Archief voor januari 2017

Archief - januari 2017

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode januari 2017 getoond.

 

Boeken over Merklappen

Twaalf boeken over merklappen!
In de bovenste collage zes boeken in groot formaat (A4 of iets kleiner), in de onderste collage wat kleinere boekjes en twee oude agenda’s waarin ook mooie merklap-patronen staan.
De meeste van deze boeken zijn geschreven door bekende auteurs: mevr. Boone-Stolp, mevr. Schipper-van Lottum, mevr. Meulenbelt-Nieuwburg, Cecile Dreesmann en Jutta Lammer. Deze boeken waren in de vorige merklap-opleving populair en het zijn nu ook weer mooie boekjes en geliefde verzamelaars-objecten.
Over de meeste van deze boeken heb ik al eerder geblogd, zoals het boek Over merklappen gesproken en Merklapmotieven en Merk- en Stoplappen.
Het leek me leuk om nu in één keer een aantal merklapboeken bij elkaar te hebben, en daarom hield ik deze serie merklapboeken achter voor dit blogje. Sommige van deze boeken waren uitverkocht op m’n blog, maar al deze boeken zijn nu weer te koop. En van sommige boeken heb ik ook meerdere exemplaren.
De boeken over merklappen had ik tot nu toe ondergebracht in de boeken-categorie “Borduren”. Nu heb ik er een eigen categorie “Merklappen” voor gemaakt. Binnenkort voeg ik ook wat oude tijdschriften over merklappen toe in deze categorie.
Voor heel veel merklappenplezier!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Boeken over Trapunto


Drie Engelse boeken over Trapunto (en other forms of raised quilting).
Trapunto by Machine
Trapunto, the Handbook of stuffed quilting.

In het Nederlands is deze quilt-traditie bekend onder de naam Zaans stikwerk (en het boekje met die titel heb ik ook te koop, maar staat niet op deze foto).

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Boeken over machinaal borduren

Voor onze naaiende en handwerkende oma’s, moeders en tantes was het opwindend om de tijd mee te maken dat naaimachines steeds meer functies en knoppen kregen. Er kwamen naaimachines met allerlei mogelijkheden, en je kon er zelfs mee borduren!
Het boekje “Automatisch borduren met de Necchi supernova” vond ik leuk om door te bladeren, omdat het zo’n tijdsbeeld gaf. Opvallend was dat in die begintijd vooral de technieken werden nagebootst die voorheen alleen met de hand konden worden gemaakt, zoals smocken. Helaas zonder jaartal, maar het zal ongeveer 1960 zijn geweest. Dit tijdsbeeld-boekje laat de degelijke, beproefde en vrouwelijke patronen zien die toen gangbaar waren, en ook hoe mooi alles werd afgewerkt.

Het boek Vrij borduren met de machine is van 1967 en is ook een heel leuk boekje, met aanwijzingen hoe je een naaimachine voor borduren geschikt kunt maken, en hoe je een ontwerp vorm kunt geven en hoe je het op de ondergrond kunt aanbrengen. De gegeven voorbeelden zijn aansprekend en ‘retro’

Het boekje Machinaal Borduren is van later tijd en beoogt hetzelfde: aanwijzingen geven over de basistechnieken op het gebied van machinaal borduren, met tal van vernieuwende toepassingen. En tips geven hoe je de mogelijkheden die uw naaimachine te bieden heeft, het beste benut. Kan goed van pas komen bij het maken van artquilts.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Quilts, een Nederlandse traditie


Het boek “Quilts, een Nederlandse traditie” was bij het verschijnen in 1992 een belangrijk boek omdat voor het eerst de omvangrijke en boeiende collectie doorgestikte lappendekens van het Nederlands Openluchtmuseum werd ontsloten. In de inleiding van het boek werd gezegd dat door de huidige populariteit van Amerikaanse quilts, nog wel eens wordt vergeten dat de Nederlandse quilt een rijke en interessante geschiedenis kent. Het boek werd geschreven door textieldeskundige An Moonen, die hiermee veel heeft bijgedragen aan de kennis over de Nederlandse quilt-geschiedenis.

In het voorwoord lees ik de wens dat deze publicatie een inspiratiebron mag zijn voor al diegenen die nu met zoveel liefde en enthousiasme quilts maken. “Hopelijk worden dan weer doorgestikte lappendekens in de Nederlandse traditie gemaakt.” Vorig jaar mocht ik een allround handwerkster en lerares ontmoeten voor wie dit boek daadwerkelijk inspiratiebron was. Bep Hoogerheide uit Ulrum maakte met een groep cursisten een Groningse lappendeken uit dit boek na. Ik blogde hierover toen ik bij haar op bezoek was geweest. (foto hieronder, met de bladzijde uit het boek die ter voorbeeld diende)

Quilt door Bep Hoogerbrugge met boek
Zelf heb ik ook wel eens zoiets gemaakt (maar dan veel kleiner): met oude lapjes van m’n schoonmoeder, restanten van waar zij ooit kleding van had gemaakt. Dit dekentje lag gister nog in m’n auto toen ik wat aan het fotograferen was. Het is gewoon een makkelijk en succes-verzekerd patroon met die driehoekjes in zandlopermotief. De deskundige zegt hierover op haar blog: “Ik probeer altijd duidelijk te maken dat wij ook zo onze eigen regels hadden: het gebruik van de driehoek, de blinde zomen, de grote ster in het midden en een grote variatie aan het gebruik van diverse stoffen.”

In 2008 verscheen een nieuw boek van An Moonen (Geschiedenis van de Nederlandse quilt); het oude boek uit 1992 is alleen tweedehands verkrijgbaar. Ik ben blij dat ik nu een exemplaar van dit mooie oude boek in m’n shop kan plaatsen. En ik ben benieuwd of iemand in Gelderland het gaat kopen: dan kunnen wij hier in de buurt misschien ook eens zo’n gezamenlijk project doen om een grote Gelderse lappendeken uit dit boek na te maken.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren op stramien

Met borduren is er nog veel meer mogelijk dan alleen borduren op aida of kaaslinnen. Borduren met wol op stramien opent vele nieuwe mogelijkheden!
Het resultaat wordt mede bepaald door het stramien wat je wilt gebruiken (of wat je nog hebt liggen misschien). Een mooi boek wat alle mogelijkheden laat zien is Creative Canvaswork. Hierin tal van aanwijzingen, steken, ideeën en patronen.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Leerbewerken


Even een foto om er weer in te komen: een week geleden was ik in het Drents museum. Mammoet draagt bij aan de setting voor prehistorische vondsten. Tasje op de voorgrond brengt je weer terug in 2017. En ook nu weer (in 2017 dus) maak ik soms meer foto’s dan ik in één keer kan laten zien. Die komen dan soms wat later.


Prehistorisch leren schoeisel. Ongelooflijk: daar kijk je dan naar. Duizenden jaren geleden gedragen.

En dit is de meeste complete kleding uit de Middeleeuwen die in Nederland is gevonden. Een groene pofbroek, een rood jak en een leren hesje. Het ging me om het leer, in dit blogje. De historische setting is nu wel duidelijk: leerbewerken is van alle tijden. In de zestiger en zeventiger jaren van de vorige eeuw werd leerbewerken nog volop op de lagere school geleerd (bij ‘handenarbeid’) en als hobby beoefend. Wordt het nu ook nog gedaan? Ik was laatst bij een mevrouw op bezoek die me het project liet zien waar ze mee bezig was: een leren tas maken. Dus ja, het wordt nog gedaan. En ik kreeg een vraag of ik nog wat boeken over leerbewerken heb. Dus bij deze:

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Langs het kanaal

Het kanaal verbindt het dorp waar ik m’n tienertijd doorbracht en de stad waar ik nu woon. De weg langs het kanaal is altijd mooi. Vandaag reed ik er weer, op weg naar m’n moeder. We haalden herinneringen op aan het ongeluk. Op de heenweg stapte ik uit op het plekje en deed wat ik al zoveel jaren heb gedaan. Even daar zijn. Kijken naar de plek waar het gebeurde. Herinneringen boven laten komen. Denken aan vroeger en denken aan nu. Meestal wil ik dan even wat te doen hebben, want je gaat niet zomaar een kwartier daar staan. Dus pak ik iets wat er in de auto ligt en fotografeer wat. Daarna rijd ik dan weer verder en dan voel ik dat het me goed heeft gedaan om daar even te zijn.

Op de terugweg reed ik er weer langs. Nu ging ik één brug verder, en daar was de sneeuw helemaal weg. Net als de emoties, die waren ook weer weg. Ze waren er geweest, en ik had ze de ruimte gegeven en nu waren ze weer weg. Het was weer rustig. Net als de weg. Zie je dat picknickbankje achter de eerste dikke boom? Daar liep ik naar toe. Ik vond nog een gehaakt kleedje in de auto en dat ging helpen om al die lijnen te benadrukken die ik zag. Lijnen en strepen van water en wegen . Van planken en paden. Mijn pad gaat ook weer verder. Herinneringen mogen er zijn, en ze op bepaalde dagen naar boven laten komen is goed. Maar dat heb ik niet altijd geweten hoor! Daar heb ik ook jaren over gedaan. Bij het schrijven van dit blogje dacht ik: misschien hebben jullie er ook wat aan. Op bepaalde dagen teruggaan naar die plek. De plek die eerst zoveel emoties opriep en waar je later rust mag ervaren.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Twee uilen voor twee voltooide studies


Binnen twee maanden allebei onze kinderen klaar met Boek Modern bordurenhun studie!
Eind november promoveerde onze dochter en een paar dagen geleden, eind januari, studeerde onze zoon af.
Dus laat ik de uil ook gewoon twee keer zien.  Een uil, als symbool van wijsheid. En een portie kennis, want die heb je ook wel nodig om al die tentamens en examens en scripties te maken. We zijn blij dat onze kinderen hun studies hebben voltooid!
De leuke macramé-uil die hier twee maanden heeft gehangen, krijgt nu ook een plaatsje in m’n shop.

Warempel vond ik nog twee boeken met een uil op de voorkant: echte leuke retro-boeken. Van allebei de boeken flink wat pagina’s in m’n shop geplaatst om te laten zien  hoe leuk ze zijn: Modern borduren en The basic book of Embroidery. Ik ben in de mood om dit aan te prijzen als ‘verrukkelijke’ boeken. Zo’n woord moet je natuurlijk niet al te vaak gebruiken, maar nu kan het wel. Want van twee die twee voltooide studies ga ik vanzelf strooien met verrukkelijke woorden. Maar ik kan het ook kort en krachtig: BLIJ!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

De kunst van kleur


Aan kleuren valt zo veel te ontdekken dat het mogelijk is je hele leven er aan te wijden. Er zijn verschillende kunstenaars, die dat deden.
Johannes Itten was een Zwitserse kunstschilder en docent, die vooral bekend is geworden vanwege zijn theoretisch werk in verband met het Bauhaus en vanwege zijn kleurenleer. Hij doceerde in de eerste helft van de vorige eeuw en had grote invloed. Hij onderscheidde zeven kleurcontrasten:
Het kleur-tegen-kleur contrast: alle zuivere verzadigde kleuren, rood-geel-blauw is het sterkst
Het licht-donker contrast: zwart-wit is het sterkst.
Het warm-koud contrast: rood-oranje tegen blauw-groen.
Het complementair contrast: rood-groen of geel-paars of oranje-blauw. Complementaire paren versterken de kleur het meest.
Het simultaan contrast: het verschijnsel dat een willekeurige kleur de complementaire kleur als het ware oproept. Zo neemt grijs binnen oranje schijnbaar een blauwe tint aan.
Het kwaliteitscontrast: verzadigd tegenover onverzadigd. Door menging met wit, zwart of grijs.
Het kwantiteitscontrast: veel van een kleur tegenover weinig van een andere kleur.

Het boek Kleurenleer is een verkorte uitgave – zonder de reprodukties van de schilderijen – van het boek ‘Kunst der Farbe’.
Een betere foto om dit boek (wat ook voor handwerkliefhebbers interessant kan zijn) aan te koppelen, kon ik niet bedenken. Vorige week waren we in het Drents Museum en daar zag ik deze beroemde Rietveldstoel. Kleur en contrast in optima forma!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurde kaardebol


De winter wordt wat minder streng nu de vrieskou uit de lucht verdwijnt. In mijn tuin ligt nog wat sneeuw, maar misschien kan ik morgen al niet meer met deze winterse foto’s aankomen: achterhaald. Daarom nu deze foto’s (en ook ter afwisseling van alle gebouwenfoto’s) van dit borduurwerk van Dipsacus silvester: de stekelige kaardebol. Mooi toen hij besneeuwd was, maar ook mooi in geborduurde versie.

Het boek van Gerda Bengtsson vind ik één van de beste boeken met borduurpatronen van kruiden en wilde planten. Hierin geen kaardebollen maar wel veel andere mooie borduurpatronen. Dit boek is in twee formaten uitgegeven en momenteel heb ik beide versies.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken van Mary Gostelow

“Het grote folklore borduurboek” geeft een fascinerend overzicht van technieken, dessins en materialen van het folkloristisch handwerk uit alle delen van de wereld. De mens heeft zich door de eeuwen heen geïnspireerd gevoeld en hij heeft uiting gegeven aan zijn artistieke capaciteiten door zelf kleden, wandkleden, enz. in allerlei technieken te vervaardigen en te versieren. De toegepaste motieven geven een weerslag van de nauwe verbondenheid met een bepaalde cultuur. De decoraties vormen een weerspiegeling van gewoonten en tradities.

Mary Gostelow verwierf faam door haar studies en boeken over de naaldkunst uit alle landen van de wereld. Soms heb ik het Grote Folklore Borduurboek in m’n shop en daar wordt het dan ook vaak wel weer gevonden. Ik heb nu weer een nieuw exemplaar voor m’n shop. Hier blogde ik eerder over dit mooie boek.
En als het boek weer is uitverkocht? Dan is “The Complete Guide to Needlework” misschien een alternatief. Ook van dit boek laat ik veel pagina’s in m’n shop zien, zodat je een goede indruk kunt krijgen van dit heel mooie overzicht van de naaldkunst wereldwijd.

Waarom dit blogje, want over beide boeken had ik al eerder geblogd. Eigenlijk om juist dit punt te benadrukken, dat ik vind dat ik me voorlopig nog moet beperken tot nieuwe boeken, die ik nog niet eerder had laten zien. Als ik over elk handwerkboek geblogd heb, dan kan ik misschien nog eens aan een tweede ronde beginnen. Maar wanneer zal dat zijn? Er zijn zo ongelooflijk veel handwerkboeken! En telkens zijn er weer nieuwe boeken die ik nog niet ken. Ik vind het een fascinerende zoektocht. Toch af en toe die uitzondering, om een boek aan te prijzen waarvan ik blij ben dat ik het weer heb: dit mooie Grote Folkloreboek. En trouwens, als je dit boek hebt, dan heb je voorlopig geen andere handwerkboeken meer nodig, want hier staat zò veel in! Aanbevolen dus.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Assisi in de Domtuin


Tussen de Domkerk en het Academiegebouw in Utrecht ligt de Pandhof, één van de mooiste binnentuinen van Nederland. ’s Zomers is het hier druk, maar op het moment dat wij hier gisteren waren was het volmaakt stil. Tussen een treinreis en een afstudeerceremonie konden we hier even rondlopen en denken aan vroeger. De kloostertuin met middeleeuwse stijlelementen nodigt uit tot contemplatie. De tuin wordt omsloten door een kruisgang uit de 15 eeuw en die liep ik helemaal rond. Midden in de winter was het, en een ijskoude dag. Ik dacht er even aan hoe het voor monniken in bruine pijen geweest moet zijn om hier te lopen. Ik wilde wel iets fotograferen, maar ik had dit keer geen tassen of handwerken meegenomen. Alleen maar een klein randje van Assisisch borduurwerk, want dat is lekker klein. Ik legde het op de eeuwenoude stenen banken in de kloostergang en genoot van het winterzonlicht wat erover scheen. Dat was ook een momentje van contemplatie: even in alle rust met handwerk bezig zijn in een eeuwenoude omgeving. De mooiste motieven van deze eeuwenoude techniek zijn bij elkaar verzameld in een oude Italiaanse Ancora-uitgave voor Assisisch borduurwerk. En nu ik dat boekje zie en in m’n shop plaats, valt me nog meer op hoe goed deze borduurstijl past bij de bouwstijl van de middeleeuwen: streng en symmetrisch, maar ook met veel sierlijke bogen.

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

De Dom in Utrecht beklimmen


Een studie volbrengen is een hele klim!
Na de buluitreiking begonnen we aan een andere klim: naar de top van de Domtoren!
De Dom in Utrecht is het middelpunt van de stad en ook de trots van de stad en het was bijzonder leuk om met ons vieren de 465 treden te beklimmen. Om 4 uur was de laatste mogelijkheid van de dag en dat kwam prachtig uit, want daardoor hadden we precies het mooie avondlicht op deze koude dag.

Halverwege de toren hangen veertien luidklokken op de luidzolder, en hier hielden we even pauze met de groep, want de Dom kun je alleen onder leiding van een gids in groepsverband beklimmen. De gids vertelde over de zwaarste klok van 8000 kilo, de Salvator, en gaf er ook even een klap op, zodat we het geluid konden horen. Als het hele carillon bespeeld wordt is dat een indrukwekkend geluid, wat je hier kunt horen. En het is ook een feestelijk geluid, wat nogal goed paste bij onze stemming op deze feestelijke dag!

We klommen weer verder en kwamen boven: fantastisch! We keken uit over de stad die net in de gloed van het avondlicht lag. We zagen o.a. het Academiegebouw waar een paar uur eerder onze zoon zijn bul ondertekende. We maakten foto’s en genoten van het bijzondere moment.

Voor handwerk- en torenliefhebbers: met dit patroon kan de Dom ook bordurend worden beklommen!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

In het academiegebouw in Utrecht


We hadden een uitnodiging ontvangen om in dit mooie oude gebouw aanwezig te zijn voor een ceremonie en daar gaven we graag gevolg aan!
Achter deze deuren ontmoetten we – in stijl! – onze zoon en dochter, en begaven ons naar de Aula, het oudste deel van dit Academiegebouw.

Vanaf mijn zitplaats had ik tijd om nog even om me heen te kijken: ik zag mooie tapisserieën hangen aan de wanden van de indrukwekkende zaal. Daar wilde ik al een tijdje een foto van hebben, zodat ik er bij kan aansluiten met een boek. Doe ik later nog wel.
De voorzitter vertelde dat in deze zaal in 1579 de Unie van Utrecht werd ondertekend, die beschouwd wordt als het begin van de Nederlandse staat. Voor het Academiegebouw staat een standbeeld van graaf Jan van Nassau dat herinnert aan deze gebeurtenis. De Unie van Utrecht was een overeenkomst tussen een aantal Nederlandse gewesten, waarin werd besloten om samen de Spanjaarden het land uit te jagen. Ook een aantal staatkundige zaken werden geregeld en hierdoor wordt deze Unie gezien als de eerste versie van de latere grondwet.


Zo werden we als ouders en familie aan het van de bijeenkomst bepaald bij de historische setting van deze zaal. En daarna gingen we terug naar het heden: tien masterstudenten van de vakgroep Innovation Environmenal Energy Sciences ontvingen hun diploma!
Ieder kreeg een uitgebreid persoonlijk woord alvorens zij hun bul ondertekenden. We waren heel trots toen we hoorden wat er over onze zoon werd gezegd en toen we hem zijn handtekening zagen zetten. Hij heeft nu de titel Master of Science.

De universiteit van Utrecht heeft als zinspreuk Sol Iustitiae Illustra Nos  en een zon (Sol) als symbool. Deze spreuk is op meerdere plaatsen in de gebouwen van de universiteit terug te zien en zij werd aan het begin van de plechtigheid toegelicht. Het is ook een mooie spreuk om dit blogje mee te besluiten: “Zon der gerechtigheid verlicht ons”.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (12) of geef een reactie

Graduation quilt

Casa Confetti

Vandaag stuurt onze zoon af!
In dit gebouw op de Uithof in Utrecht heeft hij een tijdje gewoond. Het gebouw heet Casa Confetti.
Zijn vader fografeerde hem eens, toen we bij hem op bezoek waren geweest. Deze foto is op de voorkant van een tijdschrift over studenten-huisvesting gepubliceerd. Uiteraard vroegen we een extra exemplaar van dat tijdschrift aan voor onze zoon. Leuke herinnering aan hoe hij daar zo op de vensterbank zat.


Nu woont hij in een ander gebouw, hier vlakbij. Iets minder fancy uitstraling, maar wèl op de begane grond, en dat is ook wat waard. Hoeveel kamers duurt zo’n studie wel niet?
Heel wat keertjes hebben we hem geholpen met verhuizen. En op al die kamers kwam dan weer z’n graduation-quilt te hangen, die ik voor hem maakte toen hij klaar was met de middelbare school.
Deze quilt is z’n hele verdere studie meegegaan. En nu: Klaar!
Ik heb zin om een nieuwe quilt voor hem te maken. Maar eerst vandaag: feestje! Zal ik nog confetti meenemen?

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (5) of geef een reactie

Jip en Janneke: klaar met studeren!


Morgen studeert onze zoon af!
Twee maanden geleden woonden we de promotieplechtigheid van onze dochter bij,
en nu mogen we morgen opnieuw een academische ceremonie bijwonen!
Natuurlijk denk je dan als ouders terug aan die lange weg die onze kinderen hebben afgelegd.
Tijdens de jaren dat ze studeerden: àl die vakken en àl die tentamens. Al die scripties en àl die stages!

Maar ook de jaren dat ze nog thuis woonden: de spelletjes en de leuke jaren van samen een gezin zijn.
Ganzebord en Monopoly, Jacht en Halma, Mastermind en Stratego: we hebben het allemaal gedaan!
Het was mooi, het was gezellig, en het waren opstapjes voor de verdere studie.
En nu: allebei onze kinderen KLAAR met de studie!
Onze Jip en onze Janneke zijn helemaal klaar!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Afstudeerbloemen

Het Academiegebouw aan het Domplein is het hart en het gezicht van de Universiteit Utrecht. Hier studeren studenten af, vinden promoties en oraties plaats. Een markant gebouw met een historische en rijke uitstraling. Daar gaan we morgen naar toe en we hoeven niet eens vroeg weg. Midden op de dag precies om 12 uur zitten we daar en mogen we opnieuw trotse ouders zijn van een afstuderend kind. Ik trek een mooie jurk aan en heb wel zin om een paar uurtjes in die mooie entourage te vertoeven. In m’n ene hand een klein tasje (voor het fototoestel) en in de andere hand een bos bloemen. Want bij zo’n plechtigheid horen bloemen. Niet deze oude gele die alweer zijn uitgebloeid. Maar verse bloemen die liefst ook nog wel tegen de kou kunnen. Die bloemen moeten tegen de overgangen kunnen van vrieskou naar warm gebouw. Vanmiddag ging ik een mooie bos halen en die staat klaar. En als de bloemen er niet tegen kunnen? Ook niet erg, dan waren ze alleen voor het moment.
Trouwens, geborduurde bloemen kunnen overal wel tegen. Ik legde ze op de sneeuw in m’n tuin. In de schaduw van de schuur ligt de sneeuw er nog en daar geniet er elke dag van. De foto nam ik op blote voeten, want dat vind ik nog steeds lekker. Volgens mij ben ik nou wel aardig aan het doordraven. Dus ik ga gauw weer verder met m’n voorbereidingen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dansende kinderen


Tijd voor een feestje!
Op dit leuke oude lopertje staan vrolijke kindjes geborduurd.
Voor wie van oud handwerk houdt is dit een mooie opvrolijker in de kamer.
(Nou ja, in de tuin kan ook wel even.)
En ik heb nog wat boekjes met ‘feest’ in de titel: 3 Suisses maakt van borduren een feest.
In dit boekje staan borduurpatronen die ook heel geschikt zijn om in tapisserie (met borduurwol) uit te voeren. Je krijgt dan die landschapjes zoals ze vroeger veel gemaakt zijn.

Eigenlijk is borduren is altijd al een feestje, toch?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het grootste poppenhuis in Assen


In het grootste poppenhuis van Nederland waan je je in de achttiende eeuw. De meubels komen uit die tijd en het ruikt er naar vroeger. Je kunt er doorheen lopen en luisteren en kijken naar historische personages, die via sprekende spiegels tot leven komen. Het museum in Assen kreeg een paar jaar geleden de mogelijkheid om de stijlkamers in te richten tot een huis vol verhalen voor jong en oud en nu is het een aantrekkelijke plek om doorheen te dwalen en je te laten verbazen.

Aan de ingang van deze stijlkamers in de verste uithoek van het Drents Museum staat een (ander) groot poppenhuis en daar kun je de personages kiezen, die eenmaal binnen in de stijlkamers het verhaal gaan vertellen over hoe het vroeger was. Wij kozen een paar dagen geleden voor de heer des huizes, Johannes van Lier. En die vertelde toen wat over de tijd waarin hij leefde en hoe het toen allemaal toeging. De standsverschillen waren groot.


Het was een bijzondere ervaring om door dit grote poppenhuis te lopen en alle indrukken op ons te laten inwerken. De tentoonstelling is zò opgezet dat je je echt even terugwaant in de tijd. Je mag overal aankomen, laatjes opentrekken, kijken wat erin zit. Je kunt kijken en ruiken en voelen en ervaren hoe het geweest is in die tijd.

Voor wie Assen te ver is zijn hier een paar mooie links met filmpjes om toch iets mee te beleven van dit grootste poppenhuis.
En wie zelf aan de slag wil om een Interieur voor Poppenkamers te maken, heb ik nog een boekje met complete inrichting schaal 1 op 12. Ik zou eventuele poppenhuis-bouwers  wel aanbevelen om deze interaktieve ervaring ook eens te ondergaan: een unieke, verrassende en verrijkende poppenhuis-beleving!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

3 x 75: Alles kan gehaakt of gebreid


Vogels en Vissen, Bloemen en Blaadjes: alles kan gebreid en gehaakt!
Alles kan gehaakt of gebreid.
De trend is er al een tijdje, deze boeken zijn van rond 2012. Toen zaten we al een tijdje in de rage om van alles en nog wat na te maken met de haaknaald of de breinaalden. Verrassende kleine projecten, die veel uitdaging bieden en hopelijk een bevredigend resultaat. Wat zijn al die gehaakte vlindertjes, vogeltjes, bloemetjes en visjes leuk om te zien!

75 Schelpen, Vissen en andere zeedieren
75 Vogels, Bijen en Vlinders
75 Bloemblokken

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Foto’s van Nederlandse Lappendekens in het Openluchtmuseum


In 1971 verscheen in het tijdschrift “Bijvoorbeeld” een artikel over Nederlandse lappendekens uit de collectie van het Rijksmuseum voor Volkenkunde, oftewel het Nederlands Openluchtmuseum te Arnhem. Het artikel werd geschreven door mevr. A Meulenbelt. Al in de eerste alinea verwijst ze voor verdere informatie over de geschiedenis en de techniek naar het boekje van mw. Snoep-Binger en Nel Rol. Dit is het boekje “Lapjeswerk” wat ik laatst (in twee verschillende uitvoeringen) in m’n shop plaatste. Daarna volgt een alinea over de naam en de werkwijze van het lapjeswerk. Dit soort artikelen zijn na vele decennia leuk om nog weer terug te zien: hoe werd er in die tijd over de oude Nederlandse lappendekens geschreven?

Ook de oude gids voor het museum vond ik leuk om weer terug te zien. Hoezo ‘weer?’ Een dagje uit naar het Openluchtmuseum in Arnhem was één van de eerste uitstapjes die mijn vriend en ik ondernamen, toen we verkering hadden. Het is een uitstapje wat grote indruk op me heeft gemaakt, want het was de allereerste keer dat ik kennismaakte met de Nederlandse oude lappendekens. Die mochten toen nog tentoongesteld worden, later niet meer. Ze hingen daar in een vrij donkere ruimte en ze waren groot en zeer indrukwekkend. Ik ben het nooit vergeten. Later kreeg ik een keer het nu zeldzame boek Quilts, een Nederlandse traditie van mijn vriend en nu mijn man. Dit boek is geschreven door An Moonen, de textieldeskundige die zoveel onderzoek heeft verricht naar deze oude lappendekens. Het boek ligt links opengeslagen op de foto’s.

Het Openluchtmuseum ligt naast Burgers Zoo, en daar waren we vorige week. We keken ook even door het hek naar het museum. Het had net gesneeuwd had en het zag er zo mooi uit. Terwijl ik daar voor het hek stond, dacht ik aan die lappendekens, die daar ergens op het grote terrein bewaard worden. Achter nog meer hekken, want ze zijn te kwetsbaar voor permanente tentoonstelling geworden. Gelukkig zijn deze mooie foto’s er. Hieronder de foto’s van de lappendeken uit ca. 1830. De herkomst is Hoogeveen. Hij bestaat uit bijna zestienduizend aan elkaar genaaide zeshoekjes van diverse soorten bedrukte katoen. De zeshoekjes zijn 2,3 cm. groot.
Ik zou graag willen weten of dìt de deken is die destijds, in de zeventiger jaren, tentoongesteld was, maar hoe kun je een herinnering van 40 jaar geleden precies checken? Ik denk het gewoon van wel. Een deken die indruk op me maakte, en waarschijnlijk op iedereen die hem ziet of zag.
Meer foto’s zijn te zien in het tijdschrift Bijvoorbeeld (in m’n shop) en op de website van het Openluchtmuseum.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handtas therapie

Handtas therapie: dat woord heb ik niet zelf verzonnen. Ik vond het in een leuk klein boekje met de titel: Een passie voor handtassen. “Handtassen zijn hypnotiserende, fascinerende kleine creaties die behoorlijk veel vrouwen weten te verleiden. Alleen al het enorme aantal tassen in onze kasten bewijst dat we hun verlokkingen onmogelijk kunnen weerstaan.”  Zo begint het boekje. Even verderop: “Elke onverbeterlijke liefhebber kent het maar al te goed, de vreugde van de aankoop van een prachtige, glimmende handtas.” En: “De aantrekkingskracht van een handtas zit in zijn schoonheid en daarom voelen we door de tas onszelf mooi. We kunnen door hun uiterlijk de geloofwaardigheid van onze modebewustheid enigszins in stand houden.”

Ik bladerde het hele boekje door, want de foto’s zijn zo mooi, en de teksten kort en krachtig. “Hoe vaak we ook proberen onze ouwe trouwe werktas door een ander te vervangen, we keren altijd bij dezelfde oude vriendin terug.” Het boekje heeft hoofdstukjes over ‘de favoriet’, de avondtas, de klassieke tas, de vakantietas, en de haute-couture tas. Geen hoofdstuk over de zelfgemaakte tas. Dus dat schrijf ik nu maar. M’n dochter maakte dit tasje lang geleden van de onderkant van een oude rok. Die rok was veel te lang en kon een heel eind ingekort worden. Wat doe je met dat stuk wat je eraf haalt? Een tasje van maken. Gister nam ik het mee naar het bos. Ik had alleen iets kleins nodig voor m’n fototoestel. Ik heb na al de jaren dat dit tasje af en toe dienst doet nu een naam voor bedacht: ‘camouflage-tasje’.
Leuk, die handtas therapie! Vooral in combinatie met een winterwandeling werkt het prima!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gewoon, maandag de 23e


Het leek wel Blue Monday vandaag, maar dat was vorige week al.
Ach, wat maken al die data en dagen eigenlijk uit?
Ik vond nog wat rollen inpakpapier bij de buurtsuper, en kocht er een stel. Nu pak ik al m’n pakjes in met glinsterende kerstpapiertjes. In de hoop de ontvanger extra vrolijk te maken. Een patroon, een tijdschrift, een boek, een boekje gingen vandaag op de post. Telkens vind ik het leuk om te zien wat er besteld wordt en telkens probeer ik m’n voorraadje weer wat aan te vullen. M’n voornemen was om in januari nog wat boeken toe te voegen aan m’n shop, maar het gaat nog niet zo hard geloof ik. Komt omdat ik telkens zoveel leuke dingen beleef en dan wil ik dáár ook weer over bloggen. Dus ga ik gewoon maar verder met de combinatie: een boek bij een belevenis. We zien wel waar we uitkomen. En de ontvangers van deze pakjes zien morgen wel wat erin zit.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sfeervolle woon-ideeën


Zondagmiddagwandeling. En het was druk buiten! We kwamen veel andere wandelaars tegen, en iedereen wilde hetzelfde: genieten van een mooie en zonbeschenen winterdag.

In de jaren zeventig wilde ook iedereen hetzelfde, maar dan binnen. In de serie “Creatief bezig zijn voor de vrouw” verscheen een deel met “Sfeervolle woonideeën“. Hierin typische decoraties uit die tijd, en veel ervan is leuk om weer te zien of opnieuw of alsnog te maken. Ik zag een hoofdstuk over Rya tapijten om zelf te maken (met die typische lange polen), over Tiffany lampen, over zelf stoelen bekleden, over sierzomen aan rolgodijnen. Ik kwam ook het margriet-borduurwerk weer tegen wat ik al in veel meer boeken ben tegengekomen. Ook veel basisbeginselen van het patchwork, wat in die tijd op kwam zetten. Bij deze hoofdstukken veel eigentijdse toepassingen die we nu retro noemen. En nog veel meer. De pagina’s in m’n shop geven een indruk.

Maar op zondagmiddag buiten een wandeling maken, en helemaal nìks zien van wat in de mode is of was, dat is ook erg lekker!
Sfeervolle bos-ideeën!
En in één foto is duidelijk hoezeer bruin en wit een geweldige combinatie was en is. Voor binnen en buiten!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boek Trapunto & Stippling

Bij Trapunto worden twee lagen stof op elkaar genaaid in sierlijke patronen in rijgsteek. Vervolgens wordt vanaf de achterkant de ontstane vakken tussen de stiknaden opgevuld, zodat er reliëfverschil ontstaat. Van oorsprong stamt deze techniek uit India en het Midden-Oosten. Vanaf de 13e eeuw kwam het ook naar Europa, en daar werd het vooral voor decoratie van kleding voor de hogere standen gebruikt. Vooral in Tudor-Engeland werd de arbeidsintensieve en kostbare techniek veel toegepast. Er zijn nog mooie trapunto-kledingstukken te zien in musea.

Stippling betekent ‘Meanderen’ maar dat wil niet zeggen dat je zo maar wat steekjes kunt maken hoe het je uitkomt. Als je de oude techniek van vroeger wilt nadoen dan zijn daar ook weer aanwijzingen voor. Die staan o.a. in dit Engelse boek Trapunto & Stippling. De auteur heeft zich in de negentiger jaren verdiept in deze oude techniek en vond een innovatieve methode voor succesvol trapunto en stippling. Die wordt met duidelijke tekeningen en aanwijzingen weergegeven. Bij dit boek in m’n shop laat ik meerdere mooie pagina’s zien. Ook de schepen-tekeningen (van een paar dagen geleden) komen uit dit boek.

Ik fotografeerde het boek op een oud koetsdekje, wat ik ook in mijn shop heb staan. Het is een bijzonder item, gebruikt in Noord Nederland, en waarschijnlijk afkomstig uit adellijke kringen.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Winterpicknick


Ook in de winter kun je picknicken. Ik had alles mee: kleden en kleedjes, vijf thermoskannen, drie voltooide breiwerken en natuurlijk een appeltaart. Geen uitstapje zonder. Schaatsen hadden we ook nog achterin de auto, maar daar kwam het niet meer van want het was weer gaan dooien in het noorden van het land. Maar evengoed kon je dit wel een winters uitstapje noemen. We waren op weg naar Assen en onderweg namen we een afslag om in Nationaal Park Dwingelerveld een koffiepauze te  houden.
De picknikcktafel sneeuw-vrij maken doen we niet. Gewoon een kleedje eroverheen.


Voor m’n zoon had ik een gebreide muts, voor m’n dochter een mobielhoesje van schapewol en voor-wie-hem-wilde had ik nog een gebreid kussen. Het breiwerk was al door iemand anders gedaan en tijdens het volgen van de inauguratie van een nieuwe president zette ik het kussen op vrijdagavond in elkaar. Nèt klaar, want ik wilde het stoere kussen meenemen.


Na ons museumbezoek gingen we nog een keer naar precies dezelfde picknicktafel terug. Gewoon omdat we geen mooier plekje konden bedenken. In één van de thermoskannen zat bruine-bonensoep, en in een andere warme chocolademelk en we aten de rest van de taart op. Met een plaid om je benen kun je makkelijk zo een half uur in de vrieskou blijven zitten. De zon kwam erdoor en het was zò mooi! Echt genieten om dit zo samen mee te maken.

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tentoonstelling van Peredvizhniki

Het grootste gedeelte van de Russische bevolking is in de 19e eeuw arm en ongeletterd. Door de slechte leefomstandigheden is de kindersterfte groot. Gemiddeld sterven de mensen tien jaar eerder dan in West Europa. Veel kinderen verliezen hun ouders op jonge leeftijd en zijn gedoemd tot een leven als bedelaar. Veel kunstenaars trekken zich het lot van deze weeskinderen aan en proberen hen via hun schilderijen ‘zichtbaar’ te maken. Dit schilderij “Wees geworden” speelt zich af bij een vers graf, aan de rand van een dorpskerkhof. De jongen laat de uitzichtloze droefheid en angst voor de toekomst zien. De kinderen staat een leven in armoede te wachten.

De traditie van de valkenjacht was een oud ritueel binnen aristocratische kringen. Zeer gedetailleerd werden de paarden in volle galop weergegeven. De 19e eeuw was ook een culturele bloeiperiode van de Russische Gouden Eeuw.

Op een enorm formaat wordt de pracht en praal van het oude Rusland weergegeven. Hoe hebben ze dit immense schilderij in Drenthe gekregen? We stonden meerdere keren minutenlang voor dit schilderij te kijken. Een impressie van de ceremoniële kant van het leven. Mensen, die op elkaar gericht zijn. Laveloosheid aan de ene kant, mooie jonge vrouwen aan de andere kant. Wat gebeurt hier allemaal?

In dit blogje koos ik voor een weergave met schuine invalshoeken van enkele van de 72 schilderijen. Niet omdat het te druk was om er recht voor te staan, maar omdat ik niet vijf foto’s achter elkaar zo recht van voren wil tonen. En omdat ik iets van mijn eigen impressie wil weergeven. De tentoonstelling duurt nog tot april 2017 en is mijns inziens de moeite van de reis wel waard. “Russisch realisme” in Drenthe. Ik vond het heel indrukwekkend.

En dan hèt belangrijkste schilderij van de tentoonstelling. Het ikoon van het werk van deze kunstgroep: De Wolgaslepers van Ilya Repin.
Het werk is groot en zeer indrukwekkend. Het wordt de Nachtwacht van Moskou genoemd. Toen ik daar stond wist ik: dit vergeet ik nooit meer. De schilders uit deze groep wilden de moeilijke leefomstandigheden en het sociaal onrecht naar voren brengen. Dit schilderij is het ikoon van deze benadering en van deze tentoonstelling.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tasje aan leuning


Deze Statenzaal is rijkversierd met schilderingen, glas-in-loodramen en houtsnijwerk. De middagzon scheen over de oude daken naar binnen en gaf nog een extra gloed over het glorierijke verleden. Ik zette mijn industrieel-gehaakte tasje in de vensterbank en liet de kleuren en vormen en dessins op me inwerken. Even was ik helemaal alleen in deze fantastische kamer en toen snelde ik de anderen achterna.We waren vandaag in het Drents Museum in Assen, voor een indrukwekkende tentoonstelling over Russisch realisme. Later meer hierover.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Over schepen en schapen


Hoe heb ik toch zo lang zonder breiwerkje kunnen doen? Ik heb nu de pennen weer ter hand genomen en ben weer blij (dat ik brei).
Ik breide de meest simpele muts die ik kon bedenken. Uit het hoofd voor op het hoofd.
En ik probeer één muts per avond, dat kan best.
Het breiwerk  wat nog op de pennen staat is inmiddels ook weer een muts en die gaat vandaag mee want ik wil hem aan iemand geven.
Gisteravond afgemaakt.
De foto’s hieronder komen uit een handwerkboek wat ik gister fotografeerde maar waar ik nu niet meer aan toekom.
Want we trekken er weer op uit, op weg naar een ver museum.
Ik vond die schepen wel passen bij de schapen. Nou ja, de schapewol.
Fijne dag!
Als de scheepjes voorbij zijn gevaren, blog ik vanavond nog een keer.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Elizabethan pracht en praal


Er is weer een mooi kostuumdrama op tv, over koningin Victoria die op haar 18e de kroon van Engeland besteeg. In de serie is de pracht van paleizen, koninklijke rijkdom en schitterende gewaden te zien. Engeland had bij haar troonsbestijging al een rijke traditie van schitterende huizen, ingericht met tapijten, gobelins en borduurwerk. Het boek An Elizabethan Inheritance laat de grandeur van the Hardwick Hall Textiles zien. Een mooi boek, en een mooie aanvulling op liefhebbers van de rijke Engelse erfenis.

Ik fotografeerde het boek op een mooi oud stuk zware stof, met een mooie zware pompoen-rand. Geschikt om zelf iets leuks mee te maken, in Elizabethan of Victorian style.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Postzegels Nederlandse vogels


Er zijn weer nieuwe Nederlandse postzegels. Goedkoper maakt de post het niet, maar als er dan weer mooie postzegels te koop zijn, is het wèl weer een beetje leuker. Dit jaar komen er vier series met Nederlandse vogels, en de winter-serie is nu te koop. Bij één velletje krijg je een gratis groen mapje (soms moet je er om vragen), en omdat ik veel post verstuur koop ik ook veel postzegels, en krijg ik veel groene mapjes. Deze gebruik nu als extra bescherming als iemand bijvoorbeeld een A4 patroon bestelt. Dan is zo’n mapje ideaal als extra bescherming dat er geen vouwen in komen. Ik kan niet bij iedere bestelling een mapje bijsluiten, want soms is een besteld boek kleiner dan A4 en dan werkt het niet: het mapje zou dan juist beschadigen. Of soms zou een bestelling met een extra mapje nèt boven het gewicht komen, waardoor de envelop te zwaar wordt, en dan laat ik het liever weg.


De ervaring vorig jaar (met de vier mooie series vlinders en bloemen) leerde dat deze postzegels meestal snel zijn uitverkocht, dus wie ook van mooie zegels houdt… Zelf ben ik al naar twee postkantoren geweest om m’n voorraadje op peil te houden. En het wordt ook gewaardeerd: de eerste keer deze week dat ik deze zegels gebruikte kreeg ik prompt een bedank-reactie. Van iemand die filateliste bleek te zijn. Maar misschien zijn we dat allemaal wel als we deze mooie zegels zien.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Richelieu patronen


Richelieuborduudwerk is geborduurde kant met een eenvoudig motief van gestileerde bloemen en bladranken. Het vindt zijn herkomst in het nabootsen van de Venetiaanse naaldkant. Stof heeft bij de imitatie de steek-voor-steek genaaide motieven van de naaldkant vervangen. De verbindende spijlen tussen de motieven doen nog aan hun oorsprong herinneren. Evenals bij naaldkant wordt de basis gemaakt van gespannen draad en met festonsteken overgewerkt. Soms wordt de spijl van een picot voorzien.
Bij deze geborduurde kant wordt de patroontekening op de stof overgebracht. De dubbele contourlijn van de motieven wordt ter versteviging met rijgsteken overgewerkt. Deze oude techniek daagt ook nu weer uit tot het maken van fijne kunstwerken. Vroeger waren voorbedrukte kleedjes te koop, waarop het patroon al was afgedrukt. De bekende handwerk-schrijfster Margit Reij verzamelde een hele serie Richelieu-patronen en die werden op groot formaat afgedrukt in een patronenboek. Ze schrijft in het voorwoord dat de decoratieve patronen zich ook lenen tot verwerking in andere technieken, zoals Zaans stikwerk, quilten, borduren of sjabloneren. Als je het boek openslaat, en de patronen ziet krijg je daar gelijk zin in, want het zijn allemaal zulke mooie en sierlijke vormen. In m’n shop heb ik een paar pagina’s ‘opengeslagen’ voor een indruk.

Richelieuborduurwerk draagt de naam van kardinaal Richelieu, de eerste minister van Frankrijk in de tijd van Lodewijk de 13e. Deze staatsman droeg bij voorkeur kragen van Venetiaanse-naaldkant, de kantsoort die als inspiratiebron diende voor deze geborduurde kant.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kraaltjes weven


Als je mij vraagt wat ik zelf spaar, dan komt er denk ik iedere keer een ander antwoord. Eén van mijn antwoorden zou kunnen zijn: Geweven kralenbandjes. Ik verzamel ze al heel lang. Het maakt me niet uit waar ze vandaan komen en het is ook onmogelijk om dat uit te zoeken want ze worden overal gemaakt. Ik hou van die felle en vrolijke kleurtjes, de contrasten, de schittering en de ambachtelijkheid. Ik heb nooit geprobeerd om zelf zoiets eens te maken, maar ik heb er wel een boekje over: Kraaltjes weven. En als je daar echt mee aan de slag wilt, dan kun je misschien ook gelijk zo’n klein weefraampje gebruiken. Daar zitten ook al wat zakjes kraaltjes bij.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nederlandse zwaan


We kregen een brief van het stadsbestuur: informatie over een groot terrein waar een 600 asielzoekers moeten gaan wonen. Zo, da’s veel! Ik zat achter de computer en ineens zag ik dat de zon ging schijnen. Zo mooi! Ik trok m’n jas aan en pakte de fiets. Even een kijkje nemen. Dus dit is het plekje waar verre andere mensen nu van dromen, alleen weten ze nog niet dat het er zo uitziet. Het zal er ook wel niet meer zo uitzien als ze hier komen. Met die ruige rijp op de bomen. Ik fietste weer verder want ik had nog wat post in m’n tas. Dit keer niet naar het postkantoor maar op zoek naar een wijkbrievenbus. Daar werd ik weggeblazen door een zwaan. Die vond zeker dat ik te dichtbij kwam. Ja hallo, dit is toch gewoon een brievenbus? Sorry zwaan, nog even. Maar ik voelde me toch niet echt prettig met zo’n pissige zwaan die mij al blazend benaderde. Dus dacht ik nog even aan die asielzoekers, die er nu nog niet zijn. Die moeten we dus ook niet wegblazen, want dat voelt niet fijn.
Het is toch wat. This is the world we live in!
Mooie wereld, als de bomen berijpt zijn. Maar voor velen ook een enge wereld.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Borduurwerk van vroeger, bijvoorbeeld van 1759


Na een bezoek aan een museum heb ik vaak zin om nog even iets kleins te kopen in de museumwinkel: een kaart of een mok of zo. Dit keer koos ik een plastik mapje, met daarop een afbeelding van borduurwerk op een trouwjapon uit 1759. Deze jurk was vorig jaar een topstuk in een tentoonstelling in het Rijksmuseum, waarin klassieke japonnen uit de 18e eeuw werden getoond. Door deze tentoonstelling was er ook aandacht in de pers voor die bijzonder brede trouwjurk, en misschien hebben jullie er ook wel foto’s van gezien: een sensationele jurk met een hoepel van twee meter breed. Met prachtig borduurwerk op de zijden stof.

Dat de adel en de gewone burgers lange tijd zeer gecharmeerd zijn geweest van sierlijke krullen, weelderige bloemen, exotische vruchten en spannende belijningen, blijkt ook uit het boek “Patronen voor Borduurwerk.” Het staat vol met kunstzinnige en aansprekende en mooie patronen en uitleg om de steken te maken om tot het sierlijke resultaten te komen. En daarnaast staan er ook nog 49 platen in van prachtig handwerk uit de geschiedenis, waarop fijn borduurwerk is te zien. Een aantal voorbeelden van deze platen: Randjes ter versiering van kindergoed, Roemeensch handwerk, Vuurscherm, Oude merklap vermoedelijk van Engelschen oorsprong, Strandmutsje, Kussen, Tafelkleedje, Croatisch handwerk, Rond kleedje, Straalsgewijze versiering voor breede kragen en pelerines, Randen in steelsteek en platsteek, Theemuts en nog een Halsstuk. Op alle zwart-wit foto’s van deze oude handwerken is het fijne borduurwerk te zien.

Ik blader verder en kom dan bij plaat 43 de trouwjapon uit 1759 tegen: wat leuk!
Dus in dit oude boek “Patronen voor borduurwerk” vind je aanwijzingen om ongeveer net zulke bloemetjes te borduren, als op de jurk die vorig jaar in het museum te zien was.
De inzet-foto is een vrij te downloaden foto die het Rijksmuseum op haar website heeft.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Ruit veranderen


“Ruitveranderen” was een tijdlang populair. Door op ruitstof te borduren kon je leuke effecten krijgen. In 1980 gaf de handwerk kommissie van de nederlandse bond van plattelandsvrouwen (in die tijd schreven ze dat graag zonder hoofdletters) een leuk boekje uit, onder de titel: Ruit – Streep – Stip. Ook gestippelde stof kan heel makkelijk versierd worden waarbij de stippen als het ware ‘veranderd’ worden in kleine bloemetjes of figuurtjes.

Ik nam een kleedje mee waarop diverse mogelijkheden zijn geoefend en het leek me een leuk kleedje om onderweg ergens te fotograferen. Maar het was gewoon veel te koud, dus de foto is matig. De winter is óók bezig geweest met ‘Ruitveranderen’ maar dan op een andere manier: de ruiten van de auto’s veranderden in ondoorzichtige barrières. Maar gelukkig hoef je niet eerst te krabben om op zoek te gaan naar een leuk boekje met ideeën om ruitstof, gestreepte stof of gestippelde stof te versieren: als je het hebben wilt kan ik het gewoon opsturen. Wéér een leuk boekje om de winter mee door te komen!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerkboeken van uitg. Vermande Zonen


Nu hebben wij de tijd” en “Nu nog afwerken” werden eind zestiger jaren uit het Deens vertaald en uitgegeven door uitgeverij Vermande Zonen. Deze uitgeverij had een wat idealistische inslag: ze wilden boeken uitgeven waar mensen echt wat aan hebben. En ze hadden daarbij veel oog voor hun doelgroepen. Ze gaven ook een reeks uit die specifiek inging op de wereld van de kleuter, die met Feestwerkjes kan aansluiten bij de jaarlijkse feesten. Ook de bekende boeken van Nel Rol, die op zoveel opleidingen werden gebruikt, werden door hen uitgegeven. Het boek Lapjeswerk had ik nog niet eerder op m’n shop. Van dit boekje geldt dat de ontwikkelingen op patchwork gebied enorm veel verder zijn gegaan, maar als ‘tijdsbeeld’ is het natuurlijk een leuk boekje.

Laatst liet ik in een blogje doorschemeren dat ik het sneu vind voor ouderen wanneer zij iets hebben geborduurd, en er is niemand die hen even kan helpen met de afwerking. Handwerk is juist bedoeld om bevrediging te geven, en een gevoel van eigenwaarde. Als iets mooi is afgewerkt is de voldoening groter. Overwegingen als deze spelen een grote rol in de benadering van het boek wat speciaal voor ouderen werd geschreven. Zij vonden daarin in de zestiger jaren ideeën en aanwijzingen die rekening hielden met hun beperkingen en interesses. En ook hun begeleiders konden in deze boeken terecht voor patronen. Bijvoorbeeld ideeën om op marmerwafelstof door te stoppen.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tropische vogels fotograferen en borduren

’s Middags een paar uurtjes in Burgers Bush, en ’s avonds op de bank via uitzending gemist naar de de jungle-aflevering van Planet Earth II kijken: dat sluit mooi op elkaar aan.
De jungle in Burgers Bush is te allen tijde mooi om te bezoeken. En als het buiten vriest en je loopt via een grot naar de mini-jungle in Arnhem, dan beleef je de entree als nog een extra sensatie. En dan daarna in de groene en vochtige ruimte een tijdje rondlopen en genieten van al het moois dat daar te zien is. Op zoek naar tropische vogels die daar vrij rondvliegen, zoals de rode ibis hoog in de bovenste foto. Je voelt de vochtigheid en hoort de vogelgeluiden en ervaart de tropische atmosfeer. Maar de dieren blijven natuurlijk wel graag een beetje op afstand.

De nieuwe serie van Planet Earth is ook een sensatie! Filmtechnieken  zijn verder geëvolueerd sinds de eerste reeks van Planet Earth en het is verbazingwekkend van hoe dichtbij camera’s de verborgen dierenwereld nu kunnen registreren. In de jungle-aflevering zagen we krabbende zwaard-kolibri’s, onbekende rivierdolfijnen, jagende jaguars, doorzichtige glaskikkers en lichtgevende paddestoelen. Tenslotte ook nog een paradijsvogel die eerst de vloer aanveegde voordat hij een baltsritueel opvoerde. Bijzonder! De producent van deze prachtige serie zegt: “De manier waarop we naar de natuur kijken is veranderd, en ook de aarde zelf is verder geëvolueerd, maar de magie en de schoonheid van onze planeet zijn gebleven. En dat willen we met deze reeks vieren”. Ik verheug me op de nieuwe afleveringen.

Wonderlijke (paradijs)vogels zijn ook altijd al een geliefd onderwerp geweest om in een borduurwerk vast te leggen. Recent kon ik deze mooie vogel mee naar huis nemen, en extra leuk was het toen ik de bijpassende Ariadne vond. De Ariadne zet ik nu in m’n shop, maar helaas voor borduurliefhebbers zit het patroon van deze mooie vogel niet in het tijdschrift. Heeft er ook nooit ingezeten, want het was vroeger een bestelpatroon. Maar er zit wèl een mooi patroon in van een geborduurd tasje, ongeveer net zoiets als de tasjes die ik laatst hier liet zien.

Nog even kijken of we die tropische rode vogel nog wat beter kunnen fotograferen. Wel aardig, maar voor echt spectaculaire beelden moet je bij de jongens van de BBC zijn!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Desert in the desert (toetje in de woestijn)


Het was koud gister. Een klein kleedje met een Beiers-Bont-randje zorgde wel even voor een mooie ondergrond voor een kopje koffie, maar het was toch geen plek voor een winterpicknick. We liepen vanaf dit plekje op de rivier-dijk naar de mistige verten tot aan het water, en toen gauw weer terug. Op zoek naar betere plekjes om even bij te komen.


Dit jaar hebben we een abonnement op Burgers Zoo en daar reden we bijna langs, dus konden we ook wel even naar binnen. Elke keer weer vind ik dat zò exciting: die overgang van Hollandse-winter naar tropische-jungle. Super! Je loopt eerst door een grot-tunnel, en dan door klapdeuren in dan sta je ineens in een andere wereld. Maar het was maandag, en er werd gewerkt, dus we liepen nog even door naar het volgende Burgers-wereldje: de woestijn. Ook deze presentatie van een ander klimaatsysteem in deze boeiende dierentuin is zeer mooi gedaan. Elke keer als ik daar kom wil ik even op het terras zitten en mezelf in de woestijn wanen. Dit keer had ik iets meegenomen om op dat plekje op te eten: een mona-toetje. Daar kun je soms zo’n trek in hebben, even iets zoets. Desert in de desert! Opgediend op een roze Hollands kleedje.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude boeken over “The Art of Embroidery Craft”


Embroidery is one of the oldest of crafts, and one of the most beautiful. Whether it is worked in a single colour with just one or two simple stitches on linen, or elaborate stitchery on velved with gold threads: each type of embroidery serves its purpose in adding richeness and value to the article it adorns.” Wat mooi gezegd: borduurwerk voorziet in het doel om waarde toe te voegen aan spullen en kleding.

Dat wordt de eeuwen door ook al gedaan, en verschillende landen ontwikkelden bepaalde technieken en gewoontes die voor dat land kenmerkend werden. Het boek “The Creative Art of Embroidery” begint met een overzicht van the “National Embroidery Styles” van o.a. Noorwegen (o.a. Haranger work) Denemarken (o.a. Hedebo work), Portugal (o.a. Madeira work), Joegoslavië (Holbein stitches). Dat is een leuke binnenkomer van het boek. Daarna veel infrormatie over al die bekende oude technieken, en ook uitleg over The Importance of Design. Elk woord in de titels van de hoofdstukken begint met een hoofdletter, en dat benadrukt de uitstraling van de tijd van begin zeventiger jaren, waarin deze boeken werden gemaakt.

Er verschenen meer Engelse boeken in die tijd, die mooi van opzet zijn en heel veel informatie bevatten. Sommige boeken werden vertaald, zoals “Vormgeving in Kreatief Naaldwerk” en “Inspiratie voor Kreatief Naaldwerk” (ik heb ook het Engelse Inspiration for Embroidery in m’n shop).
Het mooie van deze boeken vind ik de link met de geschiedenis. Nu er in onze tijd ook weer zoveel aandacht is voor The Art of Embroidery Craft (!), is het mooi om deze oude boeken ook weer door te bladeren. Boeken waarin die oude technieken zo deskundig en duidelijk beschreven werden.
En ik heb m’n best gedaan: van al deze boeken (veel) foto’s van de pagina’s in m’n shop!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sjaal van Wibrawol


In de buurt van de grote rivieren is het meestal wat mistiger. En het voelde vandaag heel koud aan! Ik had vanmorgen weer een tandheelkundige afspraak en m’n man had vrij genomen om met me mee te gaan. Na afloop nog even naar de Waal, even naar mijn lievelingsplekje. De afspraak had best lang geduurd en we hadden zo’n zin in koffie! Ik was blij dat ik vanmorgen m’n gehaakte sjaal nog had meegenomen in de auto. Ik sloeg hem om m’n middel en daarmee lukte het om helemaal tot aan het eind van het pad te komen, tot aan de grote grijze rivier.


De sjaal is gemaakt met kleurverloopgaren van de Wibra, en ik vind het leuk als het dan lukt om hem zo kleurend bij het landschap (en de thermoskan!) op de foto te krijgen. Voor zo’n simpele sjaal heb je geen boek nodig (zoals het haakboek wat ik vanmorgen liet zien): het garen zorgt al voor het effect.

Het was mysterieus, mistig en mooi om daar te zijn. Aan het eind van het pad door de uiterwaarden stond deze boom. Ik wilde boom en boot op één foto, maar de boot is door de mist nauwelijks zichtbaar. Die vage streep rechts onder, is een grote rivieraak. Je kon hem wel horen maar haast niet zien.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mooie handleiding voor het haken


De Engelse titel van dit boek luidt: “The New Encyclopedia of Crochet Techniques” en dan krijg je gelijk hoge verwachtingen van een compleet overzicht van alle haaktechnieken en mogelijke haaksteken. En die verwachtingen worden ook waargemaakt. De schrijfster is een deskundige en heeft een heel mooi overzicht gegeven van wat er allemaal mogelijk is en nu ook weer volop wordt gedaan met de haaknaald. Als ik nog een beginnende haakster zou zijn, dan zou ik heel graag dìt boek willen hebben! In mijn shop leg ik me meer toe op oude handwerkboeken, en die hebben hun eigen charme. Maar dit nieuwe boek plaats ik ook graag even in de aandacht: Haaktechnieken, een heel mooi en compleet boek. Alleen de Nederlandse vertaling van de titel klopt niet helemaal: Het zijn geen ‘nieuwe haaktechnieken’, maar juist de oude die weer zo volop in de aandacht staan! Ik zou dit boek een ‘Handleiding voor het Haken’ hebben genoemd.
Extra veel foto’s in de galerij om een goed beeld te geven!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Smyrna in de sneeuw


Op de fiets vanmorgen, bij de brug over het kanaal. Ik zag een uitstekend hoekje waar precies een kussentje op zou passen. Dus ging ik het trappetje af en probeerde het even uit. Afgelopen week plaatste ik een handwerkpakketje in m’n shop met materiaal om precies nog zo’n kussentje te maken. Nu wilde ik even laten zien hoe het eruit ziet als het af is, en daarom nam ik dit exemplaar mee. Normaal gesproken leg je geen kussens op de stoep voor een foto, maar als er sneeuw ligt, lijkt het gelijk zo mooi. Het motief komt extra goed uit. Verder heb ik me voor mijn doen erg rustig gehouden met sneeuwfoto’s, maar wie weet komt dat nog.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Breiwerkje


“I love handwerk”, en ik hou ervan om erover te bloggen,
maar op zondagochtend meestal alleen een foto.
Fijne dag!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Melkmeisje in de winter


Melkmeisje bevrijd uit haar glazen bedekking. Nu is ze veel mooier!
En buiten is het ook mooi! Mijn grasveldje is wit en biedt een prima ondergrond om grote dingen te fotograferen. Doen jullie dat ook?

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Spoonflower Kalender en een nieuw blog-idee voor 2017


Zin in een tropische kalender voor 2017, afgedrukt op een katoenen theedoek?
Dat kan, want de stof is te koop op Spoonflower.  Spoonflower is een bedrijf waar hippe ontwerpsters hun ontwerpen verkopen, en waar je ook zelf je eigen ontwerpen kunt laten drukken. Ze werken met printing on demand, dus je kunt ook kleine hoeveelheden laten drukken: een heel leuk concept!
Mijn nicht is ontwerpster bij Spoonflower en je kunt deze theedoek-kalender ook rechtstreeks bij haar bestellen. Ze is vorige week in Nederland komen wonen en ik ben blij dat ik haar nu wat vaker kan gaan zien.

En jullie gaan denk ik deze kalender ook wat vaker zien, want ik ga af en toe een foto laten zien van een gedeelte eruit, met de maand die op dat moment begint of gaande is. Nu dus januari. Je moet altijd wel wat oppassen met grote beloftes te doen op een blog, maar ik ga beginnen met elke maand een bepaald thema op m’n blog aan te houden. Voor de rest van januari is dat: Boeken digitaal doorbladeren. Je kunt mij vragen om méér pagina’s van een bepaald boek te fotograferen. Die plaats ik dan in m’n shop (in de galerij bij dat artikel), en dan kun je wat makkelijker beslissen of je dat boek wilt kopen of niet.


De theedoek-kalender kreeg ik kado op mijn verjaardag (geweldig kado als je op oudejaarsdag jarig bent!). Spoonflower organiseert elk jaar een wedstrijd voor haar stof-designers, dus elk jaar worden er zulke leuke theedoeken geprint. Voor dit ontwerp gebruikte mijn nicht het thema tropische groente en fruit, uit het land waar zij is opgegroeid.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Januari-aanbod: Bladeren in de boeken in m’n shop


Ik ben altijd op zoek naar bijzondere patronen. Ik heb nog wel veel meer gezien in de shop wat ik mooi vind. Jammer dat je niet even kunt bladeren in de boekjes.” Dat schreef iemand die een paar kruissteekboekjes had besteld.

En dat zette me aan het denken: ze is vast niet de enige die graag even wil bladeren in de boekjes.
En daarom doe ik voor de rest van januari een aanbod:
Is er een bepaald boek waar je belangstelling voor hebt, en waar je graag wat meer pagina’s van zou willen zien?
Stuur me dan een mailtje (of een reactie op dit blogje, dat mag ook) welk boek je graag wat beter zou willen bekijken.
Dan ga ik van dat boek nog wat meer pagina’s fotograferen en in de foto-galerij bij dat boek in m’n shop zetten.

Van veel boeken heb ik dit al gedaan. Ik wil graag de extra service bieden dat je van te voren een beetje kunt inschatten wat je koopt.
Soms één pagina, soms meer, en soms een heleboel, zoals een paar blogjes geleden met die mooie agenda uit 2007.
Maar soms ook niet, dan liet ik het bij één afbeelding, van de voorkant van het boek.

Nu dus de mogelijkheid om vragen te stellen over alle boeken waar je wat meer van zou willen weten of zien!
Laat me maar weten waar je even in zou willen ‘bladeren’!
Je vraag is uiteraard vrijblijvend en verplicht niet tot aankoop.

Bij de foto: met tweedehandsboeken kun je alle kanten uit!
Digitaal ‘bladeren’ met tulpenblaadjes

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Heel veel Randjes en Letters geborduurd

Oude merklappen en boekje Kruuskes van mine letterdoek
Oude merklappen vormden drie jaar lang inspiratie voor Simone en Annelies en duizenden anderen. Eerst werden twee jaar lang randjes van oude merklappen nagemaakt. Hieronder zie je mijn randenlap (ik begon pas in november pas en deed een tijdje mee met een randje per dag, tot m’n lap vol was).

Loper randje per week
En daarna werden in 2016 een heel jaar lang letters geborduurd. De alfabetten kwamen ook van oude merklappen en opnieuw deden duizenden mensen mee met het borduren van de nieuwe patronen die elke week op internet werden gepubliceerd.
Eind december werd die letter-periode afgesloten en op de Facebook-groep van Randje-per-week waren veel foto’s te zien van mensen die hadden meegedaan met het borduren van meerdere alfabetten onder elkaar.

Voor wie nog niet genoeg heeft van al die letters borduren, hier een paar mooie boekjes.
Letters in kruissteek en 200 borduursteken.
En van het leuke kleine boekje Kruuskes van mine Letterdoek heb ik ook weer een exemplaar.


Het volgende project heet Vakje per Week, en gaat vannacht om 24.00 van start.
En er zijn zelfs vrouwen die speciaal opblijven om de publicatie van het eerste patroontje af te wachten.
Opnieuw gaan veel mensen plezier beleven aan borduren: bijzonder!
Voor wie mee gaat doen: veel borduurplezier gewenst!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tentoonstelling Anna Paulowna: kleurrijke koningin

Anna Paulowna kwam 200 jaar geleden naar Nederland. Ze was de zuster van de Russische tsaar, uit het oude Romanov-geslacht en de kleindochter van Catharina de Grote. Op 21-jarige leeftijd trouwde ze met de Nederlandse Prins Willem van Oranje, die later koning Willem II werd. Anna hield van keizerlijke glans en glitter en nam kisten vol met kostbaarheden mee. Stoffen, juwelen, meubelen kwam allemaal naar Nederland. En ook koks, zangers en priesters.
Anna Paulowna was niet alleen een opmerkelijke koningin, maar ook een sleutelfiguur in de lange relatie tussen Nederland en Rusland. De jaren dat zij naast koning Willem de koningin is, behoren tot haar mooiste jaren. Tijdens ontvangsten en grote ceremoniën wordt grote pracht en praal getoond en verschijnt zij als de Grand Lady: gekleed in kostbaar goud lamé, kant en hermelijn en haast bedolven onder haar kostbare juwelen uit Rusland.
Helaas overlijdt Willem II in de bloei van zijn leven, hij is maar 8 jaar koning geweest. Maar de invloed van Anna Paulowna is groot gebleven.
En nu is er dan een prachtige tentoonstelling over haar, ingericht in Paleis het Loo. De tentoonstelling werd in oktober geopend door koningin Maxima en kreeg veel publiciteit. Ik ben er nog niet geweest, maar kan beter niet meer zo lang wachten met erover te bloggen, want de tentoonstelling duurt nog maar drie weken, dus er is niet zoveel tijd meer over, als iemand er nog naar toe wil gaan.

Het gebeurt soms dat vrienden of kennissen ons willen opzoeken en eerst nog wat in de omgeving willen zien of doen. “Ga naar paleis het Loo!” zeg ik dan. “Goede tip!” heb ik nu al een paar keer gehoord, wanneer ze dat ook deden en na afloop bij ons op bezoek kwamen. Vorige week gingen vrienden van ons naar dit paleis en genoten van al het moois, en daarna kwamen ze bij ons eten. En nu kreeg ik als bedankje deze kaart toegestuurd: gekocht in het paleis en nu naar mij opgestuurd voor de gastvrijheid. Aan de hand van deze kaart schrijf ik nu dit blogje over om anderen nog op deze bijzondere tentoonstelling te wijzen.

En een extraatje: Als je van ver komt, en je hebt zin om na afloop bij mij op bezoek te komen: Welkom!
Deze uitnodiging geldt zolang als deze tentoonstelling duurt, tot 5 februari.
Ik ben niet altijd thuis, maar wie weet kan ik je of u ontvangen en dat zou leuk zijn. Dan spreken we wat af. Mijn bezoek heeft nu al een paar keer bevestigd: deze tentoonstelling op het Loo is echt de moeite (en de reis) waard. Dus wie weet tot ziens hier in Apeldoorn!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Baboesjka in de sneeuw


Een baboesjka is een oud vrouwtje met een lange jas en hoofddoek. Ze probeert op straat wat dingen te verkopen voor wat inkomsten.
Aan het eind van de 19e eeuw maakte een kunstenaar houten poppetjes en die liet hij aan z’n vrienden zien. Die vonden dat het poppetje wel wat op hun matronja leek, hun buurmeisje. Het buurmeisje wordt ook vaak liefkozend matroesjka genoemd. De poppetjes werden heel populair en worden van zacht lindehout gemaakt. Russische ambachtslieden maakten ze in grote getalen. De namen Baboesjka en Matroesjka worden door elkaar heen gebruikt.

Uitwisseling van aansprekende ideeën uit andere landen is leuk, en zo zijn er in ons land ook veel van deze leuke poppetjes bekend, niet alleen van hout maar ook als zachte poppetjes. Er dook zomaar een leuke baboesjka bij mij op!
Vanmorgen ben ik nog aan het nagenieten van een mooie avond met een heleboel studenten die bij mij aan tafel schoven. Met hen was er ook van alles uit te wisselen en het is leuk om te horen waar zij mee bezig zijn. Geen oude vrouwtjes, maar vrolijke jonge mensen! Ik kreeg een prachtige bos bloemen van hen en daar ben ik heel blij mee! Maar baboeska valt al bijna weer om van ongeduld: ze wil naar buiten want het heeft gesneeuwd!

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Houten breikokers


Op verzoek twee houten beschilderde breinaaldenkokers toegevoegd.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hapjestoer


Vandaag heb ik voor twee groepen studenten gekookt en dat was nog een hele toer. Want de gewone pannen zijn niet groot genoeg en ik moest erover nadenken hoe ik dat deed met het wisselen van de groepen. Ik sneed een paar kilo groente weg en experimenteerde met kaki-fruit met granaatappel-diksap en ik zocht al m’n servies bij elkaar. Om kwart voor zes deed ik de kaarsen aan en om precies zes uur stond de eerste groep voor de deur. En het was gelijk zò gezellig! Het eten was lekker en er was genoeg en we praatten over hun studie en de tijd vloog voorbij. Om kwart voor zeven zette ik de rijstkoker nog een keer aan voor de volgende groep die om zeven uur aanbelde.  Toen waren de twee groepen er even tegelijk en stond iedereen met elkaar te praten en maakte ik gauw de schalen weer klaar om opnieuw te serveren, en toen voelde ik me zo blij! Al die leuke jonge mensen in ons huis: bijzonder!

Tussendoor had ik ’s middags nog even het schilderijtje los gemaakt. Er bleken vijftig kleine spijkertjes in te zitten, dus toen had ik ook nog een knijptang tussen het bestek. Ik heb wel even de naaimachine op tafel gehad en ben aan het tasje begonnen, maar het hengsel kwam niet meer klaar. Morgen weer verder. Ik heb een voldaan gevoel over deze mooie avond!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tour de Hap


Mijn taak is het vandaag appels te schillen!
Ik krijg vanavond vijftien studenten te eten en ben bezig m’n kamer klaar te maken en boodschappen te doen. Tafels verschuiven, stoelen bijzoeken, al m’n servies klaarzetten, de kapstok leeghalen: ik ben er druk mee! “Tour de Hap” heet de jaarlijkse traditie van de studenten in mijn stad om bij diverse adressen langs te gaan.  Bij de één een voorgerecht en bij de ander een hoofdgerecht, en de verschillende groepen komen dan na elkaar. Twee jaar geleden deed ik ook mee en toen zei één van de studentes: “Ik zie hier overal handwerk liggen.” Hier kun je dat blogje nog teruglezen.
Zelfs op de appels ligt dus een handwerkje en als ik nog tijd over heb ga ik daar nog iets leuks van maken.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Buiten koud, binnen gezellig


Buiten koud, binnen gezellig (zo ongeveer).
Begin deze week gingen het geborduurde tasje en portemonneetje op de post. De foto van deze tasjes hebben een tijd lang als ‘featured image’ (of zoiets) de categorie ‘tasjes’ in m’n shop aangegeven. Dus nu moest ik een andere ‘featured foto’ plaatsen en heb ik gelijk alle andere foto’s ook maar eens veranderd. Dat was ook wel weer hoog tijd (ja toch?)

Ik kreeg antwoord dat de ontvangster blij is met de tasjes. Ik had er nog een paar foto’s van gemaakt voordat ik ze inpakte. En die geven dan een beeld van hoe ik hier begin deze week bezig was. Buiten koud, binnen gezellig (dus).
Omdat het aan het begin van het jaar zo somber is buiten, gebruik ik deze week m’n vrolijkste inpakpapiertjes bij het inpakken van bestellingen. Ik wissel meestal af met m’n rollen inpakpapier (nu dus fel blauw, tot de rol weer op is.)
Voor wie vandaag thuis is: De bloemetjes buiten zetten lukt nog niet. Fijne dag binnen gewenst (en hopelijk gezellig)!

En ik stop vanzelf wel weer met experimenteren met een schrijfstijl met haakjes (past niet echt bij mij).

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

DMC Agenda met keukenpatronen


Elk jaar geeft DMC een agenda uit met heel veel mooie borduurpatronen rond een bepaald thema. Liefhebbers kopen de agenda elk jaar, en verzamelaars proberen hun collectie compleet te krijgen. In 2007 stond de agenda vol met keukenpatroontjes, en die zijn reuze leuk om te zien. Hoe leuk? Daar heb ik een collage van gemaakt. Tien jaar oud, deze agenda, maar nog reuze aantrekkelijk. En je krijgt gelijk weer zin om iets nieuws te gaan borduren uit deze
DMC Agenda sur le thème de la cuisine

Dat ik dit keer zoveel pagina’s laat zien (in een collage) heeft een reden. Later meer hierover!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boekje: Textieldruk


Bedrukte katoen werd in de 18e eeuw een mode-artikel dat voor het eerst niet alleen voor de rijken maar ook voor de gewone man en vrouw beschikbaar kwam. De stof, ingevoerd vanuit India of gemaakt in één van de vele werkplaatsen in Europa, kwam in alle kwaliteiten en prijsklassen in grote hoeveelheid beschikbaar.
De eerste katoendrukkerijeen werden op het einde van de 17e eeuw in Nederland en Engeland opgericht. De eerste drukkerij kwam in Amersfoort, gevolgd door één in Amsterdam. En daarna zagen steeds meer handelaren hier brood in en kwamen er nog veel meer, want er waren geen gilde-regels die beperkingen oplegden. Er werd gedrukt op Indische katoen gedrukt, dat werd aangekocht door drukkers of handelaars in de havens waar de schepen van de Oost Indische Compagnieën van Nederland, Engeland en Frankrijk aanlegden. Het technische proces van blokdrukken was aanvankelijk moeilijk, maar werd steeds verbeterd. In 1978 werd een tentoonstelling in België ingericht, waarin allerlei bedrukte textiel van een paar honderd jaar oud was te zien. Tafellakens, kamerjassen, schorten, maar ook stalenboeken en oude drukblokken en allerlei materiaal. Er verscheen ook een boekje bij deze tentoonstelling: Textieldruk, Evolutie en Techniek. De eerste hoofdstukken geven een goed overzicht van de begintijd van het bedrukken van katoen en dat is interessant om kennis van te nemen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bruine retro kussens om af te maken

Drie bruine retro-kussens, maar onafgemaakt.
De middelste met het paard was nog iets meer onafgemaakt, dan dat er alleen maar geen achterkant aan zit.
De mevrouw die dit vroeger maakte miste kennelijk één kleurtje bruin. Wat is dat sneu, als een ouder iemand niet zelf op zoek kan gaan naar de juiste kleur, en dan een handwerk niet kan afmaken. Het is juist zo leuk om die laatste steekjes zetten van een handwerk waar je lang aan hebt gewerkt, en dat plezier heeft zij dus gemist. En hoe lang heeft zo’n handwerk dan vervolgens op een plank gelegen, terwijl het nooit een kussen is geworden?
Misschien een idee voor jongere handwerksters, die op bezoek gaan bij oudere handwerksters, om te vragen: “Heeft u nog iets van handwerk liggen wat ik voor u af kan maken?”
Dus het idee van “lief zijn voor elkaar!” Zoals die paarden die ik zondag zag:

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussens knopen met smyrna


Iemand vroeg gister of ik ook patronen heb voor smyrna, liefst iets met landschappen. Ik heb geantwoord dat er vroeger van die pakketten te koop waren, maar dat je eigenlijk net zo goed een borduurpatroon zou kunnen gebruiken, vooral als je zelf de wol al hebt. Er is een enorm groot aanbod in borduurpatronen, en veel minder in patronen voor knoopwerk. In oude Burda’s en Ariadnes staan nog wel smyrna-patronen, maar dan moet je net iets tegenkomen wat je aanspreekt. Zo’n afbeelding als op het linker kussen (nu geborduurd) zou wel geschikt zijn om ook te knopen, maar het paard lijkt me wat minder. Grote vlakken komen mooier uit dan iets met veel details.
Geometrische patronen doen het wel altijd goed in knoopwerk, zoals het rechter (onafgemaakte) kussen.

Ik heb nog een knoop-pakket, voor iemand die het toch leuk vind om nog eens zo’n pakket van vroeger uit te proberen. Alles zit erin: voorbedrukt grof stramien, gesneden wol, en een smyrna-naald. Ook weer met een geometrisch patroon en lekker retro.

De vragensteller schreef dat er helaas geen handwerkwinkels meer in zijn buurt zijn, maar mocht je tòch nog eens lekker willen snuffelen tussen dit soort pakketten dan is een ritje naar een handwerkwinkel-wat-verder-weg misschien toch de moeite. Want goed-gesorteerde handwerkwinkels hèbben die ouderwetse pakketten nog wel! Ik maakte laatst een praatje met een wolwinkel die tijdens de lange smyrna-dip deze pakketten toch steeds in voorraad heeft gehad. Hij zei dat er tòch altijd vraag naar is geweest, en dat de vraag nu weer is toegenomen. Leuk om te weten voor smyrna-liefhebbers.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Porto weer hoger


“Johanna” is de naam van dit markante gebouw. Ik had er nog wel graag een koetje voor willen zien. Of een fiets. Of een molentje. Een tulpje misschien dit voorjaar?
Johanna” is het nieuwste gebouw van de studentenhuisvesting op de Uithof in Utrecht. Mijn zoon woont hier vlakbij, in een iets minder nieuw gebouw, maar wel met net zo’n groen uitzicht over een mooi natuurgebied. Daar is Nederland goed in: gebouwen neerzetten tot vlàk aan de grens met een groene zone. En ìn die groene zone zien we dan graag koetjes, tulpjes, molentjes, fietsen en desnoods nog wat klompen. De post gebruikt deze nationale symbolen al een tijdje voor tien postzegels op een velletje, en ik heb nu een voorraadje van die postzegels in huis. Op de laatste dag van het jaar kreeg ik ineens een idee: nog een voorraadje postzegels halen! Ik was jarig, had net visite gehad en er was nog een half uur over om dat idee uit te voeren. Gauw naar het postkantoor voor een flinke voorraad. Want nà de jaarswisseling werden die postzegels weer flink duurder. Helaas.

Ik baal er wel van, net als iedereen. Moest die post nou wéér duurder worden? Zij vinden van wel. Wij vinden van niet. Ik vind het langzamerhand echt de spuigaten uitlopen met die tarieven. Maar je doet er niks aan. Dus hierbij mijn mededeling dat ik de porto-tarieven (die worden doorberekend bij een bestelling) helaas weer heb moeten aanpassen.

Ik hoop dat er in dat Johanna-gebouw een heleboel slimme studenten wonen, die er later over na gaan denken hoe die porto weer naar beneden kan. Daar moet vàst wel een oplossing voor te vinden zijn! Maar tot die tijd zullen we ons erbij neer moeten leggen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Wandkleedje Drie Koningen


Drie Koningen is een christelijk feest wat op 6 januari wordt gevierd. Eén en twee generaties geleden werd dit nog veel gevierd en uit die tijd (zestiger jaren) stamt vermoedelijk dit wandkleedje.

Dit feest wordt ook wel ‘Epifanie’ of ‘Openbaring van de Heer’ genoemd. Er wordt herdacht dat de Drie Koningen de ster zagen die het teken was dat een grote Koning was geboren. Ze besloten die Koning te gaan zoeken.
In sommige landen wordt deze gebeurtenis herdacht met een driekoningentaart (Vlaanderen). In Duitsland en Nederland was het de gewoonte dat kinderen langs de huizen gaan en liedjes zingen. Ze deden dat verkleed als koning en met een lampion en krijgen dan snoep bij de huizen waar ze langs gaan. In Spanje kende men een optocht, die te vergelijken is met de intocht van Sinterklaas, en er worden kadootjes uitgewisseld. Allemaal bekende manieren dus om een feest te vieren of een gebeurtenis te herdenken. Maar er is ook nog iets wat bij geen enkel ander feest voorkomt: In veel landen werd op de deur de letters C+M+B geschreven. Deze letters staan voor de Latijnse spreuk: Christus Mansionem Benedicat. Dit betekent in het Nederlands “Christus zegene dit huis”.

En zo heb ik ook weer wat geleerd, doordat ik dit wandkleedje tegenkwam. Mooi dat iemand dit vroeger maakte, toen zij in het katholieke zuiden dit feest met haar gezin vierde. Ik plaats het wandkleedje in m’n shop, en misschien blijft het daar wel staan tot volgend jaar, want wat de datum betreft ben ik aan de late kant met dit blogje. Maar ’t is wèl een mooi wandlapje…

Overigens is er nog een traditie verbonden met dit feest: meestal wordt op die datum de kerstversiering opgeruimd. En dan ben ik weer helemaal actueel, want ik doe dat vandaag (pas).

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

De rijke kant en een basis-variant


Laat ik beginnen met de belangrijkste les van de geschiedenis.
Vroeger was alles slechter.”

Dat zegt Rutger Bregman in de eerste zin van zijn boek wat de afgelopen drie jaar een (internationale) bestseller werd. Het boek “Gratis geld voor iedereen” zette een beweging in gang met een pleidooi voor een basisinkomen voor iedereen. Nog een bekend geworden statement uit dit boek:
“Het probleem is niet dat we het niet goed hebben, het probleem is dat we niet weten hoe het beter kan.”

In deze tijd, met koopkracht als ideaal, werkt de auteur (hij is historicus) ideeën uit om de wereld beter te doen worden. Een basisinkomen voor iedereen dus, en een werkweek van vijftien uur, en een wereld zonder grenzen en zonder armoede. Hij vindt dat het tijd is voor de terugkeer van de utopie. En dat spreekt kennelijk veel mensen aan, gezien de lange tijd dat dit boek al een veelbesproken bestseller is. Het ligt nu ook even bij ons op de ‘salontafel’ want we leenden het dit weekend en nu wil ik het ook wel eens lezen.

Twee weken geleden bekeek ik in de eregalerij (waar de allermooiste schilderijen hangen) in het Rijksmuseum het portret van een vrouw, mogelijk Maria Trip. Het werd door Rembrandt Harmensz. van Rijn geschilderd in 1639. Aangenomen wordt dat de jonge vrouw de dochter was van een rijke Amsterdamse koopman. Ze komt er onverbloemd voor uit dat ze rijk is. Haar jurk is afgezet met de fijnst mogelijke transparante batist. Ze draagt weelderige parels en in haar linkerhand heeft ze een vouwwaaier met de knop naar boven. Dit was in die tijd een zeldzaam en kostbaar kleinood.

En nou zegt dat boek dus dat vroeger alles slechter was. Niet beter (wat je zou denken als je zo’n schilderij ziet), maar slechter. Voor mij is het makkelijk om een foto te maken van een top-schilderij en dat op m’n blog te plaatsen. Zo’n foto doet het altijd wel goed. De kunst en schoonheid straalt van het schilderij, en ook nog wel van de foto. Ik zou er een kant-boek bij kunnen bespreken (en dat was ik ook eigenlijk van plan). Maar het is wel eens goed om te beseffen en te benadrukken dat dit schilderij de top van de top van de top is. Van de rijke elite, die haar kant kon showen. Maar die rijke elite leefde dus in een tijd waarvan historici nu zeggen dat ‘vroeger alles slechter was’. “Gedurende zo ongeveer 99 procent van de wereldgeschiedenis was 99 procent van de mensheid arm, hongerig, bang, vies, dom, ziek en lelijk.” Dat is de tweede zin van het boek. Als dat waar is, is het nogal treurig om dat te realiseren, maar voor dit blogje wil ik er een positieve draai aan geven:

Wat zijn wij enorm bevoorrecht dat we het zo goed hebben!
En dat we kantklossen en andere handwerken als hobby’s kunnen beoefenen. En niet in bittere armoede als bijverdienste om ons hoofd boven water te houden. |
Dat is dus de rijke kant van de basis-variant: we hebben het goed!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boek Merklappen (niet voor slappe lapjes)


Over dit boek “Merklappen” heb ik al meerdere keren geblogd, dus ik zou het niet opnieuw hoeven te doen. Het boek heeft geen jaartal en is dus tijdloos, net als al die merklapmotieven die mevr. Boone verzamelde en in dit boek publiceerde. Een beetje tijdsaanduiding kan ik toch wel geven: vermoedelijk begin zeventiger jaren.

Maar er was toch weer een aanleiding om dit boek nog eens tevoorschijn te halen want ik gaf een exemplaar aan m’n nicht, die nu weer op acht uur vliegen weg van hier is. Ze was op bezoek, en ik wilde haar een goed Nederlands merklap-boek meegeven, en daarvoor was dit boek ideaal. Precies genoeg achtergrond-informatie om het bewustzijn te voeden dat je in een lange traditie staat als je een merklap(je) maakt. En een mooie verzameling duidelijke patronen van de meest kenmerkende onderwerpen: levensboom, schip, anjer, molen, kroon etc. Dan heeft ze wat in huis als haar dochtertjes straks misschien willen verdergaan met borduren.
En het boek is ook niet te dik, zodat de koffer niet te zwaar werd (er moesten ook nog stroopwafels mee). Een ideaal kadootje dus.
Voor eventuele andere liefhebbers heb ik nog een paar exemplaren.
Hier en hier en hier blogde ik eerder over dit boek.

Overigens: de merklapjes die ik hier laat zien, hebben geen relatie met het boek. Ze dienen in dit blogje een ander doel: laten zien hoe je een merklapje even om een kartonnetje kunt spannen. Als je geen kans ziet om een borduurwerk in te lijsten, dan kan dit een oplossing zijn om een werkstuk af te ronden. Om een kartonnetje gespannen kun je het een tijdje rechtop ergens neerzetten, waardoor je er net wat meer plezier van hebt dan wanneer het als slap lapje blijft liggen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude haakpatronen voor omslagdoeken


Wie een stola of omslagdoek wil haken heeft volop keuze want het is  hip en trendy om je eigen om je eigen omslagdoek te haken en er zijn heel veel patronen beschikbaar op internet. Nieuw van onze tijd is dat de langwerpige sjaal of de driehoekige stola gezelschap heeft gekregen van sjaals in aantrekkelijke formaten. Zoals met puntige uiteinden en een breed middenstuk, of juist met mooie rondingen die op een vernuftige manier zò zijn aangebracht dat de sjaal mooi om je schouders blijft hangen. De sjaal die ik gister liet zien heeft zo’n mooi formaat, zoals we dat vroeger nog niet kenden. Hij blijft lekker zitten, ook over een dikke jas. Ik hing hem over een hek, zodat het model goed te zien is.

In de zeventiger jaren was het haken of breien van sjaals en stola’s ook reuze hip. Deze acht oude  haakpatronen voeg ik afzonderlijk toe aan m’n shop. Het zijn orginele haakpatronen uit de seventies. En ze zijn ook een illustratie dat het experimenteren met nieuwe materialen toen ook volop hip was. In die tijd was de chenille-wol vrij nieuw, en de eerste foto in deze reeks laat zien hoe dat dikke garen werd verwerkt in een soepelvallende sjaal. Niet elke wol is geschikt voor elk model, en daarom is het goed kiezen van een patroon belangrijk. Volop keus dus op internet, maar het haken vanaf een origineel seventies-patroon heeft ook een eigen charme, dus deze patronen plaats ik in m’n shop.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nieuwjaarsbegroeting


We reden naar Utrecht en parkeerden op de parkeerplaats van een groot studenten-complex, met uitzicht op de mistige groene open ruimte. “Wat woon je hier toch mooi!” zeiden we tegen onze zoon, bij wie we op bezoek gingen. Hij was net in Amerika toen hij vlak voor kerst bericht kreeg van de universiteit: “U heeft voldaan aan alle eisen en mag u uitschrijven.” Nu was hij weer terug uit Amerika en gingen we hem persoonlijk een gelukkig nieuw jaar wensen. “Hoi! Je bent geen student meer!”
Na de taart hadden we zin in een nieuwjaarswandeling in het mooie gebied wat we al hadden zien liggen achter het grote appartementen-complex. Hier ligt Fort Rijnauwen, het grootste waterliniefort van Nederland. Een bijzonder wandelgebied.


En al wandelend kun je goed bijpraten. Zicht op de Uithof.
Een mooi moment was toen we een koetsje zagen wat getrokken werd door een paard. Twee andere paarden kwamen naar het hek gelopen en gaven hinnikend te kennen dat ze het koets-paard graag wilden begroeten. De koetsier hield stil en gaf volop gelegenheid voor een paarden-onderonsje, en omstanders verwonderden zich over de liefde die deze paarden elkaar gaven. Het was zo’n mooie begroeting! “Ze kennen elkaar” hoorde ik de koetsier zeggen. Met een groepje andere wandelaars keken we toe, en nu ik de foto zie, zie ik dat het koets-paard een gehaakt hoofd-tuigje heeft. Je kunt altijd op een foto klikken als je hem groter wilt zien om het gehaakte hoofddoekje te bekijken.


We konden een heel eind langs de Kromme Rijn lopen. En ik hou wel van die verstilde januari-kleuren op een mistige en grijze januaridag. De weerspiegeling van de kale bomen in het rustige water. Grijs en groen, zwart en wit. Maar op een gegeven moment begint het dan toch weer te kriebelen en wil ik even iets kleurrijks over het hek hangen.

En met m’n zoon samen op een bruggetje staan: dat wil ik dan ook graag even. Super toch? Heel die lange studie is klaar!
Wij hadden vandaag ook een mooi onderonsje met onze zoon.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Smyrna in de sneeuw


Fijne zondag (na een zaterdag met sneeuw)!
We kunnen weer de weg op, dus dat gaan we doen.
En nu laat ik graag eens mijn smyrna-restjes-kussen zien. Telkens negen hokjes in een contrasterende kleur met wat er naast en boven en onder kwam. Een heel gepuzzel maar ik was trots op het resultaat.
Met restjes is nog zoveel leuks te doen!
Voila: mijn “Breng-kleur-in-het-leven”-foto!

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Code oranje: thuisblijven


We gingen gister nog even naar het huis van m’n zus, om afscheid te nemen van familie die vandaag weer wegvliegt. Nog één keer spelen met de achternichtjes. Ik had nog wat bolletjes wol in m’n tas en daarmee verzonnen we een dradenhuis. De meisjes mochten kleurtjes kiezen en zo werd het huis oranje.
Een paar dagen eerder had ik wat grof stramien meegenomen en daarop konden de meisjes leren borduren. In het boekje van Hetty Mooi “Ik leer de kruissteektechniek” staan veel ideeën om kinderen de basis van de kruissteek al op jonge leeftijd aan te leren, in een speelse aanpak. In dit boekje wordt ook grover materiaal gebruikt om op te werken. En nu ik weer heb gezien hoe speels die kleintjes kunnen zijn, weet ik weer dat dat ook een goed idee is.

Vanmorgen moesten ze al vroeg naar Schiphol, en toen was het weer ook code oranje. Gelukkig kwam er bericht dat ze veilig op het vliegveld aankwamen, en nu zijn ze weer op weg naar hun eigen huis. Sneeuw en ijzel vandaag! Wij waren ook van plan om weg te gaan vandaag, maar volgden de adviezen op om de niet de weg op te gaan als het niet echt nodig was. Dus lekker thuis! Een rustige zaterdag bij de kachel. Maar wel nog even naar buiten om dat oranje dradenhuis van gister nog even na te maken in de sneeuw.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Permin kalenders


‘Permin of Copenhagen’ gaf vroeger mooie borduurkalenders uit. Ik kreeg er als tiener één (met paddestoelen) en vond hem heel mooi. Er zijn borduurliefhebbers die de hele serie verzamelen, en misschien is er wel een bloglezeres die weet hoeveel er eigenlijk zijn verschenen. Op de achterkant van de kalenders met Vogels (1982) en Bermbloemen (1984) staan de twaalf maand-afbeeldingen in een collage afgebeeld, en die geven gelijk een overzicht hoe mooi en natuurgetrouw deze borduurpatronen zijn.

En ik vond nog een nieuwe Permin kalender: met Rozen (uit 1986). Zonder collage achterop, en met minder gedetailleerde borduurpatronen. Voor wie in 2017 elke maand een roosje wil borduren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wintersfeer met tulpen


Januari: winterzonnetje en voorjaarstulpen. De kerstspullen nog niet opgeruimd want in de eerste week van januari kan het ook nog gezellig zijn.
We kregen bezoek uit Noord-Holland, de provincie waar de tulpen worden gekweekt en in bossen van vijftig langs de weg in “De Streek” te koop worden aangeboden. Dat vind ik zo mooi: de combinatie van rood en roze in de kamer, winter en lente tegelijk. Overdag de zon in de kamer en ’s avonds de kaarsjes aan.


M’n quilt Stars & Squares hangt nog boven de bank, en daar laat ik hem de hele maand nog hangen. Op de bank zat ik met m’n vriendin bij te praten over handwerk. We hadden elkaar heel lang niet gezien en nu kwamen er allerlei spullen uit haar tas waarvan ik uitriep: Hé, doe jij dat ook? Honderden mogelijkheden om met handwerk bezig te zijn, en dan blijk je allebei hetzelfde te doen.


En de gekregen Hollandse tulpen op een kleedje van Beiers Bont. Deze leuke stof is nog steeds te koop, o.a. bij De Spinnerij. Met simpele doorrijg-steken kun je snel mooie randen borduren.
Vanmorgen sla ik de nieuwsbrief over, en volsta ik met deze wens: ik hoop dat jullie ook lekker (met handwerk) bezig kunnen zijn!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude agenda’s


2017 is nog maar net begonnen, maar ik ga nu al terugkijken. Naar wat oude agenda’s van 1983 en 1984.
In de oude Cantecleer Kruissteekagenda’s staan leuke patronen van Folklore-motieven en van dieren.
Voor wie nog wat oude restjes gekleurde borduurstof heeft liggen en daar een bijpassend patroontje bij zoekt.
Ook de Poppenagenda is een leukertje voor wie de jaren niet telt maar wel graag naar mooie plaatjes kijkt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Randje Holbein


Een handwerk als geschenk” is niet meer zo van deze tijd, maar handwerk wordt nog wèl steeds als kadootje gegeven. Maar dan georganiseerd bijvoorbeeld in een speldenkussen-ruil. In dit boekje staan degelijke technieken beschreven en het eerste hoofdstuk gaat over die mooie oude speldenkussens van vroeger, dus misschien is het boekje toch wel weer bruikbaar in onze tijd. Vorig jaar begon ik met een randje Holbein uit dit boekje en daar kreeg ik nu een vraag over dus zocht ik het weer op. Het randje was blijven liggen want ik kon het juiste kleurtje blauw niet vinden. Je moet er wel de juiste kleur turqoise bij passen, vind ik. Dus nu gauw de goede kleur blauw gezocht en begonnen met afmaken. Nog even een tussenstand-foto, waarbij de werkwijze goed te zien is: eerst de omtrek en dan opvullen.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleuren van de Middeleeuwen


In de Middeleeuwen bevochten ridders elkaar in bontgekleurde wapenrokken, terwijl jonkvrouwen met de kleur van hun kleding lieten weten wie hun favoriet was. Gilden, broederschappen en schutterijen hulden zich in kleurige en soms carnavalsachtige uniformen, die hun onderlinge verbondenheid bezegelden. Als er één tijdvak in de geschiedenis was waarin men volledig was bezeten van kleur, dan was het de Middeleeuwen.
Hoewel… zien we dat wel goed? En het grauwe bestaan dan van de boeren, de monniken, de dorpelingen?
Er is dus meer over te zeggen, en dat deed Herman Pleij in een leuk boekje: Kleuren van de Middeleeuwen.
Kleuren gaven in de Middeleeuwen betekenis aan hetgeen direct samenhangt met het meest wezenlijke van een voorwerp of persoon. Kleur was teken van macht en status, maar werd ook gezien als duivels instrument wat daarom bestreden en vermeden moest worden.

In het Muiderslot is momenteel een tentoonstelling over De kracht van kleur in de Middeleeuwen. Vervaagde kleuren zijn opgefrist en geven de bezoekers een kleurig beeld van hoe het kasteel er vroeger uitzag. De Middeleeuwen waren niet alleen donker en somber. Kerken en openbare gebouwen en kastelen waren in full color van vloer tot plafond beschilderd. De knalblauwe ridderhelm laat zien dat ook het wapentuig werd beschilderd in de familiekleuren.

We bezochten het kasteel op tweede kerstdag, en keken naar het onvervalst Middeleeuwse schildersatelier, wat was ingericht en wat veel uitleg geeft over hoe de kleuren tot stand kwamen.
Ook voor handwerksters spelen kleuren een belangrijke rol, en daarom aansluitend bij dit blogje het boekje Kleurig Borduurwerk.
En ook twee Cantecleer Kleurengidsen plaats ik in m’n shop.
En het blogje sluit ook aan bij het mooie borduurwerk wat ik deze week hier liet zien.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Licht en luchtig (en lichtvoetig haken)


Nieuwe trend: Op blote voeten naar buiten als het gevroren heeft!
Vorig jaar begon ik ermee en vanmorgen weer: elke keer als er een laagje vorst op het gras ligt, ga ik even naar buiten. Geen dauwtrappen maar vorsttrappen. Ik merkte dat ik het lekker prikkelend vond en elke keer een beetje langer kon volhouden.
En nu zag ik zo’n mooi wit stuk land liggen. Auto aan de kant, schoenen uit en even een wandelingetje. M’n eerste blotevoeten-winterwandeling (van een paar minuten) en het was heerlijk!

Nog een nieuwe trend: Je ziet steeds meer handwerkcirkels voor huiskamerramen hangen. Meestal opgevuld met haakwerk, maar van alles is natuurlijk mogelijk.
Dus de trend voor een licht en luchtig jaar: Eerst met je blote voeten naar buiten en dan lichtvoetig haken!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Glossy tijdschriften borduren van Libelle en Margriet


In de negentiger jaren wedijverden de Libelle en Margriet in het uitbrengen van mooie glossy borduurtijdschriften. Tijdschrift Borduren Margriet 1994En het was en niet te zeggen wie de mooiste nummers uitbracht want ze waren allemaal mooi. Borduursters profiteerden natuurlijk van deze mooie specials. Het waren mooie ‘bewaarnummers’ maar soms werden ze niet bewaard maar weggedaan en soms krijg je daar later weer spijt van als je iets wilt borduren waarvan je weet dat het vroeger in één van die nummers stond. Ik kreeg een vraag over één van deze oude tijdschriften en dat was vandaag aanleiding om ze allemaal op te zoeken en te kijken of ik nu compleet ben. Maar hoe weet ik dat? Deze nummers heb ik in nu bij elkaar gespaard en heb ik op voorraad: Vier nummers uitgebracht door Libelle en vijf nummers van Margriet. Het tijdschrift op de kleine foto weet ik dat het bestaat maar heb ik nu niet in m’n shop. Dat maakt samen negen negentiger-borduurbladen. Ben benieuwd of er nog meer opduiken of dat dit ze waren.
De acht nummers van de grote foto vind je in m’n shop, en hier blogde ik eerder over deze borduur-tijdschriften.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een box vol kussentjes van oude handwerkjes


M’n zus Marianne heeft twee dochters en vier kleinkinderen tegelijk te logeren: een baby, een peuter, een kleuter en een schoolkind. Het oudste meisje had het kussentje gezien wat m’n zus maakte van haar vroegere schoolmerklapje. Ze was er helemaal weg van. Een beetje borduren kon ze al, en nu mocht ik komen om haar nog wat meer steekjes te leren, want ze wilde héél graag ook zoiets maken. Dat was feest! Zò leuk om het enthousiasme te zien van dit meisje en haar motivatie om de steekjes te leren. Ik heb enorm genoten van mijn uurtjes temidden van het geroezemoes van vier lieve achternichtjes.

Wie weet een tip voor andere oma’s die nog een oud schoollapje hebben liggen: maak er een kussentje van. Misschien is het voor de jongere generatie wel extra aantrekkelijk en stimulerend om te willen leren borduren, als ze zien dat je van borduurwerkjes ook iets kunt maken waar je wat aan hebt.

Morgen vliegt het ene gezin met de twee dochtertjes weer weg, maar het andere gezin met ook twee dochtertjes is deze week in Nederland komen wonen. Dus wie weet mag ik nog een keer komen als de baby en de peuter iets groter zijn. Dan neem ik weer een tas vol borduurspullen mee en kijken de kleine meid en ik elkaar aan en voelen we die band die ontstaat als je samen met borduurwerk bezig bent. Wat is dàt fijn om te ervaren!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Spoonflower design


Karinka, één van mijn nichten ontwerpt stoffen en verkoopt deze op Spoonflower. Ze maakt zelf ook hele leuke ontwerpen met haar eigen designs, zoals de Honey Badger. Voor dit ontwerp worden de patroondelen in deze leuke print apart afgedrukt op stof, en die is te bestellen: hier zie je rechtstreeks hoe dat eruit ziet. En op haar blog Postcards from Heidelberg vind je een tutorial hoe je deze knuffel snel in elkaar kunt zetten.

Ik ga vast nog wel eens wat vaker van haar zien en laten zien, want ze is naar Nederland verhuisd!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het huishouden van Luther uitgebeeld


In 2017 bestaat het veelkleurige, dynamische en actuele protestantisme 500 jaar. Tijdens het jubileumjaar wat in oktober 2016 begon en doorloopt tot oktober 2017 wordt in alle provincies een estafette gehouden “Als een lopend vuur.” Elke provincie houdt een publieksbijeenkomst waarin een bepaald aspect van de Reformatie centraal staat. Eind december was het de beurt van Gelderland. Vier studenten theologie beeldden in Apeldoorn het dagelijks leven uit van de grote  reformator Luther. Luther is bekend vanwege zijn 95 stellingen, die een gesprek met de kerk op gang moesten brengen, maar die leidden tot een breuk van de kerk en tot één van de grootste ontwikkelingen in de denk-geschiedenis.

Bezoekers van de interaktieve tentoonstelling werden door vier personages meegenomen in de wereld van Luther, 500 jaar geleden.

Bij binnenkomst een gastvrij onthaal van het dienstmeisje. Ze is druk met de voorbereidingen voor het eten, maar vertelt graag over haar werk in het grote huishouden. “Mijn meester heeft achting voor ons, vertelt ze, hij vindt dat het werk van vrouwen belangrijk is. Dat maakt dat ik hier graag werk.”

Daarna brengt ze me naar haar meesteres: Katherina von Bora. Zij werd ook wel ‘Lutherin’ genoemd want ze had een belangrijke en ondersteunende rol in de Reformatie. Ze was eerst non, maar samen met een paar anderen was ze het klooster ontvlucht. Ze regelde het familieleven in het grote huishouden van Luther, met wie ze zes kinderen had gekregen. Ze werkte voor het familie-inkomen, onder meer door het uitbaten van een brouwerij. Ook beheerde ze een grote moestuin die moest voorzien in het eten van de vele vaste bewoners en gasten die elke dag mee-aten.


In weer een ander kamertje van het grote huis ontmoette ik een student, die de kleding aanhad van een student van 500 jaar geleden. Hij zei dat er altijd wel een stuk of twintig studenten in Luthers huis woonden. Ze werkten en studeerden hard en ’s avonds aan tafel waren er tafelgesprekken, waarbij de meester met hen in gesprek ging en onderwijs doorgaf.

En toen kon ik personage Maarten Luther ontmoeten, en dat was leuk! Hij doceerde als professor, had al de bijbel in het Duits vertaald en nu was hij bezig met wat liederen te schrijven die nog steeds gezongen worden. Deze man had grote invloed!


De aankleding en entourage van de kleine tentoonstelling maakten dat ik iets kon meebeleven van hoe het een half millennium geleden geweest moet zijn in Luther’s huishouden. Vier hoeken waren stijlvol ingericht. In de werkruimte van Käthe was een mooi gobelin geplaatst en bij navraag hoorde ik dat het van de oma van één van de studenten was. “Iedereen die onze tentoonstelling bezoekt, maakt er een opmerking over” zei ze. Samen bewonderden we de gezichten, die heel fijn zijn uitgewerkt in petit point.
Dit soort grote tapisseriewerken kunnen nog steeds geborduurd worden, want de patronen zijn nog in omloop. Burda publiceerde een paar van dit soort patronen in het Groot Bont Handwerkboek.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Naaien leren


Voor wie “Naaien Leren” één van de goede voornemens is. Deze boeken van Burda leren je “Stap voor stap naaien“. Ze zijn wel een beetje gedateerd, maar volgens sommigen toch nog goed bruikbaar, want sommige dingen veranderen niet. In de fotogalerij bij dit boek kun je een foto zien van een wijde cirkelrok: daar heb je even een basispatroon voor nodig en dan kun je hem zò maken.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kalenders en agenda met foto’s van quilts


Het Quiltersgilde is een vereniging van quiltliefhebbers en ook een platform om je quilt te kunnen laten zien. Als je maandenlang of soms jarenlang aan een werkstuk hebt gewerkt, dan wil je het resultaat graag laten zien. Het Quiltersgilde organiseert jaarlijks grote tentoonstellingen waar veel quiltliefhebbers naar toe gaan, zodat veel meer mensen de quilts kunnen zien dan alleen de directe omgeving van de maakster. En als jouw quilt wordt geselecteerd voor de tentoonstelling, dan is dat gewoon leuk!

En leuk is het ook als een foto van jouw quilt werd afgedrukt. Meerdere keren gaf het Quitersgilde agenda’s en kalenders uit waarin foto’s van geselecteerde quilts werden afgedrukt. Ik heb de agenda en kalenders bij het 15-jarig jubileum, het 20-jarig jubileum en het 25-jarig jubileum te koop. Misschien herkent iemand deze omdat een eigen quilt erin was afgedrukt. Ze zijn wel niet direct bedoeld voor 2017, maar twee van deze drie zijn wel gewoon weer te gebruiken omdat er geen directe koppeling is van dag en datum.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gespannen draden en snaren


“Een gevoelige snaar raken”, heeft dat met de musicus te maken die het snaarinstrument mooi bespeelt, of met degene die ‘geraakt’ wordt in de emoties?
Of beide?
Aan het begin van het jaar kunnen we ‘ontspannen‘ en uitrusten van een druk jaar of drukke feestdagen (voor wie deze week vakantie heeft).
Of misschien ligt er juist een druk jaar vóór je waarin je je moet ‘inspannen‘ om doelen te bereiken.
En misschien is alles in het leven te spannend en leven we altijd onder spanning.
Tussen kerst-en-oud-en-nieuw keek ik naar het jaaroverzicht, wat alle ellende van een heel jaar nog even in herinnering bracht.
Maar ik keek en luisterde ook naar mooie concerten, waar topmusici speelden en bliezen en zongen en straalden en glorieerden. De muziek die ze ‘maakten’ en ten gehore brachten was sprankelend en stimulerend, upliftend en ontspannend. En soms ook emotioneel want ze raakten de emoties van het publiek en daar zoomde de camera dan op in. Ik hou van muziek, maar niet op elk moment. Ik wil er rustig de tijd voor hebben, rustig zitten, geen afleiding, en dan alles op me laten inwerken. Dan is muziek zò mooi!
Gisteravond wilde ik een stukje van één van die concerten nog eens horen en zocht het concert van André Rieu op. En daarna heb ik heerlijk geslapen, nog weer een bewijs dat muziek ontspannend is. Muziek is een geschenk en een fijn begin van een nieuw jaar.

En met ons handwerk gaan we ook weer met draden spelen en draden spannen. Dat kan trouwens ook op de zeventiger-jaren manier: spijkertjes in een plankje slaan en dan een draadfiguur maken. Wie weet gaan we dat dit jaar ook weer zien. Het boekje Draadfiguren verkocht ik al een paar keer en heb ik nu ook weer te koop. En ook heb ik nog het boekje Lijnenspel met draden. Het is vast ook ontspannend om op deze manier met draden bezig te zijn. Draden spannen om te òntspannen en iets leuks te maken!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Voortborduren op bekende steken


De eerste drie boekjes die in het nieuwe jaar werden besteld hadden een turqoise omslag en kleurden mooi bij elkaar. Van sommige boekjes heb ik meerdere exemplaren, en die kon ik wel eens even laten poseren.
Het boekje Handvaardig met textiel is in de zeventiger jaren veel gebruikt bij opleidingen voor handwerkonderwijs. Het is een standaardwerk waarin alle basis-technieken duidelijk worden uitgelegd.
Voortborduren op bekende steken biedt een heel uitgebreid overzicht van alle mogelijke borduursteken, ingedeeld per categorie. Er zijn vele variaties kettingsteken, platte steken en lussteken, en er is ook een hoofdstuk wat het draadopnaaien in vele variaties laat zien.
450 steken voor kreatief borduren is ook echt weer iets voor onze tijd: een mooi overzicht van vele borduursteken. Vooral geschikt wanneer je een stekenlap wilt maken om al die verschillende steken eens uit te proberen.

Voor mij aan het begin van dit jaar geldt ook: Ik ga weer Voortborduren op een inmiddels beproefde methode: ’s morgens een blogje over het één of ander, en ’s avonds nog een ‘boekenblogje’, waarin ik verwijs naar boeken in m’n shop of nieuwe boeken te koop plaats.

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Haken in een nieuw jaar

Heerlijk leeg, zo’n nieuw jaar wat nog leeg voor je ligt….

In de afgelopen jaren werd haken populairder dan ooit en kwam er een explosie van mogelijkheden op haakgebied. Ik heb heel veel mooie en originele en verrassende gehaakte dingen gezien.
En de haakhype is wereldwijd. Een paar dagen geleden ontmoette ik mijn verre nicht die ik de afgelopen tien jaar nauwelijks heb gezien en ze vertelde me enthousiast: “Een tijdje geleden heb ik haken ontdekt en het is zò leuk!” Haaksters weten: als je eenmaal begint, kun je nauwelijks meer stoppen, want het is leuk om te doen en er zijn altijd weer nieuwe ideeën om uit te proberen.

Deze kledinghanger is nog een ideetje van twee generaties terug. Of misschien wel drie. Een houten kledinghanger omhaken. En nog niet weten wat je eraan gaat ophangen!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Constructies met draden en buizen


Twee januari, en dat valt op een maandag. Dus zijn heel veel mensen vanmorgen weer naar hun werk gegaan en zeggen daar “Gelukkig nieuwjaar” tegen elkaar. “Insgelijks” of “Jij ook!” is dan vaak de wedergroet. Zo’n eerste ontmoeting na de drukte van oud-en-nieuw is toch leuk en op m’n blog doe ik het ook nog maar eens. En ik verzon wat voor deze eerste foto van het jaar, die nog wat symboliek kan uitdrukken. Dus: buizenconstructie met handwerk!
Alles staat weer in de stijgers voor een nieuw jaar. En we gaan weer lekker verder!


Deze buizenconstructie fotografeerde ik bij de brug bij Ewijk. Als je tijd hebt is het lekker om even van de hoofdweg af te gaan en te zien hoe het land er uitziet een eindje van de snelweg af. Even wandelen en lekker foto’s maken. Ook van handwerk is het leuk om foto’s te maken: soms van veraf, en soms van dichtbij. En die beide invalshoeken dan met elkaar afwisselen.
Dus nogmaals: Iedereen ook een goed handwerkjaar toegewenst!
Met draden en draadjes is er veel moois te maken (en daar staat deze buizenconstructie symbool voor):

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Gelukkig nieuwjaar

Gelukkig nieuwjaar!

Bedankt voor jullie wensen ook naar mij,
en bedankt voor jullie aandacht voor m’n schrijverij.

Van harte allemaal een goed en gezond en gelukkig nieuw jaar 2017 gewenst!

Bewaren

Lees reacties (6) of geef een reactie

Nieuwjaarswens


Nieuwjaarswens: dat we ons licht laten schijnen voor anderen!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tasje om mee te nemen


Een geborduurd tasje, de laatste week van het jaar twee keer meegenomen.
Op de grote stille heide en naar de drukke hoofdstad.
Zelfde tasje, andere entourage!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Deens kussen


Zal ik de traditie om elke zondag een kussen te laten zien voortzetten?
Ik zie wel…..

Dit bijzondere kussen kocht ik op vakantie in Denemarken.
En dat verhaal vertel ik later nog wel eens….
De foto is van eergisteren. Ofwel: vorig jaar!
Fijne uitrust-zondag gewenst!
Nieuwjaarsdag op zondag: ik vind het wel mooi zo.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte omslagdoek


De jaarswisseling leidt tot bespiegelingen en terugblikken. Ook op hoe ik blogde. Ik hou ervan om handwerk mee te nemen in de natuur. Soms heb ik meer foto’s dan ik kan plaatsen op een dag, maar vandaag doe ik een hele serie blogjes, want dat past bij de terugblik.

Ik hou ook van de reacties die ik krijg op m’n blogjes. Gister nog: iemand schreef dat mijn blogjes inspirerend zijn. Dat vind ik heel leuk om te horen! Ik krijg soms ook spontane mailtjes of iemand schrijft iets bij een bestelling en laat dan weten dat ze m’n blogjes waardeert. Bedankt voor die reacties!
Het is leuk om handwerk mee te nemen naar buiten, en te proberen evenwichtige foto’s te maken. Waarbij het landschap dan ondersteunend is voor het handwerk wat ik wil laten zien. Ik hou niet zo van foto’s van dekens aan een schutting of zo, want bloembakken en frutsels kunnen dan zo afleiden. Maar het is soms ook nog wel lastig om iets recht en rustig op de foto te krijgen. Dus als een foto dan goed gelukt is, dan laat ik hem graag zien!

Inspirerend? Misschien staan we dit jaar wel naast elkaar met onze fototoestellen, op een mooi plekje langs de rivier. Misschien komen we elkaar dan wel tegen en zeggen we: “Hee, jij ook hier? Mooi plekje hè?”

Veel inspiratie gewenst, enne…. vergeet vooral niet om foto’s te maken van je eigen handwerk!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vijf jaar geblogd

Fototoestel met geborduurde draagband
Vijf jaar geleden kreeg ik een fototoestel (Fuji X10) voor m’n verjaardag en de volgende dag op 1 januari begon ik te bloggen op een Tumblr-blog.
Na twee jaar ging ik over naar een eigen blog en begon ik elke dag te schrijven op Tweedehandswerk.nl
En er kwam ook een opvolger van m’n fototoestel: de Fuji X30
Vandaag denk ik nog even terug aan die beslissing van vijf jaar geleden.
Dat was een goede beslissing, want bloggen past bij mij!
Met plezier elke dag geblogd, en nog nooit een dag overgeslagen. Nu al vijf jaar!

Fototoestel met geborduurde band

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakt vuurwerk

Door de verscherpte regelgeving rond het afsteken van vuurwerk konden we nu weer thuis zijn op oudejaarsdag en werden we niet al dagenlang geplaagd door uitputtende herrie. Nu was het weer gewoon móói om ’s avonds te kijken naar het vele vuurwerk wat om ons heen werd afgestoken.
Hoop dat jullie er ook van genoten hebben!

En nu, op nieuwjaarsdag: de straat op om vuurwerkstokjes te zoeken!
Nederlanders zijn ook wel nette mensen want vaak wordt de vuurwerkrommel gelijk de volgende dag al opgeveegd.
Dus als je nog wat stokjes wilt zoeken, moet je dat gelijk doen.
Vuurwerkstokjes zijn ideaal om niet te zware quiltjes aan op te hangen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Verjaardagskaarten


Blij met de kaarten die ik kreeg voor m’n verjaardag.
Vriendinnen en bloglezeressen weten dat ik hou van rood en uitbundigheid.
En met een geborduurd (etnisch) kleedje komt zo’n kaart nòg mooier tot z’n recht.

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude en nieuwe foto’s


Dit is m’n oudste gebreide lappendeken.
Ik liet een vierkantjes-cirkel gisteren zien op m’n verjaardag.
Al die kleurtjes: ik hou van bont!
Toen ik deze deken breide, twintig jaar geleden, dacht ik dat ik een éénling was.
Ik kende niemand die zoiets deed.
En ik liet m’n deken ook aan niemand zien.
Nu wel! Nu kom ik ermee tevoorschijn en kan ik hem gewoon op internet laten zien!
De tijd is veranderd, breien is hip en kleurtjes mogen knallen.
Ik doe het nu vijf jaar, om elke dag te bloggen, maar deze onderste foto had ik nog niet eerder laten zien.
Ik bewaarde de foto voor een bijzondere gelegenheid.
Ik weet het nog toen ik deze foto maakte, ergens in de Flevopolder. Ik was gecharmeerd van het contrast van de ronde boomstammen en de vierkante lapjes.
Nog steeds vind ik het leuk om jullie mijn foto’s te laten zien.
Van oud en nieuw handwerk.
Meestal elke dag nieuwe foto’s maar vandaag ook een oude:
van mijn twintig jaar oude lappendeken!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hoe zou dit jaar zijn?


Wat zou het nieuwe jaar ons brengen?
Het is nog in nevelen gehuld.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie