Wollen dekentje na lange tijd af

Foto en tekst van meer dan tien jaar geleden (november 2014):
Restjes bij elkaar verzamelen en als je dan genoeg hebt er iets moois van maken: dat is leuk! Eén van mijn eerste truien breide ik (jaren zeventig!) van handgesponnen schapewol en daar hield ik een bolletje van over. Dat bolletje bewaarde ik, en telkens als ik een ergens nog zo’n bolletje tegenkwam dan voegde ik dat toe aan m’n verzameling. Net zolang totdat ik het vorig jaar genoeg vond. Daar ga ik een sjaal van breien!  Bij zulke stoere wol vind ik simpele ribbels het mooiste.

Maar ik bleek niet genoeg te hebben, en vroeg op mijn blog of iemand nog wat voor me had. Daar werd op gereageerd en ik kreeg nog heel wat toegestuurd. Daar was ik blij mee, en op een vakantie op een waddeneiland nam ik alles mee. Ik breide een sjaal en toen die af was liet ik deze foto zien op een blogje.

Het was leuk om met die handgesponnen dikke wol te breien, maar die sjaal was natuurlijk veel te zwaar en stijf voor om je hals. Het leek me beter voor om er een dekentje van te maken, maar toen had ik opnieuw tekort wol. Bruin had ik nog wel, maar niet genoeg grijs.

Ik probeerde nu wat te combineren met alleen bruin maar was er telkens niet tevreden mee. Laat maar weer liggen dan.
Wat kan zo’n project toch lang slepen!

En nou moest het af! Ik deed aan het begin van dit bijna-voorbije jaar nog een oproepje op m’n blog, en kreeg een bolletje grijze wol van m’n vriendin. Daarna haalde ik de bruine banen weer uit om ze daarna smaller te maken.
Het dekentje is al een tijdje in gebruik, lekker ’s avonds over je knieën, en overdag staat het goed op onze bruine bank. Maar de foto maakte ik buiten, want daar kan ik beter laten zien dat de streepverdeling nu wel goed is. En dan ligt het op hetzelfde plekje als die eerste foto van elf jaar geleden.

Op mijn blog heb ik vaak een begin-foto van een project laten zien, soms een halverwege-foto, en dan na een tijdje een foto van als iets klaar was.
Dit was nu wel een extreem voorbeeld, met meer dan tien jaar ertussen! Maar dit verhaal laat ook zien: ik ben consequent geweest in het afronden van iets!
Als ik op mijn blog iets heb laten zien waar ik mee bezig was, dan liet ik (vroeg of laat) ook het resultaat zien op mijn blog.
Ik denk dat ik nu zo ongeveer stop met het laten zien van wat ik zelf maak. Binnenkort nog een foto van m’n groene trui en een groen zakje, want die komen ook nog af dit jaar.