De oude alfabet-boekjes spreken ’tot de verbeelding’. Letterlijk (haha!) betekent dat dat je zo’n klein alfabetje zo mooi vindt dat je het wel zou willen weergeven, bijvoorbeeld door het zelf te borduren. Merklap-liefhebbers vinden het vaak wel leuk om zo’n oud leporello-boekje te vinden om bij een handwerkcollectie te leggen, want dat oude papier en die oude vormgeving heeft al genoeg charme van zichzelf. Meestal hebben zij het te druk met al hun andere projecten om ook echt zo’n klein alfabetje na te borduren, maar nu vond ik (tussen m’n merklap-spulletjes) toch zo’n leuk borduurwerkje. Dit is in kleurverloopgaren geborduurd en dat gaf een mooi resultaat.
Ik heb geprobeerd of ik tussen die oude gescheurde leporello’s hetzelfde alfabetje terug kon vinden. Niet gelukt, het vogeltje was al weggevlogen.
Wèl leuk om hiermee te laten zien dat er dus heel veel verschillende Sajou-alfabetjes waren!





