Over de hele wereld wordt pasen gevierd

Vandaag vieren katholieken, protestanten, orthodoxen en kopten – heel de verdeelde christenheid – op dezelfde dag pasen. Dat is bijzonder, want door pauselijke bepalingen in het verleden was er een berekening bedacht waardoor de vieringen van de oosterse en de westerse kerk nooit samenvallen. Bijna nooit dus. Zo groeiden de verschillende kerken ook steeds verder uit elkaar.

De oorspronkelijk belangrijkste groep om pasen te vieren zijn natuurlijk de Joden. Voor hen is Pesach één van de belangrijkste feesten, waarbij het einde van de Joodse slavernij in Egypte wordt herdacht, en het verlangend uitkijken naar verdere verlossing centraal staat. Bijzonder: ook zij vierden de afgelopen week en vandaag pasen/pesach!

In de oosters orthodoxe kerken wordt er vaak voorafgaand aan de paasviering een groot ritueel gehouden waarbij nieuwe lidmaten toetreden. Ik was gister uitgenodigd om zo’n bijeenkomst bij te wonen en maakte allemaal ongewone dingen mee, zoals eindeloze herhalingen van het aanroepen van de drievoudige godheid en het kussen van de grond.

En nu is het dan die 20e april, die dus over de hele wereld door alle christenen wordt gevierd. Eerlijk gezegd vind ik die gezamenlijke datum niet zo interessant. Waar wij nu vooral in geïnteresseerd zijn is of de oorlogen, die gevoerd worden in landen waar het geloof een grote rol speelt, eindelijk eens kunnen stoppen. En als dat niet kan, of ze dan alsjeblieft dan met pásen even zouden willen stoppen met het elkaar proberen te doden. Gaan ze zich  houden aan een paasbestand, of gaat het bombarderen en schieten ook vandaag nog door?

Het kussen van de grond vond ik nogal vreemd om gade te slaan, gister. Liever zouden we zien dat de grond niet opnieuw telkens moet worden omgewoeld om nieuwe mensen in te begraven. We zouden nu zo graag eens ècht het feest van de opstanding willen vieren, opstanding van de vrede.

De kerk die ik gister bezocht was mooi om te zien maar de ruimte was gevuld met wierook en dat maakte het ook benauwd. Onze mooie wereld voelt in onze tijd ook zo vaak benauwd aan. Terwijl er zoveel ruimte is, die we zo graag gevuld zouden zien met vrede.

Het klinkt een beetje raar, maar met pasen mag het dan toch wel gezegd worden: we wensen de wereld een mooie paasviering toe, en hopen dat het overal Pasen wordt! En Pesach natuurlijk: het einde van de slavernij!