Drie buitenlandse tasjes handwerk

Of het nou ’toeristenspul’ is of niet: dat maakt mij niet uit. Ik hou van tasjes van buitenlandse komaf. De uitdrukking ’toeristenspul’ gebruik ik zelf nooit. Ik vind het nogal denigrerend, terwijl ik juist bewondering heb voor mensen in die in wat voor omstandigheden dan ook hun best doen om iets van hun cultuur weer te geven op spullen die ze hopen te verkopen. Of iets machinaal gemaakt is of niet vind ik ook niet zo belangrijk. Het gaat me om het effect van zo’n tasje. Het gebruikte materiaal, de vormgeving, de motieven, de herkomst. Maar welke technieken er dan zijn gebruikt: dàt vind ik dan wel weer leuk om even op te zoeken. Het tasje links op de foto is mijn laatste aanwinst (die kwam ik zomaar ergens tegen, en hij riep: koop mij!”). Precies tegelijk kwam ik ook het boekje Borduren uit de serie Heerlijk Handwerk tegen. Daarin zijn volgens de ondertitel ‘De allermooiste patronen beschreven en in beeld gebracht.” Er zijn boeken waarin dat veel uitgebreider is gedaan dan in dit kleine boekje, maar voor een snelle blik volstaat dit boekje ook. Er staan steken in beschreven die we veel tegenkomen op buitenlands handwerk. Zoals de stopsteek, de Guilloche-steek, de verbonden flanelsteek, de taksteek, de Bokhara-steek, de Roemeenste steek en de Maltezer kruissteek. Een leuk boekje dus voor iemand die van een buitenlandse vakantie iets meeneemt (geen ’toeristenspul’, maar gewoon iets moois!), en wil opzoeken welke steek er is gebruikt.

Op mijn tasje is waarschijnlijk de (machinale) Tamboereersteek gebruikt.