Archief voor juli 2017

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Geborduurd wandtapijt

Op het hoogste punt van Marburg (Duitsland) staat een kasteel, en in dat kasteel is een museum. En in dat museum zagen we enkele hoogtepunten van kunstwerken die vroeger in kerken en kastelen hebben gehangen. Dit Gestickter Wandbehang vond ik heel mooi. Hier liet ik er al eerder een foto van zien, met het voornemen om er nog op terug te komen. Een foto hoe het daar in de ruimte hing, en een paar detail-foto’s. Het is gemaakt in 1670, dus inmiddels een beetje versleten, maar nog steeds mooi.

Elk land in Europa heeft prachtige museum-stukken uit die tijd, en voor wie zich daarvoor interesseert heb ik een mooi boek: Needlework, an illustrated history. Het is een Engels boek wat een mooi overzicht geeft van textiel-kunst die al eeuwenlang bewaard is gebleven en nog zoveel zoveel bewondering wekt. Achterin het boek is een sektie met een korte bespreking van een heel aantal begrippen uit de naaldkunst. Meestal ook met een tekening erbij. Bijvoorbeeld: Braidwork, Couching, Dresden-work, Glit embroidery, Mountmellick work, Plush technique, Roseaum , Strapwork, Tambouring. Maar het grootste gedeelte van het boek bestaat uit bespreking van foto’s van garments, altar colverings, dresses, carpets and wallhangings. Allemaal rijk geborduurd. Dit mooie wandbehang zou er goed in gepast hebben.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geborduurde schilderijtjes


Een nieuwe boekenkast komt op de plaats waar ik eerst een hele lading geborduurde schilderijtjes bewaarde.
Hier liggen ze achterop de kast, die we net in elkaar hebben gezet.
Ik hou wel van een beetje rommel….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentje

Voor op reis of voor in de tuin: een Klein Kussentje gewoon van Katoen komt altijd van pas.
Niks leukers dan even van de snelweg afgaan en dan in andermans hooi een dutje doen….

Maar ik ben gewoon thuis hoor! En wens iedereen een fijne zondag!
Of een fijne vakantie, voor hen die eropuit trokken op Zwarte Zaterdag. Mooie rustige momenten toegewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren op rood

De voorkant van een oud handwerkboek nageborduurd.
Ik heb het effect proberen te vergroten door de rand ook te borduren. De onderrand is ietsje groter dan de bovenrand, dus die kreeg één rijtje kruisjes meer.
Meestal borduren we rood-op-wit, maar ecru-op-rood is net zo leuk.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tasje bij Ikea

Koffie gedronken bij Ikea. Daarbij kwamen we langs een wand waar je even je tas(je) kon ophangen.
Dat liet ik me natuurlijk geen twee keer zeggen.


Ik had de smaak te pakken! Bij Ikea kun je fijn spelen. (Hoewel je er ook wel eens charijnig wordt.)
Soms is een foto een zoekplaatje.
En soms knalt het tasje er wel uit op de foto. Knalleriger dan dit kan bijna niet.
(Hier zie je het tasje toen het nog in-wording was)

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Merklap bij Ikea

Elke 5 seconden wordt er ergens ter wereld een Billy boekenkast gekocht. Behoorlijk indrukwekkend als je bedenkt dat Billy al in 1979 werd gelanceerd. Heel veel boekenliefhebbers hebben Billies, en wij ook. Sinds 1997. Wij togen weer eens naar Ikea, waar we twee 80 cm. boekenkasten bijkochten. Mèt opzetstuk. Dat is dus eigenlijk samen vier kasten, dus goed voor 20 seconden in de indrukwekkende statistiek. Die boekenkasten moeten nu nog in elkaar gezet en komen dan op de plaats die ik eigenlijk wel vrij wilde houden. Omdat ik daar een wisselende tentoonstelling had van m’n eigen geborduurde schilderijen. Dat stond wel leuk, zo náást de handwerkboeken. Maar op de grond kwamen wat stapeltjes boeken die niet meer in de kast pasten, dus is het beter om toch twee kasten erbij te zetten.

Ikea is goed voor massaproduktie, maar zo’n mooi oud borduurwerk…. dat koop je daar niet! Wèl bij mij!
Hoewel…. als ze me zouden hebben bezig gezien daar, dan zou ik ze misschien wel op een idee hebben gebracht…..
Dus wie weet hebben ze dit volgend jaar als print in de collectie, maar de èchte is toch veel mooier!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Drie buitenlandse tasjes handwerk

Of het nou ‘toeristenspul’ is of niet: dat maakt mij niet uit. Ik hou van tasjes van buitenlandse komaf. De uitdrukking ‘toeristenspul’ gebruik ik zelf nooit. Ik vind het nogal denigrerend, terwijl ik juist bewondering heb voor mensen in die in wat voor omstandigheden dan ook hun best doen om iets van hun cultuur weer te geven op spullen die ze hopen te verkopen. Of iets machinaal gemaakt is of niet vind ik ook niet zo belangrijk. Het gaat me om het effect van zo’n tasje. Het gebruikte materiaal, de vormgeving, de motieven, de herkomst. Maar welke technieken er dan zijn gebruikt: dàt vind ik dan wel weer leuk om even op te zoeken. Het tasje links op de foto is mijn laatste aanwinst (die kwam ik zomaar ergens tegen, en hij riep: koop mij!”). Precies tegelijk kwam ik ook het boekje Borduren uit de serie Heerlijk Handwerk tegen. Daarin zijn volgens de ondertitel ‘De allermooiste patronen beschreven en in beeld gebracht.” Er zijn boeken waarin dat veel uitgebreider is gedaan dan in dit kleine boekje, maar voor een snelle blik volstaat dit boekje ook. Er staan steken in beschreven die we veel tegenkomen op buitenlands handwerk. Zoals de stopsteek, de Guilloche-steek, de verbonden flanelsteek, de taksteek, de Bokhara-steek, de Roemeenste steek en de Maltezer kruissteek. Een leuk boekje dus voor iemand die van een buitenlandse vakantie iets meeneemt (geen ‘toeristenspul’, maar gewoon iets moois!), en wil opzoeken welke steek er is gebruikt.

Op mijn tasje is waarschijnlijk de (machinale) Tamboereersteek gebruikt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Uit de tijd van de breimachine


Een hartewens voor breisters was het nieuwe tijdschrift Knittax Succes wat in 1958 voor het eerst verscheen. Vrouwen die hierop een abonnement hadden, kregen elke maand volop patronen om hun gezin warm en modieus te kleden. Je hoefde maar de aanwijzingen te volgen en de handel van de breimachine heen en weer te bewegen en daarna de losse panden aan elkaar te mazen, en er was weer een prachtig kledingstuk klaar! Nu bijna zestig jaar later zijn deze tijdschriften een prachtig tijdsbeeld! Al eerder plaatste ik een aantal van deze oude tijdschriften in m’n shop, en nu ook nog deze (laatste) tien. Er staan heel mooie foto’s in.

Ook het boek Brother Knitting Pattern is na vele jaren een prachtig boek om door te kijken. Letterlijk honderden patronen staan erin beschreven en van elk patroon is een mooie foto. Dat moet voor die tijd een bijzonder boek zijn geweest. Vaak plaats ik van boeken ook een paar foto’s van pagina’s in de m’n shop, zodat een koper een beetje kan zien hoe een boek er van binnen uitziet. Maar als ik een boek zelf heel mooi of verrassend vind, dan wil ik die foto’s ook wel eens op m’n blog zetten. Zodat iedereen kan meegenieten hoe mooi dit boek er van binnen uitziet!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Withof Duchesse kant

Sprankelend en stralend: zo zag de ingelijste kant eruit die ik bij Yvonne Scheele-Kerkhof mocht bewonderen. Ze haalde voor mij een ingelijst kant van de muur zodat ik het op de grond kon fotograferen. Al vaker zocht ik haar op na een antiekmarkt, en nu ook weer. Nadat we een tijdje hadden gepraat haalde ik een boekje uit m’n tas en vroeg of ik het in haar atelier mocht fotograferen. In 1988 was ze één van de auteurs. Het ingelijste werkstuk is hetzelfde als het kant wat rechtsboven in de waaier te zien is (op de voorkant van het boek). Ze zocht voor mij ook de bladzijde op waarin dit werkstuk is beschreven en daar maakte ik ook een foto van.
Yvonne heeft het altijd in zich gehad om een eigen weg te zoeken. Ze is nu een expert met veel ervaring in het lesgeven in het buitenland. Ze heeft zich enorm veel verder ontwikkeld op het gebied van kant. Illustratief voor haar eigen-richting zoeken is de manier waarop ze (ook toen al) de hoeken van het vier-kant verschillend kloste. Ik maakte van alle vier de hoeken een aparte foto om het goed te kunnen zien, en warempel: dan zie je het pas! Speels!
Kenmerk voor Withof Duchesse kant is het dichtere weefsel en het gericht aanbrengen van contouren in de ontwerpen. Het spel van reliëf en schaduwwerking, en dat is dan in deze detail-foto’s ook te zien.

Het boekje lag al een tijdje te wachten tot ik het in m’n shop zou zetten. En nu is het een boekje met een extra aanbeveling: gefotografeerd in het atelier van één van de auteurs!
En ook een aanbeveling: als je zelf nog mooi kant hebt liggen wat is het dan prachtig om het mooi te laten inlijsten! In een professionele en precies bijpassende omlijsting komt zo’n kunstwerkje extra mooi uit.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Boeken over kantklossen

De variëteit om te kantklossen is groot. Vaak werden nieuwe soorten kant genoemd naar de plaats waar ze werd ontwikkeld. Zoals Brugs Bloemwerk.
De serie van uitgeverij Terra is ook groot. Groter dan ik dacht want ik vond drie nieuwe boekjes die ik nog niet eerder had: Kantklos allerlei, Parijse kant en Withof Duchesse. Over het laatste boekje was ik enthousiast, en ik ging ermee naar één van de auteurs, waar ik het mocht fotograferen bij één van de werkstukken die in het boekje staan beschreven. De bekende zuster Judith (die voor veel kantklossters veel heeft betekend) schrijft in het vooorwoord dat ‘Withof’ de naam is van het klooster in Etten Leur. “Withofkant” is ontstaan vanuit de Duchesse uit Sluis. Deze kantsoort onderscheidt zich door het vrij dichte weefsel op sommige plekken in de ontwerpen. Mede hierdoor ontstaat een nog sterkere contrast-werking.

In het voorwoord van het boekje over Parijse Kant lees ik dat de meeste publicaties over deze kantsoort voornamelijk patronen bevatten, die dan kunnen worden nagemaakt. Maar er wordt meestal niet bijgezegd waaròm men op de aangegeven wijze te werk moet gaan. De klosster kan dan alleen maar naklossen, maar krijgt er onvoldoende zicht op waarom bepaalde werkwijzen worden gevolgd. Het boek wil dat inzicht juist wèl bieden.
Deze aanpak heeft bijgedragen aan het succes van deze boekenserie. En het is ook altijd weer zo dat het beheersen van de basis ruimte geeft voor verdere ontwikkeling. Bij Yvonne zag ik hoezeer het vreugde geeft als in de loop der jaren een vaardigheid /een ambacht / het inzicht in de techniek kan uitgroeien tot echte kunst! Zij heeft altijd het verlangen gehad om in het kantklossen haar eigen accenten aan te brengen, en nu beheerst ze de vele technieken op een zodanige wijze dat ze in vrije slag de mooiste dingen kan maken. Ik mocht een tasje fotograferen wat ze recent heeft gemaakt: koraalrif op een avondtasje. Op deze wijze toegepast is kantklossen een prachtige techiek die weer helemaal in onze tijd past!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Anna 1995


Oude nummers van het tijdschrift Anna zijn fijn om opnieuw te gebruiken omdat er veel informatie in staat over handwerktechnieken waar nu weer belangstelling voor is. Burda heeft altijd de vertaalslag gemaakt om oude technieken zoals Richelieu en Hardanger en Schwälmer borduurwerk te gebruiken in ontwerpen die opnieuw nagemaakt kunnen worden. Deze technieken zijn in Duitsland ook veel langer in de aandacht gebleven dan bij ons. Het mooie tijdschrift Anna werd ook in Nederland uitgegeven, maar was minder bekend dan onze eigen Ariadne. Maar nu zijn deze tijdschriften weer fijn voor liefhebbers van die oudere technieken.
Het valt me op dat sommigen specifiek op zoek zijn naar één bepaald nummer en vaak precies weten wat daar in moet staan. Soms vragen ze me om nog even te checken: “Ik zoek dit patroon, wil je even voor me kijken of dat inderdaad in dat nummer staat?” En vaak klopt het en kan het oude nummer worden besteld en is iemand blij met een patroon waar ze al langer naar op zoek was.
Maar je kunt ook de zoekfunctie gebruiken in m’n shop. Van deze tien nummers heb ik de onderwerpen benoemd bij elk nummer in m’n shop. Als je dan bijvoorbeeld “Schwälmer” intypt bij de zoekfunctie, dan krijg je alle Anna’s te zien waar wat over dit onderwerp is geschreven.
Er komen nog meer Anna’s, vandaag deze nummers uit 1995.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Antiekmarkt Apeldoorn

In Apeldoorn wordt vandaag de tweede zomerse Antiekmarkt gehouden. Ik krijg wel eens vragen of ik weet waar nog mooi oud beddengoed te koop is. En dan is m’n antwoord: Hier! Op een hoek van de markt staat meestal een mevrouw met een enorme grote collectie. Ik kocht bij haar een linnen doek, en mocht gelijk een foto maken van haar kraam. Verder nam ik weinig foto’s, maar maakte wel veel praatjes. Het was weer heel erg leuk en mooi!
Het is het verrassende wat je gaat tegenkomen, maar ook de goede sfeer. De liefde van de kraamhouders voor hun verzamelde spullen. Het enthousiasme waarmee ze wat willen vertellen over waar hun spullen vandaan komen of hoe oud ze zijn. Een paar keer kreeg ik een leuk gesprek met een handwerk-liefhebber achter een kraam, en gaf ik haar ook een compliment: jullie dòen het toch maar weer! ’s Morgens vroeg op, met een auto vol spullen naar de markt rijden, zorgen maken of het gaat regenen of droog blijft, en ’s avonds alles weer inpakken. En dat werd wel gewaardeerd, zo’n compliment. “Ik schrijf het ook op m’n blog hoor!” zei ik, “dat hier nog zoveel mooi spul is te zien.” “Maar het wordt nu wel snel minder hoor”, zei een andere mevrouw, die haar best doet om oud linnen uit Frankrijk te halen.

Dus ik laat nog een keer een paar foto’s zien (ter reclame). Zelf heb ik me voorgenomen om elke keer als ik naar de antiekmarkt ga een linnen doek te kopen. Vandaag m’n tweede van dit seizoen. Omdat ze zo mooi zijn, en omdat het zo moeilijk is om er aan voorbij te lopen zonder iets te kopen….
En omdat het misschien nu wel ‘snel minder wordt’…

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Proeflapjes

Uit een stapeltje proeflapjes viste ik het lapje waar ik zelf een zwak voor heb: een oefenlapje met borduursteken.
Eigenlijk wel jammer dat het setje nu niet meer compleet is. Wat zal een meisje hier vroeger haar best op hebben gedaan.
Ik moet tòch binnenkort eens mijn verzameling proeflapjes eens tevoorschijn gaan halen.

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Gordijnringen met borduurwerkjes

Even wat luchtigs (na die zware kastelen)!

Waarschijnlijk wel veel herkenning, deze oude gordijnringen waarin een borduurwerkje is bevestigd.
En wat zijn er veel verschillende kleine motiefjes geweest. Hoewel (en dat is ook wel grappig): ik heb er ook twee met hetzelfde gele bloemetje!

En ik heb nog meer: ook nog een pakketje om zelf drie van zulke miniatuurtjes te maken. Pako maakte en een compleet pakketje van, en dat is toch reuze leuk! Kun je zelf nog eens net zulke bloemetjes borduren als je oma!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bezoek aan Dillenburg

We bezochten de Dillenburg in Duitsland. Dillenburg wordt wel gezien als de bakermat van het Nederlandse koningshuis omdat Willem van Oranje in 1533 in het slot werd geboren. Bovenop de berg is een standbeeld van Willem van Oranje te vinden. Dit standbeeld werd in 2000 door koningin Beatrix onthuld. Van het oorspronkelijke slot bijna niets meer over, aangezien het in de 18e eeuw tijdens een oorlog door de Fransen werd vernietigd. Aan het eind van de 19e eeuw werd met Nederlandse steun een toren gebouwd op de plek waar eens het slot stond. Deze veertig meter hoge Willemstoren is beeldbepalend en van veraf te zien. In de toren is nu een museum, en daar wordt in beeld gebracht hoe Willem van Oranje het Nederlandse verzet tegen de Spaanse onderdrukkers organiseerde. Ook is een stamboom te zien van het koningshuis.

We vonden het bezoek verrijkend. Toch wel een beetje een must-see voor Nederlanders, en als je tijd hebt om een paar uurtjes van de snelweg af te gaan is dit echt een aanrader. Ik bewaar nog wat foto’s voor later blogje, want over een paar maanden komt er ook in Nederland weer aandacht voor Willem van Oranje, met een aparte tentoonstelling.

We houden van perfecte terrasjes en dit was er één! Vóór ons de bossen, onder ons het stadje, achter ons de Willemstoren. En op het tafeltje een geborduurd tasje uit Oezbekistan.

Dit was een laatste blogje van een serie van drie over kasteel-bezoeken in de deelstaat Hessen, tijdens een lang weekend-weg. Er volgen nog wel wat andere blogjes n.a.v. handwerk wat ik daar zag.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kantjes aan zakdoekjes – vroeger en nu

In slot Braunfels in Duitsland fotografeerde ik een paar kanten zakdoekjes. En ook de rijk versierde mauwen van historische jurken. Een weelderige overvloed van kant en kantjes. Je weet maar nooit waarvoor je een foto nog eens kunt gebruiken. Nu kwam ik een een mooi tijdschrift tegen van het oorspronkelijk Duitse tijdschrift Plezier met handwerken. Deze tijdschriften zaten eerst in mijn categorie “overige tijdschriften” maar ik maakte er nu een aparte categorie van. Ze zijn ‘gedateerd’, maar als handwerk van een paarhonderd jaar oud mooi is om te zien, dan zijn handwerktijdschriften van een paar decennia oud ook nog wel de moeite waard. Dat is wel een èrg kort-door-de-bocht-redenering, maar voor de meeste Burda-uitgaven gaat dat wel op. Duitse degelijk tijdschriften, die een tijdlang ook in de Nederlandse taal werden uitgegeven. In het nummer van april 1979 kwam ik een leuke foto tegen waarin kantjes in volle aantrekkelijkheid werden gepresenteerd. Niet gekantklost, zoals vroeger, maar gehaakt. En ook niet meer alleen in wit, maar het kan in allerlei kleuren.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Drie oude waszakken

Wasgoed in de wasmand: dat gaat in onze luxe tijd vanzelf. Na een vakantie even de was doen en na een paar uur kan alles alweer in de kast liggen. Dat was vroeger wel anders. Wasgoed werd in eerst in waszakken gedaan en met sierlijke letters werden die waszakken geborduurd. De geel-geborduurde waszak en blauw-geborduurde waszak zouden voor nostalgie-liefhebbers geschikt zijn om mee te nemen op vakantie want ze hebben precies een goed formaat voor in een weekendtas of koffer. De rood-geborduurde waszak is helaas erg gevlekt. Teken dat hij goed gebruikt is vroeger, maar voor decoratie in onze tijd is hij minder geschikt. Toch hoort hij er wel bij, bij deze drie. Ik plooide het maar zo dat de vlekken niet al te zichtbaar zijn, maar in de shop zijn ze wel te zien.

Wat zou je er nog mee kunnen doen? Je zou de sierlijke geborduurde letter W kunnen uitknippen en ergens op naaien. Op een quilt bijvoorbeeld. Ook het fijn geborduurde randje onderaan is nog geschikt om ergens anders in te verwerken. Van de geel-geborduurde zak is het oude linnen wellicht opnieuw te gebruiken voor iets anders.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud borduurwerk netjes bevestigd

Deze oude geborduurde Biedemeier voorstelling kwam ik tegen, en staat nu een tijdje in m’n kamer om tegenaan te kijken. Fijn geborduurd in kleuren die nog steeds helder zijn. De kleur groen waarmee het borduurwerk tot aan de versleten rand is opgevuld geeft die typische uitstraling van vroeger. Recent plaatste ik een aantal dozen groene tapisserie-wol op m’n shop en nu komt het goed uit om dit borduurwerk te laten zien, als idee waar je zo’n hoeveelheid groen voor kunt gebruiken.

De voorstelling is een antiek borduurwerk wat professioneel bevestigd is op een met linnen omkleed stuk zuurvrij karton. Ik vind het een mooie manier om zo’n oud borduurwerk toch netjes te presenteren en geef deze afwerkings-suggestie graag door.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Reformatieherdenking in Marburg

In de Middeleeuwen bestond de christelijke godsdienst voornamelijk uit het vieren van de eucharistie, die herinnerde aan de kruisdood van Jezus. In een kerkelijke setting waren priesters bevoegd (door wie?) om handelingen bij een altaar te verrichten die het offer van Jezus elke keer herhaalden. Deze handeling was bedoeld om vergeving van zonden voor de kerkgangers te bewerken.
En toen kwam de Reformatie en die begon deze voorstelling van zaken te weerspreken. De oude vanzelfsprekendheid dat de kerk de middelaar was tussen God en de gewone mensen werd aangetast. De reformatoren gingen zelf de bijbel bestuderen en trokken daaruit de conclusie dat mensen zelf rechtstreeks tot God konden naderen, en dat God hun zonden wilde vergeven wanneer zij daarom vroegen. Hierdoor veranderde ook de inrichting van kerken en van kerkdiensten. De preekstoel werd het centrale punt in de kerk, niet meer het altaar. En de prediking, waarin het woord van God werd uitgelegd, werd de belangrijkste invulling van de bijeenkomsten.

In het jaar 2017 wordt in grote delen van Europa de Protestantse Reformatie herdacht, die 500 jaar geleden begon. Het startpunt van de reformatie wordt traditioneel gezien als op 31 oktober 1517, toen Maarten Luther volgens het verhaal 95 stellingen ophing aan de Slotkerk van Wittenberg. Dus in Wittenberg is dit jaar veel te beleven op het gebied van Reformatie-herdenking, maar ook in andere Duitse steden zijn er herdenkingen. Eigenlijk in iedere stad waar de reformatoren hebben gewerkt en waar historische gebouwen daar nog aan herinneren. Wij kozen Marburg uit om naar toe te gaan, om ook zo’n tentoonstelling te bezoeken. Vanuit Nederland was voor ons Marburg de dichtsbijzijnde stad waar een tentoonstelling was ingericht.

Marburg staat bekend als een sprookjes-stad, met heel veel vakwerkhuizen. Eerst bezochten we het stadje, en daarna klommen we via smalle straatjes omhoog naar het kasteel. Daar wilden we de tentoonstelling bezoeken, maar we maakten ons zorgen over de parkeermeter beneden, die aan het aflopen was. Dus liepen we de steile trappen af  naar beneden, wierpen nog een blik in de kerk op de foto, en kwamen weer bij de auto. Nu weer helemaal naar boven lopen in de hitte? Mijn avontuurlijke man had een beter idee: als we nou eens met de auto helemaal over de keien naar boven gaan? Het lukte, en dat was kicken! Stonden we daar met onze auto helemaal op het topje van de berg! En hier was géén parkeermeter die na 2 uur weer bijgevuld moest worden, dus nu konden we naar binnen, om de tentoonstelling te bekijken.

Zo’n schisma ging natuurlijk niet vanzelf. Die 95 stellingen tegen de scholastiek waren op zichzelf nog niet genoeg om een gigantische doorbraak te bewerken. Een tijdlang werden op hoog niveau gesprekken gevoerd met machtshebbers en monniken en theologen. Ook in Marburg werd in 1529 zo’n gesprek gevoerd. Het schilderij liet zien hoe dat eruitzag.

Dankzij de boekdrukkunst werden de nieuwe ideeën van de reformatoren zeer snel verbreid. In allerlei geschriften en pamfletten klaagde Luther het machtsmisbruik binnen de Rooms Katholieke kerk aan. Er was een voedingsbodem van verlangen naar verandering en veel van zijn ideeën werden overgenomen. Bijna de helft van Europa ging over naar het protestantisme. Luther (en later ook Calvijn) gaven ook een bijdrage aan de invulling van de nieuwe kerk, door hun vele ideeën over hoe deze dan kan worden ‘gebildet’. De opbouw van een land en volk diende te geschieden door onderwijs! In een vitrine lag een origineel geschrift uit 1530, waarin betoogd werd dat mensen hun kinderen naar school moesten sturen. (Je kunt op de kleine foto klikken, als je de tekst wat groter wilt hebben om het te kunnen lezen.)

Voor al die opbouw waren er ook universiteiten nodig. De originele akte waarmee toestemming werd verkregen om in Marburg een universiteit op te richten lag ook in een vitrine. Dit werd de eerste protestantse universiteit ter wereld.
Luther zelf gaf een enorme bijdrage door de Bijbel in het Duits te vertalen en sindsdien zijn er nog vele, vele ontwikkelingen geweest waardoor de kerk vrijgemaakt werd van clericalisme.

Na de tentoonstelling op de bovenste etage van het hooggelegen kasteel, bezochten we ook nog de rest van het museum op de lagere etages. En eigenlijk gingen we daarmee weer terug in de tijd. We zagen ongelooflijk veel voorwerpen die weliswaar kunsthistorisch interessant zijn, maar die toch ook een hoop gekkigheid lieten zien. Relikwieënkistjes en houten beelden versierd met goud. Rijk versierde kruisen en sleutels. Kunst werd ingezet om de kerken aanzien en macht te verlenen. In deze tentoonstelling zagen we ook een metershoog wandtapijt uit 1430. Het beeldt het verhaal van de verloren zoon uit. Vanuit het oogpunt van authentiek handwerk zeer interessant, maar je kunt je toch niet onttrekken aan de grote vraag waar de kerk zich al eeuwen mee moet bezighouden: “Wie is nou eigenlijk die verloren zoon?”

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Doorstoppen (1)

Daar hou ik ook van: dóórstoppen! Alsmaar stoppen, om onderweg ook nog leuke dingen te zien en te beleven.
Op zondagochtend aten we ons laatste ontbijtje en wilden op tijd aan de terugweg beginnen. Toen dacht ik ineens aan een meegenomen handwerkje, wat ik nog geen enkele keer voor een foto had gebruikt. Dat werd een snelle foto bij de tomaten aan de ontbijttafel, en daarna stopte ik het in m’n tasje.

Bij de eerste ‘stop’ kwam het er weer uit en legde ik het op de eeuwenoude trap  van een kasteel. Op speciale zwarte ‘doorstopstof’ is doorgeregen in de Duitse kleuren, en daarom had ik het meegenomen. De rand was niet af toen ik hem ergens vond, maar met wat restjes rood, oranje en geel kon ik de rand toch symmetrisch maken. Hiervoor gebruikte ik Smyrna-wol en die is ook heel geschikt, omdat deze door de dikte mooi opvult.

Het heeft wel wat: zo’n vrolijk vlaggetje!
Verder vonden we de Duitse gastvrijheid juist op dit specifieke plekje helemaal niks, maar dat wist ik nog niet toen ik de foto maakte. Na het kasteelbezoek kwamen we in de horror-horeca terecht. Nou ja, dat is misschien wel erg drastisch uitgedrukt, maar echt vriendelijk waren ze bepaald niet en we werden behoorlijk afgezet. Terwijl ik nog wel zo’n fijn vlaggetje in hun eigen kleuren had meegenomen….

Toen was het dus gedaan met het stoppen onderweg, en gingen we dóórrijden!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Doorstoppen (2)

Op een grote lap ‘doorstopstof’ ligt een klein handwerkje en pas als je het van dichtbij bekijkt zie je hoe knap het is gedaan. En dan wil je eigenlijk ook de achterkant nog even zien, want door de speciale steek is de achterkant bijna vrij gebleven. Dit mooie lapje plaats ik in m’n shop; het is vast iets voor verzamelaars van aparte handwerkjes, of bijzondere technieken.

Lang geleden heeft Handwerken zonder Grenzen het doorstoppen eens gepromoot, in de tijd dat ze bij het tijdschrift ook het materiaal leverden om de besproken technieken gelijk te kunnen uitproberen. Uit die tijd stamt de lap doorstopstof, die ik nu weer in m’n shop kan plaatsen. Daar zijn nu weer liefhebbers voor, want het is fijne stof waarop je allerlei effecten kunt verkrijgen. Het lapje in de hoek is een oefening, die duidelijk laat zien hoe simpel maar ook hoe lèuk het is! Effect verzekerd.
Vroeger was er dus ook zwarte doorstopstof, die zou ik graag ook nog eens tegenkomen, maar ecru is ook mooi.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Historische kleding op Slot Braunfels

Duitsland is beroemd om zijn middeleeuwse kastelen. Tijdens een vakantie-weekend in Hessen bezochten we drie kastelen, en elk kasteel had weer een ander accent. In drie blogjes wil ik verslag doen van onze kasteel-bezichtigingen. Als eerste het kasteel wat we op de terugweg bezochten: Slot Braunfels.
Dit slot is al 800 jaar in familiebezit, het is een levend cultuurmonument, bewoond door de familie van Solms-Braunfels. Amalia van Solms was de bekendste bewoonster. Zij sloot talrijke verbindingen met andere huizen van de Europese hoogadel. Zij werd bekend vanwege haar politieke bekwaamheid en haar kunstzinnigheid.

We bezochten de tentoonstelling binnen het kasteel en gelijk viel de scherpe scheiding tussen de mannenwereld en de vrouwenwereld op. Voor de mannen wapentuig en indrukwekkende uniformen met onderscheidende medailles. Voor de vrouwen prachtige kleding, rijk geborduurd en afgezet met weelderige kant.

In de vitrine hingen oude jurken en in deze entourage van de eeuwenoude kasteelmuren kon je er makkelijk een voorstelling van maken hoe dat voor de draagsters van die jurken moet zijn geweest. Wachten totdat de mannen we terugkwamen van een veldslag?

Voor de vitrine stond ik te kijken naar die vele duizenden steekjes op stoffen van goudbrokaat of zijde.

In een andere vitrine stond ik een tijdje stil bij een borduurraam en de kantklosjes waarmee de uren binnen het kasteel werden gevuld.

Toen liepen we weer naar buiten. Het licht en de vrijheid tegemoet.
En nu is het maandagmorgen en kan ik gewoon de vakantiewas in de machine stoppen en m’n foto’s uitladen en publiceren. Wat hebben we het(ook) goed in deze tijd. Een kasteel is leuk voor een bezichtiging, en dan kom je ook echt enorm onder de indruk van de lange en moeizame Europese geschiedenis. En van de enorme prestaties om die grote kastelen daar bovenop zo’n berg te bouwen.

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Weekendje weg


Golvende lijnen van een koolzaadveld ergens in Duitsland.

Golvende lijnen van binnenweggetjes, want alsmaar op de snelweg is ook zo saai.


Golvende lijnen van een oude trap.
We waren een weekendje-weg en kwamen ook weer veilig terug. Vierhonderd kilometer Duitsland in rijden, en genieten van wat we allemaal onderweg tegenkwamen. Het was heerlijk! We houden ervan om op onverwachte plekken te picknicken, zoals bij de stenen trap in het Ruhrgebied. Daar waren we al zo vaak doorheen gereden, en nu zeiden we: we nemen een afslag en gaan dat Ruhr-riviertje eens opzoeken. En zo waren er drie dagen lang allerlei verrassingen.
Jammer dat ik mijn kussen niet vanmorgen al kon laten zien. Mijn mobiel bleek geen bereik te hebben. Met wat kunstwerk kon ik gister toch wat foto’s laten zien, maar vanmorgen waren we geconcentreerd op het huisje weer netjes achterlaten en inpakken om weg te gaan. Dus liet ik het maar zo. Nu alsnog m’n vakantie-kussen. Het is fijn om op een vakantie een (oud) kussen bij je te hebben waar je niet zuinig op hoeft te zijn.  Dit klaprozenkussen lag nog in de auto en ik liet het er gewoon in toen we op reis gingen; het kwam vele malen van pas.
Morgen verder verslag.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Middeleeuws handwerk in Duitsland

Tasje is op een bijzonder plekje. Een muurschildering uit de dertiende eeuw.

We zijn in een boeiend gebied met veel vakwerkhuizen.

We bezoeken kastelen en musea.

En daarin is ook op handwerkgebied veel moois te zien!

Een enorm groot wandtapijt uit de veertiende eeuw. Alvast een impressie, later meer.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Pauze

Even weg van de snelweg!

Airbnb in het buurland.

Heel veel lucht en ruimte hier!

Air!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ster borduren

Een lange-doorlooptijd-borduurwerkje.
Ik begon er drie jaar geleden aan, maar het raakte in de vergetelheid. Een maand geleden kwam het uit de mand en ging ik bedenken hoe ik ermee verder wilde. Zachtroze als opvulkleur? Nee, toch niet. Ik besloot de punten roze in te vullen en nog even te wachten met de vier midden-bloemen. Vaak zie je beter hoe je iets wilt opvullen als je eerst de rest doet. Welke rest? Die zag ik al aankomen: als ik zou besluiten om de witte open stukjes op te vullen, dan is er geen ontkomen meer aan: dan moet het helemáál worden opgevuld. Eerst dus maar eens een begrenzing: met een bruin lijntje. Dat geeft al wat rust. En nu ben ik dus begonnen om het hele vlak op te vullen met wit. Leuk werk hoor! Je hoeft nergens over na te denken, alleen maar kruisjes te maken. Over één rijtje doe ik elf minuten en het komt wel een keer klaar.

Een lange-doorloop-borduurwerkje dus, wat klaar ligt als ik ergens naar toe ga waar ik gelegenheid heb om misschien wat te borduren. In de souvenir-opbergzak uit HongKong.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Burda uit Duitsland


Kastelen en stadjes bovenop een berg bouwen: dat konden ze in Duitsland!
En Duitsland is ook het land waar de Burda vandaan komt: degelijke patronen en prachtige voorbeelden van handwerk in de oude technieken. Open naaiwerk, Richelieu, Tapijtenknopen en Weven: al die oude technieken zijn allemaal beoefend met Duitse Degelijkheid. Ik plaats weer zo’n mooi degelijk naslagwerk in m’n shop (Eenvoudige handwerken deel 2), maar op de post doe ik het nog even niet. Even een weekendje naar de kastelen kijken!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Waal-weelde

Nou, daar ging ik dan weer. Naar de tandarts, voor mijn lange beugel-traject. Iedere maand is er wel iets te doen in m’n mond. Draden vervangen of blokjes verplaatsen of een duraphat-behandeling. Inmiddels ben ik een echte Beugelbuster. O nee, dat zijn de mensen die mij elke keer zo fantastisch begeleiden. Beugelbusters!

Maar vanmorgen had ik dus geen zin. Ik dacht er nog even aan om op mijn blog te gaan klagen, maar ik had gelukkig nog een mooie foto van m’n boekenlegger-collectie, dus niemand merkte wat van m’n gebrek aan zin. Bèh, weer daarheen!

Na afloop ga ik dan (volgens vaste gewoonte) naar de Waal. Voor een portie Waal-weelde. Ik heb al vaak weelderige foto’s laten zien van mijn verpozingen langs de Waal, maar toch bedacht ik dit woord niet zelf. Het staat op een groot bord, wat daar is neergezet. Hè bah, ik hou niet van die grote borden! Gaan ze het hier nu ook al overhoop halen? Straks weer allemaal tractors en zandhappers en wie weet wat nog meer. Hoepel op met je borden!
Ik was dus nog steeds niet in een al te goed humeur. Terwijl ik eigenlijk wel blij zou kunnen zijn dat het weer allemaal goed verlopen is. Ik was er gewoon moe van.
Dus ik maakte gewoon een foto van een auto-kussen en reed weer naar huis.

“Waal-weelde”….. bah! dat had ìk moeten verzinnen……

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Boekenleggers van handwerk

Mijn verzameling boekenleggers!
Oud of nieuw: elke boekenlegger heeft z’n charme.
Als ik er één tegenkom, dan gaat hij bij m’n collectie.
De meeste boekenleggers zijn geborduurd in kruissteek, maar ik heb ook boekenleggers waarin andere handwerktechnieken zijn gebruikt: geweven, geklost en gehaakt.
Ook een paar boekenleggers met patchwork, ruitveranderen (dat is borduren op ruitjesstof), en kraaltjesversieringen en versiering met kettingsteek.
Verder nog een boekenlegger die geborduurd is op bristol board (dun karton met gaatjes) en één op plastik ondergrond.

Van alles is mogelijk, en ze zijn allemaal leuk!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het straatje van Vermeer

Al bijna honderd jaar werd er gezocht naar de preciese locatie van ‘Het straatje van Vermeer’. En toen het in 2015 was gevonden, was dat wereldnieuws. Er werd een speciale tentoonstelling aan gewijd in het Rijksmuseum (van nov. 2015 tot maart 2016) en ergens in die periode bezochten wij ook het Rijks. Het was gewoon spannend, na al die media-aandacht. Aandachtig bekeken we al die archiefstukken en uitleg in de Philipsvleugel.

De oorspronkelijke locatie in Delft kon worden aangetoond door het raadplegen van 17de-eeuwse archiefstukken. En die lagen daar ook in de vitrine. Op de achtergrond het schilderij. Citaat van de conservater van de 17e eeuwse schilderkunst: ‘Het antwoord op de vraag waar het straatje van Vermeer zich bevindt, is van grote betekenis en zal diepgaande consequenties hebben, zowel voor de manier waarop we naar dit ene schilderij van Vermeer kijken als voor ons beeld van Vermeer als kunstenaar.’

Het onderzoek heeft verder uitgewezen dat het rechterhuis op Het straatje eigendom was van een tante van Vermeer, een halfzus van zijn vader. Deze tante voorzag in haar levensonderhoud en dat van haar vijf kinderen door de verkoop van pens. De poort naast het huis werd dan ook de Penspoort genoemd. Verder weten we dat Vermeers moeder en zus aan dezelfde gracht woonden, schuin aan de overkant. Het is daarom aannemelijk dat Johannes Vermeer het huis goed kende en dat er voor hem persoonlijke herinneringen aan verbonden waren.

In de media verschenen afbeeldingen van het beroemde schilderij van het Straatje, met daarnaast een foto van de huidige situatie, met figuranten op de juiste plekken. Superleuk vond ik het om nu precies dezelfde compilatie te kunnen maken, van mijn eigen foto’s die ik tijdens de tentoonstelling maakte! (zie ook de bovenste foto).

Al anderhalf jaar zat het in m’n achterhoofd om deze foto’s nog eens te gebruiken, en vandaag laat ik ze zien. Aanleiding is dat ik mijn eigen geborduurde straatjes tevoorschijn haalde. Ik heb er twee. Het borduurwerk met de goudkleurige lijst is mijn allereerste verzamel-object geweest in deze categorie. Ongeveer twintig jaar lang had ik het op zolder bewaard, en af en toe kreeg ik te horen dat het een gek ding was en dat ik het maar weg moest doen. Wat ik niet deed. Ik had er géén idee van dat ‘mijn tijd’ om geborduurde schilderijen te laten zien nog eens zou komen, maar warempel: tegenwoordig is het bepaald niet gek meer om deze borduurwerken op je blog te zetten!

Tenslotte nog een detail-foto van de naaiende vrouw in de deuropening. Wereldberoemd is ze, en ontroerend in haar toewijding.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Motieven uit de hele wereld

Sidney, Washington, Tripoli, Paramaribo of Rio de Janeiro: hoe zou het er daar uitzien?
Mijn ouders kochten vroeger een bordspel voor ons: Reis om de wereld! Met pionnen reisden we de hele wereld over en op de bijbehorende kaartjes zagen we plaatjes van verre steden. En waar je als kind mee speelt, daar wordt je door beïnvloed!

Mijn broer en mijn zus werden later echte wereldreizigers. Ze reisden naar Cairo en Kaapstad, Winnipeg en Montreal, Singapore en Port Moresby. In sommige plaatsen woonden ze vele jaren maar na verloop van tijd kwamen ze weer terug naar Nederland. En nu vond ik gister dit spel! Het mooie blauwe wereldbord, en alle kaartjes er nog bij! Al wel tien jaar had ik gedacht: als ik dat spel nog eens tegenkom, dan koop ik het direct! En dat deed ik gister dus. Ik stuurde net een bericht naar m’n broer en schreef: “Gefeliciteerd met je verjaardag vandaag, ik heb een leuk kadootje voor je. En ik wil graag dit spel nog eens met je spelen!”

Zelf heb ik minder gereisd, maar misschien heeft dit spel me vroeger toch wel beïnvloed. Want ik hou van handwerk uit de hele wereld! Vandaag dit boek: De mooiste creaties in Kruissteek. De ondertitel is Motieven uit de hele wereld. Ik heb het zelf al jaren in m’n kast en blader het af en toe door. De auteur, Jan Eaton, is bekend geworden vanwege haar talent om etnische motieven om te zetten in bruikbare voorbeelden, zodat we ook wat wereld-motieven kunnen namaken. Het boek op de foto heb ik nu te koop.
Motieven uit de hele wereld: Elizabethan kruidenbuiltjes, Placemat uit de Balkan, Maple leaf speldenkussen, Log cabin kussen, Braziliaanse vlinders, Tunisische rand met kamelen en nog veel meer moois.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zomer

Wat een heerlijke zomer, met veel mooie dagen!
Het borduurwerk is naar een ontwerp van Rie Cramer, die in de Jugendstil-periode alles een romantisch aanzicht gaf. Tegenwoordig zie ik de kindertjes niet meer zo schattig met de bloemetjes spelen (helaas).

Uit lang vervlogen tijden stammen ook de zware bolletjes die je aan de hoeken van een tafelkleed kunt hangen. Daardoor kan de wind de hoeken van het kleed niet laten opwaaien. Deze bolletjes zijn gehaakt, door een afdeling van Tesselschade, de oudste handwerkvereniging. Veel goeds komt samen met het mooie weer tot ons: goede voorbeelden (van schattig spelende kindertjes) en goede ideeën! Je kunt die bolletjes zelf namaken, of bij mij in de shop kijken.

Wat een heerlijke zomer, met veel mooie dagen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Alleen de contouren

Uit een heel oud boekje met borduurvoorbeelden probeerde ik een motiefje uit. Vroeger waren er meer van dit soort patroontjes, waarbij alleen de omtrek van een figuurtje werd geborduurd. Ik ga op zoek naar nog meer van die patroontjes.
Vandaag deze: Nederland een beetje tropisch!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zonnebloemen bij rouw en bij blijdschap

Zeventien-juli was een zomerse dag, net als drie jaar geleden. Drie jaar geleden werd Nederland werd opgeschrikt door een vliegramp. De MH17 werd uit de lucht geschoten en stortte neer in een veld met zonnebloemen. Het was aanvankelijk onbevattelijk en de beelden drongen diep door.
Voor ons was die 17e juli juist een blijde dag: ik mocht mijn lieve man ophalen uit het ziekenhuis, na een geslaagde operatie. Lang hadden we er naar toegeleefd, en nu was het achter de rug! Een nieuwe periode zonder klachten mocht beginnen. Maar op het nieuws hoorden we dat 298 levens wreed beëindigd waren. Dat was echt onbevattelijk.

Gister namen we twee grote bossen zonnebloemen mee naar Utrecht, want onze zoon had wat te vieren. En zo heeft iedereen associaties bij deze grote goudgele bloemen. Ze onderstrepen blijdschap, maar ze brengen ook rouw in herinnering.
Vandaag werd een nationaal monument onthuld ter herdenking van de slachtoffers van de MH17-ramp. Het thema is ‘voortleven’. Voor elk slachtoffer werd een boom geplant. Twee weken geleden werd duidelijk dat de verdachten van het neerhalen van vlucht MH17 in Nederland worden berecht. Iedere keer als die ramp herdacht wordt, zullen er zonnebloemen zijn. Ik hoop dat die bloemen mogen helpen bij het verwerken van het verdriet.

Misschien heeft iemand nog belangstelling voor mijn geborduurde schilderij. Misschien geeft het iemand troost, en misschien accentueert het iemands zomerse blijdschap.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Poezetasje

Poezetasje is m’n oudste tapisserie-tasje. Ik maakte het een paar jaar geleden om uit te proberen dat een oud kinderborduurwerkje ook prima tot tas genaaid kan worden. Nadat het af was, gebruikte ik het nooit. Maar nu nam ik het poesje een keer mee.
We gingen naar Utrecht en na een lunch bij onze zoon liepen we naar de Botanische Tuin op de Uithof. Onderweg kwamen we een knaloranje trap tegen.

Botanische tuinen zijn oorspronkelijk aangelegd ten dienste van wetenschappelijk onderzoek maar zijn ook publieksattracties. Heerlijk om er af en toe één te bezoeken. De Utrechtse Hortus Botanicus  is aangelegd bij Fort Hoofddijk en het is nog terug te zien dat hier vroeger een fort van de waterlinie lag. Het hoogteverschil is nu gebruikt voor een bijzonder grote en fraaie rotstuin.

Poesje wou ook even klauteren. Daarna liepen we weer terug naar het appartement aan de Cambridgelaan. Poesje bleef netjes aan m’n schouder. Dáár begon hij niet aan!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Retro mandje voor breiwerk

De strakke zwarte lijnen gecombineerd met het plaatje van het gestileerde bolletje wol op het witte katoen: mooi!
Als je zo’n mandje in de kamer hebt staan, dan slingert je breiwerk nooit meer op je bank of stoel. Dan kun je er een retro-ritueel van maken om na het pennetjes-breien je breiwerk netjes naastje in het mandje te vleien…

Maandagmorgen: ik moet ook eerst even wat opruimen hier! We hadden een mooi weekend met veel weg en veel visite en de afwas staat er nog…..
Ik ga zodadelijk wat opruimen, maar het mandje heb ik eerst in m’n shop gezet. Wat een pláátje hè?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Spijkerbroekenblauw

Midden in een veldje met Indigofere Tinctoria (dat is de plant met de roze bloemen) staat een bordje met uitleg. Deze plant kennen we misschien niet allemaal, maar wel wel wat ervan gemaakt werd: blauwe verfstof! Ik maakte het mezelf makkelijk door het hele bordje te fotograferen. Vandaag gezien in Utrecht.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentje op dood hout

We waren begonnen aan een wandeling bij Hoenderloo. Deze nieuwe ‘klompenpadroute’ was aangekondigd als een route door afwisselend landschap. Het eerste bijzondere stukje was een plekje met stuifzand. Een grote groep jongens was net wakker geworden en kwam ook aangestoven: met harde stemmen namen ze het stuk in bezit om daar hun spel te spelen. Ik had ze aan de bovenkant van de foto kunnen afsnijden, maar ik vind het wel leuk zo. De karakteristieke dode boomstam is het decor van een meegenomen kussentje. De stemmen kwamen dichterbij: gauw doorlopen!

Na een half uur lopen kregen we zin in koffie, en ergens bij deze bomen vonden we een bankje. Twee andere wandelaars passeerden ons en we groetten. Een uur later zagen we hen weer, want zij (of wij) hadden de route in omgekeerde richting gelopen. “We hebben jullie al eerder gezien” zei ik toen we elkaar bijna passeerden. En dat werd een gesprekje. Zij waren óók helemaal enthousiast over de nieuwe klompenpaden. Een verrijking voor wandelaars, die ook van ‘afwisselend landschap’ houden.

Voor de derde keer kwam ik een plekje tegen waar ik m’n kussentje even wilde neerleggen. Ik begon er een thema in te zien: telkens was het iets met dood hout. Bij de eerste foto wordt de zandgele kleur benadrukt, en bij de volgende foto’s de bruine en de groene kleur. En elke keer lijkt het weer anders. Drie foto’s voor één kussentje is natuurlijk meer dan genoeg, en als ik er zoveel plaats ben ik altijd bezorgd dat mensen afhaken. Waarom zo véél?

Het kussentje zat allang weer opgeborgen naast de lege thermoskan in de rugzak, toen we aan het eind van de wandeling bij een landhuis aan de rand van het bos een grote hoop afgehakte takken zagen. Die lagen daar in de zon te schitteren en de kleur oranje was precies de kleur van het kussentje. Dus toch weer uit m’n rugzak gehaald. Op m’n schermpje zag ik dat m’n fototoestel de hoeveelheid oranje pixels niet had kunnen vatten. Ik probeerde het een paar keer, maar het bleef flets. Toen liep ik (door de bramenstruiken) naar de andere kant van de takkenhoop, zodat het licht anders binnenkwam op m’n lens. En nu was het goed!

Kijk: zo wil ik m’n oud-geborduurde maar pas-afgemaakte kussentje graag presenteren!
Het borduurwerk heeft ongeveer vijf jaar gelegen voordat ik het eindelijk afmaakte, dus voor deze keer dan ook maar vijf foto’s.
Ik hoop dat je niet bent afgehaakt…. Fijne zondag!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude borduurwerkjes verwerken

Waar komt dat vogeltje nou beter op uit: op oranje stof (bovenste foto) of op antiek-groene stof (onderste foto)? Het maakt eigenlijk niet zoveel uit. Af en toe vind ik het leuk om m’n lappen tevoorschijn te halen en combinaties uit te proberen. “Dit past mooi hìerop, en dat past mooi dáárop.” “Ja, maar als ik dáár een stuk uitknip, dan kan ik het niet meer voor dàt gebruiken, wat ik misschien ook nog van plan ben.” “Dus als ik dìt nu hìerop leg, dan heb ik precies nog een stuk over voor dàt!” Herkenbaar, al die overwegingen? Enerzijds zeg ik: het maakt niet zoveel uit. Maar tegelijkertijd: een kleurtje doet toch wel véél voor hoe iets naar voren komt, hoe een borduurwerkje tot leven kan komen.

Nu schijnt het dat ik andere mensen inspireer, want ik kreeg een leuk mailtje (uit het buitenland!) van een oudere mevrouw die blij was dat ze nu ook een bestemming had gevonden voor een vroeger borduurwerk. Ze maakte er een tas van en gebruikte een stuk jeans van een te lange rok. En voor de hengsels gebruikte ze een band die ze ooit zelf had geweven. Prachtig, vind ik dat. “Niet zo netjes als jouw tassen”, mailde ze, maar daar heb ik gelijk op gereageerd. Dat dat onzin was. Elke handgemaakte tas is toch altijd nog honderd keer mooier dan een plastik zak?

Dus wie weet worden er nog veel meer tassen gemaakt van oude handwerkjes. Het is ontzettend leuk om te doen en ik wens iedereen er veel plezier mee! Enerzijds dus: het maakt niet zoveel uit welke stof je gebruikt. Anderzijds: hoe beter het kleurt, hoe beter het borduurwerk tot z’n recht komt.

En ik kreeg één leuke reactie op het balletje wat ik opwierp om tassen-workshops te houden. Onder mijn begeleiding en met mijn materialen (of met een eigen borduurwerkje) een tas maken. Zijn er nog meer gegadigden? Ik ben wel benieuwd naar wat reacties.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vijf is een verzameling?


Aardewerk schotel zoals we die vonden op de antiekmarkt, foto boven.
En de schotel gevoegd in de collectie die we thuis al hadden. Zo begint het vaak: je vindt iets mooi, en dan zie je nòg iets, en een tijdje later nog weer iets. Bij vijf stuks is het een verzameling!

Ik heb alles op tafel een beetje mooi neergezet, want ik krijg vandaag twee broers en twee zussen op bezoek. Dat is óók een hele verzameling!
Maar als ze er zijn, dan gaat de hele boel aan de kant en dan komen er kopjes op de tafel. We gaan bijpraten!

Wanneer vinden jùllie dat iets een verzameling is? Bij vijf?

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (6) of geef een reactie

Ingelijste borduurwerken

Hoe staat het met m’n geborduurde schilderijen? Twee weken geleden kondigde ik een “Schilderijen-week” aan en liet op mijn blog extra veel ingelijste borduurwerken zien. Met de bedoeling om ze nog eens in de aandacht te brengen. Ik had een weeklang open huis en ontving bijna elke dag bezoek. Sommigen kwamen alleen om wat af te halen, en anderen bleven wat langer, wat ik heel gezellig vond. De week daarna kwam er ook nog wat bezoek en dat komt ook niet zo nauw. Ik heb bezoek liever wat meer verspreid dan alles tegelijk. Dus mocht je óók nog wat willen ophalen: dat kan in deze zomerse weken best!

Van al m’n schilderijen maakte ik foto’s voor op m’n blog, maar vlak voordat iets het huis uitgaat neem ik dan soms ook nog een foto. Ruk ik gewoon wat bloemen uit de vaas en leg het borduurwerk op de grond.
Het is veel werk om een geborduurd schilderij op te sturen en het is fijn als het afgehaald kan worden (tegen afhaalprijzen).
Volgende week ga ik nog even verder met wat andere schilderijen te laten zien!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde vierkanten

In de tweede map van Het Komplete Handwerken staat in de afdeling “Borduurtechnieken” een beschrijving van een kussentje van aan elkaar gehaakte vierkanten. M’n handwerkvriendin (uit het noorden van het land, want ik heb ook een handwerkvriendin uit het zuiden) kwam op bezoek en liet me zien wat ze aan het maken was. Geïnspireerd door het patroon uit die map, maar het werd toch weer anders. Bij de beschrijving stond dat je de vierkanten aan elkaar kon haken, maar zij borduurde op één lap, en bootste de haaksteekjes na. Wat een leuk effect ter navolging!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk en aardewerk

Handwerkvriendin op bezoek: dus ging m’n mand met mijn borduurwerk open. Ze wilde wel graag eens zien wat ik de afgelopen tijd allemaal had gemaakt. We praatten over verschillende ondergronden en het toepassen van randen en de beste afstand om aan te houden tussen twee patroontje. Ik hou er niet van als het te dicht op elkaar zit. En we praatten over afwerkingen. Hoezo afwerkingen? Er ligt bij mij nog heel wat wat wel een afwerking kan gebruiken. Het is makkelijker om iets nieuws te beginnen dan om iets af te werken…. dat is vast herkenbaar!

Een aanwinst van de antiekmarkt was een grote rijstschotel. Deze zijn in de eerste helft van de 19e eeuw veel gemaakt van Maastrichts Aardewerk maar het is moeilijk om nog een gave te vinden. Deze grote schotel gaat straks gebruikt worden; we waren er al langer naar op zoek. En het staat mooi: aardewerk en handwerk! De handwerkmand ging open, en ik laat jullie graag even meekijken.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Rode geborduurde randen

Rode geborduurde randen: daar houden we denk ik allemáál wel van!
Het bovenste randje is van m’n handwerkvriendin. Ze zei dat ze door mij op het idee was gekomen om oude restjes aida-handwerkstof te gebruiken voor één kruisje per vier hokjes. In plaats van één kruisje per weefselbosje. Dat borduurt lekker! Op haar beurt bracht ze mij ook weer op een idee: om dan voor de rand wèl weer de kleine kruisjes te maken. Dat geeft een leuke afwerking!
Het patroon voor de rand had ze uit de tweede map Het Komplete Handwerken gehaald. Die pakte ik er gelijk even bij voor een foto. Over die mappen had ik net begin deze week geblogd. Het zijn mappen waar je je héle handwerk-leven plezier van kunt hebben (vinden we allebei).

De middelste rand liet ik aan haar zien: die borduurde ik vorig jaar op vakantie. Toen nam ik een oud stuk gordijn mee, en een tijdschrift, en wat rood borduurgaren. “Een gordìjn??” vroeg ze. “Ja, dat borduurt heel lekker. Wil je ook een stuk?” En huppakee, de schaar erin. Dat doe ik niet zo gauw, maar voor een handwerkvriendin natuurlijk wel. Benieuwd wat ze ervan gaat maken.

En de onderste rand: die is antiek. Héél fijntjes geborduurd op boerderij-geweven linnen. Wat hebben wij het dan toch makkelijk, met onze gordijnen en aida-stoffen. Dat borduurt toch wel erg lekker!

O help, nu zie ik ineens een paar foutjes in mijn rand! Zien jullie het ook?

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Oude proeflapjes op antiekmarkt

Het is de spanning van het onverwachte: wat ga ik tegenkomen?
En tegelijk de hoopvolle verwachting dàt je iets leuks gaat tegenkomen!
Je weet alleen nog niet wat.  De weersverwachting was goed, het plein stond vol kramen en aan de rand parkeerde we onze fietsen. Mijn man zegt op die drie donderdagen waarop er antiekmarkt wordt gehouden altijd op z’n werk dat hij iets later komt. Dan kunnen we eerst samen nog een anderhalf uur de markt over. En ook hij komt altijd wel iets tegen.
Vóórdat ik iets afreken, vraag ik eerst of ik nog een foto mag maken van het handwerkje zoals het daar ligt op de kraam.
Boven een fantastische proeflap met naaldkant-randjes.
En onder een paar proeflapjes uit 1933. Wat een fijne verrassingen!
Het was dus weer leuk, de eerste antiekmarkt in Apeldoorn. Er komen er nog twee deze zomer, op 27 juli en 10 augustus.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oud patchwork met hexagonnetjes


Het zonlicht op een oud kopje van Maastrichts aardewerk. Het decor is Bali. En het glazuur is onweerstaanbaar. Glanzend mooi!
En even later kocht ik een klein lapje van patchwork. Nog nooit eerder zoiets gezien op een markt. De hexagonnetjes zijn klein en kwetsbaar. Hoe oud zou het zijn? Voor Maastrichts aardewerk bestaan er boekjes waarin je precies kunt opzoeken wanneer een bepaald produkt is gemaakt. Voor handwerk zijn er andere methoden. Deskundigen kijken dan naar de gebruikte stofjes. Hoe lang geleden werden er geruite stofjes gebruikt? Als iemand het weet, mag ze het zeggen! Ik zou best willen weten hoe oud dit lapje is. Vermoedelijk is het van een dekentje van een poppewiegje. De rest is vergaan, en dit patchwork met piepkleine steekjes is nog over. Bijzonder, om zo een tastbaar kijkje in het verleden te hebben.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Marktplein Apeldoorn

Vanmorgen:
Tegen het decor van dit oude Raadhuis wordt vandaag de grootste Nederlandse antiekmarkt gehouden. Er staan driehonderd kramen vol antiek en curiosa. En op 27 juli en 10 augustus nog een keer. Voor wie erheen gaat: veel snuffelplezier!

Vanmiddag:
Er was weer heel veel te zien en te koop! Foto van toen het nog rustig was:

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Onder de dekens, tussen de lakens

Oud beddegoed brengt bij sommigen veel herinneringen naar boven! Ik kreeg een mailtje van een vriendin, naar aanleiding van een eerder blogje over het gestreepte dekbed. Ik bedankte haar voor die reactie, en vroeg of ze hem ook rechtstreeks bij dat blogje wilde plaatsen. Zodat anderen het ook nog eens kunnen lezen. Maar nòg leuker is om een nieuw blogje te maken en haar reactie hierin weer te geven. Ze had het over een geblokte stof als hoes voor de matrassen, en zoiets heb ik ook nog wel in m’n voorraad. Dus ik maakte een nieuwe foto, en hier is de bijdrage van Betsy:

Nog een reactie van mij wat betreft die oude dekbedhoezen.
Mijn moeder zegt dat ze daar veren kussens, veren dekbedden in deden, maar ze sliepen er óp in plaats van er ónder, zoals we nu doen. Je had een laken en dekens over je heen. Bij mijn moeder op de boerderij vroeger hadden ze ook van die dekbedden. Eén keer in het jaar, in het voorjaar, ging de hele boel naar buiten, dan werden de matrassen, de dekbedden gelucht.
De hoezen werden dan gewassen, gesteven, gedroogd en gestreken, en gingen er dezelfde avond weer om. Dat moest wel, want ze hadden meestal maar één hoes. Dus je moest een mooie dag uitkiezen om dat allemaal te kunnen doen!
Bij mijn ouders vroeger gebruikten ze ook de geblokte stof als hoes voor de matrassen, dus niet alleen gestreepte stof.
Die oude hoezen zijn klein in onze optiek. Waarschijnlijk was dat dus ongeveer de maat van een bed voor een volwassene….
Dit verhaal wilde ik even delen!
Groetjes, Betsy

En als je echt àlles wilt weten over hoe dat vroeger ging, dan is het boek “Onder de dekens, tussen de lakens” een aanrader. Het boek wat ik op de foto laat zien is een bijzonder exemplaar: het is gesigneerd door de schrijfster, mw. Meulenbelt. Een autoriteit op het gebied van oud Nederlands textiel. Maar reacties van ervaringsdeskundigen, die vroeger nog hebben meegemaakt hoe dat ging met dat beddegoed, die zijn ook heel leuk om te lezen!

Het geblokte hoes plaats ik nu ook in m’n shop. Lijkt me heel geschikt voor de achterkant van een Hollandse erfgoed-quilt.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Streepjes

Hoera, streepjes!
Daar kun je heel goed restjes garen voor gebruiken. Streepjesplezier!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde klederdracht

Handig, zo’n groot oud dekbed. Daar kan ik mooi wat grote dingen opleggen. Zoals dit geborduurde paneel. Niet heel mooi afgewerkt, wel leuk geborduurd. En het staat nog in m’n shop.
De patronen voor deze vier uitbeeldingen hebben vroeger in een Ariadne gestaan.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie