wij zijn ook in Singer geweest enhebben met veel plezier rond gekeken.Hoe vond je de tuin,ontworpen door Piet Oudolf?
Gewoon een paar vraagjes en…heb het goed.
Anneke Broos.
Ik was er gisteren en heb bovenstaand wandkleed uitgebreid bekeken. Moet heel zwaar zijn, zelfs al zouden de kraaltjes van plastic zijn, zoveel als er in verwerkt waren. Het leukste van die tentoonstelling vond ik de bronzen net-echte paardenbloem op de vloer in een hoekje van een gang. Daarna nog een tijd achter in de prachtige Oudolftuin gezeten, altijd een groot genot.
Trouwens, ik denk dat de wetenschap best wel wil en zeker doet, maar men moet ook de financiรซle middelen en ondersteuning krijgen ipv bedreigd te worden (zie Vlinderstichting). Wetenschap is altijd om in een onzekere wereld de dingen iets zekerder maken, maar onderzoekers zullen altijd terughoudend zijn in zwart-wit-meningen. Die zijn ijzersterk in grijstonen. Op een bepaald moment is de overheid ook aan zet. Sorry voor mijn reactie maar ik heb me afgelopen ongekend opgewonden over die bedreiging.