Archief voor augustus 2014

Archief - augustus 2014

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode augustus 2014 getoond.

 

Zonnebloemen op de grens

Geborduurd schilderij zonnebloemen

De laatste dag van augustus is een grensdag. Voor velen begint morgen het werkseizoen weer en is de zomervakantie definitief voorbij. De verandering van maand – morgen is het september – benadrukt het grens-gevoel en het afscheid nemen van de zomer. Kranten geven een terugblik op de voorbije zomer, die vooral als ‘heel heftig’ wordt gekwalificeerd. Een landelijke krant publiceerde gister op de voorpagina een fotocollage die de overrompelende nieuwsberichten illustreren: Burgeroorlog in Syrië, vluchtende mensen door oprukkende IS, oorlog tusen Hamas en Israël, Ebola-epidemie in Afrika, Vliegramp MH17 en hongersnood in Somalië en Zuid-Sudan. Niemand bleef onberoerd bij het zien van de beelden en het kennisnemen van het nieuws. Ook op andere handwerkblogs las ik soms verwijzingen naar het nieuws, waarna er toch weer verder werd geblogd over handwerk want wat kunnen we anders? En het is ook een voorrecht dat wij hier nog steeds in rust en welvaart met onze hobby bezig mogen zijn. Toch vandaag dit stukje, op de grens tussen zomer- en werkseizoen. Ik laat nog een keer het borduurwerk met ‘rouwrand’ zien. De borduurwerken op die foto kun je ook zien als ‘streep’. Het grote borduurwerk met de zonnebloemen in tapisserie hoort hier bij. Het heeft de hele zomer bij mij in de kamer gehangen, en nu plaats ik het in m’n shop. Zonnebloemen geven sinds deze zomer een associatie met een groot veld in de Oekraïne, maar alle eerdere associaties komen na verloop van tijd ook weer terug. Zoals dat zonnebloemen ook gewoon prachtig zijn om van te genieten. Geborduurd en echt. Hiermee wil ik jullie allemaal graag een goed nieuw ‘werkseizoen’ toewensen!

Zonnebloemen geborduurd en rouwrand

Lees reactie (1) of geef een reactie

Oude nummers Handwerken zonder Grenzen

Zestien keer handwerken zonder grenzen

In het honderste nummer van Handwerken zonder Grenzen (HzG) wat in 1999 verscheen, staat een terugblik op de geschiedenis. De bekende Henriëtte Beukers had al vóór de oprichting van het nieuwe tijdschrift  veel ervaring en expertise opgebouwd als hoofdredactrice bij het populaire handwerktijdschrift ‘Ariadne’. Dit bevatte voornamelijk handwerkpatronen. In 1978 kwam er een nieuw tijdschrift wat zich zou gaan richten op mensen met een verdergaande belangstelling. Besloten werd dat het nieuwe tijdschrift de volgende onderdelen zou moeten bevatten:
– werkstukken in eenvoudige en bekende technieken, met suggesties om zelf te variëren;
– werkstukken met patronen en beschrijvingen in onbekende of ingewikkelde technieken;
– achtergrondinformatie over het handwerk zelf en de makers
– handwerk uit alle mogelijke culturen;
– de geschiedenis van het handwerk;
– informatie over ontwikkelingen in het handwerk, nieuwe technieken, materialen en boeken:
– aandacht voor handwerk in aangrenzende gebieden, zoals leerwerk, verven van stoffen, werken met stro etc.

In het jubileumnummer van 1999 wordt dan geschreven dat na twintig jaar de oorspronkelijke formule nog steeds levensvatbaar is. Het basisidee achter het blad bleef vrijwel onveranderd. Ook lees ik dat de ideeën nog lang niet uitgeput waren en dat er nog zoveel leuks te maken is en nog zoveel te zeggen is over oude stukken uit musea, levende volkskunst en nieuwe ontwikkelingen. Ze wilden graag nog weer verder gaan! En nu is het weer 15 jaar later en is er al een tijdje een levendige belangstelling voor oude nummers van dit mooie tijdschrift. De individuele nummers zijn altijd met zoveel zorg samengesteld, dat ze ook jaren na datum nog steeds lezenswaardig en informatief zijn. Dit zijn voorlopig de laatste nummers die ik in mijn shop zet. Ik zeg er weer bij: bij bestelling van meerdere nummers tegelijk geef ik graag korting.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Markt in Zutphen

Kleden uit Marokko op markt in Zutphen

Als je van kleur houdt, dan kun je goed terecht op de markt in Zutphen. Er was een kraam met een ware kleurenexplosie. Daar zou m’n olifantenkussen ook goed bij passen. Ik wijk eens af van mijn gewoonte om me te beperken tot een grote en kleine foto. Want er was zòveel moois  te zien op de donderdag-markt in het leuke stadje.

Gobelinstof op marktkraam

De markt wordt gehouden tegen de achtergrond van statige huizen, waar vroeger de rijke mensen woonden, en waarin nu allerlei winkels zijn gevestigd. In die huizen vroeger en in de antiekwinkels nu horen deftige en dure schilderijen. Zo grappig om nu te zien dat er gewoon stof te koop is waarop die schilderijen zijn afgedrukt. Nota bene op straat, vóór die statige huizen. En borduren hoeft ook al niet meer: je kunt gobelin-stof kopen waarop bijvoorbeeld het nostalgische leesplankje is afgedrukt.

Winkeltje Petra Prins in Zutphen

Nadat ik genoeg over de markt had rondgezworven, ging ik nog even het winkelgebied in. Het centrum van Zutphen is een gezellige wirwar van nauwe straatjes waarin heel veel leuke winkeltjes gevestigd zijn. Hier is ook de winkel van Petra Prins, onder quilters bekend en geliefd. Ik fotografeerde mijn tas voor de etalage en ging daarna even naar binnen. Een aanrader voor iedereen die van nostalgisch quilten houdt!

Walburgkerk in Zutphen

Zutphen is een heel leuk stadje! Ik ging er een paar jaar naar de middelbare school en heb hele goede herinneringen aan de keren dat ik in het centrum rondliep. Het stadsbeeld wordt beheerst door de Walburgkerk, waar ik vroeger ook vaak in ben geweest. De toren torent overal bovenuit. Die zou ik wel weer eens willen beklimmen, maar dat deed ik nu niet want ik had met m’n zus afgesproken. (rechts op de foto)

Twee tassen aan ijzeren hek

Op het afgesproken moment en de afgesproken plek stond ik even te wachten en zag daar een mooi hek. Daar hing ik even mijn Tapisserietas aan, om te fotograferen. En daar hoorde ik achter mij de bekende stem: “Hoi!” M’n zus en ik hadden elkaar een paar maanden niet gezien en gesproken, want ze is vaak in het buitenland. Daar heeft ze ook haar eigen tas gekocht: een originele Bilum uit Papua Nieuw Guinea. Daar wil ik later nog over schrijven, want die bilums zijn uitermate bijzonder. “Eerst nog even jouw tas ook fotograferen” zei ik. Zo doen zussen nou eenmaal. Die vragen niet maar doen gewoon, en die slaan alle introdukties over ook al hebben er vele weken en vele oceanen tussen de laatste ontmoeting gezeten.

Tapisserietas en bilum tegen oude muur

En toen begon deel twee van mijn uitstapje naar Zutphen. Eerst koffie-met-taart op een leuk terras en daarna nog een paar uur bijpraten. We kozen een plekje met uitzicht op de IJssel en daar konden de zusters weer even bij elkaar zitten. Net als onze tassen! Links dus een Bilum uit de andere kant van de wereld, en rechts mijn Tapisserietas met kunstwerk van geborduurde bloemen. Beide tassen zijn heel veel werk geweest om te maken (maar niet door ons) en bepalen me er weer bij hoezeer de handvaardigheid door vrouwen over de hele wereld kunstig en kleurrijk is beoefend! Daar paste ook die eerste foto bij: de kleden op die marktkraam komen uit Marokko. Kunst en Kleur zijn universeel!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Olifanten langs de weg

Circus langs de weg

Ik ben gek op olifanten! Vooral als ik er vanaf een hek naar kan kijken. Onderweg van A (mijn woonplaats) naar Z (waar ik gister naar de markt ging) zag ik er een paar. Gewoon langs de weg, waar een circus was neergestreken. Dan rem ik, parkeer m’n auto en ga lekker even foto’s nemen. Ik stond langs de rand van een groot grasveld met op de achtergrond een monumentale kerk. Ik genoot van de ongewone aanblik. Afrikaanse dieren in Hollandse wei. Super!

Ik ben al heel lang gek op olifanten! Vooral als ik ze kan borduren. Dit kussen borduurde ik een jaar of 15 geleden. Het paroon komt uit een boek waar ik dol op ben en ik ga nog meer laten zien wat ik daar allemaal uit heb gemaakt. Vandaag deze olifanten! De foto nam ik een paar weken geleden eveneens ‘langs de weg’. Je komt dezer dagen van alles tegen ‘langs de weg’! Zelfs olifanten!

Olifantenkussen in boom

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tijd: lineair en/of cyclus

Oud borduurwerk landschap

In het westen zijn we gewend om tijd te zien als lineair. ‘Tijd’ heeft een begin en een einde. Wat je achter je laat, komt niet opnieuw terug. De geschiedenis verloopt dan langs een rechte lijn, een tijdslijn en elkaar opvolgende ontwikkelingsstadia. Ook de dag verloopt lineair, omdat de dag in de ochtend begint, de middag doorloopt en in de avond eindigt. De seizoenen en jaren verlopen op dezelfde manier. Dat mechanisme heeft zich vastgezet in ons denken.
In de oosterse manier van denken is ‘tijd’ niet alleen lineair, maar wordt ‘tijd’ gezien als een cyclus die zich telkens weer herhaalt. Eerdere zaken komen terug. De dagcyclus begint bij zonsondergang weer opnieuw. Na de winter lopen de seizoenen weer door en dit proces kent geen einde. Een klok is ook geen tijdslijn, maar een cirkel, om de eenvoudige reden dat tijd nooit stopt. Het begin is niet het begin en het einde niet het eind. Zelfs verleden, heden en toekomst doorlopen hun cyclus in een heel groot verband.

Bovenstaande gedachten komen uit een boek wat ik aan het lezen ben en dat is allemaal heelAchterkant oud borduurwerk landschapinteressant. Ik koppel die gedachten aan een borduurwerk, wat iemand veel te strak heeft uitgeknipt. Ik legde het op een groot vel A3 karton en fotografeerde zowel voor- als achterkant. De voorkant is verkleurd, maar nog steeds boeiend. De achterkant laat de heldere kleuren zien. Is het nog bruikbaar? Welke plek neemt het in in de tijd? Ook het afknippen hoort bij het tijdsbeeld. Nù zeggen we: “wie doet dat nou?” Tòen zag iemand er waarschijnlijk geen enkel probleem in. ‘Ooit’ is het met liefde en inzet gemaakt. En nù vraag ik me af: Wat zal ik er mee doen?

En na al die mijmeringen – zo aan het eind van het zomerseizoen – ligt er weer een mooie dag voor ons. Na wekenlange regen eindelijk weer even de zomerzon. Nederland, met  vrolijke akkers en vrolijke mensen en vrolijke kinderen – verheugt zich na een lange inzinking in nog een paar mooie dagen. Voordat de vakantie (voor veel anderen) definitief voorbij is en het werk-seizoen weer begint. Tijd: opvolging van seizoenen. Maar er is zéker ook voortgang en veroudering en verkleuring. De tijd gaat ergens héén!

En midden in die tijd wens ik jullie voor ‘vandaag’ een fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Internet-bruggen

Viaduct Millau

Het viaduct Millau is de grootste voertuigenbrug in de wereld, en bijna twee maal zo groot als de vroegere Europese recordhouder. Acht overspanningen, ondersteund door zeven betonnen pijlers, waarvan de hoogste 343 meter de lucht in reikt. Dat is hoger dan de Eiffeltoren. De brug ligt op 270 meter hoogte boven de rivier de Tarn, en bevat rijstroken in beide richtingen. Een spectaculaire constructie, die bijna tien jaar geleden in gebruik werd genomen. Op weg naar Spanje reden man en zoon hier een paar maanden geleden overheen, en ze hadden zich daar ook op verheugd. Nadat ze op grote hoogte deze bijzondere ervaring hadden meegemaakt, besloten ze de eerstvolgende afslag van de snelweg te nemen. Om deze en nog wat andere foto’s te kunnen maken. Want het aparte is: als je met je auto over die brug rijdt, merk je er niet eens zoveel van. Pas als je vanaf een afstandje er naar kijkt zie je hoe spectaculair het eigenlijk is.

En zo is het mijns inziens ook met internet. Ik ben nu ruim een half jaar (elke dag) aan het bloggen, en het is deel geworden van m’n dagelijkse routine. Maar als ik er nog eens (van een afstandje) over nadenk, dan is het eigenlijk toch ook spectaculair! Internet is een digitale snelweg die ook mensen verbindt. Mensen die anders nooit met elkaar in contact zouden komen, treffen elkaar nu wel via internet. Bijzonder! En we blijken heel aardig voor elkaar te kunnen zijn! Ik kreeg van een bloglezeres (die ik niet persoonlijk ken) een paar oude Spaanse textielkaarten toegestuurd, omdat zij op mijn blog had gezien dat ik die mooi vind. Mijn man had in Spanje ook een paar rokjeskaarten gekocht en daar blogde ik over. Nu kreeg ik deze van haar. Ze komen uit de zeventiger jaren, en ook hier geldt: van een (tijds)afstand zien we pas hoe mooi ze zijn!

Drie vintage textielkaarten uit Spanje

Ik vind het allemaal heel bijzonder. De tijd waarin we leven. De bruggen waarover we kunnen rijden. De contacten die we kunnen leggen. Het internet wat we kunnen gebruiken. Er is ook heel veel wat moeilijk is in onze tijd. Veel verdriet en onoplosbare problemen. Maar daarbij is het goed om ook oog te hebben voor zoveel mooie mogelijkheden die er ook zijn.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Acht keer handwerken zonder grenzen

Acht keer handwerken zonder grenzen

De oude tijdschriften van Handwerken zonder Grenzen zijn geliefd. Zelf heb ik heel lang met een briefje in m’n portemonnee gelopen waarop ik de ontbrekende nummers had genoteerd. En ik weet dat er andere vrouwen zijn die dat ook doen. Toen ik voor het eerst bij mijn handwerkvriendin op bezoek was, zag ik bij haar de complete serie van dit mooie tijdschrift in haar kast staan. Ik mocht een paar nummers lenen en daarna ging ik ze ook bij elkaar sparen. Ook toen mijn eigen serie compleet was, bleef ik oude nummers bijkopen en die ga ik nu op mijn shop zetten. Vandaag weer 8 nummers, en deze week de rest van wat ik hier heb. Bij bestelling van meerdere nummers tegelijk wil ik graag korting verlenen.

In de shop heb ik de onderwerpen die op de covers staan vermeld. Een greep hieruit: Handwerk van de Lisu uit Thailand, Verven met indigo, Noors breien met de breimachine, Holbeinwerk uit Marokko, Van alles over zijde, Kettingwisselen, Spoelloos weven, Geborduurde tulpen, Applicatiewerk van de Meo. Zulke mooie foto’s en reportages en patronen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Van warme weken naar warme deken

Bankje met gehaakte dekens

Andere jaren lukte het me om pas in oktober voor het eerst de kachel aan te doen. Dit jaar wil ik hem eind augustus al aan. Om de kilte in huis te verdrijven. Met een beetje weemoed denk ik terug aan die mooie warme weken, die helaas al weer een tijdje achter ons liggen. Op één van die mooie zomeravonden namen we een thermoskan koffie mee en gingen op een bankje een beetje mijmerend uitkijken over de weilanden. Jammer dat dat niet elke avond kan. Deze week is het in onze regio de laatste vakantie week, en hopelijk heeft iedereen toch voldoende mooie momenten gehad om op terug te kijken. En anders komen er hopelijk straks weer van die rust-momenten!

De rode omslagdoek haakte ik tien jaar geleden van allerlei restjes. Rood, paars, roze, lichtbruin: alles achter elkaar! Niet wachten tot de toer klaar is, maar middenin een nieuwe kleur beginnen geeft een nonchalant effect. De andere gehaakte deken kocht ik onafgewerkt op een rommelmarkt en is gehaakt van dikke sudanwol. Er waren zòveel onafgewerkte dikke draadjes dat het geen doen was om ze allemaal af te hechten. Daarom naaide ik er een rand omheen waar al die draadjes onder zitten.

Lees reacties (4) of geef een reactie

The story of wool

Collage foto's uit boekje the story of wool

Deze zomer bezocht ik zowel het Textielmuseum in Tilburg als het Kantmuseum in Horst. Een bezoek aan deze musea is zeer aan te bevelen voor handwerkers, omdat het zo duidelijk de achtergrond laat zien van de industrialisatie van textiel. En die tijd ligt nog maar zo kort achter ons. Het is de tijd van onze oma’s. In de negentiende eeuw kwam er een enorme ontwikkeling op gang om textiel (en ook kant) op machinale wijze te vervaardigen. Beide genoemde musea zijn ondergebracht in authentieke fabrieks-gebouwen wat de bezoeker nog dichter bij die tijd brengt. Aan de welvaart en luxe dat wij nu zo makkelijk kleding en (brei)wol kunnen kopen, is een lange weg vooraf gegaan. Deze weg wordt ook heel treffend in beeld gebracht in een bijzonder Engels boekje uit het begin van de vijftiger jaren. Het bevat heel veel foto’s die het hele proces van schaap tot eindprodukt in beeld brengen. Veel foto’s ook van de knap ontwikkelde machines, elk ontworpen voor een deel van het proces. Deze foto’s laten eigenlijk hetzelfde zien als wat je in het Textielmuseum en in het Kantmuseum te zien krijgt. Maar het leuke van dit boekje is dat de foto’s al zo oud zijn.
Het boekje (eigenlijk: de boekjes, want ik heb er ook één over The Story of Rubber)Twee boekjes story of wool and rubber hebben deel uitgemaakt van de bibliotheek van the Britisch Council. Ik maakte nogal veel foto’s van diverse bladzijden uit het boekje The Story of Wool, omdat ik die in m’n shop wilde laten zien. Van die bladzijden heb ik nu deze collage gemaakt, om ook op mijn blog te kunnen tonen. In de shop kun je ze dus groter zien, en daar ook de foto bekijken die ik maakte van de laatste bladzijde, waarin de bibliotheek-kaartjes nog zitten vastgeplakt. Het geeft zo’n tijdsbeeld!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Macramé

Zes boeken Macrame plus tas

Ze zijn weer zò leuk: die oude boekjes met macramé voorbeelden! In de zeventiger jaren werden er lampekappen, wandversieringen, hangmatten en stoelzittingen geknoopt. Maar ook veel omslagdoeken (zie op de voorkant van het vierde boek) en tassen (zesde boek) werden er van gemaakt. Opvallend vaak las ik in de inleidingen van deze boeken dat ‘macramé’ weer helemaal hip was, en dat mensen behoefte hadden aan uitleg van de technieken. Van de handwerktechnieken die nu zo populair zijn (breien, haken en borduren) worden nu volop nieuwe boeken gemaakt, maar van deze oudere technieken heb ik nog niet zoveel nieuws op de markt gezien. Des te leuker vind ik het om deze boeken nu aan te bieden. Ik verkocht er al verschillende, en vind het zelf heel leuk dat ook macramé mee-doet met de handwerk-revival. Ik heb mijn prachtige tas weer tevoorschijn gehaald die mijn handwerk-tante vroeger maakte. Keurig afgewerkt met een voering aan de binnenkant. Ik heb hem altijd leuk gevonden en ben blij dat ik hem al die jaren heb bewaard. Ik heb trouwens zelf ook nog goede herinneringen aan een paar plantenhangers die ik macrameede (?) in die goeie oude tijd. Die tijd is weliswaar voorbij, maar deze boeken zijn er nog! Ik voegde er een aantal toe aan de shop.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Gehaakte ketting

Gehaakte ketting met blauwe shawl

Deze vrolijke gehaakte ketting ‘vond’ ik ergens en ik vind hem leuk! Ik heb hem al een paar keer gedragen en krijg dan steeds de vraag: “Haakte je die zelf?” Nee dus, maar het zou natuurlijk wel kunnen. Wie weet inspiratie voor iemand.

Mijn blog is ook als een ketting waar ik van allesGehaakte ketting met witte shawl aan wil haken. De afgelopen tijd vond ik nog veel meer leuke handwerken en handwerkboeken die ik in m’n shop wil plaatsen. De komende dagen hoop ik weer wat toe te voegen.

En ik zie m’n website ook als een project wat ik telkens uit wil bouwen. Er komt telkens weer wat bij. Zo heb ik sinds vorige week een weergave van ‘populaire blogs’. Ook heb ik sinds kort de mogelijkheid tot downloads. De aanleiding daartoe was een vraag van iemand die het mannetje-vrouwtje (borduurwerkje op mijn trouwdag) wilde naborduren. En hoe toepasselijk: toen heeft mijn lieve man die download-mogelijkheid voor me gerealiseerd. De scan die je dan te zien krijgt, is wel duidelijk genoeg als voorbeeld.

Al die blogjes die ik schreef  vormen achter elkaar al een lange ketting. Deze week hoop ik dus nog meer produkten aan te haken. Goede week gewenst!

Gehaakte ketting met gekleurde shawl

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oefenlapjes in musea

Handwerkjes van vroegere opleidingen

Aan het begin van deze zomer bezocht ik de Menkemaborg in Uithuizen (Groningen), waar als onderdeel van het Quiltfestifval ook een expositie was van een uitgebreide collectie oude handwerkjes van een vroegere naailerares. Er wasMenkemaborg in Uithuizen daar een mevrouw die met heel veel liefde en deskundigheid van alles vertelde over deze oefenlapjes. Hoe op alle naaiopleidingen vroeger zeer secuur kennis werd doorgegeven en de vrouwen met grote precisie allerlei proef-werkstukken moesten maken. Ik nam me voor om deze foto nog eens op mijn blog te laten zien en nu combineer ik hem met nog andere foto’s. Ook laat ik hier een werkstuk zien van borduren op geruite stof. Het lijkt op het oefenlapje op de foto. Ik kocht dit lapje deze zomer en voegde het bij mijn verzameling. (Daar wil ik óók nog eens over schrijven….). Dit soort lapjes zijn niet heelOud oefenlapje borduren op geruite stof zeldzaam, maar wel heel mooi! Wil je er meer weten over de techniek van ‘ruit-versiering’, kijk dan in mijn shop naar een boekje wat ik daar op zette, uitgegeven door de Nederlandse Bond van Plattelandsvrouwen. Maar mijn blog verhaal gaat vandaag eerst nog verder.

 

 

Handweken in museum Hagedoornsplaatse Epe

Aan het eind van de zomer bezocht ik een museum vlakbij mijn woonplaats: HagedoornsplaatseMuseumboerderij Hagedoornsplaatse in Epe. Een leuk, klein maar zeer aktief museum, waarover ik graag een link plaats. (Omdat ze volgende week weer een leuke aktiviteit hebben die misschien nog mensen op een idee brengt.) In dit museum fotografeerde ik ook wat tentoongestelde handwerken. Zoals ik ook wel vaker heb gezien lagen hier ook de oefenlapjes van de vroegere opleidingen in verzamelmappen. Als je zo’n map doorbladert, kom je onder de indruk van de grondigheid, de deskundigheid, de accuratesse en de toewijding van die vroegere generatie. Het moest allemaal heel nauwkeurig en precies gemaakt worden.

Veel hebben we te danken aan die vorige gereratie. Sommigen van ons hebben nog moeders of tantes of oma’s die de tijd nog hebben meegemaakt waarin het handwerk een vak was, wat zorgvuldig werd onderwezen en beoefend. Zelf had ik zo’n tante die naailerares was, waardoor ik nog iets van die vroegere tijd weet. Het museum in Epe heb ik net bezocht en ik wilde er sowiso graag over schrijven, maar aanleiding tot deze blog is nu ook een post op de blog van Berthi, die regelmatig reacties ontvangt en ontving van oudere dames die de vroegere tijd nog hebben meegemaakt. Eén van deze dames is recent overleden, en wordt met ere herdacht omdat zij zoveel heeft bijgedragen aan onze kennis van die eerdere handwerktijd. Als ik in zo’n museum deze lapjes zie, denk ik altijd aan dames zoals zij (en zoals mijn tante) die bijdroegen aan onze cultuur, waarin liefde voor handwerk werd beöefend en bevorderd.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Textielkaarten handwerkende vrouwen

Twee textielkaarten handwerkende vrouwen

Dit jaar heb ik geen vakantiegroeten gekregen met mooie plaatjes van blauwe luchten uit verre landen. Maar wèl deze twee prachtige textielkaarten! Ik kreeg ze kort na elkaar, beide van blog-lezeressen die tevens vriendinnen zijn, en ik ben er heel blij mee! Niet alleen de kleurenovereenkomst is frappant, maar ook de gedrukte tekst op de achterkant van de kaart. De kaart links vermeldt: “Strickendes Mädchen auf Ofenbank”. Ik vind het een haast ontroerend plaatje: hoe het meisje daar zit op dat betegelde plekje bij de oven. De vriendin die hem stuurde is er speciaal voor op zoek gegaan en vond hem in Interlaken. De kaart rechts is gekocht in het Mauritshuis. Hij laat een schilderij zien van Gerard ter Bosch wat als titel heeft: “Handwerkende vrouw bij wieg”. Veel overeenkomsten dus in deze kaarten: de kleuren, het handwerken, vriendinnen die aan me dachten. Maar ook een groot contrast tussen die beide kaarten: het verschil in omstandigheden waarin deze vrouwen verkeerden! Het meisje is wat haveloos, de vrouw bij haar wieg straalt één en al luxe uit. Beide achtergronden zijn interessant voor handwerkliefhebbers. In onze tijd met een opleving van alles wat met handwerk te maken heeft, weten we: handwerk werd vroeger door de elite gedaan, maar ook door arme vrouwen uit noodzaak.

Lees reacties (5) of geef een reactie

Het grote kruissteekboek

Turqoise kussen tussen turqoise spulletjes

Drie keer het grote kruissteekboek met kussen

Eén van deze boeken gaat op de post, dus dit is m’n laatste kans om een foto te maken van m’n geborduurde kussen met drie boeken die opengeslagen zijn op dezelfde pagina. Deze bladzijde is heel inspirerend voor mij geweest. Ik maakte vorig jaar dit kussen uit het Grote Kruissteekboek van Ariadne, en m’n vingers jeuken alweer om een volgend project uit dit prachtige boek te maken. Het is één van m’n lievelingsboeken en zowat elke bladzijde lokt aan om iets te maken. De drie bladzijden die ik hier laat zien staan in het hoofdstuk over ‘herhaalmotiefjes’ en de effecten die je daarmee kunt behalen. Nu is één van deze boeken besteld, één exemplaar hou ik zelf, en het andere staat dus nog in m’n shop. Degene die het bestelde mailde me dat ze al veel had gehoord over dit boek, en dat vond ik leuk om te lezen. Ik ben benieuwd wat er verder in de handwerkwereld over dit boek wordt gezegd maar voeg vrijmoedig mijn eigen bijdrage daar aan toe: dit boek is prachtig en zeer inspirerend!   Het grote kruissteekboek opengeslagen

Over mijn kussen heb ik eerder geblogd, en hier kun je dat nalezen en de foto bezien.
Het boek wat nog te koop is, vind je hier
En hier vind je een blogje over de andere boeken uit de Ariadne handwerkbibliotheek.
Mocht iemand anders iets uit dit boek maken of hebben gemaakt: stuur gerust eens een foto!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Borduurwerk verzendklaar

Geborduurd schilderij in passe partout

Iemand bestelde het mooi geborduurde schilderij en vroeg (in het Engels) of ik vóór het opsturen de lijst wilde loshalen. Dat vond ik wel een leuk werkje. Er was heel wat tape gebruikt en dat mocht ik nu lostrekken om de passepartout te verwijderen. In m’n omschrijving in de shop had ik geschreven dat het passepartout wat vuil was en dat het borduurwerk Borduurwerkjes diverse rozegeschikt is om voor iets anders te gebruiken of om opnieuw ingelijst te worden. Maar als het dan daadwerkelijk besteld wordt (door iemand met een Japanse of Chinese naam) dan krijg ik er toch allerlei gedachten bij. “Wat zou ze er van maken?” Ik ben benieuwd maar ga het waarschijnlijk  nooit te weten komen. Vóórdat ik het op de post deed, legde ik er eerst zelf nog even wat roze spulletjes op die hier toevallig in de buurt lagen. Dàg mooi borduurwerk!

Voor- en achterkant borduurwerk met veel tape

Laat wat van je horen en geef een reactie

(Geborduurde) gieters

Kalenderplaten Marjolein Bastin en borduurpakketten

Het werk van Marjolein Bastin is uniek, bijzonder en tot in Amerika bekend en geliefd. In de tachtiger jaren gebruikte ik elk jaar een Libelle-agenda met haar tekeningen en ik verzamelde kalenders met mooie grote platen van haar tekeningen. Hier liggen er vier op de foto. Haar beroemde tekeningen zijn ook geschikt en geliefd om borduurpakketten van te maken en dat heeft Lanarte dan ook mooi gedaan. In zo’n pakket zit handwerklinnen en een uitgelezen kleurenselectie van dmc-garen en vooral een heel duidelijk patroon. Die grote papieren patronen zijn geschikt om opieuw te gebruiken en daar zoek ik dan ook naar, om ze op m’n shop te zetten. Wat ik daar op had, werd al besteld. Nu had ik deze week slechts korte tijd twee handwerkpakketten op de shop die ook gelijk besteld werden. Een bevestiging Geborduurd gietertjedat veel mensen daar naar op zoek zijn. Op het ene pakket (links) staat een tafereel met zinken gieter en emmer. Een zelfde soort tekening als één van mijn kalenderplaten. Wat kon en kan deze begaafde kunstenares toch prachtig gieters tekenen! Ik heb ze altijd mooi gevonden. Om nu niet alleen te schrijven over dingen die niet meer in de shop zijn (want daar heb je nu niks meer aan) wijs ik op een klein geborduurd gietertje wat daar nog wèl in staat. Hier kun je het vinden en hier schreef ik daar eerder over.

Borduurwerkje gieter op grijze gieter

Lees reacties (2) of geef een reactie

Silhouetten componisten

Geborduurde silhouetten componisten

De silhouetten van deze componisten zijn over de hele wereld bekend geworden, maar minder bekend is dat je ze ook kon borduren. Ik wist het ook niet, tot ik dit prachtige borduurwerk vond. Wat is de wereld enorm verrijkt met muziek! Ik groeide op met pianomuziek. Mijn moeder speelde Chopin en mijn vader had een inslag met jazz en componeerde zelf. Later speelde de muziek van Bach en Händel een grote rol in ons leven toen onze zoon een tijdje jongens-sopraan was op een koor wat in het hele land optredens gaf. Maar die tijd is ook weer voorbij. En zo hebben talloze mensen hun eigen associaties bij de grote componisten. Wat heeft muziek al vaak tot vervoering en verrukking en verrijking gezorgd! Deze foto plaatste ik helemaal aan het begin van mijn handwerk-website op mijn blog, en daar hebben niet zoveel mensen hem gezien want toen had ik nog wat minder bezoekers. Vandaag plaats ik deze foto opnieuw op mijn blog, maar niet meer in de shop want ik heb hem gister opgestuurd naar een koper. De liefde voor de muziek van de grote componisten wordt door heel veel anderen gedeeld en ook deze foto wilde ik nog eens delen. Een muzikale dag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tuintafel met namaak-haak-kleed

Tuintafel met plastik kleed

De tweede helft van de zomer wordt gekenmerkt door overvloedige regenval. Mijn geborduurde tuintafelkleedjes blijven derhalve binnen. Jullie weten inmiddels dat ik mijn tuintafel graag sier met die vintage-kleedjes, maar die stel ik liever niet bloot aan al die nattigheid. Toch hoef ik gedurende deze regenweken niet tegen een kale tafel aan te kijken: ik heb een plastik kleed waar ik al even dol op ben. Het doorstaat al die buien met gemak en het imitatie-haakwerk blijft mooi. Een paar minuten na deze foto regende het weer. Gauw m’n bloemen weer mee naar binnen genomen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mannetje-vrouwtje

Vrolijk gekleurde handwerkjes met gehaakte margrietjes

Temidden van kleurrijke krullen (het borduurwerkje links) en een wirwar van wegen (het borduurwerkje rechts) ligt een borduurwerkje van een mannetje en een vrouwtje. Van de handwerken op deze foto maakte ik alleen het krullen-borduurwerk en de gehaakte margrietjes. Het middelste borduurwerkje haalde ik tevoorschijn omdat het vandaag onze trouwdag is. Man en vrouw: al heel lang! We zagen elkaar voor het eerst op een plek die nog steeds bestaat: een oud Klubhuis. Daar werd dit voorjaar misschien wel voor het laatst een rommelmarkt gehouden en het leek me zo leuk om juist dáár iets ‘bijzonders’ te kopen. Dat bijzondere werd dat borduurwerk rechts op de foto, waar ik eerder over blogde. Nu dan onze trouwdag. Afgaande op de borduurwerkjes zou je zeggen dat ons huwelijk een kleurrijke bedoening is geworden. We kregen twee kinderen: een dochter en een zoon en die laatste was gisteren jarig. We hebben zo onze ‘wirwar’ gehad en onze hoogte- en dieptepunten en daarin zijn we vast niet uniek! We houden nog steeds elkaars hand vast en mogen verder gaan met onze krullen en kleurtjes. Binnenkort meer over het stramien waarop het mannetje-en-vrouwtje is geborduurd.

Mannetje vrouwtje geborduurd op stramien

Update: naar aanleiding van een reactie heb ik een download gemaakt. De eerste op deze blog! Borduurwerk Mannetje-Vrouwtje (121 downloads)

Lees reacties (4) of geef een reactie

Negentien augustus

Geborduurd kussentje beertje met schepnetje

Vijfentwintig jaar geleden werd onze zoon geboren, en vandaag bereikt hij dus een mooie leeftijd. Dit kussentje borduurde ik toen hij baby was. Z’n geborduurde naam heb ik voor de foto even weggepoetst, maar de datum laten staan: 19 augustus. Iedereen heeft zo van die data die in het geheugen zijn gegrift: geboortedata, trouwdata, of de datum van overlijden van een ouder.  De gewoonte om die data te borduren op merklappen is al oud (maar het kan ook op een kussentje, zoals hier).  En we kennen ook de aloude gewoonte van vroeger om  belangrijke data van bijvoorbeeld regerende keizers uit steen te hakken. Dan is de reikwijdte dat iedereen dat onthoudt gelijk wat groter. Ik vond de reikwijdte van dit kussentje wat vroeger op de babykamer lag wel genoeg, maar via m’n blog bepaal ik er nog wat meer mensen bij. Hallo iedereen: 19 augustus is een mooie datum! Hoop dat jullie allemaal ook blij zijn! Wij zijn het wel, met onze 25-jarige zoon!

Peutertje, begin jaren negentig

Lees reacties (2) of geef een reactie

Fruit op tafel

Fruit op tafel

Het gaat om die twee kussens achterop de foto. Wat natuurlijk moeilijk te geloven is bij al die fruit-uitbundigheid. Na ons uitstapje in Xanten, hadden we zin om nog even een Duitse supermarkt in te gaan. Die zin heb ik altijd wel als ik in Duitsland ben. Sinds de komst van de Aldi en de Lidl in ons land is de exclusiviteit om over de grens boodschappen te doen weliswaar fors verminderd, maar het blijft toch leuk om in het buurland een winkel binnen te gaan. Een paar Duitse (zure) broden gaan altijd wel in m’n karretje en ik rij ook altijd gelijk op de fruitafdeling af. En dan moet je het net treffen. Dit keer overvloedige Pflaumen maar bij thuiskomst bleken ze niet erg zoet. Dus flanste ik een snelle pie in elkaar en verwerkte daarin wat Duitse pruimen. Terug naar de kussens, die zo mooi bij het geheel kleuren. Ik kocht ze nog maar een week geleden en ben achteraf verbaasd dat ik voorafgaand aan de koop nog twijfelde. Want ik ben er nu al aan gehecht en ze blijken erg leuk om te combineren. Simpel gemaakt via de Fruit op doorstopkussendoorstop-techniek, waarbij Sudanwol is gebruikt. Om zoiets te maken heb je een speciale handwerkstof nodig waar de draden waar je onderdoor kunt rijgen wat bòven de stof liggen. Een makkelijk werkje voor kinderen of ouderen. Ik denk dat ik deze kussens nog vaak ga gebruiken in combinatie-foto’s. Nou, met voldoende vitaminen tot ons genomen, ga ik weer even aan het werk en wens ik jullie ook een goede week toe!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentje in Xanten

Kussentje bij bouwkraan Xanten

Wij maakten een uitstapje naar Xanten, en voerden daarmee een oud voornemen uit. Want bijna alle gymnasiasten in Nederland gaan vroeg of laat wel een keer op excursie naar Xanten, maar toen onze kinderen op de middelbare school waren, gingen hun klassen net niet. Dus namen we ons voor om daar nog een keer samen heen te gaan, en dat was nu. Een hele leuke bestemming, ook om nog heen te gaan boven de middelbare-school-leeftijd. We liepen rond in Romeinse gebouwen, keken naar een gladiatoren-gevecht in het amfitheater, bestudeerden de fundamenten van een geweldig groot thermen, en genoten van een wandeling op het uitgestrekte terrein waar vroeger een Romeinse stad lag. Xanten, waar dit grote archeologische park met gereconstrueerde gebouwen zich bevindt, ligt aan de monding van een zijarm in de Rijn: een gunstige plek voor een Romeinse nederzetting. Dit grote openluchtmuseum heeft heel veel te bieden, en het meest indrukwekkend daarvan was een nagebouwde ruïne-tempel (op de fundamenten van de vorige), en een gigantische overkapping en museum boven de fundamenten van de thermen. O, enHaventempel ruïne in Xanten natuurlijk ook het grote (nagebouwde) amfitheater, waar in de oudheid tienduizend mensen konden zitten. Nadat een korte voorstelling daar was afgelopen, haalde ik uit mijn rugzak een kussentje tevoorschijn. Dit kussentje maakte ik vorig jaar en nu maakte ik nog een ander voornemen waar: ik wilde het graag op een bijzondere plek fotograferen. Het motief is al oud, en ik dacht dat het wel goed tot z’n recht zou komen in een oude omgeving. Ik heb nog een paar van deze kussentjes gemaakt, waarbij ik nog wat kleurencombinaties uitprobeerde, en wie weet neem ik die ook nog wel eens mee naar Xanten. Ongeveer drie kwartier rijden vanaf Arnhem: zeer de moeite waard!

Kussentje in amfitheater Xanten

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vintage oranje wandkleed

Vintage oranje wandkleed

We hebben een gezellig weekend met onze (volwassen) kinderen en daar hoorde gisteravond ook een mini-bierproeverij bij. Eén van ons had van z’n werk een uitje gehad naar een kleine plaatselijke bierbrouwerij en kwam thuis met een tasje flesjes met exclusieve bieren. Die vroegen om een serieuze aanpak en dat deden we gisteravond. Een heleboel glazen op een tafeltje, en elk flesje verdelen over vier deelnemende glazen. Zodat je van elk flesje wat kunt proeven. Nu ben ik absoluut geen bier-kenner, maar dit vond ik toch wel erg leuk en lekker! Degene die de flesjes had gekregen, wist er nog van alles over te vertellen, wat hij onthouden had van de echte excursie. Wist niet dat er zoveel verschillen zijn. Daarna heerlijk geslapen. En daar past dit enigszins psychedelische wandkleed wel bij. Vrolijke oranje kleurtjes onderstrepen het vrolijke Vintage oranje wandkleedweekend-gevoel, waarin we een verjaardag (van de zoon) en een trouwdag (van ons) vieren. Half augustus alweer, en de gedachten gaan weer terug naar die intens beleefde dagen die we dus nu weer herdenken. Met of zonder vrolijk oranje-zonnetje: hoop dat jullie ook een fijn weekend hebben! En mocht je je vervelen: ga dan back to the seventies en naai met flanelsteek wat retro-rondjes op een linnen lap. Succes verzekerd, want het is niet moeilijk en je wordt er (ook zonder bier) heel vrolijk van!

Lees reacties (2) of geef een reactie

De heide bloeit

Lappendeken op de hei

Tussen de buien door reden we even naar de hei. Heerlijk die ruimte en rust! Op een klapstoeltje zitten, koffie drinken uit een thermoskan, beetje praten en vooral veel kijken. En vóór de volgende bui weer naar huis. Dat was gisteren. Vandaag gaan we opnieuw een uitstapje maken en voor iedereen die dat ook doet: Fijn weekend gewenst! En voor anderen die nu wel genoeg uitstapjes hebben gemaakt en misschien weer teruggekeerd zijn van vakantie: hoop dat jullie voldoende zijn uitgerust. Met of zonder kussentjes en quilts: uitstapjes zijn fijn!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude nummers Handwerken zonder grenzen

Acht oude tijdschriften Handwerken zonder grenzen

Ik ben begonnen met het toevoegen van oude nummers Handwerken zonder Grenzen aan m’n shop. Ze zijn geliefd onder verzamalaars, en ik heb er de afgelopen tijd al heel wat verkocht. Binnenkort voeg ik er nog meer toe. Bij deze eerste serie is ook het allereerste nummer van dit beroemde tijdschrift! Het tijdschrift ontstond in 1978 en bestaat nog steeds.

Lees reactie (1) of geef een reactie

“I am nobody” in het Van Gogh Museum

Drie schermen met schilderijen van Gogh
Wat zouden jullie doen, als je vanaf het Rijksmuseum naar het Van Gogh museum loopt, en je onderweg deze kleurige schermen ziet staan? En je hebt ook nog een schilderijen-tas bij je?

Tapisserietas voor scherm met bloeiende amandelboom

Vanaf het Rijksmuseum loop je over het museumplein naar het Van Gogh museum. Op een mooie dag aan het begin van de zomer liepen wij daar ook. Ik had nog een paar mooie blogjes over dit ééndaagse bezoek in m’n hoofd, en nog een paar leuke foto’s liggen. Er was net wereldkampioenschap voetbal toen wij op dit beroemde plekje in de hoofdstad waren, dus ik weet niet of die schermen daar altijd staan of alleen toen, om de massa’s die daar met elkaar de wedstrijden bekeken te beteugelen. Wij behoorden die dag tot een andere massa, namelijk degenen die vinden dat ze minstens eens in hun leven de schilderijen willen zien in het museum wat naar de beroemde schilder is vernoemd.

Tapisserietas voor scherm met schilderij-gele-huizen

Het was een prachtige dag, waarop het niet alleen mooi was om bìnnen (in die musea) te zijn, maar buiten viel er ook genoeg te zien. Deze schermen bijvoorbeeld: subliem! Ik hing mijn tapisserietas op die ik bij me had.

Grtoe kleurige schermen voor van Gogh museum

Ik blogde er eerder over en vertelde dat ik dit meesterwerk (een tapisserie-borduurwerk is toch ook een meesterwerk?) een eigen naam heb gegeven: “I am nobody“. Zo noem ik mijn tas dus mijn I-am-nobody-tas. Ik had veel plezier om mijn I-am-nobody te introduceren tot de grote meesterwerken! Nu mag de tas vandaag stralen op mijn blog en daarna moet er eigenlijk een naamsverandering komen. Heeft iemand een tip?

Lees reactie (1) of geef een reactie

Het wolkistje van Vincent van Gogh

Kaarten met afbeelding wolkistje van Gogh

Heel veel mensen zijn al geboeid door het werk en leven van Vincent van Gogh. Op de foto een proefschrift wat iemand schreef en wat hier toevallig lag. Het deed mij herinneren aan mijn voornemen om nog wat te schrijven over mijn Amsterdamse museumbezoek van een tijdje geleden. Daar zag ik zòveel, dat ik dat niet in één blogje kon verwerken. Ik  had ik wel eens wat gelezen (ook op een handwerkblog!) over het wolkistje van de beroemde schilder. Dit is een doos van rood lakwerk, waarin bolletjes wol werden bewaard die van Gogh gebruikte om kleurencombinaties uit te proberen. Zo schilderde hij bijvoorbeeld druiven, waarvoor hij vermoedelijk het bolletje paars-geel als kleurenvoorbeeld gebruikte. Net als veel anderen vind ik dat fascinerend. Ik stond een tijdje naar het kistje in een vitrine in het Van Gogh Museum te staren, en liep toen tussen de menigte (het is altijd druk daar!) naar een suppoost. Ik legde uit dat ik weliswaar de bordjes had gelezen dat je niet mocht fotograferen, maar dat ik ook geen schilderij op de foto wilde zetten, maar dat beroemde kistje. Hij zei dat hij het begreep, en dat er ook geen kaarten hiervan waren gemaakt, en dat hij een oogje zou toeknijpen en dus nam ik m’n foto. Daar was ik blij mee. Ik verheugde me al op een blogje hierover, en ging Rood lakkistje met wol van Vincent van Goghdaarna weer verder met kijken. Al kijkend en genietend kwamen we even later beneden in de museumwinkel, en daar zag ik dat er tòch kaarten waren! In de uitverkoop nog wel! Ik kocht een stapeltje en hoop daar een paar mensen mee blij te maken. Ik zet ze in m’n shop: er zijn vast anderen die dit ook prachtig vinden! En ondanks al mijn kaarten, plaats ik hier toch nog mijn eerste foto van de vitrine. Die hoort er ook bij.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boekjes van Haandarbejdets Fremmes

Vier boekjes van Haandarbejdets Fremme

Iedereen die borduurt, heeft vanzelf wel eens van de “Haandarbejdets Fremme” gehoord, en anders is dit blogje misschien de eerste keer. Deze Deense handvaardigheidsvereniging werd in 1928 opgericht ter bevordering van mooi handwerk, en heeft in Scandinavië grote bekendheid gekregen. De boekjes die ze uitgaven werden ook in andere talen vertaald en behoren nu tot geliefde verzamelaars-objecten. Sommige boekjes zijn zeldzamer dan andere, en de boekjes die ik hier laat zien behoren tot de exemplaren die je niet overal meer vindt. Twee boekjes over “Pulled Thread Work” (is daar een goede Nederlandse vertaling van?), een boekje met kruissteek-patronen.  Het boekje met Hardanger borduurpatronen (helaas beschadigd) is van een andere Deense uitgever. Hopelijk vinden ze (via m’n shop) hun weg naar verzamelaars.

In het begin van de 19e eeuw werden bijna alle borduurwerken naar Duitse voorbeelden gemaakt. Duitse uitgeverijen gaven in die tijd met de hand ingekleurde patronen van kleine romantische motieven en kleurige boeketten uit. De kwaliteit was zo goed dat kenners veronderstellen dat deze voorbeelden door echte kunstenaars werden gemaakt. De vermenigvuldiging lag in handen van kopiisten. Na verloop van tijd werden de patronen grover en slechter. Ze werden met grote steken op steeds grover stramien gemaakt en boetten op die manier aan artistieke waarde in. Daar kwam omstreeks 1870 reaktie op vanuit Deense kunstenaarskringen. De Deense voorbeelden begonnen de Duitse te verdringen. En de Deense “Haandarbejdets Fremme” die later werd opgericht werd steeds toonaangevender en heeft zeer veel betekend voor de ontwikkeling van mooi handwerk. Hun uitgaven zijn altijd op zeer hoog nivo geweest, en dat zijn ze nu nog. Later nog wat meer over de “Haandarbejdets Fremme”.

Laat wat van je horen en geef een reactie

De bessen van de Pollekamp

Tafeltje met kleedje in bos

Met een vriendin ging ik nog een keer bessen plukken bij kwekerij De Pollekamp, en omdat ik dat zo’n fijn plekje vond plaats ik hier nog maar eens een link. Het lijkt wel of ik dat vaker doe dan dat zij zelf hun website bijhouden (die is niet helemaal uptodate), maar mocht je daar naar toe willen gaan: ga er dan maar van uit dat je er geen spijt van zult hebben. Het is heerlijk plukken daar! Maar ik wil graag dat ook lezers die niet hier in de buurt wonen met plezier dit blogje lezen, dus ik geef er nog even een andere draai aan. Een paar dagen geleden maakte ik naar m’n dochter een opmerking over de bekende reclame van Hak, die  gedurende langere tijd regelmatig op tv was te zien. Steevast met dezelfde actrice, en steevast met de slotopmerking: “U moet de groe(n)ten van Hak hebben”. Bleek dat zij (van de jongere generatie) die reclame helemaal niet kende, en bekeken we samen even een youtube-filmpje. En nu zat ik daar na het bessen-plukken nog even op klapstoeltjes naast de auto uit te rusten, voordat we weer naar huis zouden gaan. “Ik heb ook nog een tafeltje in de auto” zei ik tegen de pluk-vriendin. Dat tafeltje zetten we ook nog even neer. En een kleedje bleek ik warempel ook nog te hebben. Kijk: helemaal echt! Het zou zò in een reclame kunnen! “U moet de bessen van de Pollekamp hebben!”

(PS het kleedje komt t.z.t. in m’n shop)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patchwork van tapijt

Tapijt patchwork achter kledingdisplay

Aan het begin van de zomer trof ik in een landelijk bekende keten een hoek met kleurrijke kleding die mij nogal aansprak. Reklame maken doe ik niet, maar bij toeval zijn op de foto nog enkele letters te lezen. Ik kocht een jurk en die heb ik geregeld aan. Zò kleurig! Zò vrolijk! En ik zie deze zomer ook heel veel anderen met ‘dit merk’ rondlopen. Iedereen vrolijk! Terwijl ik daar in die vrolijke hoek rondkeek om mijn keuze te bepalen, zag ik nog wat anders: een achterwand met een patchwork van tapijt! Zoiets had ik nog niet eerder gezien. Het was ècht tapijt en was met nietjes vastgewerkt. Ik ging op zoek naar een verkoopster om te vragen of ik er een foto van mocht maken. “De kleding in de winkel mag niet gefotografeerd worden” zei ze. “Maar het gaat mij om het leuke achterwandje” zei ik, en toen mocht het. Terwijl zij erbij bleef staan. Dat vind ik juist zo leuk! Zo blijft fotografen nog een beetje avontuurlijk. Ik vind dat patchwork zelf prachtig en maak nu plannen voor de winter. Als m’n zomerjurk weer in de kast hangt wil ik óók wel tegen zo’n achterwandje aankijken….

Lees reactie (1) of geef een reactie

Omhaakte kledinghangers

Vier omhaakte kledinghangers

Op één van die warme dagen in juli, bracht ik een bezoekje aan m’n moeder en nam mijn nieuwe  kledinghangers mee .”Kijk mam, dit zie je nu ook weer!” Ik haalde gelijk even één van haar eigen hangers van de kapstok, voor de foto. Dit soort hangers heb ik altijd al gezien in m’n ouderlijk huis en ik vond het leuk om te merken dat ze sinds vorig jaar weer hip zijn.
“O, die zijn zo handig!” reageerde m’n moeder verrast. “Vooral voor zijden bloezes, want die glijden er anders gelijk weer vanaf, maar door het haakwerk blijven ze beter hangen.”

Ik laat hier mijn drie roze exemplaren zien, die ik (vanwege de warmte)  gewoon maar even bij mijn moeder buiten op de grond legde.  Als ik weg moest, had ik de afgelopen tijd vaak een klein bolletje roze wol en een haaknaald bij me. Voor de momenten dat ik alleen maar iets simpels wilde doen om me even te ontspannen. Bij de kapper (1e foto), in de trein (2e foto). En zelfs halverwege een lange tandarts-behandeling (3e foto). Ik vroeg gewoon of ik even overeind mocht, want ik moest even bijkomen. Een klein stukje haken en ik kon weer verder. Haken is super-ontspannend en het resultaat super-handig!

Drie keer haakwerkje op aparte plekken

Wil je nog verdere inspiratie om zelf houten kledinghangers om te haken: kijk dan eens op de blog van Claire. Zij maakte ze heel kleurrijk en geeft een tutorial.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vier seizoenen

Vier seizoenen geborduurde tafereeltjes Slowakije

Het voelt al weer zo anders nu het augustus is. Alsof de zomer grotendeels voorbij is. De seizoenen hebben altijd al mensen aangezet om de tijd en het weer te benutten. Individueel (“nù de was buiten ophangen, want dan is hij zò droog”) en collectief: van zaaien en oogsten tot en met zwarte zaterdagen op Franse snelwegen. We léven gewoon met de seizoenen en zouden ook niet anders kunnen en willen. Toch werd ik een beetje melancholiek toen ik deze schilderijtjes weer zag. Met name het winter-tafereeltje. Ik kan me toch niet goed voorstellen dat er straks weer sneeuw ligt.

Nog wat over deze borduurwerkjes: ze zijn in Slowakije gemaakt. Er zit een sticker achterop die dat vermeldt. Ze zijn erg mooi afgewerkt (met een passepartout en in linnen lijst) en ook heel mooi geborduurd. Ik blogde er eerder over Uitsnede geborduurd schilderijtje zomer in Slowakijemaar toen vergat ik ze daarna in de shop te plaatsen. Dat heb ik nu wel gedaan. Op de sticker achterop staat nog een mooie uitdrukking: Embroidery authorship.

En wat betreft het zomer-seizoen: ik ga vandaag nog een keer blauwe bessen plukken. Want m’n diepvries is nog niet vol en de zomer is ook bedoeld om voldoende fruit-voorraad aan te leggen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Als mich eine Biene gestochen

Detail geborduurd schilderij fruit bij vaas

“Als mich eine Biene gestochen….” Die regel is op een geborduurd schilderij te lezen en ik vroeg me af waar het vandaan kwam. Het is geborduurd op een mooi schilderij wat ik  eerder liet zien. In de examentijd in juni schreef ik in een blogje dat je in plaats van echte bloemen misschien ook wel geborduurde bloemen zou kunnen geven aan iemand die geslaagd is en een diploma ontvangt. Dit schilderij zou daarvoor wel geschikt zijn. Nu is het augustus (bijen- en wespentijd) en zocht ik eens op waar die tekst over die Biene (bij) vandaan komt. Ik  vond dit gedichtje:

Als mich eine Biene gestochen, Detail geborduurd schilderij bladmuziek en bloemen
Da schwoll die Hand davon auf:
Die Mutter als linderndes Mittel
Legt' kühle Erde darauf.

Mein wundes Herz ist gebrochen,
Die Qualen hören nicht auf:
O Mutter, als linderndes Mittel --
Leg' kühle Erde darauf!

Het gaat dus over een bijensteek en een opgezwollen hand, waar een zorgzame moeder koele aarde oplegt. Hà: daar kan ik over meepraten! Want ik heb ook een moeder die mij geleerd heeft dat ‘leem’ (geneeskrachtige aarde) de eigenschap heeft om gif en verontreinigingen dóór de huid heen uit het lichaam te trekken. Ik heb het al vaker met succes toegepast.

Maar dan het volgende couplet uit dit Duitse gedichtje. Dat gaat over een gebroken hart. Ach, dat is ernstig. De dichter of dichteres verlangt naar een moeder die dáár ook koele aarde op wil leggen. Nou wil ik m’n verhaal niet te lang maken, maar dit alleen als aanleiding nemen om jullie te melden dat mijn lieve man vanmorgen weer naar zijn werk is gegaan. Niet met een gebroken hart (zoals in het gedichtje) maar met een behandeld hart. Hij doet het nog lekker rustig aan, werkt eerstGeborduurd schilderij vaas met bloemen en passepartout alleen halve dagen, en is (na een hartoperatie) goed aan het herstellen. Het ging niet allemaal vanzelf, maar ik vind het toch fijn om dit even te melden. Vanwege het meeleven op de achtergrond. En omdat sommigen misschien wel benieuwd waren hoe het gaat.

Terug naar het schilderij: het staat in m’n shop. Het is niet zo duur want de lijst is wat vuil en verdient een opknapbeurt. Ach ja, dat is ook wel een mooie gedachte: soms verdienen wij mensen ook een ‘opknapbeurt’! Tenslotte: ik hoop dat jullie in deze augustusmaand niet door bijen of wespen worden gestoken!

Update: dit schilderij is verkocht

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bijzondere kussens

Vijf kussens uit Marokko en Nepal

De hele zomer geniet ik van deze vijf bijzondere kussens die ik hier heb liggen. Er hoort ook een bijzonder verhaal bij en dat wil ik nu graag vertellen. Dit voorjaar maakten mijn man en zoon een roadtrip naar Gibraltar en vandaar staken ze over naar Marokko. Daar vertelde ik hier over, maar ik was toen nog niet uitverteld. Bij thuiskomst kreeg ik ook de foto’s te zien van waar de kussens waren gekocht, want inmiddels weet m’n man wel dat ik er van hou om ook de plekjes te zien waar handwerk wordt gemaakt of verkocht. Dus had hij deze foto voor me genomen, die ik aandachtig bestudeerde:

Kussens in winkeltje in Marokko

“O, die groene had ik ook wel willen hebben!” zei ik. “Jij bent me er ook één, zei hij. Maar eigenlijk wist ik wel hoe je bent, en daarom had ik expres alles wat ik niet ging kopen een beetje naar achter geschoven. Zodat je vooral het oranje en gele kussen-overtrek zou zien, want die had ik voor je uitgezocht!” En natuurlijk was ik daar ook heel blij mee, en probeerde niet verder te zeuren over het groene exemplaar op de foto. (“Groen zie je niet zo vaak, dacht ik nog af en toe in mezelf. En het combineert zo lekker.”)
Toen gingen we een paar dagen later samen naar een Pinkstermarkt (daar blogde ik hier over). Tot mijn verrassing stond ik ineens voor een kraam die óók dit soort handwerk verkocht. En ze hadden groene kussens! In plaats van duizend kilometer verderop lagen die kussens nu zomaar daar, een paar honderd meter van mijn ouderlijk huis! Dat is wel heel frappant! De mensen achter de kraam die ze verkochten, hebben deze kussens óók zelf geïmporteerd. Niet uit Marokko maar uit Nepal. En het is ook leuk om de verschillen te zien: in Marokko gebruikten ze veel gouddraad, in Nepal niet.

Ik kocht nog twee groene kussens bij en kijk er de hele zomer al met plezier naar. Laatst namen we ze op een avond mee in de auto voor een ritje naar een kopje-koffie-in-het-bos. Zo zag dat eruit:

Vijf kussens uit Marokko en Nepal

Lees reacties (4) of geef een reactie

Boekenlegger met koolmeesjes

Boekenlegger geborduurd koolmeesjes

De koolmeesjes  hebben zich de afgelopen maanden uit de naad gewerkt (dat wil zeggen: uit de veren gewerkt….) om hun jongen te voeden. In onze tuin zagen we ze dag-aan-dag bezig om heen en weer te vliegen met insecten voor het jonge grut. Na al dat gevlieg zien de koolmeesjes-ouders er nu verlept en verfrommeld uit, terwijl de jongen fladderend floreren. De koolmeesjes op deze boekenlegger hebben Boekenlegger geborduurd door Tesselschadegeen last van seizoenswisselingen. Ze sieren al een half jaar een boekenlegger die ik kocht bij Tesselschade. Dit is een oude organisatie die via verkoop van prachtig handwerk andere vrouwen wil helpen. Na aankoop gaf ik het borduurwerkje weer aan iemand kado. Niet zomaar iemand: m’n moeder. Hier ligt de boekenlegger op haar tafeltje. Vandaag ga ik weer bij haar op bezoek. Fijne zondag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tapisserie-kussens tussen Afrika-souvenirs

Muur met Afrika spullen

Vorig jaar maakten man, zoon en dochter een reis door Tanzania. Ik bleef thuis en hing de hele muur vol met Afrika-spullen, want die spaar ik al m’n hele leven. Het begon allemaal met dat leuke kleine ronde mandje wat ik als kind van m’n oma kreeg. Dat heeft zo’n indruk op me gemaakt als kind dat ik het altijd bewaarde. Toen het reisgezelschap weer thuiskwam, kon ik er nog wat souvenirs bijhangen. De leuke tas (achter de groene vaas) kreeg ik van m’n dochter en heb ik deze zomer al veel gebruikt. De twee kussens op de foto maakte ik zelf. De patronen komen uit het boek “Etnische motieven in tapisserie.” Dat is altijd al m’n favoriete borduurboek geweest, en nu ben ik opnieuw bezig om daar iets uit te maken. Ik hou van die Afrikaanse aarde-kleuren!
Afrika-souvenirs

Lees reacties (2) of geef een reactie

Florentijns borduurwerk

Bankje met Florentijns bordurwerk in Fundatie Zwolle

Musea hebben soms de service om foto’s van hun topstukken op hun website te plaatsen, zodat de bezoeker van te voren kan wet wat er te zien is, of achteraf nog eens kan bekijken wat er te zien was. Ik heb het zojuist nog even nagekeken bij de website van de Fundatie in Zwolle, maar nee, dit topstuk hebben ze overgeslagen. Dus presenteer ik deze foto maar eens. Enkele jaren geleden zag ik dit bankje in Kasteel Nijenhuis, waar tijdelijk veel kunst was ondergebracht omdat de Fundatie in Zwolle aan het verbouwen was. Toen die verbouwing klaar was, gingen we daar ook eens kijken. Het bankje stond nu in een donker hoekje, in een totaal sfeerloze ruimte en kwam absoluut niet tot z’n recht. Toch voelde het als een blij weerzien: Hà, daar is het mooie bankje weer! Geduldig wachtte ik tot de stroom bezoekers eindelijk even opdroogde, zodat ik een snelle foto kon nemen. BiBoek Tapisseriej deze raad ik het museum aan om zelf een betere foto te nemen en die online te zetten. Want het is mijns inziens een topstuk wat de nodige aandacht verdient. Niet alleen van die stroom bezoekers (wel frappant overigens), maar ook online! Ik geef vandaag vast een voorzet met deze foto. Want ik zie dit bankje als als voorbeeld van misschien wel ongeëvenaard Florentijns borduurwerk. Ik voeg vandaag een boek toe in mijn shop waarin dit borduurwerk één van de populairste vormen van tapisserie wordt genoemd. “Door de lengte van de steken te variëren, ontstaan golflijnen met spitse toppen. Elke rij volgt de vorige. Een extra effect wordt verkregen door dicht bij elkaar liggende tinten van één of twee kleuren te gebruiken.” Dit soort boeken zijn leuk om zelf wat bijzondere steken uit te proberen, maar ook om het prachtige borduurwerk wat nog bewaard is uit vroeger eeuwen naar waarde te schatten.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bloeiende bloemen

Bloeiende Datura in theetuin

Een theetuin aan de rand van een weiland: dat is wel het allermooiste plekje om met twee andere vrouwen thee te drinken. We hadden het er wel een jaar over gehad dat we dat ‘nog een keer’ wilden doen, en nu kwam het er eindelijk van. De vorige keer dat we het probeerden, werden de hekken nèt voor onze neus gesloten (“sorry, komt u een andere keer nog eens terug?”). Dit keer waren we het hek nèt door toen het begon te regenen. Gelukkig konden we ook binnen zitten, en gelukkig kon ik nog wel even wat foto’s nemen. En zo konden we toch nog genieten van ons uitje. Ik wilde de foto’s zò nemen dat te zien is dat dit idyllische plekje aan de rand van een weiland ligt. Dat geeft de ruimtelijke beleving die haastPatroon geborduurde bloemen zuid-Europees aandoet. Zo bijzonder! Je wilt de uren op zo’n mooi plekje graag ‘vasthouden’ en ik was ook heus niet de enige die daar met fototoestel rondloopt. Een andere manier om de bloemenpracht ‘vast te houden’ is via borduren. Geborduurde bloemen hebben een eigen charme! Ik ben bezig met wat handwerkboeken op de shop te zetten, en daar zitten ook mooie patronenboeken bij. Een goede manier om de blijdschap van een bloemen-zomer heel lang vast te houden.

Tuinvaas -in-theetuin

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerkboeken

Zestien handwerkboeken

Bezig met het toevoegen van handwerkboeken. Er is zoveel moois op handwerkgebied!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Flow rozen om te borduren

Stramien voor geborduurd kussen en foto in Flow

Het tijdschrift Flow heeft veel bijgedragen aan de populariteit van borduurwerk. Met name de geborduurde rozen-kussens zijn weer helemaal terug-van-weggeweest. Nu schreef ik al eerder dat ze eigenlijk nooit helemáál weg zijn geweest, want in handwerkwinkels de afgelopen decennia bleven de kant-en-klare pakketten om zelf zo’n kussen te maken altijd wel voorradig. Ze werden meestal gekocht door wat oudere dames, maar nu vindt ook de jongere generatie het weer leuk om dit soort borduurwerk in huis te hebben. Vintage-kussens zijn populair, vooral dus door de Flow-invloed, maar het is nog steeds leuk om zelf zo’n kussen te maken. Ik deed het in mijn tienertijd meerdere keren en zou zò zin Voorbedrukt stramien roos en afbeeldinghebben om opnieuw aan zo’n project te beginnen. Toch plaats ik dit zelf-maak-pakket in m’n shop. (ik heb zelf natuurlijk genoeg anders….) Het is een compleet pakket, met genoeg wol om gelijk te beginnen. Ik denk dat de eerste koopster heel lang getwijfeld heeft of ze hieraan zou beginnen, want het bijbehorende plaatje is nogal gekreukt. Ze heeft het misschien heel vaak in en uit de verpakking gehaald. Uiteindelijk deed ze er toch afstand van en nu kan ik het hier aanbieden. Simplify your life: bestel je borduurwerk bij mij!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tweedehands handwerkboeken

Twaalf tweedehands handwerkboeken

Diverse tweedehands handwerkboeken toegevoegd in de shop! De meeste boeken komen uit de zeventiger of tachtiger jaren. Na een tijdje vergetelheid zijn ze nu weer bruikbaar. En nog steeds zijn ze een bron van informatie en instructie bij leuke hobby’s. Zoals het leuke kleine boekje “Ruit – Streep – Stip”. Dit werd uitgegeven door de Nederlandse Bond van Plattelandsvrouwen. In de inleiding schrijft ‘de presidente’ (van de bond): Diverse tweedehands handwerkboeken“Door de groeiende belangstelling voor ruit-streep-stip verandering heeft de landelijke bond besloten tot het uitgeven van een boekje. In dit boekje staan voorbeelden om na te werken, maar veel belangrijker is met deze voorbeelden te komen tot eigen ideeën en ontwerpen.” En dat is nou precies wat in onze tijd weer helemaal actueel is!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Houten naaidozen en houten haaknaalden

Houten naaidozen

Dertig of veertig blogjes geleden (wat gaat dat snel als je elke dag blogt!) liet ik een foto zien van wat smyrna-naalden. Als je iets mooi vindt, dan wordt het haast vanzelf een verzameling. Net als m’n houten opbergdozen: ik had er eerst een paar maar het jongt vanzelf aan. Ik plaatste al eerder een paar smyrna-naalden in m’n shop en had daar niet zulke hoge verwachtingen van dat iemand dat zou bestellen. Toch zijn ze inmiddels al over de post naar nieuwe eigenaren gegaan, net als de wolsnijdersmolentjes. Nu dacht ik zo dat er waarschijnlijkSmyrna haaknaalden en patroonraderwieltjes ook wel mensen zijn die het makkelijk vinden om zoiets per post te bestellen. Als je bijvoorbeeld ver van een handwerkwinkel woont of je bent niet zo makkelijk ‘ter been’. Dus ik plaats weer twee nieuwe mooie houten smyrna-naalden in m’n shop, voor misschien weer andere gegadigden. Tenslotte hoeft m’n verzameling nou ook weer niet zo groot te worden. Verder ben ik bezig met het toevoegen van handwerkboeken. Deze smyrnanaalden vormen een leuke onderbreking in de shop.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geborduurde kussentjes

Geborduurde kussentjes Nijntje en Jan de tuinman

Een zomerwerkje: wat groezelige oude kussentjes leeghalen en wassen. We hebben zulk lekker weer en dan is alles wat je wast  ook weer snel droog. Ik pas ik er altijd wel voor op dat ik handwerk nooit in direct zonlicht te drogen leg: altijd in de schaduw. Maar m’n voorzichtigheid heeft me toch niet geholpen in het voorkomen van het doorlopen van de kleuren. Ik gebruikte een lauw sopje, waste op de hand, maar vooral zwart kan dan gelijk wat kleur afgeven en ‘doorlopen’. Jan-de-tuinman bleef daarom op het droge en wilde niet meer in bad. Nu is dus alleen de oude Nijntje wat verkleurd. Ik denk niet dat onze kinderen het erg vinden. Het is al zò lang geleden dat ze hiermee speelden. Dus dienen deze handwerkjes nog slechts één doel: het doorgeven van de tip om op te passen met het wassen van een handwerk, vooral als er zwart in zit.

Update: die laatste opmerking was eigenlijk geen echte ‘tip’, maar een echte tip is wel te vinden bij de reacties bij dit blogje.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Een studie uit louter nieuwsgierigheid

Boek Rousseau met geborduurd madeliefje

De natuur is een onuitputtelijke bron van inspiratie is voor talloze kunstenaars. We zien afbeeldingen van bloemen op ontelbaar veel schilderijen en tekeningen, maar ook in de handwerkwereld in bijvoorbeeld borduurwerken. Eén van de meest beroemde botanische tekenaars was J.P. Redouté, bekend van onder andere zijn fantastische afbeeldingen van rozen. Maar ook een zeer invloedrijk filosoof was in zijn tijd gegrepen door de natuur. Jean Jacques Rousseau  besteedde zijn laatste levensjaren aan de studie van de botanie, een onderwerp dat hem zijn hele leven al geboeid en aangetrokken had. Hij maakte een gedetailleerde studie van elke plant op het eilandje Saint Pierre in het Bielermeer in Zwitserland. Bij zijn terugkeer naar Parijs schreef hij zijn beroemde Lettres Elémentaires sur la Botanique, die vervolgens in vele talen vertaald werden.
In 1805, na zijn dood, werden deze brieven opnieuw gepubliceerd, maar dit keer kreeg de befaamde bloemenschilder Redouté de opdracht om het werk te illustreren. Ik las een gedeelte uit dit boek (opnieuw uitgegeven in 1979) en genoot van de uiterst verfijnde illustraties van vele bekende bloemetjes. Neem nou het madeliefje. Zo gewoon dat we er niet meer bij stilstaan. Maar als je de lyrische beschrijving van Rousseau hebt gelezen en de prachtige illustratie van Redouté hebt gezien, dan kijk je er weer met frisse ogen naar. Ik citeer van pag. 88:

Omslag boek Botanie Rousseau

Botanie – een studie uit louter nieuwsgierigheid

Neemt u eens een van die kleine bloempjes die in dit jaargetijde de weiden bezaaien en die wij in de wandeling Meizoentjes, Maagdeliefjes of gewoon Madeliefjes noemen. Bekijk het goed; want ik ben er zeker van dat u verrast zult zijn wanneer ik u zeg dat dit uiterlijk zo kleine en lieve bloempje in werkelijheid samengesteld is uit twee à driehonderd geheel complete bloempjes, dat wil zeggen elk met eigen kroon, vruchtbeginsel, stamper, meeldraden, vrucht, in een woord even volmaakt in z’n soort als de bloem van een Hyacinth of een Lelie. Elk van die blaadjes, van boven wit van onderen rose, die als een krant om het Madeliefje heen staan en die u niet anders voorkomen dan kleine kroonblaadjes, is in werkelijkheid een echt bloempje, en al die kleine, gele steeltjes die u in het midden ziet en die u aanvankelijk wellicht voor meeldraden gehouden hebt, zijn ook weer evenzovele bloempjes. Waren uw vingers reeds geoefend in botanische ontleding en ware u gewapend met een goede loep en veel gedult, zo zou ik u door uw eigen ogen van deze waarheid kunnen overtuigen, maar voor het ogenblik dient u, alstublieft, te beginnen mij op m’n woord te geloven om zo uw aandacht niet te verspillen aan nietigheden. Maar om u dan tenminste toch op weg te helpen, dient u een van de witte blaadjes uit de krans te trekken: aanvankelijk zult u denken dat het van onder tot boven plat is: maar kijkt u dan eens goed naar het uiteinde dat aan de bloemen verbonden was, dan zult u zien dat dit einde niet plat is, maar rond en hol in de vorm van een buisje en dat uit dit buisje een draadje steekt met twee spruitsels; dat draadje is de gevorkte stamper van dit bloempje dat, zoals u ziet, allleen aan de bovenzijde plat is.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Rode omslagdoek

Rode gehaakte omslagdoek

In veel delen van het land gold code geel of code oranje voor extreem weer. Bij ons (in het midden van het land) bleef het bij een enkele bui en was er zelfs ruimte voor een avondwandelingetje in de velden. Zo mooi als de avond daalt na een warme dag. Ik had m’n omslagdoek wel bij me, maar niet nodig. Het is een fijne sjaal die ik al talloze malen om me heen heb geslagen. Ik haakte hem lang voordat haken in de mode kwam, en gebruikte  alle restjes garen die ik toen had. Gewoon streepjes haken met stokjes (vaktaal!). Als een kleurtje op was, dan vond ik het niet erg als dat midden in een toer was, en door al die afwisselingen wordt het knaleffect nog vergroot. Code rood zeg maar.

Tip: als je ook zo’n sjaal wilt haken van restjes, hou dan wat rode wol apart voor de rand. Want dat is wel mooier om in één kleur te doen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Contouren bloem

Contouren etnische bloem op grof stramien

Het kan niet altijd netjes zijn hè? Beetje rommel hoort er ook bij. Zò lag mijn handwerk de afgelopen dagen op een tafel, temidden van nog veel meer spulletjes. En daar nam ik dan ook maar eens een foto van. Ik heb inmiddels al heel veel andere handwerksters aangeraden om af en toe een foto te maken van het handwerk waar zij mee bezig zijn. Vooral als het een groot werk is, is het leuk om na voltooiing ook nog te kunnen terugkijken op het proces. Het handwerk op het tafeltje naast je, of het handwerk op vakantie, of het handwerk naast het boek wat je aan het lezen bent. Voor een ander minder interessant, maar voor jezelf geven die foto’s na een jaar of langer een leuke “o ja!”-herinnering. Dus bij deze ook de tip aan iedereen: vergeet niet af en toe een foto van je handwerkproject te maken!

“Het kan niet altijd netjes zijn hè?” zo begon ik dit blogje. Nee, maar àl te slordig hoeft nou ook weer niet. Ik borduurde de contouren van deze bloem de afgelopen dagen waarbij ik alleen het uitgescheurde plaatje van een oude Ariadne-bladzijde als voorbeeld had. Op de foto ligt het linksboven. Dat was soms wel lastig, en vergde wat nauwkeurig kijken en tellen. En wat gebeurt me nu? Ik ben bezig om mijn verzameling handwerk-tijdschriften door te kijken en vind eenzelfde patroon! Nèt nu ik klaar ben met tellen. OK, ik kan toch wel eens wat netter worden….

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurde kleedjes op de tuintafel

Bosbessenpannekoek op tuintafelkleedjes

Zijn er nog wel mensen thuis? In mijn straatje is nog niemand op vakantie maar verder is het overal wel wat rustiger. Ook op m’n blog voor wat betreft bezoekers, maar ik vind het zelf wel leuk om gewoon door te bloggen. Vooral in de zomer is er elke dag zoveel moois om over te schrijven: zonovergoten ziet alles er prachtig uit! Zoals deze tuintafelkleedjes, waar ik zuinig op ben. Ik zou niet durven om daar een bosbessenpannekoek op te laten staan. Alleen voor de foto even, en daarna haalde ik de kleedjes weg. Hieronder lag nog een oud kleedje waar ik minder zuinig op ben, en daar rolde helaas toch een bosbesje op. Gelijk het kleedje onder de kraan en dan zie je de vlek verkleuren maar niet weggaan. Bosbessenvlekken gaan gewoon nóóit meer weg. Wij wel? Weet nog niet. Voorlopig vinden we het best zo thuis. Heerlijk genieten van thuiszijn. Daarbij merk ik dat ik een beetje lui ben geworden: al m’n voornemens om voor jullie ook nog wat van dit soort kleedjes op m’n shop te zetten, zijn nog steeds niet uitgevoerd. Net als de stapel boeken die hier klaarligt om te fotograferen. Komt allemaal nog wel. Ik heb ook een beetje vakantie, en geniet van de zon en de mooie dingen. Hopelijk jullie ook!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Mooi vluchtplekje

Tasjes-tegen-boomstam

Af en toe is er hier zo’n herrie, dat er maar één ding opzit: vluchten! Ik krijg wel eens terugkoppeling van bloglezers die denken dat ik alleen maar vrolijke dingen doe en vrolijke uitstapjes beleef, en ook de blogjes die ik dadelijk wil schrijven gaan heel vrolijk worden. En daarom schrijf ik er nu maar eens expliciet bij dat de aanleiding tot dit uitstapje minder vrolijk was: ik moest vluchten voor de herrie. Die begon al om kwart voor acht, en wordt op regelmatige basis veroorzaakt door de achterbuurman (een bedrijf), en uit ervaring weet ik dat het lawaai ongeveer 5 uur duurt. Zucht, weer een mooie zomerdag verpest (denk ik dan in mijn boosheid). Het lawaai bedraagt ongeveer duizend decibel en is niet te harden. Ik besloot naar het andere uiterste van de misere te fietsen: een paleis! Een half uur fietsen bij mij vandaan staat een heus paleis wat nu een prachtig museum is en daar zat ik ruim een uur vóór openingstijd geduldig te wachten tot ik er in zou mogen. Lekker met m’n thermoskannetje koffie op een boomstam inTwee tasjes aan hek het paleispark naast de ingang. “Blijft u maar rustig zitten mevrouw”, zei een wandelaar die zag dat ik aanstalten maakte om vast op te ruimen. “Ze doen de deuren pas open als de klok luidt” Dus bleef ik nog even zitten en kwam op het idee nog een (overstraalde) foto te maken van m’n tasjes.

En toen, precies toen de klok luidde en ik naar de ingang wilde gaan, ging m’n mobiel. Wordt vervolgd.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Bloemenpaleis

Bloemen aan plafond op paleis het Loo

Paleis het Loo is deze zomer een Bloemenpaleis! Je waant je direct een prinses als je daar rondloopt. Het is allemaal pracht en praal, maar op zo’n manier tentoongesteld dat je er als bezoeker ook echt deel van kunt uitmaken. Ik bof natuurlijk met zo’n prachtig paleis in mijn stad, maar alle andere duizenden bezoekers boffen ook want het is echt een prachtige plek om naar toe te gaan. Sinds een paar jaar waait er een frisse wind door de oude paleiskamers en wordt er heel veel gedaan om deze mooie plek steeds aantrekkelijk te maken voor bezoekers. Er zijn een paar keer per jaar extra tentoonstellingen (dit keer over Grace Kelly), en er worden voortdurend nieuwe dingen verzonnen om ook terugkerende bezoekers telkens te verrassen. Deze zomer is het paleis een Bloemenpaleis en daar hadden ze ook speciale ansichtkaarten van gemaakt, om deze opstelling te promoten. Ik had een tijd geleden zo’n kaart aan m’n dochter gestuurd en wat gebeurde er nu? Ze belde om precies één minuut voor tien! Ik zat in het park naast de ingang te wachten toen ze belde en zei dat ze wel mee wilde. Dus besloot ik weer naar huis te fietsen en haar een paar uur later van de trein te halen, en daarna konden we samen nog een keer naar de ingang. En o: wat was het prachtig! Bloemenpaleis met bloementuin! De bloemen hingen nu zelfs van het plafond!

Bloemen in schouw op paleis het Loo

Laat wat van je horen en geef een reactie

On top of the world

Uitzicht vanaf het dak paleis het Loo

De paleistuinen van paleis het Loo worden classisistisch genoemd: vakverdelingen afgezet met buxushagen. Door ziekte in die hagen zijn ze alles aan het vervangen en dat doen ze op zo’n manier dat het grote bewondering afdwingt. De verschillen tussen de ene kant die al gedaan is, en de andere kant zijn wel te zien, maar het hele feestelijke gebeuren om daar te lopen wordt niet verstoord. Achter de tuinen ligt de Koninklijke Houtvesterij, onderdeel van de kroondomeinen. Dat was vroeger geliefd jachtterrein van de koninklijke familie. Hoe dat allemaal ging, werd ons door een gids uitgelegd vanaf het dak, waarbij hij telkens kon aanwijzen waar hij over vertelde. Met m’n dochter liep ik door de tuinen en al genietend keken we eens omhoog en zagen daar mensen: “Hé, je kunt op het dak!” Dat kon vroeger maar eens per jaar en het was mij nog nooit gelukt om er op de juiste dag te zijn, maar Margriet op paleisdaknu (onder het beleid van de nieuwe directeur) is het dak veel vaker opengesteld. Voor een euro mochten we erop, onder leiding van een gids. Vergeten was alle herrie thuis: ik voelde me on top of the world! Sterker nog: dat was ik ook! En de vreugdevolle ervaring geeft me moed om eens iets te doen wat ik best wel eng vind: een foto van mezelf plaatsen! Margriet on top of the world….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Textiel op paleis het Loo

Witte jrukjes in tentoonstelling

Avondtoilet op paleis het Loo

Tenslotte nog twee foto’s van ‘textiel’ op paleis het Loo. Ik heb immers een handwerkblog? Deze zomer is er een tijdelijke opstelling die anders is dan anders en nog nooit eerder in het Loo was toegepast: in vijf historische kamers is het ‘lijntje’ weggehaald en kun je als bezoekers ìn de kamers komen waar dat eerder niet kon. En er zijn wat jurken tentoongesteld van de bekende ontwerper Jan Taminiau. Ook hangt er wat historisch textiel in een vitrine. Allemaal heel mooi om te zien! Dus mocht je een bezoek aan dit paleis overwegen: kijk even op de website voor alle informatie, en ik hoop dat je net zo zult genieten als ik toen ik daar was.

Laat wat van je horen en geef een reactie