Een textielkaartje


Het leven zit vol verrassingen. Onaangename en aangename. Met elkaar zitten we in de grootste verrassing die we ons tot drie maanden geleden beslist niet konden voorstellen. Nogal onaangenaam.
Er zijn ook wat meer neutrale verrassingen zoals de Hollandse plaatjes die ineens weer ‘mochten’ (dat hadden we vroeger ook niet gedacht) en de naïeve tekeningen die tijdschrift Flow populair maakte. In hun tijdschriften verwerkt de redactie veel common-sense-psychologie en dat past in een tijd waarin levenskunst weer benoemd mag worden.

Een leuke verrassing is een mooie envelop door m’n brievenbus, met een zelfgemaakte kaart. Deze kreeg ik vandaag van bloglezeres Anneke en ik ben er blij mee! Ze schreef dat ze deze speciaal voor mij maakte. Op de binnenkant van de zelfgemaakte envelop was nog de Flow-introduktie te lezen van een artikel over de minder mooie kanten van het leven. Waar haal je dan je troost vandaan? De afbeelding bij dat artikel doet vermoeden dat het een goed idee is om dan bloemen te gaan plukken. (Ik plukte toevallig gisteravond een bosje gras in de wijk, dat kan ook.)

Maar als er ècht niemand in de buurt is die je kan steunen? Dat is erg! We leven in een gekke maatschappij, met bijzonder gekke verrassingen, en ik huiver bij de gedachte aan eenzame mensen die ‘niemand in de buurt hebben die hen kan steunen’. Als dit voor u of jou geldt, en u zou mij willen mailen, doet u dat dan?

2 reacties op “Een textielkaartje”

  1. Toen wij mijn moeder nog uit het verzorgingshuis mee konden nemen voor een wandelingetje met de rolstoel (au, dit lijkt zo lang geleden) konden we haar niet blijer maken dan wat wildpluk bloemetjes of botteltjes mee te nemen en die op haar kamer in een ieniemienie vaasje neer te zetten. Dat maakte meer indruk dan het mooiste en duurste gekochte boeket.
    En jippie, vanaf volgende week donderdag mag ik elke week een klein uurtje op bezoek. Wel 1.5 meter afstand houden, of we elkaar in haar eigen kamer zien (hoe zal die eruit zien, de verzorging wordt niet geacht om te stoffen en/of uitgebloeide bloemen en planten weg te gooien) weet ik nog niet.

    1. Margriet Hof

      Wat leuk dat je dat schrijft en ik herken het helemaal. Oudere mensen zijn vaak heel blij met zelfgeplukte bloemen.
      Fijn dat je binnenkort bij je moeder op bezoek kunt, na al die weken, wat heeft het lang geduurd en wat zal dat enerverend zijn maar zò nodig! Ik wens je een goed bezoek toe!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer lezen? Wellicht is dit interessant...

Scroll naar top
Archief van de blogjes
Blogjes per week

De laatste 15 weken worden weergegeven

Blogjes per maand

2021

2020

2019

2018

2017

2016

2015

2014

2013