Tapisserie Willem van Oranje in een vakantiehuisje

Een week geleden kwamen we aan in een vakantiehuisje in Zeeland en nu zijn we weer thuis. Op het moment dat ik net achter de computer ging zitten op maandagmorgen, krijg ik een mailtje van het vakantiepark met het verzoek om een enquete in te vullen. Dat ga ik zo wel doen, maar eerst even bloggen. Ik denk trouwens niet dat er een vraag zal zijn of ik vond dat er genoeg ruimte was om wat spulletjes neer te leggen. Die ruimte was er volop, en daar zou ik ze best een compliment over willen geven. Naast nog wat andere (zinvollere) complimenten natuurlijk. Zo was er op een kastje voldoende ruimte voor wat spullen en boven het kastje hing een schilderijtje. Dat haalde ik weg en daar hing ik zojuist aangekocht tapisserie-schilderij van Willem van Oranje op. Dat vond ik een mooi gezicht en de hele midweek keek ik er met plezier naar.
Boven de verwarming (die we niet nodig hadden) was ook nog een mooi plekje. Daar kwamen twee geborduurde schilderijtjes te staan die ik in Goes vond. Want we konden het natuurlijk niet laten: ook op vakantie duiken we graag een kringloopwinkel in! Vooral als het zo warm is, zijn kringloopwinkels in grote loodsen fijne koele plekken om naar toe te gaan.

Maar ik hield me wel in. Dit grote tapisserie-werk bijvoorbeeld liet ik liggen. Maar ik nam er wel een foto van. Eigenlijk vooral omdat ik er eens wat over wilde zeggen. Het is me opgevallen dat de prijzen voor borduurwerken in kringloopwinkels enorm omhoog zijn gegaan. Voor dit soort schilderijen wordt al gauw 35 euro gevraagd en die prijs is geen uitzondering. Voor mij is het dan niet meer interessant om zo’n borduurwerk te kopen en het in m’n shop weer door te verkopen. Niet dat dat erg is overigens. Het is voor mij meer een indicatie dat de prijzen voor m’n borduurwerken toch niet al te hoog zijn.

En er was nog genoeg over wat ik wel wilde kopen. Willem van Oranje kreeg nog wat gezelschap. Eén van deze schilderijen plaats ik alvast in m’n shop maar de rest moet nog even wachten tot later. Eerst moet ik weer op stap om naar een verre (gespecialiseerde) tandarts te gaan. Ook dat is weer ‘werk’ voor de maandagmorgen. Maar met zulke goede dagen achter de rug merk ik dat ik er weer tegen kan. En het laatste zetje krijg ik van de vader des vaderlands, die bekend stond om zijn doorzettingsvermogen. Daar neem ik dan maar een voorbeeld aan. Weer aan het werk!