Het voorrecht van bewoners van een nieuw-gebouwd huis is dat je zelf mag beslissen welke boom of bomen je wilt planten. Toen wij in ons huidige huis kwamen wonen, vonden we het een feest om naar een boomkwekerij te gaan en daar heel weloverwogen een paar bomen uit te kiezen. We hebben er nog altijd plezier van!
Dit voorjaar ging ik op zoek naar het ouderlijk huis van mijn moeder, waar ik in oude fotoalbums foto’s van had gevonden. Jarenlang had ik niet omgekeken naar die albums maar nu was er een aanleiding om eens te gaan kijken, in een oud Limburgs dorp. Op een mooie voorjaarsdag stond ik daar voor het huis, samen met mijn lief. Een beetje net zoals de boer en boerin op dit merklapje, maar natuurlijk heel anders. Ik had de kleine zwart-wit foto’s meegenomen, waar mijn vader en moeder opstaan toen zij op bezoek waren bij de ouders van mijn moeder. Het was het officiële moment waarop mijn vader werd voorgesteld aan zijn toekomstige schoonouders, en dat was natuurlijk een moment waarop er een foto werd gemaakt.
Ik stond daar met dat foto’tje in mijn hand, te kijken naar dat huis, en dan keek ik weer naar de foto en zag allerlei details die klopten. En toen zag ik ook de boom! Achter het jonge stel was een boom te zien op de foto, en die boom stond er nu, zeventig jaar later, nog steeds! Wat vond ik dat leuk om te zien!
Toen kwam de buurvrouw naar ons toe gelopen, en vroeg wat we toch deden, om zo lang naar dat huis te staan kijken. Ik liet haar het oude foto’tje liet zien en toen was het goed. Je moet tegenwoordig toch een beetje opletten hè? Naar dit merklapje kun je heel lang kijken (als je zou willen), zonder dat het raar is. Maar de echte plot van dit blogje is natuurlijk: plant een mooie boom als je de kans hebt, wie weet gaat hij zeventig of honderd jaar mee!





