32e Algemene Tentoonstelling van Patchwork en Quilts

Al vier dagen is de Grote of Lebuinuskerk in Deventer het decor voor een groot aantal prachtige quilts. Het Quiltersgilde houdt haar jaarlijkse algemene tentoonstelling en elke drie jaar is dat in Deventer. Ineens begon het vanmiddag bij me te kriebelen: ik wil er nog even naar toe! Met de pont ben je zò aan de overkant van de IJssel en veel quiltliefhebbers weten inmiddels dat deze overzetting een makkelijke manier is om bij de kerk te komen. Bij de ingang zag ik deze flyer liggen en die vind ik prachtig. Er staat niet bij vermeld wie het werkstuk heeft gemaakt wat voor deze flyer is gebruikt, maar de maakster mag een compliment krijgen: erg mooi! Dit beeldt precies uit hoe je Deventer ziet liggen vanaf de IJssel-oever.

En dan ben je ineens binnen in die monumentale kerk. Vanwege Open Monumentendag kon je ook de toren (gratis) beklimmen, maar de meeste vrouwen bleven op de begane grond. En wat was daar weer veel moois te zien! De tentoongestelde quilts zijn aan panelen opgehangen, en er is een zee van ruimte om alles op je te laten inwerken. Ook zijn er gastvrouwen die informatie geven. De hele sfeer ademt grandeur uit, die recht doet aan de hoge kwaliteit van de tentoongestelde quilts. De maaksters mogen allemáál een compliment krijgen!

Bij de stand van het Quiltersgilde mocht ik een briefje invullen met het nummer van de quilt die ik het mooiste vond. Of die me het meest aansprak. Zoiets is natuurlijk nogal subjectief. Hoe kan je nou weten wat je het mooiste vindt? Ik liep er even voor terug om het nummer op te zoeken van de quilt die me had getroffen. En daar kan je dan weer over nadenken: “Waarom sprak die me nou het meeste aan?” Daarmee komt er een denkproces op gang wat denk ik ook juist bedoeld is. Quilts maken is: communicatie! Quilts bekijken is: reageren op de communicatie! In alle korte gesprekjes die ik had en ook opving van anderen, komt dat steeds weer naar voren. De maakster wil iets uitbeelden. En de bezoekers bekijken, interpreteren, bewonderen, genieten, reageren. Dat is het leuke van het hele gebeuren! Het is niet alleen bewondering van techniek en kleurgebruik. Er wordt een bóódschap overgedragen!

Bij de stand van het Quiltersgilde hing een briefje dat fotograferen voor eigen gebruik is toegestaan, maar dat het niet de bedoeling is dat foto’s van al die individuele quilts op internet belanden. Ik kreeg er een gesprekje over. “Ik heb bewust geen foto’s van individuele quilts genomen, zei ik, maar ik maakte wat overzichtsfoto’s; mogen die wel op m’n blog?” Dat mocht wel. Ik zei dat ik wel blij ben met die regel, en dat het ook goed is om ons te realiseren dat we niet zomaar (nieuw) werk van anderen op onze blogs plaatsen.

Tenslotte bracht ik een bezoekje aan de tijdelijke bibliotheek (in een zijgedeelte van de kerk). Het gilde heeft meer dan 2000 boeken op het gebied van patchwork en quilten. Onlangs is de bibliotheek overgegaan op een digitaal systeem. Om hier meer aandacht aan te geven en om leden te wijzen op deze service, zijn deze boeken nu meegenomen naar de tentoonstelling. Ze konden daar ter plekke gratis geleend worden. Alleen de retour-kosten per post zijn voor eigen rekening. Ik hoorde dat er tot nu toe al heel goed gebruik van was gemaakt. Het was ook gezellig in deze tijdelijke bibliotheek, en op de grote tafel stond een prachtig bloemstuk. Daaromheen diverse quiltboeken. Mijn oog viel gelijk op een boek, wat ik zelf ook ‘in de aanbieding heb’. Maar bij mij werkt het zo dat je het nooit meer terug hoeft te sturen als je het koopt…. Het is het kleurrijke boek Scrap Quilt. Maar tjonge, weer even terug naar deze bibliotheek: wat ongelooflijk dat er al meer dan 2000 boeken op quiltgebied beschikbaar zijn! Super!

De tentoonstelling is morgen voor het laatst te bezoeken en op de website van het quiltersgilde is informatie over openingstijden en lezingen e.d. te vinden. Op deze website vind je ook hun eigen blogs over dit grote tentoonstellings-project.
Tenslotte: ook nog van harte de complimenten voor alle vrijwilligers, die dit allemaal mogelijk maken. Op de pont weer terug kreeg ik nog een gezellig gesprekje met één van hen. En merkten we allebei hoezeer dit soort tentoonstellingen inderdaad draait om ‘communicatie’. En daar zijn wij vrouwen best goed in. En vooral de maaksters van al die quilts: wat communiceren die veel moois met ons en wat zijn ze daar goed in!