Archief voor juli 2014

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Kussens

Zes kussens, gehaakt en geborduurd

In de zomer slingeren hier altijd een hele rij kussens, die ik overal mee naar toe sleep. Ze liggen nooit langer dan een dag netjes op de bank, want ze worden soms mee naar buiten genomen en dan weer in de auto gelegd. Of bij een naderende bui krijgen ze wel eens een plekje in de schuur maar als het dan weer opklaart wil ik ze weer om me heen zien.  Zo geniet ik het meest van de uitbundige kleuren die in de zomer overal goed uitkomen. Dus al deze zes kussens bij elkaar is een (mooie) uitzondering.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Flanellen oefenlap

Oefenlap-smockwerk-op-flanel

Op de naai-opleidingen moest vroeger goed geoefend worden en daarvoor diende ook deze flanellen lap. Eerder liet ik een donkerblauwe oefenlap zien van wol, waarop voornamelijk siersteken werden geborduurd. Die had ik ook wel eens vaker gezien, maar zo’n flanellen lap zag ik nog niet eerder. Ik kocht deze vorig jaar bij een verkoping in een verzorgingstehuis bij mij in de buurt. Ik weet nog dat de mevrouw achter de kraam blij was dat ik zo enthousiast was om dit te kopen, want ze zou het jammer vinden als hij aan het eind van de dag onverkocht zou ‘verdwijnen’. Daar willen we liever niet aan denken… Waar ik dan altijd wèl aan denk is: hoe lang zou die mevrouw deze lap al in haar kast hebben bewaard? Ik stel me zo voor dat ze hem haar hele leven heeft gekoesterd en mee-verhuisd. Tot hij dus uiteindelijk via die verkoping uit haar gezichtsveld verdween. En ik weet niet of ik haar nog zou kunnen spreken om navraag te doen.

Op de lap zijn verschillende vormen van smock-werk te zien. Daarbij wordt de stof ingerimpeld door kleine dicht op elkaar liggende steekjes. Vroeger werd dat veel gebruikt  voor meisjesjurkjes. Ook allerlei siersteken zijn hierop te zien, en het lijkt mij dat die misschien door de geoefende vrouwen later werden gebruikt voor de flanellen pyama’s van hun kroost. Een tijdsbeeld, deze lap.

Collage details oefenlap flanel

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude etnische motieven

Grof stramien met rode bollen sudanwol

Voor het uitzoeken van wat kleuren borduurwol, heb je altijd wat tijd en aandacht nodig, en liefst ook wat ruimte om je heen. Ik haalde nu weer dit borduurwerk tevoorschijn wat ik een paar maanden geleden begon. Toen borduurde ik de contouren van een gestileerde bloem, terwijl ik een week alleen thuis was. Ik had toen zo’n zin om een borduurwerk te beginnen met een folklore motief wat ik al m’n halve leven had bewaard. Het was een patroon uit een Ariadne wat ik in mijn tienertijd een keer had uitgescheurd. Zo vaak had ik al bedacht dat ik het zo mooi vond dat ik het nog een keer wilde maken. En nèt toen ik er mee bezig was (een paar maanden geleden) kreeg ik een appje van m’n dochter in een ver buitenland. Ze was in een museum met veel ‘folk art’ en appte mij een foto: “Kijk mam, dat vind u vast wel mooi!” Foto’s van prachtige tapijten in het Russian Ethnographic Museum. “Hoe is het mogelijk,Twee voorbeelden voor borduren met rode wol appte ik terug, ik ben nèt ook bezig met die etnische motieven!” “Hier nog een foto” kreeg ik weer een appje terug. En zo nog een paar keer. Wat is dat leuk om duizend kilometer van elkaar als moeder en dochter ongeveer met hetzelfde bezig te zijn! En daarover ook nog te kunnen communiceren! Nu communiceer ik met jullie allemaal en laat ik deze foto’s zien die m’n dochter maakte in voornoemd museum. Oude volkskunst uit het oosten (of het zuiden): vinden jullie dat ook zo mooi? Na deze blog ga ik weer verder met het uitzoeken van m’n kleuren. Zulke foto’s zijn inspirerend genoeg!

Drie foto's kleden in museum St.Petersburg

Laat wat van je horen en geef een reactie

Drie tasjes

Twee kleine tasjes, groen patchwork en geborduurd paard

‘Roman stripes’ is de naam van het quilt-motiefje wat ik voor het linkertasje gebruikte. Ik denk dat ik al wel een paar duizend ‘romeinse’ streepjes aan elkaar heb genaaid want ik vind het al heel lang een fijn patroon. Die streepjes naai ik dan op een ondergrondje en het geeft altijd wel een leuk effect. Van een groter project had ik nog wat blokjes over en daar maakte ik dit tasje van. En op een blog waarin het woord ‘tweedehands’ zo sterk naar voren komt, mag ik er best bij vertellen da ik voor het hengsel, de randen en de binnenvoering een oud katoenen gordijn gebruikte uit ons vorige huis. Hergebruik dus. Het tasje van het paard konden jullie al een paar dagen geleden zien, tussen de twee emmers blauwe Tapisserie tasje poesjebessen. Dit is ook weer zo’n fijn tasje om bij je te hebben als je alleen een portemonnee en een mobiel bij je wilt hebben. Ik hang het om m’n schouder en heb dan de handen verder vrij (en dat is zeker handig bij het bessen plukken!). Het groene tasje heb ik inmiddels weggegeven, maar ik heb ook nog een poezentasje! Een tijdje geleden had ik al eens aangekondigd dat ik daar nog eens een foto van zou laten zien, dus bij deze. Schatje hè?

Lees reactie (1) of geef een reactie

Gebreide kussens in kerk

Gebreide-kussens-in-kerk

“Kerken zijn gebouwd voor en door mensen die weten dat ze God nodig hebben als de dingen van het leven te overweldigend zijn.” Zoiets zei de predikante in een kerkdienst in de St. Joriskerk in Amersfoort, aan het begin van een dienst die afgelopen woensdag om 4 uur begon. Dat was het tijdstip waarop de eerste lichamen in Eindhoven aankwamen na de vliegramp in de Oekraïne. De belangstelling voor die dienst was groot. De kerk zat bomvol, op het kerkplein keken duizenden mensen mee op een groot scherm, de dienst werd live op tv uitgezonden, en de zin die ik citeerde kwam ook nog eens ’s avonds op het journaal. Kerken zijn gebouwd voor en door mensen die God zoeken. Bìnnen die kerken is vaak al eeuwenlang niet veel veranderd, en dat heeft ook z’n eigen charme. Die kerken staan al eeuwen als markante hemelwijzers in het landschap, bepalen onze horizonnen en horen bij Nederland. Velen gaan nog op zondag naar diensten, maar er zijn ook kerken die niet zoveel publiek meer trekken. In één van die kleinere – maar zeer karakteristieke – kerken werd vorige maand een quilt-tentoonstelling gehouden, en daar heb ik uitgebreid over geblogdNicolaaskerk in Oldenzijl (het Groninger quilt festival). Ik nam daar en toen ook deze foto: van vier handgebreide kleurrijke kussens die een mooi contrast vormen met de houten banken. Vandaag – op een zondag – publiceer ik deze foto. En hoop ik dat veel mensen troost hebben gevonden in één van de vele kerken waar die troost wordt geboden. Niet alleen via kussens, maar ook via troostrijke woorden.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Na het bessen plukken

Lappendeken over hek in bos

Midden in een gebied van bos en hei ligt de bessenkwekerij waar ik vanmorgen over schreef. Na een tijdje bessen plukken wilde ik met de buit naar huis, maar geraakte in twijfel: ik zou me ook nog wel kunnen voorstellen dat ik een paar uur op een schaduwrijk plekje op de hei zou gaan liggen. Maar daar gunde ik mezelf toch geen tijd voor en ik liet het bij een korte wandeling over de hei en een snelle foto bij een uitnodigend hek. Mijn redenering bij zo’n aanlokkelijk uitje is dan: ik ben er nou tòch….. Wandelingen in het bos of op de hei horen bij de mooie dingen van het leven. En een kleed (wat ik toch nog in de auto had) over een hek draperen ook. Wat vinden jullie: ik kan toch nog prima voor de dag komen met m’n tien jaar oude lappendeken?

Lees reactie (1) of geef een reactie

Blauwe bessen

Blauwe bessen op gebreid kleedje

Blauwe bessen zijn het allergezondste ‘voedingssupplement’ of aansterkingsmiddel wat ik kan bedenken, en ook dit jaar wilde ik weer graag naar de kwekerij op de Veluwe waar ik die zelf kan plukken. Na een tip van iemand anders kom ik daar nu elk jaar, en ik geef de tip ook graag weer door. Het is een hele fijne en grote kwekerij, waar je na melding bij de receptie een emmertje krijgt die je zelf vol mag plukken. Dit jaar ging het zò snel dat ik een tweede emmertje bij ging halen. De bessen zijn dit jaar prachtig groot en zoet. Dat stemt niet helemaal overeen met de bovenste foto: die is van vorig jaar toen de bessen wat kleiner waren. Vorig jaar droomde ik ervan om wat mensen in mijn buurt uit te nodigen om samen te plukken, en zo ook de benzine-kosten per emmer bessen te verminderen, maar het kwam nu toch beter uit om even snel heen-en-weer te rijden. Maar deTwee emmertjes blauwe bessen prijs per kilo is dan nog steeds zodanig dat het makkelijk kan concurreren met bessen uit de supermarkt. Aanbevolen!

Het kleedje onder de bessen is gebreid! Dat noemen ze ‘kunstbreien’ en dat lijkt me de beste benaming! Er is in het rond gebreid en elke toer van het patroon is anders. Een pronkstuk! Net als de bessen, maar die eten we op.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Rand en streep

Drie geborduurde rode randen

Aan het begin van deze week liet ik een rust-gevend borduurwerk zien op de tuintafel. Ik nam de foto precies zoals het toen was: het leek idyllisch maar we weten allemaal dat heel Nederland intens bezig was met het verwerken van een ramp. Voor de betrokkenen is dat nog lang niet voorbij, maar voor anderen is er toch ook weer ruimte gekomen om ook weer met onze eigen dingen bezig te zijn. Ik was ook zelf intensief bezig met het bijkomen van een persoonlijke heftige gebeurtenis en het is zo fijn om nu te mogen schrijven dat het erg goed gaat met mijn man. Deze foto van een paar randen kun je ook zien als een streep: je wilt zo graag ergens een streep onder zetten en weer verder gaan! Elke dag gaat het een beetje beter. En ook wordt elke week deze randenlap een beetje mooier! In het kader van een alternatieve rand-per-week heb ik me voorgenomen om elke week een rand te borduren van een oud Ariadne-patroon. Eigenlijk is het een breipatroon, maar wat geeft dat? Ik heb dit patroon al vele jaren bewaard en een paar weken geleden kocht ik rood garen  en ging ik aan de slag. Het is leuk om te doen, maar ik heb ook gemerkt: als je wat onrustig bent, dan is zèlfs een eenvoudige rand borduren nog te ingewikkeld. Tijdens het wachten op de uitslag van de hartoperatie van mijn man, vorige week, probeerde ik wat te borduren, maar maakte telkens fouten. Toen besloot ik dan maar vast wat omtrekken te borduren, want dat was simpeler.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kruiden

Kruiden-schilderij bij citroenmelisse

Planten die zichzelf uitzaaien hebben nogal eens de neiging om dat te doen op lastige plekken, waar je ze eigenlijk niet wil hebben. Ik ben altijd wel dankbaar voor spontaan opkomende planten en laat ze meestal vrij lang hun gang gaan. Zoals deze Citroenmelisse, pal onder het kraantje waar ik mijn gieter altijd vul. Dit plekje bevindt zich vlak achter mijn tuindeur en daar heb ik al jaren een stuk kunstgras liggen. Je zou denken dat die plant dus echt geen grond meer over heeft om zich in te nestelen en te wortelen. Toch tiert hij hier welig. Ik las dat veel planten juist èxtra goed gedijen als ze tussen de stenen moeten overleven, dus een goede tuintip is dan ook: strooi eens wat stenen in je border! Dat ben ik nog van plan, maar eerst ga ik deze Citroenmelisse eens aanpakken. Er zijn inmiddels zòveel blogs over gezond eten en het gebruiken van kruiden dat ik vast wel ergens een blogje kan vinden om inspiratie op te doen hoe ik deze groene overdaad het beste kan bewaren voor de winter. Blogs waar dit soort kruiden-schilderijen worden te koop aangeboden zie ik minder, dus ik zeg erbij: dit schilderij staat in m’n shopje. Voor wie de kruiden niet alleen wil invriezen maar ook geborduurd en al aan de muur wil hangen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zomerse antiekmarkt

Miniatuur garen en band op antiekmarkt

Een uurtje weer even ergens naar toe: daarvoor kozen we de zomerse antiekmarkt uit. Het was fijn om weer samen buiten te zijn. We hielden het rustig met ‘kijken, kijken en niet veel kopen’ en dat was al overschakeling genoeg. Prachtige dingen lagen weer op de kramen, en vooral ook veel oud handwerk. Ik fotografeerde deze miniatuur garen-en-band winkel op een kraam, en vroeg ook toestemming om een speldenkussentje te fotograferen. Want ondanks het plastik om het kussentje herkende ik het: hiervan heb ik een borduurpakketje in m’n shop. Nu zag ik hoe het resultaat eruit kan zien. Het was weer leuk, al die nostalgie, maar toch nog wel een erg grote overschakeling. Ik denk dat anderen dat ook wel hebben, na de dag van rouw van gisteren.

Collage antiekmarkt

Lees reactie (1) of geef een reactie

Zonnebloemen

Borduurwerkjes zonnebloemen

Gisteren werden de eerste slachtoffers teruggebracht in Nederland en onder zeer grote belangstelling vervoerd naar een plek waar ze geïdentificeerd kunnen worden. Dit soort beelden hebben we nog nooit gezien. Het was zeer indrukwekkend en de belangstelling was massaal. Ook wij zaten voor de televisie en ik zei: De grootst mogelijke zorgvuldigheid hoe met deze lichamen wordt omgegaan, staat tegenover de grootst mogelijke minachting en verschrikking waarmee deze mensen om het leven zijn gekomen. En nu dan deze massale belangstelling om hen de voor-laatste eer te bewijzen. Ik zag overal de vlaggen halfstok en dat was in zo’n schril contrast met de mooie zomerdag. Vanmorgen laat ik deze borduurwerkjes zien. Van zonnebloemen, omdat de beelden van die velden met zonnebloemen in de Oekraïne nog op ons netvlies staan. Ik had voor mezelf bedacht dat ik deze aparte periode (waarin wij een hartoperatie meemaakten) zin had om even wat minder foto’s te maken en daarom had ik m’nSchilderijtje vier keer zonnebloemen foto-plekje in huis opgeruimd en een paar foto’s ‘vooruit’ gemaakt. Ook een foto van het grote zonnebloemen-schilderijtje. Dat leek me ‘nog wel eens leuk’ voor de zomer. Ik maakte het schilderijtje zelf, lang geleden, en wilde daar nog wat over vertellen. Herkennen anderen het nog van een patroon uit de Libelle? Nu staan al die zonnebloemen vooral in het licht van de nationale ramp. En het is nog best lastig om over te schakelen. Zonder fotografeer-plekje binnen maakte ik deze foto zojuist buiten, om half acht ’s ochtends. Dan is het licht nog niet optimaal, want dan is de zon nog niet over de schutting…… Ook alweer symbolisch. De zon is nog niet over de schutting maar we moeten weer omschakelen na de indringende beelden van gister.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Nationale rouw

Hart met rouwrand

Alleen maar een foto.

En alleen een korte uitleg van het borduurwerk. De rand is gemaakt in de doorstop-techniek.

Zwarte geborduurde rand doorstoptechniek

Lees reactie (1) of geef een reactie

Vleugels boven de Andes

Borduurwerk etnische motieven, Peru Dit is een ander borduurwerk waar ik deze dagen aan werk. Het patroon komt uit mijn lievelingsboek, wat ik zò vaak heb doorgebladerd dat ik het bijna uit m’n hoofd ken. Het heet “Etnische motieven in tapisserie”, samengesteld door Mary Norden, en als je het tweedehands nog ergens te pakken kunt krijgen, kan ik het je van harte aanraden. Op de foto zie je het boek open liggen op de bladzijde waar het plaatje voor mij al voor de tweede keer inspirerend werkte, want ik maak dit patroon voor de tweede keer. Dit opvallende ontwerp is ontstaan onder invloed van de vroege Peruaanse kunst. Die wordt gekenmerkt door karakteristieke vormen en schitterende kleuren. Sommige patronen werden ontleend aan de versieringen van de bouwwerken in de Borduurwerk vleugels boven de Andesgrote steden, andere uit streng geometrische, diagonaalsgwijs geplaatste dubbele motieven. Dit motief werd vaak ook gebruikt bij het weven van poncho’s. Op deze toch wat vreemde en warme dagen zit ik telkens ’s avonds aan mijn tuintafeltje nog een uurtje te borduren. Denkend aan ons eigen leven, en aan het leed van zoveel Nederlanders. De titel van dit blogje is de titel van het patroon.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Knipplaten klederdrachten

Knipplaten klederdrachtpoppen

Klederdrachten staan in onze tijd weer in de belangstelling. Als volk vinden we het leuk om zoveel mogelijk dingen die onze identiteit hebben gevormd in het verleden, nu weer terug te brengen in de aandacht. De koning verwerkte gisteren in zijn toespraak dat ons land altijd al sterk is geweest in het meeleven met elkaar, en dat we dat bij een nationale ramp opnieuw moeten doen. Zo’n oproep is goed, maar in gemeenschappen waar vanouds een hechte saamhorigheid was en is, is die oproep misschien niet nodig. Identiteit, saamhorigheid, community-beleving, gemeenschapsvorming, meeleven met elkaar … al die dingen zijn in het verleden mede bevorderd door het dragen van dezelfde kleding. Er zitten vele mooie kanten aan. Vandaag laat ik deze knipplaten nog eens zien waarin de ‘aankleedpopjes’ kunnen worden aangekleed met dracht uit Walcheren (Zeeland).

Deze knipplaten staan al een tijdje in m’n shop en ik heb er nog een stapeltje over. Ik blogde er eerder over. Ze zijn erg leuk en niet duur, maar door de grootte komen er helaas nog wel verzendkosten bij. Tot nu toe heb ik vooral reacties gehad van mensen die ze haast te mooi vinden om er echt in te knippen, dus als je deze plaat wil bestellen en heel wilt houden, dan stuur ik hem met pakketpost in een koker.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerk rode randen

Borduurwrek rode randen in avondlicht

Rode randen zijn fijn om te borduren en geven een klassiek resultaat. Op de onderste foto zeven randjes die ik kocht op de antiekmarkt, waar ik eerder over schreef. Deze week is er weer één (voor als je vakantie hebt en er ook eens heen wilt). Er zijn mooie dingen te koop op het gebied van oud handwerk. Op de bovenste foto het handwerk wat ik zelf ben begonnen. Deze foto nam ik op de avond dat mijn man weerAnjers in avondlicht thuiskwam uit het ziekenhuis. Wat was het heerlijk om op een tropische avond ’s avonds in de tuin bij te komen met een borduurwerkje. Ik zat daar zo met een kopje rooibosthee en was dankbaar hoe alles was verlopen. Voor mij (en heel veel anderen!) is borduren een heerlijke manier om tot rust te komen. En of je ze met kleine of met grote steekjes maakt: geborduurde rode randjes geven altijd een mooi effect. Terwijl ik daar zo zat, viel mijn oog op de anjers: ook met rode randjes!

Rode geborduurde randjes

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sint Margriet

Twee kussentjes tussen margrieten

Aan de avond van de eerste ‘hondsdag’ nog even een blogje. Deze dag wordt ook wel Sint Margriet genoemd, en dat wil ik toch niet onvermeld laten. Dus toch nog weer een margrieten-foto, ook al had ik net de afgelopen dagen wel meer foto’s van margrieten laten zien. Twee uitdrukkingen met betrekking tot het weer zijn:  ‘Regent het op Sint Margriet, dan zie je zes weken de zomer niet.’ En positiever: ‘Met Sint Margriet droog, zes weken zon in het oog.’
Volgens sommigen bepaalde het weer op 20 juli zelfs een veel langere periode, getuige deze spreuk: ‘Komen de hondsdagen met veel regen, dan gaan we slechte tijden tegen, maar komen de hondsdagen helder en klaar, verwacht dan maar een gunstig jaar.’

Deze volkswijsheden zeggen dus niet zoveel.  Want zoals wij het hier vandaag hebben gehad, kunnen we nog alle kanten uit. We hadden zowel de tropische warmte, als de onweersbuien. We zullen dus wel zien! En ik wilde graag nog even deze foto laten zien, en groet jullie aan het eind van een warm weekend. Met een bosje margrieten de nieuwe week in, of de vakantie tegemoet: veel plezier en de groeten van Margriet!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Meeleven

Hoiuten hart met bloemen

Een golf van meeleven gaat door ons land en de wereld, na de verschrikkelijke beelden en verslagen over het neergeschoten vliegtuig. Vele harten zijn gebroken en kunnen niet meer gerepareerd. De eerste dagen kon ik me nog afsluiten voor de berichten over deze ramp; we maakten immers zelf een ingrijpende gebeurtenis mee. Iets wat tòch al zo onbevattelijk was, schoof ik nog even voor me uit. Ook gisteren aanvankelijk: ik las nu.nl en zag een bericht over de lange files naar de kust (waar ik heus niet tussen had willen zitten), en maakte een stukje naar aanleiding van mijn zomerse quilt. Dat wìl je dan ook zo graag: denken aan mooie en fijne dingen! Maar nu is het een paar dagen later, en heb ik ook volop kennis genomen van de verschrikkingen van de ramp. Voorafgaand aan de hartoperatie van deze week, schreef ik dat mijn hoofd misschien niet zo naar Handwerkjes zou staan. Nu is dat nog meer het geval. Vanmorgen geef ik gehoor aan de oproep om massaal naar een kerk te gaan om te bidden voor de rouwenden. Lijkt me een goed idee. Het zijn vreemde en warme dagen, waarin iedereen op eigen manier het nieuws en de hitte verwerkt. De blogjes over Handwerken komen later wel weer.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zomerquilt

Zomerquilt over hek in duinen

O, ik verlang naar de zee! Wat wil ik nu graag op mijn quilt ergens in een duinpan liggen, en de ochtendkoelte daar ervaren! Deze quilt hangt nu bij mij in de tuin over een hekje en geeft een extra accent aan de tropische dag. Mijn buren houden meer van tropische nachten en gingen nogal lang door met buiten praten (daar had ik last van), maar na een korte nacht had ik toch zin om weer vroeg op te staan om nog wat in de tuin te doen voordat het te warm wordt. Ik was net lekker bezig (zo heerlijk als het nog stil is, en dan die ochtendkoelte) toen ik een raar geluid hoorde. Het bleek een hijgende egel te zijn. Ik riep mijn man, die gelukkig  weer af en toe even rondloopt, en die wist te vertellen dat hij daar net wat over had gelezen, over dat geluid. En inderdaad, toen we nog eens voorzichtig verder keken, bleken het twéé egels te zijn. Niet moeilijk te raden dus wat dat geluid is. En echt waar: nu ik hier weer binnen achter de computer zit, kan ik het geluid nòg horen! Er zit wel een muur tussen, maar het is maar een paar meter vanZomerquilt aan strand me vandaan. Soms vind ik het niet makkelijk om in een dichtbevolkte woonwijk te wonen (met buren die ’s avonds erg lang doorgaan met hun feestjes), maar dat er in deze stadsnatuur ook nog egeltjes rondlopen en zich achter ons huis nestelen, vind ik dan wel weer heel mooi. Een troost dat we vandaag niet aan het strand kunnen zijn, maar dat gun ik wel van harte aan iedereen die dat wel kan! Wie weggaat of is: fijne vakantie gewenst! Wij gaan lekker genieten van deze warme dag in onze achtertuin.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Blij

Witte margriet op zwarte achtergrond

Margriet is weer helemaal blij! Samen met m’n zoon heb ik m’n man opgehaald na een hartoperatie uit het ziekenhuis. Op een mooie, zonnige warme dag in juli weer naar huis rijden is een super-ervaring! We zijn samen blij, genieten van de rust, de opluchting, de warmte, de bloemen. We zijn dankbaar!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hortensia bij de voordeur

Schilderij geborduurde hortensia

Als je bij ons door de voordeur naar binnen wilt gaan, kom je eerst langs een grote struik Hortensia, die nu prachtig bloeit. Al een maand valt het me op dat de Hortensia door het hele land zo uitbundig en overvloedig kleurt, meestal roze of paars. Maar dat hij ook blòeit, dat is eigenlijk nù pas het geval! De gekleurde paarse en roze of witte blaadjes zijn eigenlijk de schutblaadjes, en de echte bloemetjes zijn er nu pas. Op de heenweg naar het ziekenhuis, begin deze week, vroeg ik het nog even na bij mijn man, want toen was ik al van plan om over de Hortensia te schrijven en daarbij dit  prachtige geborduurde schilderij te laten zien. “Ja, zei hij, die roze en paarse vracht  zijn eigenlijk de schutblaadjes Bloeiende roze hortensiaen nog niet de echte bloemblaadjes.” Nu is hij na een intense ervaring weer door de voordeur binnengekomen: langs onze bloeiende Hortensia, weer thuis! We vieren feest met volop bloemen! Dat wil zeggen: hij gaat lekker veel slapen en ik heb nu tijd om een paar blogjes te schrijven die ik zo nog in m’n hoofd had.

(Het schilderij heb ik een paar weken geleden gekocht en ga ik over een tijdje weer te koop aanbieden.)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patronen en constructies

Smyrna patroon

Als handwerkliefhebber hou ik ook van patronen en dit is een foto van een oud patronen-blad wat ik vorige week los op de antiekmarkt kocht. Kenners zien wellicht de typerende weergave in hokjes waarbij het lekker duidelijk is doorgedrukt zodat je gelijk zin krijgt om een nieuw handwerk te beginnen. Ik had er al een foto van gemaakt voor ‘misschien-kan-ik-het-nog-gebruiken’ en dat is nu! Bij het ophalen van mijn man uit het ziekenhuis moesten we even wachten op de ontslagpapieren en had ik tijd om een foto te nemen van één van de afbeeldingen in de hal bij de liften. Er hangen daar meerdere posters van het orgaan wat zo belangrijk voor ons is. Ik herinner me nog van de lagere school het gevoel vanAfbeelding hart op afdeling cardiologie ontzag, toen ik voor het eerst zo’n plaatje zag, en dat had ik nu weer. Voor cardiologen is zo’n afbeelding natuurlijk nèt zo ‘gewoon’ als voor ons een borduurpatroon. Zij kennen de functies van alle onderdelen tot in de kleinste details en ik vind het een groot voorrecht dat wij ziekenhuizen mogen hebben waar bekwame artsen zelfs de meest kwetsbare en gevoelige plekjes in ons lichaam kennen en kunnen behandelen. Nu we daar zèlf op zo’n afdeling zijn geweest (ik als bezoeker, mijn man als patient) kijk je met heel andere ogen naar zo’n weergave van het hart.

En omdat dit een handwerkblog is: ook nog een foto van het trappenhuis. Wie niet met de lift wilde, kon zich ook op andere wijze nog verwonderen over de wondere constructies binnen het ziekenhuis! Diepzinnige en wonderbaarlijke formaties zijn er in het klein (op micro-nivo), maar ook in het groot! Dit is de diepgang van een trapgat!

Trappenhuis in ziekenhuis

Lees reactie (1) of geef een reactie

Meegeleefd

Borduurwerk papagaaien en zomerbloemen

Veel steun had ik van een vriendin wiens man enkele jaren geleden dezelfde operatie heeft ondergaan en daardoor wist wat ik nu doormaakte. Het kwam bij haar ook allemaal weer boven, zei ze. Deze bos bloemen kwam ze brengen, en wat ben ik daar blij mee! Net als met haar meeleven en ook dat van anderen. Dat doet zò goed! Bloemen helpen mij om emoties te verwerken, vreugde te accentueren, liefde (van de gever) te ontvangen en nog veel meer. Ik ben gek op bloemen! Ik zette ze even in een grote vaas tegen een muur waartegen een ‘nieuw’ borduurwerk  leunt. Dat kocht ik vorige week op de kofferbakmarkt. Vorige week? Hoe bestaat het! Het lijkt een eeuwigheid geleden! Wat kan er veel gebeuren in een paar dagen. En ook:  wat kunnen sommige dingen niet alleen mooi bij elkaar kleuren, maar ook aansluiten!  Zoals het verhaal achter deze papagaaien. Misschien zijn het wel Agapornissen. De engelse benaming van deze dwergpapagaaien is ‘lovebirds’ en dat sluit precies aan bij de love-flowers van vanmorgen. Ze worden zo genoemd vanwege hun aanhankelijke karakter: ze zijn altijd bij elkaar. En ook bij dit kunstwerk mankeert er iets: er is een oranje draadje los. Dat was al zo toen ik het kocht en ik had nog geen tijd gehad om het te repareren. Nu vind ik dat draadje wel toepasselijk: zo ongeveer in de hartstreek!

De boodschap van dit uitbundige blogje is nu: bedankt voor al het meeleven. Ik heb het aan de ene kant druk, maar aan de andere kant ook lekker makkelijk: ik heb nog geen tijd gehad om naar iedereen persoonlijk te reageren, maar kan gewoon via m’n blog communiceren…. Bedankt!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hart vol liefde

Houten hart met acapanthus

Terwijl ik zo die uren aan het wachten was, voelde ik me eigenlijk wel blij en rustig. Ik had tijd voor een kopje koffie in de tuin, borduurde wat, en beleefde een bijzondere ochtend met volop gedachten en gebeden. Ik las wat in m’n dagboekje, dacht telkens aan wat er ver weg in het ziekenhuis met mijn man gebeurde en voelde me zeer met hem verbonden. Op het tuintafeltje stond de Acapanthus, die ook wel Afrikaanse lelie of ‘liefdesbloem’ wordt genoemd. Die had ik een tijdje terug voor hem gekocht. Aan de muur hing mijn houten hart, wat ik eens maakte van een ander tuintafeltje. Inmiddels is dat hart (ik maakte het nog vóór de huidige houten harten-mode) aan een revisie toe, want één plankje heeft door de regen van vorige week losgelaten. Symboliek ligt voor de hand, dus na mijn kopje koffie pakte ik maar even mijn fototoestel. Ik vond het mooi om te bedenken dat ik niet alleen sta in mijn liefde voor mijn man, maar dat er op dat moment een hele medische staf zich vakkundig en liefdevol over hem buigt. En dat er ook anderen met hem meeleven. Op zulke bijzondere momenten (waarop we ogenschijnlijk rustig met een borduurwerkje en een kopje koffie buiten ziten, maar waarin er toch ook heus wel wat spanning is) worden we door liefde gedrágen. Als mensen mij nu vragen hoe ik die uren heb beleefd, dan zeg ik: Heel goed!

Lees reacties (2) of geef een reactie

All is well

Gebogen margriet

Vanmorgen voelde ik me enigszins bezwaard. Niet dat ik m’n hoofdje liet hangen, maar het was wel wat gebogen. Na een paar lange uren kwam het verwachtte telefoontje uit het ziekenhuis, waar m’n man was opgenomen voor een cardiologische ‘ingreep’. Die had wel 4 uur geduurd, maar dat was gelukkig van te voren bekend. Ik ging er heen (anderhalf uur met de trein), had een goede middag, zag hem elk uur wakkerder worden, en nu ben ik net weer thuis (’s avonds). Ik heb nog wel wat meer foto’s klaarliggen, maar ik laat het hier even bij. Bedankt voor het meeleven, dat vind ik wel bijzonder via m’n blog! En nog even over deze foto: die maakte m’n lief dit voorjaar. Bloem uit eigen Hof! Ik zie er naar uit dat hij weer fit genoeg is om weer dit soort foto’s te maken.

Lees reacties (2) of geef een reactie

De H van Hart

Letter H geborduurd, met bijtjes

De H van Hart, Huis en Hof. En Handwerkjes. Het schrijven over Handwerkjes die ik in mijn Huis haal en soms fotografeer in m’n Hof, gaat me wel makkelijk af en ik vind het een leuke Hobby. Maar de komende dagen staat m’n Hoofd er even niet naar. En daarover schrijven is ook wat lastiger dan het schrijven over die handwerkjes. Want wat zeg ik wel en wat zeg ik niet? Waar ik de komende dagen mee bezig ben is dit: mijn lieve man gaat  vandaag naar het ziekenhuis voor een behandeling van zijn Hart. Operatie, dat klinkt zo heftig. Wij zijn naar deze opname toegegroeid en ja, het is ook wel Heftig. Maar het is nodig en we zijn er ook aan toe. Dit schilderijtje heb ik op een pronkplaats in mijn Huis neergezet en al eenLos-lijstje-en-achterkant-opgespannen-borduurwerk paar dagen kijk ik er steeds naar. We zijn bezige bijtjes geweest, en ook erg moe van alle hartklachten. Het is nu nodig dat artsen even te Hulp komen en daar vertrouwen we ons aan toe.  Dus vol goede moed neem ik voor een paar dagen afscheid van mijn dagelijkse blog. Als het lukt probeer ik morgenavond nog weer wat te posten. Hopelijk is dan de spanning er wat af. De H van Hart, maar ook de H van Hoop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mandjes met haakwerk

Drie mandjes met haakwerk

Bolletjes katoen: 30 jaar oud. Had ik vroeger niet gedacht dat ze nog weer eens zò weer in de mode zouden komen.
Mandjes: misschien wel 50 jaar oud. Het onderste althans. Het stond vroeger bij mijn moeder thuis en het beïnvloedde bij het opgroeien mijn smaak. Kunstzinnig vormgegeven. Sindsdien heb ik een zwak voor mandjes.
Granny squares: tijdloos. Dat wil zeggen: het ontwerp is zo klassiek dat niet meer te achterhalen is hoe oud het is. In onze tijd worden er meer granny squares gehaakt dan we voor mogelijk hielden. Deze haakwerkjes op de foto zijn 1 jaar oud, en wachten geduldig op een aan-elkaar-naai-beurt. Ze liggen daar wel mooi zo.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Siggy’s even in de wacht

Letter H en gehaakte margrietjes

Vlak voor een ziekenhuisopname van mijn man kreeg ik een link over de siggy’s. Welkom nieuwe bezoekers. Kom nog eens terug op mijn blog als mijn Hoofd weer wat meer naar quilten staat, dan wil ik graag siggy’s ruilen. De komende dagen gaat mijn aandacht eerst uit naar de H van Hart. In symbooltaal: de komende dagen hebben de bijtjes geen aandacht voor de bloemetjes, maar zijn ze met hartezaken bezig. Voor degenen die nog nooit van siggy’s hebben gehoord: dit is een afkorting voor ‘signature blocks’. En een ‘blok’ is een quiltterm.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Doorstoppen

Theemuts uit Zuid Amerika

Een theemuts uit Zuid Amerika, maar ik weet niet uit welk land. Ik kocht hem vorige week en plaats hem vandaag in de shop. Ik hou van die etnische motieven, en wil best graag weten of deze misschien uit Peru komt. Maar vandaag maakt dat niet uit: na de finale van het WK in Zuid Amerika is het ook wel leuk om het wat vaag te houden. Misschien komt hij wel uit Brazilië of Argentinië? Wat makkelijker te herkennen zijn de kleuren van de Duitse vlag in het onderste borduurwerk. Daar zit een wat langer verhaal aan vast. Ik kocht hiet niet recent, zoals de theemuts, maar al heel lang geleden. En wie weet hoe lang het bij de oorspronkelijke maakster onafgemaakt in een kast heeft gelegen, voordat het naar een rommelmarkt werd gebracht? Bij mij lag het ook al wel tien jaar, en toen haalde ik het tevoorschijn. Niet alleen was het lapje maar voor de helft volgeborduurd, ook het motief zelf was onaf. Gelukkig had ik nog wat smyrna-wol in precies de goede kleuren om het motief symmetrisch te maken. Doorstopwerk op zwarte ondergrondDaarbij ontdekte ik wat een leuk werk het is om dit te doen! Vroeger had dit soort ‘doorstopwerk’ het imago dat het vooral werd gemaakt door oudere vrouwen in het bejaardentehuis. Maar ik denk nu dat deze techniek ook best weer ontdekt mag worden door jongere vrouwen. Leuk werk, en leuk resultaat. Wèl heb je de speciale ‘doorstop-stof’ nodig om dit te kunnen doen.

Nu vind ik het dan leuk om deze Zuid Amerikaanse theemuts te combineren met het Duitse-kleuren-borduurwerkje. Hopelijk hoeft het geen vier jaar (tot het volgende WK) meer te blijven liggen tot ik er iets van heb gemaakt. O ja, en de theepot? Zuiver Hollands!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Motifs pour broderies

Broderies-motieven-geborduurd-en-in-boekje

Kleuren-overeenkomsten en een beetje toeval: daar hou ik van! Op de antiekmarkt van een paar dagen geleden kocht ik een schellekoord voor mijn groeiende collectie. Hij lag op een kraam waarachter een jolig echtpaar stond en de man was vastbesloten om mij dit langwerpige borduurwerk te verkopen, toen hij eenmaal had opgemerkt dat ik er belangstelling voor toonde. Hij zette véél te hoog in, en toen begon het spel van aantrekken en afstoten. Ik legde het borduurwerk weer terug, wilde doorlopen, maar hij verzon de gekste argumenten waarom ik het toch zou moeten kopen. Ik liet hem lekker kletsen en had allang bedacht dat ik het eigenlijk toch wel wilde hebben. Vanwege de originele steken die wat anders dan anders waren. Over het hele borduurwerk loopt een water-lijntje met golf-steekjes wat ik erg leuk vind. Nu ligt dit lapje bij de rest van mijn collectie. Eerst moet ik nog eens nadenken hoe ik die langgerekte koorden het beste op de foto kan krijgen. Een andere leuke vondst op de antiekmarkt is dit DMC-boekje. Bedoeld voor m’n shop, maar ook dat laat nog even op zich wachten. Nu alleen even een foto vanwege de aparte kleuren- en stekenovereenkomst. Borduren hoeft zeker niet altijd in kruissteek.

Schellekoord landschap en water

Laat wat van je horen en geef een reactie

Haken met perlé garen

Rond gehaakt kleedje in perlegaren

Dit kleedje is gehaakt met perlé garen. Dat maakt het kleedje glanzend en soepel en ik vind het een mooie uitstraling hebben. Haken is heel erg in de mode, en ook ronde kleedjes worden weer volop gehaakt en ik merk het ook in de boeken die bij mij worden besteld: de haakboekjes zijn het meeste in trek! Leuk dat die oude boekjes met veel ronde-kleedjes-patronen weer worden gebruikt. Meestal wordt katoen gebruikt voor die kleedjes en nu wilde ik dit graag laten zien: dit is het effect met perlé garen. Eigenlijk wel een passende foto op de slotdag van het WK voetbal. Bal is rond, en nu is mijn blogje ook weer rond. En tòch met een oranje randje!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Poppenhuizen

Negen ansichtkaarten poppenhuizen

“Ik stonds laatst voor een poppenhuis, o, o, o!
Daar zag ik zoveel poppen staan: o, o, o!
Dit kinderliedje heb ik enigszins aangepast: ‘poppenhuis’ in plaats van ‘poppenkraam’, maar de o, o, o!’s kon ik zo laten, want die geven goed weer wat je denkt als je voor zo’n prachtig groot poppenhuis staat. Dan kom je in eerste instantie niet verder dan: Oh! Oh! Oh!

Mijn ‘laatst’ was twee weken geleden, toen ik een dagjePoppenhuis in Rijksmuseum, linnenkamer naar het Rijksmuseum ging. Daar schreef en linkte ik al eerder over en naar, maar nu heb ik een nieuwe link toegevoegd: als je hier nu op drukt kom je rechtstreeks op de pagina waar de drie prachtige zeventiende eeuwse poppenhuizen staan afgebeeld die het Rijksmuseum nu heeft tentoongesteld. Pronkstukken zijn het! Poppenhuizen waren in de 17e eeuw geen kinderspeelgoed, maar de liefhebberij van een volwassen vrouw, vergelijkbaar met het kunstkabinet van een heer. En vooral rijke adellijke dames hadden het geld om meubelmakers, glasblazers, zilversmeden, mandenmakers en kunstenaars opdrachten te geven om attributen zo getrouw mogelijk in miniatuur af te beelden. Geld speelde daarbij geen rol en het resultaat was dat wij ons nu nòg kunnen vergapen aan die pracht en praal.
Het was vrij druk vóór de poppenhuizen, en daarom niet mogelijk om een foto te nemen van een heel poppenhuis zonder andere mensen erbij. Ik was me nog aan het afvragen hoe ik hierover zou gaan bloggen zonder een goede overzichtsfoto, maar toen deed Poppenhuis in Rijksmuseumik een leuke vondst op een markt: deze negen kaarten! De meeste zijn onbeschreven, slechts één is ‘gelopen’ (zoals dat heet in vaktaal). De onbeschrevene zou ik kunnen gebruiken als ‘textielkaarten’, maar ik vind het ook leuk om de hele serie zò te koop aan te bieden. Dus ik zet ze in de shop en wie weet komen ze terecht bij iemand die ze net zo leuk vindt als ik. De kleine foto’s bij dit blogstukje  zijn wèl een eigen foto’s, en als je nog eens naar het Rijksmuseum gaat: sla dan zéker de zaal niet over waar deze huizen staan. Voor het ‘Oh, Oh, Oh-gevoel’!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Paarse streepjes

Paarse bloem

Van het fietsenschuurtje naar de achterdeur na een paar regendagen: ik zag dat deze prachtige bloemetjes stonden te glanzen. Weliswaar was de stengel wat doorgebogen maar dat is dan ook niet verwonderlijk bij zoveel regen. Bij de achterdeur heb ik mijnBorduurwerk steepjes hobbyhoekje en soms ligt daar wat teveel op een stapel. Ik ben wat aan het opruimen waar ik voorlopig toch niet aan toekom. Deze streepjes borduurde ik al een paar jaar geleden en ik wil er een etuitje van maken. Ik borduurde in glanzend perlé garen: een fijn garen wat het stramien goed bedekt. Maar om dus zelf niet al te veel door te buigen, heb ik mijn stapeltje ‘onafgemaakt’ weer even naar boven gebracht.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Antiekmarkt

Oud handwerk van antiekmarkt

Dit kocht ik gister allemaal op de eerste antiekmarkt van dit seizoen. Ik was werkelijk verbaasd over hoeveel er dit jaar te koop werd aangeboden op het gebied van oud handwerk. Ik kom al wel twintig jaar op deze antiekmarkten en nooit eerder zag ik daar zòveel oud handwerk! Natuurlijk hebben de handelaren / aanbieders ook door dat we in een enorme opleving zitten wat betreft aandacht voor handwerken: zowel oud als nieuw. Ik heb een paar mooie dingen gekocht: kanten zakdoekjes, geborduurde randjes, een oud dmc-boekje, gehaakte handschoen, merklapje en nog zo wat meer. Daar ga ik eerst een tijdje zelf van genieten en daarna wil ik wat op m’n shop plaatsen. De bedoeling van deze foto voor dit moment is: als anderen het ook leuk vinden om oud handwerk te kopen, dan kan ik jullie deze zomerse antiekmarkten van harte aanbevelen. Ze worden al jarenlang op enkele donderdagen in de zomer gehouden, en na de eerste van gisteren zijn er nu nog twee over: op 24 juli en 7 augustus. Ik zocht het nog even na op internet om een link te kunnen plaatsen, en daar las ik dat deze markten ook buiten de landsgrenzen publiek trekken. “Door haar omvang en de kwaliteit van de Rood borduurlapjeaangeboden waren zijn de Antiek & Curiosamarkten een begrip.” Het aanbod is groot, en wat ook leuk is: door het zien van al die mooie oude spulletjes waan je je weer even heerlijk ‘terug in de tijd’. Volgens de bron op internet: Je kunt je vergapen aan oude serviezen, nostalgisch speelgoed, klein meubilair, klokken, tuindecoraties, snuffelen tussen boeken en platen en andere sfeervolle artikelen van vroeger.” Maar mijn eigen invalshoek is dus: volop handwerk hier in Apeldoorn!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dikke handwerkboeken

Dikke vintage handwerkboeken

“Alles over handwerken”: dat is wel erg veel! Het is de titel van het oranje handwerkboek, en dat verkocht ik als allereerste boek toen ik een half jaar geleden net deze website was begonnen. Zoiets onthoud je: het eerste boek wat werd besteld. Nu kan ik het weer toevoegen aan m’n shop, want ik vond weer een nieuw exemplaar. Het is een heel leuk boek met  veel achtergrondinformatie. Dat geldt ook voor de andere boeken, die allemaal de brede invalshoek hebben van het behandelen van meerdere technieken in één boek. Ik hou al heel lang van deze naslagwerken, vooral uit de zeventiger jaren. Ze zijn degelijk, compleet, overzichtelijk en aantrekkelijk. Toen ik met dit winkeltje begon vroeg ik me wel af of iemand deze dikke boeken nog zou willen hebben, en ook was ik bezorgd dat mensen geen zin zouden hebben om de hogere verzendkosten te betalen. Dat blijkt gelukkig mee te vallen: als je maar van te voren weet dat er nog wat kosten bijkomen voor porto. Sommige van deze boeken moeten als pakket worden verstuurdAcht dikke handwerkboeken omdat ze te dik zijn voor de brievenbus. Als dat geen bezwaar is, dan zijn dit nog hele leuke boeken en van ieder boek geef ik meer informatie in de shop. O ja, mijn Margriet-logo komt ook uit één van deze ‘nieuwe’ handwerkboeken. Weliswaar stamt dat ‘nieuw’  uit de zeventiger jaren, maar ik dat vond ik juist leuk voor mijn Tweedehands-vignet. Er staan nog véél meer leuke handwerkideeën in deze nieuwe / oude boeken!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerken, ook voor kinderen

Vier nieuwe handwerkboeken

En nu – een dag na een spannende voetbalwedstrijd – moeten niet alleen alle volwassenen, maar ook alle kinderen weer rustig worden. Van de Oranje-coach uit Brazilië ‘mochten’ al die kinderen lang opblijven om de wedstrijd te zien en van veel scholen mogen ze vanmorgen een uurtje later op school komen. Best leuk natuurlijk, al die opwinding maar die is nu weer grotendeels voorbij, en wat dan? Volgens mij is ‘Handwerken’ een fantastische manier om tot rust te komen, en om ook kinderen een voldoening-gevende invulling van vrije tijd aan te reiken. Ook jonge kinderen kunnen al volop genieten van het proces van iets zelf maken. Dus mijn gedachte vanmorgen was (terwijl ik toch al van plan was om deze boeken ‘erop te zetten’): Met nog wat oranje-adrenaline in de aderen, en met een vakantie in het vooruitzicht, zijn deze handwerkboeken misschien wel wat om voor je kind te kopen. Ik heb er drie te koop, want het vierde exemplaar hou ik zelf. Niet eerder had ik vier dezelfde boeken in huis en ik vind het wel gezellig zo op een rijtje. En ook om daarmee m’n verhaaltje kracht bij te zetten: er zijn vast héél veel kinderen die blij zullen zijn met zo’n boek!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nijntje met bal

Borduurwerk Nijntje met bal

Nijntje geeft het goede voorbeeld: lekker spelen met de bal. Vanouds is ”lekker spelen met een bal” het voorrecht geweest van kinderen (en konijntjes kennelijk), maar in onze tijd spelen volwassenen niet alleen mèt een bal, maar gaan ze ook “‘uit hun bol”, als het op voetbal aankomt. En dan niet een paar elftallen tegen elkaar, maar gelijk de hele wereld wordt erbij betrokken. Beetje overdreven, als ik mijn bescheiden mening mag geven. Ik had vanmorgen zin om deze spelende Nijntje ten tonele te voeren om die grote kerels even tot proporties terug te brengen. Zal wel niet lukken. Want voetbal is nou eenmaal hèt gebeuren! Daarom beperk ik mij maar tot  een klein verzoekje: willen de grote kerels dan na afloop van de wedstrijd niet zo lang doorgaan met getoeter en geschreeuw? Want om 12 uur, dan moet Nijntje allang slapen….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Flow-rozen

Borduurwerk rozen loper

Rode rozen voor een regenachtige dag. Dit borduurwerk kan (met vlekken en al) èlk hoekje opvrolijken! Het ontwerp, de kleuren, de gebruikte wol: kortom het hele typische borduurwerk is kenmerkend voor de hele vorige generaties die zich met borduren bezighield. Vele tientallen jaren lang kon je pakketten kopen met daarin stramien, patroon en voldoende wol om gelijk aan de slag te gaan. Ik heb ik mijn tienertijd ook nog een paar van die kussens geborduurd. Met veel plezier! Daarna raakten ze in ongenade en werden ze ouderwets bevonden. Dat duurde zo ongeveer veertig jaar en nu zijn deze geborduurde rozen weer mateloos populair. Overigens zijn die pakketten in die stillere periode ook altijd nog wel leverbaar geweest. Nu in onze tijd worden ze weer opnieuw aangeboden, ook door webwinkels met een wat modernere uitstraling. Die populariteit is mede te danken aan het tijdschrift Flow, wat al enige jaren voor een revival heeft gezorgd van dit soort nostalgie. Wat vroeger afgedaan werd als kitch, is nu juist hip. Stapel FlowHet tijdschrift Flow is nu lang genoeg ‘op de markt’ dat de eerste stapels daar nu ook letterlijk terecht komen. Afgelopen zaterdag kocht ik een stapeltje Flows op de kofferbakmarkt. Ook deze kleerhangers kocht ik daar. Ze moeten van hout zijn, om mee te kunnen doen met het vernieuwde idee om ze over te trekken met haakwerk. En zo komt er telkens wat bij wat vroeger ouderwets was en nu weer in de mode.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Buiten-kansjes met groente en fruit

Vintage-kleed-met-groente-en-fruit

Bord bessen en pruimenEen buiten-kansje: groente en fruit kopen langs de weg! Dat zijn zo van die geneugten die mij een hoop plezier (en soms troost) bieden. Gisteren was ik weer vlakbij het mooie plekje aan de Waal, waar ik een serie medische behandelingen begonnen ben voor mijn gebit. Ik weet nu inmiddels hoe fijn het is om voorafgaand of na afloop van de afspraak even een momentje voor mezelf te hebben. Het is daar zo prachtig en ik vind het dan fijn om even op de rivierdijk te dralen. Van  eerdere keren weet ik dat er zo’n mooi hek is. De vorige keer  werd ik weggejaagd door een tractor toen ik daar even een picknickkleed overheen hing. Maar dit keer was het daar weer rustig en kon ik een half uurtje m’n gang gaan. Dit kleed had ik bij me: vintage kleed wat ik ongeveer 15 jaar geleden maakte van een lapje stof wat nog veel ouder is.Rood fruit langs de weg Ik maakte er ook lussen aan zodat het tegen een muur gehangen kan worden, bijvoorbeeld in een keuken. Maar nu wou ik het even buiten uitproberen, en wat een bof: toen ik de uiterwaarden weer verliet en op weg ging naar de tandartsstoel, kwam ik nog dat leuke fruitstalletje tegen. Een paar honderd meter van deze foto. Dat benadrukt nog eens hoe fijn / artistiek / mooi / gezond groente en fruit zijn. En straks weer met een goed functionerend gebit: nog fijner!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tapisserietas hond

Tapisserietas hond

Zo! Deze foto bevalt me wel! Hier nog een keer het hek waar ik hierboven over schreef, maar nu een ander accent. “Geen toegang met loslopende honden!” Het uitroepteken heb ik zelf toegevoegd. Dan het woord ‘waarschuwing’ en nog eens een herinnering aan het wetboek van strafrecht. Daar ben ik ook content over. En tenslotte nog een telefoonnummer bij calamiteiten: helemaal compleet! Dit is nou eens een bordje wat ik graag zie. Ik zal maar even wat toelichting geven, want ik weet niet of iedereen weet waar ik het over heb. Een half jaar geleden werd ik indringend gebeten door een loslopende hond. Nota bene op een officiële wandelroute, maar na de beet was het niet zo makkelijk om hulp te vinden bij ‘de calamiteit’. Daar had ik vorige week net over geblogd toen ik deze tas afhad. Het was een gebeurtenis die veel indruk op me heeft gemaakt en nu ben ik dus extra alert op dit soort bordjes. Maarre, nog even over wat anders: best wel een mooie foto zo!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleine verzameling

Smyrna haaknaalden en patroonraderwieltjes

Deze ‘tools’ met houten handvat heb ik altijd prachtig gevonden. Mijn moeder had een paar van die raderwieltjes in haar naaidoos en daar speelde ik als kind mee. Weten anderen ook nog hoe lekker dat voelt als je voorzichtig met zo’n wieltje over je hand glijdt? Eén van deze smyrna-haaknaalden heb ik zelf vroeger veel gebruikt, maar ik weet niet meer welke. Want ik begon ‘als vanzelf’ er nog wat bij te verzamelen. Dat is een wat groot woord. Het is meer dat ik ze leuk vind en er een stelletje bewaar in een mooi doosje.

Niet zo’n uitgebreid blogje vanmorgen. Ik moet weg maar wilde jullie toch even groeten met deze ‘archief-foto’! Een goede week gewenst, waarbij jullie hopelijk ook tijd hebben om wat ‘tools’ te gebruiken voor de vele handwerkmogelijkheden in onze tijd!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Jute boodschappentas

Jute boodschappentas met haakwerk in tulpensteek

En deze tas heb ik afgemaakt! Voor degenen die nieuw op mijn blog binnenkomen: deze week was ik bezig met een serie handwerkjes die ik de afgelopen tijd afmaakte (en waar ik al eerder over blogde, zoals hier). Afgewisseld met blogjes over een bezoek aan het Rijksmuseum. Daar was zoveel te zien en ik heb er zoveel over te vertellen dat ik het verslag over meerdere stukjes verdeel. Nu eerst deze tas. Het is dit jaar populair geworden om de jute boodschappentassen die bij supermarkten en tuincentra te koop zijn, te overtrekken met haakwerk. Dat wilde ik ook graag eens uitproberen en op een haakmiddag leerde ik van mijn buurvrouw de tulpensteek. Een erg leuke steek om te doen. Geen tulpen nu om de tas bij te fotograferen, maar ik ging op bezoek bij Tulpensteek haakwerk op tapisserie kussenmensen met een prachtige tuin en daar fotografeerde ik  de tas. Tulpen in de lente, rozen in de zomer: mijn tas voegt zich wel! Ik kreeg gister ook een verraste reactie van iemand die mij er mee zag lopen op de kofferbakmarkt en tegen haar zei ik: Dit is niet mijn idee hoor! Ik ben één van de duizenden vrouwen die zo’n jute tas met haakwerk heeft versierd. Idee komt van internet.

Mocht je ook zo’n werkstuk willen beginnen: wees erop bedacht dat de tulpensteek wat grote doorkijkgaten heeft. Ik plakte een extra lapje jute op de tas om de opzichtige reclame op de tas te bedekken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerk Kluten

Geborduurde kluut

Honderd ton hulpgoederen bracht een stichting vorig jaar naar Oekraine en Roemenië. Trucks met opleggers brachten ziekenhuisbedden, schoolsetjes, meubilair, kleding, huisraad en speelgoed naar plaatsen waar ze het goed kunnen gebruiken. De goederen worden meestal gratis gegeven aan de stichting, maar er is ook veel geld nodig om het daar te krijgen. Sinds enkele jaren hebben ze een sterke manier gevonden om daarvoor geld in te zamelen: ze organiseren kofferbakmarkten. Aan de kant van een lang stuk kanaal midden in de stad ligt een weg waar geen verkeer meer op mag rijden: uitermate geschikt voor een wekelijkse zomer-markt. Vandaag was de eerste keer, en ik ging er heen. Als eerste ging ik naar de kraam van de organisatie. Die staat daar ook met wat spulletjes (alle inkomsten zijn welkom) en van andere keren wist ik dat ze meestal ook mooi handwerk hebben. En ook dit keer lag er wat moois. Het bleek dat de vriendelijke medewerkers mij ook van vorig jaar herkenden: leuk! Achteraf heb ik spijt dat ik niet nog meer heb gekocht, maar het leek me ook zo inhalig om gelijk hun voorraad leeg te kopen, op de eerste marktdag van een serie van acht. Deze handwerken worden door de moeder van één van hun medewerkers gemaakt en daar zit veel liefde en toewijding achter. Ik heb het volgende idee gekregen: Dit mooie borduurwerk bied ik gelijk weer te koop aan, en als het deze week wordt verkocht, breng ik de opbrengst op de volgende markt naar de stichting, en koop ik nog wat borduurwerken bij. Ben benieuwd of iemand voor 10 euro deze prachtige geborduurde Kluten wil bestellen, en daarmee het goede doel wil steunen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het Straatje van Vermeer

Tapisserie Straatje van Vermeer

Dit is m’n oudste ‘Tapisserie-schilderij’ van mijn verzameling. Het heeft jarenlang in een zolderhoekje gestaan met de bekende ‘wacht-maar’-gedachte. Nu bewaar ik het alweer een tijdje bij m’n groeiende tapisseriecollectie en vind ik het leuk dat ik het al zo lang in huis had. Deze wordt géén tas want ik wil het zo houden. Soms  – als een schilderij een kapotte of lelijke lijst heeft – haal ik het wel los, terwille van een upgrade.

Ik had door dit borduurwerk dus al heel lang een ‘beeld’ van Het “Straatje van Vermeer” en vond het dan ook extra leuk om vorige week in Amsterdam vier kunstwerken van Vermeer naast elkaar te bewonderen. En om mijn ‘beeld’ van dit beroemde schilderij bij te stellen. Een paar dagen geleden liet ik een foto zien van de publieksdrukte vóór deze schilderijen, en links zag je mij met m’n fototoestel. Dit is de foto die ik nam:Schilderij Straatje van Vermeer

Dat is dus wel duidelijk van héél ander nivo!
Hoewel dit een handwerkblog is, en ik graag over handwerk schrijf, kan ik niet anders dan hier de voor de hand liggende opmerking maken: In tapisserie kunnen bij lange na niet de details worden aangebracht die het oorspronkelijke schilderij heeft. Da’s duidelijk. Bovendien is de borduurnaald eigenlijk überhaupt niet geschikt om mee te ‘schilderen.’
Toch wat nuancering: zelf zou ik nooit aan zo’n borduurwerk beginnen, maar toch denk ik dat heel veel mensen in vroeger tijd plezier hebben beleefd aan het volborduren van die voorbedrukte stramiens. Misschien konden ze ook niet zoals ik zomaar op een vrije dag naar het museum. (Of misschien hadden ze de pech dat het museum een paar jaartjes dicht was…..). Ik wil er niet negatief over doen. Duizenden vrouwen in vroeger tijden hebben dergelijke borduurwerken (tapisserie-werken) gemaakt, waar de jongere generatie jarenlang  wat minachtend over deed. Ik heb nooit meegedaan met die verguizing (daarom had ik mijn Straatje ook al zo lang in huis), en ik vind het leuk dat in onze tijd deze tapisserieën nu weer populair zijn. Waarom zouden we negatief doen over wat onze moeders en grootmoeders in hùn tijd maakten? Als ik zo’n borduurwerk tegenkom is mijn eigen invalshoek is: loshalen als de lijst lelijk is, en zo laten als de lijst nog mooi is. Want néé, het is duidelijk dat die borduurwerken niet kunnen tippen aan het meesterlijke origineel, maar ja! ze hebben ook een eigen charme.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gebreid poppetje

Gebreid poppetje op lappen stof

Vroeger heb ik voor mijn kinderen precies zo’n poppetje gebreid (kwam het patroontje uit de Libelle?), en ik herkende het gelijk toen ik het recent op een rommelmarkt tegenkwam. Ik kocht het, maar vond de overgang van het witte hoofdje naar het blauwe mutsje niet zo mooi. Ik weet niet meer of dat destijds fout stond aangegeven in het patroon, maar weet wel dat kleurovergangen vaak lastig zijn als er ook nog eens tegelijk Gebreid poppetje op vlijtig liesjeeen overgang is van de gebruikte steek. In dit geval: van recht naar boordsteek. Dan krijg je een liggend streepje in de verkeerde kleur op de plek waar in de nieuwe pen averecht wordt gebreid. Ik had thuis nog wel een draadje wit en daarmee ging ik eerst met een naald over die liggende streepjes heen. Dat werd niet mooi, dus probeerde ik het nog een keer, nu met de maassteek. Ziezo, da’s beter. Nu nog een dasje erbij gehaakt en toen was het poppetje zo blij dat ze prompt in mijn Vlijtig Liesje kroop. Hebben jullie ook zo’n hanging basket? Ik vind ze super. Bloemen aan de muur en nu ook nog eens een functie als poppentroon.

Van poppentroon nog even naar poppenpatroon: De tip die ik zelf opvolg bij gebreide kleur-en-steekovergangen is dat ik éérst nog een pen brei in de nieuwe kleur, en pas bij de volgende pen doorga met de andere steek.

Gebreid poppetje op Vlijtig Liesje

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tapisserietassen hond en poes

Tapisserietasjes hond en poes

Een half jaar geleden (ik was toen net begonnen met deze blog) werd ik keihard gebeten door een hond tijdens een boswandeling. Ik wist gelijk dat het foute boel was en sprak de eigenaresse van de hond aan. Ik wilde haar telefoonnummer, en daarna zo gauw mogelijk naar huis en naar de dokter. Maar zij ontkende gewoon dat haar hond mij had gebeten, en had meer aandacht voor het rotbeest (“Dat mag je niet meer doen hè”, waaruit haar inconsequentie sprak) dan voor mij. Ik kon niet anders dan tot de conclusie komen dat ik haar telefoonnummer niet zou krijgen en strompelde naar huis. Bij de dokter kon ik gelijk terecht, ik was helemaal overstuur, en vervolgens had ik maandenlang last. Ik deed nog een melding bij de politie (“Mevrouw, wij gaan niet over honden, daarvoor moet u bij de gemeente zijn”). En ik deed dus een melding bij de gemeente. Na wat aandringen  kwam er iemand aan huis en die wilde wel graag de wond zien, om te weten hoe erg het allemaal was. Ik schrok weer van haar schrik: het was ècht erg. Ik liet de foto zien die ik nog had gemaakt van de hond en de eigenaresse. Toen ik huilend van die confrontatie wegliep, kreeg ik een ingeving en riep de honden-eigenaresse na: “Ik heb een foto van je gemaakt hoor!” “Je doet maar!” riep ze terug. En inderdaad: ze had niks te vrezen want ze is waarschijnlijk nog steeds niet bekeurd. En die hond loopt waarschijnlijk nog steeds los rond. Want ik heb nooit meer bericht gehad dat zij en haar hond gevonden zijn. Ondanks mijn foto. Wat had ik nog meer kunnen doen? Niets. Meer kon ik niet doen, en bovendien had ik mezelf nog. Ik moest weer beter worden.

In die eerste periode van herstel besloot ik heel dapper te zijn en een honden-tas te naaien. Alleen maar even het makkelijkste deel, daarna bleef die tas weer liggen. Het was een soort zelfverzonnen therapie, om te proberen over de schrik te komen. Ik schreef er een stukje over maar dat leverde me niet zoveel medeleven op. Terwijl ik daar juist zo’n behoefte aan had. Ik smeet de half-afgemaakte tas in een hoek, en daar is hij nu weer uitgekomen. Ik ben  pas nog weer eens naar de dokter geweest, terwijl ik het zo graag allang had willen afsluiten. Maar zulkeHond gebeurtenissen blijven misschien nog wel veel langer een rol spelen. Helaas. Dus nu heb ik ook andere dingen gedaan om verder te werken aan mijn herstel. Ik deed drie dingen: 1: Ik ging een serie behandelingen van fysiotherapie in en die heb ik nu net pas afgesloten.  2: Ik nam een foto van de hond van iemand anders. Omdat die wel wat lijkt op de tapisserie-hond. Ik wil graag weer leren dat honden best lief kunnen zijn. Voor mij is een foto maken van een hond een héle grote stap! En ik maak de foto wel eerst heel klein…. En 3: Ik maakte het tasje af en blog erover. Hetgeen ik een half jaar geleden meemaakte, vond ik moeilijk om te verwerken. Het was zò heftig, dat ik er heel lang niet over heb kunnen praten of schrijven.

Een andere keer over het poesjes-tasje, wat ik ook net heb afgemaakt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Five-minute-powernap gewenst

Rustbed in Rijksmuseum

Achter glas staat in het Rijksmuseum dit extra lange rustbed. Het is natuurlijk überhaupt niet de bedoeling om kunstwerken aan te raken of te gebruiken, maar bij dit ligbed zou de verleiding misschien nog wat groter zijn. Om me heen hoorde ik veel talen spreken en ook het uiterlijk van veel bezoekers was niet altijd westers. Dus best voor te stellen dat bezoekers uit de hele wereld na een lange reis en tijdens een intensief bezoek aan een prachtig museum misschien zin zouden hebben om even te gaan liggen. Maar dat kan dus niet: het bed staat in een vitrine. Toen ik deze foto nam, dacht ik aan iemand met een drukke baan die mij net de vorige dag had toevertrouwd dat ze ’s middags om half drie best even zou willen gaan liggen. Vijf minuten maar. Daar zou ze zo van opknappen. ’s Morgens vroeg van huis gegaan, de hele dag hard aan het werk, en dan dat inzink-moment halverwege de middag. Kon ze maar even liggen. Kon elk bedrijf en elke instelling maar een kamertje hebben waar werknemers even een dutje konden doen. Het lijkt mij helemaal niet zo’n gek idee. In ieder geval zien we door dit luxe en uitnodigende (en extra lange!) rustbed dat het vroeger in de hogere kringen ook niet ongebruikelijk was. Even liggen….

O ja, wat is nou de connectie met mijn eigen handwerk? Ik ben gek op rood fluweel. Ben nog  Vergulde doos in Rijksmuseumweer een tasje aan het maken met dat mooie en onverslijtbare materiaal. En ik plaats nog een foto van een rijk-vergulde kist. Deze foto nam ik in dezelfde zaal als het rustbed. In de 17e eeuw werden veel kisten gebruikt (wij hebben meer kasten). Wat zou daar allemaal in hebben gezeten? Ik denk allemaal bolletjes garen en wol en lapjes….. Daar wordt ik namelijk nooit moe van.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Melkmeisje van Vermeer

Drie keer Melkmeisje Vermeer

Het Melkmeisje van Vermeer: ik heb het pas in het echt gezien! Het beroemde schilderij hangt in het Rijksmuseum en vorige week ben ik daar eindelijk naar toe geweest. Ik had ook nog de eer om geënquêteerd te worden en de vraag te beantwoorden hoe ik het vernieuwde museum vond, en daar hoefde ik niet lang over na te denken: Subliem! Het was werkelijk een hele bijzondere ervaring en ik heb er enorm van genoten. Gister plaatste ik mijn eerste blogje over mijn Amsterdamse uitje, en er komen er nog meer. Vandaag eerst het Melkmeisje van Vermeer (over ‘meer’ gesproken). Kort geleden liet ik hier al een foto zien van twee tapisserie-schilderijen waarop de verschillen in detail en kleur goed te zien waren. Vandaag eenzelfde invalshoek, namelijk de verschillen tussen de tweede en de derde foto. De middelste foto is van ‘De Echte’, en de derde foto is van een reproductie die ik al heel lang in huis heb. Daar hoort een verhaal bij. Toen we lang geleden ons nieuwe huis betrokken was ik heel blij met m’n nieuwe keuken. Alles nieuw, en zelf uitgezocht: ik was dankbaar. Terwijl we nog volop bezig waren met de inrichting en alle drukte zag ik in een kringloopwinkel een reproductie op canvas en die kocht ik, Tassen met afbeelding Melkmeisje Vermeervanwege het contrast met mijn luxe. Ik zette die reproductie op m’n nieuwe aanrechtblad en dat vergrootte mijn dankbaarheid nog eens. Tjonge, wat hebben we het goed in onze tijd.
Mede hierdoor was mijn liefde voor Vermeer nog wat groter geworden en dan eindelijk stond ik daar vóór het wereldberoemde schilderij. En het was heel duidelijk: in het echt is het nog vele malen mooier! De kleuren…. subliem!
In de museum-winkel fotografeerde ik nog een stapeltje plastic tassen. Ik ben zelf ook een Tapisserie-tas aan het maken van één van de twee borduurwerken die ik van dit beroemde schilderij heb. Die wordt vast ook een beetje subliem…

Vier schilderijen Vermeer met publiek

Vier keer Vermeer op een rijtje, met veel publieksaandacht. Helemaal links (in roze) sta ik het beroemde Straatje te fotograferen. Het derde schilderij is het Melkmeisje, en de Brieflezende Vrouw (rechts) is ook prachtig. Ze zijn allemáál prachtig….!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Linnen rok met geborduurde rand

Linnen cirkelrok met geborduurde rand

Een echte textiel-kenner ben ik niet hoor. Eerder een liefhebber van handwerk, wat ik ook al lang verzameld heb. Deze linnen rok kocht ik lang geleden al eens en nu dacht ik dat ik er middels deze blog misschien nog wat meer informatie over zou kunnen krijgen. Toen ik hem net gekocht had, liet ik hem aan mijn vriendin zien, die helemaal enthousiast werd omdat haar moeder vroeger ook zoiets had geborduurd.Geborduurde rand op linnen rok Maar hoe lang geleden was dat? Ik kreeg van haar de indruk dat meer vrouwen zich in een bepaalde tijd aan zo’n groot borduurwerk waagden. Een pronkstuk was het. Ik vind de geborduurde rand heel  mooi en laat hem hier graag zien. Welkom om te reageren als je iets meer weet van deze rokken!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakt krukje en mandje

Gehaakt mandje met nectarines

De trend van dit moment: haakwerk met stijfsel! Ik heb zojuist deze top-foto gemaakt op een top-locatie (te weten mijn keukentafel) en ik ben van plan hier groot en rijk mee te worden! En dit is ook goed nieuws voor alle hakende vrouwen: we kunnen vast allemaal rijk worden! Blijf vooral haken!

Gehaakt krukje ontwerp Wanders

De eerste foto maakte ik zojuist op de keukentafel, waar ik eerst een zwart kleed overheenlegde. Van iets ander kaliber is het gehaakte krukje op de tweede  foto. Die maakte ik een paar dagen geleden in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Daar was zojuist een tentoonstelling afgelopen van het werk van Marcel Wanders. Hij wordt beschouwd als de meest toonaangevende hedendaagse ontwerper. Het museum had gevraagd of na afloop van de tentoonstelling wat artikelen voor de halve prijs (zie het bordje links op de foto) mochten worden verkocht, en na lang aandringen mocht dat. Dat hoorde ik toen ik bij de balie een vraag stelde: “Eh, mag ik wat vragen, dat gehaakte krukje daar, daar staat een bordje bij van 690 euro. Eh, is dat ècht zo?” De duidelijke reactie was: “Ja mevrouw, maar het is dan ook een echte Marcel Wanders hè?” “O, en worden die dan ook verkocht voor die prijs?” Het antwoord wat ik kreeg: “Jazeker, ze vliegen weg!”

Dus liep ik nog een keer terug naar het chique display, maakte een foto waarop het prijskaartje goed uitkomt, en dacht aan m’n eigen gehaakte mandje thuis. Dat kreeg ik een half jaar geleden kado, en wacht hier al enige tijd op een bespreekbeurt op mijn blog. Nu dus! Ik vind mijn gehaakte mandje ineens wel 690 euro waard! Of wat zeg ik: 1397 is misschien ook wel een aardige prijs! Vooral met die drie nectarines erin. Weet je wat, ik ga beroemd worden! Mijn gedachten slaan helemaal op hol. Ik ga ruimte huren in Amsterdam (wel op toplocatie, pal naast het Rijksmuseum), en dan ga ik deze  mandjes eerst haken en dan verkopen en stop er fruit-van-het-seizoen in, en dan wordt ik rijk! Ik zie het helemaal zitten!

PS Sorry als ik misschien wat disrespectvol was. MW wordt namelijk beschouwd als de meest opvallende ontwerper ter wereld…. Nou ja, wacht maar tot mijn foto’s op gaan vallen….

Lees reacties (3) of geef een reactie

Tapisserietasjes

Tapisserietasjes-met-vogeltjes

Vandaag 1 juli! Het voelt alsof er een nieuwe periode ingaat: de zomer-periode. Veel blogs die ik volg kondigden al een blog-vakantie aan, en ik heb erover nagedacht of ik ook een blogpauze in ga lassen. Aan de ene kant heb ik daar geen behoefte aan, want ik vind bloggen leuk en ik heb nog heel veel om over te schrijven. Aan de andere kant is er ook wel wat voor te zeggen: even afstand nemen. Ik neem nog geen beslissing maar ga nu deze week vooral schrijven over dingen die ik nog ‘in m’n hoofd had’ of waarover ik toezeggingen had gedaan om daar nog eens op terug te komen. Ook wil ik nog wat dingen laten zien die nu afgemaakt zijn. Vandaag deze tasjes. Een paar weken geleden liet ik een foto zien hoe ik een pasgekocht borduurwerkje op een oranje lap corduroy legde. Hier is hoe de tasjes zijn geworden. Fijne tasjes met prachtig borduurwerk! Het vlindertasje liet ik al vaker zien. Het heeft een fijne maat want er past precies een portemonnee of fototoestel in. Dus àls ik misschien een zomerstop ga houden, dan heb ik in ieder geval genoeg tasjes om overal mee naar toe te nemen, en ze zijn ook nog eens oranje…

Laat wat van je horen en geef een reactie