Pannelappen

Soms loop ik langs een marktkraam en denk ik: “Even kijken”. En soms even wat kopen. Het gaat dan vooral om de sfeer, de entourage, en het praatje met de verkoopster. Half december was ik op het Dickens festival in Deventer en daar stonden ook wat van die gezellige kramen. Aan een paal hingen gehaakte pannelappen en ik pakte m’n portemonnee al. Gewoon omdat het leuk is. “Weet u ook wie deze heeft gemaakt?” vroeg ik aan de mevrouw, die er ook uitzag alsof ze uit de 19e eeuw kwam. “Ja, ik!” zei ze, en dan is het natuurlijk vanzelfsprekend om even wat te kopen. Die mensen staan daar ook niet de hele dag voor niks toch?
“Kom je weer?” vroeg m’n zus, die een paar meter verderop op me wachtte, en samen liepen we weer verder. Er was zoveel moois te zien.

“Wie wil ons hebben?” vragen deze pannelappen nu. Van een december-kraam naar een januari-plekje in m’n shop. Het gaat om het authentieke, het verrassende, het beetje gekke ook, want dat middenstuk past er eigenlijk niet zo goed bij. Maar ach, er is zoveel wat eigenlijk niet echt ‘past’.