Archief voor juni 2017

Archief - juni 2017

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode juni 2017 getoond.

 

Symboliek in Chinees borduurwerk

Het Chinese borduurwerk vloeit over van symbolen.
Veelbelovende karpers: bodes van de onsterfelijkheid.
Vlinder in de volle zon: bekoorlijk en licht, zinnebeeld van de vrouw
Vlinder in volle vlucht: reiziger en voorbode van geluk of ongeluk
Hortensia: blauw is de kleur van de wijsheid
Twee bloemenvlinders: de echtelijke verstandhouding
Roze pioenroos: rijkdom en eer
Pruimeboom: lente en vernieuwing
Gele bloem: zegepraal van de zomer over de aarde
Haan van licht: zinnebeeld van de zon
Vechtende haan: zinnebeeld van moed en van deugden
Opspringende draak die het ei van de aardbol uitspuwt.

M’n man ging een dagje naar China. Dat kan dus óók al! Moet ik er natuurlijk wel bij zeggen dat hij al in HongKong was. Met de metro kun je dan naar Shenzhen en daar is alles weer heel anders. Hij zocht een tasje voor me uit. Machinaal bestikt natuurlijk, maar dat vind ik niet erg. Het gaat mij om de kick om nu zo’n tasje te hebben. En om het bij m’n DMC-boek Borduurwerk uit China te kunnen passen. Dit boek is uitgegeven in 1977, toen het nog bijzonder was dat er ook voor de Europese markt boeken werden gepubliceerd waarmee we Chinese motieven zelf konden borduren. Nu wordt er over de hele wereld gehandeld en geëxporteerd en worden al decennialang traditionele motieven machinaal geborduurd. En kun je op andere manieren ook wel zo’n tasje krijgen. Maar het is nog wèl bijzonder om zo’n tasje kado te krijgen, als je man het zèlf heeft meegenomen. Ik ben er blij mee. En het staat goed, in het Hollandse Hooi!
Waar zou dàt een zinnebeeld van zijn?

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Beertje Paddington

Beertje Paddington op station

Beertje Paddington zit op zijn koffer op het station te wachten op de dingen die komen gaan. Hij werd vanuit Zuid-Amerika naar Groot-Brittanië gestuurd en door een gezin gevonden op het gelijknamige treinstation. Een aandoenlijk en beroemd verhaal, wat in meer dan veertig talen vertaald en waar ook beroemde films van zijn gemaakt. De bedenker van dit beroemde beertje, Michael Bond, is nu op 91-jarige leeftijd overleden.

De borduurwerkjes die het beertje uitbeelden staan niet bekend als makkelijk. Veel schuine lijntjes en halve kruisjes, en ze worden ook nog eens gemaakt op vrij compact geweven aida-borduurstof. Maar ze spreken wel altijd aan. En misschien nu nog meer, nu Paddington wereldwijd weer volop in de belangstelling staat. Sommige verhaal-personages zijn zò wereldberoemd geworden, dat het niet meer te vatten is, en daar hoort dit beertje ook bij. En daarom: voor wie Paddington wil borduren plaats ik twee kleine pakketjes in m’n shop. Paddington staat weer op, neemt z’n bruine koffer in de hand, en wandelt weer verder. Het avontuur tegemoet.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Sits, exotisch textiel in Friesland

Er is een grote tentoonstelling in het Fries Museum over sits, onder de titel: Sits, katoen in bloei. Glanzend, gebloemd en handgeschilderd katoen uit India werd vanaf de 16e eeuw naar Europa verhandeld en al gauw werden deze geschilderde stoffen razend populair. De stoffen werden verwerkt in de Nederlandse streekdrachten. Vooral in Hindeloopen werd de stof een integraal onderdeel van de dracht.

Het maakproces van de glanzende en beschilderde katoen is arbeidsintensief. Er werden natuurlijke verfstoffen gebruikt, er werd met de hand geschilderd en de motieven waren zeer gedetailleerd. En na al die eeuwen spreekt deze stof ons nog steeds aan!

Veel  handwerkblogs en tijdschriften (zoals het Bulletin van de Kostuumvereniging) hebben deze tentoonstelling (die in maart begon) al aangekondigd, maar ik had er nog niet over geschreven. En nu vond ik dat ik maar beter niet langer kan wachten tot ik er zelf geweest ben. Een bezoek aan het Fries Museum staat zeker nog op m’n lijstje voor deze zomer. De tentoonstelling duurt nog tot 11 september, dus ik heb nog even de tijd. Het is wel beter om niet te lang te wachten als je hier ook nog naar toe wilt gaan: de ervaring leert dat het tijdens de laatste weken van een grote tentoonstelling vaak heel druk is.

In 1990 was er ook al eens een grote tentoonstelling in het Fries Museum: Exotisch Textiel in Friesland. En ook toen verscheen (net als nu weer) een prachtig boek, eigenlijk een catalogus, geschreven door Gieneke Arnolli. De foto’s hieronder geven een indruk. De meesten van ons hebben wel eens plaatjes gezien van de kenmerkende dracht uit de Gouden eeuw, en het is bijzonder dat er nu een tentoonstelling is die alles bij elkaar brengt. Uitleg en uitbeelding van het maakproces, informatie over de VOC-handel, achtergrond over de mode van toen en vooral heel veel prachtige objecten. Zéker gaan kijken als je in de gelegenheid bent!


Aan het begin en aan het eind van dit blogje zie je een stukje van een palempore wat ik dit voorjaar op een beurs kocht. Leuk, want deze stoffen worden nu weer gedrukt (in Nederland!) en zijn te koop. Ik moet nog wel even denken wat ik ervan ga maken.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tapisserie-tasje rozen

Een tijdje geleden hadden we een zomerstorm. Onze roos was toen nog niet goed opgebonden en op diverse plaatsen knakten er takken af. Ze waren niet helemaal doorgebroken maar hingen wel zielig naar beneden. Ik had toen net de groene container vol, dus ik liet die takken nog maar even hangen. En daarna vergat ik ze weer. En nu: de meeste gebroken takken gingen alsnog bloeien! Een enkele tak niet, die was te veel beschadigd en die verdorde. Maar het is verrassend dat de meeste knoppen toch nog tot bloei zijn gekomen!

Ik kreeg een paar borduurwerkjes van een bloglezeres. Ook één met een mooi roosje. Door mijn blog was ze op het idee gekomen om ook borduurwerkjes te verzamelen om er tasjes van te maken. Maar ze kreeg het toch niet voor elkaar, en toen gaf ze ze aan mij. De lapjes die ze voor de achterkant had gekozen kreeg ik erbij. “Dan maak ik wel een tasje voor u hoor!” heb ik toegezegd. En nu: het hangt voor haar klaar! Niet meer aan de rozenstruik, maar bij deze: welkom om het op te halen!

Alsnog tot bloei gekomen!

Lees reacties (2) of geef een reactie

5500 mogelijkheden voor quiltblokken


Quilts, en zelfs ook losse quiltblokken, zijn altijd mooi om naar te kijken. De stofjes, de sterren, de symmetrie: altijd boeiend en bevredigend. Er zijn naast de bekende blokken zoals de Ohio-star nog zòveel andere mogelijkheden. Hoeveel? Maar liefst 5500 quilt-blokken werden verzameld in het grote verzamelwerk van de bekende Maggie Malone. Dit boek heb ik weer te koop, en ook het mooie boek Sampler quilts.

Zelf vind ik het bezig zijn met patchwork precies wat ik hierboven schreef: altijd boeiend en bevredigend. Maar soms duizelt het je van alle mogelijkheden. En dan wil je ook wel eens tevéél. “Ja maar er kàn ook zoveel!” Tja, dat is wel eens lastig. We willen de móóiste stofjes kopen en de móóiste materialen gebruiken. Want we hebben al zoveel mooie plaatjes en voorbeelden gezien, en we zijn al op zoveel tentoonstellingen geweest waar anderen ook de mooiste resultaten hadden bereikt. En dat willen we dan óók!

Misschien moeten we iets strenger voor onszelf zijn door juist mìnder streng te zijn.
Streng als in: En nou hou je op met zeuren. Maak iets met de lapjes die je hebt en het is altijd goed.
En minder streng: Het hòeft niet perfect, het hoeft niet net zo mooi als al die voorbeelden die je zag. Als je maar plezier hebt in het bezig-zijn met de lapjes.

Maar als je toch wilt kiezen uit 5500 mogelijkheden: dat kan natuurlijk óók heel leuk zijn!
En dan te bedenken dat er voor elk van die meer dan vijfduizend blokken ook nog eens talloze stoffen- en kleurenvariaties zijn…..

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tasjes van oud sloop


Vorige week plaatste ik één van m’n oude kussenslopen in m’n shop en dat werd besteld. Ik mailde haar dat ik zelf net tasjes had gemaakt van één sloop. Er gaan drie tasjes uit één sloop, want je moet ook nog wat stof hebben voor de hengsels. Ik deed de toezegging dat ik op m’n blog nog wel zou laten zien hoe m’n tasjes eruit zagen en dat ik benieuwd was wat zij ermee ging doen.

Vandaag zag de buienrader er weer flink ‘rood’ uit. Er vielen er fikse buien die ik niet helemaal kon ontwijken op de fiets dus ik kwam nat weer thuis. Bij al die buien past wel een rode foto. Beetje knalfoto, maar ook wel weer grappig: een Chinese weergave van rozen tegen de klassiek Hollands-erfgoed roosjes op oud beddegoed. Ik plaats toch nog maar weer zo’n sloop in m’n shop want ik ga niet overal tasjes van maken. En ik ben altijd benieuwd wat anderen ermee doen, dus stuur gerust een foto als je hier iets  van hebt gemaakt.

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Kralen van versiering tot sieraad


Elke keer is er weer een opleving van de aandacht voor kralen. Dan is er in de mode weer een paar jaar extra veel aandacht voor de toepassingen van kralen en worden er ook weer artikelen geschreven voor de rijke geschiedenis ervan. Ik heb acht tijdschriften uit de tachtiger jaren en die staan boordevol patronen en toepassingen en ideeën en geschiedenis. Twee exemplaren heb ik dubbel en nu kwam ik op de gedachte om er twee setjes van vier van te maken. Dan plaats ik ze niet allemaal los in m’n shop, want ik denk dat mensen die nu weer met kralen bezig zijn graag wat meer achtergrond-informatie en patronen willen. Vier tijdschriften kralen (1) of Vier tijdschriften kralen (2)

Ook de mooie en oude kralendecoratie die misschien wel uit het Art-deco tijdperk komt plaats ik in m’n shop. Een erg mooie decoratie die zich ervoor leent om weer opnieuw ergens in te worden verwerkt.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerkjes oude ambachten

Ik fietste door een wijk in mijn stad waar de straten vernoemd zijn naar oude ambachten. Daar passen mijn borduurwerkjes goed bij, dacht ik bij mezelf. Een week na die gedachte kreeg ik een bestelling en ik keek naar het adres. Van iemand uit de Koperslagersstraat! Zo frappant! Ze haalde het op en vertelde erbij dat het bedoeld was als afscheidskadootje, voor iemand die daar heel lang had gewoond. Dan konden ze allemaal hun namen achterop schrijven. Wat leuk! Als ik iets opstuur, dan krijg ik meestal niet te horen waar zo’n borduurwerkje voor wordt gebruikt, maar als iemand wat ophaalt dan komt het meestal wel tot een praatje.

Dus nu: Woont er nog iemand in de Hoedemakersstraat of de Kleermakersstraat? Ook leuk als kadootje dus, voor iemand die daar woont!
En ook is het wel leuk om nog eens het verschil te zien als er wel of geen glas voor een borduurwerkje zit. Ik vind zònder glas aansprekender.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Exotisch borduren


In de zomer hou ik ervan om mezelf te omringen met vrolijke kleurtjes, dus ik haalde het grote schilderij met de papegaaien naar beneden en hing het op. Het kleinere borduurwerk met papegaaien staat in m’n shop, net als de gehaakte buideltas.
En nu kon ik nog weer een nieuwe foto maken, want van m’n man kreeg ik een vrolijk lapje, wat hij kocht in HongKong. In een winkeltje wat volgestouwd is met dit soort lappen. De verkoper zei dat het motief staat voor ‘happy couple’. Lief van hem, om zo’n lapje voor mij te kopen.

Twee mooie DMC patronen met ook die exotische kleuren passen hier goed bij. Een patroon van Elephant and Cashmere, of van Gipsy Roses.
Toch leuk dat je die felle kleuren overal in de hele wereld kunt tegenkomen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geel-groen kleedje Beiersbont

Vanmorgen schreef ik over de bijzondere groene kleuren  in natuur en handwerk, en nu laat ik nog iets zien in die aparte kleur. Alleen maar het kleedje, en wat serviesgoed in ook die wat mysterieuze kleur. De rest moet je erbij zien in je gedachten: een kleedje op de grond in een lentebos waarin de larix nieuwe naalden heeft gevormd. Of een kleedje op een tuintafeltje na een regenbuitje, als alles nog wat dampig is. Het avondzonnetje komt nog even tevoorschijn, en je legt het kleedje neer om daarop een kopje koffie neer te zetten. Dan hoef je het tafeltje niet af te vegen, want het kleedje neemt de druppels wel op. Of het kleedje op een picknicktafel aan het water, wat soms ook die aparte kleur heeft. Een eenvoudig wit bordje erop, met alleen maar een dikke boterham met een lik boter. En een glas melk. Rustieke eenvoud. De kleur van het kleedje accentueert de kleuren in de natuur. Zo mooi….

Nou het is wel goed met al die romantiek! Huppakee, kleedje in de shop!
Daar kun je verder lezen hoe apart de rand is gemaakt: geel en wit komen samen en wijken ook weer uit elkaar.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Textielverven


Het is er het juiste weer voor: textielverven! Ik denk dat ik het zelf ook nog steeds een keer van plan ben, gezien de voorraad potjes verf die ik bewaar. Het boekje ‘Textielverven’ is tot stand gekomen met medewerking van Dylon, dus die potjes passen er wel bij. Het boekje is een uitgave speciaal van het fonds onderwijs voorlichting en de illustraties zijn typisch voor 1976. Je bent weer terug in de tijd als je dit boekje openslaat. En als je dan begint te lezen, dan wordt je nog vèrder teruggebracht in de tijd, want na de basisuitleg over hoe belangrijk kleuren zijn, komt dan een hoofdstukje over textielverven in de oudheid. Er wordt benoemd dat mensen altijd, ook onder primitieve omstandigheden, de grondstoffen in hun omgeving hebben gebruikt om er kleurstof van te maken. Tapijten uit de woestijnlanden, kleedjes door Indianen en prachtige kledingstukken uit Lapland: er zijn voorbeelden te over (aldus het boekje) waarin mensen hun leefomgeving verfraaiden door hun wol te verven.
En dan volgt een pagina met planten uit onze eigen omgeving, die ook gebruikt kunnen worden om stof mee te verven. Azalea, Berk, Bosbes, Braam, Heide, Kamille tot en met Zuring. Je hebt dan nog wel wat hechtmiddelen nodig zoals aluin of ijzersulfaat.
Maar als je daar allemaal geen zin in hebt, dan kun je natuurlijk ook bij Dylon terecht. Maar nu ik dat zo opschrijf, realiseer ik me ook hoe bijzonder dat eigenlijk is. We kunnen gewoon zo’n klein potje kleurstof kopen, waar het in vroeger eeuwen het een zeer tijdrovend en intensief proces was om kleuren te winnen.

Overigens heb ik begrepen dat in Papua Nieuw Guinea, waar van oudsher nog steeds heel veel handgemaakte produkten worden geverfd, dat ze daar nu ook gewoon diezelfde potjes Dylon kopen.

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Groen in handwerk

Er bestaan zòveel bijzondere kleuren groen! Ik hou ervan om die vele groentinten in me op te nemen en op me in te laten werken.
In handwerk kom ik soms ook hele bijzondere kleuren groen tegen. In een patchwork-kussen-overtrek en in een heel oud gebreid pannelapje.
En in de geborduurde letters (ontwerp Jane Greenaway) die we vroeger vaak zagen; daarin zijn ook die bijzondere kleuren groen gebruikt.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde kleine aardbeitjes

Handwerkliefhebbers hebben soms kleine onafgemaakte borduurwerkjes en wat kun je daar dan nog mee?
Vandaag een blogje over wat ik zelf maakte van een oud borduurwerkje. Het is door iemand anders geborduurd en het lapje was nog lang niet vol. Ik haalde één aardbeitje uit waar een nieuw rijtje was begonnen en maakte er een rand omheen.
En wat nu? Wat maak ik ervan? Ik dacht erover na en besloot gewoon tot de meest simpele afwerking. Het wordt een ‘iets’, wat ik gewoon leuk vind om te zien, omdat het zo mooi is geborduurd. Het ligt in de kamer op warme dagen, en straks ruim ik het weer op en dan kom ik het af en toe tegen. Maar dan is het tenminste ‘af’ en dat kijkt leuker.


In een paar foto’s laat ik zien waar je op moet letten als je ook een borduurwerkje op deze manier wilt afmaken.
Allereerst het randje: dat mag gerust een tint donkerder zijn dan de gebruikte kleur in het borduurwerkje. Meestal is één rand kruisjes genoeg De meeste borduurwerkjes knappen heel erg op van een randje.
In de derde foto (hieronder) is te zien hoe weinig ruimte er was onderaan het lapje. Ik naaide er een stukje witte stof tegenaan, zodat ik meer ruimte had om op te spannen. En nu ik toch bezig was: ook één van de lange randen kreeg een extra lapje, voor meer verwerkings-ruimte.
Na het strijken spande ik met een lange witte draad het borduurwerk om een stukje karton. Dat kan een oude pizzadoos zijn, die je precies op maat knipt. Dat wil zeggen: iets groter dan het randje. Het geborduurde randje moet niet precies aan het uiteinde vallen, maar er moet wat extra witte ruimte omheen blijven (zie bovenste foto).
Voor het spannen maak je eerst een paar grote steken naar alle vier de zijden en dan controleer je steeds aan de voorkant of het nog mooi recht zit. Je kunt dan nog wat bijsturen. Daarna maak je nog veel meer rijgsteken van de ene naar de andere zijde van het lapje.
Wel belangrijk: het karton moet nìet met de afbeelding naar boven onder het borduurwerk zitten. Dat zou doorschijnen. En degene die dit borduurde had nou juist zoveel moeite gedaan om te zorgen dat er op de achterkant helemaal niks door zou schijnen.

Mijn eerste grote aardbei was net rijp toen ik hiermee bezig was, en na deze foto at ik ook alle kleine aardbeitjes op.
Alle aardbeien weer op dus, maar dit leuke kleine afgewerkte borduurwerkje ligt hier nog. Het is gewoon leuk om een tijdje tegenaan te kijken.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Geel-groen in struktuur en natuur

Patronen en structuren fotograferen: dat doet mijn man graag. Deze foto maakte hij in HongKong. Eindeloze en hoge flats, en overal wonen mensen.
Dezelfde kleur geel-groen zag hij ook in de weelderige planten in de tropische stad.

Deze twee foto’s kreeg ik vanmorgen van hem, en ik maakte er onderstaande foto zojuist bij. Ook met patronen en strukturen, want dat is ook hèt uitgangspunt voor patchwork. Ik stopte een tijdelijke vulling in een kussenhoesje en legde het op m’n moestuintje na een welkome regenbui. Het kussenhoesje (zonder de vulling) plaats ik in m’n shop.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mode in HongKong

Uitzicht op (een deel van de stad) HongKong. Mijn man en dochter waren daar een tijdje. Dit was hun uitzicht vanuit hun verblijf.

En hetzelfde uitzicht, maar dan bij avond. Niet slecht, vanuit je slaapkamer!
Ze vonden het een fascinerende ervaring! Voordat de conferentie begon, hadden ze bijna een week om de stad te verkennen. De warmte, de regen, de vlinders, het eten, de hoge gebouwen, de winkelcentra, de airco, de parken…. De totaal andere cultuur! Ik was thuis en kreeg bijna elke dag foto’s toegestuurd, maar op m’n blog laat ik pas wat zien nu de reis weer voorbij is. De bovenste foto’s zijn van m’n man; hij houdt van overzichtsfoto’s.
De onderste foto is van m’n dochter. Zij houdt ervan om te zien wat er allemaal in de winkels wordt verkocht. Ik kreeg ook foto’s van foodmarkets en nog veel meer. Alles bij elkaar heb ik door de foto’s en de verhalen nu ook een beetje een ‘beeld’ gekregen.

Ik heb nog twee gidsen over oude Chinese kleding. Als een soort illustratie hoe wij hier in het westen ook altijd geïntrigeerd zijn geweest door de Chinese kleding en cultuur. Af en toe organiseerden musea tentoonstellingen waarin de traditionele kostuums in volle glorie te zien waren.

Maar de tijd is niet stil blijven staan. Ook in China en HongKong niet. Traditionele dracht heeft allang plaats gemaakt voor haute couture en modieuze en internationale mode. Van de traditionele dracht was helemaal niks terug te zien. Niet dat dat verwonderlijk is, maar ik probeer er even een blog-draai aan te geven. Als het je interesseert wat er in de tachtiger jaren door musea in Brussel en Utrecht werd tentoongesteld over Chinese kostuums en Chinese Mantsjoekleding, dan heb ik nog deze twee uitgaven in m’n shop.

Voor mij hadden de reizigers ook wat meegenomen. Ik ben dol op handwerk-souvenirs uit de hele wereld!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lavendelzakjes van oud linnen

Van oud linnen maakte ik wat lavendelzakjes. Het idee dat dit linnen vroeger op boerderijen zelf is geweven van zelfverbouwd vlas spreekt me aan. De ietwat onregelmatige weefstruktuur komt mooi tot z’n recht in deze eenvoudige zakjes. Ik gebruik de lockmachine voor het naaien en de afwerking, dat geeft nèt dat extra wat bij deze zakjes past.

Uit de koffer van m’n man kwamen twee zijden overhemden. Die legde ik op een tuintafeltje. De gehaakte onderzetters (op een schijfje boomstam) komen er ook mooi op uit!

Laat wat van je horen en geef een reactie

KLM is teruggevlogen

“Hoeveel letters heeft het alfabet?” vroegen we als kinderen, als we zin hadden om wat grapjes te maken. “Zes-en-twintig” kregen we dan als antwoord. “Nee hoor, drie-en-twintig! zeiden we dan triomfantelijk, “want de KLM is weggevlogen!”

Maar gelukkig is de KLM-Boeing uit HongKong ook weer teruggevlogen!  M’n man en dochter waren samen op reis. Elke dag hielden ze me per app op de hoogte van wat ze deden. “We zijn nu in China!” kreeg ik ook een keer te lezen. Cool!! Gewoon met de metro naar China!

En nu kon ik op een mooie zomeravond mijn lief opwachten met een biertje in de tropische tuin.  Ze hadden het dáár warm gehad, maar hier in Nederland was het óók warm. Verhalen luisteren en foto’s kijken: heerlijk!

De letters K en M (het zou helemáál leuk zijn als ik de L ook had) staan in m’n shop! Geborduurd-en-wel!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oranje picknickkleed over strobaal

Het lievelingsplekje langs de Waal bij Beuningen is elke keer verrassend. Vandaag kwam ik daar weer en zag de rivierdijk zoals ik hem nog niet eerder had gezien. Met vierkante strobalen. Het was 35 graden en de hitte zinderde. Het was gewoon een sensatie om daar te zijn!

Vanmorgen vroeg (op de één na langste dag, want die is lang zat) besloot ik nog een duik in m’n lappenmand te doen. Ik had nog een onafgemaakte top die daar al meer dan tien jaar in had gelegen. Er hoefde alleen nog maar een achterkant aan en misschien een rand. Maar na vandaag zeg ik: het kan ook makkelijk zònder rand. Het gaat om het effect. Het effect van de negentiger-jaren-stofjes over het tijdloze landschap-met-strobalen. Maar dat wist ik vanmorgen nog niet, dat het zò zou uitpakken.


Ik moest weer naar de tandarts, en er was geen tijd om nog uren achter de naaimachine te zitten. Ik liet het bij die achterkant, en ging op weg. Op die hele warme tropische dag. Bij de tandarts kreeg ik een nieuwe draad door m’n brackets (beugel). En daarna had ik zo’n zin om even langs de rivier te dwalen. En een slokje uit m’n thermoskan drinken. Nergens was schaduw, de hitte zinderde. En ik genoot!

Begin deze week zat ik tussen twee afspraken in een tijdje op een bankje in het stadspark. Daar werd het steeds voller. De bankjes waren bijna allemaal bezet. Ik zag een vrouw die een oud lapje uit haar fietstas haalde om op het gras te leggen en daar ging ze op liggen. Ik heb ook wel eens gezien dat mensen een oud gordijn meenamen. Maar het is leuker om iets met vrolijke stofjes te hebben. Toch heeft zo’n enkel lapje ook wel wat: het hoeft niet gelijk een gevoerde en doorgestikte quilt te zijn. De reden dat mijn picknickkleed zoveel jaren in de mand was blijven liggen, was ook omdat ik dacht dat ik hem nog helemaal volgens de klassieke manier moest afwerken. Nu denk ik: dat hoeft helemaal niet. Zò voldoet het ook wel. Je krijgt wel wat meer kreukels als je er geen quiltvulling gebruikt, maar ach….

De strobalen boden geen schaduw, dus zocht in nog een grote boom op. Ik lag nu op het afgebakende terrein met een waarschuwend bordje: Betreden op eigen risico. Maar gelukkig: geen grote konikspaarden of brandrode runderen in de buurt.  Even een dutje in het groene gras op het nieuwe picknickkleed. 35 graden en dan dat Waal-windje: heerlijk!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk in huis

Alles is weer opgeruimd! (bijna dan)
Alles is weer netjes! (grotendeels)
Ik zal maar niet laten zien hoe het hier was….

Het borduurwerkje met de roze Cyclamen is te koop.
En het gehaakte tasje is ook zo’n ouwetje van lang geleden. Simpel is soms the best!

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Langste dag met code geel of oranje


Misschien behoor je tot de o,1 procent van de mensen die last heeft van een zomerdepressie. Doordat er teveel licht is wordt er te weinig melatonine aangemaakt, en dat kan je biologische ritme in de war brengen. En dan is er natuurlijk ook nog de warmte en het lawaai, dus die o,1 procent lijkt me nogal aan de lage kant.

Maar laat ik het maar van de zonnige kant bekijken! Vandaag de langste dag en de kortste nacht, dus vanaf vandaag gaat het weer de andere kant uit. Kun je trouwens ook depressief van worden, van die gedachte. We gaan weer downhill.

Ik heb op zonnige dagen altijd de neiging om nòg meer kleur in de kamer te brengen. Gewoon vanwege de sensatie dat geel ineens zo’n geweldige kleur is in de huiskamer. ’s Winters staat het gek, maar ’s zomers is zo’n zonnig geweven wandkleedje een aanwinst aan de muur. Ik heb dit mooie geweven kleedje maar weer (tijdelijk) opgehangen, en daar hangt het tot er een koper is die het hebben wil. Of tot de dagen weer zò kort en donker zijn dat ik er niet meer tegenaan wil kijken.

Code oranje of code geel, en dan geweven! Een uniek wandtapijtje op de langste dag! (ik denk dat ik geen zomerdepressie heb, eerder wordt ik een beetje hyper….)

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Rommelen met handwerkjes


Overal ligt wat! Ik heb wat gerommeld en gespeeld. Toepassingen verzonnen voor oude handwerkjes, naadjes repareren, spulletjes ordenen.
En nu weer tijd om wat op te ruimen.
O ja, m’n blog is geen dagboek. Ik doe ook nog allerlei andere dingen op een dag, waar ik dan verder niks over schrijf. Anders zouden mensen misschien de indruk kunnen krijgen dat ik de hele dag aan het rommelen ben. Maar zo erg is het nou ook weer niet. Ik zie m’n blog meer als foto-galerij. Althans vandaag zie ik het zo, want ik had nog wat foto’s die ook een plekje wilden.

M’n gehaakte tasje is nog van vóór de haak-hype. Helemaal zelf bedacht in een tijd dat er nog een handwerkblogs bestonden en internet nog niet vol stond met ideetjes en patronen. En gemaakt toen ik nog zo naief was om te denken dat je restjes zou kunnen opmaken. Hoe heb ik dàt nou toch kunnen denken?
(Er moet altijd wat te rommelen zijn….)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het grote kruissteekboek

Het grote kruissteekboek” uit de Ariadne-serie behoort tot de mooiste boeken op kruissteekgebied. Dat vind ik zelf, maar ik herken het ook wel in opmerkingen van anderen. Motieven van Deense afkomst, mooi vormgegeven, en bruikbare patronen. Ik heb al vaker over dit boek geblogd, maar nog niet genoemd dat er vroeger twee voorkanten van waren. Een witte en een lichtblauwe. Het boek met de lichtblauwe voorkant heb ik nu als apart item in m’n shop gezet, wie weet vind iemand het leuker dan de witte voorkant.

Ik vond een onafgemaakt borduurwerkje en dat ben ik nu zelf nog een beetje aan het opknappen. Het hoeft niet zo groot te worden, want daarvoor is het borduurwerk veel te pietepeuterig (naar mijn smaak). Maar het moet wel recht worden en de snaveltjes moeten nog ingevuld. Toen ik het borduurwerkje vond, herkende ik het gelijk: Dat komt uit het grote kruissteekboek! Ik zocht het op, de snaveltjes moeten ook lichtblauw. Nou ja, moèten? Niks moet op borduurgebied. Ik denk dat ik ze oranje-bruin maak.

En als het af is: nog zòveel leuke ideeën in dit boek!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Roze roosjes


Het duurde een paar jaar, maar nu hebben de roosjes in m’n tuin de smaak te pakken! Eerst gingen er allerlei planten dood op die plek en toen fietste ik een keer in de buurt en zag bij een kantorencomplex deze zelfde roosjes in overvloedige mate bloeien. Toen ging ik op zoek naar een zelfde soort struik-roosjes vanuit de gedachte dat de grond hier in de buurt waarschijnlijk wel hetzelfde is dus wat dáár bloeit kan dan bij mij ook wel bloeien. En dat bleek goed gedacht. Nu dus een roze vracht roosjes in de voortuin.


Ik ben bezig met van alles en nog wat. Beetje sorteren, beetje rommelen, beetje naaien, beetje borduren. Maar straks ruim ik alles weer op.
Op een oud borduurwerkje met een Deens roosje borduur ik twee extra randjes. Het is een schattig (tweedehands) borduurwerkje, maar degene die het maakte heeft geen extra randje wit gemaakt aan de onderkant en bovenkant. En dat toont minder mooi; dan mist de begrenzing.
Het lijkt wel eenzelfde roosje als voorop het mooie boek “Moderne kruissteek-motieven“, waar ik laatst over blogde. Eén exemplaar werd toen gelijk besteld, maar ik heb er nog één.


Ook op oude Hollandse slopen bedrukte roze roosjes. Het linker sloop met roze bloemetjes plaats ik in m’n shop. Deze oude stof van dekbedden of slopen is nu weer heel geliefd onder quilters, die de stof gebruiken in “Hollands erfgoed”-quilts.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Een beetje naaien


Die mooie stof met ingeweven zwart-wit motieven heet Zeeuws schortenbont. De stof heeft een lang traditie en staat nu weer in de belangstelling. Het is vrij prijzige stof maar je hoeft niet gelijk een paar meter te kopen: ook van een klein restje kun je al iets leuks maken. De stof heeft zo’n krachtige uitstraling dat ook een smal randje al een mooi effect geeft. Ik gebruikte een restje om een zakje mee te maken. De grijze stof brengt bij mij allerlei herinneringen boven en soms heb je dat met bepaalde stoffen. Leuk om er dan na vele jaren toch iets van te maken en zo’n klein zakje komt altijd wel van pas.

M’n visitekaartjes waren bijna op en ik bestelde nieuwe. Nu maar eens een grote oplage van duizend. De liggende kaartjes gebruik ik dan nu voorlopig niet meer. Daarvan heb ik nog een klein stapeltje en dat worden dan een soort collectors-items. Maar van het staande kaartje met het vierkante motief heb ik er nu weer voldoende, dus vraag er gerust om als je misschien meerdere kaartjes wil. Deze kaartjes ga ik de komende tijd weer volop gebruiken.

Zwart-wit heeft altijd in de folklore een grote rol gespeeld. Ook op het vernaaid lint uit Marken (op de bovenste foto): mooi borduurwerk van zwart op wit.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde vogeltjes

Negenentwintig vogeltjes vliegen uit!
Iemand bestelde al m’n vogeltjes-borduurwerken.
Wil je ze misschien zelf eens wat vogeltjes borduren? Het DMC-boekje waar de acht vogeltjes van het linkse lapje instaan heb ik weer te koop (twee exemplaren). Het is het mooie boek Point de Croix Scandinaves.

Wel leuk om ze nog even bij elkaar te zien voordat ze wegvliegen. Ook het verschil in ondergrondstof (waarop je borduurt) is dan goed te zien. Van heel fijntjes tot wat grover.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Aardbeitjes borduren


Elke dag begint met aardbeitjes plukken voor in de pap. Klein en zoet hebben ze een vierkante meter van m’n tuin veroverd.
Ik vond een onafgemaakt borduurwerkje waarop iemand mooie kleine aardbeitjes heeft geborduurd en daar maak ik een randje omheen.
Klopt niet helemaal: voor een borduurwerkje vind ik een begrenzing mooier, maar in het echt heb ik ze laten woekeren….

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakt kleed op tropische dagen

Een gehaakt kleed op een tropische dag!
Ik was een hele tijd bezig om m’n bloeiende planten bij elkaar te zetten om een mooie foto te maken.
En iemand anders was een hele tijd bezig om een werkelijk prachtig kleed te haken. Het kleed ziet er heel mooi uit en is een sieraad op tuintafels en straks ook weer binnen. Dit mooie en grote gehaakte kleed is voor m’n shop.
Wat een prachtige dagen!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Zonnige maaltijd


Ach, begin ik daar nu ook al mee? Met foto’s van een bord eten te publiceren? Ik had hem niet gemaakt als blogfoto, maar ik krijg af en toe appjes uit HongKong, met foto’s van wat ze daar op hun bordje krijgen. En toen dacht ik: dan stuur ik ook een foto met mijn zonnige maaltijd. Sla en paksoi uit eigen moestuin, en verder niet te moeilijk doen. Alles is anders als de zon zo overvloedig schijnt!

Het patchwork-dingetje (waar ik nog iets van wil maken) is ook gemaakt in de Roman-stripes techniek. Je kunt met dat patroontje eindeloos variëren en ik ben er nog lang niet mee uitgespeeld.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Water in de warmte


Uit HongKong krijg ik berichten dat het daar af en toe flink regent. In sommige stortbuien kun je dan haast niet buiten zijn. Maar hier in ons land met het fijne zeeklimaat is het nu warm en droog. Elke dag begiet ik m’n planten twee keer en daar gedijen ze goed bij. Lekker sjouwen met de gieters!

Mijn route naar de stad kies ik vaak langs de fontein in het Oranjepark. Het makkelijkst zou zijn als het water op de plekken valt waar het het meeste nodig is. Niet teveel, niet te weinig….

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurd kussentje bloemen


Van een onafgemaakt bloemen-borduurwerk maakte ik een kussentje. Het voegt zich mooi tussen de bloemen op een zonnige zomer zondag.

Bij de Action kocht ik een bijpassend kussentje. Dat kostte maar anderhalve euro of zoiets. Voor zo’n bedrag ga je niet zelf zitten naaien en opvullen.
Gisteren werd de heg ook aan de andere kant gesnoeid (hjieng, hjieng! dus deuren dicht). Nu schijnt de zon op bijna de langste dag op een plekje achterin de tuin waar de zon anders nooit komt. Ik ging gisteravond speciaal vroeg naar bed (babbelende en barbequende buren op zaterdagavond) om hier vanmorgen om zes uur te kunnen zitten. In de vroege ochtend als alles zo mooi en stil is.


En van een klein quilt-stofje naaide ik nog een bijpassend kussentje. Het stofje was te mooi om door te knippen. Ik had geen vulling meer, dus vulde het met verfrommelde plastik zakken. Op zulke zomerse dagen moet je niet moeilijk doen, maar gewoon genieten als het kan!
Fijne zondag!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Boeken over mannenmode


In een mooie serie boeken over mannenmode wordt de kostuumgeschiedenis besproken door een deskundige modejournalist.
Het Shirt bijvoorbeeld, wat zich heeft ontwikkeld van een functioneel (onder)hemd tot een zelfstandig modeartikel. Nu zijn er shirts in allerlei vormen en dessins: van business tot casual, van smoking en extravagant tot sportief.
In het deel over Kostuums & Colberts gaat de auteur drie eeuwen terug en behandelt de vele variaties die kleermakers, ontwerpers en beroemde dragers voor het pak en het los gedragen colbert hebben bedacht. Een leuk overzicht.
Ook de delen over Ondergoed, en over Dassen & Accesoires  zijn interessant. Het smalle halssieraad heeft zich in de afgelopen eeuwen ontwikkeld van een symbool voor bechaving en netheid tot een bijna niet meer weg te denken mode-artikel. In het boek is via mooie foto’s ook weer van alles terug te vinden: van halsdoeken tot designer-dassen, van losse zwierige strikken tot black-ties.

Boeken over mannenmode zijn er niet zoveel, en deze vier delen plaats ik met plezier (vlak voor vaderdag!) in m’n shop.
Voor vaderdag is er in mijn huis morgen niet zoveel te beleven, want mijn man is op reis. Hij ging met onze dochter mee naar HongKong en beleeft daar dus een unieke vaderdag-ver-weg met z’n dochter. Ik krijg af en toe een appje dat het zo warm is daar. Stropdas dus niet nodig!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Roman stripes bij de herten in het park


We zouden elke week een wandeling moeten maken om vitamine G op te doen, en als dat niet lukt in je eentje dan is het ook heel fijn om met iemand af te spreken.  Ik had me opgegeven voor een georganiseerde wandeling en die begon bij de tweede ingang van paleispark het Loo en terwijl ik even wachtte nam ik één van m’n pas-genaaide tasjes in gebruik. Ik had er een focus-borduurwerkje opgemaakt. Om mezelf eraan te herinneren dat ik wel weer wat meer mag focussen.
In het tasje had ik wat onafgemaakte patchworkjes meegenomen en de grote houten bank op de parkeerplaats was een mooi plekje om die even op neer te leggen. Allemaal handwerkjes met Roman Stripes motief, die ik een jaar of tien geleden maakte. Nu heb ik ze tevoorschijn gehaald en ben aan het bedenken wat ik er eens mee zal doen. Vind ik ze nog wel leuk?


De wandeling ging beginnen en ik borg ik de streepjes en kleurtjes weer op in de auto en we gingen het park binnen. En dan is het: één verademing van groen en rust! Zo mooi!
Alle kleine kleurtjes en starre streepjes zijn al gauw vergeten en de natuur neemt het over. Een prachtig park met lommerrijke paden waarlangs statige bomen en weelderig groen je op adem brengen.


En als ik dan weer thuis ben, dan weet ik weer: Ja, ik wil tòch verder met die streepjes en kleurtjes. Het is mijn manier om die groene pracht en kracht weer te geven in lapjes. Ik hou van lapjes en van kleurtjes. Dus ik zie wel wat ik er nog eens mee doe. Vitamine G in een groen tasje denk ik dat het wordt.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tapisserie-schilderijen opnieuw gebruiken


Van oude tapisserie-schilderijen kun je mooie tassen maken. Meestal gebruik ik stevige keperkatoen of een mooie ribstof. Nu zie ik: ook denim is heel geschikt. Het geborduurde melkmeisje komt er prachtig op uit! Ik zat deze geborduurde weergave van het beroemde Vermeer-schilderij in m’n shop, en ben benieuwd welke nieuwe bestemming de melkschenkende vrouw dan gaat krijgen.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Picknickkleed in HongKong

Mijn quilt is in HongKong!
Vorige week kreeg ik een een lastminute-vraag van m’n dochter: of ik nog een quilt had die ze mee op reis kon nemen. Ik had een paar uurtjes de tijd voordat de koffer dichtging, dus ik dook in de mand met onafgemaakte projecten. Aan een oude top naaide ik snel een rand en een achterkant, en zo was er een picknickkleed klaar. In de stad waar miljoenen mensen wonen zijn ook veel parken dus een picknickkleed komt altijd wel van pas.

En nu kreeg ik deze foto’s. Zit ze daar op een campus, met uitzicht op de skyline van HongKong! Ze maakt weer eens wat mee!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zachtroze als opvulkleur

Met een bos roze bloemen (Alstroemeria) probeer ik me voor te stellen hoe het is als ik een borduurwerkje helemaal op zou vullen met lichtroze.
Het is een borduurwerkje waar ik drie jaar geleden een keer aan begon en wat al een tijdje in de mand ligt. Het is tijd om die mand eens leeg te halen!

Het tuintafelkleedje (van Beiersbont), wat ik een paar dagen geleden ook liet zien met een zaterdagavond-pizza, heb ik in m’n shop geplaatst. Ik heb er zelfs twee!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Artistiek borduurwerk met paarden


Zo’n borduurwerk grenst aan the Art of Embroidery, en dat zullen veel mensen het niet met me eens zijn, want het gaat alleen maar om kruisjes produceren. De ‘Art’ ligt dan ook meer in het ontwerp, wat ooit iemand maakte van een landelijk tafereel. Het is toch wel een soort Art-impressie, met al die ruiters in hun rode jasjes en dravende en drinkende paarden. Op de achtergrond een kasteel, een koets, een boerderij. Een boer en boerinnetje die met elkaar overleggen en op de voorgrond al die paarden en hun berijders. Met een foto krijg je zoiets niet voor elkaar om dat allemaal in  één voorstelling te krijgen, en met een schilderij ook niet. Dus heeft de borduurkunst ook wel een steekje vóór op andere kunst-vormen, ook al gaat het alleen maar om het produceren of reproduceren van kruisjes, ik weet het. Maar in een goed-ontworpen borduurwerk kun je van alles bij elkaar passen en dat maakt dat het toch een eigen plaats onder de beeldende kunsten heeft (vind ik).

Dit mooie wandkleed heb ik van een precies (maar dan ook werkelijk precìes) bijkleurende achterkant voorzien. Een mooie fijne ribstof in een soort aubergine-achtige kleur die precies de kleur van de geborduurde paarden is. En nu zou je er een wandkleed van kunnen maken (nog even een paar lusjes eraan, of gewoon met de nietmachine op een vuurwerkstokje hechten). Of je kunt het opvullen en dan is het een kussen. Een groot speelkussen voor bijvoorbeeld een kinderkamer, of een artistiek (Art-istiek!) kussen in een bijzonder interieur. Ik plaats dit mooie borduurwerk in m’n shop, en daarin ook een foto van een stukje achterkant. Een leuke geborduurde voorstelling om heel lang naar te kijken.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Letters borduren

Letters en monogrammen borduren: klassiek en nog altijd leuk!
Iemand (die ik niet ken) begon eens aan een ambitieus project om het hele alfabet te borduren in mooie schuine letters op linnen ondergrond. Maar na zes-en-een-halve letter was de inspiratie op (denk ik) en zo bleef de lap jarenlang liggen. Ik stond ermee in m’n handen en besloot de schaar erin te zetten. Daar ging ik een kussentje van maken. Voor geroutineerde handwerksters misschien overbodig, maar voor anderen die ook zoiets willen: wel altijd even een binnenkussentje maken.

In een heel leuk klein Alfabetboekje staan ook mooie voorbeelden om letters te borduren. Je kunt kiezen uit een Actie-alfabet, Art Nouveau, Traditioneel schrift, Klassieke hoofdletters, of je kunt Parijse initialen naborduren. Ik koos voor één letter in Art Deco, op een mooi linnen lapje. Veel mensen hebben nog mooie kleine lapjes borduurstof liggen en misschien is dat een idee: met één letter laat je de stof goed uitkomen, en zo’n projectje is te overzien.

En zo is m’n kleine kussentje geworden:

Laat wat van je horen en geef een reactie

In de tuin


Er lag zòveel tuin-afval dat het niet in de groene container paste. Dus toen de container was geleegd, haalde ik hem gauw weer op van de straat en vulde hem opnieuw, en liep er snel mee naar de andere kant van de straat. Zo werd de container op één dag twee keer geleegd, en daarna vulde ik hem nog een keer met de rest en nu is het terras weer vrij voor de tuinstoelen. Ik hoop dat ik er vandaag een uurtje ongestoord kan zitten, maar de ervaring heeft geleerd dat er op mooie dagen meestal veel herrie is.

Vorige week snoeiden wij ook de heggen (vandaar de berg afval, die niet in één keer in de container paste). Bij uitzondering maken we eens per jaar gebruik van een electrische heggeschaar. De eerste vijftien jaar dat we hier woonden wilde ik zo’n ding niet hebben, want ik vond dat je dat je buren niet kon aandoen, om zo’n lawaai te maken in een woonwijk. Dus snoeiden we gewoon met de heggeschaar, en dat gaat ook best. Dan hoef je zo’n takje maar één keer te knippen en dan is het precies op de lengte die je hebben wil. Maar we hadden zò vaak last van alle electrische apparaten in de buurt, dat ik uiteindelijk besloot om er ook maar één te kopen. Bam, in één zwiep ga je langs de heg en klaar ben je. Maar zo denken anderen er helaas niet over. Met zo’n ding in de hand gaat het van: “Hjieng, hjieng, HJIENG!” En nòg eens, en nòg eens! Nog een centimeter eraf en nòg een millimetertje meer. Ik snap dat niet. Je kunt er gewoon in één keer langsheen gaan en het lawaaiding dan weer opbergen. Maar helaas: als mensen zo’n apparaat eenmaal hebben dan blijven ze er eindeloos mee heen en weer jakkeren. En als het hegje dan na twee uur eindelijk klaar is, begint de volgende met z’n hogedrukspuit of andere lawaaiapparaten. Op zulke mooie dagen houdt het nooit op!

Terwijl ik snel de tweede lading groenafval in de container stopte, pakte ik een borduurwerkje waar ik net mee bezig was. Achteraf zie ik er wel wat symboliek in: Vroeger, toen die herrie niet bestond…. En er nog gewoon klaprozen en korenbloemen mochten groeien tussen het graan….
OK, I get it…. vroeger was heus niet alles beter. Maar die rotapparaten voor particulieren bestonden nog niet, en dàt was wel beter! Je kunt ook gewoon met je heggeschaar…..

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gebloemde tasjes

Een leuk lapje gebloemde stof, van wat dikkere kwaliteit, lag er al jaren. Vandaag heb ik daar tasjes van gemaakt. Die komen altijd wel weer van pas. Om weg te geven. Of om in m’n shop te zetten? Zou iemand die willen kopen dan? M’n vorige gebloemde tasje (van William-Morris stof) werd wel af en toe besteld, maar dat was dan ook een erg mooi stofje. Dit ook wel, maar dit motief is wat bekender. Nou, ik probeer het gewoon. En misschien breng ik nog iemand op een idee, als je ook een mooi lapje hebt liggen waarvan je al jaren denkt: wat zal ik er eens mee doen? Tasjes maken!

Het geborduurde kussentje maakte ik al wat langer geleden. Het patroon komt uit het boek Moderne kruissteek-motieven, met oorspronkelijke Zweedse motieven. Eén van m’n lievelingsboeken.

Als je ook een kussentje wilt maken van een borduurwerk, dan kan het mooi uitpakken als je er eerst een bijpassende rand omheen naait. Dat geeft een begrenzing aan het borduurwerk.  Over dit kussentje blogde ik al in 2014: Kruissteek naar Deens design. Al m’n oude blogjes zijn nog terug te vinden, maar als het van pas komt verwijs ik er ook gewoon naar.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tapisserie op monostramien

Nu ik toch al m’n  stoffen tevoorschijn heb gehaald, wilde ik ook voor dit oude kussen een nieuwe achterkant zoeken. Zoals je ziet zijn er meerdere mogelijkheden en een bepaalde ondergrond- of achterkant-kleur doet véél om een borduurwerk tot leven te brengen. Maar ik besloot het maar zo te laten en het borduurwerk zò in m’n shop te plaatsen. Iemand die het misschien hebben wil, kan het dan bij haar eigen interieur passen met een eigen gekozen achterkant.

Ik heb al vaker over de mooie oude tapisserie-steken geblogd en daarom kon ik dit kussen ook niet laten liggen. De binnenvulling was verpulverd en de achterkant versleten, dus die heb ik er gelijk afgehaald. Wat een moeite voor iets waar ik dan maar een paar euro voor vraag. Maar het gaat me vooral om de foto, om te laten zien hoe mooi die oude borduursteken waren en zijn. Met eenvoudige steken in spannende kleuren kunnen heel mooie effecten worden bereikt. In dit geval is er geborduurd op monostramien en dat geeft ook het mooiste resultaat. Als je nog ergens wat kunt kopen van dat mooie stramien en als je nog wat wol hebt, dan kun je eindeloos variëren.
En mocht je daarbij verlegen zitten om wat voorbeelden, dan denk ik dat het boek De nieuwe wereld van de naaldkunst (waar ik pas over blogde) het mooiste boek is op dit gebied. Bij die talloze mogelijkheden vond ik het leuk om nu eens zo’n oud borduurwerk te laten zien, want die had ik dacht ik nog niet eerder op m’n blog.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tapisserie tassen maken


Van oude tapisserie-schilderijen kun je mooie tassen maken. Ik noem ze tapisserie-tassen en ik heb er al een heel stel maar had zin om er nog wat bij te maken. Een tas wordt het mooist als je er een bijpassende achterkant bij kunt passen en daarom heb ik al een hele tijd ribstoffen en andere stevige stoffen opgespaard. Nu heb ik alles voor me uitgespreid en ben aan het puzzelen. Sommige borduurwerken knappen er heel erg van op als je de glasplaat ervoor weghaalt, en als je de juiste achterkant-stof kunt vinden komen ze nog beter tot hun recht.

De bovenkant van een borduurwerk werk ik eerst af met een smal randje van dezelfde stof, dat maakt het daarna een stuk makkelijker om de tas mooi af te werken met een binnenvoering.

Voor wie zin heeft om ook zoiets te maken plaats ik nog zo’n geborduurd schilderij van een spinnende vrouw in m’n shop. Lijkt me leuk voor iemand die zelf wol spint!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Doe iets leuks met resten stof


Oud textiel (of plastik zakken) kun je verknippen tot repen en verwerken tot kleden of ook wel andere dingen. De resultaten kunnen verrassend zijn, zo lees ik op de achterkant van het boekje “Doe iets leuks met resten stof”. Vorige week was ik een dagje bij m’n nicht op bezoek en zij was ook met zo’n resten-project bezig: van oude t-shirts maakte ze repen en die breit ze tot een mandje. Het mandje is nog niet klaar, maar werd alvast in gebruik genomen door haar drie-jarig-dochtertje. Toen m’n nicht nog studente was, maakte ik voor haar ook zo’n bonte lappendeken, en die zag ik nu na vele jaren weer terug en dat was leuk. Inmiddels spelen er twee kleine meisjes op. Ik ging gelijk ook de grond zitten om mee te doen met spelen. We stopten alle popjes in het mandje en zeiden dat het aan een luchtballon hing en zo vlogen we de hele tuin door. Ik ben geloof ik nog steeds aan het nagenieten van zo’n zomers dagje spelen.

Het boek Voddeweven is het meest bekend als je bezig wilt zijn met resten stof en het heeft ook een hoofdstuk over de geschiedenis van het weven van voddekleedjes. Het kleinere boekje “Doe iets leuks met resten stof” is net als het andere boek ook een oorspronkelijk Zweedse uitgave (want deze traditie komt oorspronkelijk uit Scandinavië). Dit kleine boekje behandelt het Haken, Vlechten en Knopen van repen stof “tot een verrassend resultaat”. Breien staat er niet bij, maar dat kan dus ook, zoals m’n nicht liet zien.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Onafgemaakt handwerk


Een onafgemaakt borduurwerk: wat zal ik er eens mee doen?
Ik kreeg deze vrolijk geborduurde bloemen vorige week. Als ik zoiets zie, dan ga ik altijd eerst eens over nadenken wat ik ermee wil. Een kussen of een tas van maken? Maar ik heb al zoveel kussens en tassen.
In m’n shop zetten? Maar het kleurt ook wel leuk bij dat àndere kussen. Toch iets van maken dan?


Eerst maar eens nat maken en in model trekken. Nu lijkt het al heel anders. Het was een paar dagen mooi weer om zulke klusjes te doen, maar toch let ik er wel op dat ik het dan niet in de felle zon te drogen leg. Ik weet eigenlijk niet waarom, maar iemand zal dat misschien ooit eens tegen me gezegd. Beter om in de schaduw te leggen.

En nu kan er dan iets van worden gemaakt. Maar ik heb ook nog zoveel àndere dingetjes waar ik wat mee wil. Het is wel een beetje veel!
Vaak is iets borduren wel leuk, maar om het dan ook àf te ronden is een heel ander hoofdstuk.
Vandaar ook dat er zoveel onafgemaakte handwerkjes op markten terecht komen. Enerzijds is dat jammer, anderzijds helpt het om te bedenken dat het om het plezier van het borduren gaat. Maar toch…. een onafgemaakt handwerk daagt me uit om er dan toch eens iets van te maken. Herkenbaar?

Lees reacties (4) of geef een reactie

Zondagochtendkussentje


Zondagochtendkussentje!

Als het gegons en gebabbel in de buurt me teveel wordt, dan zet ik wel eens een fonteintje aan met wat kabbelend water. Een klein rotspartijtje in een hoekje van de tuin. Maar ’s morgens om 6 uur is het nog heerlijk rustig. Ik stond speciaal vroeg op om te genieten van de rustige uren en genoot ervan hoe het ochtendlicht over de schutting gleed. Dat eerste prille ochtendlicht in de zomer is zo mooi!

M’n kussentje borduurde ik op een oud lapje stof wat nog van m’n grootmoeder kwam. Op zo’n gekleurd oud lapje linnen komt een eenvoudig patroontje in één kleur goed uit.

Fijne zondag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zaterdagavond


Op sommige avonden heb je maar weinig nodig. Een pizza op een kleedje van Beirsbont.
Stilleven op de zaterdagavond…

Lees reactie (1) of geef een reactie

Perlé garen


Mijn voorraadje perlé-garen.
Ik hou van kleurtjes, en ik hou van voorraad en ik hou ervan om te bedenken wat ik nog allemaal wil maken.
Te veel misschien!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kelim

Vroeger is er in Nederland veel gehandwerkt in de kelimsteek. Nou ja, of het echt véél was weet ik niet, maar in ieder geval meer dan nu. Mijn tante was een expert en maakte verschillende mooie kleden (die zijn nog ergens bij een zus in huis). Als ik nu ergens iets van kelim zie dan wil ik het altijd gelijk wat beter bekijken, juist omdat je het niet zo vaak tegenkomt. Dit mooie kleedje vond ik een tijdje geleden ergens en ik dacht dat één kleur (staalblauw) was versleten. Want er waren wat opengelaten plekjes op het kleed, en op sommige plekjes was alleen een lange draad te zien, in plaats van de kenmerkende kelimsteek. Gister was het tijd om dat eens wat beter te bekijken, want een (andere) zus kwam op bezoek en zei dat ze zo’n zin had om iets van kelim te maken. Ze bladerde al mijn patronen door en zocht wat uit. Ik haarde voor haar dit kleed tevoorschijn en samen keken we er eens goed naar. In één van die oude patronen stond precies uitgelegd hoe je de kelimsteek moet maken, en óók dat je eerst de ondergrond moet bedekken met een extra draad. Zodat later het stramien niet meer te zien is. Dus de kleur staalblauw in mijn kleed is niet versleten, maar het was nog juist niet helemaal af. Dan is het ook juist wel een goed idee om een paar detailfoto’s te maken, om het goed te laten zien. Want de instructie in die boekjes was vroeger in zwart-wit en nu kunnen we mooie kleurenfoto’s maken.


Hoe heb ik het trouwens kunnen denken, dat die ene kleur versleten zou zijn? De Nederlandse wol die speciaal werd gemaakt voor smyrna en sudan en kelim stond juist zo goed bekend vanwege kleur-echtheid en motten-werend. De kleden die nu zo’n zestig jaar oud zijn of nog ouder, zijn nog steeds erg mooi om te zien en als ze niet ergens op de grond hebben gelegen zijn ze vaak nog niet versleten. Dit kleed plaats ik later in m’n shop, en dan kan iemand die paar plekjes grijs-blauw nog afmaken en dan heb je een prachtig kelimkleed!

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

De nieuwe wereld van de naaldkunst


De ‘oude wereld van de naaldkunst’ en de ‘nieuwe wereld van de naaldkunst’ op één foto. Rond 1900 werden tapisseriesteken geoefend op een borduurlapje en het is verrassend hoe mooi de kleuren er na (bijna) een eeuw nog uitzien. Het is heel leuk om die steken nu weer opnieuw te gebruiken. De schrijfster van het mooie boek verzamelde al in 1971 heel veel oude steken bij elkaar en dit boek is nog steeds heel aantrekkelijk. Zij was destijds deskundige in de decoratieve naaldkunst en in de opzet van het boek is haar kunstzinnigheid en deskundigheid terug te zien. Het boek De nieuwe wereld van de naaldkunst staat al wat langer in m’n shop (en wordt nu ook weer gebruikt bij cursussen). De meeste exemplaren hebben kleine scheurtjes in het stofomslag (het zijn natuurlijk ook al wat oudere boeken). Maar soms kom ik ook een exemplaar tegen wat helemáál geen stofomslag heeft. Omdat dit zulke mooie boeken zijn, plaats ik die nu ook maar gewoon in m’n shop; het gaat tenslotte om de inhoud en sommigen vinden het minder storend als het oorspronkelijke omslag weg is.

Ook het mooie oude borduurlapje is te koop. Om de kunst aan af te kijken, òf om gewoon van te genieten!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Blauwe kaarten en tegels en tasje


Er lag een ansichtkaart op de mat. Altijd leuk! Blauwe luchten boven oude steden of prachtige natuurgebieden, die blauwe luchten hóren er gewoon bij! Ik heb altijd m’n ontvangen kaarten bewaard en zocht er net een paar op voor de foto. Van een zus in Amerika en een vriendin in Zwitserland en van ouders in Afrika: met elkaar reizen we de hele wereld over!

Op m’n prikbord boven de computer hing al een tijdje een textiel-decoratie. Ooit een keer gekocht, maar wat moet je er eigenlijk mee? Ik wilde hem ergens voor gebruiken toen we naar een Atlantic Island gingen, maar zag zo gauw geen toepassing. Nu wel, want gister kreeg ik een mooi gestreept lapje stof. Daar heb ik gelijk maar een tasje van gemaakt. De textiel-decoratie bleek een stikker te zijn, makkelijker kan niet.

Vroeger was op reis gaan een hele klus. Je moest lopen, of je kon op een paard gaan zitten. Daar zijn de onderstaande handwerkjes nog een herinnering van. Van sommige oud-Hollandse tegels (met die typische afbeeldingen) zijn ook borduurwerken gemaakt: leuke tafereeltjes. Je zou deze ruiter en marskramer (of misschien draagt hij wel visjes aan z’n stok) kunnen loshalen uit hun lijstjes. En misschien heb je ook nog wel zo’n leuk blauw gestreept lapje liggen waar je een tasje van wilt maken. Deze borduurwerkjes passen er dan goed bij!

Mijn tasje ligt in ieder geval vast klaar, want ik wil best nòg eens naar zo’n Atlantisch eiland. Toch ook wel boffen om in een tijd te leven waarin we niet meer hoeven te lopen maar met vliegtuigen overal kunnen komen!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde vogeltjes

Bloemetjes, vogeltjes en vlindertjes: dat zijn misschien wel de meest voorkomende onderwerpen om te borduren. Zelf ben ik er dol op, en dat begon al in m’n kindertijd. Het boekje middenop de foto had ik van m’n grootmoeder gekregen en daaruit borduurde ik zes vogeltjes onder elkaar, tot het lapje vol was. M’n moeder hielp me met de afwerking en zo was mijn liefde voor borduren (en voor oude handwerkboeken) geboren. Het kleine schellekoordje hing jarenlang op m’n kamer, maar later kreeg ik er genoeg van. “Zal ik de vogeltjes losknippen?” vroeg ik aan m’n moeder. “Nee joh, dat zou ik niet doen!” reageerde ze bezorgd. “Later vind je het weer leuk en ben je blij dat je het zo bewaard hebt.” Ze had gelijk, en nu ben ik er trots op dat ik dit oude schellekoordje uit mijn jeugd nog heb!

En ik heb inmiddels veel meer, want recent kocht ik ook een ander lapje met dezelfde vogeltjes, en die is voor m’n shop. Van dìt lapje zou ik het minder jammer vinden als iemand de vogeltjes losknipt, want het lapje zelf is niet zo mooi afgewerkt en de mooie  geborduurde vogeltjes zouden heel goed voor iets anders gebruikt kunnen worden.

Gister had ik het er met mijn visite over hoe mijn blogjes in andere huizen binnenkomen. De één is geïnteresseerd in mijn belevenissen, de ander in de handwerkjes, of in de tentoonstellings-tips. Ik zorg graag voor afwisseling, dus dat is het probleem niet. Wat ik soms wèl lastig vind, is hoeveel persoonlijks ik in m’n blogjes verwerk. Een verhaaltje over m’n allereerste schellekoordje, dat is ook wel persoonlijk, maar niet hinderlijk. Maar misschien is het wel hinderlijk als ik weer begin te zeuren over de herrie in de straat. Ik zou aan dit blogje ook een draai kunnen geven zoals: “Ik hoor liever vogeltjes fluiten als boormachines dreunen.” Helaas is het bij één van m’n buren weer eens zover: de honderdduizendste verbouwing! Er staat een grote container met de uitgebroken muren, keuken en vloeren voor m’n keukenraam. En de busjes rijden weer af en aan. Ik vind het een teleurstelling, want ik had juist graag nu eens lekker thuis willen naaien. Maar met deze herrie op de achtergrond is dat minder leuk.

Zo’n verhaal is dan voor mij wel even zinvol om van me af te schrijven (klagen mag best, af en toe). Maar anderen hebben er niks aan. Als iemand later nog eens googelt op “Vogeltjes borduren”, dan wil ze liever snel kunnen zien wat de mooiste borduurpatronen zijn. Overigens komt dat best voor: dat zoeken naar specifieke vogeltjes. M’n antwoord voor déze vogeltjes is dan: als je op zoek bent naar de borduurpatronen hiervan, dan kun je terecht in het boek Ponts de Croix Scandinaves van DMC. Daarin staan al die mooie vogeltjes en ook vlindertjes, paddestoelen en fruit. Deze patronen zijn min of meer ‘klassiek’ geworden, en zijn later ook in heel veel tijdschriften en als losse patronen afgedrukt.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie