Na een week blogjes over handwerk-bloemen nu een blogje met wat echte bloempjes.
De draadgentiaan is een soort heilige graal onder de floristen. Als je dìe vindt, dan ben je blij! Mijn man had hem gevonden, samen met zijn plantenwerkgroep die er regelmatig op uit trekt om zeldzame plantjes te zoeken of kilometerhokken te inventariseren. Dus hij wist het plekje en nodigde mij nu uit om ook dat piepkleine plantje te bewonderen. Het is waarschijnlijk het allerkleinste bloeiende plantje van Nederland, en dus ook nog heel zeldzaam. En daar stond het dan! De vier-tallige bloem gaat alleen ’s middags open, alleen bij heel zonnig weer, en groeit alleen op droogvallende zandige bodems. Nogal wat restricties dus.
In het vorige blogje liet ik zien hoe ik lekker ronddwaalde in dat drassige gebied (met m’n nieuwe tasje). Er was nog meer zeldzaams te zien:
Duizendguldenkruid, liggend hertshooi, ronde zonnedauw en parnassia, maar die was nog dicht en er was er maar één. Zo leuk om zeldzame bloemen te vinden!
Dus even een onderbreking van mijn zomerse serie met bloemen-handwerken. De èchte bloemen zijn ook mooi om te vinden!





