Bestelling opgehaald

Door mijn blog ben ik in contact gekomen met een vrouw die in Engeland woont en een paar keer per jaar in Nederland op bezoek komt. Ze bestelt dan ook altijd wat bij mij en komt het dan ophalen. Het borduurwerk in zilverkleurig metaaldraad had ze al vrij lang van te voren gereserveerd en later vulde ze het nog wat aan. Toen ik haar het gereserveerde stapeltje overhandigde, zei ze dat ze het merklapje interessant vond omdat het in zekere zin niet echt is, wat dit meisje van Veen borduurde. Vroeger waren die aanduidingen van aantal lakens en slopen belangrijk en daar werden ook lapjes van geborduurd, maar later was dat niet meer gebruikelijk. Toch bleven meisjes dit soort lapjes borduren, omdat er ooit eens een voorbeeld heeft gestaan in vroege uitgave van ‘De nuttige handwerken’. Ik kon het niet meer terug vinden in mijn eigen (latere) uitgaven van dit bekende boek, maar vind het wel een interessant verhaal om door te geven. Dus niet elk merklapje gaf ook werkelijk de initialen van de eigen ouders weer, of de aantallen lakens en slopen. Er zullen nog wel wat meer lapjes met AC LS PK zijn geborduurd. (Net zoals er nu ook weer nieuwe Annelies- en Louise-lapjes worden geborduurd).

Ik schonk gauw koffie in en we gingen bijpraten want dit was al de vijfde keer dat ze bij me op bezoek kwam en dan kun je gewoon verder praten waar we de vorige keer waren gebleven. Ik had er niet meer aan gedacht om dat lapje dan nog een keer apart te fotograferen voor dit blogje, maar ik had wèl een foto gemaakt van de hele bestelling en daar staat het lapje ook op. Leuk hoor, zo’n vaste klant uit Engeland! Ze weet veel van Nederlandse èn Engelse merklappen en ik kon weer het één en ander van haar leren.