Archief voor juli 2016

Archief - juli 2016

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode juli 2016 getoond.

 

Handdoeken met gehaakt randje

Handdoeken met gehaakt randje
Ruimte! Rust!
Ik hing mijn oude handdoeken op over het hek van ons gehuurde huisje op de Faroër Eilanden.
Eén van de eerste dingen die ik deed toen ik net getrouwd was, was randjes haken aan m’n nieuwe blauwe handdoeken. Na meer dan dertig jaar zijn die handdoeken allang niet nieuw meer, maar ik heb ze wel altijd bewaard. Ik nam ze mee op vakantie en droomde ervan om zo’n foto te nemen. En het lukte! Een fabelhaft mooi plekje om de Rust en de Ruimte op ons in te laten werken. En om m’n handdoeken over een hek te hangen.

Gister was het ‘zwarte zaterdag’: veel mensen gingen over snelwegen op weg naar hun vakanties. En vandaag is het de zondag nà die zwarte zaterdag en ik hoop dat veel mensen ook die fantastische ervaring hebben op de eerste dag na aankomst op hun vakantie-adres: Wat is het hìer prachtig! Daar doe je het allemaal voor, om een paar weken te genieten van een andere omgeving. Voor wie het van toepassing is: Fijne vakantie gewenst! En voor alle anderen: Fijne zondag gewenst (in je eigen omgeving)!
Ook een dagje zondagsrust kan Rust! en Ruimte! geven!

Handdoeken met gehaakt randje

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Boeken over “Living Fabric”

Drie boeken etnisch handwerk

Drie manieren om kennis te nemen van de rijke handwerk-tradities in andere culturen:
* Via een grote tentoonstelling, waarvan er helaas niet zoveel zijn. In 1990 organiseerde het museum Boymans van Beuningen een grote tentoonstelling over de Hofcultuur van de Chinese keizers, van de tijd vóórdat daar de verwoestende culturele revolutie plaatsvond. Ze gaven toen ook een mooi boek uit, boordevol foto’s die een indruk geven van deze hoogontwikkelde cultuur. De titel van dit tweetalige boek is De verboden stad.

* Via een kleine lezing, zoals ik een paar dagen geleden kon bijwonen, over handwerk uit de kleine dorpen in China. Uit dat handwerk sprak ook zòveel vaardigheid en kunstzinnigheid. Erg mooi om te zien, en ik zou wel vaker naar zulke lezingen Foto uit boek Living Fabricwillen gaan.

* Of via een boek! Het boek links op de foto is een weergave van het onderzoekswerk van iemand die al in 1965 zag hoe de cultuur van de indianen in het gedrang kwam en er een studie van maakte. Southwestern Indian Arts & Crafts.
En het boek rechts draagt de mooie titel Living Fabric. Het is een prachtig boek wat een inzicht geeft in hoe de nomaden in het gebied van de Himalaya zichzelf voorzien van geweven kleden en kleding. Er staan zulke mooie foto’s in. Meestal geef ik een paar foto’s weer in de galerij bij een bepaald boek in m’n shop, maar ik kan niet laten om hier ook een foto over te nemen in dit blogje. Een man zit op een berg en slingert een bol wol om zich heen, zodat het kan twijnen. Ruimte genoeg!

Het kennis nemen van handwerk uit andere culturen geeft ook ruimte! Heel veel ruimte! Ruimte om van een afstandje naar onze eigen handwerktradities te kijken. En ruimte om met veel bewondering naar die andere culturen te kijken. Wàt een ongelooflijke kunstzinnigheid spreekt er uit het dit schitterende handwerk! En wàt een vindingrijkheid om met weinig middelen toch zulke prachtige resultaten te bereiken!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Aftelbaar ABC

Boekjes Aftelbaar ABC
In het jaar van de herleving van het letters-borduren worden de oude alfabetten opnieuw ontdekt. Je kunt ze borduren in vele variaties. De vormgeving en grootte van een letter moeten het liefst passen bij de rest van je borduurwerk. Ik herinner me een keer dat ik lang moest zoeken naar precies het juiste alfabet, met de juiste grootte van de letter, zodat het woord wat ik wilde borduren nog net paste op de overgebleven ruimte. Ik wist toen nog niet dat dit handige boekje bestond. Nu wel, en ik heb er zelfs twee. Voor aftelbaar ABC!
Het lapje waarop ik de boekjes legde is een nieuwe aanwinst voor mezelf. Dat zie je haast nooit: zo’n langgerekt lapje. Het is vast gemaakt door een meisje wat er maar geen genoeg van kon krijgen, en met veel plezier nòg een alfabet borduurde!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (6) of geef een reactie

Pijp en lolly

Diverse handwerken
De postbode in onze straat is een man van gelijke leeftijd als de zeeman. Hij loopt ook al met een lolly in z’n mond. Is dat het tegenwoordige alternatief voor de pijp? Van Beertje Paddington kijken we niet vreemd op dat hij een lolly heeft en als je wil kun je hem borduren. Ook het hele Paddington-alfabet is in kruissteekvorm op m’n shop beland. Ik voegde weer wat nieuwe dingen toe. Zoals een patroon voor het beroemde schilderij van de arenpluksters (maar dan in kleinere uitvoering) en een stukje stramien waarop al een boeketje voorjaarsbloemen staat bedrukt.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Thema tijdschriften van Burda

Vier thema tijdschriften Burda
Uitgeverij Burda stond bekend om z’n degelijkheid, grondigheid, compleetheid en creativiteit. De vele thema-tijdschriften die ze in de vorige eeuw publiceerden waren allemaal aantrekkelijk en stonden boordevol met patronen. Het mooie Pagina uit Burda Handarbeitsheftvan deze oude tijdschriften is: ze staan nog stééds boordevol patronen! Vooral het thema-tijdschrift over rozen is heel mooi. Maar het grosses buntes Hardarbeitsheft is nòg mooier! Het staat werkelijk stampvol mooie borduurpatronen. Tot m’n verrassing zag ik de vogeltjes met de vierkante oogjes ook in dit tijdschrift. Dat is het enige minpuntje wat ik vond in dit patronenboek: ik zou de oogjes iets ronder maken. Maar echt: als je nog vogeltjes wilt borduren, kijk dan eens in dit tijdschrift. Je krijgt gelijk zin om iets nieuws te beginnen!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Randjes borduren uit oude DMC boekjes

Randjes-uit-oude-DMC-boekjes
De oude DMC-boekjes zijn geliefde verzamelaarsobjecten en een onuitputtelijke bron voor borduur-inspiratie. Met één zo’n boekje kun je jaren vooruit!
En ook al zou je al die randjes niet zelf gaan borduren, dan nòg zijn deze boekjes aantrekkelijk. Gewoon om door te bladeren. En te dènken dat je dat ooit nog eens allemaal gaat borduren. Ja ja…..! Maak dat jezelf maar wijs.

Ik heb de vierde serie en de vijfde serie te koop. Zolang als het duurt dan.

Oude DMC boekjes met randjes

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Handwerk op de antiek- en curiosamarkt

Collage handwerk op antiekmarkt

Terugblik op de tweede grote antiekmarkt van deze zomer in Apeldoorn. Alle foto’s heb ik gemaakt met toestemming van de standhouders. Ik zei er telkens bij dat ik de foto wilde gebruiken voor een collage van al het handwerk op deze antiekmarkt, en dat vond iedereen leuk.  Iedereen wil graag dat het handwerk (en ook natuurlijk de andere spulletjes) die met zoveel liefde verzameld zijn, even in de aandacht komt. Alle standhouders zijn tegelijk ook liefhebbers van hun eigen handel en dat maakt een bezoek aan deze markt (en natuurlijk ook andere markten) zo leuk. Je kunt met iedereen praatjes maken, vragen of ze weten waar iets vandaan komt en verrassend vaak krijg je daar hele leuke gesprekjes over.

Collage handwerk op antiekmarkt

Eigenlijk is naar zo’n antiekmarkt nog leuker om naar toe te gaan dan naar een museum. Want je bent lekker buiten (in een museum ben je binnen), je kunt alles wat je mooi vindt even oppakken en beter bekijken (dat mag in een museum niet), en je kunt ook nog kopen wat je hebben wilt. En je hoeft geen toegang te betalen. Dat laatste wil niet zeggen dat je je portemonnee net zo goed thuis kunt laten. Dat zou ik zéker niet doen! Zòveel moois!

Met plezier deze fotocollage gemaakt, om een beeld te geven van “het handwerk op de antiek- en curiosamarkt”. Er zitten een paar foto’s bij van spulletjes die ik zelf kocht, zoals de geborduurde klaprozen in het midden van de eerste collage. Maar de meeste mooie oude handwerken liggen waarschijnlijk over twee weken weer opnieuw op de kramen. Ga maar kijken!

Collage handwerk op antiekmarkt

Bewaren

Lees reacties (8) of geef een reactie

Klaprozen (om te borduren en te zaaien)

Borduurpatronen met klaprozen
Wat is er nou toch makkelijker om te zaaien dan een klaproos? We zouden het eigenlijk allemaal moeten doen: handjevol zaad meenemen op de fiets en dan gewoon overal langs de weg wat zaadjes laten vallen. Om het wat gezelliger te maken in de stad. Of om het goede voorbeeld te geven aan de gemeenteraad, wanneer die te lang wacht met plantsoenen planten in de woonwijken. Bij mij in de buurt heeft de stad wel èrg lang gewacht met de wijk een beetje netjes maken. Jaar-in-jaar-uit lag er een veldje rotzooi op de hoek van de straat. Gelukkig kwam dit voorjaar een ploegje internationele wielrenners langsfietsen, want  eindelijk kwamen er wat werklui die het verwaarloosde hoekje omploegde en er wat zaadjes instrooiden. En nu is alles opgekomen en is het een stuk gezelliger om de straat in te komen. Een heel veldje met klaprozen staat te stralen op de plek waar het eerder altijd zo rommelig was.
Lang voordat ik begon te bloggen verzamelde ik al borduurwerkjes met klaprozen en op de antiekmarkt kon ik er weer één bijkopen. Mooi hè?
Ik heb ook twee borduurpatronen van klaprozen, uitgegeven door tijdschrift Margriet in 1973.
En het is misschien een beetje overdone om hier nou nog weer een foto van dat klaprozen-veldje onder te plakken, maar ik moet gewoon even m’n blijdschap delen dat het er hier op de hoek na al die jaren een beetje fatsoenlijk uitziet.

(PS Klaprozen doen het eigenlijk alleen maar goed in het eerste en tweede jaar nadat een stuk grond is omgeploegd. Pioniersvegetatie. Dus die tip van zaadjes langs de weg strooien gaat helaas niet op. Behalve waar de weg net is aangelegd dus.)

Klaprozen

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleine behulpzame doeboekjes

Doeboekjes uit negentiger jaren
Kleine hobbyboekjes waar precies genoeg in staat om met een hobby te beginnen of ermee verder te gaan. Tegenwoordig bekijken we tutorials op youTube of doen we ideeën op via Pinterest, maar die oude kleine vierkante boekjes zijn ook nog steeds nuttig en bruikbaar. Ik twijfelde wel of ik deze boekjes ook op m’n shop wilde hebben, maar er ‘groeide’ hier een stapeltje en op een gegeven moment denk je dan: vooruit maar!
Het format (en het formaat) van deze boekjes is steeds hetzelfde: een uitgever van een reeks vroeg een deskundige op een bepaald hobby-gebied om een eenvoudig boekje te schrijven waarin met veel foto’s en voorbeelden een (beginnende) knutselaar op weg wordt geholpen. De eerste uitgever die hiermee al in de zestiger jaren begon noemde zijn reeks “Vaardige handen“. Daarna kwamen in de tachtiger en negentiger jaren ook reeksen HobbyMee, Cantecleer Hobbywijzers, SuperHobby en de bekende DoeBoekjes.

Hieronder twee pagina’s uit het oudste (en mijns inziens ook het leukste) boekje van deze hobby-boekjes: Met schaar, papier en lijm.
Dan krijg je gelijk zin om de naald, stof en draad even terzijde te leggen, om ook eens iets anders met je vaardige handen te doen. Iets wat ze in 1965 al deden!

Pagina uit boekje Met schaar papier en lijm

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sunshine and shadow

Quilt sunshine and shadow
De naam van het gebruikte motief voor dit quiltje is “Sunshine and Shadow.” Dit quiltje kocht ik vandaag op de antiekmarkt en het is voor mij dè aanwinst waar ik helemaal blij mee ben! Elke keer is het weer een verrassing wat je tegen gaat komen en wie had nou verwacht dat ik met een quiltje van misschien wel 50 of 60 jaar oud thuis zou komen? Ik niet. Maar ineens was ik aan de praat met een mevrouw met een mooi handeltje op haar kraam en toen zei ze: “Ik heb nog wel een oud quiltje.” Ze dook achter haar kraam waar nog wat dozen stonden en daar kwam dit uit! Ik was er gelijk ‘verliefd’ op. Die kleuren! Handgemaakt, en ze wist ook nog door wie. Door nonnen in een klooster in het westen van het land. Wat bijzonder!

Ik had gezellige uren op de markt, veel gezien, leuke ontmoetingen. Het was ook een ‘sunshine-and-shadow’ markt, want de standhouders moesten telkens hun handel afdekken met plastik wanneer het even regende, en daarna scheen de zon weer. De afgelopen tijd heb ik vrij veel geschreven over deze antiekmarkt (ik hoop dat ik niet al te veel in herhaling val) en dat maakte dat sommige bloglezeressen ook zin hadden om hiernaar toe te gaan. Niks gek om daar een eind voor te rijden: deze markt trekt publiek zelfs uit België en Duitsland. Een bloglezers uit het zuiden van het land mailde dat ze speciaal hiervoor wilde komen en ik ontmoette haar en haar man en we dronken samen koffie op een terras. Reuze leuk! Het leven bestaat ook uit “sunshine and shadow” en dit soort ontmoetingen behoren tot de zonnige en plezierige dingen die zo leuk zijn om mee te maken. Moeilijke dagen zijn er ook voor iedereen, shadow-dagen, maar nu is het zomer en dat is ook de tijd om leuke dingen te doen. En om ontmoetingen te hebben met andere handwerkliefhebbers en samen te praten over onze hobby.

Kom gerust ook over twee weken (op 11 augustus) of anders volgend jaar! Voor een dagje zonneschijn op deze grote antiek- en curiosamarkt. Uitrusten kan in het naastgelegen Oranjepark (waar ik gelijk even mijn quilt na aankoop fotografeerde).

Quilt sunshine and shadow in muziektent

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Lezing over Chinees handwerk, collectie van Mieke Gorter

Collectie chinese rokjes
Tijdens de verschrikkelijke proletarische afgedwongen culturele revolutie in China werden in de vorige eeuw vele gruwelijkheden bedreven. Er werd gepoogd om al het cultuurgoed van het immens grote land te vernietigen. Minderheden en anders-denkenden hadden het zwaar te verduren. Gelukkig kwam er een kentering en na vele dieptepunten is er nu een ontwikkeling dat er meer waardering is voor de culturen van de minderheden in China. En zelfs draagt de jonge generatie weer de traditionele rokjes (in hele fijne plissé), waarvan er in Zutphen een rijtje hangt tijdens deze expositie. De foto van deze rokjes nam ik vanaf m’n stoel, achterin de IJsselsalon. Achter me stroomde de IJssel, naast me zat Berthi (bij veel handwerksters bekend door haar langjarige blog over handwerk), en vóór me stond Mieke Gorter, die een lezing hield over haar collectie Chinees handwerk. Je begrijpt: dat was een topmiddag!

Collage chinees handwerk zutphen
Ik parkeerde aan de overkant van de IJssel en liep lopend de brug over. Gewoon omdat het leuk was om op een zomermiddag over zo’n brug te lopen. Het bleek symbolisch, want daarna was ik in één van die witte huizen aan de kade een middag in een andere wereld. Samen met een aantal andere geïnteresseerde vrouwen luisterde ik naar de vele boeiende verhalen van een energieke vrouw, die met zoveel passie kon vertellen over het handwerk wat zij op haar vele reizen in Guizhou (China) heeft gekocht van de Miao en Dong vrouwen. Bijzonder om te zien was het applicatie met zijdevilt en borduursels met goud- en zilverdraad. Kostbare stukken.

Collage chinees handwerk Mieke Gorter
Ze liet ons de zooltjes zien waarop kinderen de borduurkunst leren. Die zooltjes gingen de rijen door en we konden ze allemaal even bewonderen. Tijdens de vele festivals in de dorpen werd en wordt de rijk versierde klederdracht gedragen en als een meisje daarmee kan laten zien hoezeer zij de borduurkunst beheerst dan vergroot dat haar huwelijkskansen.
We hadden veel om te bewonderen. Ook een lang vaandel met kunstzinnige batik versiering, wat naast de spreekster hing (onderste foto). Daar had ze ook wat over te vertellen, maar dat kan ik niet allemaal na vertellen. Een gevoel van bewondering over deze rijke cultuurschatten overheerst. Toch ben ik bewust dit blogje begonnen met de herinnering aan die verschrikkelijke periode waarin het Chinese volk zeer zwaar werd onderdrukt. Die donkere achtergrond van dit stralende handwerk op een zomerse dag in Zutphen is er ook. Ik vind het bijzonder dat Mieke Gorter zo’n gedrevenheid heeft om dit handwerk aan ons te laten zien. Ze toonde ons de kunstzinnigheid en vasthoudendheid waarmee Chinese minderheden hun eigenheid hebben willen vasthouden. Ik zag het ook als een boodschap van hen aan ons: dit zijn wij!

Batik uit China
Hier blogde ik eerder over deze tentoonstelling (die nog tot half augustus duurt).
Het DMC boek Broderies de Chine staat in m’n shop.
En er is vaak ook een persoonlijke noot in m’n blogje: vlakbij de plek waar ik vanmiddag was zat ik op de middelbare school. Daar leerde ik over die culturele revolutie. Die ik zo verschrikkelijk vond. En dan nu, een paar straten verder dan m’n oude school: dat mooie handwerk uit dat grote land. Het deed me wat.

Bewaren

Lees reacties (5) of geef een reactie

Paleizen (om te bezoeken en te borduren)

Uitzicht vanaf dak paleis het Loo

De Nederlandse paleizen staan in de belangstelling. Paleis Noordeinde is deze zomer te bezichtigen (alleen voor 20 duizend mensen, en alle kaarten daarvoor zijn al verkocht). Je kunt tijdens de zomerperiode een rondleiding door paleis Soestdijk doen (en je verbazen over het achterstallige onderhoud). En je kunt naar Apeldoorn komen om paleis het Loo en de tuinen daarachter te bezichtigen. Vanmorgen is in het landelijk nieuws dat er nog bommen uit de Tweede Wereldoorlog liggen, in de bossen vlak achter dit paleis. Hierdoor zou er brandgevaar dreigen voor dit paleis en voor publiekstrekker Apenheul. Als je zin hebt in een dagje Apeldoorn, zou ik me maar niet laten afschrikken, want die Borduurpatronen paleizenbommen liggen hier al jaren en er zijn ook al jarenlang grote gebieden in de bossen afgesloten, waar je niet mag wandelen omdat eerst die explosieven onschadelijk moeten worden gemaakt. Hoop maar dat ze dat snel doen.

Maar echt simpel is het dus niet om zo’n paleis te bezoeken. Of het is te ver, òf de kaarten zijn al uitverkocht. Of dat brandgevaar zit je niet lekker. Een alternatief is dan misschien om een paleis te borduren! In een oude Ariadne uit 1979 kwam ik een borduurposter tegen met drie paleizen.
Wat een goed idee: borduur je eigen paleis!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Nieuwe / oude macramé boekjes

Oude macrame boekjes
Mysterieus en artistiek klinkt de naam van deze oude knooptechniek, die waarschijnlijk uit de Oriënt stamt. Maar we moeten ons (volgens de achterkant van één van deze Macramé-boekjes) niet laten misleiden, hoe artistiek en moeilijk al de gebruiks- en siervoorwerpen er in dit boek ook uit mogen zien. Want het namaken ervan zal na enige oefening weinig problemen geven. Dat vond destijds één van de autoriteiten op het gebied van macramé (Christel Wolczyk).
Hetty Mooi pakte het anders aan: zij schreef een basisboekje over de basisknopen, speciaal voor kinderen. Daar was zij heel goed in. Deze veelschrijfster schreef vele boeken op het gebied van handwerk, allemaal even duidelijk.
Maar 3 suisses kan met deze boekjes makkelijk wedijveren: deze uitgeverij stond bekend om hun degelijke, compacte en overzichtelijke informatie, die de uitgaven van destijds nu weer tot de meest aantrekkelijke maakt. En ook nog een Duits boekje, om deze reeks te completeren. Oude boekjes, maar nieuw op m’n shop.

De tas die ik hierbij laat zien is weer zo’n ‘probleemgeval’: ik vind hem te mooi om te verkopen…..
Maar hij laat alvast wèl zien wat een leuke dingen ze vroeger maakten. Gekke dingen, maar ook praktische!
Rand van macrame

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Antiekmarkt Apeldoorn (de tweede)

Geborduurd schilderij Stadhuis Apeldoorn
Het oude stadhuis van Apeldoorn vormt elke zomer drie keer het decor voor de grootste (en beste?) antiekmarkt van Nederland. Ik ga al twintig jaar naar deze markt en we hebben ook zelf een aantal jaren daar ‘gestaan’. Achter een eigen kraam dus. En nu heb ik een blog en kan ik af en toe wat schrijven over deze leuke markt, waar nog zoveel mooi oud handwerk te koop is. Ik schijn mensen te stimuleren om ook te komen, en dat maakt het daar straks nòg gezelliger! Maar eerst over het oude stadhuis, want daar komt ook een hoop gezelligheid vandaan. Niet alleen vanwege z’n decor-functie, maar ook vanwege z’n carillon. Het carillon is goed te zien op het geborduurde schilderij. Vrolijke klokkeklanken over een markt vol met antiek: super!

antiekmarkt apeldoorn 2016
Deze foto nam ik tijdens de eerste antiekmarkt van deze zomer. Een slechte foto, want er liep nèt iemand in beeld (rechtsonder) en daar heb ik nu maar een inzet-foto overheen geplakt. Die kleine foto toont de markt vanaf de zijkant. En daarop is het nieuwe stadhuis goed te zien. In Apeldoorn smijten ze met miljoenen: dit stadhuis (wat toch al niet goedkoop was om te bouwen), mag straks voor 27 miljoen verbouwd worden. Daar zijn ‘ze’ net mee accoord gegaan en dat was recent in het nieuws.

Maar goed, daar wou ik het nu maar niet over hebben. Terug naar de gezelligheid. Voorafgaand aan de eerste markt had ik ook op mijn blog vermeld dat ik daar heen ging en nèt toen ik bezig was om een merklapje af te rekenen, hoorde ik iemand achter me vragen of ik soms Margriet was. Een bloglezeres! We gingen samen even vóór de trappen van de hoofdingang van het nieuwe gemeentehuis staan om bij te praten. Reuze leuk! Elkaar onze vondsten laten zien. Wat informatie uitwisselen. En ik mocht een compliment in ontvangst nemen voor m’n blogjes, die ze dagelijks las. Echt leuk! Het geeft me een heel apart gevoel, om af en toe mensen te ontmoeten die dagelijks mijn verhaaltjes lezen. Jullie beginnen mij door al dat geschrijf nu een beetje te kennen, maar op mijn beurt is het ook erg leuk om dan af en toe een ontmoeting te hebben met bloglezeressen. Dan kan ik ook een beetje een beeld van jùllie krijgen!

En nu kreeg ik een mailtje van iemand die ook donderdag naar deze markt wil komen. (Dat is de tweede markt van deze zomer, op donderdag 28 juli a.s.) En of we elkaar dan ergens kunnen ontmoeten. Mijn voorstel is: zullen we maar gelijk weer bij die trappen afspreken? Die trappen zijn precies in het midden van het langgerekte witte gebouw. Daarvóór is nog een muurtje, en daar kun je op zitten en je tassen neerleggen en dat is een goede ontmoetingsplek. Ik zal daar om 10 uur naar toe gaan en om 12 uur weer.

Als er mensen zijn die mij om 10 uur ontmoeten, dan kunnen we samen koffie gaan drinken. Er zijn àchter het oude gemeentehuis genoeg leuke terrasjes.
En als er mensen zijn die mij om 12 uur ontmoeten, dan kunnen we bespreken of om hetzelfde te doen. Of dat ze misschien met mij mee naar m’n huis willen. Dan leg ik ter plekke wel uit waar ik woon.

Maar, mocht je een ander idee hebben: mail gerust! Even Apeldoorn mailen!!!!

Drie-telefoons bij stadhuis Apeldoorn

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boekjes Uitheemse klederdrachten

Boekjes Uitheemse klederdrachten
Soms is het leuk om de voor èn de achterkant tegelijk te laten zien. Recent schreef ik ook over de boekjes Kunststijlen in kleur en Geschiedenis van het kostuum. Op de voor- en achterkant van het boekje over de geschiedenis van het kostuum zie je twee rijen figuren. De bovenste toont mensen uit de middeleeuwen in hun overhellende, gestileerde houdingen. Mannen en vrouwen zijn vrijwel identiek gekleed in lange, ruime gewaden. De kleuren zijn dofgroen, dofbruin en dofblauw. Op de onderste rij van het omslag staan figuren die de Franse revolutietijd vertegenwoordigen. De vrouwen hebben hun haar gepoederd, ze dragen nauwe korsetten, lange rokken en grote hoeden. De mannen zijn slank en gekleed in nauwsluitende broeken en dichtgeknoopte jassen. Hier zijn de kleuren licht en helder met als contrast een toets wit of zwart. Een groot contrast tussen de beide rijen.

Maar toen ik over deze boekjes dit blogje schreef, was het boekje Uitheemse klederdrachten net weer uitverkocht. Maar nu heb ik er weer twee, en dus kon ik nu dan een foto maken met alle drie de boekjes uit deze serie bij elkaar. Het is leuk om een foto te maken van boekjes die bij elkaar horen. Soms wordt er één besteld, soms vind ik weer een nieuwe, en nu dat zo is: gauw op de foto! Morgen ga ik naar een lezing over iets met ‘uitheemse klederdracht’, dus ik kan als voorbereiding ook nog wat opzoeken in m’n eigen boekjes. Altijd goed om te beseffen natuurlijk, dat wat voor òns ‘uitheems’ is, voor andere culturen gewoon ‘inheems’ is. Maar goed, ook al zouden we nu misschien een andere titel geven aan dit boekje (uit een vorige generatie), het blijft een prachtig overzicht van vele mooie (streek)drachten over de hele wereld.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Protestants en katholiek merklapje

Protestants en katholiek merklapje
Een protestants en een katholiek merklapje.
Allebei moeilijk leesbaar, want het protestante lapje uit 1898 is verschoten en het katholieke lapje is in het Latijn.

Op het linkerlapje twee bekende teksten uit de evangelieën”.
“Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft,
opdat een iegelijk die in Hem gelooft niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.”
Dat is terug te vinden in het derde hoofdstuk van het Johannes evangelie, het 16e vers.
Er is nog een andere kerntekst uit het evangelie van Lukas achteraan geborduurd:
“Want de Zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken dat verloren was.”

Op het rechterlapje een gebed wat een belangrijke plaats inneemt in de katholieke traditie.
Het eerste gedeelte van dit gebed komt uit het eerste hoofdstuk van Lukas. Maria wordt door de aartsengel Gabriël begroet met:
“Weest gegroet, vol van genade, de Heer is met U.”
En in het tweede gedeelte worden de zegeningswoorden van Elisabet, de nicht van Maria, weergegeven:
“U bent de gezegende onder de vrouwen, en gezegend is de vrucht van uw schoot.”

Die vrucht van haar schoot was Jezus, en Hij is dus degene over wie het gaat in de rest van de evangelieën:
de Zoon des mensen, de eniggeboren zoon van God, de redder van de wereld.

Ik vind het zelf best bijzonder om deze twee lapjes zo samen te zien! Ik had het zelf nog nooit eerder gezien, twee oude geborduurde teksten uit twee christelijke tradities. Het katholieke lapje met Ave Maria plaats ik in m’n shop, het lapje met Joh. 3:16 hou ik nog even.

Johannes drie vers zestien geborduurd

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Weven op kleine weeframen

Machines oranje
Bam! Een knaloranje machine. Ik vond hem mooi en wilde hem op de foto. Op een mooi plekje aan de kust in Denemarken stond een huisje en daarin was een reddingsbotenmuseum gehuisvest. M’n hoofd stond er helemaal niet naar om me te verdiepen in de verwoestende stormen die het land hadden geteisterd en de dappere mannen die de ruwe zee opgingen om hun maten te redden. Maar en passant neem je er toch wat van mee. Daar ben je toerist voor: bij het één sta je wat langer stil en het ander sla je gewoon over. Maar die machine, die sprak me wel aan. Knaloranje met groen.

kleine boekjes over weven
Deze kleine boekjes over weven spreken me ook aan, vanwege die retro-voorkanten. Verschenen in de jaren zeventig toen ook in Duitsland en Zweden grote en kleine mensen werden gestimuleerd om met hun draadjes leuke dingen te fabriceren. Ik had zelf ook zo’n klein weefraampje in die tijd, maar wist eigenlijk niet goed wat ik ermee moest. Ik slingerde wel wat draden heen en weer, maar iets moois maken zoals Jutta Lammèr dat voordeed in haar boekje: daar had ik geen idee van. Had ik maar zo’n leuk voorbeeldenboekje gehad.

En de clou van deze foto-combinatie: voor belangrijk werk zijn sterke machines nodig, voor een beetje knutselen alleen een klein houten weefraampje en een voorbeeldenboekje.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Niet elke bloem wordt een pompoen

Gele courgette bloem
Een jaar lang heb ik systematisch elke dag de vraag van mijn computer beantwoord of rdik nu wilde upgraden naar Windows 10. “Nee,” zei ik. En de volgende dag vroeg hij het weer. Elke dag, een jaar lang.
Op het laatst werden de pop-ups dringender en opdringeriger. “U heeft nu nog 10 dagen voor een gratis update.” “Nu nog negen.” “Nu nog acht”. En elke keer drukte ik volgens gewoonte de pop-up weg. Ik  wìl helemaal geen Windows 10! Ik ben tevreden met Windows 7 en laat me alsjeblieft met rust.
Meer nee, dat kan niet hè? Je zult er aan moeten geloven, of je wilt of niet. Als ik geen update naar Windows 10 doe, dan ben ik straks alle ondersteuning kwijt. Windows 7 houdt vanzelf een keer op te bestaan en dan heb je niks meer. Dus het moest een keer.
Dus ik ben wat later vanmorgen met bloggen. Eerst die update. En het is allemaal gelukt. Wel weer erg wennen, al die veranderingen. Alles is net weer wat anders. En alles is een beetje groter. Dus past deze grote courgette-bloem er goed bij. Foto zojuist gemaakt in m’n tuintje. Elke dag wordt ik verrast met wéér zo’n knalgele bloem. Niet elke bloem wordt een courgette of een pompoen. SommigePagina uit KorsstingsarbejderII bloemen verdorren weer na een paar uur, andere groeien uit tot een vrucht.Op koningsdag kochten we een paar plantjes op de vrijmarkt. Iemand had ze met veel liefde opgekweekt en wij namen de kweek verder over. Eerst hielden we de kleine plantjes zo lang mogelijk binnen. Bij de eerste bloem was ik helemaal blij en maakte een foto. Ik legde er een opengeslagen boekje bij, Korsstingsarbejder II van Gerda Bengtsson. Gestileerde bloemen in kruissteek, dat vond ik er wel bij passen. Maar niet elke foto wordt een blogje. Net zoals niet elke bloem een vrucht wordt. Nu kan ik de foto alsnog gebruiken, die ik maakte toen de plant nog klein was. Boekje alsnog van harte aanbevolen.

Zo, dat was dan mijn eerste blogje in Windows 10!
En heb ik jullie ook weer – volgens m’n gewoonte – verrast met een blogje!

Bloem van courgette

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Teleac cursus Handwerken

Teleac cursus Handwerken
Handwerken was zò populair in de zeventiger en tachtiger jaren, dat er zelfs een Teleac-cursus op radio en tv werd uitgezonden. Hoe cool is dat?
In de cursus werden technieken geleerd en toegepast met betrekking tot het maken van kleding en het aankleden van het interieur. En daar hoorde ook een mooie cursusmap bij. Ik bladerde deze map door en was helemaal verrast: wat een handzame en gedegen informatie! Het deel wat ik nu op m’n shop zet gaat over Breien, Haken en Borduren, en dat is vast het mooiste deel. Elk hoofdstuk begint met de basistechnieken (zoals meerderen en minderen) en daarna komen de moeilijkere en ook aantrekkelijkere onderdelen: jacquard-breien, knoopsgaten, ajour-werk, kanthaakwerk, Tunisch haakwerk, rondhaken, smokken, richelieu, appliqueren, hardanger, Zaans stikwerk en trapunto etc.
Het aantrekkelijke van het behandelen van al die (bekende) onderwerpen is dat ze zo overzichtelijk bij elkaar staan. Voor beginnende handwerksters (die nog helemaal niet bekend zijn met al die technische termen) is zo’n overzichts-werk ideaal. In één map al die informatie netjes bij elkaar, en ook zò uitgelegd dat je gelijk aan de slag kunt.

Wat ik ook leuk vond van deze cursus, was de link met de historie. Op de eerste pagina van Pagina uit Teleac cursus Handwerkenhet katern over ‘Breien’ staat een foto van een paar rode kindersokjes, die gevonden zijn in Egypte en die dateren uit de 4e of 4e eeuw. Deze sokjes zijn in het V&A museum in Londen. Dat lijkt me voor een beginnende breister leuk om te weten: je gaat iets doen wat al eeuwen oud is.
En bij het katern over ‘Borduren’ staat een foto van een schilderij van Holbein, naar wie de Holbeintechniek genoemd is: duidelijk is op het schilderij het borduurwerk van de manchetten te zien, dat aan voor- en achterkant hetzelfde moest zijn. Ervaren borduursters hebben vast al vaker de afbeelding van dat schilderij gezien, maar voor beginnende borduursters is dat misschien nieuwe informatie.
Een leuke mix in deze map van het aanbieden van gedegen handwerk-informatie met verwijzing naar de aloude geschiedenis van Handwerken.

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Quiltje in de hooilanden

opschietend gras
M’n schoonmoeder was een echt zomer-mens. Ze werd lang geleden midden in de zomer geboren en ze overleed ook midden in de zomer. Vlak voor haar overlijden vorig jaar maakten mijn man en ik een wandeling, en daarna groen quiltje roman stripesgingen we naar haar toe in het ziekenhuis. Dat was een enerverende tijd, een jaar geleden. Op die warme wandeling namen we ons voor: volgend jaar komen we hier nog eens terug.

Het zou vandaag haar verjaardag zijn geweest, en op zo’n dag denk je dan weer terug aan haar leven. Aan het eind van de warme dag reden we opnieuw naar dat plekje en maakten dezelfde wandeling als vorig jaar. Ik had een quiltje meegenomen wat ik lang geleden aan m’n schoonmoeder had gegeven. Het lag altijd op haar dressoir en toen ze overleed nam ik het mee terug. Er zit een bloedvlekje op en ik wil het eigenlijk niet meer hebben. Ik weet eigenlijk niet wat ik ermee zal doen, behalve dat ik het vandaag nog een keer aan een prikkeldraad bij de zomerse hooilanden wilde hangen.

quiltje bij boom
Het is wel een goed idee, om zo’n jaar van rouw af te sluiten met een wandeling. De herinneringen nog even boven te laten komen. Avondlicht en avondlucht. Een warme dag. Stilte over het land. De hooilanden bij Klarenbeek. Nu een zomer zonder rouw.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentje (in natuurkleuren)

hdr heide bij Niersen
Fijne zondag!
Leg zelf maar een kussentje in het gras!

Mijn kussentjes rondjes-en-vierkantjes liet ik al eerder zien: toen ze helemaal af waren.
Hieronder nog een foto van toen ik ermee bezig was. Die foto laat veel meer zien wat een gepuzzel Geborduurde kussentjeshet vaak is om met kleine restjes toch een evenwichtig geheel te krijgen. Voor de grote vierkanten zorgde ik voor een consequente afwisseling tussen lichte en donkere kleuren. En voor de rondjes lette ik op een evenwichtige verdeling over het totaaloppervlak. Omdat je niet van te voren kunt weten hoe dat uitvalt, vulde ik de rondjes nog niet gelijk op, maar wachtte daarmee tot ik wist welke restjes ik nog over had, en welke kleuren er op het laatst inmoesten. En dan de laatste stipjes (van slechts vier kruisjes): die bepaalden het totaal-effect. En daar moest ik soms nog weer van van uithalen en opnieuw proberen voordat het resultaat helemaal naar m’n zin was.

Foto’s maken van een project wat nog in-wording is, doe ik al heel lang, en ik stimuleer ook al heel lang anderen om af en toe het werk even op de foto te zetten. Als iets dan helemaal afgewerkt is, is het leuk om later die proces-foto nog terug te zien. Bij deze de stimulans hier ook doorgegeven.

Kussentje voor de zondag: de natuur is in één keer perfect!
(Nou ja, op deze foto dan. Precies dezelfde kleuren als op m’n kussentje!)

materiaal voor borduurwerkje

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Stoplap uit 1766 – gemaakt met echte zijde

stoplap 1766
Stoplappen staan weer volop in de belangstelling. In de 18e en 19e eeuw leerden meisjes vanaf 11 jaar stoppen maken, een techniek die ze later konden gebruiken om sleets of kapot geraakt linnengoed te kunnen repareren. Meisjes van de hogere stand kregen ook gelegenheid om prachtige stoplappen te maken waar wij nu met veel bewondering naar kijken. In veel musea zijn wel een paar oude stoplappen te bewonderen, en ze worden ook met veel toewijding verzameld.

Onder liefhebbers van oude borduurtechnieken zijn vrouwen die opnieuw een stoplap maken. Niet uit noodzaak om je kleding of linnengoed te repareren, maar uit liefde voor deze oude techniek en uit bewondering voor wat ze vroeger allemaal konden. De borduurvrouw schreef al een paar jaar geleden een mooi blogje met diverse links met informatie over deze kunst. Bij de ‘doorstoptechniek’ is de stof (gedeeltelijk) nog aanwezig, en wordt met stopsteken het textiel hersteld door een steundraad naast de dun geworden stofdraad in te brengen. Bij ‘stoppen’ is er een gat, dat moet worden volgestopt.

In onze tijd zijn er dus vrouwen die niet allen de oude technieken zoveel mogelijk weer in ere herstellen door ze oude zijdeopnieuw te beoefenen, maar die dat het liefst ook doen op originele oude linnen stof. Antiek linnen is nog wel te vinden, maar echte oude zijde is moeilijker om aan te komen. De echt mooie stoplappen (die nu het meest worden bewonderd en ook het meeste waard zijn), zijn lapjes die geborduurd zijn met echte zijde. Dat konden vroeger alleen de rijkere mensen zich veroorloven. En nu? Nu misschien ook, want mijn verhaal gaat ernaar toe dat ik wat van die echte oude zijde gezien heb. Nog niet gekocht, want dat werd me te prijzig, en ik wil eerst weten of er belangstelling voor is. Ik heb het nog nooit eerder ergens te koop gezien, en ik heb een praatje gemaakt met de verkoopster. Zij betaalde € 40,00 per bundeltje oude zijde (ze kocht het in in Frankrijk), en als zij er nog wat aan moet verdienen en ik ook, dan komt daar dus nog wat bij. Misschien maar een paar euro, maar dan heb je even een idee. Ik wilde gewoon de tip doorgeven, dat er dus nog zeldzame plekken zijn waar je aan antieke zijde kunt kopen. Om je replica-stoplap hélemaal met echt oud materiaal te maken!
Mocht je geïnteresseerd zijn in zo’n bundeltje oude zijde, neem dan even contact met me op.

Op de foto’s: voor- en achterkant van een stoplapje uit mijn eigen verzameling.
En weet je wat het gekke is: ook al heb ik er zelf geen één steekje van gemaakt, toch ben ik trots op dit lapje. Het is zò mooi! Die prachtige kleine steekjes, die zijdeglans…. helemaal te begrijpen dat in onze tijd weer zoveel vrouwen zin hebben om zoiets moois na te maken!

Achterkant stoplap 1766

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Oude hardanger kastrandjes

Oude Hardanger kastrandjes
Vliegtuigstrepen in de lucht: kris kras dijen de condensstrepen uit in de blauwe lucht boven het zomerse land.
Maar dan had ik deze oude kastrandjes op een blauwe ondergrond moeten leggen. Nu gaat m’n associatie wat minder op.

Oude hardanger kastrandjes uit lang vervlogen (!) tijden. Ik blijf m’n best doen ….
Het zijn geen meesterstukken, maar die vind je wel in dit leuke kleine boekje waarin antieke werkstukken (Meisterstücke) in de Hardangertechniek afgebeeld staan. Het is een leuk hebbe-boekje voor liefhebbers van deze techniek om zichzelf mee te verwennen.
En de kastrandjes kunnen nog wel een tijdje dienst doen om een antieke kast een nostalgische uitstraling te geven. Dat zie je haast nooit, want de meeste kastrandjes zijn gehaakt. Ze zijn heel oud en 1 meter 15 lang. Voor wie niet weggevlogen is naar verre vakantieoorden maar het thuis gezellig maakt.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Embroidery show van Rob Scholte (en van mij)

Schilderij jachttafereel
Foto uit mijn archief, midden 2014. Datum is belangrijk om te vermelden. Ik had een soort missie: laten zien hoe mooi die oude schilderijen zijn. Zo’n jachttafereel…. dat is toch een plaatje?

Iedereen verklaarde me voor gek. Waar ben jij nou mee bezig? Die oude troep, doe toch weg.
Ik heb nog veel oudere foto’s die ik zou kunnen laten zien. Ging ik ergens wandelen, en nam ik stiekem weer zo’n oud schilderij mee in de kofferbak. Wat ik dan bij de parkeerplaats even ging fotograferen. “Nog even wachten, moet je zien… die lichtval! Subliem gewoon!”

En nu zou ik deze foto kunnen laten zien en er een mooi praatje bij kunnen houden. Vrijdagavond, na een drukke week, lekker ontspannen, zin om weg te galopperen. Zoiets. Maar dat is niet m’n bedoeling.

Het gaat me om die tentoonstelling van Rob Scholte. Zijn embroidery show in de Fundatie in Zwolle. Vanaf de opening eind april is het zo’n beetje hèt gespreksonderwerp. Kom ik ergens, en zeg ik dat ik van handwerk hou, en dan beginnen ze gelijk over Rob Scholte te praten. “Die man laat de schilderijen van de àchterkant zien! Je moet er maar opkomen!” Verbazing en soms bewondering klinkt door. Tapisserie schilderij paardenIk doe meestal net alsof ik het voor het eerst hoor en ben benieuwd wat de mensen er zèlf van vinden, van die achterkanten-tentoonstelling. “Met andermans veren pronken”, of: “Veel te duur! Hij koopt iets voor een euro en lijst het vervolgens achterstevoren in en verkoopt het dan weer voor duizend.” krijg ik dan meestal te horen. Als mensen zo verontwaardigd zijn, dan is mijn mening allang niet meer interessant, en die hou ik dan ook voor me. Als mensen er afkeurend over doen, dan ga ik daar niet tegenin. Maar ik denk wel bij mezelf: “Maar het ìs toch ook zo, dat die handwerken jarenlang verguisd op de rommelmarkten lagen? En nu komt er een kunstenaar en die doet er wat mee, en prompt vliegen de prijzen omhoog. Prima toch?”

Maar goed, mijn foto uit 2014, van mijn jachttafereel. En ik heb ook nog wel oudere foto’s dus. Want ik verzamel die tapisserieën al heel lang. Ik heb er altijd al wat in gezien. Misschien nog wel eerder als die kunstenaar. Maar het is geen wedstrijdje, wie het eerst was. Of toch wel? Ik denk, als het een wedstrijdje is, dat ik zou winnen. Maar die Scholte, die is véél slimmer. Dat verhaal ga ik de volgende keer nog wel eens vertellen.

Hier zie je die kunstenaar zitten, voor een wand vòl met jachttaferelen. De achterkanten dan wel te verstaan.
De tentoonstelling duurt nog tot half september. Hoog tijd dat ik er eens heenga.

En nu: nog steeds een mooie vrijdagavond. Zin om weg te galopperen. Met dit zeldzaam mooie weer door de velden vliegen met je paard. Ja, dáárom zijn die jachttaferelen zo geweldig! Omdat ze romantisch zijn en ons terugbrengen in vervlogen tijden.

Geborduurd jachttafereel
Wow! Dit was gewoon m’n bijna éérste blogfoto van Tweedehandswerk!!! En toen was het zelfs nog 2013! Zie je wel dat ik m’n tijd vooruit was?
En kijk maar eens wat ik hier publiceerde: de achterkant van dat jachttafeeel!
Ben ik nou ook een kunstenaar?

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Merklapje met anjer uit 1887

Detail oud merklapje 1887
De typische merklappen-bloem die je op veel merklappen ziet is een gestileerde anjer. Ook op een lapje uit 1887 prijkt er één. Mooi roze, zoals anjers vaak zijn. En nog voor geen greintje verkleurd. Een leuk lapje wat ik vandaag te koop aanbied en waar iemand anders dan volgend jaar mee kan bedenken dat het honderddertig jaar oud is.Oud merklapje 1887

Ik stond er met m’n neus bovenop, toen ik het vorige week op de antiekmarkt zag liggen. En dacht nu: mooi motiefje, met zo’n close-up foto groot in beeld kunnen jullie het ook even van dichtbij bekijken.

Deze week plaatste ik vier van deze vijf merklapjes in m’n shop. Toen ik wilde beginnen (met elke dag één) schrok ik op het laatst terug: die leeuw met zwaard wilde ik bij nader inzien liever zelf houden. Hieronder zie je alle vijf antiekmarkt-lapjes bij elkaar. Met alvast de aankondiging: volgende week is er weer een antiekmarkt in Apeldoorn…..
Hier en hier en hier vind je m’n andere blogjes over deze merk- en borduurlapjes.

Vijf oude merklapjes

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Zomerse ideeën (uit oude Ariadne’s)

Vier oude Ariadnes
“Zomerse ideeën”, “Breien voor de zomer”, “Lekker bezig in de vakantie”: kreten waarmee redakties hun tijdschriften in 1981 aanprezen.
En ik kan die kreten natuurlijk zò overnemen!
Veel vijftigers (ik ben er zelf ook één) vinden het heel leuk om die oude Ariadnes weer door te bladeren. Zòveel herkenning! En soms ook spijt, dat je iets weg hebt gedaan. Ik krijg wel eens mailtjes van bloglezers bij wie de spijt weer wordt opgerakeld door mijn foto’s. Dan vinden ze dat ik veel heb bewaard, en dat heb ik ook. Maar toch…. de spijt ken ik ook! Ik heb in 1981 zòòòòò’n mooie trui gebreid! Die was echt super! Maar ik heb hem weggedaan. En daar heb ik al jaren spijt van. Wit was hij, met ingebreid ajour en hij stond me (als twintiger) héééél mooi!
En nu kwam ik dan het patroon weer tegen. Toen slaakte ik ook even een kreetje van herkenning. Oh, daar is het patroon, in de Ariadne van juli 1981! Ik kon me gelijk weer herinneren hoe ik dat patroon vroeger zag en gelijk die trui wilde breien. Die Ariadne’s van vroeger hadden heel wat invloed op ons!

Patroon trui ajour Ariadne juni 1981
Ik krijg wel eens mailtjes van mensen die specifiek een bepaald patroon zoeken. Soms kan ik ze helpen, soms ook niet. Want ik heb niet alle Ariadnes compleet en ik kan ook niet telkens die hele stapel doorbladeren op zoek naar iets. Toch zie ik het wel als een soort ‘service’ om andere zoekers te helpen en dat zit dan ook in de prijs van een losse Ariadne verwerkt. Voor mensen die m’n losse nummers te duur vinden: jammer, maar voor minder kan ik het echt niet doen. Maar vaak is het dankbare mailtje als een bepaald nummer tòch gevonden en geleverd is óók een beloning. En nu ik zelf dit patroon van deze oude trui weer heb gevonden, kan ik me weer helemaal voorstellen dat je soms ècht alléén maar op zoek bent naar dat éne patroon, waar je zulke goede herinneringen aan hebt.

zomerse ideeën

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patronen van Hollandse truien

patroon Delfts blauw gebreid
Na een tropische dag beloofde de buienradar en de nieuwsberichten ons een mooie onweersbui. De rode vlekken schoven over het computerscherm, maar de regen bleef helaas bij ons uit. De buien gleden net langs ons heen en toen ik vanmorgen weer naar buiten ging, was m’n plastik tafelkleedje nog helemaal droog. Dat had ik maar even over een tafel gedaan, die ik buiten had neergezet om daar wat op te naaien. Geen regen-bestendige tafel, dus ik vond een zeiltje wel op z’n plaats. Wat een leuk plastik kleedje eigenlijk: het zat nog in de verpakking en ik had het nog nooit gebruikt. In de Holland-herleving is er van alles te koop op gebied van blauw en wit en soms zie je iets en denk je: “leuk, neem ik mee!”

En nu was ik nog even met wat oude Ariadnes bezig en kwam dit patroon van een Hollandse trui tegen. Uit 1981. Toen was de Holland-mode nog niet zo fanatiek, maar af en toe hadden tijdschriften toch ook al een special met veel folklore. Wat betreft het inbreien van leuke motiefjes: het is niet zo dat je daar elk willekeurig kruissteekpatroontje voor kan gebruiken. De breisteek (en daarom ook de maassteek) is net iets breder dan de kruissteek, en daarom zijn er ook aangepaste patroontjes voor nodig als je dit soort figuurtjes wilt inbreien. Op de inzet van de tijdschrift-pagina is dat goed te zien: de patroontjes zijn een beetje uit model, maar als je ze gaat breien zijn de poppetjes weer precies goed.

Dus dit mooie tijdschrift (Ariadne mei 1981) plaats ik maar even in het zonnetje. Misschien ziet iemand en denkt: “Leuk, neem ik mee!”
In dit nummer ook een landschapstrui en een Volendamse strepentrui.

pagina's uit Ariadne mei 1981

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Oud letterlapje uit 1884

Oud letterlapje 1884
2016 is voor borduursters het jaar van het herleven van de oude letters. Onder aansturing van Simone en Annelies worden door vele borduursters oude alfabetten op nieuwe lapjes geborduurd. Daarbij worden reeksen letters van meerdere alfabetten achter elkaar geborduurd, zoals dat vroeger ook al werd gedaan. Hier is een goed voorbeeld van hoe dat vroeger ook ging: grote en kleine alfabetten in diverse lettertypen achter elkaar op één lapje. Het werd gemaakt door een meisje Berentsen en ze dateerde het 1884.

Dit lapje is misschien wel de mooiste van de lapjes die ik deze week in m’n shop plaats. Elke dag één, en vandaag dit mooie oude letterlapje uit 1884.

letterlapje 1884

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Geschiedenis van het kostuum

Boeken en illustraties geschiedenis van het kostuum
Stijlen in de kunst en in de mode horen bij elkaar. Een overzicht van de kunststijl geeft ook verduidelijking voor de geschiedenis van de mode. Iemand reageerde op mijn blogje van een week geleden waarin ik een pagina liet zien uit het boekje “Uitheemse klederdrachten” en vroeg of er nog meer van deze boekjes zijn. Antwoord: ja, deze twee boeken en die zijn zeker de moeite waard om nog eens te laten zien. In beide inleidingen van deze boekjes lees ik hoezeer de stijlen in een bepaalde periode allesomvattend waren: als weerspiegeling van de tijd drong een bepaalde stijl door in zowel architectuur, schilderkunst, meubels, mode, en waarschijnlijk nog veel meer.
Als voorbeelden:
De bouwers van de torenhoge kathedralen uit de middeleeuwen waren zo gegrepen door vertikale lijnen dat zij die doorvoorden in hun kleding, met hoge hoofddeksels en scherpgepunte schoenen.
In de renaissance werden de huizen en meubels vierkant en massief, en zowel mannen als vrouwen droegen wijde kleren in harmonie met de vertrekken waarin zij leefden.
In de negentiende eeuw, toen het meubilair zwaar gestoffeerd was en de bouwkundige omlijsting van de vertrekken overstelpt werd door dikke gedrapeerde gordijnen en draperieën, werd de vrouwenkleding dermate omvangrijk dat de lichaamsvorm eronder nauwelijks te onderscheiden was.

Dus vanuit het oogpunt van de grote verwevenheid tussen bouw- en kunststijlen enerzijds en de mode anderzijds, vind ik dit boekje over kunststijlen zéker in mijn shop thuishoren (hier schreef ik er al eerder over).
En dan nog wat over het mooie boekje “Geschiedenis van het kostuum“. Tot het eind van de achttiende eeuw bestonden er nog nauwelijks tekeningen van kostuumafbeeldingen. Aan het eind van die 18e eeuw begonnen er modeplaten te verschijnen, maar nog niet van alle eeuwen daarvóór. De auteur van dit bijzondere boekje (Henny Harald Hansen) leverde een bijzondere prestatie door nieuwe tekeningen te maken aan de hand van afbeeldingen op kunstwerken uit de oudheid (zoals Griekse vazen), Egyptische grafschilderingen, geïllustreerde handschriften uit de middeleeuwen, schilderijen uit de renaissance etcetera. Hij deed dit al in de vijftiger jaren. Alle tekeningen in dit bijzondere boekje zijn geen kopieën van het origineel, maar een vrije weergave van al die afbeeldingen. Het boekje bevat ook een lijst van alle originele kunstwerken, zodat echte deskundigen het zelfs nog verder uit kunnen pluizen hoe de kleding vroeger was. Maar voor mensen (zoals denk ik de meeste van deze bloglezers) die gewoon een snel overzicht willen van al die mode en kledingstijlen, is dit echt een heel fraai boekje. Degene die met haar mailtje aanleiding gaf tot dit blogje, bestelde een exemplaar van dit boekje, maar voor liefhebbers heb ik nog een ander exemplaar.

(de tekeningen op de foto komen uit een ander boekje, die plaats ik later in m’n shop.)

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren met plezier

Boekje Borduren met plezier
Ik nam me voor om over elk boekje wat ik tegenkom met “plezier” in de titel, apart te bloggen. Weet niet of ik dat waar kan maken, maar dit boekje “Borduren met plezier” krijgt nu wat extra aandacht. Vanwege een mooi mailtje wat ik gister van iemand kreeg. Ze had twee oude stukken stramien besteld, bedoeld voor een stoelbekleding, en ze liet me de vorderingen zien. Ze schreef dat ze buiten in de schaduw zat te borduren, bij temperaturen boven de 30 graden. En ze gaf ook wat tips door, want het stuk stramien wat ik had opgestuurd, had héél lang opgevouwen gezeten in een doos. En dat moet helemaal niet want daar wordt het stramien heel kwetsbaar van. Stramien moet altijd worden opgerold. Zoals mijn borduurwerkje hier op de foto, waar ik in de warmte niet veel verder mee kwam. Het rolde vanzelf op, en dat is maar beter ook. Niet opvouwen dus!
Ook kreeg ik nog een mailtje van iemand die reageerde op mijn mailtje over het stukje ‘rya’ op het merklapje van gister. Ik kon niet meer terugvinden waar ik dat ook weer in had gelezen. “Was het niet in de map “Het komplete handwerken?” vroeg ze. Ja, dat was het! Die map was pas besteld en ik had hem eerst nog even doorgebladerd. In deze drie oude mappen staat echt bijzonder veel informatie! Zeer aanbevolen aan handwerksters die nu weer bezig zijn met de technieken van vroeger. Binnenkort plaats ik weer een paar nieuwe mappen in m’n shop. Ik had ook zo’n map mee naar een verkopings-markt, een paar maanden geleden, en daar had ik deze foto nog van. Hij ligt precies bovenop het stuk stramien voor de stoelbekleding. Zo moet  het dus niet meer: oprollen is veel beter.

Na een paar uur thuis had ik gister zin om even wat te fietsen, gewoon om even te voelen hoe het is om met die warmte op de fiets te zijn. Bij m’n postkantoor  in de buurt hadden ze gezegd dat àndere postkantoren vaak veel meer aparte postzegels hebben, en dat ging ik maar eens uitproberen. De zomerzegels van Janneke Brinkman zijn bijna op, en ik wil graag wat leuks op de enveloppen blijven plakken. Nu vond ik velletjes van Tom Poes en Mozart en een fotografe. Toen ik weer terugfietste, kon ik bijna niet op het zadel zitten van de warmte.

Twee mappen het komplete handwerken

Bewaren

Lees reacties (5) of geef een reactie

Warm en koud

f
Het was warm gister. Vijf-en-dertig graden (in de schaduw) haalde mijn thermometer moeiteloos. ’s Morgens wilde ik eerst nog eens een foto nemen van de mutsen, dassen en handschoenen die ik mee had op mijn recente vakantie, voordat ik me overgaf aan de Boekje Sjaals breienloomheid. Die spullen lagen hier nog, te wachten op die foto. Ik had de gedachte dat ik zo’n foto misschien nodig heb als ik nog een eBook ga maken over die vakantie. Het was daar zo koud, die winterspullen hadden we èlke dag nodig. Zelfs als ik vanuit het vakantiehuisje even naar de auto liep om wat te pakken, deed ik nog een jas aan. Maar ik kon me gister niet meer voorstellen dat we die kou-bescherming echt nodig hadden, nog maar een paar weken geleden. We waren allemaal volop bezig om ons tegen de warmte te beschermen. Ik werd er wat loom van, en vond het zelfs te warm om te handwerken. Ik deed eigenlijk bijzonder weinig gister. Ik maakte die foto, borg de mutsen, dassen en handschoenen weer op, en daarna dronk ik een fles mineraalwater leeg. En deed verder niet veel. En jullie?
Leuke ideeën om sjaals te breien in dit paperback-boekje.

Roze handschoenen op faroër island

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Antiek merklapje

Antiek merklapje
Een man zit op zijn stoeltje en kijkt toe hoe zijn paard aan het grazen is. Dat lijkt me niet heel realistisch maar het geeft wèl wat stof om over na te denken. Wat zou er allemaal op dit lapje zijn uitgebeeld?

En hoeveel tijdsverschil zal er tussen deze lapjes zitten? Het lapje links is vermoedelijk in 1981 gemaakt (want eind 1980 verscheen daar een patroon van, zoals we gister hebben uitgevogeld). En het lapje in het midden zou zomaar van 1880 kunnen zijn. Honderd jaar verschil dus.

Bijzonder van dit borduurlapje zijn ook de twee lila bloemen die in ‘rya’ zijn uitgevoerd. Daar kwam ik laatst nog iets over tegen in m’n boeken maar ik kan het niet meer terugvinden. Heeft het misschien ook nog een andere naam? Het effect is een soort platte pompon op je ‘teeckendoeck’ en werd in die tijd wel vaker gedaan.

En dan moet er misschien ook maar wat prijsverschil zitten tussen die twee lapjes. Maar hoeveel dan? Wat mag een lapje van honderdvijftig jaar oud kosten? Kijk maar in m’n shop en als het besteld wordt, dan weet ik dat de prijs goed was, en als het niet besteld wordt, dan was ik te duur. Het enige wat ik er nog over kan zeggen is dat je deze oude lapjes nou ook weer niet zò vaak tegenkomt.

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Rozen bij Hardangerkleedjes

L
Een marktkoopman had zùlke mooie rozen, daar kon ik niet aan voorbijlopen. Dat was vorige week, en inmiddels liggen de rozen alweer in de kliko. Jammer, met de warmte hielden ze het minder lang uit dan gehoopt. Maar ik heb er wel van genoten en af en toe moet je gewoon hele mooie bloemen voor jezelf kopen. Jùist ook met de warmte, als veel mensen liever binnen zitten dan buiten. Het is altijd een beetje gek met dat mooie weer: je kijkt er naar uit, maar als het dan zover is dan is het soms weer een beetje tè veel van het goede, en laat je de zonneschermen liever zakken en de gordijnen liever dicht. En dan zit je binnen terwijl je misschien toch liever buiten had willen zijn, maar daar kun je het dan weer niet uithouden.
Toen de rozen op hun mooist waren haalde ik ze even uit de Rozen bij boekje Hardangervaas want ik wilde de vaas fotograferen. Meestal zijn m’n handwerken en m’n handwerkboeken de invalshoek voor een foto, maar dit keer was het de vaas. Die wilde ik wegdoen en ik dacht: ik stuur nog even een foto naar iemand die hem misschien mooi vindt. Er lag toevallig een Hardanger-boekje in de buurt, maar daar had ik net al over geblogd, dus geen noodzaak om hier opnieuw een blogje over te maken. En dat krijg je dus van dat warme weer: dan neemt de produktiviteit af. Dan neemt m’n scherpte om te schrijven af. Dan komen er onnodige zinnen in een blogje, zoals allerlei overwegingen waar niemand wat aan heeft. En dan krijg je praatjes over het weer. Ooit nam ik me voor om dat niet te doen. Maar ach….

Maar ach…. het is gewoon warm hè? En daar horen die weerpraatjes gewoon bij.
Ik wens je een fijne (warme dag). En vooral veel drinken! Drink desnoods de bloemenvaas maar leeg (als er geen bloemenvoedsel in zit). Ik heb het wel eens gedaan hoor, ik had zo’n dorst dat ik een slokje van het bloemenwater dronk. Nou ja, zo blìjf ik kletsen geloof ik. Fijne dag!

Boekje Hardanger

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud boekje Breien

oud breiboekje van Wessem

“Van alle vrouwelijke handwerken is breien het meest algemeen beoefende. Elk meisje leert het op school en de vrouw van eenvoudigen huize breit voor haar gezin. Wel tracht de breimachine het handbreien concurrentie aan te doen, maar toch is de sterkte en duurzaamheid van met de hand gebreide artikelen niet te overtreffen. Niet alleen voor het vervaardigen van nuttige en practische zaken is het noodig, dat men leert met de breinaalden om te gaan, maar ook, omdat met de weinig talrijke, verschillende stekenvormen, die het breien ons leert, de mogelijkheid ontstaat, voorwerpen van smaak samen te stellen, die zoo mooi en fijn zijn, dat zij de vergelijking met elke echte kantsoort kunnen doorstaan.”

Kijk, dàt is nog eens een inleiding! Mooie volzinnen met talloze bijzinnen. En het gaat nog even verder:
“Het breien verdeelen wij in twee groepen: 1. Het open breiwerk (kantbreien). 2. Het breien van voorwerpen van nut (wolbreien). Materiaal en werktuig voor het breiwerk zijn hoogst eenvoudig en bestaan slechts uit naalden en werkdraad.”

En voor de rest is het veel te warm om je met breien bezig te houden, evenals met nauwelijks leesbare inleidingen (omdat de lettertjes zo klein zijn). Maar als je die mooie plaatjes ziet, dan begrijp je toch wel weer waarom het een goed idee is om dit oude boekje Breien op deze warme zomerse dag op m’n shop te zetten: al die mooie plaatjes zitten namelijk vòl met gaatjes! Luchtige en romantische gaatjes, op plaatjes waar je vol bewondering naar kijkt.

In m’n blogje over de antiekmarkt van vorige week, zag je dit boekje op de derde collage liggen. Zulke boekjes zijn niet zo dik gezaaid.

titelpagina uit oud boekje Breien van Wessem

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Leuk merklapje

Merklapje 1942
Tijdschrift Margriet publiceerde eind 1980 een patroon, n.a.v. een tentoonstelling in het Amsterdams Historisch Museum over merk- en stoplappen. Je kon een dubbelpatroon bestellen en lezeressen werden uitgedaagd om het ‘ook eens te proberen.’  Dat werd door veel borduursters gedaan en zodoende kom je variaties van dit merklapje nu wel wat vaker tegen. Hierbij één van deze lapjes nu in m’n shop. Het is geborduurd in mooie kleuren.

 

Collage details merklapje 1942

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Oude borduurbladen vol met patronen

Acht borduurbladen

Het eerste nummer van “’t Leukste blad voor borduren” verscheen in 2004, het laatste nummer van juni 2016 is nr. 74. Het verschijnt tweemaandelijks. In mijn shop staan veel oude nummers te koop en die kan ik nu aanvullen met acht anderen. Voor verzamelaars van de hele serie misschien fijn, want nr. 1 en nr. 2 zit hier ook tussen en zijn nog in prima conditie.Opengeslagen borduurbladen

In het eerste nummer liet de nieuwe redaktie zien wat ze allemaal van plan waren: publikatie van heel veel mooie patronen. Ze pakten gelijk uit met een patroon van een antieke merklap (opengeslagen pagina links onder). En daarna was elk nummer een feestje en een plezier om door te bladeren. Inmiddels zijn de patronen ook digitaal te bestellen, zodat je vanaf je iPad of mobiel kunt borduren. Van de meeste nummers die ik in mijn shop zet, vermeld ik de hoofd-onderwerpen. Het viel me nu op dat er veel rozen-patronen in staan. Niet zo verwonderlijk, want die zijn in oude tijden ook veel geborduurd, alleen zagen die patronen er toen wat nostalgischer uit. Het borduurblad drukt ze allemaal opnieuw af, maar dan in een modernere uitvoering. Veel borduurplezier voor wie iets uitzoekt uit deze honderden patronen!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Molens borduren

Boek Nederland in kruissteek
Wie vlakbij een molen woont boft, want molens zijn mooi om naar te kijken en mooi om vlakbij te wonen. In onze eervorige woonplaats hadden we die bof: we woonden vlakbij een molen met de mooie naam Ceres. En hij stond aan een sloot en daar hebben we nog op geschaatst met onze kinderen. “Nog éven, nog éven doorschaatsen. Tot aan de molen.” En toen weer terug, met onze kleine schaatsertjes naast ons. Mooie herinneringen aan een gezinstijd in een waterrijk gebied. Dus ik zou die Ceres-molen op het voorbedrukte stramien zelf kunnen borduren, maar ik heb vroeger al genoeg molens geborduurd dus deze vier stukken stramien zet ik in m’n shop. Waarschijnlijk is het stramien bedoeld geweest voor een schellekoord en heeft iemand de molens losgeknipt. Ze was ook al aan één van de molens begonnen: Aeolus uit 1790 heeft bovenin een half geborduurde wiek. Ach, wat ziet dat er triest uit: er klopt niks van en de kruisjes zijn een rommeltje. Er zaten ook nog een paar strengetjes garen in het zakje met deze stukjes stramien, en er rolde ook nog een naald uit. Met een vlijmscherpe punt. Ja, geen wonder dat het dan niet lukt. Deze mevrouw of het meisje dat dit wilde borduren was dus vol goede moed van start gegaan maar na één klap van de wiek heeft ze moeten opgeven omdat het niet lukte. Borduren op stramien gaat het beste met een naald met een stompe punt, en het spijt me dat ze dat niet wist. Maar nu kunnen borduursters die in de buurt van de Prinsenmolen, St. Antonis, Ceres en Aeolus misschien nog blij zijn met deze stukjes voorbedrukt stramien.

Van het populaire boek Nederland in kruissteek heb ik ook weer een exemplaar. Daar staan ook een paar mooie molens in, maar dan moet je weer tellen. Het leuke van voorbedrukt stramien is: niet al te veel nadenken en tòch lekker borduren.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over Griekse klederdracht

Boeken over Griekse klederdrachten

“Heb je nog een leuk eiland-idee om naar toe te gaan?” vroeg ik aan mijn lief. Er zijn nog genoeg eilanden in de wereld, en we zouden ook nog wel eens naar Griekenland kunnen gaan. Weinig kans dat we daar dan traditionele klederdracht tegenkomen, want dat is net zo verdrongen door westerse mode als overal elders. Maar er zijn nog wèl een paar mooie boeken beschikbaar over hoe het vroeger was. In het boek Greek Costumes lees ik dat de traditionele klederdracht van Griekse vrouwen lijkt eerder ontwikkeld te zijn door de behoefte om indruk te maken, dan om de Boek Geschiedenis van het kostuumschoonheid van het vrouwenlichaam te laten zien. Er is een rijke hoeveelheid versieringen en randen op wijdvallende kleden. Het basis-stuk van alle vrouwelijke klederdracht is de poukamiso (chemise), een kleed (garment) van gevarieerde lengte met een vertikale opening in de nek.
Ik legde ook wat opengeslagen boeken voor de foto bij de pagina waar het gaat over de Griekse klederdracht. Dit zijn overzichtsboeken die kleding uit de hele wereld en de hele geschiedenis behandelen en dat is ook interessant. Geschiedenis van het kostuum heb ik net toegevoegd: een heel interessant werk wat oorspronkelijk al in de vijftiger jaren werd uitgegeven. Echt een leuk boekje!

En dan het boekje “Greek Islands Embroideries“. Ook Engels, maar voor liefhebbers van foto’s van prachtig (oud) borduurwerk maakt dat vast niet veel uit.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Leeuw met zwaard op oud borduurlapje

Merklapje 1880 op marktkraam
Een mooi oud borduurlapje of ‘teeckendoeck’ lag ’s morgens vroeg op een marktkraam van de antiekmarkt. Ik zei ‘goedemorgen’ tegen de standhoudster, die nog bezig was om uit te pakken, maar misschien zei ik ook wel ‘goedemorgen’ tegen de leeuw met het zwaard. De Nederlandse leeuw, die al zoveel eeuwen in onze heraldiek de hoofdrol speelt. Met zwaard, om daarmee dapperheid en heldhaftigheid en overwinning uit te drukken. Het lapje sprak me gelijk aan en ik kocht het.

“Voor m’n shop”, was m’n plan. En ik was ècht waar van plan om het erop te zetten. De produkt-foto is al gemaakt, alles ligt al klaar. Maar het lukt me niet. In die paar dagen sinds ik het kocht ben ik er al zo aan gehecht. En nu beslis ik toch maar om het zelf te houden. Voorlopig dan, want misschien denk ik er over een tijdje weer anders over.

In een merklap en een letterlap bestaat in oorsprong weinig verschil, omdat het doel hetzelfde is geweest, namelijk het oefenen van letters voor het merken van de linnenuitzet. De meisjes moesten vroeger ervoor zorgen dat ze een complete uitzet klaar hadden als ze gingen trouwen en alles voorzien van initialen. De naam ‘doeck’ werd vroeger veel vaker gebruikt. Bijvoorbeeld merckdoeck, teeckendoeck of naijdoeck. Wanneer dit woord vervangen werd door het woord lap is niet geheel duidelijk, want een taal leeft en evolueert geleidelijk.
En je hebt dus ook ‘borduurlapjes’, waar soms helemaal geen alfabet op staat, alleen de initialen. Bijzonder van dit oude borduurlapje vind ik het jaartal 1880. Toen werd de schoolwet aangenomen waarin waarin o.a. werd bepaald dat de lagere scholen onderwijs dient te te geven in ‘fraaie handwerken voor meisjes’. Dit was de aanzet voor de welbekende rode schoollapjes.
Meer uitleg over het gebruik van de namen van deze oude lapjes vind je hier.

Oude borduurlapjes zijn ook ‘fraai’ om te zien en deze week hoop ik elke ochtend een lapje in m’n shop te zetten. Ik heb er nog vier gekocht en ik zal dan niet meer op het laatste moment terugschrikken en bedenken dat ik het liever zelf wil houden. Het is wat, met die lapjes….. na bijna anderhalve eeuw hebben ze nog steeds grote charme. Vooral dit lapje met de heraldische leeuw.

Merklapje met leeuw 1880 op marktkraam

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boek over het fijnere naaldwerk

Twee boeken het fijnere naaldwerk

Een zakje oude dmc-strengetjes kon ik zaterdag ergens kopen. Ze zijn kronkelig geworden doordat ze zolang in dat zakje hebben gezeten en dat vond ik wel leuk staan bij de kronkelige draak op de voorkant van dit boek. Dit boek werd in de zeventiger jaren geschreven door een geroutineerde handwerklerares. Ze wilde steeds voor ogen houden iemand die nog nooit een borduurnaald had vastgehouden. Ze probeerde zich te herinneren welke problemen beginnende leerlingen allemaal tegenkomen. Het resultaat is een boek wat nu ook weer leuk is om te zien, te verzamelen (ik heb er drie, maar die zijn dus bestemd voor Pagina uit boek het fijnere naaldwerkandere verzamelaars) en te gebruiken. Bruikbaar vind ik vooral de vele pagina’s waarop duidelijk de aloude tapisserie-variaties worden uitgelegd en getoond. Aantrekkelijke en duidelijke schema’s om zò na te willen doen. De schrijfster geeft ook nog een mooi advies in het voorwoord, en dat is kapitaal afgedrukt. Eén zinnetje in het voorwoord wat eruit springt:
“Houd in gedachten: U DOET HET VOOR UW GENOEGEN! Het is een heerlijke liefhebberij, die niet veel kost in vergelijking met de tijd die eraan besteed wordt. U kunt het overal meenemen, U hoeft er niet heen te gaan. Vies werk is het niet en het schenkt anderen jarenlang vreugde.”

Ik lees de voorwoorden van de boeken die ik te koop aanbied meestal even door en kom dan dat soort mooie zinnen tegen. En deze alinea aan het eind van het voorwoord is ook mooi: “In deze gemechaniseerde tijd (ze heeft het over 1975) hebben we het allen nodig, de voldoening van iets te maken met onze eigen handen. Als U de richtlijnen van dit boek volgt, zult ook U eens dat gevoel van voldoening hebben dat borduursters kennen wannneer de mensen zeggen: “Heeft U dat gemaakt? Wat beeldschoon!”

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Golven beuken op de rotsen

Rotsen en zee Faroër eilanden
Terwijl golven op de rotsen van Europa beuken: goede zondag gewenst.

Vanmorgen schreef ik een meer persoonlijk blogje, waarbij ik deze foto gebruikte die ik maakte op een mooi plekje op de Faroër Eilanden. Een lange wandeling ging eraan vooraf om daar te komen. Nu ben ik al weer twee weken terug van vakantie en vanmorgen zeurde ik wat over dat het wat lawaaierig was in de tuinen. Hoewel ik daar geen commentaar op heb gehad van bloglezers, vond ik het bij nader inzien toch niet zo gepast. Mensen hebben wel wat anders aan hun hoofd dan gezeur over herrie in mijn tuin. Sorry dus voor degenen die het lazen. Ik heb de tekst weggehaald. Ik laat nog wel even het ‘zondagse kussentje’ zien: meegenomen naar de hei (waar het heerlijk rustig was).

Voor iedereen: fijne zondag gewenst! Er is tenslotte meer dan genoeg om van uit te rusten.

Gehaakt kussentje in gras

Laat wat van je horen en geef een reactie

Chinees handwerk in Zutphen

Chinees handwerk collectie Mieke Gorter

Mieke Gorter is een handwerk-ontdekkingsreizigster en een verzamelaarster van authentiek etnisch handwerk. Haar collectie Chinees handwerk is te zien in een tentoonstelling die vorige week in Zutphen is geopend. Deze tentoonstelling is tot en met 14 augustus elke zaterdag- en zondagmiddag te bezichtigen. Ik was er en keek m’n ogen uit! Zo mooi!

Ik werd hartelijk ontvangen door Stef Kreymborg, de eigenaresse en bewoonster van de nog niet zo lang geleden geopende IJsselsalon. Zij is kunstenares en heeft ook op het gebied van handwerk aansprekende dingen gemaakt. Na thuiskomst dwaalde ik nog een hele tijd rond op haar website, en dat kan ik anderen ook aanbevelen.

Terug naar het Chinese handwerk, waar ik zo van onder de indruk was. Daar zou ik nog wel meer over willen weten, en daarvoor werd ik uitgenodigd voor een lezing van Mieke Gorter die zij in de IJsselsalon houdt op 27 juli. Via de link kunnen andere geïnteresseerden zich natuurlijk ook aanmelden.

Dus inhoudelijk heb ik nog niet veel te melden in dit blogje, over hoe dit handwerk werd gemaakt en zo. Boek DMC Borduurwerk uit ChinaMaar ik heb wèl een mooi boek over Chinees handwerk en daar staat ook veel informatie in. Zoals dat het Chinese borduurwerk overvloeit van de symbolen. Duizend jaar vóór onze jaartelling opende een keizer al een Bureau voor borduurwerk en dit heeft altijd een grote rol gespeeld in deze cultuur. De edele borduurkunst kwam tot uiting in vaandels, banieren, kledingstukken, sandalen en kimono’s. Het zijn eigenlijk ‘naaldschilderingen’, die in de fijnste tinten en in geperfectioneerde techniek getuigen van een buitengewone handvaardigheid. En deze naaldkunstwerken zijn ook een uitdrukking van de levenswijze van het Chinese volk, van hun houding tegenover het raadsel van het heelal. Elke figuur, elke vorm en elke kleur heeft een eigen betekenis. In het oude DMC-boek over Borduurwerk uit China vind je veel uitleg en toepassingen om zelf ook aan de slag te gaan met deze oude symboliek. Dit boek heb ik ook in het Frans als je dat liever wil: Broderies de Chine.

De tip voor deze tentoonstelling kreeg ik van Berthi, die geloof ik weer een beetje begonnen is met bloggen. En op mijn beurt mag ik deze tip weer doorgeven. Ik vond het verrassend, zo’n mooie expositie in het Hanzestadje Zutphen (voor mij dichtbij). Zutphen is een mooi oud stadje, zeker een bezoekje waard. De IJsselsalon is mooi gelegen, met uitzicht op de IJssel. Als je interesse hebt in de lezing, dan is er ook mogelijkheid om vooraf deel te nemen aan een zomerlunch. Die wordt geserveerd in de binnentuin van de IJsselsalon (middelste foto en foto rechts onder van de collage).

Collage Chinees handwerk in Zutphen

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Opbergdozen voor quilts

Museum dozen voor quilts

Waar berg je je quilts in op? Dat probleem heb ik een aantal jaren gehad. Ik had ze netjes op een stapel liggen maar de stapel werd zo hoog en zwaar dat de onderste quilts in de verdrukking kwamen. Ze werden geplet door de zware stapel die erbovenop lag. De oplossing kwam toen ik een partij grote dozen vond van museum-kwaliteit. Hierin kunnen m’n quilts languit liggen zonder dat de onderste laag de last van de bovenste moet dragen. De dozen dragen het gewicht, en niet de quits waar je met zoveel moeite aan hebt gewerkt.

Ook mijn oude handwerk heb ik opgeborgen in deze superstevige opbergdozen. Sommig handwerk ga ik nu wat anders organiseren en daarom bied ik een paar van deze dozen te koop aan. Ze zijn van zuurvrij karton dus ideaal om je kostbare handwerk of quilts in op te bergen.

De dozen zijn precies één centimeter te breed om nog met de pakketpost mee te kunnen. Ik wil ze ook liever niet opsturen, maar je kunt ze wel afhalen. Kijk in m’n shop voor verdere informatie.

Grote platte doos voor quilt

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk op de antiekmarkt

Collage antiekmarkt

De antiekmarkt in Apeldoorn staat bekend om de hoge kwaliteit aangeboden handel. Er is van alles te koop op het gebied van aardewerk, porselein, emaille, siervoorwerpen, zilver, oud huisraad, schilderijen en nog veel meer. En vooral ook: Oud handwerk!
Alle foto’s op deze collage zijn gemaakt met toestemming van degenen achter de kraam. Eén keer nam ik een foto zonder eerst toestemming te vragen (van een leuke uitstalling van zinken gieters) en daar kreeg ik commentaar op. Ik zal het niet meer doen, en het is ook niet leuk, want het is handel van anderen. Met veel zorg en liefde bij elkaar gezocht, en met veel inzet en ’s morgens vroeg naar de markt gebracht en daar op de gereserveerde kramen neergezet. Het is ook gewoon leuker om daar respect voor te hebben.
Wat ook opvalt van deze markt: de goede sfeer! Standhouders zijn aardige mensen en verspreiden een vrolijke sfeer. Ze stralen veel liefde uit voor hun handel en weten er vaak leuke dingen over te vertellen. Ben ik aan het werven? Ik denk het wel. Het is gewoon een fijne markt om naar toe te gaan. Lekker langs de kramen lopen, praatjes maken, genieten van al die nostalgie. En soms wat kopen.

Collage antiekmarkt.jpg

Sommige foto’s nam ik speciaal als antwoord op vragen die ik wel eens kreeg. “Of ik weet waar er nog oud beddengoed te koop is.” Antwoord: ja, op de antiekmarkt (zie eerste foto van deze collage). Geschikt voor Dutch-heritage quilts. Op de laatste foto van deze collage een schattig kralen-portemonneetje. Zou het een oude zijn uit de jaren twintig van de vorige eeuw? Ik kocht het voor mezelf want ik ben gek op kralen-portemonnetjes.

Collage antiekmarkt
Veel curiosa wordt door liefhebbers van brocante uit Frankrijk gehaald, het land wat vandaag in rouw is vanwege aanslagen in Nice. Ik kocht een paar oude Franse tijdschriften en patroonbladen voor broderie en plaats die vandaag als eerste op m’n shop. En ik hoop dat ik genoeg aanmoediging heb gegeven voor liefhebbers van oud handwerk en andere curiosa. Kom ook op 28 juli of 11 augustus naar Apeldoorn, want er ligt nog genoeg!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Drama in Nice

oud kleedje macrame
Rafelranden van de dood. Keerzijde van het leven. Met een foto van oud handwerk kan ik ‘vergane glorie’ weergeven, maar het blijft bij aarzelend zoeken naar wat passende woorden. Gister had ik een mooie dag, op een antiekmarkt waar veel oud handwerk te koop werd aangeboden. Al dat handwerk is natuurlijk van mensen geweest die nu al overleden zijn. Daar denk je verder niet teveel bij na. Dat hebben we ergens geaccepteerd, dat het zo gaat. Mensen maakten soms prachtige dingen en die bleven achter terwijl zij zelf ‘heengingen’. Dat mooie handwerk is voor latere generaties dan een ‘mooie herinnering’, of als de familie het wegdeed: dan komt het in het tweedehands-circuit. Daar denken we dus niet zoveel bij na.

Anders ligt het wanneer mensen zomaar plotseling uit het leven worden gerukt. Door een aanslag. Voordat ik wilde gaan bloggen las ik zojuist het nieuws over de aanslag in Nice. De berichtgeving vermeldt zeker tachtig doden en honderden gewonden en misschien loop dat nog op. Wat erg! Nu ik dat gelezen heb, heb ik even niet zoveel zin meer om weer vrolijk verder te gaan met foto’s maken van handwerk wat ik te koop wil zetten. Natuurlijk is er elke dag ‘slecht nieuws’, en zijn er elke dag een veelvoud van tachtig doden te betreuren. Maar sommig nieuws heeft meer impact dan ander nieuws.

Met een auto inrijden op een menigte. Wat is dat gruwelijk! De eerste keer dat dat gebeurde, was in mijn stad. Ik was er vlakbij want het was ook een nationale feestdag (net als nu op die 14e juli in Frankrijk) en er was ook een menigte mensen op de been. Die auto had het op de koninklijke familie gemunt. De koning zei later in een interview dat hij nog elke dag terugdacht aan dat afschuwelijke, dat verschrikkelijke. En daarna zijn we nog vaker opgeschrikt door nieuws over voertuigen die plotseling inreden op een menigte. Een monster-tractor, maar dat was een ongeluk. En nu een vrachtwagen, en dat was een aanslag waarvan de omvang en de achtergrond nog niet bekend is. Het verplettert de mensen die daar nèt op die plek zijn. En het raakt in een wijde, wijde kring miljoenen mensen die ervan horen. We zijn allemaal even ‘verpletterd’ door zulk nieuws.

In het epicentrum van de cirkel van betrokkenen zijn de slachtoffers en hun familie. En ergens aan het eind van die steeds wijder wordende cirkel zijn wij, die ervan horen en er geen raad mee weten. We kunnen alleen maar (even) geschokt zijn en daarna weer verder. Maar ik wou er toch wel even wat over schrijven. Niet voorbijgaan. Even stilstaan. Dan weer verdergaan. Nadat we hebben nagedacht over de rafelranden van de verschrikkelijke dood.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Antiekmarkt

oude merklapjes en modetijdschriften
In Apeldoorn wordt vandaag een prachtige antiekmarkt gehouden! Even een snelle foto met wat nieuwe aanwinsten, omdat ik vanmorgen al vroeg weg was en nog niet had geblogd. Voor wie nog gelegenheid heeft om vanmiddag te gaan: zou ik zeker doen. De sfeer is opperbest en er zijn mooie dingen te koop. Voor wie een andere keer wil gaan: over twee weken en over vier weken is er nog een gelegenheid. De antiekmarkten in Apeldoorn worden altijd op drie donderdagen gehouden. De juiste data voor de volgende keren zijn: 28 juli en 11 augustus. Ik hou het kort, want ik krijg zo bezoek. Het is een gezellige handwerk-uitwisselingsdag!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Antiekmarkt Apeldoorn en een uitnodiging

Antiekmarkt Apeldoorn
De antiekmarkt- en curosamarkt in Apeldoorn staat bekend als de grootste (en de beste) van Nederland en trekt bezoekers uit het hele land. Morgen, op donderdag 16 juli wordt de eerste editie van deze zomer gehouden. Volgende data zijn 28 juli en 11 augustus.Geborduurde gobelins antiekmarktIk ga al heel lang ieder jaar naar deze markt en mijn ervaring is dat het aanbod van handwerk de laatste jaren is toegenomen. Er is nog veel mooi oud handwerk te vinden op deze markten. Soms koop ik hier wat in en verkoop een mooi borduurwerk dan weer door, omdat het leuk is om naast m’n boeken ook wat handwerk op m’n shop te hebben. De geborduurde bloemenvaas die ik vorig jaar hier kocht, is een tijdje geleden weer verkocht, maar het kleine vaasje in petit point is nog te koop.

Als je van oud handwerk en curiosa houdt dan kan ik deze antiekmarkt van harte aanbevelen.
Ik ga morgenochtend vroeg en ben rond 12 uur weer thuis.
Bij deze nodig ik bloglezeressen uit de buurt van harte uit om na je marktbezoek bij mij een kopje koffie te komen drinken. Mijn huis is ongeveer een kwartier fietsen van de markt. Mocht je van deze uitnodiging gebruik willen maken, dan kun je me mailen en stuur ik je m’n adres.

Het lijkt me leuk om na afloop van ons marktbezoek elkaar onze vondsten te laten zien en wat uit te wisselen. Wie weet tot morgen?

Drie rood geborduurde kleedjes

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (6) of geef een reactie

Wetenswaardigheden over DMC boeken

DMC-boeken

Veel handwerkliefhebbers verzamelen de oude DMC boeken. Deze zijn verschenen in o.a. Frans, Duits en Nederlands en worden door elkaar heen verzameld en gebruikt. Op vakantie had ik gelegenheid om eens in een antiekwinkel in Denemarken te kijken en daar zag ik alleen een paar Franse en Duitse exemplaren, voor dezelfde prijzen die hier op internet ook gangbaar zijn. “Er is veel vraag naar” zei de mevrouw (in het Engels) tegen me.

Van een bloglezeres kreeg ik de sleutel aangereikt om te weten uit welk jaar een oud DMC boek komt. Jaartallen in DMC-boekjesEr staat een getal van drie (of vier) cijfers voorin en dat is de code. 428 betekent dat een boek uit april 1928 komt. Het eerste getal (of getallen) verwijst naar de maand, de laatste twee getallen naar het jaar (uit de 20e eeuw). Sinds ik dit weet, vermeld ik in mijn shop ook uit welk jaartal een oud boekje komt. Voorheen wist ik dit niet, en ik ben blij met deze behulpzame reactie. Ze schreef dat 1909 het eerste jaartal is waarop DMC dit zo aanduidde.
De prijs  wordt bepaald door de conditie en de ouderdom en de zeldzaamheid van een boekje.

In de begintijd stond de naam van de schrijfster / ontwerpster Therèse de Dillmont nog vermeld, maar na haar (vroege) overlijden begon DMC dit weg te laten. DMC heeft het eigen archief niet echt op orde (mailde dezelfde bloglezeres mij) en daarom is het ook lastig om te weten welke uitgaven er precies zijn verschenen.

Verzamelaars hebben graag de serie compleet en natuurlijk vind ik het ook leuk alspagina uit oud DMC boekje (13) iemand bij mij een boek kan kopen waar al lang naar is gezocht.
Voor de komende zomermaanden heb ik een aanbod: je kunt mij een zoek-opdracht geven. In de zomer kom ik weer wat vaker op antiekmarkten en dan vind ik het leuk om speciaal op zoek te gaan naar ontbrekende nummers. Op dit soort plekken is de inkoopsprijs vaak ook wat hoger, maar de kans om nog zo’n oud boekje tegen te komen ook. Als ik weet dat iemand speciaal naar een bepaald exemplaar zoekt, kan ik wat makkelijker beslissen dat ik het koop. Dus mail me gerust als je wilt dat ik voor je op zoek ga.

En natuurlijk worden deze boekjes ook weer volop gebruikt, vooral de boeken over Hardanger en Tule-borduren. Die oude DMC-boeken geven daarin een rijke Pagina DMC Hardanger Arbeitenschat aan patronen, waarbij de taal niet zoveel uitmaakt. Ik plaats nu weer twee nieuwe Hardanger-boekjes in m’n shop: Hardanger arbeiten en Broderies Norvégiennes.
Als ik zo’n oud boekje in m’n shop plaats, doe ik m’n best om daar ook wat foto’s bij te plaatsen, zodat je een goed beeld krijgt. Ook vermeld ik eventuele losliggende pagina’s, beschadigde ruggen of ingeplakte ex-librissen. Juist voor deze duurdere boeken wil je graag weten in welke conditie ze zijn.

Mijn liefde voor de DMC-boekjes begon met een oud boekje van mijn grootmoeder wat ik als tiener erfde: het blauwe exemplaar op de foto (middenboven, momenteel niet voorradig, dit is mijn eigen exemplaar wat graag even laat zien.)
Het liggende formaat van deze boekjes heet Oblong. Ze zijn er in het groot en in het klein.
DMC had in die vorige eeuw ook vaak leuke manieren om hun eigen merknaam weer te geven: passend bij het boekje. Ik maakte er een kleine collage van:

DMC achterkanten

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boek over de geschiedenis van het Perzische tapijt

Boek De geschiedenis van het Perzische tapijt
Wanneer en waar precies zijn de eerste tapijten werden gemaakt? Waren het de oude Egyptenaren, de Chinezen of de Maya’s? Geweven tapijten waren zachter dan dierenhuiden en de eerste vloerbedekkingen zullen waarschijnlijk nog geen artistieke pretentie hebben gehad, maar later groeide de kunst van het tapijten maken uit tot het maken van Perzische tapijten van uitzonderlijke schoonheid. De complexiteit van het weven, de fijnzinnigheid van de ontwerpen en de immer boeiende patronen zorgen ervoor dat tapijten tot de meest geliefde Pagina uit boek-Geschiedenis van het Perzische tapijtobjecten uit het Oosten behoren. De rijke historie van de geschiedenis van de het Perzische tapijt wordt beschreven in een boek, wat ik vandaag maar even meenam toen ik op bezoek ging bij m’n moeder. “Wat heb je nou weer bij je?” vroeg ze, waardoor ik me begon te realiseren dat ik misschien wel vaker onverwachte dingen bij me heb. “Alleen maar een boek” zei ik, dat wil ik hier even fotograferen in een passende omgeving. En toen ik dat deed zag ik dat één van de hoofdstukken uit dit boek ook zo heet: “een passende omgeving”.

Tapijten hebben mijns inziens nog een andere eigenschap: je gaat er van houden! Als je lang tegen een bepaald vloerkleed hebt aangekeken, dan hoort het bij het huis en zit het in je geheugen gegrift. Ik hou van m’n moeder, maar ik hou ook van haar spullen. Gewoon mooi. Ik heb er al zoveel jaren tegenaan gekeken en vind het altijd weer fijn om in m’n ouderlijk huis even rond te kijken. Gelukkig staat alles nog zoals het altijd al stond. Maar af en toe wil ze toch wel eens wat veranderen en daarom had ze gevraagd of ik kwam helpen om wat boeken op te ruimen. En dat schoot vandaag totáál niet op! We haalden een boekenplank leeg, bekeken alle boeken, gingen erover praten, en daarna zette ik alles weer terug zoals het stond en gingen we thee drinken. Het zal wel een keer moeten gebeuren, maar ik hoop dat alles nog even kan blijven staan zoals het staat.
En ligt.

Boek De geschiedenis van het Perzische tapijt

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Uitgaven stichting Goed Handwerk

Uitgaven stichting goed handwerk

Het aloude ‘Handwerk’ was in de jaren zeventig volop in beweging. Er werd geëxperimenteerd met nieuwe vormen en uitingen en toepassingen waarbij de oude technieken speels en vrij werden ingezet en toegepast. De stichting “Goed Handwerk” wilde in haar uitgaven eraan bijdragen dat vrouwen zich vrijer konden voelen dan voorheen in hun handwerk-uitingen. Ze gaven boekjes uit zoals de “Stekendictionaire“, waarin een overzicht werd gegeven van de meest gebruikte siersteken en ook boekjes waarin het “Vrij borduren” verder werd bevorderd. Deze boekjes werden geschreven door Nel Rol en werden heel bekend, mede omdat ze op alle handwerk-opleidingen verplichtte stof werden.

Maar de Stichting Goed Handwerk wilde nou juist dat nìks ‘verplicht’ was. Ze promootten de vrije expressie op allerlei manieren. Ze gaven bijvoorbeeld ook een eigen tijdschrift uit: Bijvoorbeeld. Hierin staan artikelen over kunstenaars die op dat moment aktief waren, maar ook interessante achtergrond-artikelen die nu nog steeds interessant zijn. Zoals een artikel over Ikat van het eiland Soemba (het meest bekend om haar rijkelijk gedekoreerde ikat-weefsels), een artikel over een middeleeuws wandtapijt “De sinaasappelpluk“. En een artikel over versierde boombaststof uit de Zuidzee. Dat laatste artikel vind ik nog wel het meest interessant, omdat het een onderwerp is waar denk ik maar weinig over is gepubliceerd. Ook het tijdschrift Handwerken zonder Grenzen heeft in lange jaren veel interessante reportages gemaakt over handwerk in verre landen, en deze artikelen blijven ook nu nog boeiend en belangwekkend. Zulke artikelen, met foto’s en onderzoek van een halve eeuw geleden, geven ook nu nog waardevolle informatie voor verdere onderzoekers die zich interesseren voor cultureel handwerk.

Dus uit meerdere oogpunten zijn deze oude uitgaven van de stichting “Goed Handwerk” interessant: vanwege de oude achtergrond-artikelen waar veel wetenswaardigs voor specialisten instaat, en vanwege de algemene en goed-toegankelijke boekjes zoals de bekende boekjes van Nel Rol.
Ook het leuke boekje Stof, steek, sier (over borduren op kleding) is een uitgave van deze inmiddels opgeheven stichting.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte lampekap

Gehaakte lampekap
Het grote schilderij van het landelijk weggetje stond in m’n shop en m’n zus vond het mooi. Dus gaf ik het aan haar en maakte een foto van hoe mooi het in haar kamer tot z’n recht komt. Ik wou dat ik van alle schilderijen in m’n shop zulke foto’s kon maken want dat geeft een goede indruk van hoe die schilderijen weer gebruikt kunnen worden. Je hoeft niet alles zelf te borduren om toch iets Informatie lampekappen makenmoois aan de muur te hebben (zou ik denken), maar de praktijk is dat mensen die wat in mijn shop kopen toch liever juist wèl zelf iets willen maken. En die schilderijen zijn dan ook meer om m’n shop een beetje aantrekkelijk te maken, voor de variatie zeg maar. De meeste bestellingen zijn voor boeken en patronen.

En omdat die boeken toch veel beter verkopen, heb ik nu ook weer een leuk boek om in m’n shop zetten: Lampekappen maken. Dat werd in de zestiger en zeventiger jaren veel gedaan en uit die tijd stamt dan ook dit leuke oude boek uit de Bezig-zijn-met-serie. En ik heb ook een apart patronenboekje voor lampekappen, speciaal voor macramé. Voor elk basis-model lampekap is er een apart macramé-patroon (in het Engels).

Mijn zus heeft ook zo’n mooie lampekap naast het geborduurde schilderij. Na m’n workshop ging ik bij haar op bezoek. Urenlang bijpraten, en altijd weer die verrassing om te zien dat zij met dezelfde dingen bezig is als ik. Op haar stoel zag ik dat ze iets aan het borduren was wat leek op wat ik ook net wilde maken. Hoe doen we dat toch?

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Workshop Beelddenken

Uitzicht vanuit auto op Faroër Island

Op zaterdagochtend nam ik deel aan een workshop “Beelddenken”. Ik kwam aan een tafel in een kamer van een groot gebouw en met acht anderen (allemaal vrouwen en één man) en we keken verwachtingsvol naar de therepeute. “Ik heb het raam open, zei ze, want ik hou van frisse lucht, maar als je het liever dicht wilt, dan moeten jullie het zeggen.” En daar kwamen al aarzelend de eerste meldingen: “Ik heb het liever dicht, vanwege het straatlawaai.” “Oh, fijn dat jij het vraagt, want anders had ik het gedaan.” En vanaf toen waren we één groep, ook al kenden we elkaar nog niet. We wisten: we zijn hier allemaal gekomen vanwege dezelfde problemen. We herkenden elkaar, eerst in onze aversie tegen lawaai en afleiding, later in nog veel meer dingen. En aan het eind van de workshop wisten we: “We zijn dus beelddenkers.”

Beelddenken is een manier van denken in beelden en gebeurtenissen. Volgens Nel Ojemann (degene die dit begrip in Nederland heeft ontwikkeld) is het geen variant van gewoon denken, het is een andere wijze van waarnemen en verwerken van informatie. Het in gedachten ‘zien’ van beelden vervangt de taal. Taal komt pas aan de orde nadat het beeld ‘bekeken’ en begrepen is.

Beelddenken gebeurt niet stap voor stap, de beelddenker ziet het geheel. Daardoor kan hij details missen. Een beelddenker ziet vaak meer dan er gezegd of geschreven is: alles wordt met elkaar in verband gebracht en wordt emotioneel gekleurd. Beelddenkende mensen denken associatief. Bij beelddenkers zit er weinig ruimte tussen denken en doen. Wat ze willen, doen ze het liefst ook meteen. Beelddenkers hebben een voorkeur voor het visuele en werken volgens een concentrische aanpak: vanuit de buitencirkel (het geheel) naar de afzonderlijke onderdelen (de details).

Luchtballon
Beelddenkers kunnen in hun leven ook tegen veel problemen aanlopen. We kunnen enthousiast zijn en bevlogen, maar ook een laag zelfbeeld hebben en heel onzeker zijn. We kunnen faalangst hebben en problemen krijgen doordat we te sterk zwart-wit denken. Maar we kunnen ook hoogvliegers zijn. Deze foto maakte ik de avond voor de workshop. Een luchtballon vloog boven m’n huis. Ik kijk zo’n ballon altijd na, en verlang er dan naar om ook hoog in de lucht te zijn. Hier op aarde vind ik het soms een beetje te gek, en voel me er niet altijd thuis.

Twee kussens

Maar nu heb ik dan zo’n workshop gedaan. En alles lijkt een beetje anders. Het voelt alsof ik even een rustpunt heb gehad. Herkenning. Bij de  anderen die tegen dezelfde dingen aanlopen als ik en bij de mevrouw die de workshop gaf. Ze vertelde ook dat het een prijzige aangelegenheid was om die advertentie in de streekkrant te plaatsen. “Wat ben ik blij dat u dat gedaan heeft, reageerde ik, want daardoor zit ik nu hier.” Ik had die advertentie gelezen en dacht: daar wil ik meer van weten en zonder een moment te aarzelen had ik me opgegeven. Zo zijn beelddenkers soms ook: sterk intuïtief.
En zo waren er nog veel meer eigenschappen die horen bij ‘beelddenkers’. Deze waren gedurende de ochtend besproken, en aan het eind praatten we nog wat na. En toen hoorde ik haar zeggen: “Daarom zijn beelddenkers ook zo gek op foto’s.”

Oh…..! Daar had ik nog nooit eerder bij stil gestaan! Ik ben inderdaad gek op foto’s! Dus……..

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Blauwe kussens

Twee blauwe kussens bij water

Een mooie warme dag ligt voor ons.
Fijne zondag gewenst!

(Het kussen met batik overtrek vind je in m’n shop).

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Planten en kruiden in kruissteek

Boeken-planten en kruiden in kruissteek

De hele titel van dit blogje moet eigenlijk zijn: Planten en kruiden en takken en struiken en vruchten en rozen en heesters…. in kruissteek!
Niet al te blij zijn als je deze foto ziet, want de meeste van deze boeken staan nìet in m’n shop. Het is m’n eigen collectie, die ik al een paar keer kon aanvullen met nòg een boek uit deze serie. Eerst dacht ik dat deze serie alleen boeken van de bekende Gerda Bengtsson bevat, maar er is ook een andere kunstenaar die dit soort tekeningen en kruissteek-patronen aanleverde voor een paar delen in deze serie. Dat is Fransman Zarza. Ik heb geen idee of er nog meer delen in deze serie zijn uitgegeven, maar als ik weer wat zie, dan koop ik dat. En als ik dan een boek dubbel heb, dan is het voor m’n shop.

Ik was (heel gewoon) m’n laken aan het strijken, wat er nog lag na m’n vakantie. Zweeds design dekbedEen echt Ikea-laken met een mooi Zweeds planten-design. Was destijds maar drie euro en wie weet heeft half Nederland dit design toen gekocht. Een ideaal dekbed-overtrek voor mee op reis, want het is lekker dun. Het motief van gestileerde bladeren sprak me aan. En terwijl ik zo achter de strijkplank stond, bedacht ik dat het een mooie ondergrond is voor één van de boeken uit deze serie die ik wèl dubbel heb: Kruiden en wilde planten in kruissteek. Dit is dan ook gelijk het mooiste deel uit deze serie en ik blogde er al eens eerder over. Ben blij dat ik er weer één te koop kan zetten. En nu ik twee exemplaren in huis heb (m’n eigen en een verkoop-exemplaar) kan ik ook goed het verschil in grootte tussen beide boeken laten zien: kennelijk werden ze vroeger in twee formaten uitgegeven.

Nog even naar het voorwoord van één van deze boeken. Daarin Boeken planten en wilde kruiden in kruissteekstaat: “Schilderkunst in borduurwerk. De natuur zal in de kunst altijd een bijzondere en onuitputtelijke bron van inspiratie blijven. Een geoefend schildersoog ontdekt steeds nieuwe wonderen en om die reden zijn alle voorbeelden in dit boek afgeleid van originele gouaches en tekeningen. De vormen en lijnen van deze kunstwerken zijn op een schitterende manier bewerkt en geschikt gemaakt voor de kruissteektechniek. Bovendien heeft de kunstenaar eigenhandig voor iedere plant afzonderlijk uit het rijke kleurengamma van DMC de juiste kleurenschakering gekozen.”

De collage (uit het boek Kruiden en wilde planten) maakt wel duidelijk waarom deze prachtige kruissteekpatronen al tientallen jaren geliefd zijn. Ik blijf zoeken naar nieuwe delen.

Collage geborduurde planten Gerda Bengtsson

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

De V van Vakantie

Borduurpakketje letter V

De V van Vakantie!
Voor sommigen is het nog niet zover, voor anderen wel. Voor midden-Nederland begint de vakantie vandaag.
Voor sommigen: sterkte met nog even bikkelen, voor anderen: veel plezier gewenst!
Voor sommigen: handwerkjes meenemen naar de bergen of de zee, voor anderen: borduren op het balkon is ook heel ontspannend.

Voor ons is de vakantie al weer achter de rug. En ik zit nog zo vol met indrukken dat ik er nog heel lang mee voort kan. Misschien dat jullie je afvragen hoe ik dat doe met bloggen over m’n vakantie. Af en toe maak ik een blogje met foto’s die ik maakte op de Faroër Eilanden. De meeste foto’s heb ik nog niet laten zien omdat ik ga proberen daar een e-book over te maken. Intussen blog ik ook weer verder, aan de hand van boeken en handwerken die ik hier nog heb liggen. Ook daar kan ik nog heel lang mee voort, want er ligt nog genoeg.
Nadat m’n computer weer werkte (de router bleek kapot na terugkeer van vakantie) ben ik nu een week lang bezig geweest met alle vragen beantwoorden en pakjes opsturen en ik ben bijna weer ‘bij’. Tjonge, ik geloof dat ik ook weer toe ben aan vakantie….

En daar heb je weer zo’n aangeklede beer. En nog op een schommel ook nog! Vakantie-tijd is er natuurlijk om te schommelen en te swingen en weg te springen. Om wat anders te doen dan anders. En om je handwerk mee te nemen op reis. Voor wie nog een piepklein vakantie-werkje zoekt om te maken voor Veronique of Victor heb ik nog een oud borduurpakketje van de letter V.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zeitloses sticken. Wir sticken weiter!

Hessenstickerei
Tijdloos mooi is het borduren van rustige en sierlijke motieven op veelal rustige ondergrond. Maar toch ook: het is een cultuurbeeld vooral van de vorige eeuw. Eindeloos werd er voortgeborduurd op de haast oneindige variatie-mogelijkheden van steken op stof. Vooral de iets grovere handwerkstof leent zich voor mooie systematische-geometrische of sierlijke samentrek-steken. De streek Schwalmen in Duitsland werd beroemd vanwege het bijzondere borduurwerk wat daar werd beoefend. Dit borduurwerk werd bekend onder de term Schwalmer borduurwerk. De term Hessenstickerei is een andere benaming hiervoor.

Ik ben blij dat ik deze mooie en zeldzame boeken op m’n shop kan plaatsen. Ze komen vast weer van pas bij liefhebbers van de vele stekenmogelijkheden. In onze tijd worden weer pronkrollen gemaakt en daarop komen die bijzondere en historische steken goed tot hun recht.
Zo kunnen we inderdaad weer “Weiter sticken” en is het met recht ook “Zeitlos”.

Wir sticken weiterLeitfaden für HessenstickereiZeitloses Sticken

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Schapen op Faroër Islands

Schaap
Op de Faroër Eilanden zijn meer schapen dan mensen. En die schapen lopen overal vrij rond. Auto met schapen op Faroër IslandZe zijn niet bang uitgevallen en komen op plekjes waar je tòch al je ogen uitkijkt, en met zo’n schaap erbij nog meer.
De schapen zijn ook reuze gezellig tijdens een wandeling of autotochtje. Als je ergens wilt stoppen, dan zijn er vaak wel een paar nieuwsgierige schaapjes (in plaats van aagjes, wat ik me trouwens toch altijd heb afgevraagd wat dat zijn). Je moet alleen niet te hard rijden over de smalle weggetjes want schapen hebben voorrang en je kunt er maar beter op bedacht zijn dat er soms eentje vlak voor je wielen wil oversteken. Omdat ook voor hen geldt dat het gras aan de overkant net iets groener is….

Het resultaat van die prominente aanwezigheid van de hoofdbewoners van deze eilanden is: veel wol! De wol lag voor het oprapen zogezegd. Overal lagen grote plukken wol op de berghellingen. We lazen in een informatiegidsje dat het gebruikelijk (en toegestaan) is om als wandelaar die plukken wol mee te nemen. Dat leek me wel een leuk idee. Ik kreeg al grootse plannen om een wolhandeltje toe te voegen aan mijn shop. Eigen import wol van Faroëse schapen: best leuk toch? Maar ik heb de gratis wol laten liggen waar ze lag en besloot ervan af te zien. Te veel werk, en ik was tenslotte met vakantie.

Maar ik heb nog wel wat anders voor m’n shop, en dat komt ook van heel ver weg: Streng ongesponnen woleen streng ongesponnen wol uit Nieuw Zeeland. Er zit nog een kaartje aan en daarop staat de datum van 1966. En nu is het 2016. Die streng is dus vijftig jaar oud. Ongelooflijk: ze voelt zò zacht aan alsof ze nèt van een lammetje komt. En het weegt ook haast niks: lichtgewicht wol van waarschijnlijk heel goede kwaliteit. Deze wol heeft dus èn een hele lange weg afgelegd om hier in Nederland op een webshop te belanden, èn een lange tijd overbrugd. Waarschijnlijk jarenlang verborgen in een kast bewaard gebleven voordat ze misschien binnenkort op iemands spinnewiel belandt.

Voor wie zich afvraagt hoe dat kinderliedje vroeger ook weer was: Schaapje, schaapje, heb je witte wol?
En mijn antwoord is: geen drie zakken, maar wel één mooie streng!

Schaap op Faroër Island

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Merry mouse?

boekje en borduurwerk Merry mouse
Wie is er blij als je een muis door je huis ziet rennen? Niemand denk ik. Maar het schijnt dat muizen (net als beren en konijnen) er een heel eigen leven op na houden. Ze spelen en ze eten en ze slapen en ze wonen in schattige huisjes. Het hoort een beetje bij onze cultuur om aangeklede beren en muizen allerlei menselijke eigenschappen en gewoontes toe te schrijven en ze allerlei avonturen te laten beleven. Dat begint al met een hele serie schattige kinderboekjes en verhaaltjes die je kunt voorlezen. Kleine kinderen kunnen zo opgroeien met verhalen van Bruintjes en Pluisjes en Rabbits en Wollebollen en ook van Merry Mouzen. Dat zeg je vast niet zo: merry mousen. Ach, whatever: het is gek en het blijft gek. Of ben ik de enige die het eigenlijk wel gek vindt? Onze hele cultuur is vol met Disney-figuren en paashazen en gekke poppetjes en beestjes en ik ben nog nooit iemand tegengekomen die dat ook eigenlijk wel gek vond. Nou ja, dan ben ik misschien op internet de eerste. Ik heb me er nog nooit zo over uitgesproken, maar ik weet nog goed hoe ik als kind het eigenlijk ook wel stom vond. Ik had een boekje gekregen over een muizenfamilie die het hele huis moest schoonmaken. Twee kleine muisjes moesten van moeder een pot verf halen (daar morsten ze natuurlijk mee), want moeder-muis ging het muize-huizeholletje een grote schoonmaakbeurt geven. Inclusief de wanden witten. Maar ik had dat als kind nog nooit meegemaakt, dat de wanden gewit moesten worden. Dus daar snapte ik al niks van, en van de rest van het boekje ook niet. Wie laat nou twee van die muisjes met een open pot met verf over de muizenstraat lopen? Had die muizen-verfwinkel daar geen deksel op kunnen doen? En hoe kon dat nou eigenlijk, dat zo’n muizeholletje zo verdacht veel leek op een mensen-huisje? Compleet met theetafeltjes en schattige serviesjes?

Ik denk dat het nooit meer goed gekomen is met mijn waardering voor de fantasiewerelden waarin aangeklede muizen de hoofdrol spelen. En daarom spreekt me dit schilderijtje dan ook niet zo heel erg aan. Maar het gekke is: ik kocht het dus kennelijk wèl! Ik zag het een paar dagen geleden en ineens zat het tòch in m’n fietstas. Nou ja, voor m’n shop natuurlijk….
En omdat ik het zo leuk vond om eens te (laten) zien hoe zo’n borduurwerk uit zo’n patronenboek eruit ziet. Het patronenboek The Merry Mouse Book of Toys stond al langer in m’n shop, en dit schilderijtje komt er nu bij. Omdat het (bij nader inzien) toch wel een schattig tafereeltje is: twee muizen die naar elkaar zwaaien door het open raam met houten luiken. Ik zwaai ook even naar jullie: om je een ‘merry day’ toe te wensen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerkles in het Pauperparadijs

Huisje in museum Frederiksoord
Een Maatschappij van Weldadigheid, dat had het moeten worden, in Frederiksoord. Bijna tweehonderd jaar geleden werd op de arme veengronden in Drenthe een soort gevangenis neergezet met het idealistische idee om de armoede op te lossen. Arme gezinnen konden daar wonen (al dan niet verplicht) en de bedoeling was om ze via onderwijs en arbeid op een hoger plan te brengen. Als je er nog Naaimachine in Frederiksoordnooit van hebt gehoord dat er in Drenthe ‘geschiedenis werd geschreven’ met dit ambitieuze plan, dan gaat dat wellicht binnenkort veranderen. Ik had er tot op vorig jaar ook nog nooit van gehoord, maar precies een jaar geleden gingen we daar een kijkje nemen (na een tv programma hierover te hebben gezien) en waren verbaasd. Deze foto’s zijn toen genomen. Ik vond het interessant en ik blogde erover toen ik later wat schreef over voddendekens die ik daar zag van aan elkaar gestikte resten stof. Ik nam ook nog een paar foto’s van het schooltje, en vond het er eigenlijk net zo uitzien als de schooltjes in de vele andere provinciale musea die we in ons land hebben. Alleen het verhaal erachter, het verhaal van de idealistische initiatiefnemer (die zoveel weerstand moest overwinnen om medewerking te verkrijgen), dat was bijzonder.

Inmiddels denk ik daar wat anders over. Ik heb net het boek gelezen wat een veel weergave arm gezin in Frederiksoorddiepgaander inkijkje geeft in deze kolonie. Dit boek heet Het Pauperparadijs, en werd mij meerdere keren aanbevolen, helemaal los van dat dit boek nu volop in de belangstelling staat. Er wordt deze zomer een toneelspektakel opgevoerd in Frederiksoord en Veenhuizen, dus daar zal wat media-aandacht voor zijn. En er komt nog veel meer aandacht voor dit aparte museum, als het over twee jaar tot Werelderfgoed wordt verklaard. Maar in dit blogje wil ik nog wat schrijven over dat boek. Over hoe ik het zelf heb ervaren om dit te lezen. Dat doe ik bijna nooit op m’n blog, en nu dus wel.

Paupers foto's Frederiksoord

Ik vond het schokkend. Hoe er met die armen werd omgegaan. Ze werden vanuit de grote schoolbanken in Frederiksoordsteden naar Drenthe verscheept en kwamen daar nog meer in de armoede-val dan ze al waren. Ze moesten hun ‘investeringen’ weer terugverdienen en dat ging haast niet. Ze kregen te weinig eten, gezinnen werden van elkaar gescheiden, hadden totaal geen privacy, moesten keihard werken etc. Al gauw ontwikkelde zich hetzelfde probleem als bij zoveel ideële iniatieven: dat de doelgroep er is voor de organisatie, in plaats van andersom. De rijken gedroegen zich onverantwoord en onbarmhartig, en de armen zaten klem en bleven arm.

Die huisjes, zoals hierboven op de foto, zoals in het museum in Frederiksoord: dat ziet er nog wel redelijk schattig uit. Arm weliswaar, maar dat kwam meer voor op het platteland van 200 jaar geleden. Maar ik ben er nu alleen niet meer zeker van dat er in het museum van Frederiksoord wel een volledig beeld wordt gegeven van de begintijd van de Maatschappij der Weldadigheid. Na het lezen van het boek heb ik het idee dat het allemaal nog veel erger was dan wordt weergegeven in het museum. Ik heb bewondering voor de schrijfster van het boek, die zoveel speurwerk heeft verricht om uit te zoeken hoe haar voorouders op deze plek moesten zien te overleven. En ik sluit me aan bij degenen die dit boek aan mij aanbevolen: ik geef de aanbeveling graag door.

In het museum was ook een schooltje, en daar nam ik vorig jaar wat foto’s. rodeschool lapje in vitrineOok hier werden rode-schoollapjes gemaakt, want ik zag er een paar in een vitrine. Dat is dan honderd jaar later dan de begintijd, dus kennelijk was het daar dan toch iets leefbaarder geworden.

En nu wil ik ook weer eens een rode-schoollapje in m’n shop plaatsen. Oud en afgesleten, maar dan past het extra goed bij dit pauperverhaal. Het lapje is niet zo heel mooi meer, dus ook niet zo duur. Ik wilde toch graag even stoom afblazen over dit indrukwekkende/schokkende boek met de titel “Het Pauperparadijs”. Arme paupers…. Het het ABC van het alfabet werd ze zelfs nog onthouden….

Rode-school-merklapje

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Handwerkboeken voor beginners en gevorderden

Vier handwerkboeken
Handwerken is voor beginners en gevorderden. Een open deur natuurlijk, maar wèl waar!
Op deze vier oude handwerkboeken staat het er elke keer op: “Voor beginners en gevorderden.” In het Nederlands althans. Er ligt ook een Engels boek Weaving bij en daar is “A complete introduction” de ondertitel. Het viel me op dat deze boeken allemaal dezelfde layout hebben. Ze werden in de zeventiger jaren uitgegeven en de Nederlandse boeken zijn vertalingen uit het Engels. Aan dit soort inleidings-boeken werd vroeger vaak veel tijd en aandacht besteed en ze zitten vaak goed en degelijk in elkaar. De inhoud is meestal helder en overzichtelijk en ik denk dat deze basis-boeken (voor beginners en gevorderden) nu ook wel weer gebruikt gaan worden! Het boek over Macramé is een oud bibliotheek-boek, dus dat ziet er iets minder mooi uit. Maar er zijn vast ook wel mensen die dat niet erg vinden. Er is nu weer veel vraag naar die oude macramé-boeken en deze had ik nog nooit eerder gezien.

Het boek over Naaldkunst vind ik zelf erg mooi en heeft als bijzonderheid dat er ook een apart hoofdstuk in staat met aanwijzingen voor linkshandigen. Daarin staan aanwijzingen hoe zij het beste de aparte siersteken kunnen maken. Ik hoop dat dit boek bij een linkshandige terecht komt en dat ze hier veel plezier van heeft.
Het boek Bargello is ook een erg mooi boek. Begin dit jaar hebben veel vrouwen voor het eerst een randje Bargello uitgeprobeerd omdat de vereniging Merkwaardig een patroontje hiervan publiceerde. Best kans dat Bargello nog meer in de aandacht komt want het is een leuke en fleurige techniek.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Op de post

Patronen wilde lentebloeiers
Het schilderij met geborduurde Wilde Lentebloeiers is een beauty (en nog te koop). Jammer alleen van de waterschade onderin. Ik vind het altijd leuk als ik van een geborduurd schilderij later ook nog het patroon vind (of andersom) en dan kan ik niet laten om er nog even een foto van te nemen. De losse patronen (ooit in de Libelle gestaan) voor dit bijzondere bloemen-schilderij werden besteld en stuurde ik deze week op. Maar nu kwam ik net nòg een set tegen, dus kan ik deze patronen weer op ‘te koop’ zetten. Voor iemand anders die er ook zin in heeft!

Stramien voor stoelbekleding
Ook de half-af-geborduurde bekleding voor een stoel werd besteld en iemand gaat het afmaken. Misschien leuk voor geïnteresseerden om deze foto nog even te zien. Dit zijn van die items die bij mij zelf ook in m’n herinnering blijven, dat ik zoiets ooit op m’n shop heb gehad. En ik had net een mooie bos bloemen liggen, dus dat combineert wel goed.

Patronen filethaakwerk
Een paar tijdschriften voor Filethaakwerk gaan ook op de post. Maar ik vond ook weer een nieuw exemplaar, van de Burda Filethaakblad 2, dus dat kan ik weer op m’n shop zetten. De Burda-tijdschriften zijn bekend en geliefd omdat ze werkelijk stampvol met patronen staan.
Het is gezellig druk deze week met bestellingen; mooi, dat gaat de goede kant uit!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Houten haaknaaldendozen

Haaknaalden dozen
Het boek “Hip gehaakt, zelf gemaakt” staat vol met “experimentele gehaakte kleding”. Op de achterkant staat dat het boek een “exponent is van deze tijd”, maar dan moet je natuurlijk wel weten welke tijd dat is. Dat is 1973, midden in de seventies dus Houten haaknaaldendozentoen niks te gek was. Omdat iemand die misschien geïnteresseerd is in dit boek toch een beetje gewaarschuwd moet zijn hòe bont ze het in die tijd maakten, heb ik een paar pagina’s van de inhoud van dit boek in m’n shop geplaatst. Dan kun je zien wat een wonderlijke modellen dat waren. De eerste pagina begint met een mooie gehaakte stropdas, dat is nog wel te doen. En verderop vond ik ook een patroon voor een gehaakte rok en een gehaakt hoedje. Voor beide kreeg ik wel eens vragen of ik daar een patroon van heb en bij deze kan ik dus zeggen: die staan in dit oude boek.
Ook voor houten haaknaaldenkokers kreeg ik wel eens een vraag. Je ziet ze veel minder dan de houten breinaaldenkokers. Ik ben blij dat ik er nu weer twee in m’n shop kan plaatsen. Wel jammer dat ze met pakketpost verstuurd moeten worden, dat maakt het als hebbedingetje dan net weer iets minder aantrekkelijk.
De beschilderde breinaaldenkoker staat ook in m’n shop.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Patchwork-pleziertjes in een groots landschap

Patchworkjes op Faroer island
Een tip voor mensen die nog op vakantie gaan en ook wat foto’s willen nemen van hun eigen patchwork: je kunt ook wat kleins meenemen! Meestal neem ik grote lappendekens mee (waar ik dan ook gelijk onder slaap of dutjes doe in de duinen), maar iets kleins kan ook. Met deze foto’s wilde ik de grootsheid van het landschap weergeven, wat door de kleine patchworkjes nog eens extra wordt geaccentueerd. Het zijn oude kleine uitprobeersels die ik maakte toen ik net mijn nieuwe naaimachine had. In die tijd was het nog erg ongebruikelijk om zulke felle kleuren met elkaar te combineren, maar als je nou toch op het àller àlleruiterste puntje van de Faroër eilanden bent, en je ziet daar dat bankje…. dan denk je toch: wat ànders zou je daar neer kunnen leggen dan iets met knalkleuren? Het zou anders gewoon in het niet vallen tegen de majestueuze hoge bergen.

Patchworkjes op bankje
De Faroër eilandengroep heeft natuurlijk veel meer ‘uiterste puntjes’, dus wat ik hierboven schreef, kan ik niet helemaal hard maken. Toch was dit wel een héél bijzonder plekje: tot 2006 was dit dorpje haast onbereikbaar. Pas tien jaar geleden werd het ontsloten door een tunnel door de rotsen en kunnen toeristen op dit bijzondere bankje zitten. Een ongelooflijke belevenis!
En zo genoot ik op meerdere plekken van het ongewone spel van patchworkjes neerleggen en geplaagd worden door de altijd aanwezige wind. Heb je nèt met veel moeite over die rots geklauterd, en dan komt er weer zo’n windvlaag….. Oh, héérlijk was het!

Patchworkje op rotskust

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tuledoorstopwerk

Tuledoorstopwerk
“Het is volgens mij onterecht dat de tulekant altijd in een lagere rangorde geplaatst wordt dan de naald- en kloskanten”. Dat lees ik in een artikel in een oud nummer van Handwerken zonder Grenzen. Iemand vroeg per mail in welk nummer het artikel stond over “Geborduurde tule uit vroeger tijden”, en na mijn antwoord bestelde ze dit Pagina-uit-HzG-over-tuledoorstopwerk nummer. Ik kreeg nu ook haar adres en zag dat ze uit Zeeland komt. De provincie waarin zoveel tulekant is vervaardigd. Sommige van mijn blogjes ontstaan per toeval, want tegelijk met deze vraag kreeg ik ook een bestelling voor een oud DMC-boek Die Tullstickerei. “Welk van m’n twee boekjes wil je?” vroeg ik en als antwoord kreeg ik dat ze het liefst het oudste exemplaar wilde. Nog van vóór de oorlog. De andere is van later datum, en staat voor andere liefhebbers nog te koop. En nu kan ik er nog mooi even wat over schrijven. Het artikel in HzG is mijn leidraad, want daarin staat veel informatie. Ik lees bijvoorbeeld dat doorgestopte tule voornamelijk werd verwerkt in ‘stopkappen’, deze werden gedragen in Zuid-Holland, Drenthe en Cadzand. Kenmerkend voor deze kappen is een aantal dezelfde motieven (bloemen of bollen genaamd) op één lap tule. Het patroon werd verwerkt met een vrij dikke draad. Voor de later aangebrachte vulling van ajourborduurwerk werd een dunne draad gebruikt. Klederdrachtmuts met tulekantEen eenvoudiger vorm van doorgestopte tulekand is de ‘bobinette’, deze heeft geen ajourborduurwerk. Bobbinette werd gemaakt als goedkope nabootsing van de Beverse kloskant en werd altijd per meter of el verkocht. De motieven zijn veelal ontleend aan de kloskant.
Nu vond ik het interessant worden, want zou mijn oude muts met doorgestopte tule dan gemaakt zijn in de bobbinette-techniek? Ik heb m’n muts al een tijdje liggen (af en toe neem ik hem mee naar een handwerkdag, in de hoop een deskundige tegen te komen). En nu ik deze twee tuledoorstop-werk boekjes vandaag op de post doe, vond ik dat een mooie aanleiding om die muts er ook nog weer even bij te pakken. En nu besluit ik vandaag dat ik hem toch maar in m’n shop zet. Ik heb geen idee of de prijs goed is, maar ik moet er toch wat bij zetten. Misschien ben ik te goedkoop, misschien te duur, ik weet het niet. Hopelijk ziet een liefhebber van deze oude tulekant-mutsen er wat in. En misschien brengt het me in contact met een kenner, want ik heb nog meer van deze mutsen met kant….

Terug naar de boekjes: ik plaatste een hele serie foto’s van pagina’s bij het boekje “Die Tullstickerei” bij het exemplaar wat ik nog te koop heb. Daarin kunnen geïnteresseerden zien hoe dat werd gedaan: tule doorstoppen. Er waren enorm veel patronen en toepassingen. In dit DMC-boekje ook voorbeelden waarbij dat in kleur werd gedaan. Sinds korte tijd staat deze techniek nu weer in de belangstelling omdat ze niet mag ontbreken op de vele pronkrollen die nu weer worden gemaakt. Daarin hoort ook een paar stukken tule-doorstoppen. De opengeslagen pagina hieronder laat goed zien hoe mooi dat kan worden (en verdere voorbeelden in de galerij bij dit boek in m’n shop.)

Pagina uit boekje die Tullstickerei(1)

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een paar quiltboeken op de Fourth of July

Amerikaanse quiltboeken
Op 4 juli 1776 werd de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring voorgelezen: “When in the course of human events….  Voortaan was Amerika onafhankelijk van Engeland. We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable rights, that among these are Life, Liberty and the pursuit of Happiness.
Wàt een woorden! Ze waren hun tijd vèr vooruit!

Als ik denk aan die fourth of July, dan denk ik aan de boeken van Laura Ingalls. Ze mocht met haar Pa mee naar zo’n typische kermis op de plattelands-prairy en keek daar haar ogen uit. Een hoogtepunt in het leven van de eerste settlers, compleet met lekker eten en vrolijke muziek. Was er toen ook al een quilt-verkoping of kwam dat pas later? Ik ben er nooit bijgeweest (wèl moest ik op school die Declaration of Independence uit m’n hoofd leren), maar ik dacht dat er op die 4e juli ook allerlei verkopingen gehouden, o.a. van home-made quilts. In ieder geval leek het me wel leuk om vandaag nog wat Amerikaanse quilt-boeken op te zoeken en die even onder de aandacht te brengen. Links en rechts een Amerikaans boek met quilts in Pineapple en Log cabin motief. Ongeëvenaard wat Amerikanen (en Canadezen) in al die eeuwen op dit gebied presteerden! Ik heb het altijd mooi gevonden. Beide boeken staan vòl met foto’s en patronen van allerlei variaties. Pineapple Passion en Log Cabin Quilts.

Het middelste boek is nieuw op m’n shop. Het is een Clarion, een uitgave van het Museum of American Folk Art en geeft een reportage van the Highlights of the Great American Quiltfestival. Want quìlten: dat hebben ze daar al eeuwen gedaan! Zo ongeveer sinds hun onafhankelijkheid denk ik.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hardanger (uit Scandinavië)

Hardanger kleedje met schelpen
Eén van de eerste dingen die ik doe bij intrek in een vakantiehuisje: de vensterbanken leegmaken van de snuisterijen van de eigenaars. Hoe smaakvol die soms ook zijn: ik vind het leuker om een weeklang de ruimte te hebben om m’n eigen dingen neer te leggen. Thuis heb ik geen vensterbanken (dat zit gewoon niet in het huis) en op vakantie geniet ik van de extra plekjes om schelpen en stenen en handwerkjes neer te leggen. Ik had een Hardanger-kleedje meegenomen en dat diende als stenen-ondergrond. Dat vond ik mooi: dat contrast tussen de ruwe stenen en het fijne handwerk.
Hier blogde ik eerder over de achtergrond van het Hardanger-borduurwerk. Het komt oorspronkelijk uit Scandinavië en daarom vond ik het passend om zo’n kleedje mee te nemen op onze vakantie. Maar ook in ons land is het door de vorige generatie veel gedaan.

Hardanger kleedje met schelpen en stenen

En nu is het de eerste maandagmorgen weer thuis (na de vakantie) en tijd om verder te gaan met nog wat vragen-beantwoorden die in m’n afwezigheid werden gesteld. Er was een vraag van een mevrouw of ik nog wat boekjes heb waar een eenvoudig Hardanger-randje in staat. Ja leuk: die heb ik! Ik heb ze net allemaal even uit de kast gehaald en er een foto van gemaakt. Ook voor andere hardanger-handwerksters: je vind deze boeken in m’n shop. Het Hardanger-kleedje legde ik er ook weer bij, maar nu is het wat gekreukt geworden. Wat is er altijd weer veel te doen als je terugkomt van vakantie. Ik moet geloof ik ook nog wat strijken….

Boeken Hardanger

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentje in de duinen

regenboog

Op de laatste dag in ons vakantiehuisje regende het, maar scheen de zon ook af en toe. Net als vandaag in Nederland, waar ook de nodige plensbuien vallen en af en toe een donderklap te horen is. Een regenboog verscheen boven het uitzicht vanuit de achtertuin van het huisje, vanaf de plek waar we de auto weer inlaadden om terug te gaan. Niet gek hè, zo’n uitzicht? Ik zag die regenboog als bemoediging: ga maar weer op weg. De boog die al eeuwen in de lucht verschijnt en als teken van hoop wordt gezien: na regen komt zonneschijn. “Na verdriet en pijn, komt steeds weer een tijd van gelukzaligheid.” Dat schreef iemand vroeger in m’n poëzie-album en ik ben het nooit vergeten. “Dus geniet nu al, van wat éénmaal komen zal”, zo eindigde het versje.

Bergen op Faroer islands

Dus we gingen weer op stap en reden midden in de nacht naar de haven, waar we nog een paar uur op de vertraagde veerboot moesten wachten. Die nacht zullen we ook nooit meer vergeten. Ook al duurde het moment maar kort, toch maakte het enorme indruk. Hoog in de bergen maakten we het mee dat het late avondlicht nèt iets van kleur veranderde en ineens was overgegaan in het vroege ochtendlicht. Een moment wat maar vijf minuten duurde (toen reden we weer in de mist), maar toch onvergetelijk was. Zò bijzonder! Ik zal er voortaan nooit meer tegenop zien om midden in de nacht naar de veerpont te moeten rijden; integendeel: ik zou het graag nòg eens mee willen maken!

Kussentje in duinen
En toen waren we (na twee nachten op de boot) weer in Denemarken. Het leek ons een goed idee om daar nog even te blijven, want we zaten zò vol indrukken dat we eerst even moesten afkicken. Dus kozen we de langzame manier om Denemarken door te rijden: niet via de snelweg, maar via de kleinere kustwegen. Telkens als we een vuurtoren zagen, gingen we daar even naar toe. En telkens als we een mooi plekje zagen, gingen we daar even picknicken. Of slapen. Of stenen zoeken. Of foto’s maken. Uitstel-gedrag om naar huis te gaan dus.
Mijn groene kussentje maakte ik lang geleden van een goede kwaliteit dekbed-stof. Die stof diende voor van alles: voor gordijnen in studentenkamers en voor randen langs picknickkleden. In mijn quilt-tijd viel het me vaak op dat er de mooiste lapjes te koop zijn, met prachtige dessins en in alle kleuren van de regenboog. Maar niet zo vaak in groen. Groen is de minst-voorkomende patchwork-lapjes-kleur. Toch is groen juist enorm belangrijk om al die bonte lapjes tot een geheel te brengen. Ook al maak je het nòg zo bont: als er een groene rand omheen komt, is het tòch een geheel.

Vlierbloesem

Een groen blogje over de regenboog (om hoop te houden), de vuurtoren (als baken in de zee van woeste golven), en een kussentje voor de zondag (om uit te rusten). Ik plak maar wat foto’s aan elkaar en wens jullie een fijne zondag toe! Als je last hebt van de regenbui(t)en: Na regen komt zonneschijn! Dat schreef vroeger de buurvrouw in m’n poëzie-album en nu kan ik even jullie buurvrouw zijn….

Vuurtoren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Een oude lappendeken mee op reis

Lappendeken bij Vaglid
Het was overweldigend mooi op de Faroër Islands. Ik maakte meer dan duizend foto’s en zou die allemaal wel willen laten zien. Maar dat wordt wat saai. En wat zou ik met die foto’s willen bereiken? Dat anderen ook zien hoe mooi het is? Ja, ik denk dat ik dat graag wil. Jullie laten meegenieten! O, die ruimte, die rust, die ruigte! O, al die plekjes waar ik mijn lappendeken aan op kan hangen! En nergens is het druk, je kunt gewoon de auto aan de kant van de weg zetten en kunt elk hek wel versieren. En dat doe ik dus graag….

Lappendeken over hek
Het is niet de meest bijzondere lappendeken die ik meehad, en jullie hebben hem ook al wel eens vaker gezien. Ik maakte er meer dan tien op deze wijze, met die grote vierkanten van 7 inch. Veel van deze dekens gaf ik weg aan familie, en daar probeerde ik ook wat van hun eigen lapjes-met-herinneringen in te verwerken. En dat blijft ook altijd leuk, al die herinneringen die aan zo’n klein lapje kleven. Maar nu was ik bezig nieuwe herinneringen te creëren, door overal foto’s te nemen van een incredible landschap.

Lappendeken bij kerkje Faroër Island
En zo hoop ik ook dat jullie deze foto’s zien: als foto’s van een prachtig land, waarbij dan telkens op een hoekje van de foto een vrolijke veelkleurige vlag wappert!

Lappendeken op Faroër island
O, we zijn op plèkjes geweest…. zò mooi! Zo fabelhaft mooi!
Fabelhaft…. dat was onze geliefde uidrukking toen we daar waren. Fabelhaft…..

Lappendeken op strand

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Op de post (voor een trip around the world)

Oude handwerkboeken
M’n shop is gister op 1 juli weer opengegaan en ik wilde op de vrijdagmiddag nog zoveel mogelijk bestelde boeken en handwerken op de post doen, zodat de mensen die toch al een tijdje op antwoord hadden moeten wachten vandaag nog hun pakketje Pagina uit oude Ariadne trui pauwensteekzouden krijgen. Dat lukte niet in alle gevallen want van sommigen had ik het adres niet vóór sluitingstijd van het postkantoor. Jammer, maar dat komt dan na het weekend. Ik was wel verrast hoeveel mailtjes en bestellingen er toch nog waren tijdens m’n vakantie (niet alle artikelen staan op deze foto). En ik vind het ook leuk hoe er enthousiasme is over-en-weer om met die oude handwerkboeken en patronen bezig te zijn. Iemand bestelde een oude Ariadne en ik mailde terug: “Dit nummer is al vaker besteld, er staat vàst iets moois in wat jullie nu weer willen maken. Die mooie witte trui in pauwensteek misschien?” Want ik blader een besteld boek of tijdschrift eerst zelf ook altijd nog even door, en m’n oog viel op dit mooie patroon. Direct al kreeg ik een mailtje terug: “Ja, het gaat inderdaad om die witte trui!” Leuk is dat.

Oude Ariadne
Van de covers van die oude Ariadne’s word je ook blij: voor velen hebben ze een hoge nostalgie-waarde en de patronen in deze oude tijdschriften zijn in veel handwerk-herinneringen nog aanwezig.Pagina uit boek narrow strip weaving
Ook het boek “Narrow strip weaving” werd besteld. Ik had die oude Afrikaanse doek die vanuit smalle strak-geweven strips is opgebouwd hier nog liggen (omdat m’n zoon net in Afrika was geweest), en gebruikte die nog even als achtergrond. Om nog even te laten zien hoe mooi die doek is. In het boek zag ik ook een plaatje wat ik hier óók nog even wil laten zien: met deze geweven banden werd ook een patchwork gemaakt volgens het patroon wat in de quilt-wereld bekend is als “Trip-around-the-world”. Leuk om te zien dat dat niet alleen kan met patchwork-lapjes, maar ook met stukjes van die geweven banden.

En verder werden drie borduurwerkjes besteld die al vanaf het begin in m’n shop staan. Leuk dat ze nu op reis gaan (niet helemaal rond de wereld, maar wel naar het buitenland). Borduurwerkjes waar ik al lang tegen heb aangekeken en nu iemand anders blij gaan maken.

Verder nog een bestelling uit Japan, maar daar ben ik nog niet aan toegekomen. Tjonge, wat véél ineens weer! En wat leuk dat zoveel mensen weer wat zien in en tussen mijn verzameling en er wat leuks mee gaan doen. Veel handwerkplezier ermee gewenst!

Oude borduurwerkjes

Lees reactie (1) of geef een reactie

Overnachting in het noorden van Denemarken

Strand bij Lonstrup
Een reis begint zodra je de huisdeur achter je dicht hebt getrokken, en niet pas als je op de plaats van bestemming bent gekomen. Eerst nog een half uur aan het begin van de rit waarin je je kunt afvragen of je het gas wel hebt uitgedaan, en als je er zeker van bent dat dat zo is, kun je gaan relaxen. Ook al moet je nòg zo ver rijden: je bent weg! Heerlijk! Maar soms valt het dan weer tegen, als je bijvoorbeeld de hele weg in de regen moet rijden. Dat overkwam ons. Acht uur lang op de snelweg in de stromende regen. En toen was het avond en moesten we ergens een slaapplek zoeken, voordat we de volgende dag zouden inchecken voor de boot. We hadden géén idee hoe we dat zouden aanpakken, maar we besloten de snelweg af te gaan en een dorpje aan de kust te zoeken, in het noorden van Denemarken. En daar wachtte ons de verrassing van die dag: de zon scheen, en was voorlopig nog niet van plan om onder te gaan! We vonden een cabin om te overnachten en gunden ons tien minuten om een tas met eten te pakken en toen liepen we snel naar het strand. Daar wilden we net zo lang blijven tot de zon in de zee zou zakken. Dus daar waren we ’s avonds om tien uur nog aan het foto’s nemen, ons verbazend over de rood-gele gloed die nog zo lang bleef.

Pier bij Lonstrup
Het was een merkwaardige gewaarwording om te merken dat die paar uur naar het noorden rijden zoveel effect heeft op de langere dag. “Merkwaardig” is ook de naam van een vereniging van kruissteek-liefhebbers. Een tijdje geleden vierde die vereniging een jubileum en kreeg iedereen een bedrukte tas. Ik vind het een fijne tas om mee te nemen. Elke tas heeft z’n eigen praktische nut voor wat je erin wilt doen. Na al die uren in de auto wilden we hier op deze kade wel een tijdje rondhangen tot het slaaptijd was, en ik begon maar vast om hetgeen ik in de gauwigheid had meegenomen naar de kade te fotograferen. Niet dat dit nu de meest boeiende foto is, maar ik moet toch ergens beginnen? En ik probeer in elk vakantie-blogje wat handwerk te stoppen. Zoals dit etuitje, wat ik steeds overal mee naar toe nam. Er zit een klein handwerkje in, om op elk gewenst moment even wat te borduren. Ik maakte het lang geleden na een tip van een handwerkjuf. Zij vertelde dat ze haar leerlingen vaak zo’n etuitje liet maken. De opdracht was om een stukje te borduren wat precies lang genoeg was voor een ritssluiting van 18 cm. En daarna maakte de juf er dan een etuitje van, met een simpel restje stof. Als de afmetingen goed zijn, is het resultaat ook goed.

Etuitje bij Lonstrup
Dat wilde ik dus ook wel eens uitproberen en voor wie ook een toepassing zoekt voor zo’n stukje borduurwerk: eerst de stof aan de onderzijde en de bovenzijde van de (open) rits naaien, en dan pas de zijkanten dichtnaaien, dan is het zò gedaan.

Zonsondergang bij Lonstrup
Eindelijk zakte de zon in het water. Goed dat we gewacht hadden om te gaan slapen, want daarna zagen we dit schouwspel geen enkele keer meer. Terwijl we zaten te kijken op een bankje, vroegen we ons af hoe het daar in die verre verte zou zijn. Eindeloze watervlakten, en daar dan ergens in die grote oceaan: een groepje eilanden. We hadden er zin in!
En nu ben ik weer terug van die verre reis en heb ik wat anders om me af te vragen: hoe ga ik dit verslag aanpakken? Ik heb nog géén idee! Ik heb zitten denken aan een eBook, om ook eens wat extra’s te doen voor m’n nieuwsbrieflezers. Maar daar gaat wel veel tijd inzitten. Zal ik dat wel wagen? Ik weet het nog niet. En ik weet ook nog niet hoe deze blogjes-met-reisverslag verder gaan uitvallen. We zullen wel zien.

Bankje strand Lonstrup

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Nog in de tas

Tassen op dek

Manden en tassen vol foto’s en verhalen heb ik, maar ze moeten nog even wachten. Vóór we op vakantie gingen, hadden we de stekker van de computer uit het stopcontact gehaald en na thuiskomst stopten we die er weer in. In de verwachting dat onze pc’s vanzelf wel weer zouden opstarten. Helaas bleek dat niet zo te zijn. De router had er geen zin meer in en er moest een nieuwe worden besteld. Hierdoor kon ik een paar dagen niet bij mijn mail en ook niet bij m’n blog. Dat kan ik pas weer sinds gisteravond en nu heb ik een flinke achterstand om in te halen. Er zijn behoorlijk wat mailtjes met vragen en bestellingen. Ik probeer de mailtjes vanmiddag te beantwoorden en indien mogelijk de bestelde artikelen vóór half zes op de post te doen. Dan worden de pakketjes hopelijk nog vóór het weekend bezorgd. Mocht de beantwoording van een mailtje wat langer duren: mijn excuus voor de vertraging, maar ik hoop iedereen zo snel mogelijk persoonlijk te antwoorden.

Bij handwerk horen ook manden! Ik hou van gevlochten manden en vind ze ook heel praktisch. Deze robuuste mand vond ik vlak voor vakantie-vertrek en hij was fijn om te gebruiken. Een aanrader voor als je ook iets zoekt wat op schommelende boten altijd rechtop blijft staan. De onderste foto nam ik na aankomst van de ferry in Denemarken. De auto’s stonden zò nauw geparkeerd in het ruim van het schip, dat aangeraden werd dat alleen de chauffeurs naar het autodek gingen. Die mochten zich dan in de auto wurmen, terwijl de andere passagiers lopend het schip af konden wandelen. Dat leek me eerst wel spannend, maar toen ik ontdekte wat een plezier-wandelingetje dat was had ik bepaald geen spijt dat ik op deze manier het schip af kon. Langs de lange kade nog even genieten. En nog even dat no-hurry-gevoel vasthouden.

Ook bij de beantwoording van alle mailtjes dus: no hurry, you hear from me!

Rieten mand bij zee

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie