Archief voor december 2015

Archief - december 2015

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode december 2015 getoond.

 

Jarig op oudejaarsdag

Gehaakt kleedje op Marklinbaan
Het jaar is rond. Voor mij wel want ik ben jarig!
Héérlijk, zo’n afgerond jaar!
Hopelijk voor jullie ook allemaal.

Geborduurd Amsterdam schilderij met Marklin boompjes
Ik ben in Amsterdam geboren en heb daarom altijd extra liefde gehad voor het Amsterdamse-huizen patroon van Mies Bloch. Ik borduurde het al toen ik 17 was, en dat vertelde ik vorig jaar ook in m’n oudejaars-blogje (voor als je het nog wilt nalezen). Het afgelopen jaar is het patroon ook heel geliefd geworden bij andere handwerkliefhebbers en als ik nog twintig boeken had waar dit patroon in staat, dan zou ik die zò kunnen verkopen want ik kreeg contact met iemand die ze graag allemaal wil.

Maar vandaag staat m’n hoofd niet naar boeken en niet naar patronen en niet naar borduren. Want ik ben jarig en het is de laatste dag van het jaar en ik trek erop uit! Ik ga een dagje naar familie in ons buurland (daar knallen ze wat minder hard).

Ik wens jullie allemaal een goede afronding van het jaar. Morgen ben ik er weer: dan met mijn nieuwjaarswensen!

Zelfgemaakte boompjes voor marklin baan
De foto’s zijn gemaakt op een oude Märklintafel. Onze zoon was bezig met een sentimental-journey naar z’n jeugd en wilde nog eens zijn treintje laten rijden. Vóórdat de boel daarna weer werd opgeborgen, maakte ik nog wat foto’s want op die oude groene ondergrond komt het handwerk goed uit. Onze kinderen maakten vroeger zelf boompjes, maar vandaag ga ik naar een heel groot bos om echte bomen te zien. En wat doen jullie op Oudejaarsdag? Maken jullie ook sentimental journeys? Fijne laatste dag gewenst!

Lees reacties (7) of geef een reactie

Tweedehandswerk op Facebook

Facebook pagina Tweedehandwerk
Twee jaar heb ik elke dag geblogd over handwerk op mijn eigen blog.
Daar heb ik een heel leuk lezerspubliek opgebouwd en daar voel ik mij comfortabel.
En nu is het jaar bijna ten einde en ga ik ook op Facebook.
Facebook is veel vluchtiger en je kunt er maar korte stukjes op schrijven, maar het heeft ook voordelen, zoals snellere interaktie.
M’n blog heeft als voordeel dat ik naar hartelust foto’s kan plaatsen zoveel als ik wil. Bijvoorbeeld extra foto’s bij de boeken die ik te koop heb.
En m’n blog heeft ook als voordeel dat al die oude blogs via de zoekfunctie nog te lezen zijn (en daar wordt verrassend vaak gebruik van gemaakt!)
Vanaf nu ga ik dus beide doen!! Elke dag bloggen op m’n blog, en elke dag iets op Facebook.

Vraag aan jullie: Als je ook op Facebook bent, wil je me daar dan liken?
En wil je het Welkom-bericht delen op je eigen pagina?
Elke tiende like krijgt van mij een presentje!
https://www.facebook.com/tweedehandswerk/

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oudejaars give-away oude borduurpatronen

Oude borduurpatronen met alfabet

Oude borduurpatronen: mooi om te zien, of je ze nou wel of niet gaat borduren.
Ik heb een heel oud boekje met biedermeier-achtige patronen en die zien er nostalgisch-mooi uit. Ik zou het boekje in m’n shop kunnen plaatsen en dan zou ik erbij schrijven dat de meeste velletjes van het boekje door de ouderdom los liggen. Maar ik heb een veel leuker idee: ik heb zes van deze velletjes los gefotografeerd. En ik ga ze ook los weggeven! Het is m’n oud-en-nieuw-give away!

Oud borduurpatroon met alfabet(1)Give-away’s heb je in blogland in allerlei soorten. Soms hoef je er niks voor te doen, alleen een mailtje of een reactie sturen dat je graag in aanmerking wilt komen voor hetgeen op die blog wordt weggegeven.
En soms wordt gevraagd of je iets wilt terugdoen.
Ik ga nu voor allebei. Wil je in aanmerking komen voor één zo’n velletje met nostalgisch borduurpatroon, waarop achterop een alfabet staat? Dan kun je reageren per mail of op bij de reacties op m’n blog. In de collage hieronder zie je zes verschillende patroon-blaadjes en je kunt aangeven welke je wilt ontvangen.

Oude borduurpatronen met alfabetten
Maar ik zou het ook leuk vinden om met deze give-away nog wat meer bekendheid te krijgen. Heb je zelf een blog? Misschien wil je dan mijn blog bij jou in de kantlijn plaatsen, waardoor ik nog wat meer nieuwe bezoekers krijg. Als je dit doet, laat het me dan weten en dan stuur ik je ook zo’n patroon want ik heb er een paar achtergehouden. Of iets anders als je dat liever wilt.

Oude patronen dus bij de afsluiting van het oude jaar! Het leek me wel toepasselijk, omdat deze oude patronen gelijk goed weergeven waarom het zo leuk is om met oud handwerk en oude patronen(boeken) bezig te zijn.
En dan òp naar het nieuwe jaar! Met nieuwe bezoekers en heel veel nieuwe foto’s en oude en nieuwe boeken en nieuwe en oude handwerken!

Lees reacties (10) of geef een reactie

Randje per week, een kussen en kerstzegels

Randje per week met kerstpostzegels

Twee jaar lang konden borduurliefhebbers elke week een randje borduren wat op internet werd gepubliceerd. Als laatste werd een olifanten-randje getoond en nu zo kwam er een einde aan een ongelooflijk populair project, waardoor heel veel vrouwen weer gingen borduren. Ik deed vorig jaar mee en borduurde een loper vol met randjes maar maakte hem niet ze heel erg lang. Ik legde hem in december op de piano en daar past hij precies. Is het jullie trouwens opgevallen dat de kerstpostzegels dit jaar dezelfde kleuren hebben als de geborduurde randjes? Ik heb nog wat bedacht om mijn laatste kerstzegels op te maken en daarover lees je in mijn andere blogje van vandaag.

f
De piano wordt steeds voller met spulletjes die zich in de loop van zo’n decembermaand vanzelf zich aandienen. “Leg maar even neer”, zo gaat dat waarschijnlijk overal wel. De randen-loper is inmiddels haast niet meer zichtbaar!
In mijn blogje van gisteren schreef ik dat ik op zoek ging naar stralende sterren (gewoon lekker weg en van het mooie weer genieten). En ik had ècht niet gedacht dat ik met dit kussen thuis zou komen! Het stond daar gewoon ‘zomaar ergens’ (het woord kringloopwinkel wil ik niet te vaak noemen op m’n blog). En even later was het van mij! Dat was me nog eens een mooie stralende ster! En ook nog weer met diezelfde kleuren rood en blauw!

Loper randje per week
Ik ben wel benieuwd wie van mijn lezers de geborduurde randjes-per-week nog meer als pianoloper gebruikt.
De initiatiefneemsters van het succesvolle RPW-project (Simone en Annelies) hebben na die 2 x 52 weken randjes borduren nu iets nieuws bedacht: in 2016 gaan er letters geborduurd worden! Super!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Rode sterren zoeken

Schilderij-droogbloemen-Mies-Bloch

Vroeger droogden we bloemen. We hingen ze ondersteboven aan het plafond en versierden er onze huizen mee. En kantoren, want ik heb ook nog herinneringen dat ik bosjes droogbloemen meenam naar m’n werk en ze daar achter de tekstverwerker ophing. Al dat gedroogde-bloemen-gedoe hoort heel erg bij de seventies en ik vond het destijds geweldig. Nu vind ik iets anders mooi: dit geborduurde droogbloemen-schilderij naar ontwerp van Mies Bloch. Er was in die droogbloemen-tijd een gratis patroon bij het tijdschrift Margriet en daarom hebben zoveel vrouwen dit patroon destijds gebruikt om zelf ook een droogbloemen-schilderij te borduren. Ik heb ze gevonden met witte achtergrond, met bruine achtergrond en met groene achtergrond. En er zijn vast nog wel meer kleuren te vinden. Gister zag ik er nog één maar die liet ik staan: eerst deze maar eens laten zien. Deze met rode achtergrond staat nu in onze woonkamer tussen de kerstspullen en voegt een vrolijke noot toe.

Geborduurd motief op grof stramien
It is the season to be jolly en nu wij een paar vrije dagen hebben en het zonnetje ook nog zo uitbundig schijnt (is het echt eind december?) ga ik op stap om de sterren die overal stralen op te zoeken.

Kantklos kleedje voor kerst

Een mooie dag  om van het mooie weer en het naderende einde van dit OUDE jaar te genieten. Fijne dag gewenst!

Geborduurd schilderij droogbloemen Mies Bloch

Lees reacties (3) of geef een reactie

Voor-het-kind-kaarten met ontwerpen van Mies Bloch

Kaart voor het kind afbeelding kerstboom
Tussen kerst en oudejaar: een bijzondere tijd!
Ik spaar deze kaarten die vroeger zijn uitgegeven in de serie Voor-het-kind. De opbrengst van de verkoop van die kaarten was voor goede doelen. Er is een keer een serie geweest met ontwerpen van Mies Bloch, met kruissteek-tafereeljes. Ik heb er één met een kerstboom-tafereeltje en met een schaats-tafereeltje. Het eerste hebben we achter de rug en of het tweede nog komt weten we niet. Maar de kaarten zijn leuk!

Kaart voor het kind afbeelding schaatsen

Lees reacties (2) of geef een reactie

Melkmeisje Vermeer in tapisserie

Rijksmuseum
Op een dag dat het rustiger is dan anders gingen wij naar het Rijksmuseum in Amsterdam. Bij binnenkomst werd er even gekeken of er niks kwaads in onze tassen zat. Nee, alleen een borduurwerk en een fototoestel: we mochten doorlopen. En dat deden we: rechtstreeks naar de eregalerij. Hier hangen de echte grote kunstwerken waar Nederlandse schilders wereldfaam mee hebben verworven. Eerst hadden we het plezier om bijna alleen voor de Nachtwacht te staan, en dat komt haast nooit voor, dat je daar een foto kunt nemen zonder ander publiek erop. En daarna wilde ik graag naar de plek waar de Vermeers hangen. Twee supposten stonden daar op wacht en ik liep naar ze toe. “Mag ik wat vragen? Ik heb een borduurwerk meegenomen want borduren is nu weer razendpopulair. Ik heb een borduurwerk van het melkmeisje en dat wil ik graag even náást de echte ophouden. Vind u dat goed?” Ze moesten even met elkaar overleggen en wilden eigenlijk zeggen dat dat niet mocht. Buiten de orde. Zoiets dòe je niet in het Rijksmuseum. “Vorig jaar had ik ook zo’n borduurwerk mee, en toen mocht ik het naast de Nachtwacht ophouden”, hielp ik ze een handje. En omdat dat tòen ook mocht, mocht het nu weer.

Melkmeisje, Vermeer, Melkmeid, borduurwerk

En met enorm veel plezier kon ik de foto maken die ik in gedachten had: Een tapisserie-borduurwerk van het Melkmeisje náást het echte Meesterwerk. Subliem! Ik mocht niet te ver achter het lijntje rijken en ik wist dat mijn momentje ook maar kort was. Anderen wilden ook graag weer in opperste aandacht naar het echte kunstwerk kijken. Mensen komen daarvoor uit Japan en Amerika en ondanks de relatieve rust van een feestdag was het toch druk genoeg. Je ziet  steeds mensen die op hun beurt wachten en als dan iemand anders opschuift, dan kunnen zìj even vol aandacht naar het schilderij van Johannes Vermeer kijken. Het schilderij uit 1658 wat al door miljoenen mensen is bewonderd. In een oude veiling catalogus aan het eind van de 17e eeuw werd dit werk vermeld als een “Meyd die melk uytgiet’.

Borduurwerk en schilderij Melkmeisje of Keukenmeid, Vermeer

Dit sublieme meesterwerk met de prachtige kleuren en de sterke compositie is heel vaak gereproduceerd. Op allerlei manieren: vroeger al in allerlei afdrukken op kalenders en posters en kaarten. En nu in onze tijd nog veel meer. Ik kocht dit jaar een mok met door mij geliefde melkmeisje erop (die kon je bij Blokker kopen, met zegeltjes van DE). En er zijn nog honderden andere mogelijkheden om de afbeelding van dit beroemde meisje dagelijks om je heen te zien. Dat was een halve eeuw geleden nog niet zo. Maar toen hadden mensen iets anders bedacht wanneer ze geen geld of mogelijkheden hadden om naar Amsterdam te reizen: ze bordúúrden die beroemde schilderijen! Lange tijd lagen die tapisserie-schilderijen  voor verguisd op rommelmarkten en iedereen deed er denigrerend over. Maar nu zijn deze borduurwerken van onze oma’s weer populair. Ik heb er drie en daar maakte ik al eens eerder een foto van. En een vierde (zonder lijst) nam ik dus nu mee naar het Rijksmuseum, voor mijn foto.

Dit borduurwerk plaats ik nu in m’n shop en ik hoop fdat iemand er net zoveel plezier mee gaat hebben als ik had toen ik een paar dagen geleden deze foto’s maakte. Een tip voor iemand die het wil kopen: je kunt er natuurlijk een tas van maken en dan hoef je ook geen toestemming te vragen om het mee te nemen in het museum, want dan is het gewoon je tas!
Toen mijn momentje vóór het beroemde schilderij voorbij was, en ik een stap naar achter deed zodat anderen er ook weer vóór konden staan, merkte ik dat er wèl naar mij gekeken was. Verschillende mensen die daar ook stonden lachten naar me en één man kwam naar me toe en zei dat hij het een leuke aktie vond, en dat het een mooi borduurwerk is. En nog glimmend van plezier vervolgde ik mijn weg weer door het Rijksmuseum.

Borduurwerk Melkmeisje Vermeer

Lees reacties (4) of geef een reactie

Kerstquilt op de Hoge Veluwe

Kerst Quilt op Park Hoge Veluwe
Het jaar loopt ten einde en ons abonnement op het Nationaal Park de Hoge Veluwe ook. Dit jaar konden we met onze auto het Park op en dat deden we voldoende vaak om ‘het abonnement eruit te halen’ maar we wilden nog één keer: vandaag op ‘derde kerstdag’. We waren niet de enigen die dat wilden en het was gewoon net zo druk als ’s zomers. Ik had een oude quilt en een thermoskan met koffie meegenomen, maar nèt toen we eraan toe waren om te gaan picknicken begon het te regenen. Dus stopten we de boel weer in de rugzak en gingen naar het museum.

Park Hoge Veluwe dreigende lucht
Op dit park zijn een paar plekken waar je witte fietsen kunt pakken en daarmee kun je het hele park doorfietsen. Daar wordt veel gebruik van gemaakt en het is ook erg leuk om te doen. Midden in het land een stukje buitenland, zo voelt dat. Maar het is gewoon een flinke zandverstuiving en een groot bos en het is er altijd rustig. Want al die andere fietsers die je tegenkomt ondersteunen juist het gevoel dat het leuk is om daar te zijn en het is niet hinderlijk of zo want het gebied is groot genoeg. En je kunt er heerlijk uitwaaien.

Rode- Quilt aan boom
Ik hing m’n oude quilt aan de bomen en terwijl ik daarmee bezig was kreeg ik een compliment van een echtpaar wat net langsliep. Ze stelden wat vragen en dus gaf ik uitleg: “Het is al een oude quilt, dus ik ben er niet meer zo zuinig op en gebruik hem gewoon als picknickkleed. Ik maakte hem twintig jaar geleden al, van allerlei oude kerststofjes uit de negentiger jaren.” En waarom ik dan die foto’s maakte? “Die zet ik vanavond op m’n blog” zei ik, “ik blog elke dag over iets met handwerk.” Daar zijn jullie inmiddels aan gewend en dit was het dan weer voor vandaag!

Lees reacties (3) of geef een reactie

On the third day of Christmas: groen!

Kerk bij Naarden
Een bekend Engels kerstliedje uit misschien wel de 16e eeuw Gehaakte pannelappenbezingt de twaalf dagen vanaf kerstfeest. In het liedje krijgt iemand op de eerste dag een patrijs in een perenboom van haar geliefde, op de tweede dag twee tortelduiven en op de derde dag drie franse hennen. En op de volgende dagen wordt de lijst nog wat langer. Ik vind het een vreemd liedje maar ook illustratief voor het feit dat kerst met ongelooflijk veel variaties wordt gevierd. In dit blogje geef ik een impressie van hoe wij deze dagen vierden en het is echt alleen maar een aan-elkaar-praten van wat foto’s die ik eerder maakte en nog even wil laten zien.

Op eerste kerstdag zagen wij in Amsterdam de narcissen DSCF2210bloeien! Vanuit een rijdende auto wilde ik dat vastleggen wat natuurlijk geen mooie foto oplevert maar ik wil dit uitzonderlijke fenomeen toch graag even laten zien. Narcissen met kerst! Het was een heel veldje vol op de toegangsweg naar de A1 en ik was er helemaal enthousiast over. Na die foto zat ik nog met m’n fototoestel op schoot en toen lukte het me ook eens om de kerk in Naarden te fotograferen vanuit de auto. Er is een stukje snelweg waarop je  deze monumentale kerk altijd zo mooi kunt zien liggen. Deze kerk is beroemd geworden in Nederland omdat ieder jaar daar de Mattheus-passion wordt opgevoerd die de helft van de regering altijd bijwoont. Maar nu is het geen pasen (ondanks die narcissen) maar kerst en wij spoedden ons naar huis om een kerstdiner voor te bereiden voor familie. Het verslag van ons bezoek aan Amsterdam komt later.

En op de tweede kerstdag  hadden we dan gister en huis vol Twee Ariadnes kerstboomvisite en dat was fijn. Het is even flink doorwerken om alles voor elkaar te krijgen maar als iedereen dan voorzien is van eten en drinken dan zijn er altijd een paar gezellige uurtjes waarop we socializen en heen-en-weer lopen en ons vermaken. M’n nicht keek naar buiten en zag daar een kerstboom op de grond liggen, met het netje er nog omheen. En met enige verbazing vroeg ze waarom die kerstboom daar nog lag. Daar moest ik dus snel een antwoord op verzinnen. Het antwoord dat ik hem gebruikte om twee oude Ariadnes op te gfotograferen was denk ik niet goed genoeg, dus er moest iets anders worden bedacht. Uiteindelijk besloten we die kerstboom gewoon binnen te halen en er lichtjes in te doen. Dat was een leuk moment en nu heb ik op de valreep ook een kerstboom in de kamer. Met meer dan genoeg inspiratie om hem te versieren; het was er alleen nog niet van gekomen.

Na het eten nog een tijdje bij elkaar zitten in de kamer: Beeldje van breiende zusjesreuze gezellig. Een zus en een nicht haalden de breipennen tevoorschijn en zaten naast elkaar op de bank elkaars werk te bewonderen en wat te kletsen over wol en patronen. Het deed me denken aan deze foto die ik maakte in Garderen, toen ik een paar weken geleden daar een kerstmarkt bezocht. Dat was in een beeldentuin en daar hebben ze heel veel Ot-en-Sien beeldjes. Maar het verschil met vroeger is dat het breien toen een plicht was en nu een ontspanning.

Bij het dat woord ‘ontspanning’ heb ik  nog een andere foto Detail zilverhaakwerk kerstklokjesdie ik nu probeer aan elkaar te praten. Het is eigenlijk niet echt mijn stijl om in één blogje meerdere onderwerpen aan elkaar te breien of te haken  maar ik zie op andere blogs vaak dat mensen dat zo doen en ik wou het ook eens proberen. Maar ik merk dat ik nu zo’n ratel-verhaal krijg en ik weet niet of ik me daar nu wel zo bij thuis voel. Maar misschien vinden jullie het gezellig om op deze derde kerstdag wat ratel-verhalen te lezen dus doe ik het ook eens zo. Op deze zilvergrijze foto is trouwens wèl wat spanning te zien, van het strakgetrokken haakwerkje waaraan een paar klokjes zijn gehangen. Ik zag dat het haken en breien met glanzend zilver- en gouddraad nu ook weer populair is en je kunt er leuke effecten mee bereiken.

Ik begon dit ratel-blogje met het de (vreemde) kadootjes die iemand DSCF1987van haar geliefde kreeg gedurende twaalf kerstdagen. It is the season to be jolly. Ik vind het heerlijk om naar de kerk te gaan met kerst en met duizenden anderen te zingen over de komst van het Licht in de wereld. En het is ook heerlijk om elkaar kadootjes en aandacht te geven, mooie kaarten te maken en te versturen, kerstbomen te versieren en met familie op de bank te zitten breien. En lekker te eten en er weer op uit te trekken. Dat laatste ga ik zodadelijk weer doen als ik m’n ongewone blog heb beëindigd. Ik heb er van geleerd dat ik me voortaan weer bij één onderwerp per blogje hou, daar voel ik me prettiger bij. Ik wens jullie vandaag – de derde kerstdag – een fijne dag toe en hoop dat jullie ook genieten van het uitzonderlijk zachte weer, de tijd om te ontspannen en fijne dingen te doen, en stil te staan bij de boodschap van de (voorbije) kerst. Tenslotte nog een foto van de retro-kerstloper waar wij gister tegenaan keken omdat ik hem op tafel had gelegd. Ook zo lekker groen!

Retro tafelloper

 

Lees reacties (7) of geef een reactie

Kerstspulletjes

Kerstspulletjes
Groeten voor allen en een fijne dag toegewenst! Ik denk dat ik het bloggen op 2e kerstdag maar even oversla, wegens naderende drukte van een kerstdiner.
Maar in mijn nieuwsbrief die ik elke zaterdagochtend verstuur heb ik zojuist wèl wat meer geschreven. Als je deze nieuwsbrief ook wilt lezen, kun je je er op abonneren. En als hij je niet bevalt kun je je ook heel makkelijk weer afmelden.
En nu ga ik gauw de keuken in: nog genoeg te doen voordat alles netjes is.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Kerst in het Rijksmuseum


Op eerste kerstdag naar het Rijksmuseum: groots!Mozaiek op vloer Rijksmuseum
De afgelopen jaren is veel geschreven over de renovatie van het neo-gotische gebouw wat zo bepalend is voor Amsterdam. Veel mensen hadden kritiek of juist grote bewondering voor de architect, die met zijn bouwstijl het katholicisme terugbracht naar Amsterdam. In onze tijd is min of meer besloten dat ‘Architectuur met een boodschap’ weer okee is en het voelde ook wel goed om vanmorgen hier bij de ingang van dit nationale museum te staan. Kerst in het Rijks!
Aan mijn voeten een grootse mozaiekvloer met in het rond diverse levensbomen.
En in het midden van deze cirkel het symbool van de Alfa en Omega.

Mozaiek Alfa en Omega in Rijksmuseum
Dit zijn de eerste en de laatste letters van het Griekse alfabet. Die twee letters bij elkaar betekent “het begin en het einde”. Het is natuurlijk wel nuttig en interessant om elk jaar kerst te vieren en de Nativity-story opnieuw te horen, maar het is ook wel zo dat die baby die toen in Bethlehem geboren werd, opgegroeid is tot een Man die de wereld veranderde. Veel mensen zijn wel bekend met de gebeurtenissen die met kerst en pasen en tijdens andere feesten herdacht worden, maar er is ook nog een deel van de Geschiedenis die nog Toekomst is. Die toekomst wordt in het laatste bijbelboek beschreven en daar komt de symboliek vandaan op die mozaiekvloer in het Rijksmuseum. In het laatste hoofdstuk, op de allerlaatste bladzijde van de bijbel staat dat Jezus (die dood is geweest en weer leeft) zei tegen Johannes:
“Zie, Ik kom spoedig en mijn loon is bij Mij om een ieder te vergelden, naardat zijn werk is. Ik ben de alpha en omega, de eerste en de laatste, het begin en het einde. Zalig zij, die hun gewaden wassen, opdat zij recht mogen hebben op het geboomte des levens en door de poorten ingaan in de stad.”

Levensboom geborduurd
Dat zijn dus de bijna-laatste woorden van de bijbel. Indrukwekkende woorden. Ik borduurde een levensboom naar een motief uit de zeventiende eeuw. Al eeuwenlang wordt dit motief gebruikt om te borduren en te schilderen. En dat gaat net zo lang door totdat die woorden waarheid zijn geworden. Dat is het spannende van “kerst vieren”. Het is niet alleen terugkijken naar een ver verleden, maar ook een uitkijken naar een nabije toekomst.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Kerstfeest vanwege een hemelse boodschap!

Sterren-van stro en geborduurde engelen
Het kerstevangelie wordt vandaag over de hele wereld gelezen. Het staat opgetekend in het tweede hoofdstuk van Lukas:

En opeens stond er een engel bij de herders en die zei tot hen:
“Ik verkondig u grote blijdschap: U is heden de Heiland geboren, namelijk Christus, de Here, in de stad van David.
En dit zij u het teken: Gij zult het kind vinden in doeken gewikkeld en liggende in een kribbe. En plotseling was er bij de engel een grote hemelse legermacht, die God loofde, zeggende:
Ere zij God in de hoge, en vrede op aarde bij mensen van het welbehagen.”

Geborduurde engelen met bazuinen
Een hemelse boodschap!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kerstnachtdienst

Kerstklokjes zilver gehaakt
In kerstnachtdiensten over de hele wereld wordt de geboorte van Jezus verkondigd. Deze gebeurtenis van het allergrootste belang heeft miljoenen kunstenaars geïnspireerd tot verbeelding en vertolking van de gegevens die hierover bekend zijn en daar komen nog steeds nieuwe expressies bij. Ik laat een simpel raamwerk zien met gehaakte vensters waaraan de klokjes tingelen. Kerstnachtdienst: met duizend mensen en een stevig drumstel Ere zij God zingen. Wij gingen naar zo’n moderne dienst waar de aloude boodschap klonk en het was prachtig!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gebreide kerstballen in een doorgedraaide wereld

gebreide kerstbal

Nu ik zo bezig was met wat boekjes over kunstbreien, kwam ik nog een bladzijde tegen in één van m’n boekjes die nog wel leuk is om te laten zien. Gebreide kerstballen kwamen de afgelopen jaren in de mode (wie had dat vroeger kunnen denken?) Je kunt ze ‘inbreien’ (zoals bovenstaande bal tegen de achtergrond van twee blauwe dozen) maar ook met ‘kunstbreien’ (dat is met veel ajoursteken) krijg je iets moois.

Het is bijna kerstavond. Het zachte licht en de zachte lucht maken datPagina uit boekje Kunstbreien het nog niet erg als kerst ‘voelt’. Wat natuurlijk nogal betrekkelijk is, want in andere delen van de wereld is het altijd zacht in de betekenis van niet-koud. En kerst heeft niks te maken met besneeuwde sterren of ballen of bomen. Kerst heeft te maken met de komst van een kind wat de wereld veranderde. Toen dit kind geboren moest worden, was er voor zijn ouders geen plaats in de herberg van Bethlehem en die omstandigheid rond zijn geboorte is miljoenvoudig bekend geworden. Nog steeds zijn er mensen voor wie geen plaats is op de wereld en daar moet dan maar plaats voor worden gemaakt. Wij en de andere mensen in onze straat en buurt kregen vandaag een brief waarin staat dat er heel dichtbij ons een AZC komt. Dat gaat de buurt veranderen. Beetje typisch van het stadsbestuur om die brief juist vandáág te bezorgen. Maar het bepaalt ons in ieder geval wèl bij de onrustige wereld waarin we kerst vieren. Een wereld waarin we kerstballen breien en ons op kreatief gebied prima amuseren, maar ook een wereld waarin schrijnend onrecht en intens verdrietige situaties zijn. Gelukkig kan dat kerst-kind van toen daar nog steeds verandering in brengen.

Dat wil zeggen: na zijn geboorte is de kerstbal aan het rollen gegaan!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een rondje kerst

Gehaakte rondjes en kleedjes
Ronde rode of witte of groene gehaakte kleedjes doen het altijd goed in de kersttijd. Er is altijd wel een plekje te vinden om er één of meer neer te leggen. Ik was op een kerstmarkt in een verzorgingstehuis (een paar weken geleden) en daar kocht ik de rode omhaakte rondjes. Eigenlijk meer omdat ik het leuk vond om iets te kopen; niet omdat ik ze nou zozeer nodig heb, want ik heb best wel genoeg. Nu vind ik het leuk om ze nog even te laten zien. Een tip misschien voor iemand die zin heeft in een klein rond kleedje, maar geen tijd meer heeft om het helemaal te haken. Je kunt dus ook een rondje knippen uit een stukje kerststof en dat omhaken: dan ben je veel sneller klaar!

Rood schortje Portugal
Ik heb ook een heel leuk schortje uit Portugal. Voor wie het kerstgevoel ook in de keuken wil beleven! Ik heb vroeger een keer zo’n schortje kado gekregen en gebruik het al jaren. Dit soort schortjes worden in grote hoeveelheden voor toeristen gemaakt maar ik zou ze niet willen afdoen als ‘toeristenspul’. Ze zijn gewoon mooi en vrolijk.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bandweven en Kaartweven

Boeken Bandweven en Kaartweven
Een band weven: dat doen we met kerst! Banden weven door samen te eten en bij elkaar te zijn. Goede stevige familiebanden!

Maar het kan ook het hele jaar door: het afgelopen jaar werd kaartweven en bandweven populair. Ik ben blij dat ik deze twee aantrekkelijke boekjes weer op m’n shop kan plaatsen. En ook nog een set kaartjes voor het kaartweven.

Terwijl ik bezig was om deze boekjes op m’n shop te plaatsen, las ik een zin uit de inleiding: “De banden (die op deze manier gemaakt worden) zijn buitengewoon stevig”. Wat een leuke zin, zo voorafgaand aan de dagen waarop ook veel families de banden weer aanhalen!

Boek Kleurig Kaartweven en band
(Deze foto komt van een eerder blogje over kaartweven, waarin nog wat uitleg wordt gegeven over deze oude techniek)

Lees reactie (1) of geef een reactie

Kantbreien en Kunstbreien

Gebreide sjaal in kleurverloop
“Rijvaardigheid” is een bekend woord. Je moet het opbouwen na het behalen van je roze papiertje.
Maar “Breivaardigheid” is inmiddels ook geen onbekend begrip meer. Ik ging er even op googelen en toen kreeg ik de terugkoppeling of ik misschien “Bereidvaardigheid” bedoelde. Nee, ik bedoelde “Breivaardigheid”: de vaardigheid die talloze breisters het afgelopen jaar hebben ontwikkeld. Er is enorm veel gebreid en op sommige websites zie je echt ongelooflijke sjaals voorbijkomen. Daarbij is het kleurverloop-garen ook nog eens ideaal om geraffineerde effecten te verkrijgen. Het model van deze sjaal heb ik het afgelopen jaar vaak gezien op internet en het leek me een beetje een vreemde vorm. Maar nu ik hem zelf heb (niet zelf gebreid) vind ik hem ideaal. Het draagt als een soort vosje over de schouder en blijft lekker zitten en geeft een leuk kleuraccent.

Al die ingewikkelde patronen zou je allemáál wel onder de noemer Boeken Kantbreien en Kunstbreien“Kunstbreien” kunnen vatten maar dat is toch niet de bedoeling. Want “kunstbreien” is al een oud woord en staat voor de techniek van ajour-breien. Meestal wordt in het rond gebreid en zo’n kleedje heeft dan een sterke uitstraling alsof het kant is. Iemand vroeg me of ik ook patronen heb van vierkante gebreide kleedjes, en nu kan ik daarop antwoorden dat ik een boek heb gevonden waar vierkante kleedjes in staan: Het nieuwe Kunstbreien.
En ik plaats ook een heel mooi boek over Kantbreien in m’n shop. Daar komt dat woord “Breivaardigheid” vandaan.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kerstpakket

Kerstpakket
Na twee boeiende studiedagen met een kerstpakket achterop de fiets door het schemerdonker naar huis fietsen: dat mocht ik gister meemaken en dat zijn van die momenten waar ik volop van geniet. En dan thuiskomen met zo’n pakket maar het nog even laten staan. Eerst eten, dan kopje koffie en dan dat pakket openmaken: top-momentje! Op het werk van m’n man zijn ze allang overgegaan op ‘bonnen’ en dat is lang zo leuk niet. De laatste keer dat hij zo’n echt verrassingspakket kreeg met een fles wijn, chocolaatjes en luxe toastjes is al weer tien jaar geleden. Uit dat pakket bewaarde ik de koker waar de wijnfles in zat. Die vond ik zo grappig: een sneeuwpop met een gebreide muts en dasje. Later zag ik deze koker vaak terug op rommelmarkten en kennelijk zat die sneeuwpop in heel veel pakketten. Achteraf had ik al die kokers wel willen kopen, maar toen dacht ik daar niet aan.
Nu zit er in mijn pakket weer iets met breien, want dat is nu nog hipper dan toen. De servetten zijn bedrukt met een breiprint en ook een plaid van fleece-stof heeft zo’n print van breisteken.
Na die studiedagen is het nu voor mij tijd om weer over te schakelen naar hoe ik straks de tafel ga dekken en waar ik die servetten bij nodig heb. Eens even denken….

Lees reactie (1) of geef een reactie

Poppedutje

Gebreid poppetje tussen haakwerk
Poppetjes hebben het makkelijk: die hoeven alleen maar te liggen waar de poppemoeder ze neerlegt. Maar echte moeders moeten nog even wat werk verzetten voordat ze weer klaar zijn om visite te ontvangen. Dit schattige popje werd door m’n handwerkvriendin gemaakt: ze had een hele mand vol. Ik vroeg me af of het leuk zou zijn om ze op m’n shop te zetten, maar aarzelde. Wat vinden jullie: dit zijn toch een Mand met gebreide poppetjespracht-popjes?
Nu hebben we het net rond met mailtjes en telefoontjes dat m’n familie over een paar dagen bij ons komt kerst-vieren. Elk jaar een wisselend gezelschap omdat de helft van de familie altijd in het buitenland is. Maar dit jaar is er ook wat buitenlandse familie die voor de kerst naar Nederland komt. En dan kan ik eindelijk dit popje geven aan een klein meisje van één jaar oud. Daar verheug ik me op! Maar eerst moet ik dus nog even aan het werk voordat ik ook kan uitrusten!
En mochten jullie ook denken dat je veel meer wilt doen dan de tijd toelaat: volg het voorbeeld van dit popje: tussendoor een dutje doen!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Dreaming of a white Christmas?

Rood quiltje in besneeuwd bos
Een witte kerst gaat het niet worden! Ik heb een oude foto opgezocht van een oud quiltje. Kerststofjes uit de negentiger jaren met allemaal verschillende restjes rood. Nergens voor nodig om zo zuinig te doen, maar dat doen stofjes-liefhebbers soms.

Voor wie misschien droomde van een witte kerst: we zullen het met plaatjes van vorige jaren moeten doen, want: een witte kerst gaat het niet worden!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zeeman met pijp

borduurwerken zeeman met pijp
Deze borduurwerken zijn precies even groot, maar de lijst maakt nogal een verschil in hoe je ertegenaan kijkt.De stoere zeemannen (die vroeger veelvuldig geborduurd zijn) zeilden weg over alle wereldzeeën en kwamen met hun boten en bootjes in verre wereldhavens. Eén zo’n geborduurde zeeman kwam helemaal in Reykjavik terecht en daar stond hij in een winkel en was voor veel geld te koop. Dat hoorde ik van iemand die mij gister mailde en blij was dat ze ook dichter bij huis zo’n geborduurde zeeman kon kopen. Ik heb de pijproker daarom bevrijd uit zijn eikenhouten lijst en het borduurwerk naar haar opgestuurd. En dat vond ik ook heel leuk om te doen. Sommige borduurwerken staan al wat langer op m’n shop (en dan is het leuk als er een bestelling voor is) en andere produkten staan er maar een paar uur op (zoals het kleine stoplapje van gister, wat gelijk werd besteld).

Voordat ik de zeeman bevrijdde uit zijn eikenhout (dat is natuurlijk ook echt nìks geweest voor zo’n vrijbuiter, om altijd maar opgesloten te zitten in die zware lijst), maakte ik nog even deze foto. Want ik heb nèt weer een nieuwe geborduurde zeeman met pijp en die plaats ik in m’n shop. Deze schipper wil ook graag overvaren naar iemand die hem graag wil zien op een tas of kussen!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Kerstspulletjes handwerk

Handwerkjes voor kerst
Naderende kerst heeft effect op spulletjes die tevoorschijn komen. Ik wordt er soms een beetje kierewiet van van al dat rondslingerende spul. Hebben jullie ook overal wat liggen of hangt alles netjes op een prikbord of in een prikboom?
Temidden van deze uitstalling heb ik een klein schatje neergelegd: een oud stoplapje. In minder drukke tijden zou ik nog eens kunnen vertellen waarom stoplappen nu weer zo aantrekkelijk zijn (ze zijn gewoon in de mode!), maar ik neem maar even aan dat de helft van mijn lezers wel weet wat stoplappen zijn. En de andere helft denkt misschien gewoon: wat een gek lapje! Ach nou ja, dat is het ook wel. Een oud oefenlapje. Ik plaats dit stoplapje in m’n shopje en dan heb ik eindelijk ook eens een stoplapje te koop. Nu nog een stop op m’n woordenstroom. Want dan kan ik weer verder met opruimen: nog genoeg te doen!

Kerst spulletjes handwerk

Lees reacties (2) of geef een reactie

Op de kortste dag

Gehaakt plantenpotje
Op 21-12 is het de kortste dag van het jaar. Het is uitzonderlijk warm voor december en ik ben alweer aan het Speuren naar Speenkruid. Dat doe ik meestal pas nà kerst en ik vind het ook wel gek dat ik nu alweer aan het kijken ben in de Bermen of er al wat Bloeit. Maar het gaat gewoon vanzelf.

Om half 5 ging de zon onder en werd het alweer donker. Ziezo: de korste dag zit erop. Vanaf nu worden de dagen weer langer. En dat is een vrolijke gedachte die bij dit gekleurde en gehaakte bloempotje past.

Lees reacties (5) of geef een reactie

Geborduurde Fazanten op een dekservet

Geborduurde vogels op servet
Soms vind ik geborduurde placemats of tafelkleden veel te mooi om te gebruiken. Stel je voor dat er een vlek op komt, dan is het borduurwerk in één keer niet zo mooi meer. Ik heb me vaak verbaasd over foto’s in tijdschriften waar prachtig uitgevoerd handwerk wordt gecombineerd met schaaltjes oliebollen of borden met rood fruit of kommetjes met jus. Het wordt dan allemaal héél mooi neergezet zodat er foto’s kunnen worden gemaakt waarop het borduurwerk tussen de gerechten schittert. In handwerktijdschriften is het ook wel begrijpelijk dat het borduurwerk voor een tafelkleed zo aantrekkelijk mogelijk wordt gepresenteerd maar toch vind ik het niet altijd logisch. Je stopt tientallen uren in een handwerk en als je even knoeit met het eten loop je kans dat de vlek van die ene seconde meer aandacht trekt dan het borduurwerk van al die uren. Sommige tafelkleden kunnen wel tegen een warme wasbeurt, maar ik denk dat dit geborduurde servet beter niet bedekt kan worden met een etensbord. Lijkt me beter om als decoratie ergens neer te leggen. Het is nieuw gemaakt en het is mooi! Opvliegende fazanten. Misschien vliegen ze wel expres op, omdat ze niet òp het bord willen liggen….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Over het Nederlandse en het Griekse alfabet

Alfabet geborduurd

Alle geleerdheid begint met het alfabet. Niet het Nederlandse alfabet maar het Griekse. Alfa Bèta Gamma. Ik wou dat ik daar ook een merklap of een patroon van had! Of zouden DSCF1987de Grieken niet zulke merklappen hebben gemaakt zoals wij nu al een paar eeuwen doen?
Het Griekse Alfabet is in de negende eeuw voor Christus ontstaan en heeft de grondslag gevormd voor heel wat latere alfabetten, zoals het Koptische, Cyrillische en het Latijnse alfabet. Het Griekse alfabet heeft een belangrijke ontwikkeling in gang gezet, namelijk het gebruik van klinkers. Oudere schriften zoals het Egyptisch en Hebreeuws kenden alleen maar medeklinkers. In deze oude talen was dat geen probleem, omdat woorden die in deze talen slechts één klinker verschillen meestal een gelijke betekenis hebben. Maar bij de Indo-Europese talen bestonden of ontstonden veel woorden die op elkaar lijken, met slechts een klein of zelfs helemaal geen klinkerverschil, maar die een totaal andere betekenis hebben. Daarom vervingen de Grieken enkele onnodige medeklinkers door klinkers en daarmee voerden ze dus in feite deze klinkers in in het alfabet.

En er is nog veel meer te leren en te weten over alfabetten en strukturen Bos bloemen op fonteinvan taal. Ook over de ontwikkeling van taal. Dat is interessant en zinvol want dan kun je oude geschriften uit vroegere eeuwen beter lezen. En beter begrijpen waarom iets werd geschreven en wat de preciese betekenis ervan was. Eerst naar school gaan en het Nederlandse alfabet leren dus. En als de middelbare school is afgerond kun je naar de universiteit gaan. En als je dan nog verder wilt studeren, dan kun je gaan promoveren. Een lange weg! Ik was gister uitgenodigd om bij de promotie-receptie te zijn van iemand die het Grieks zo grondig beheerst dat ze erop kon promoveren, na lange jaren van studie en onderzoek. Ik voelde me bevoorrecht om haar te feliciteren en ben onder de indruk van al die kennis en kundigheid. Wat waardevol als mensen zoveel jaren studie ervoor over hebben om door te dringen in de basis van onze beschaving.

Lees reacties (6) of geef een reactie

Bijzondere Dagen en Dingen

Kasteel Staverden
We zitten in de weken waarin er van alles gebeurt. Afspraken die we nog willen nakomen, spullen die we nog willen wegbrengen of ophalen. Feestjes en Festiviteiten. We zijn bezig met Dagen en Dingen. Het zijn leuke weken maar soms ook drukke weken. Ik merk dat ik niet alles (meer) kan doen wat ik me had voorgenomen en merk ook dat ik steeds meer ga denken: “Laat maar. Komt volgend jaar wel weer.” Want als ik dat Nìet doe, dan kan ik ook niet meer genieten van het Nu.

Dus probeer ik op elke dag wel de mooie dingen te Standbeeld witte pauwen Staverdenzien, en soms rijd ik graag een eindje om om iets moois te zien. Dit kasteel bijvoorbeeld. Het is kasteel Staverden en een paar dagen geleden had ik daar de auto geparkeerd om even te wandelen. Slechte timing, want de bladblazers waren aan het werk. Maar toch ook mooi genoeg om daar even te zijn en te genieten van een plekje waar je (midden in het bos) even buiten het gewone gebeuren bent. Ik maakte een foto van de witte pauwen en m’n gedachten waren alweer bezig met wat ik met die foto’s wilde doen. Ik wil namelijk nog zo’n oud-hollands motief borduren met pauwen. Of wacht eens: dat deed ik al, maar waar is dat borduurwerkje nu gebleven? En wéér moet ik tot de conclusie komen: “Laat maar, komt volgend jaar wel weer.”

Dit prachtige witte kleedje: ook een later-meer-foto. De foto’s maakte ik al, ook van nog andere kanten kleedjes, maar ze komen pas later op m’n shop. Tòch even laten zien hoe mooi het is:

kleedjes met kant

 

Laat wat van je horen en geef een reactie

Cuna-handwerk in kerstkleuren

Kerstkleedje Cuna handwerk
Op de San-Blas-eilanden langs de noordoostkust van Panama wonen de Kerstkleedje in Cuna-techniekCuna-Indianen. De vrouwen van deze stam dragen nog altijd de traditionele bloezes die mola’s genoemd worden. Deze mola’s zijn versierd met veelkleurige applicaties: wonderlijke beesten, bloemen, planten. Deze worden op een bijzondere manier gemaakt. De techniek is eigenlijk eenvoudig: drie of meer lagen stof worden op elkaar gelegd, en uit de verschillende lagen worden stukjes geknopt zodat op het laatst alle verschillende kleuren stof in het motief naar voren komen.

Dit mooie kleedje in de Cuna-techniek is een paar jaar mijn lievelings-kleedje geweest in de kersttijd. Maar nu mag het door naar iemand anders die dit ook mooi vindt. Dit soort kleedjes worden vaak ook gewoon ‘Mola’s’ genoemd.

 

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude Italiaanse handwerk-encyclopedie

Pagina uit Italiaanse oude handwerkencyclopedie
Is iemand nog op zoek naar een oude Italiaanse handwerkencyclopedie? Al die technieken van open naaiwerk, witborduurwerk, kantbreien en filet-haakwerk die in Nederland tot in de finesses werden beoefend, waren ook in andere landen bekend. Vooral in Italië werd al eeuwenlang op hoog nivo naaldkunst beoefend. In een oude handwerkencyclopedie staan al die technieken in beschreven. Makkelijk voor als je Italiaans kent, maar ook aantrekkelijk voor wie alleen naar de mooie afbeeldingen wil kijken. Trouwens: de foto’s van hoe een bepaalde techniek werd gedaan zijn ook best wel bruikbaar.

Op de foto laat ik het opengeslagen boek zien op een pagina waar een vierkant kunstbreiwerk is afgebeeld. Iemand wilde een boekje bestellen wat ik in m’n shop heb over kunstbreien, maar ze vroeg of daar ook vierkante breisels instaan. Ik moet haar nog antwoorden dat dat niet het geval is (de meeste kunstbreiwerken zijn rond of ovaal), maar nu vond ik gister deze prachtige handwerk-encyclopedie. (Nergens anders in Nederland te koop!) Ik ging gelijk even kijken of er ook een kunstig gebreid vierkant kleedje instaat en dat is zo. Vroeger konden ze toch echt werkelijk van alles op het gebied van naaldkunst. Je valt van de ene verbazing in de andere als je zo’n boek doorbladert. Ik heb wel tien foto’s gemaakt van pagina’s van dit boek en die plaats ik bij de galerij bij dit boek in m’n shop. Zodat jullie je ook even kunnen verbazen over al dat moois.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Rode borduurwerkjes voor kerst

Rode borduurwerkjes en patroon voor kerst

In de kersttijd haal ik mijn rode geborduurde randen weer tevoorschijn en meestal borduur ik er nog weer iets bij.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleedje in kelimsteek

Detail kelim kleedje met vogeltjes
Dit kleedje kocht ik vandaag. Ik ben er heel blij mee en wil het even showen. Niet voor de verkoop, want ik vind het zelf veel te mooi. Het is gemaakt in kelim-steek en dat kom je niet zo vaak tegen. En de kleuren: die zijn subliem!

Kleedje met pauwen

Laat wat van je horen en geef een reactie

Goede sier! (Boekjes over sieraden)

Collage boeken over kralen sieraden
Met de feestdagen willen we graag goed voor de dag komen. “Goede sier” maken met ons huis, ons eten en onszelf. Dat laatste is makkelijk: gewoon een zwart jurkje en daar dan een paar goed-gekozen kettingen en armbanden bij. Makkelijk gezegd, maar niet makkelijk gedaan, want velen vond ons voelen zich helemaal niet happy in een ‘simpel zwart jurkje’. Maar wat we ook aantrekken: een versiering hoort er wel bij! En die kun je ook zelf maken!

Ik heb tien oude boekjes en die laten zien hoe dat in 1963 en in 1994 ging: kralen rijgen op allerlei manieren! In één van deze boekjes staat een voorwoord dat kralen rijgen al zo oud is als de wereld en dat de mens altijd al zichzelf heeft versierd. Daar zijn voldoende opgravingen en afbeeldingen van gevonden. In de tijd van deze boekjes was er een enorme opleving van de kettingen-mode en vooral de boekjes van Pien Lemstra droegen daaraan bij. Ze schreef toen ook al dat er weer allerlei kralen-winkels waren waar je heel veel moois kon kopen en wilde in haar boekjes laten zien hoe je daar dan een mooi sieraad van maakt. En nu is kralenrijgen ook weer leuk om te doen en staan deze boekjes in m’n shop. Ik had vroeger als kind glanzende plastik kralen waar ik dol op was en nu de kindertijd al een eindje achter me ligt vind ik het mooi om te weten: een mens is nooit te oud om kralen te rijgen! Dan kun je ‘goede sier’ maken met een eigen ketting!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kerstkrans van voeringstof

Kerstkrans van lapjes
Hebben jullie ook van die kerstversieringen die elk jaar weer tevoorschijn komen? Ongeacht de nieuwe kerstmode: dat ene speciale ding met herinneringen moet erbij! Dat heb ik met deze kerstkrans. Het was hip in de negentiger jaren om van voeringstof kleine lapjes te knippen met de kartelschaar. En die lapjes kon je met de achterkant van een haaknaald in een bol of krans van styropur prikken. Wat was dat leuk om met kleine kinderen te doen! Ik had aan alle naaiende vrouwen in m’n omgeving om resten voeringsstof gevraagd en ik had een heel stel vriendinnetjes van m’n dochter uitgenodigd en samen zaten ze rond de tafel lapjes te knippen en te prikken. En toen ze vertrokken waren en de drukte weer voorbij was, had ik zo’n zin om voor mezelf ook nog zo’n project te doen en dat werd deze krans. Dat was nog te moeilijk voor de zeven-jarige vriendinnetjes geweest, en ik was er ook stiekem wel blij om dat ze die voor mij hadden laten liggen.

De eerste kerstkaarten zijn ook weer op de mat gevallen: dank! Deze van m’n handwerkvriendin. Met ook zo’n mooi rood strikje. Knutselen en uitwisselen met vriendinnen: leuk als je nog zeven bent, en ook nog steeds leuk nu we ‘groot’ zijn!

 

Update: na dit blogje vond ik nog een boekje kerstkrans lapjeswaarin deze prik-kunst van lapjes op piepschuim staat beschreven. Het boekje werd geschreven door Marianne Perlot, die in de negentiger jaren het éne na het andere boekje schreef op knutselgebied en daarmee behoorlijk bekend werd. Het boekje waar onderstaande afbeelding uitkomt heet: Interieurdecoraties. Oók zo’n  krans in kerstkleuren!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Spakenburgse mutsjes

Gehaakte kaarten uit Spakenburg
Deze prachtige kaarten rechtstreeks uit Spakenburg hebben een verhaal. En dat ga ik in dit blogje vertellen!

Ik had gister zin en tijd om nog eens in het oude vissersstadje te zijn. Eerst  nam ik een foto van de haven , waar de boten onder dekzeil een winterse indruk maken. Ik stond daar precies op dezelfde plek als anderhalf jaar geleden, toen ik daar een rood-wit-blauwe quilt fotografeerde op 5 mei. Maar nu regende het en wilde ik gauw naar het museum.

Folders en haakwerk uit Spakenburg

De Spakenburgse ondermuts stond recent in de belangstelling in handwerkland en in het museum kon ik er heel veel bewonderen. Allereerst op de muur. Daar was een levensgrote foto geplaatst op de muur achter een vissersbootje zodat je als bezoeker haast ìn het tafereel gezogen werd. Knap gedaan. Maar ‘tafereel’ is niet het goede woord. Dit is ècht! Zò stonden de vissersvrouwen op de uitkijk te wachten op de mannen. Wat een spanning vaak, wat een ontberingen. Wàt een geschiedenis!

Vissersboot in Museum Spakenburg
En er was ook een vitrine waarin een groot aantal verschillende mutsjes Foto op muur in museum Spakenburgwaren tentoongesteld. Ik wist niet dat er zoveel verschillende waren, maar ik leerde dat elke vrouw haar eigen patronen verzon en variëerde. Eén van deze patronen is nu gepubliceerd in het tijdschrift Handwerken zonder Grenzen. Recent kreeg ik een extra exemplaar van dit nummer (HzG nr. 191) en dat plaats ik nu in m’n shop. Voor een liefhebber die graag de reportage over de Spakenburgse mutsjes wil nalezen.
Ik merkte dat het patroon wat hierin is gepubliceerd hetzelfde is als een gratis patroon wat in de tentoonstelling “Aan de hand van de maakster” in Enkhuizen lag. Daar heb ik ook een extra patroon van (voor in m’n shop).

In de museumwinkel hoorde ik dat het zeer fijne haakwerk meerdere behandelingen krijgt met stijfsel en strijksel waardoor de mutsjes de karakteristieke kartonachtige uitstraling krijgen. Er waren ook een paar oude mutsjes te koop, en het leek me wel erg leuk om er weer één in m’n shop te hebben. Ik vind het zelf ook leuk om zo’n oud en authentiek mutsje weer even in huis te hebben!
En nog meer: er waren ook kaarten met te koop met Spakenburgs haakwerk. Niet oud-en-authentiek maar nieuw-en-authentiek dus. Deze worden door oudere Spakenburgse vrouwen gemaakt volgens de eigen waardevolle patronen en technieken. Ik kocht drie van deze kunstwerken en ben benieuwd of er belangstelling voor is. Ze zijn echt héél erg mooi!

Spakenburgs mutsje met patronen
Het handwerk op de blauwe kaarten kan ook heel goed op een donkerblauwe of zwarte ondergrond genaaid worden om er een kussentje van te maken.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tuintafelkleedje of feestkleedje

Vaas met bloemen op geborduurd tafelkleed
Als je de tafel feestelijk wilt dekken, dan is een geborduurd tafelkleedje een goed idee. Vorige week plaatste ik wat geborduurde tafelkleedjes in m’n shop, met het oog op de naderende feestdagen, maar ik was vergeten dat ik deze foto in de zomer al eerder had gemaakt. Ik wilde toen eens proberen om de feestelijkheid van dit geborduurde kleedje te benadrukken zònder gelijk al m’n serviesgoed uit de kast te halen. Geslaagd?

Tafeltje met kleedje in bos
En deze kleedjes-foto kwam ik nu ook weer tegen. Ik ga ’s zomers wel eens blauwe bessen plukken bij een kwekerij en na afloop dan nog even bijkomen met een kopje koffie uit de thermoskan. Klapstoeltjes uit de auto, opklaptafeltje, kopje koffie….. èn een kleedje! Met zo’n kleedje is een picknick gelijk nòg feestelijker!

Geborduurde kaart feestdagen
En dan nu deze nieuwe foto van een geborduurd kleedje met open naaiwerk wat ik vandaag ook nog in m’n shop wilde plaatsen. Opnieuw een poging om de feestelijkheid van zo’n kleedje te laten zien zònder alvast de tafel te hoeven dekken. Deze mooie kaart kocht ik van een kaarten-kunstenares (daar zijn er heel wat van in Nederland!) en doe ik zo op de post. Voor een lief echtpaar dat een huwelijks-jubileum viert. Zo vlak voor de kerst zijn er ook nog altijd allerlei andere feestdagen te vieren en dan is zo’n neutrale tekst met ‘fijne feestdagen’ wel handig. Al die krullen en kralen benadrukken de feestelijkheid van gebeurtenissen. En mijn gedachte in dit blogje was: Die oude kleedjes zijn heel erg leuk om de tafel mooi mee te dekken (hoewel ik daar nu nog geen zin in had), maar ze zijn ook het hele jaar leuk! Neem ze vooral mee naar buiten!

Trouwens: ik heb vanmorgen twee uur in de tuin gewerkt en ik had bìjna ook een kleedje over de tuintafel gedaan om daar een kopje koffie te drinken. Zò warm was het vandaag in december!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Spakenburg bij motregen

Haven in Spakenburg
Op één van de snelwegen in het midden van het land is een afslag “Bunschoten-Boek KlederdrachtenSpakenburg” en als je die neemt ben je na een paar kilometer al in het oude vissersplaatsje aan de vroegere Zuiderzee. Ik had me al zo vaak voorgenomen dat ik nog een keer op een rustig momentje naar het museum daar wilde, en vandaag deed ik dat. Spakenburg-bij-motregen: niet zo voor de hand liggend om daar op zo’n miezerige dag rond te lopen maar het was best leuk. En het deed me denken aan de voorkant van één van m’n klederdracht-boeken: daar staat een vrouw in Spakenburger klederdracht voorop mèt een plu! (Dit boek is geschreven door Constance Nieuwhoff en zij is dezelfde die ook het boek over klederdrachten in de Ariadne-reeks schreef).

Elke vrijdag staat bij ons in het winkelcentrum een viskraam Opstelling vis schoonmaken in museum Spakenburgvan waaruit twee moderne vrouwen uit Spakenburg hun lekkerbekjes verkopen. Vaak ga ik op vrijdag even een praatje met hen maken, terwijl mijn bestelde kabeljouw in het vet ligt. Volgende keer kan ik tegen ze zeggen: Jullie komen elke week bij ons, nu ben ik ook een keer bij jùllie geweest! Heerlijke vis komt daar altijd vandaan en het museum liet zien hoe dat vroeger toeging.

Opstelling in museum Spakenburg
Maar ik kwam eigenlijk niet voor de vis naar Spakenburg, maar voor de klederdracht. Ik wilde nog eens rondlopen daar en kijken naar die karakteristieke kleding. En het was leuk om daar nu een rustig uur voor te hebben, zonder drommen toeristen. Alleen maar één cameraploeg die daar ook rondliep en foto’s maakte van een heel gezin dat in de bedstee mocht kruipen om te poseren. Voor de rest heerlijk rustig. Morgen nog wat meer foto’s van dit fotogenieke plekje.

Opstelling koffiedrinken in museum Spakenburg

Lees reactie (1) of geef een reactie

Naar een verjaardag

Kaart en rozen
Mijn jongste zus was jarig vandaag en ik ging naar haar toe. Mijn moeder (die iets te oud is om zo’n eind in de auto te zitten) had gevraagd of ik bloemen wilde kopen namens haar en dat deed ik. En nadat die in een vaas waren gezet kwam de post en bracht een kaart van mijn oudste zus. Wat een leuke naaimachine-kaart! Achterop had ze geschreven dat dit plaatje zo’n mooie herinnering is aan hoe onze moeder vroeger kleren voor ons naaide. En zo haalden we als zussen op deze verjaardag nog weer wat herinneringen op.

En die herinneringen sluiten helemaal aan bij wat mijn schoonzus me pas liet zien. Ze had een oud patroon gevonden van een jurkje wat haar moeder in 1963 had besteld. In de envelop zat ook een foto van haar als klein meisje waarop ze het jurkje aan heeft. En aan de hand van het poststempel op die oude envelop en de datum van de vakantie waarop ze het jurkje droeg, kon ze het terugrekenen: tussen de bestelling van dat patroon en de dag waarop de foto werd gemaakt zaten maar een paar dagen. Ineens wordt het dan duidelijk: de moeder zag de vakantie naderen, het was mooi weer, en ze wilde voor haar kleine meisje nog even een mooi zomerjurkje naaien. Wat lief!

Oud patroon jurkje
Al die herinneringen komen boven bij die naaimachine-kaart van Husqvarna. Mijn moeder had vroeger een Singer en daar heeft zo zo enorm veel mee genaaid. En al die andere moeders in de zestiger en zeventiger jaren hadden ook naaimachines, en maakten jurkjes en rokjes en broekjes en bloesjes voor hun kinderen. Wat een enorme liefde en toewijding sprak er uit al die nijverheid!
M’n schoonzus bewaart en koestert die envelop met dat patroon en die foto. En m’n zus bewaart haar kaart. Maar het is ook leuk als we  onze moeders (als het nog kan) ook eens zo’n bos rozen geven voor al die lieve jurkjes die ze voor ons naaiden. Ik ga het doen, zodra ik weer bij mijn moeder op bezoek ga. En als ik dan ook nog ergens zo’n mooie naaimachine-kaart vind, dan doe ik die erbij en schrijf ik er achterop: Bedankt mam!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Cyclaam

Roze bloem van Cyclaam

Bij de supermarkt kocht ik een eenvoudige cyclaam en die paste mooi op de foto bij een ouderwets handwerkboek. In ons idee is de cyclaam ook een plantje wat in de vorige eeuw thuishoort. Maar dat had ik mis, want de cyclaam was al in de oudheid bekend, met name om zijn geneeskrachtige eigenschappen. Het is Boek de grote handwerkencyclopedieo.a. een krachtig laxeermiddel en dat wisten ze toen al. Op de Griekse eilanden wordt de cyclaam vooral gevonden in de nabijheid van kloosters en dat duidt erop dat monniken die plantjes daar neerzetten en dat zullen ze vast ook niet voor niks hebben gedaan. Later, in de 16e eeuw, kwam de cyclaam naar Europa, want koningin Elisabeth vond het een mooie plant en wilde hem graag in haar botanische tuinen. Vlaamse schilders ontdekten de plant ook en zagen er een mooi symbool in om Maria’s bloedende hart mee uit te beelden.

Daarna kwamen er weer een paar eeuwen dat de cyclaam in vergeteldheid raakte, maar in de tijd dat onze moeders overal planten neerzetten, was de cyclaam populair. Een echte kamerplant uit de vorige eeuw dus. En daarom vond ik hem leuk naast die grote Handwerkencyclopedie uit de vorige eeuw.
En nu kun je deze plant gewoon bij de supermarkt kopen. Mijn plantje was na de foto bij het handwerkboek al bijna uitgebloeid, maar m’n man zei: “Heb je nog boodschappen nodig? Want ik wil er ook nog één halen.” Hij had zin om een opstelling te maken van z’n foto-apparatuur om een close-up te maken. Met deze foto’s  als resultaat.

Geborduurd schilderij Cyclaam
Het woord cyclaam is afgeleid van het Griekse κυκλος, wat cirkel of schietschijf betekent. De plant wordt vaak cyclamen genoemd doordat men dacht dat dit een goede meervoud-vorm was.
Een plant met ronde bladen die op een schietschijf lijken en krachtige roze bloemen: wat een leuke plant! Ondanks die schietschijf-vergelijking kan het plantje behoorlijk oud worden en dat is dan wel een bemoediging. Ik hou van de cyclaam! (Ik bedoel: ik voel me soms ook wel eens een schietschijf….)
Mijn geborduurde cyclaam heb ik ook al heel lang en vandaag is het tijd voor een plaatsje in mijn shop. Voor wie een roze cyclaam wil die ook heel lang goed blijft! Het is een prachtig exemplaar!

Roze Cyclaam

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gehaakte gordijntjes

Gehaakte oude witte gordijntjes
Gehaakte gordijntjes! We haakten volop valletjes (halve gordijntjes op ooghoogte) en raambedekkingen en randjes in de zeventiger en tachtiger jaren. Bijna elk handwerktijdschrift had in die tijd patronen voor dit soort filet-haakwerk en de Durableboekjes werden zeer bekend en geliefd vanwege al hun haakpatronen. Het leukst stonden die gordijntjes voor ramen van boerderijtjes of van huizen met een landelijke uitstraling, maar ook voor de ramen van moderne huizen zag je ze hangen. En wat waren ze leuk!
Het afgelopen jaar had ik flink wat Durable boekjes kunnen vinden (soms één oud beduimeld exemplaar en soms vier tegelijk) en telkens waren ze snel weer verkocht als ze eenmaal op m’n shop stonden. En ik Gehaakt gordijntjeverstuurde ze ook naar Canada, waar óók nog dames wonen met goede herinneringen aan deze Hollandse huizen-versiering. Soms schreef iemand er wat bij waarom ze blij was dat een boekje had gevonden, en opvallend vaak las ik dat iemand ook zo’n gordijntje voor de buurvrouw wilde haken. Staat leuk als twee huizen naast elkaar dan ook dezelfde gordijntjes voor de ramen hebben. En wat lief dat we dat in Nederland soms doen voor de buurvrouw.

Helaas zijn m’n Durable-boekjes alweer een tijdje op (ik blijf wel zoeken naar nieuwe) maar ik heb nu wat anders: kant en klare gordijntjes! Dan moet het natuurlijk wel net passen. Maar je kunt ze natuurlijk ook gewoon als kleedje (in de kersttijd) gebruiken. Vooral die vier rechte gordijntjes zijn daar wel geschikt voor. Het patroontje van deze vier heb ik vroeger ook gebruikt en het leek moeilijk maar was het niet. Ik woon nu in een modern huis en ik vind dat gordijntjes daar niet echt bij passen. Maar als ik in een boerderijtje woonde, zou ik zò weer gordijntjes willen haken.

Vier gehaakte gordijntjes met Durable boekje

Lees reacties (4) of geef een reactie

Een wijs gedicht over Family Ties

Tas met knopen uil

M’n schoonzus heeft als hobby tassen maken en gisteravond liet ze me er weer eentje zien: zowel tas als applicatie heeft ze zelf bedacht. Ik mocht er een foto van nemen en ook het bijbehorende verhaal vertellen: de knopen komen uit de knopendoos van haar overleden moeder. Wat een leuk idee om die knopen op deze manier te verwerken! Dat was dus nòg een manier waarop we gister als familie met iets uit het verleden bezig waren. Ik blogde vanmorgen over een familie-bijeenkomst (de eerste keer na een overlijden) en daarop kreeg ik als reactie een gedicht toegestuurd van een bloglezeres. Een mooi gedicht en waarschijnlijk spreekt het ook anderen aan. En ook een wijs gedicht, dus het past bij deze uilen-tas. Het gedichtje is geschreven door Virginia Moore en brengt onder woorden hoe kostbaar familie-banden zijn, die door de jaren heen gevormd zijn. Lange jaren van met elkaar vreugde en verdriet beleven hebben een ‘precious’ band geweven. Een band om te koesteren.

Family ties are precious things,       Uil van knopen
Woven through the years,
Of memories of togetherness,
Of laughter, love and tears.

Family ties are cherished things,
Forged in childhood days,
By love of parents, deep and true,
And sweet familiar ways.

Family ties are treasured things,
And far though we may roam,
The tender bonds with those we love,
Still pull our hearts toward home.

Boekje tassen en assecoiresPS Nog een andere tas van m’n schoonzus. Ze was laatst bij ons en ik dacht: Oh, jammer dat ze dit keer geen zelfgemaakte tas bij zich heeft. Misgedacht: deze was wèl zelfgemaakt! Ik liet haar nog een leuk boekje zien over “Tassen en accessoires” maar dat liet ze staan wegens genoeg inspiratie. Dit soort prachtige tassen maakt ze op een tassen-cursus.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Op de heuvelrug

gehaakte sjaal in bos
Jarenlang vierden we kerst met elkaar: m’n schoonouders, hun vier kinderen met partners en nog een paar kleinkinderen. Maar de ouders werden oud en dit jaar overleed ook de moeder. We maken het allemaal mee: wij en iedereen. Je begraaft een moeder of vader en daarna probeer je de draad van het leven weer op te pakken. Soms lukt dat snel en soms duurt het wat langer en iedereen volgt z’n eigen tempo. En ongeacht dat tempo gaat het jaar gewoon verder en op een gegeven moment komen de kerstdagen weer in zicht. Wat doen we nu? Weer opnieuw samen kerst vieren, maar nu zonder die oudste generatie? Daar had de familie dit keer niet zoveel zin in, maar ze verzonnen iets anders. M’n schoonzussen organiseerden een december-maaltijd waarbij ze alle gerechten-van-vroeger gingen klaarmaken. Back to the seventies! Ze kookten precies hetzelfde als hun moeder vroeger deed en dat was één groot eerbetoon aan al die goede zorgen van vroeger. Eigengetrokken kippensoep vooraf. Dan een grote pan aardappels, rode kool, stooflapjes (vijf uur gesudderd) met stoofpeertjes en appelmoes. En tenslotte een toetjesbuffet. Alle toetjes die ze zich van vroeger herinnerden kwamen op tafel. De flaflips in de ouderwetse glazen, de griesmeel (zonder klonten), krentjebrei (of watergruwel) en vooral: Saroma! Wat een mierzoet spul was dat toch eigenlijk!

Met al die toetjes hadden we meer dan genoeg om over te praten en wat was het leuk om zo samen herinneringen op te halen. Ook de partners die later in de familie kwamen hebben herinneringen aan moeders die Saroma maakten, en aan Monchoutaart (die niet in de oven hoefde). En Klopklop? Dat kenden we ook nog.

Gehaakte sjaal op boomstam
Voorafgaand aan de familiemaaltijd gingen we nog even wandelen in het bos. We gingen wat vroeger van huis om eens een kijkje te nemen op de Utrechtse Heuvelrug want daar reden we nu toch langs. Na urenlange regen was het bos lekker drassig en zompig en er waren wegversperringen waar je niet verder kon. Net als in het echte leven: wegversperringen en afgesloten wegen. Het is soms moeilijk om weer verder te gaan. Maar het helpt als je elkaar kunt vasthouden en bemoedigen en kunt blijven ontmoeten.

JAH_20151213_9877
En om jullie te groeten dacht ik: dan ga ik zelf ook maar eens op de foto. Dat granny-dasje had ik vlak voor vertrek even van de kapstok gejoept en het was het enige wat ik bij me had op de wandeling. Geen fototoestel (deze foto’s maakte DH), maar gewoon me lekker vrij voelen. En je ècht vrij voelen: dat is soms best moeilijk…

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kussentje voor de zondag

Huisje in Zuiderzeemuseum Enkhuizen
Welk kussentje laat ik vandaag eens zien voor de zondag? Of misschien waren het er gister al wel genoeg. Ik heb geen nieuwe kussen-foto klaarliggen en zocht naar een oude. Zomaar ‘midden in de winter’ een vrolijke zomerfoto. Hoewel: vrolijk? Zal het wel zo ‘vrolijk’ zijn geweest om in dit soort oude huisjes te wonen? We krijgen nu weer ‘midden in de winter’ folders thuis met foto’s van nog veel armoediger huisjes, en van oude vrouwtjes in verre landen die met een hoofddoek om hun hoofd geknoopt proberen nog wat brandhout bij elkaar te scharrelen om straks een vuurtje te kunnen stoken. Goed getimed, die folders: terwijl wij ons klaarmaken voor een luxe kerst, worden we geconfronteerd met verdrietige foto’s die schrijnende situaties illustreren. Altijd goed om onze eigen (bevoorrechte) positie te beseffen.

Dus zomaar ‘midden in de winter’ deze foto van mijn vrolijke oude kussen. Ik nam het mee afgelopen zomer naar het Zuiderzeemuseum en legde het daar even over een wasrek. Maar vandaag heb ik geen zin in wassen, en ook niet in nadenken over moeilijke dingen. We hebben een familie-feestje en ik ga me mooi aankleden en laat m’n blog voor wat het is. Kussentje-voor-de-zondag: even uitrusten en aan wat anders denken.
De lucht is weer schoongeveegd na de storm, de hemel is blauw en we trekken er op uit.
Ik wens jullie ook een goede zondag! (hoewel ik besef dat het leven heus niet altijd makkelijk is.)

Kussentje tegen oude muur

Lees reacties (2) of geef een reactie

Mijn allermooiste boek: Etnische motieven

Kussens met geometrische motieven
Het allermooiste handwerkboek wat ik heb is het boek van Mary Norden over Etnische motieven in Tapisserie. Ik hou van kleuren en strepen en geometrische motieven en ik heb gemerkt in de loop der jaren: de àllersterkste en mooiste motieven zijn de patronen die al honderden of duizenden jaren oud zijn en die volken en groepen in hun eigen culturen in duizendvoud hebben gebruikt en geperfectioneerd. Die motieven zijn zò krachtig! Lang geleden maakte ik mijn kussen met “Kaukasisch medaillon” (links op de foto), maar ik gebruikte nog Boek Etnische Motieven Mary Norden veel meer patronen uit mijn lievelingsboek. Ik heb het ongeveer honderd keer doorgebladerd en dat schreef ik pas ook al (in het blogje “Vleugels boven de Andes“). Deze week ging ik speciaal naar Deventer om nog een exemplaar van dit bijzondere boek op te halen want het was mijn wens om dit ook een keer op m’n shop te hebben.

En vandaag, op 12-12, bied ik dit mooie boek Etnische motieven in Tapisserie te koop aan. Voor 12 euro.
Ik heb m’n liefde voor buitenlands handwerk mede aan mijn vader te danken en vandaag is het in onze familie een gedenkdag omdat het zijn verjaardag was. Hij was zo’n uitbundige en karaktervolle man en vandaag denk ik weer met blijdschap terug aan al die bijzondere dingen die hij in z’n leven deed. De verre reizen die hij maakte, de boeken die hij schreef, de bloementuin die hij onderhield. Ik vind het fijn om aan hem terug te denken op 12-12 en ik vind het ook fijn om nu vandaag dit aparte boek onder de aandacht te brengen. Er zijn er niet veel van te koop (ik wou dat ik een hele stapel had) dus als je net zo van etnische motieven houd als ik, dan is dit een mooie kans voor een bijzonder boek.

Boek Etnische motieven

Lees reacties (3) of geef een reactie

Hertjes

Knipkunst hertje op oud kleedje
Overal zie je hertjes! Ik zag ze vroeger al in knipkunst: op dat hele Beeld hertje in beeldentuinleuke kleine schilderijtje.
Ik zag ze een paar dagen geleden in de beeldentuin in Garderen (waar een kerstmarkt wordt gehouden).
En ik heb een schattig oud kleedje waarop hertjes zijn gedrukt.
Niet nieuw dus, die herten-aandacht.

Het ovale gehaakte kleedje plaats ik in m’n shop en ik moet nodig eens in m’n eigen boeken gaan zoeken hoe dat aparte middenstuk toch is gemaakt. Of herkent iemand van jullie het? Ik heb deze steek nu al vaker gezien en het geeft een mooi effect.

Oud kleedje met hertjes

Lees reacties (7) of geef een reactie

Handwerklinnen

Lappen handwerklinnen
De trend in borduren is dat er op steeds fijner linnen wordt geborduurd. Om dat nog te kunnen met ouder-wordende ogen zijn allerlei loupes en borduurbrillen en daglichtlampen en dat maakt het allemaal wat makkelijker. Zelf ga ik juist de tegenovergestelde kant uit en vind ik het borduren op grof stramien ook leuk (en lekker makkelijk!). Maar het is natuurlijk wèl zo dat hoe fijner het weefsel waar je op borduurt, hoe mooier het resultaat!

Ik heb hier een stapel lappen handwerkwinkel en die plaats ik in m’n shop. Voor wie misschien nog wat kan gebruiken en het leuk vind om dat bij mij te kopen (want het is natuurlijk ook gewoon in handwerkzaken te koop).
Wat ik zelf veel gedaan heb op kleinere resten van dat mooie handwerklinnen: op een mooi stukje borduurde ik één klein motiefje. Dan komt het motief goed uit en het handwerklinnen komt goed tot z’n recht.
Op het blauwe lapje in m’n shop legde ik een kleine gestileerde kandelaar die ik ergens vond. Dat is natuurlijk wel een èrg simpel voorbeeld, maar het geeft toch aan hoe een eenvoudig motief mooi tot z’n recht komt op een mooie ondergrondstof.

Mocht je trouwens nog een goede daglichtlamp willen kopen: Veltrop-shop is een goede winkel hiervoor. Ze zijn inmiddels niet meer de enige die deze lampen verkoopt maar ik dacht dat zij wel de eerste waren die deze fijne lampen ‘voor het daglicht’ brachten.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gedekte tafels van prinses Margriet op winterpaleis het Loo

Gedekte tafel op paleis het Loo

Vanaf vandaag 12 december is Paleis Het Loo ruim drie weken een Winterpaleis. Net als elk jaar zijn weer de sfeervol gedekte tafels te zien en de traditioneel opgetuigde kerstbomen en de prachtige handgemaakte groenversieringen en bloemstukken. Elke dag van het jaar is het mooi om naar paleis het Loo te gaan, maar tijdens deze winterperiode is het extra mooi. Ik ga meestal elk jaar wel even om die gedekte tafels te zien (deze foto’s zijn gemaakt tijdens de vorige gedekte-tafel-openstelling). Maar dit jaar heb ik extra veel zin om te gaan, want vanaf vandaag staat het Winterpaleis in het teken van Prinses Margriet en haar gezin als laatste bewoners van Paleis Het Loo. Blikvanger is de gedekte tafel van het huwelijksdéjeuner uit 1967, met de trouwjurk en het uniform van de Prinses en de heer Van Vollenhoven, opgesteld in de Audiëntiezaal.

Juist deze week kreeg ik paar keer een mailtje van iemand die ook Margriet heet en dan krijg ik vanzelf plannetjes: kan ik niet alle Margrieten uitnodigen om daar samen een keer heen te gaan? Voor mij is het vlakbij maar voor anderen misschien een flink eind reizen. Plannetjes maken is meestal wel leuk, maar ze werken niet altijd uit.
Hier in de stad hangen sinds gister bijna alle bushokjes vol met posters die deze tentoonstelling aanprijzen en m’n blog is een goede manier om dat ook te doen: wil je ècht mooi gedekte tafels zien dan ben je op het Winterpaleis aan het goede adres!

Gedekte tafel op paleis het Loo 2014

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boek over kwasten maken

Boek Tasselmaking
“Revealing the secrets of how to make the world’s most gorgeous fabric decorations.” Ronkende taal waarmee dit boek zichzelf aanprijst. Ik wil het ook wel even aanprijzen want het is volop versier-tijd. En daar kunnen kwasten (‘tassels’) ook goed bij gebruikt worden. Ik ken ze nog van vroeger, toen m’n grootmoeder zware fluwelen gordijnen bijeenbond met zulke kwasten aan een gedraaid koord. En sindsdien ben ik ze altijd mooi blijven vinden. Een tijdlang waren ze natuurlijk hopeloos ouderwets maar nu zijn ze weer volop aanwezig. In dit boek staan heel mooie foto’s en dan zie je dat het maken van en decoreren met deze kwasten tot grote hoogte is gestegen.

Tja, ik kan niet alle boeken die ik heb uitlichten want dan wordt m’n blog een verkoop-blog en dat lijkt me voor lezers niet erg aantrekkelijk. Ik haal wel af en toe een boek of een paar boeken naar voren en vandaag wou ik daar nog wat over zeggen. In de aanloop naar kerst kom ik nu wel meer tegen waarvan ik denk: even een blogje over maken want vóór kerst is dat zinvoller dan erna. Dus als jullie het tevéél vinden om al die blogjes op één dag te lezen, dan sla je ze toch gewoon over neem ik aan? Niet alles is voor iedereen interessant, dus gewoon wat skippen. Maar ik vind het wel leuk om erover te schrijven, dus ik blog nog even door.

En meestal eindigt zo’n ronkend blogje met een link naar m’n shop. Bijvoorbeeld: Tasselmaking.
Dat vind ik voor mensen die helemaal geen zin hebben om zo’n boek te kopen soms wel wat bezwaarlijk (want dat lijkt zo pusherig), maar ik wil toch ook wel graag de verbinding tussen blog en shop houden. Dus daar lees je hopelijk ook wel overheen?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Winterfair met oude ambachten

Kerstklokken winterfair Garderen
Overal worden winterfairs gehouden en Deventer is niet de enige (wel de grootste!) die z’n feestje aankondigt met “Dickens-stijl”. Dat betekent dat er tussen de kramen mensen rondlopen die kleding dragen van vroeger en daarmee de nostalgische uitstraling verhogen. Ik hou er wel van en gister had ik zin om een kijkje in Garderen te nemen. Daar werd ik opgewacht door parkeerwachters die mij het derde volle parkeerterrein aanwezen. Waarmee ik wil zeggen: een bezoek aan een winterfair is een leuk uitje voor héél veel mensen en ze komen van heinde en verre voor zo’n kerstmarkt.

Wasvrouw op Winterfair Garderen

Direct na de ingang (waarbij je onder enorm hoge rieten klokken liep) ontmoette ik een wasvrouw en zij bepaalde voor mij de uitstraling van de hele markt. Er was heel veel moois te koop op die markt aan luxe-goederen (zag ik later) maar dat beeld van hoe het nog niet zo lang geleden toeging bleef me de hele markt bij. Sommige van onze oma’s moesten wassen met een wasbord en een zinken teil en het dagelijkse huishouden was hard werken (voor wie geen dienstmeisjes had). Ik vind het wel goed om daar af en toe weer bij stil te staan. Ik deed het ook letterlijk want ik maakte even een praatje met deze lieve meid.
Ik wens iedereen die nog naar kerstmarkten toegaat en vooral alle figuranten die Oude katoenen muts met kantjesmeedoen door zich met-kleding-en-al in de vorige eeuw te verplaatsen hele goede uren toe! Het is leuk om ons te omringen met allerlei luxe decoratie-goederen, maar het is ook zinvol om weer even stil te staan bij het contrast met vroeger.

Wie nog wat nodig heeft om zich ook te verkleden als dienstmeid: Ik plaatste zo’n wit mutsje in m’n shop.
En ook (echt een beetje raar!) 25 paar oude kousen!

De winterfair in Garderen wordt vandaag en morgen ook nog gehouden.
Een andere leuke wintermarkt wordt op 19 en 20 december gehouden in het Openluchtmuseum in Arnhem. Daar is ook Handwerken zonder Grenzen aanwezig en zijn er diverse handwerk-programma’s.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude ambachten

Drie schilderijtjes ambachten
De Hoedemaker, de Kleermaker, De Koperslager: Belangrijke Beroepen uit Vervlogen Verleden.
In de tijd van wintermarkten staan ze weer even in de belangstelling, en mijn blog doet daar aan mee!

We kunnen de Hoedemaker, de Kleermaker en de Koperslager niet alleen uit hun verre verleden voor het voetlicht halen, maar we kunnen ze ook uit hun lastige lijstjes halen.
Als je wilt dat ik dat voor je doe, dan scheelt het een stuk in de portokosten. Dan stop ik het borduurwerkje in een envelop en kan het met één kerstzegel op de post. Leuk om deze tafereeltjes ergens op te naaien of in te verwerken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zwarte jas voor de Dickens-festivals

Zwarte jas, negentiende eeuw, Dickens
Kerstmarkten en Winterfairs: leuk om te bezoeken! Meestal is het erg gezellig met vuurkorven, de juiste muziek (geen muzak graag), sfeervolle decoraties, kramen met oliebollen en gluhwijn, en een hele lading seizoens-artikelen. Publiek kan van kraam naar kraam lopen en de kwaliteit van de aangeboden waren is meestal hoog. Het is al een lange traditie dat de organisatie van dit soort markten en fairs aan een heleboel vrijwilligers vraagt of ze verkleed in negentiende-eeuwse kleding willen rondlopen. Ik vind het zelf altijd erg leuk om dat te zien. Het past gewoon bij de entourage en je waant je even terug in de tijd als je daar een paar uurtjes rondloopt. Wat wel gek is natuurlijk, want zelf hebben we die tijd helemaal niet meegemaakt en kennen we die eeuw alleen uit boeken en plaatjes. En websites! Want ik heb hier zo’n oude jas die past in die Dickens-tijd. Ik vind hem leuk om te laten zien en plaats hem gauw in m’n shop, want wie weet is nog iemand als figurant op zoek naar zo’n jas.

Gister bezocht ik een winterfair in Garderen en daar liepen ook wat van die 21e eeuwse mannen rond die met een oude jas en hoed gelijk een 19e eeuwse uitstraling hadden. Ik vroeg aan een een vriendelijke meneer of ik hem mocht fotograferen want dat illustreert m’n verhaal.
Mocht je belangstelling hebben voor mijn zwarte jas, dan vertel ik je graag nog wat meer over de achtergrond van dit mooie exemplaar.

Man in zwarte jas, Dickens

Lees reacties (2) of geef een reactie

Musique et mélodies. Muziek en melodie.

Twee borduurwerkjes silhouet muziek

“So I say thank you for the music” zong Abba al en dat kennen we denk ik allemaal. En niet alleen kènnen: we kùnnen het ook denk ik allemaal zeggen en zingen. Muziek! Superlatieven schieten te kort als het over muziek gaat. Muziek is fantastisch, bijzonder, fenomenaal, heerlijk! En ongeacht onze achtergrond en wereldbeeld: hierover zijn we het denk ik wel met elkaar eens: muziek verrijkt ons leven! Zonder muziek zou het leven een vergissing zijn (zei Friedrich Nietsche).

De kerst-tijd is ook de tijd van de concerten en zangkoren. Er is genoeg om òver te zingen en onze emoties komen tot rust of worden op hoger peil gebracht bij de juiste muziek. Ik ben vorige week al naar een oratorium geweest, compleet met een professioneel (Gelders) orkest in een heuse concertzaal. Het koor had Accordeon-speler op wintermarkteen jaar lang geoefend voor deze uitvoering en het was grandioos. Van zo’n highbrow-happening  kan ik dan nog heel lang nagenieten. Maar ook lowbrow is muziek in de kersttijd fijn: de koortjes in historische kledij op de wintermarkten, het bijzondere geluid van de midwinterhoorns en de accordeonspeler op de kerstmarkt die ik gister tegenkwam. Allemaal mooi en gezellig en verrijkend! Ik vroeg of ik een foto mocht maken van de vrolijke muzikant die ik tegenkwam in Garderen, en dat mocht. Daar wordt je toch blij van?

borduurpatroon accordeon

borduurpatroon uit boekje Musique et mélodies

En ik heb ook een heel mooi boekje met kruissteek-motiefjes die allemaal over muziek gaan. Daar wordt je óók vrolijk van! Als je van muziek èn van borduren houdt, dan heb je 70 pagina’s om uit te kiezen. Gelukkig hoeven we in het echte leven niet te kiezen: muziek maken en zingen kan de hele dag door! Ik heb net voor mezelf ook een vrolijke aria gezongen voordat ik aan dit blogje begon en probeerde de hoogste noten te halen. Dat lukte! (en daar krijg je energie van). Met onze stem of met instrumenten: Wat heeft de mensheid al veel mooie manieren en melodieën bedacht om muziek te maken! Muziek verrijkt het leven!

Boekje: Musique et mélodies
Borduurwerkje Silhouet Pianospelen (om zelf af te maken en de voldoening te hebben dat je met weinig werk toch een leuk borduurwerkje hebt). En Silhouet Vioolspel (als je zelf nog een oud ovaal lijstje hebt of het ergens op wilt naaien).

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurmotieven uit de Kroatische volkskunst

Pagina uit boek Borduurmotieven uit Kroatische volkskunst

Borduurmotieven uit de Kroatische Volkskunst hebben me altijd enorm aangesproken en niet alleen mij: alleen al het feit dat er een paar hele mooie boeken over zijn geschreven is een bevestiging van de grote aantrekkingskracht die deze volkskunst op veel mensen uitoefent. Het boek ‘Borduurmotieven uit de Kroatische Volkskunst” is een prachtig boek en ik ben blij dat ik er weer één op m’n shop kan plaatsen voor een liefhebber.

Ik heb een paar mooie kleden uit deze regio die ik te koop aanbied en het valt me op: als je zo’n kleed neerlegt dan is gelijk je hele kamer in kerstsfeer. Deze karakteristieke kleden met hun ingeweven of opgeborduurde randen hebben een krachtige uitstraling. Het is ook leuk om te zien hoe we in verschillende culturen verschillende accenten leggen in ons borduurwerk en daarom legde ik er ook een kleedje van Beiers Bont bij en een merklap in een hoekje: dat zijn manieren van borduren die weer in ònze regio karakteristiek zijn.
In m’n shop heb ik van al deze mooie tafelkleden ook aparte foto’s gemaakt.
En die leuke geborduurde gestileerde ster: daar weet een liefhebber vast ook wel wat van te maken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Even naar Deven-ter

straatje in Deventer in december
Een enkele keer bestel ik zelf ook een boek ‘via internet’ en ik weet dus hoe het voelt dat er dan weer € 3,50 aan verzendkosten bijkomen. Soms is dat niet leuk. Als een boekje 6 euro kost bijvoorbeeld en er dan nog weer de helft van dat bedrag aan porto bijkomt. Ik vind het zelf ook niet altijd leuk om dat te berekenen.
Maar soms moet je je er gewoon niks van aantrekken. Alles kost geld en de post ook. Such is life. En iets gewoon thuisbezorgd krijgen zonder dat je zelf op sjouw hoeft heeft natuurlijk ook zo z’n voordeel (en daar hangt dus een prijskaartje aan).
(overigens is de post in december wat goedkoper en daarom ben ik ook naar hartelust kleine borduurwerkjes aan het uitdelen: ik plak er gewoon een kerstpostzegel op en kan zo meerdere mensen blij maken!)

Maar soms is het leuk om een boek zelf op te halen! Dan heb je gewoon niks Ingepakt boekmet de post te maken en spaar je die extra kosten uit. Af en toe krijg ik een mailtje van iemand die graag een boek wil ophalen en dat is altijd gezellig. Even een praatje maken. En nu weet ik ook hoe dàt voelt, want ik ging dat zelf vanmiddag ook eens uitproberen. Ik had een bepaald boek besteld ‘via internet’ en dat kon ik ophalen in een naburig stadje. Ik woon vlakbij een station dus ik ging met de trein. Bij het uitchecken zag ik dat het ritje van tien minuten me   € 1,70 had gekost. En de terugweg was even duur. Samen dus € 3,40. En als ik het boek had laten opsturen, dan had me dat € 3,45 gekost!
Dat vond ik zò grappig!

Natuurlijk kostte het me wel wat tijd, maar ik had een vrije middag en de zon scheen en ik had gewoon zin om even in dat stadje rond te lopen. Eén van de leukste Hanzestadjes van ons land: Deventer! Overal zag ik posters hangen die de 25e editie aankondigen van het evenement waarmee dit stadje elk jaar stromen toeristen trekt: het Dickens-festival! Dan lopen maar liefst 950 personen rond in historische negentiende eeuwse kleding. En daar komen 150.000 mensen naar kijken. Als je een liefhebber bent van die historische kleding dan is een bezoek aan Deventer tijdens het Dickens-festival zeker de moeite waard!

Het boek wat ik ophaalde ik óók heel erg de moeite waard. Ik hou het nog even apart maar ga het op een geschikt moment nog wel laten zien. Eén van de mooiste boeken op handwerkgebied…..
(en ja: ik ben ook wel een beetje mal om voor één boek naar Deventer te gaan, maar dat vond ik nou eens gewoon leuk!)

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geborduurd tafellinnen

Boek-geborduurd-tafellinnen

De tafel mooi dekken met een geborduurd kleedje: dat hoort ook tot de cultuur. Er zijn in het verleden al zòveel mooie kleedjes geborduurd en ik kon ze soms ‘niet laten liggen’. Gewoon te mooi om niks mee te doen. Ik heb er nu een paar bij elkaar gezocht en die plaats ik in m’n shop. Ik heb alle maten erbij gezet en Detail geborduurde tafelloperverder aanprijzen hoeft niet want mooi is gewoon mooi. Als je er van houdt tenminste.
Ik heb ook een leuk boek over geborduurd tafellinnen en daarin worden alle gangbare technieken beschreven die vroeger werden gebruikt om kleedjes te borduren: richelieu doorstikwerk, open naaiwerk. Ook is het apart om te zien dat er vroeger speciale stof te koop was die op twee verschillende manieren was geweven: grof en fijn tegelijk. Op de grof-geweven vakken kon makkelijker worden geborduurd. Ik heb dat zelf ook eens gedaan en weet nog hoe leuk ik dat vond. Het geeft een heel apart effect: enerzijds mooi geweven damast en anderzijds je eigen geborduurde bloemetjes op tafel.

Geborduurde tafelloper kerst

Lees reactie (1) of geef een reactie

Borduren voor kerst? Of afwachten in een doosje?

Boek Jutta Lammer borduren voor kerst
Gister kwam ik nog weer eens een boek tegen van Jutta Lammèr, de veelschrijfster op het gebied van handwerkboeken. Ze schreef al in de zestiger jaren leuke hobbyboekjes over de onderwerpen die toen in de belangstelling stonden, zoals het werken met vilt en het zelf bedrukken van stoffen. En nu ik weer zo’n leuk boekje van haar vond dacht ik: “Die bewaar ik dan maar tot volgend jaar, dan ga ik daar nog eens een apart blogje van maken en zoek ik alle boeken bij elkaar die ik van haar heb.” Maar dìt leuke kerstboek wil ik liever niet bewaren tot volgend jaar, want dat is juist nù handig om nog even op m’n shop te zetten. Deze Deense handwerkster heeft ook veel mooie kruissteekpatronen ontworpen en die zijn gepubliceerd in twee delen “Kerstmotieven in kruissteek“. Hele leuke boeken zijn het.

Het tijdschrift Libelle heeft lang geleden één van haar patronen gepubliceerd en die ging ik toen gelijk borduren want ik vond het zo’n mooi ontwerp. Ik borduurde de naam van m’n dochtertje erop (die heb ik nu even ‘uitgeveegd’) en jarenlang stond het borduurwerk ingelijst op haar kamertje. Tot ze er te oud voor werd en toen haalde ik het weer uit het lijstje en naaide het op één van haar fotoboeken. En daar zit het ook al weer jarenlang op, totdat ik er dus nu achterkwam dat dit één van de ontwerpen van Jutta Lammèr is. Uit één van haar boeken voor kerst!

Dat beertje ligt daar nu rustig in een doosje te wachten tot het kerst wordt, maar wij moeten misschien nog wat méér doen aan voorbereidingen. En of daar ook nog ‘iets borduren’ bijhoort, dat mag iedereen zelf weten! (maar als je dit boek wilt gebruiken: ik heb er drie)

Lees reacties (2) of geef een reactie

Showmodellen patchwork

Patchworkjes
Baby blocks, Dronkemanspad, Log Cabin en Honingraad.
Dat zijn bekende namen voor quilters. Er zijn misschien wel tienduizend verschillende blokken verzonnen  en elk blok heeft een naam. Die namen kun je echt niet allemaal kennen, maar deze bekende namen kennen de meeste quilters toch wel. Net als Ohio Star en Pinweel en Diamond Ring en Flying Geese. Dat zijn patronen die inmiddels zò bekend zijn dat ze door quilters makkelijk worden herkend, in bijvoorbeeld een quiltexpositie.

Maar in de jaren tachtig was dat nog lang niet zo. Het quilten was nog vrij onbekend in Nederland en werd op sporadische cursussen onderwezen door vrouwen die precies uitlegden hoe je zo’n blok opbouwt. Daarmee deden ze een soort pionierswerk want er was hier nog maar weinig kennis van al die Patchwork blokAmerikaanse en Canadese blokken. Inmiddels is dat wel anders. Je kunt te kust en te keur boeken kopen en workshops volgen en binnen de kortste keren ben je niet alleen besmet met het quiltvirus maar heb je ook een flinke dosis kennis opgedaan. Maar wèl dankzij dat pionierswerk van die vrouwen uit de zeventiger en tachtiger jaren dus.

Ik heb hier een hele doos vol oude patchwork-voorbeelden die van zo’n oude lerares zijn geweest. Er zijn keurig afgewerkte kussen-overtrekken bij (met een patchwork-blok op de voorkant), maar ook half-afgewerkte patchwork-voorbeelden die waarschijnlijk expres niet zijn afgemaakt. Zodat cursisten goed konden zien wat de werkwijze van zo’n blok was. Is er iemand die belangstelling heeft voor deze hele doos?
De afgelopen dertig jaar is er enorm veel gebeurd op het gebied van quilten in ons land en er zijn prachtige quiltstoffen te koop. Daarom spreken de kleuren en de stoffen op deze voorbeelden in eerste instantie wat minder aan. Ze zijn ‘gedateerd’ zoals dat zo mooi heet. Maar toch vind ik zo’n hele partij wel waarde hebben en ik hoop dat er een quiltliefhebber is die de hele partij wil overnemen.

Acht patchwork kussens

Lees reactie (1) of geef een reactie

Borduren met rood en groen met kerst

Geborduurde bloem balkan
Waarom zijn de kleuren rood en groen zo typisch voor kerst?
Groen staat voor nieuw leven, hoop, toekomst.
En rood staat voor lijden, liefde, offer, hartstocht, moed.En ik denk dat dat in heel veel culturen zo wordt beleefd want deze kleuren kom je overal tegen.
Heel lang geleden kreeg ik een keer een geborduurd klein kleedje wat ik mooi vond. M’n vader nam het mee uit Joegoslavië. En sindsdien was ik dòl op dit borduurwerk uit de Balkan. Ik naaide het kleedje op een rode zak en daar stop ik elk jaar alle losslingerende papieren in die ook in de kersttijd overal vanzelf komen te liggen. Hup: alles in de zak en volgend jaar zien we wel verder. (Heel praktisch: zo’n zak!)
En ik vond een wissellijstje waar iemand allerlei kleine borduurwerkjes heeft ingelijst. Het lijkt een klein werkje, zo’n klein borduurwerkje maken, maar er gaan toch nog heel wat uurtjes inzitten. Ik ben nu in een give-away-modus en heb bedacht dat iemand dit vast niet gaat kopen als ik het in m’n shop ga zetten. Dus ik kan beter het lijstje losmaken en wegdoen en de borduurwerkjes opsturen naar liefhebbers. Wil je een geborduurde kerstboom (welke van de drie?) of een geborduurd hartje of bloemetje? Of een geborduurde krans?
Geef een reactie, en vertel er wat leuks bij en dan ga ik over een paar dagen nog weer even wat uitdelen.

Borduurtjes kerst

Lees reacties (7) of geef een reactie

Patchwork voor kerst

Twee boeken over patchwork voor kerst
In de jaren negentig woonde ik in een klein dorp maar ik had een keer gelegenheid om naar de stad te gaan en daar liep ik langs een handwerkwinkel. En wat ik dáár zag: ik werd gewoon naar binnen getrokken. Ze hadden daar kransen liggen die gemaakt waren van kerststofjes en ik vond ze zò mooi! Dat wou ik ook. En met een metertje stof stond ik even later weer buiten. Het was nog een heel werk om zo’n krans te maken maar meer dan tien jaar lang had ik er plezier van. Tot ik hem een keer wegdeed, wegens ‘ouderwets’. Inmiddels denk ik: wat nou ouderwets? Je kunt het ook gewoon ‘retro’ noemen….

De kerstkrans op de foto die ik nu ergens tweedehands vond vind ik aan de ene kant inderdaad ietwat ouderwets, maar toch ook wel weer retro. Grappig hoe je smaak heen-en-weer schommelt.
Ik denk dat het bij mijn handwerkvriendin ook zo ging. Jarenlang had ze in de kersttijd een patchwork-versiering aan haar deur hangen, maar op een gegeven moment stopte ze daar mee. Ook ouderwets bevonden, denk ik. Nu vond ik het boek “Een patchwork kerstfeest” waar ze die waarschijnlijk (in de negentiger jaren) uit maakte. Tòch leuk om weer terug te zien!
Voor wie ook nog wat wil maken met stofjes plaats ik dit boek in m’n shop, en ook nog een Franstalig tijdschrift met Noël-patchwork. Maar de leukste manier (vind ik zelf) om kerststofjes te verwerken is misschien wel om ze in een log-cabin-krans te naaien. Daar is ook een leuk boek voor met ideeën: Log Cabin Christmas Wreath.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren in de kersttijd

Boeken met kruissteekpatronen kerst
“Laat ik maar bijtijds wat kruissteekpatronen laten zien” dacht ik eind november. Toen liet ik ook al zo’n collage van diverse boeken met kerstmotieven zien. Vandaag nog een keer, want ik kreeg een vraag over één van de buitenlandse tijdschriften. Die staan boordevol leuke kleine en grote patronen. Maar dat is van de voorkant van het tijdschrift niet altijd goed te zien. Ik heb nu nog wat extra foto’s van de opengeslagen tijdschriften in m’n shop geplaatst, zodat je een betere indruk kunt krijgen van wat erin staat. Deze bijvoorbeeld (en de rest vind je vast ook wel in m’n shop).
Borduren voor de kerst: leuk om er bijtijds aan te beginnen, maar er zijn ook heel veel leuke kleine patroontjes waar je nog makkelijk aan kunt beginnen. Ik denk dat ik zelf ieder jaar wel wat heb geborduurd voor kerst. Dit jaar maakte ik o.a. de middelste bloem op de bovenste foto. Ik wilde eens wat uitproberen op oud linnen en dat is leuk om te doen. En er is nog véél meer ‘leuk om te doen’: hopelijk voor elk wat wils!

Pagina uit tijdschrift kerst borduren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Seminole Patchwork

Twee boeken Seminole patchwork
Af en toe een uurtje met m’n iPad op de bank en kijken wat Uitzending-gemist nog te bieden heeft: ik zal wel niet de enige zijn die dat heerlijk vindt. Wat een uitkomst, die tablets. Ik kreeg de mijne een paar jaar geleden en was er zo blij mee dat ik een eigengemaakte hoes wilde met daarop m’n allereerste etnische handwerkje wat ik ‘verzamelde’. Er was nog niet echt sprake van verzamelen: als tiener kon ik een keer zo’n kleine applicatie kopen bij een kraampje waar ze handwerk-uit-verre-landen verkochten en de opbrengst was uiteraard voor het goede doel. Jarenlang bewaarde ik die applicatie (ik wist verder niet goed wat ik ermee moest) en toen kwam die iPad-hoes. Daar zit het nu al een tijdje op vast en elke keer kijk ik er met plezier naar.

Gisteravond had ik weer zo’n uurtje (het werden er twee….) om eens lekker op de bank te zitten met het wonderapparaat. En ik kwam bij Floortje terecht. Kennen jullie haar? Ze is zo langzamerhand een bekende Nederlander, die de hele wereld afreist en interessante programma’s maakt. De uitzending dat ze naar het ver-afgelegen Palmerstone Island gaat vond ik heel interessant, maar ook die van de Floating Docters in Panama. Floortje bezocht een gedreven arts die afgelegen gebieden bezoekt en met een team vrijwilligers gedurende een paar dagen medische hulp verleent. Het hele dorp of eiland komt dan met hun lichamelijke nood en per keer kunnen wel 300 mensen geholpen worden. Daar heeft het team dan wel eerst àcht uur voor moeten varen! Deze mensen zijn anders verstoken van medische hulp en het is heel mooi om te zien hoe deze dokter zijn visie realiseert om ook op die afgelegen plekken in de wereld hulp te verlenen.

Nog iets anders vond ik mooi om te zien: de dokters en verpleegsters droegen allemaal Boek Seminole Patchworklichtblauwe kleding die afgezet was met een randje seminole-patchwork. Daarbij sloten ze aan bij de tradities van de bevolking in Zuid Amerika en het zag er heel mooi uit. Seminole: zo heet ook het randje op mijn allereerste applicatie die nu op mijn iPad hoes zit. Het is een hele leuke techniek die ook hier wel wordt toegepast. Hoewel…. de beide boeken die ik hierover heb zijn Engels. Maar met duidelijke instrukties en vooral duidelijke diagrammen want die zijn het belangrijkste als je hiermee bezig wilt gaan. Ik zet de boeken in m’n shop.

Dus als je een paar uurtjes zin hebt om ook eens wat Seminole-patchwork te proberen….
Of als je ook nog een paar uurtjes op de bank wilt met Uitzending gemist…..

Laat wat van je horen en geef een reactie

Drie kussens

Drie kussens in de sneeuw
Op zondag laat ik meestal een kussen zien, en vandaag deze drie oude. Kunnen we even uitrusten na Sinterklaas.

Het kussen links is gemaakt van heel veel restjes smyrnawol. Ik knoopte op stramien en wilde lang geleden al m’n restjes opmaken. Dat was een leuk project om te doen; ik zou er zò weer aan willen beginnen. En dat zou ook best kunnen want ik heb inmiddels weer genoeg nieuwe resten. Handwerkers moeten gewoon niet denken dat ze alles ‘op’ kunnen maken, want dat kan toch niet. Het kussen rechts maakte ik ook van restjes, maar dan van stof. Ik naaide al die strookjes op een ondergrond waar ik eerst lijntjes op had getekend (paperpiecing). Daar zou ik óók zo nog wel eens aan willen beginnen, zo leuk is het om te doen.

Maar eerst even uitrusten, en er ligt hier nog genoeg ander spul. Ik ben nu volop aan het borduren. Vanaf morgen ga ik verder met bloggen in de typische kerstkleuren rood en groen, dus vandaag eerst nog even deze blauwe foto. Om jullie een fijne zondag te wensen!Twintig kleine borduurwerkjes

Het middelste kussen komt uit een ver land en heb ik uiteraard niet zelf gemaakt. Ik ben wèl dol op dat soort kleuren en motieven en als ik zoiets zie dan weet ik….. die is voor mij!

Maar ik wil ook wat weggeven want niet alles hoeft voor mij te zijn. Je kunt nog meedoen met m’n give away tot en met morgen. Kies maar wat uit!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een heerlijk avondje

geborduurde grachtenhuizen in groene lijst
Het waait nogal hard en eigenlijk is het beter als Sinterklaas en de Zwarte Pieten niet het dak op gaan. Stel je voor dat ze eraf waaien! Te laat, ze zitten er al op!
Fijne avond gewenst:
aan iedereen die met kinderen of kleinkinderen een heerlijk avondje heeft met pakjes en surprises en gedichten,
maar ook aan iedereen die vanavond niks te vieren heeft en alleen thuis is.
Ach, het is gewoon een Hollands avondje, Hopelijk met mooie Herinneringen of nieuwe Hoedanigheden.

Hartelijke Margriet-groet,
en veel plezier met snuffelen tussen mijn give-away-goed!

Zwarte Pieten op geborduurde daken

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een gehaakte tas vol met kleine handwerkjes: Give away!

Gehaakte tas met borduurwerkjes

Van een bloglezeres kreeg ik een leuke verrassing: een tas vol oude handwerkjes en patronen!
En van een andere bloglezers kreeg ik pas een mooie reactie:

Wat goed om al dat mooie handwerk en boeken te bewaren en er over te vertellen.
Heel hartelijk dank hiervoor!
Er is door zoveel mensen altijd met veel zorg en aandacht en liefde aangewerkt.
Jammer dat er de laatste jaren zoveel verloren is gegaan.
Maar gelukkig is er weer meer aandacht voor.

Van allebei werd ik heel blij! En bij allebei merkte ik ook dezelfde liefde en Geborduurde bloemen in platsteekzorgvuldigheid voor oud handwerk die ik zelf ook heb. Veel handwerk is door oudere dames gemaakt en soms konden ze het door ziekte of ouderdom niet meer afmaken en dan komt zo’n handwerkje wel eens op een rommelmarkt terecht. Soms zelfs met een hele tas tegelijk, en dat is natuurlijk erg boffen als je zoiets tegenkomt. Maar ik denk óók altijd even aan de mevrouw die met zorg en aandacht met zo’n handwerkje bezig was, maar het niet meer kon afmaken. Soms in een stille kamer, met alleen het tikken van de klok…

Ja, het is jammer dat er al veel verloren is gegaan, maar fijn dat er weer meer aandacht voor is! Die oude borduursels kunnen we weer gebruiken en we verzinnen zelf allerlei toepassingen! En die oude boekjes: reuze leuk!

Vorige week had ik een give away met breiboekjes, en vandaag doe ik er nog eens één maar dan met borduurwerkjes. Ik wil al die handwerkjes en een paar kleine boekjes weggeven. Wil je iets winnen? Laat dan een berichtje achter bij dit blogje, of stuur me een mailtje via contactformulier. Ik zou het heel leuk vinden als je er iets bijschrijft. Bijvoorbeeld dat je de letter W wilt winnen omdat je naam met een W begint. Of dat je graag het ronde handwerkje met de rozen wilt, omdat je dat ergens op wilt naaien. Of hoelang je m’n blog al leest. Ik ben benieuwd!

Op de volgende foto zie je al die handwerkjes liggen, maar ik heb alles ook apart gefotografeerd en in m’n shop kun je daar de foto’s van zien. Zo kun je duidelijk aangeven wat je wilt winnen. Je vindt de aparte foto’s van ieder handwerkje in de (tijdelijke) categorie “Give Away” in m’n shop.

Twintig kleine borduurwerkjes
Het topstuk op deze foto zijn de onafgemaakte potten met bloemen, geborduurd in platsteek. Daar heeft die mevrouw al een heel eind aan gewerkt en ik hoop dat ik het naar iemand kan sturen die zin heeft om het af te maken. Het garen zit er nog bij. Oud handwerk is leuk om mee bezig te zijn! En oude handwerkboeken: heerlijk om door te bladeren en kennis uit te halen. Ik ben er nu twee jaar mee bezig geweest en vond het leuk om al m’n verhalen met jullie te delen.

En nu: reageer en laat weten wat ik naar je op kan sturen!
(deze aktie geldt alleen binnen Nederland)

Lees reacties (14) of geef een reactie

Herfst of winter?

borduurwerkje van paddestoel met herfstspulletjes
Net als iedereen (denk ik) heb ik een doos waarin de kerstspullen op zolder worden bewaard. In januari wordt de doos opgeborgen, en in december weer tevoorschijn gehaald, zo ongeveer. En net als iedereen (denk ik) die al wat vaker een decembermaand heeft meegemaakt, is het niet meer bij één doos gebleven. Herkenbaar? Eigenlijk heb ik nog niet zoveel zin om die dozen weer tevoorschijn te halen. Ten eerste niet omdat het eerst nog 5 december moet worden, en ten tweede niet omdat het weer nog herfstachtig is en de winter nog ver weg lijkt. Maar ik vind het wel leuk om dit borduurwerkje weer terug te zien. Elk jaar stop ik het in de kerstdoos, vanwege dat rode lijstje denk ik. Daar hoort het voor m’n gevoel in. Net als iedereen (denk ik) heb je bij die dozen heel persoonlijke overwegingen wat erin hoort te zitten. Herkenbaar? En dan is het straks ook wel weer leuk als die dozen opengaan. Zitten er bij jullie ook oude borduurwerkjes tussen de kerstspulletjes?

Maar ja, tòch voelt het nog niet als winter. Meer als gewoon herfst.
Gehaakte blaadjes

Laat wat van je horen en geef een reactie

Merkwaardig haken en borduren

Gehaakte sjaal mettijdschrift Merkwaardig
“Als het tijdschrift Merkwaardig bezorgd is, dan moet je gelijk naar de computer hollen en geld overmaken!”
Huh? Waar hebben we het over?
Een jaar geleden werd ik lid van de club van merklap-liefhebbers want het leek me leuk om naar de landelijke dagen te gaan die deze vereniging organiseert. En daar ben ik toen ook één keer geweest en het klopte wat ik gehoord had: het was erg leuk! In een ‘uitverkochte’ zaal in Nijkerk met een paarhonderd borduurliefhebbers een hele dag bezig zijn met onze hobby: dat is echt toppie! Ik reed met iemand mee en die had me al gewaarschuwd: Als je voor het eerst komt, dan kijk je je ogen uit. En dat deed ik.
Maar voor de tweede ontmoetingsdag van dit jaar was ik te laat met opgeven. “Je moet ook gelijk geld overmaken”, kreeg ik te horen, anders ben je te laat. Illustratief voor de populariteit van deze handwerkvereniging dus. Nu werd een paar dagen geleden het nieuwe nummer van “Merkwaardig” bezorgd, met daarin informatie om je op te geven voor de volgende ledendag, eind januari. Gelukkig, ik was nog op tijd!
En misschien zijn er anderen (die dit lezen) die ook zin hebben om mee te gaan. Ik mag één introducee meenemen. Heb je zin om met mij mee te gaan? Of misschien wil je zelf op de website kijken of je lid wilt worden? Ik heb net even gekeken, en de inschrijving is nog niet gesloten.

Het is toch wat met al onze hobby’s! We breien en borduren en haken dat het een lieve lust is. Mijn Wibra-sjaal is na één week bijna klaar. Ik ‘mocht’ er alleen aan haken in de verloren momenten en het was fijn om weer wat te haken te hebben. Hij past mooi bij dat merkwaardige nummer van de merklap-liefhebbers. Niet lang natuurlijk, want ik geef hem aan m’n dochter. En dat is niet merkwaardig, want het is gewoon kadootjes-tijd.

Lees reacties (7) of geef een reactie

Zwarte Piet in oude Ariadnes

Oude Ariadne met kaartjes Zwarte Piet
Vroeger deden we niet zo moeilijk: gewoon een zwarte Zwarte Piet, die voor Sint de zak droeg. Op een oude Ariadne uit 1966 zag ik mooie foto van zo’n zwarte.
Vroeger sloegen ze trouwens ook wel eens te veel door: ik heb een Zwarte Pietenspel waarvoor ik de regels heb nagevraagd bij de mevrouw van wie ik het kocht. Een kurk werd in een vlam gehouden tot hij zwart zag, en daarmee werd het gezicht van de verliezer  zwart gemaakt. Meestal niet tot hij net zo zwart zag als Piet maar erg fraai was het niet.

Trouwens, de uitdrukking “de ander de zwarte Piet toespelen” komt ook van dit spelletje vandaan. De kaartjes werden onder de spelers verdeeld en je moest proberen setjes te maken door bij Illustratie uit Ariadne november-1966elkaar een kaart te ‘trekken’. Als de ander een ZwartePietkaart had, hoopte hij die snel en onopvallend kwijt te raken. Aan de ander ‘toe te spelen’ dus. En zo is die uitspraak in ons spraakgebruik terecht gekomen.

Terug naar handwerken. Als je Zwarte Piet nog wat wilt ‘helpen’ (dat is een voorstel van de Ariadne uit 1979) dan kun je nog nèt voor 5 december in m’n shop terecht. Oude Ariadnes: ze blijven leuk!

(Ik heb een sentimenten-doosje en daar zaten deze twee zwarte pieten in die m’n dochtertje vroeger op school maakte. Schattig hè? En zo lekker zwart!)

Ariadne met zwarte Piet

Lees reacties (5) of geef een reactie

Gehaakte sterretjes

Gehaakte sterretjes
In 2014 en 2015 werd er volop geCALt en geSALt. Die afkortingen verdienen wat toelichting.
SAL staat voor Stitch Along. Er waren initiatieven dat vrouwen borduurpatroontjes op internet publiceerden en anderen sloten zich aan en borduurden de voorbeelden na. De bekendste SAL was de Stitch Along die bekend werd onder Randje Per Week. Dat werd ook weer afgekort: als je RPW zei, dan wisten andere handwerksters gelijk wel wat je bedoelde.

En CAL betekent Crochet Along. Er waren initiatieven waarbij duizenden vrouwen dezelfde deken gingen haken. Elke week werd er een nieuwe rand gepubliceerd en als je wilde, dan kon je meedoen. Dat gaf en geeft enorm veel handwerkplezier bij een hele grote groep vrouwen.

Deze SAL en CAL  waren dus de bekendste, maar er waren ook heel veel andere initiatieven. Ik vond pas een leuke (en korte, want deze duurt maar een paar weken) waarbij elke week het patroon van een gehaakt sterretje wordt gepubliceerd. Dit initiatief vind je bij Dinah. Ik had nog wel een bolletje mooie glanskatoen liggen en besloot mee te doen. Het derde sterretje werd eergister gepubliceerd en vandaag komt de vierde op haar blog. Ik vond het eerste sterretje heel geschikt om er kleine kaartjes van te maken. En die legde ik op een paar mooie lappen handwerkstof. Als je die in tien stukken knipt, kun je er ook wel een SAL van maken: tien weken lang een sterretje borduren bijvoorbeeld. Maar nee, dat mag een ander doen, ik stop deze lappen gauw in m’n shop want anders krijg ik teveel ideeën. Wat enorm leuk was en is het: al die CAL’s en SAL’s!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Mijn eerste handwerkje!

Gele gebreide pannelappen

Voor deze ene keer: Eerstehandswerk!!

Mijn website en handwerkblog noemde ik “Tweedehandswerk” en in een korte uitleg op de over-mij-pagina geef ik een toelichting op die naam. “Tweedehands handwerk”, want dat wil ik graag verkopen, waarbij de boeken een steeds grotere plaats krijgen. En ook: Al mijn “tweede handwerken”, die in de loop der tijd gevolgd zijn op het allereerste. Ik kreeg goed handwerkles en mijn allereerste handwerkje van de lagere school kan ik me nog goed herinneren. Alleen weet ik niet meer hoe oud is was. Zeven misschien? We leerden breien en deden dat met zachtgele wol of katoen (ook dat weet ik niet meer). Het ging me vlot af, en met elke centimeter keek ik of het al vierkant was.
Toen kwam er nog iets spannends: er moest een randje omheen. Dat leerden we ook en het was natuurlijk best moeilijk, om precies te weten waar je moest insteken in het breiwerk. Maar de tweede toer bleek ineens veel makkelijker, want nu kon je insteken op de ‘vasten’ van de vorige toer. En nu komt de herinnering waar het allemaal om gaat. Dat is de herinnering waarom dit handwerkje altijd in mijn gedachten is gebleven. Want dit is wat er gebeurde: we mochten ons handwerkje mee naar huis nemen om het thuis af te maken! Dat vond ik fantastisch! Direct na schooltijd begon ik er thuis gelijk aan, en ik haakte in snel tempo het hele witte randje om de pannelap. Maar toen was ik ineens klaar! Ach, wat jammer nou. Ik had nog zò graag verder willen haken! Maar de juf had gezegd dat een rand van twee toeren vasten voldoende was. Mijn zevenjarige brein verzon een oplossing en die was gauw gevonden: ik haalde het randje uit, en haakte het nòg een keer!

O, die heerlijke herinneringen aan de vroegere handwerkles! Toen is de basis gelegd voor mijn handwerkliefde.
En na al die jaren dat deze pannelappen in m’n herinnering waren geweest, heb ik ze vorig jaar nagemaakt.

Lees reacties (7) of geef een reactie

Oude Ariadnes uit 1975

Collage Ariadnes uit 1975
Heel veel nostalgie, deze oude Ariadnes uit 1975. Ze gingen over macramé en Staphorst en plantaardig verven en speelgoedbeesten en kralen rijgen en mutsen en stola’s. En zelfs over visserstruien! Echt àlles wat nu weer hip is staat ook in deze oude tijdschriften van veertig jaar geleden. O ja, en bikini’s haken, en pannelappen met van die ingewikkelde motieven. Als tiener bladerde ik deze tijdschriften heel vaak door, later scheurde ik eruit wat ik nog interessant vond en deed de rest weg. En nu heb ik dan weer zo’n stapeltje en heb ik al die herkenning: “O, dáár komt dat knipsel vandaan!”
Veel mensen hebben ook nog herinneringen aan bepaalde patronen die ze vroeger maakten en nu graag nog eens willen maken. Misschien zijn dat patronen uit deze oude Ariadnes van 1975. Dit stapeltje is wel een beetje beduimeld want ze zijn door iemand anders ook al heel vaak doorgebladerd. Maar de patronen zijn nog heel goed bruikbaar!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Prinsessestijl in Simplicity

Oude patronenboeken Simplicity

Ik voelde me gister een prinses, want ik kon zomaar bij m’n moeder op bezoek gaan en die is altijd blij om me te zien.
Als ik klaar ben met bloggen, drink ik meestal een kopje koffie. Gister was het wat meer werk dan anders om dat blogje klaar te maken want ik was met die zelfgemaakte kaarten bezig geweest. En toen het klaar was had ik dus extra veel zin in die koffie. Maar ik had een klein probleempje: de melk was op. Dus wilde ik even naar de winkel, maar op het laatst bedacht ik me: Ik ga gewoon even naar m’n moeder. Dat ‘even’ duurt dan meestal de rest van de dag, maar daar had ik nou eens echt zin in! Ik pakte de auto en reed naar haar toe.

En dan kom ik ook altijd langs de nieuwe amaryllus-kwekerij. In december kun je als klant zò de kas binnenlopen en kopen wat je wilt. Dan haal ik altijd vijf bossen tegelijk en ga ik aan iedereen uitdelen. Eén bos voor een oude mevrouw die wel een bezoekje kan gebruiken, één bos voor een vriendin die net geopereerd is, één bos voor weer iemand anders. En een grote bos voor m’n moeder!

“Kind, wat gezellig!” zo werd ik begroet en ik kreeg gelijk weer datAfbeelding uit Simplicity- 1959 prinsesse-gevoel. Ik gaf haar het eerste exemplaar van m’n nieuwe kaart en die werd bewonderd. “Ja mam, ik heb van ù borduren geleerd, dus u krijgt m’n eerste kaart!” “En ik heb voor jou ook wat, zei ze, het staat hier al een hele tijd klaar voor je.” En toen kreeg ik haar oude Simplicity-boeken. O, zo mooi! Ze waren uit een hoekje van de zolder tevoorschijn gekomen en ik herinnerde het me weer. Hoe m’n moeder achter de naaimachine zat en kleren naaide voor ons. Heel veel moeders deden dat. Patronen konden los besteld worden, lapjes werden op de markt gekocht, en de naaimachine maakte overuren. Hoe de kinderen erbij liepen was de trots (en de zorg) van de toegewijde moeders. Heb ik m’n moeder eigenlijk wel genoeg bedankt voor al die mooie kleren die ze voor me maakte? Gister deed ik dat, en vandaag nog eens: bedankt mama!

Het is nu december, dus de kadootjes-maand is begonnen. En het lijkt me een goed idee om al onze moeders nog eens te bedanken voor al hun toewijding. Wat zorgden ze goed voor ons, wat een prachtige kleren maakten ze, en wat was de mode stijlvol!

Op m’n blog voel ik me ook een prinses! Ik geniet ervan om elke dag te bloggen en elke dag wat foto’s met jullie te delen!
En met deze boeken erbij heb ik nog weer heel veel moois om straks te laten zien!
(Maar nu ga ik eerst wat amaryllissen uitdelen aan een paar vrouwen in mijn buurt)

Twee oude boeken Simplicity

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kaarten met motief uit 17e eeuw

Vier kaarten met geborduurd-motief uit 17e eeuw
M’n blog-en-shop “Tweedehandswerk” bestaat vandaag twee jaar!
En vandaag presenteer ik onze eigengemaakte kaarten!

De afgelopen weken borduurde ik een motief wat ook voorkomt op een knottedoek uit de zeventiende eeuw. Deze doek bevindt zich in het Friesch Museum. Een bekend boek (uit mijn eigen shop en ik heb er nog één) is het boek van Alberta Meulenbelt-Nieuwburg. In haar boek “Merklap motieven” (eerst verschenen in 1974) heeft zij talloze van dit soort merklapmotieven onderzocht en bijeen geplaatst in hoofdstukken: een prachtig boek voor liefhebbers van deze oude motieven.
Af en toe liet ik jullie wat zien van de vorderingen van m’n borduurwerk en vandaag presenteer ik deze eigengemaakte kaarten! De afbeelding is afgedrukt op goed fotopapier en de foto is haarscherp. M’n man heeft deze foto’s zelf afgedrukt op een eigen foto-printer, en hij heeft er gelijk een serie visitekaartjes bijgemaakt.
En nu ga ik een stapeltje van deze kaarten in m’n shop zetten. Ik ben heel benieuwd of er mensen zijn die interesse hebben in deze ‘textielkaarten’. En hoe jullie ze vinden.

De laatste keer dat ik de vordering van dit borduurwerk liet zien, had ik de toezegging gedaan dat ik nog een keer zou zeggen wat ‘Spaanse oogjes’ zijn. Dat is op deze foto nu goed te zien: het zijn de kleine rondjes die geborduurd werden in en rond  het motief wat verder is opgebouwd in kruissteek.

Kaarten met geborduurd motief-uit 17e eeuw

Lees reacties (3) of geef een reactie

Didaktiek van het handwerken

Drie boekjes ik leer breien

Duizenden vrouwen hebben minder prettige herinneringen aan vroegere handwerklessen en nadat zij hun kindertijd achter zich lieten, lieten zij ook voorgoed de breipennen achter zich. Met afkeer denken ze terug aan die gespannen uren in een benauwd lokaal waar een strenge juf hun moeizame breiwerkje zonder pardon weer uithaalde. Dat moest over, en het arme kind zag het vaak niet meer zitten.
En duizenden van ons hebben of hadden moeders of oma’s die op die Pagina uit boekje ik leer breienwijze hebben les gehad. Niet bevorderlijk voor hoe die moeders later hun eigen kinderen bemoedigden of ontmoedigden om met handwerk bezig te zijn.

Duizenden vrouwen hebben gelukkig ook hele goede herinneringen aan het handwerkonderwijs op de lagere school, en gelukkig mag ik zelf tot deze laatste groep behoren: met veel plezier kijk ik terug op mijn eerste kennismaking met naald en draad.

En ik bofte ook nog op een andere manier: ik had een tante die handwerklerares was. Af en toe stimuleerde ze me even als ze bij ons op bezoek was. Ze was in de zestiger jaren ook examinatrice voor het handwerken en in die hoedanigheid was ze dus veel betrokken bij alles wat met handwerk te maken heeft. In 1967 schreef zij een “Didaktiek voor het handwerken” en na haar overlijden Pagina uit boekje ik leer breien(al langer geleden) vond ik die. Geboeid las ik hem door. Ik las er in dat ze beslist wel vond dat de oude technieken bewaard en onderwezen moesten blijven, maar het kon allemaal best wel wat ‘kindvriendelijker’. Het hoefde ècht niet meer zo met de ijzeren lineaal zoals in de jaren daarvoor. (Met deze ‘Didaktiek voor het handwerkonderwijs op de basisschool’ wil ik nog wel eens wat doen!)

Ik vond nog meer tussen de handwerkboeken van m’n tante: drie boekjes “Ik leer breien”. Leuke en vooral ‘kindvriendelijke’ boekjes die in de zestiger jaren volop werden gedrukt. Ze zijn heel aantrekkelijk en gezellig geschreven. Het zijn kleine verhaaltjes, waarbij een kind vanzelf binnen de handwerkwereld wordt ‘getrokken’ en het natuurlijke verlangen van een kind om het zelf te proberen wordt aangewakkerd.

Afgelopen weekend had ik een give-away, waarbij ik twee van deze Ik-leer-breien-boekjes onder de aandacht bracht. Ik kreeg er een paar hele leuke reacties op die voor mij precies een bevestiging waren dat er wel weer vraag is naar dit soort boekjes. Als we maar weten dat ze bestaan! Ja, ze bestaan, en ze verdienen een eigentijdse herdruk (vind ik).

Maar daar ga ik me nu niet ‘druk’ om maken: ik ga m’n give-away afronden! Ik ga degenen die reageerden terugmailen en de ik-leer-breien-boekjes opsturen. Ik kreeg ook een reactie van iemand die schreef: “het boekje hoef ik niet, want ik kan al breien”. Tuurlijk! En voor anderen die er ook zo over denken: er komt later nog een give away….

Lees reacties (2) of geef een reactie