Laat nu al wat Neerland heet….
Op 31 augustus 1948 vierde koningin Wilhelmina haar vijftigjarig regeringsjubileum. Een enorme massa mensen in Amsterdam samengestroomd om haar hulde te betuigen. Op de website van ‘Het geheugen van Nederland‘ is een 
foto te zien van die grote mensenmassa op de Dam. Een groot contrast met de rust en de stilte in het bos-park achter paleis het Loo. De jonge Wilhelmina had van haar vader-de-koning een speelhuisje gekregen en daar speelde ze graag. Het romantische bos-huisje staat er nog steeds, en wordt goed onderhouden. Gedurende twee maanden per jaar is dit park voor publiek opengesteld en je waant je echt in sprookjes-sferen als je na een wandeling dan ineens dat huisje ziet. Deze foto is van dit voorjaar.
Ik vond een oud boek over het ‘Particuliere leven’ van de vroegere koningin, geschreven door één van haar dienaren. Het begint met de woorden: “t Is op een warmen zomerschen
middag…..”. Dat maakt het een nog toepasselijker boek voor vandaag. Ik heb het boek helemaal gelezen en vond het erg interessant. Aan de ene kant: wat een àndere tijd was dat! Aan de andere kant: het is eigenlijk in de geschiedenis nog maar zo kort geleden. Leuk om eens zo’n oud boek te lezen, en voor wie dat ook wil: ik plaats dit nostalgische boek in m’n shop. Het is wel geen handwerkboek, maar met die witte jurkjes van de vroegere koninginnen (die nog een week te zien zijn op paleis het Loo), past het er toch wel bij. Het heet: Ten Paleize, koningin Wilhelmina in haar particulier leven.
En ook een herinneringsboek aan haar inhuldiging, met foto’s van vaandels en borduurwerk in de Gouden Koets.
De schooljeugd kreeg door de regering een prachtige rijmprent aangeboden op 31 augustus 1948. Dat was niet alleen de datum van het 50-jarig koninginne-jubileum, maar ook de verjaardag van de koningin. Op die dag gold: Laat nu al wat Neerland heet het uitjubelen! Ik vond een ingelijst exemplaar van die prent en dat plaats ik in m’n shop. Ik probeer me in te denken hoe dat geweest moet zijn. Drie jaar na het einde van de oorlog wordt het ‘Levend hart van ’t Vaderland’, de Moeder van de lage landen, de geliefde vorstin, gedragen op de handen van ‘al wat Neerland heet’. Deze jubilerende landsvorstinne wordt op haar verjaardag en na een halve eeuw regering, uitbundig door het volk geprezen. Haar hoofd had zich dikwijls verscholen in smart en zorgen, maar ze liet zich nimmer door de last overweldigen. Al die gedachten zijn verwerkt in deze goed bewaarde rijmprent.
Kort na dit grote volksfeest in 1948, werd Juliana koningin van Nederland en werd koninginnedag niet meer gevierd op 31 augustus. Toch denken veel ouderen op deze datum (vandaag) nog wel terug aan die vrolijke volksfeesten, waarbij het altijd mooi weer was, aan het eind van de lange zomervakantie. In de dorpen werden oranje-spelen gespeeld en de fanfare verhoogde de feestvreugde met vrolijke muziek. Bij de beschrijving van dit schilderijtje in m’n shop, heb ik de hele tekst weergegeven van “Laat nu al wat Neerland heet“. Leuk om vandaag nog even bij stil te staan.
Meer lezen? Wellicht is dit interessant...
