Archief voor juni 2014

Archief - juni 2014

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode juni 2014 getoond.

 

Antiek borduurwerk

Antiek-borduurwerk-op-zijde-voorkant

Om me heen hoor ik wat gezucht en gesteun over de laatste schoolweken, maar met een flinke energy-boost gisteravond is iedereen hopelijk toch weer vol goede moed aan een nieuwe werkweek begonnen. Ik geef niet zo veel om voetbal en koos er dan ook voor om gisteravond pas om zes uur de terugtocht te aanvaarden na een familiebijeenkomst in mijn ouderlijk huis. Toen kon ik namelijk over de linkerweghelft naar huis rijden: zò stil was het op de weg!  Minder stil was het twee uur later, toen hier zware vuurwerkbommen de lucht in werden gegooid. Blij dat ik toen binnen was! Flinke ontlading van spanning en vooral veel oranje-vreugd. Voor de gelegenheid heb ik een oranje borduurwerk opgezocht. Van een soortgelijk borduurwerk kreeg ìk nou juist gister een energy-boost! Mijn moeder liet in de familiekring ook zo’n oud borduurwerk zien, wat 80 jaar geleden nog door mijn grootmoeder is gemaakt.  Mijn zussen en ik hebben het bewonderd en het bijbehorende verhaal weer gehoord en daar enorm van genoten. Het is nog niet klaar om hier te laten zien, maar vanwege het vele oranje is dìt antieke borduurwerk nu ook leuker. Ik heb het al een tijd in bezit, en denk dat er geborduurd is op zogeheten ‘Shantung-zijde’. Kostbaar materiaal in die tijd. Het lapje van deze foto is totaal versleten maar toch vind ik het prachtig. Ik kocht het op een antiekmarkt (die komen binnenkort weer) en hoop dat het jullie ook een energie-boost geeft om dit even te zien. Want of we van voetbal houden of niet: we kunnen niet om oranje heen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk als geschenk

Kussentje twee hertjes

Zaterdag liet ik tien kruissteek-boekjes zien die ik meenam naar de kruissteek-ontmoetingsdag in Vaassen. Ik kreeg er leuke reacties op, want het zijn onder wat oudere dames bekende boekjes geweest en één mevrouw vertelde dat zij de schrijfster ook heeft gekend. Iemand anders vroeg of ik veel verkocht had en hier is het antwoord: dit is er nog over en die boekjes heb ik nu in de shop gezet. Op de foto heb ik één boekje opengeslagen, namelijk op de bladzijde waarvan ik zelf de hertjes heb geborduurd. Dat deed ik vorig jaar en toen het klaar was gaf ik het kussentje aan m’n moeder want we hadden juist een feestje en ik vond het leuk om het aan haar te geven. Letterlijk: “een handwerk als geschenk”, zoals de titel van één van deze boekjes luidt.  Maar ik had er zelf nog geen goede foto van! Gelukkig was er gistermiddag weer een familiefeestje en heb ik het kussentje eerst maar eens gefotografeerd. Handwerkboekjes kruissteekOm aan jullie te laten zien wat een leuke boekjes dit zijn. Een veelvoorkomende vraag over deze boekjes wil ik hier nog beantwoorden: er zijn verschillende voorkanten van hetzelfde boekje. Dus als de titel hetzelfde is, is de inhoud ook hetzelfde, ondanks die verschillende voorkant.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Rood wit blauwe quilt

Hollandse quilt op 5 mei aan boot

De oranje-koorts loopt weer aardig op vandaag, met weer een voetbalwedstrijd vanavond in Brazilë. Ik heb er nog even aan gedacht gisteren om een foto te nemen van een uitbundig versierd huizenblok waar de vlaggetjes vrolijk wapperden, maar ik had al een beter idee: deze quilt! Ik liet hem al eerder zien, namelijk op 5 mei. Toen had ik hem meegenomen naar een vissersstadje (waar we een stukje ‘vrijheid vierden’) en daar gefotografeerd. Vandaar dus de nationale vlaggen op de achtergrond. Op de foto-van-de-dag ook een bijzondere foto (althans voor mij), waar ik even wat uitleg bij wil geven: deze foto is tien jaar oud! Ik wilde de quilt een keer fotograferen zonder storende achtergrond en had bedacht dat ik hem dan wel op de pasgevallen sneeuw in de tuin kon leggen. Hiermee wil ik dus ook zeggen: deze quilt is al een oudje! Ik maakte hem meer dan tien jaar geleden en ben er nu naar toe gegroeid om hem te willen verkopen. Als je iets zelf gemaakt hebt, dan ga je je er ook een beetje aan hechten, maar nu gaat hij vandaag mooi in de shop!
Eerst wil ik er nog wat over vertellen: hij is gemaakt van nieuwe stoffen en er zit een dikke laag fiberfil in, waardoor hij naar mijn idee geschikt is als boxkleed. Hij is nog nooit gewassen, en ook niet verkleurd of gekreukt. Ik maakte hem vóór de Hollandse-stofjes-mode en vond het toen leuk om deze stoffen (die toen nog een beetje zeldzaam waren) met elkaar te combineren. In de shop meer informatie over dit ‘boxkleed’.
Zo, en nu iedereen een fijne zondag toegewenst. Voetbal kijken, naar de kerk gaan of picknicken: het is allemaal fijn om op een zomerse zondag te doen.

Hollandse quilt over hek

Lees reactie (1) of geef een reactie

Randje-per-week-ontmoetingsdag

Randje per week collage

(Zaterdagavond)
Meestal blog ik ’s morgens, maar nu nog een keer extra op de avond. Vanmiddag was ik met vijftig vrouwen bijeen in een gezellige zaal in Vaassen. Ik vond het een ‘happening’. Echt zo leuk om met zoveel vrouwen een handwerk-klik te hebben! Dit was de tweede keer dat Simone van SoedIdee een randjes-ontmoetingsmiddag organiseerde, en ik hoorde dat er nu meer vrouwen waren als de eerste keer. En niet alleen uit de buurt: best ook wel wat vrouwen die er een eind voor hebben gereden. Het concept was simpel: er stonden tafels klaar waar iedereen kon gaan zitten en aan haar eigen randjes kon borduren, maar je kon ook lekker rondlopen en handwerkspulletjes van Simone’s winkeltje kopen of gewoon praatjes maken. Zelf had ik ook twee tafels gekregen waar ik een deel van mijn tweedehands-spullen kon neerleggen, en nog een rijtje schilderijen langs de muur. Dat gaf nog meer interaktie met al die handwerkliefhebbers en daar heb ik enorm van genoten!

Ik heb ook rondgelopen met m’n fototoestel en mocht wat randen van anderen fotograferen. Zùlke mooie heb ik gezien: echt prachtig! De foto rechtsboven wilde ik er graag bij omdat er ook klossen worden verkocht of gemaakt waarop de randen kunnen worden opgerold. De wekelijkse nieuwe randjes worden op heel veel verschillende manieren verwerkt (bijv. linksonder op jute) en ook in allerlei kleuren-variatie (zoals rechtsonder). Het was leuk om een middag lang met vijfig vlijtige vrouwen zo’n uitwisseling te hebben en elkaars (hand)werk te bewonderen.

Zes geborduurde schilderijen

Lees reactie (1) of geef een reactie

Tien kruissteekboekjes

Tien boekjes uit handwekrserie

Niet moeilijk te raden waar ik me gister mee bezig hield en vandaag mee bezig hou: met kruissteekjes! Vandaag ga ik naar de kruissteek-borduurmiddag in Vaassen en neem ik wat boekjes en schilderijtjes mee. Van deze boekjes heb ik sommige exemplaren dubbel want ik vind ze al heel lang leuk. Telkens als ik er één kon kopen deed ik dat, omdat het leuk is er ook weer iemand anders blij mee te maken. Ben benieuwd wat anderen hier misschien uit gaan maken.

Twintig kleine geborduurde schilderijtjes

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oud hollandse spelen

Drie schilderijtjes oudhollandse spelen

Terug in m’n kindertijd: tollen, touwtje springen, steltlopen! We hebben het allemaal gedaan en waren niet de enigen! Zestiger jaren, spelen op straat, nog weinig auto’s. Och help, begin ik oud te worden en in herinneringen te leven? Deze drie schilderijtjes kocht ik pas in Groningen en ik hoefde niet lang na te denken of ik ze wilde kopen. Dat tollen trouwens, daar heb ik echt leuke herinneringen aan. In onze straat lagen klinkers, dus dat ging niet goed. Bleef die tol telkens tussen de stenen zitten. Dus we gingen een eindje verderop. Spannend om zo ver van huis te zijn als je nog klein bent. Nu ben ik al heel lang groot, maar ik zou eigenlijk best nog eens willen stelten lopen. Ben ik gelijk nòg een stukje groter.

Lees reacties (2) of geef een reactie

ABC

Alfabet Rie Cramer ingelijst

“Alle geleerdheid is ooit begonnen met het ABC.” Zoiets schreef ik begin dit jaar bij deze foto, toen ik naar een lezing van een hooggeleerd persoon ging. En zo zoek ik telkens wat handwerken bij de dingen die ik meemaak op een dag, en soms plaats ik een handwerk na m’n blogje ook in de shop. Ik heb  veel handwerken verzameld en vind het leuk om ze op deze manier onder de aandacht te brengen. Tot nu toe heb ik dat voornamelijk via mijn blog gedaan, maar morgen ga ik ook een heleboel borduurwerken meenemen naar de Randje-per-Week-dag bij Simone in Vaassen. Vandaag alles tevoorschijn halen, ook heel veel wat nog niet op de shop staat.  Ik vind al die borduurwerken zelf prachtig, koop ze als ik ze tegenkom, blog erover, en dan wil ik ze ook graag weer doorverkopen. Ik hou van handwerk en vind het leuk om die liefde met veel anderen te delen!

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Geborduurde randjes – continuïteit

Geborduurde oude randjes

Het leuke van het Randje-per-Week project is de continuïteit! Elke week worden er twee nieuwe randjes gepubliceerd, en daar zitten dan weer duizenden vrouwen op te wachten die zin hebben om verder te borduren. Vijf-en-twintig jaar geleden had ik ook heel veel zin om randjes te borduren en dat deed ik ook. Ik had me ten doel gesteld dat het een dichtgeborduurd meerkleurig randje moest zijn, met een lijntje erom maar ik had nog weinig boeken met voorbeelden en internet bestond nog  niet. Dus na elk randje moest ik weer een nieuwe verzinnen of zoeken en dat schoot niet op. Ik weet nog dat ik heel erg m’n best deed om een laatste randje te vinden maar dat lukte niet, en met een gezin met jonge kinderen had ik nou ook weer niet zo héél veel tijd om te blijven zoeken. Ik vond het jammer, maar de lap bleef liggen. Nu heb ik hem weer opgezocht en vind ik het leuk om dit te koppelen aan een verhaaltje over het RPW. Want ik denk dat dit een groot deel van het succes is: veel vrouwen vinden het fijn om ‘huiswerk’ te krijgen. Niet zelf hoeven zoeken, maar elke week gewoon het nieuwe voorbeeld krijgen. Ik zou willen dat we dat twintig jaar geleden al hadden, maar ik treur niet hoor! Ik vind het erg leuk dat het er nu wèl is!
Over mijn eigen lap met persoonlijke geschiedenis twijfel ik: zal ik het zo laten, of zal ik alsnog een laatste randje erbij borduren?

Lees reactie (1) of geef een reactie

Winkeltje Soedidee in Vaassen

Winkeltje Soedidee in Vaassen

Dit is het winkeltje van Simone van SoedIdee. Ze woont bij mij in de buurt en op een mooie dag fietste ik door landelijk gebied naar haar toe. Weilanden, boerderijen, fietspad langs kanaal, molen, wuivend riet: allemaal fijn om te zien  gedurende een mooie fietstocht. En bij aankomst: een hartelijke ontvangst! Zò leuk om te zien waar dat idee van een randje-per-week vandaan is gekomen! En al zòveel vrouwen zijn daardoor aan het borduren geslagen! Na de thee gingen we naar boven en mocht ik haar winkeltje zien. Ik mocht ook foto’s nemen en kreeg gelijk toestemming om ze te publiceren. Ik koos deze: vanwege de rollen borduur-band die daar zo netjes op een rijtje staan. Dat kun je dus allemaal bij haar bestellen en dan kun je gelijk beginnen met borduren!

Het wasKleine schaartjes op borduurwerk leuk om dat allemaal te zien en ook veel overeenkomsten te ontdekken in onze handwerkliefde. Zij houdt net zo van (rode) schaartjes en van speldenkussens als ik. Hier een paar schaartjes uit mijn verzameling, maar zij heeft er nog veel meer en die kun je ook  bij haar bestellen. En daar zitten hele leuke kleintjes bij.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Vogeltjeskussen

vogeltjeskussen-bij-wederik

Wederik: stralend, overvloedig, supermooi! Ik ben er altijd gek op geweest, en dat is niet verwonderlijk want in de tuin van mijn ouderlijk huis groeiden en bloeiden ze altijd volop. Bij mij in de tuin willen ze niet zo erg. Drogere grond, en dat heeft invloed. Gister was ik bij m’n moeder op bezoek en maakte ik nog maar weer eens een foto. Kussentje lag nog in de auto, en de zomer is er tenslotte om van te genieten! Na die foto deed ik nog een boodschap voor m’n moeder, werd overvallen door een gigantische stortbui en wist toen weer: alles duurt altijd maar kort. Niet alleen die bui, maar ook het mooie uurtje in de tuin. De bloei van de Wederik, de aanvoer van de kersen, en nog zoveel meer: het komt en het gaat weer voorbij.  Als het er is, kunnen we ervan genieten. En als het weer regent, dan moeten we weer even schuilen. Toen ik aan het eind van de dag thuiskwam, bleek het hier helemáál niet te hebben geregend. Misschien dat daarom die Wederik hier niet wil groeien? Hoe dan ook: blij zijn met de zomer. Als en waar het kan!

Lees reactie (1) of geef een reactie

De vrouw en haar… tuin

vijf vintage handwerkboeken

Vijf nieuwe (oude) boeken in de shop.
“De vrouw en haar huis” is de titel van een tijdschrift uit 1958, waar een paar mooie interieur- en modefoto’s in staan. Ze geven een tijdbeeld van de vijftiger jaren, toen alles nog wat soberder was dan nu, maar waarin ‘de vrouw’ in wijd-uitstaande rokken toch kon schitteren zoals zij na de oorlog graag wilde. Er staan foto’s in van ‘japonnen’ en die werden gemaakt van grijs-beige-goud broksatijn…. Ook een kraag en hoed van hermelijn en daar pasten dan die elegante handschoenen bij tot bijna aan de ellebogen. Ik was nog net niet geboren toen dat tijdschrift werd gedrukt maar herinner me uit m’n kinderjaren toch wel hoe het modebeeld toen was en heb met plezier dit tijdschrift doorgebladerd. Ik hoop dat het bij een liefhebber terechtkomt die ook wat wil weten over het Weefwerk van Willy Pennings, want over haar staat ook een artikel, waarbij een foto is afgedrukt van een folder van Goed Handwerk. Dat artikel begint heel vermakelijk met de volgende zin: “In het algemeen zijn wij van oordeel, dat de tijd van de kunstnijveren voorbij is.” Nou, wij in 2014 zijn weer een andere mening toegedaan! Handwerk bloeit als nooit tevoren!

De catalogus van DMC uit 2009 staat stampvol foto’s van borduurpakketten en is ook een lust om door te bladeren. Het boek Naaldwerk lijkt me wat voor een verzamelaarster van oude handwerkboeken (daar wil ik nog eens een apart logje over doen, want ik heb nog meer van die oude werken). Het stamt uit 1936, is onderdeel van een serie “Boeken voor Vrouwenhandwerk” en is gewijd aan de fraaie handwerken.

De andere twee boeken zijn boeken over patchwork en daarover heb ik meer informatie (en foto’s) in de shop. “De vrouw en haar tuin” heb ik dit blogje genoemd, met een kleine variatie. De tuin moet ook worden bijgehouden, maar als dat weer klaar is, kunnen we daar weer heerlijk in handwerken! Dat wens ik jullie althans toe.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakt tasje

Gehaakt tasje aan kastdeur

Dit gehaakte tasje hangt al een hele tijd aan de kastdeur maar liet ik nog niet eerder zien. Een restjes-experiment van deze winter. Wat lijkt dat alweer lang geleden. Nu kon ik het goed gebruiken: ik stopte er briefjes in met de namen van degenen die reageerden op mijn give-away. Er waren ook nog wat andere reacties; alles bij elkaar in het zakje en de winnende briefjes eruit gehaald. Ik stuur hen de klederdracht-knipplaat op! Mocht je niks om dat soort knipplaten geven, maar wel van haken houden: misschien is dit tasje een tip? Het was zò klaar! Eigenlijk maakte ik het ook om weg te geven maar was daar nog niet toe gekomen. Maar nu het toch van de kastdeur is, en nu ik deze foto heb gemaakt, ga ik dat vandaag ook eens weggeven.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zomer

Borduurwerk Zomer Rie Cramer

De zomer is vol kleine en grote geneugten! Zoals dat ik vanmorgen aardbeien at bij het ontbijt, dat tuindeur open staat, dat ik kan fietsen zonder jast of vest. Nadat ik eerst de planten buiten water gaf, zit ik hier in de stilte van de ochtend te genieten van de voorrechten van een mooi jaargetijde en me te verheugen op een mooie dag die voor me ligt. De blijdschap over de zomer kan op veel manieren worden uitgedrukt (ik laat het nu maar even bij die opsomming van de aardbeien en de overige open deuren….). En dat is door talloze dichters en schilders ook gedaan. Veel mooie plaatjes om van te genieten. Eén van die kunstenaars was Rie Cramer (haar naam staat nog net te lezen in het linker hoekje). Ze was in de vorige eeuw een bekende illustratrice en schrijfster. Ik ben net als heel veel anderen met haar boekjes opgegroeid, en kan enorm genieten van dit mooie borduurwerk. Nostalgie, maar ook opnieuw: Zomervreugd!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Haakwerkje met tulpensteek

Haakwerk met tulpensteek op tapisseriekussen

De mevrouw naast wie ik kwam te zitten tijdens de haakmiddag, had een mooie tas bij zich. Ik herkende hem gelijk, want internet staat er vol mee. Iemand had het idee bedacht om de jute tassen die nu bij veel winkels te koop zijn over te trekken met haakwerk. Dat wilde ik ook nog graag eens proberen, en nadat ik de tas van mijn buurvrouw had bewonderd vroeg ik: “Wilt u mij die tulpensteek ook leren?” Direct zeiden de anderen: “O, maar er zijn een heleboel tutorials van op internet hoor!” “Ja, dat weet ik wel, zei ik, maar het is leuker als iemand het je even voordoet”. Op die opmerking kreeg ik weer bijval van de anderen. Ze zeiden dat zij het ook veel fijner vinden om even te  zien hoe iets moet. En voor dit soort uitwisseling van kennis is zo’n middag juist bedoeld (denk ik). Een bol groene wol had ik bij me, vanuitJute tas met haakwerk de gedachte: ik zie wel wat ik ga doen. Nog wat andere kleurtjes kocht ik in de winkel, want een beetje klandizie bij zo’n hartelijke ontvangst is natuurlijk ook wel fijn. Tot zover ben ik gekomen! Het is een hele leuke steek om te doen (als je eenmaal gezien hebt hoe het moet….). M’n buurvrouw aan de àndere kant van de tafel ging nu ook zo’n tas beginnen. Aanstekelijk?

Ik fotografeerde m’n nieuwe haakwerkje op een tapisserie-kussen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het ‘nieuwe’ poppenboek

Poppenboeken-en-poppekleertjes

Het poppenboek rechtsonder op de foto is helemaal niet ‘nieuw’, maar was dat wel toen het in 1979 werd gepubliceerd. En ook voor mij was het ‘nieuw’ in die zin dat ik het net ergens had gekocht en op mijn shop wilde plaatsen. De andere drie boeken op de foto plaatste ik er al eerder op, maar had ik weer even tevoorschijn gehaald samen met mijn oude poppen om er een foto van te maken. De boel lag net klaar op mijn fotoplekje toen er tot mijn verrassing werd aangebeld. Een mevrouw (die al eerder een boek bij me kocht, dus ze had mijn adres) vroeg aan de deur of ik misschien nog wat boeken met poppekleertjes te koop had. Wat frappant! Ik nodigde haar binnen, en liet haar uiteraard mijn ‘nieuwe’ poppenboek zien. Maar dat was niet wat ze zocht. Ze wilde graag een boek met gebreide poppekleertjes-patronen. Helaas, dat heb ik niet. Na haar afscheid (en mijn toezegging om voor haar uit te kijken) ging ik weer verder met m’n foto. Daar heb ik ook nog twee poppetruitjes bijgelegd die ook in mijn shop gaan. Pagina-uit-stap-voor-stap-haken1Ik zag ze op de vrijmarkt liggen en vroeg of de verkoopster wist wie die had gemaakt. “Een oude handwerklerares” was het antwoord. Nou, dat kun je wel zien! Prachtig gemaakt en ik hoop dat een poppemoedertje er blij mee is. Later nog wat meer over die mevrouw die aan de deur kwam, want die doet ook hele interessante dingen met poppen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Mijn oude gehaakte deken

Gehaakte deken tegen achtergrond toren

Zaterdag was er een haakdag waarbij deelnemende winkels hun ruimte openstelden voor aanhakende vrouwen. Dit is de deken die ik zelf meenam om te laten zien. Ik fotografeerde hem toen het Fluitekruid nog bloeide, vlak bij de Rijn. Het grijze streepje net naast de toren is de snelweg en als je daar rijdt (richting Nijmegen) zie je dat torentje ook liggen. Deze deken haakte ik bijna twintig jaar geleden al. Toen wilde ik al mijn restjes opmaken. Dat was achteraf gezien niet nodig, want nu haken weer zo populair is kan ik weer nieuwe wol bijkopen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte dekens op tien foto’s

Tien foto's CAL

Gisteren ging ik naar de tweede landelijke haakdag die door Tertia georganiseerd was. Door het succes van de CAL (crochet along) was er ook belangstelling / behoefte gekomen om met andere vrouwen bij elkaar te komen die óók zo’n deken aan het haken waren. Op internet was een lijst gepubliceerd welke winkels meededen en ik had me opgegeven voor de winkel in Epe. Daar trof ik een gezellige groep vrouwen die tòch niet voor de tweede keer bijeen waren, maar al voor de derde keer! Ze hadden tussentijds zelf ook nog een ontmoeting georganiseerd! Daarbij had één van de vrouwen die vorige keer foto’s gemaakt van alle gehaakte dekens, en die foto’s had ze afgedrukt en deelde ze nu als kadootje uit. Wat een aardig gebaar! We legden al die foto’s even op de vloer van de winkel en zo staan ze nu allemaal tegelijk op deze blog! Zonder dat we de dekens weer opnieuw bij elkaar hebben gelegd. Wat geeft dit een kleurrijk en gevarieerd beeld van ieders plezier en eigen invalshoek met deze dekens!Haakmiddag Epe op 21 juni 2014
Ik vond het erg leuk om ‘along te crocheeën’ (aan te haken is natuurlijk de beste vertaling) bij deze groep vrouwen. En ik heb ook enorm genoten van de gastvrije ontvangst in de prachtige en grote winkel in Epe. Een grote tafel waar we allemaal aan konden schuiven, gratis koffie en thee, en als je iets nodig had, dan was het allemaal beschikbaar. Wat een geweldig goed concept!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Vandaag landelijke haakdag

Kleurige CAL in Groningen

Dit is de kleurigste Crochet-Along-Deken (CAL) die ik tot nu toe gezien heb! Het project om elke week een stukje te haken aan je eigen deken is nu een half jaar bezig en vandaag wordt de tweede landelijke haakdag gehouden. Dat houdt in dat sommige handwerkwinkels hun ruimte open stellen voor haak-liefhebbers die daar samen een gezellige uitwisselingsmiddag kunnen beleven. Ik ga vanmiddag ook naar zo’n middag en kijk daar naar uit. Ik heb op internet al veel dekens van vrouwen gezien die hieraan meededen, en met toestemming mag ik er nu ook één laten zien. Deze deken is gemaakt door een jonge vrouw die samen met haar moeder achter een kraam stond bij een beurs tijdens het quilt-festival in Groningen, vorige week. Het was leuk om even een praatje met hen te maken. Dit is de tweede keer dat ik een moeder-en-dochter samen bezig zag met hetzelfde project. De eerste keer liet ik deze foto zien. Het zag er zò leuk uit! En ook hun kraam was kleurrijk en prachtig. Ze hebben ook een winkeltje in Groningen. Vandaag dus veel haakliefhebbers naar veel leuke winkeltjes!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Haakboeken

Tien haakboeken

Ter gelegenheid van de landelijke haakdag heb ik een stuk of tien nieuwe (oude) haakboeken toegevoegd. Want er is nog veel meer mogelijk met de haaknaald! Wat nu veel wordt gedaan is gekleurde kleedjes haken, en daarbij zijn die oude haakboekjes nog prima bruikbaar. En het is ook heel leuk om te zien hoe twintig tot veertig jaar geleden er ook volop beddespreien en stola’s werden gehaakt. De oude Burda bijvoorbeeld is heel leuk om door te bladeren, net als het Phildar hobbyboek. Ik kon haast niet stoppen met foto’s te maken van diverse bladzijden, en dacht telkens: “o, deze ook nog even.” Die foto’s vind je terug bij elk boek in de shop. Voor nog veel meer haak-inspiratie!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Give away

Knipplaat aankleedpoppen Walcherse klederdracht

Ik heb twee-en-een-half-jaar elke dag geblogd!  Een paar weken geleden zei ik dat mijn blog Tweedehandswerk een half jaar bestaat, en kondigde ik een give-away aan. Nu is het iets later en kom ik met 2,5 jaar aanzetten! Gaat snel bij mij! Hiervóór had ik een andere blog, waarop ik ook veel schreef over borduren. Ik heb nog een maandje overlap gehad en daarna besloot ik me alleen te richten op het handwerk. En dat heb ik dus nu (ruim) een half jaar gedaan! Tijd voor een give away!

Veel vrouwen in onze tijd hebben het handwerken weer ontdekt en genieten volop van haken en breien. Daarbij wordt ook vaak de aandacht gericht op de klederdrachten. Niet alleen vanuit nostalgie, maar ook vanuit bewondering voor wat ze vroeger maakten. Ik denk dat deze knipplaat veel mensen wel zal aanspreken, en anders misschien hun dochters? Probleempje is alleen: hoe stuur ik hem op? In een koker moet hij als pakketpost worden verstuurd en dat is helaas prijzig. Een optie is ook dat ik de stukken losknip zodat het in een A4 envelop verstuurd kan worden. Maar dat is een stuk  minder leuk (letterlijk: dan is hij stuk…)
Wat betreft m’n give-away heb ik het volgende gedacht: één stuur ik per koker naar de ‘winnaar’ van mijn give-away. Wil je daarvoor in aanmerking komen: reageer dan op deze blog. Dat kan via de contact-knop of via de reactie-knop. Uit alle reacties ‘trek’ ik Detail knipplaat klederdracht Walchereneen naam, en daarna vraag ik je om je adres.
Ik wil graag nog meer mensen blij maken, dus ik wil ook twee platen sturen naar anderen, maar die knip ik dan los, zodat voor mij de verzendkosten minder oplopen.
De overige platen plaats ik voor een laag prijsje in m’n shop. Daar kun je aangeven naar welke verzendkosten je voorkeur uitgaat, en die komen dan (zoals gebruikelijk) voor rekening van de besteller.

De platen zijn behoorlijk groot. Voor de foto heb ik er wat breinaalden en haaknaalden bijgelegd, als referentie. Hoewel breien en haken heerlijk is om te doen, duurt het natuurlijk wat langer om iets te maken. De snelste manier om een pop van klederdracht te voorzien is: haar aankleden met een knip-werk!

Je kunt tot en met maandagmiddag reageren.

Lees reacties (7) of geef een reactie

Wat handwerkende vrouwen graag doen

Paneel met vier taferelen klederdrachten

Bij al die aandacht voor klederdracht (bijvoorbeeld volgende week in Arnemuiden , waar op Blij dat ik Brei over werd geblogd) wil ik ook aansluiten door dit paneel nog een keer te laten zien. Ik blogde er eerder over, toen ik naar de Handwerkbeurs ging. “Wat doen vrouwen graag?” schreef ik toen. En het antwoord: “Elkaar ontmoeten bij bijvoorbeeld een marktkraam”. Zoals het derde paneel laat zien vonden ze dat vroeger ook al leuk! Tegenwoordig lopen die ontmoetingen ook digitaal, maar elkaar ontmoeten ‘in het echt’ is natuurlijk nog steeds onovertroffen. Door alle hernieuwde aandacht voor handwerken worden er nu ook ontmoetingen georganiseerd voor vrouwen die van breien en haken en borduren houden. Al langer zijn er bijvoorbeeld de stitch-‘n-bitch cafés, maar dit jaar zijn er ook ontmoetingen bijgekomen voor vrouwen die meedoen aan de Crochtet-along (CAL) en/of het Randje-per-Week (RPW). Ik ben nog nooit naar zo’n bijeenkomst geweest, maar ben blij dat er binnenkort bij mij in de buurt twee mogelijkheden zijn. Morgen gaGeborduurd schilderijtje spinennde vrouw in klederdracht ik naar een CAL-ontmoeting in Epe, en dan wil ik dit paneel meenemen. (Tenzij iemand het heeft besteld natuurlijk, want het staat in m’n shop.) Ik verheug me op een ontmoeting zoals op de vierde afbeelding: gezellig bijpraten over handwerk onder het genot van een kopje thee.
Opnieuw de breinaalden erbij op de foto: zodat je kunt zien hoe groot dit paneel is. Ik heb één van de afbeeldingen ook afzonderlijk te koop in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Eigentijdse boeken

Boeken van boekenfestijn

Het is wat met al die ‘festijnen’: vorige week reed ik voor een quilt-festijn naar Groningen, en nu wordt er alweer een ‘festijn’ gehouden. Maar nu bij mij in de buurt: Gedurende vier dagen staat de bekende gele vrachtwagen hier vlakbij geparkeerd. Ik ging er gisteravond gelijk heen en verheugde me op een boek wat in de folder had gestaan: het boek over de Jelly Rolls. Helaas, die was in Leeuwarden al uitverkocht, want daar had de bus hiervóór al uitgeladen. Het is een landelijke folder, dus ik neem aan dat nog meer mensen teleurgesteld gaan worden. In ieder geval duidelijk dat er in het noorden van het land óók volop wordt gehandwerkt! Ik vond nog wel veel andere boeken op het gebied van creativiteit. Vooral heel veel haak en breiboeken. Ik zou het liefst van al deze boeken gelijk foto’s laten zien, maar dat lukt niet op korte termijn. Maar ze komen binnenkort in m’n shop! Toch laat ik deze foto vast zien. Misschien zien méérdere handwerksters een boek op deze foto wat ze graag willen bestellen. Als dat zo is: mail me maar, want ik ga vandaag of morgen nog wel een keer en dan haal ik wat bij. De prijzen zijn laag, maar bij verzenden komen er natuurlijk wel weer de verzendkosten bij.

Het boek ‘Eigentijdse quilts’ had ook in de folder gestaan, maar bleek bij navraag bij de balie ook al uitverkocht. Vrachtwagen BoekenfestijnEen vriendelijke medewerkster zag mijn teleurgestelde gezicht, en kwam mij even later nog snel nalopen toen ik al bij de kassa stond. Ze had er toch nog één gevonden! Eigentijdse service, en die wil ik jullie ook graag bieden! Want weliswaar zijn dit geen ‘tweedehandsboeken’, ik vond de koopjes toch tè mooi om voorbij te laten gaan! Hou dus m’n shop in de gaten, of reageer via de contact-knop als je hier iets bij ziet.

stapels haak en breiboeken

Laat wat van je horen en geef een reactie

Roze rokjeskaart

Roze textielkaart tussen roze spullen

Het leuke van bloggen over handwerk is ook het contact met andere handwerksters en blogsters. En de overeenkomsten die je bij elkaar ontdekt. Zo zag ik bij Berthi (bekend van haar langjarige blog over textiel) het hele project over textielkaarten en dat wakkerde bij mij mijn liefde voor die kaarten ook weer aan. Vroeger was ik al dol op deze rokjeskaarten en ik was dan ook blij toen mijn man me er recent een paar stuurde uit Spanje. Hij nam ook nog een onbeschreven kaart mee en die stuurde ik naar Berthi. Gister kreeg ik er één van haar terug: deze! Een vrolijk danseresje danste mijn roze spulletjes binnen die ik toevallig net hier op m’n rommelige werktafel had liggen. Vandaag heeft zij ook mijn kaart op haar blog. Zo grappig: we hadden allebei uit voorzorg het rokje nog even voorzichtig vastgeplakt (want textielkaarten horen zònder envelop op de post). En we ontdekken nog meer overeenkomsten en dat maakt blog-contacten ook leuk. Ik wil jullie graag laten delen in mijn roze vrolijkheid!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Straat van Gibraltar

Uitzicht op Marokko vanaf Gibraltar

Effe stoer doen: hier in de buurt werden de rokjeskaarten gekocht. Man en zoon maakten een paar weken geleden een roadtrip naar Gibraltar. Ze hebben volop genoten van hun reis maar hadden gelukkig toch nog tijd om twee keer aan mij te denken. Zowel aan deze kant Molen met textielkaarten in Spanjevan de zee, als aan de overkant. Aan de overkant ligt Marokko en daar kochten ze twee kussens voor mij waar ik later nog meer over ga schrijven.  En aan déze kant (Spanje) kochten ze de typische Spaanse danseresjes-kaarten. Ik liet ze al eerder zien. Hoezo kitch? Dit is toch heel erg echt! Prachtig gewoon!

Natuurlijk had ik gevraagd of hij wilde uitkijken naar ‘textielkaarten’ en hij fotografeerde ook gelijk even de hele molen voor me mee. Hij zei dat ze best nog wel moeilijk te vinden waren, maar toen hij een rek gevonden had, bleken er alléén maar danseressen te zijn. Ze hebben daar natuurlijk ook veel reden om te dansen, met een nieuwe koning en koningin!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Vintage handwerkboeken

Stapel handwerkboeken

Ik ben al heel lang liefhebber van oude handwerkboeken en heb er zelf een hele rij. Voordat ik met deze website begon gebeurde het wel eens dat ik een handwerkboek tegenkwam wat ik al had. Dan kocht ik het soms toch maar, om weer door te geven. Omdat ik het zelf zo mooi vond. Toen ik een half jaar geleden heel aarzelend begon met deze website, had ik gelijk al een stapeltje dubbele boeken die ik erop kon zetten. De afgelopen maanden is dat stapeltje gegroeid, en telkens plaatste ik weer wat boeken op m’n Tweedehands-handeltje. Nu blijkt dat toch wel aan te slaan: er is wel wat vraag naar tweedehands handwerkboeken. Ondanks dat ik nog niet zo heel erg bekend ben, heb ik al toch al wel wat verkocht. Ik heb nog veel meer klaarliggen, en ga dus gewoon door met telkens wat toevoegen. Dat is ook: telkens wanneer ik wat tijd heb. Ik doe m’n best om van elk boek een beschrijving te geven en ik maak wat foto’s van enkele bladzijden. Want vaak is het zo dat een voorkant of een titel toch niet zo goed weergeeft wat de inhoudStapel handwerkboeken van het boek is. Dan heb je soms meer aan een foto van een paar bladzijden. Het is leuk werk om te doen, maar  kost toch wel 20 minuten per boek, dus erg hard gaat het niet. Helemaal in het begin (een half jaar geleden) liet ik ook eens zo’n stapel zien en zei er toen bij: als je iets ziet waar je belangstelling voor hebt en het staat niet in m’n shop, mail dan gerust.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd schilderij bloemen

Geborduurd schilderij Campanula en andere bloemen

Nou is het vandaag net een wat bewolkte dag en het motregent wat, dus mijn idee om dit mooie schilderij tussen de Campanula te fotograferen komt niet helemaal ‘uit de foto’. Of misschien juist wel: die oranje bloem knalt er wel uit! De Campanula zelf is in mijn tuintje een beetje armetierig, zo onder een donkere taxus. Maar ja, soms heb je iets in je hoofd, en wil je het toch graag realiseren. Ik hoop dat jullie evengoed kunnen zien wat een prachtigDetail geborduurd schilderij bloemen geborduurd schilderij dit is. Het is professioneel ingelijst en er is ontspiegeld glas gebruikt en ik zet het met plezier in mijn shop. Om nog heel lang van de paarse klokjesbloem te genieten, ook al is die in de tuinen straks uitgebloeid. De oranje bloem is denk ik een Oostindische kers, maar als iemand een andere gedachte heeft, dan hoor ik het graag.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lappendeken van verhalen

Bonte lappendeken in Eemshaven

Mijn blog is als een bonte lappendeken-van-verhalen over handwerk. Een paar dagen geleden hing ik deze lappendeken op in Eemshaven, aan de noord-rand van Nederland. Zouden mijn lapjes-verhalen ook aan de randen van het land komen? Mijn blogjes gaan als pluisjes de wereld in en ik ben wel eens benieuwd tot hoever dat reikt. Vanaf vandaag zijn alle reacties op mijn blogjes van harte welkom op mijn site!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nu ook: reacties op mijn blog

Zaadpluizen van Morgenster

In mijn tuin heeft de Morgenster gebloeid en nu zijn de pluizen net de wereld ingegaan. Net als mijn blogjes: die gaan ook de wijde wereld in en ik weet niet altijd waar ze terecht komen. Er wordt wel gebruik gemaakt van de contact-knop (dan krijg ik daar een mailtje van) maar het wordt vast leuker nu ik sinds gisteravond ook een mogelijkheid tot rechtstreeks reageren heb. Dat heeft mijn lieve man voor me geregeld, want dat werkt met een eigen website anders dan met blogspot. Nèt toen hij er mee klaar was kreeg ik een mailtje (op de oude manier): “Hé, heb jij er bewust voor gekozen om geen reacties op je blog te hebben?” Mijn antwoord was: “Nu kan het wel!” Maar de oude manier blijft ook nog werken hoor! Wil je je reactie liever niet op het web terugzien, blijf dan gebruik maken van de contact-mogelijkheid via mail.

Ik ben teruggegaan tot Pinksteren met deze mogelijkheid toe te voegen, dus reageer gerust ook op de iets oudere blogjes. (Ben wel benieuwd wat jullie van m’n quiltfestival-verslag vonden.) Pinksteren, een week geleden, wordt wel vaker gesymboliseerd door pluizen die de wereld ingaan. Ik heb wat zaadpluisjes verzameld en wil graag wat uitdelen aan liefhebbers die ook graag deze bloem in hun tuin willen. Voor de duidelijkheid: dat is nog niet m’n give-away die ik aankondigde. Die komt deze week. Wil je een handjevol zaadpluizen van de Morgenster: laat maar weten. Ik verzamelde nog wat extra in een wegberm want daar bloeit de morgenster  soms ook. Intussen ga ik verder met mijn lappendeken-van-verhalen over heel veel handwerk!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Geborduurde tuintafelkleedjes

Geborduurde tuintafelkleedjes

Mandje granny squaresM’n mandje met granny squares staat er al een half jaar  zo. Ik heb niet zoveel haast om ze aan elkaar te naaien, want ik vind ze zò ook wel gezellig staan. Vorige week deed ik de vage toezegging om nog eens wat over geborduurde tafelkleedjes te schrijven. Ik heb er heel veel want ik ben er al vanaf m’n tienertijd dol op. Toen kreeg ik er één uit Singapore (die ik heel voorzichtig gebruikte en telkens netjes op de vouw weer teruglegde). Later ontdekte ik dat ze over de hele wereld wel worden gemaakt, en niet in het minst ook in eigen land. Wat een prachtig borduurwerk op al die kleedjes! Nu ik ook naar handwerk begin te kijken vanuit ‘verkoop-standpunt’ (maar altijd wèl als liefhebber!) vraag ik me af of dit iets is voor m’n shop. Ik denk zelf van niet, want bijna al die tweedehandskleedjes hebben vlekken. Je ziet ze haast nooit zonder. Zelf vind ik dat niet zo erg (als ik iets Geborduurde tuintafelkleedjes en mandje granny squaresmooi vindt, koop ik het gerust mèt vlek), maar ik denk dat het voor verkoop via internet niet zo geschikt is. Toch zou ik het wel leuk vinden om hier eens een reactie op te ontvangen: wat vinden jullie? Zouden jullie zulke kleedjes alleen vanaf een plaatje kopen?
Hoe dan ook, vandaag is het weer maandag. Maandag wasdag, zullen we maar zeggen. Niet dat alle vlekken er dan uit gaan, maar wel dat het zonnige weekend weer voorbij is en we weer aan het werk gaan! Fijne week toegewenst!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Passing on the comfort

Quilt op tweepersoonsbed

Onder deze quilt sliepen wij tijdens ons twee-daagse bezoek aan het Groninger quiltfestival. In het gebied waar we honderden quilts gingen bekijken, zou vast wel een mooi plekje zijn waar ik deze ook ergens kon ophangen om te fotograferen, hoopte ik. Daarna wilde ik de quilt in mijn winkeltje plaatsen om te verkopen, maar ik kreeg een veel beter idee. Eerst gingen we er zelf onder slapen, op ons fijne gastadres waar twee heerlijke bedden voor ons klaarstonden. Daar kwam hij zò goed tot z’n recht dat ik gevolg gaf aan de gedachte om hem daar maar te laten. De volgende ochtend aan het ontbijt zei ik dat tegen onze gastvrouw, die hem blij aanvaardde. Ik vertelde erbij dat ik tijdens de tentoonstelling opnieuw onder de indruk was geraakt van het effect van quilts op anderen. En dat ik daar zelf ook graag aan wilde bijdragen door deze quilt door te geven. Het gastvrije huis waar wij mochten slapen heeft veel grote kamers met nog veel meer bedden waar vaak gasten komen. Ik hoop dat ook anderen de comfortabele ervaringDetail tweepersoonsquilts op bed mogen hebben om onder een quilt te slapen. Hiermee wilde ik bijdragen aan “Passing on the comfort”. Dat was een slagzin in de expositie die wij in Warffum zagen. Daarover wil ik hieronder nog meer schrijven. Want het twee-daags bezoek aan het quilt-festival in Groningen levert voldoende stof voor meerdere blogjes. Gisteravond bij thuiskomst schreef ik al een paar eerste indrukken; hieronder komen er nog wat meer.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Contact en verbinding

Historische bus op quiltroute

Op deze plek pauzeerden we even (onderweg van het ene dorpje naar het andere) en kwam de historische bus langsrijden die we deze dagen vaker zagen. De meeste mensen die de route reden, deden dat met eigen auto (of fiets) maar je kon ook gebruik maken van deze bus. Allemaal goed georganiseerd en ook als je niet in die bus ging zitten was het nog leuk om hem te zien rijden. Nostalgie van vroeger. Maar ook een illustratie van het thema: “De verbindende kracht van quilts”. Al die bezoekers werden met elkaar verbonden door die gezamenlijke interesse: kunstwerken van anderen zien, luisteren naar wat de maaksters daarover vertellen, bewondering uiten, vriendelijke woorden spreken. Ook dat laatste trof mijProgrammaboekje quiltfestival in dit gebeuren: er was veel vriendelijkheid. Zo stond ik hier nog even een eigen lappendeken te fotograferen (die foto liet ik gister al zien) toen een fietster stopte om even een praatje te maken. Ze vroeg of ze even kon helpen, want m’n deken waaide steeds weg. Wat aardig! Net zoals die bus heen-en-weer reed om de bezoekers van dienst te zijn, werden die bezoekers ook met elkaar in contact gebracht en dat was erg leuk. En we verzamelden visitekaartjes van de exposanten en winkeltjes en ik gaf na een gesprekje ook zelf wat kaartjes weg. Want het contact kan ook via internet nog verder worden voortgezet en ook dat is erg leuk.

Laat wat van je horen en geef een reactie

De verbindende kracht van quilts

Display met drie quilts van An Tichelaar

Heel indrukwekkend vond ik het om aan aantal van de quilts te zien die An Tichelaar in de Tweede Wereldoorlog gebruikte om de vele vluchtelingen in haar huis onder te laten slapen. Op de quiltroute langs 14 historische kerken in Noord Groningen ligt ook het Openluchtmuseum Het Hoogeland, en daar is een expositie over deze oude Mennonietenquilts. Het quiltfestival duurt slechts drie dagen (vandaag de laatste dag), maar deze expositie in Warffum duurt gelukkig nog tot september. Ik kan iedereen die hierin geïnteresseerd is van harte een bezoek aanraden. Ik had het boek gelezen en dan maakt het zien van deze quilts nog meer indruk. In het boek wordt het verhaal verteld van An Tichelaar, die als jonge predikantsvrouw in een klein dorpje steeds meer betrokken raakt bij het verzet. Ze krijgt vele vluchtelingen onder haar dak maar heeft niet voldoende middelen om hen ’s nachts warm te houden. Ze doet een beroep op een hulpfonds om dekens, maar tot haar verbazing krijgt ze quilts. Die zijn door Mennonieten in Canada gemaakt en een oproep om de nood in Europa te lenigen resulteert in een grote schenking van quilts. Daarbij zijn ook familie-quilts, wat nog meer indruk maakt. De ontberingen en verschrikkingen in de oorlog zijn enorm, en An stopt haar herinneringen net als de quilts later diep weg. Veel later worden die quilts in een kist gevonden door een andere vrouw, en zij zoekt contact. Hierdoor kan An eindelijk pas haar verhaal vertellen, en dat wordt ook verteld in het boek.Detail quilt uit collectie Pass on the Comfort Een andere verhaallijn in het boek is het verhaal van de vrouw die ze ontdekte. Zij werd ook diep getroffen door deze quilts en de christelijke naastenliefde. Het boek is eerst in het Engels verschenen, later ook in het Nederlands. Ik las het toen het net was uitgegeven en blogde er hier over. Nu kon ik een aantal van deze veel-gebruikte en veel-betekenende quilts zelf zien. Het raakte mij en bewoog mij ertoe om de volgende dag zelf ook een quilt te geven aan mensen die er weer anderen mee helpen.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Pakketjes van Relief quilts

Afbeelding relief quilt blauwe nine patch

Twee pakketjes van patronen van relief quiltsAls ik verslag doe van een handwerk-evenement (in dit geval het quiltfestival), dan ben ik er meestal heel voorzichtig mee om foto’s van andermans of andervrouws werk te laten zien. Mijn gedachte is: als ze op internet willen, dan zorgen ze daar vast zelf wel voor. Als ik toch eens wat wil laten zien van wat een ander maakte, dan vraag ik daar eerst toestemming voor, zoals vorige week toen ik de Pinkstermarkt bezocht. Een uitzondering nu bij de foto van deze quilt. Het is één van de ‘Relief quilts’ waar ik hierboven over schreef: de verzameling patchwork-dekens die in de Tweede Wereldoorlog zijn gebruikt voor vluchtelingen. Een grote partij quilts werd gedoneerd door Mennonieten in Noord Amerika. Na de oorlog werden ze opgeborgen, later ontdekt, en nu staan ze volop in de belangstelling. Van deze quilt werden kaarten gemaakt en die zijn in het Groninger dorpje Warffum te koop. Ik kocht Drie oude Amish quilts uit collectie passing on the comfortzo’n kaart daarvan maakte ik deze foto. De originele quilt hangt ook in het museum en ik vond het bijzonder om die te zien. Maar er is nog meer wat ik hierbij wil vertellen: van sommige quilts werden ook patroon-pakketjes gemaakt. Ook die waren te koop. Omdat ik het leuk vond om bij thuiskomst wat in m’n winkeltje te zetten, kocht ik er twee. Als er meer belangstelling voor is, zie ik wel weer verder of ik aan die vraag kan voldoen. Het leukste vind ik vooral om op deze manier de quilts onder de aandacht te brengen. Verdere informatie over de patroon-pakketjes in mijn bescheiden shop. Deze pakketjes zijn dan weliswaar nieuw; de lappendekens die eraan ten grondslag liggen zijn nog veel méér dan tweedehands!

Deze blauwe nine-patch-quilt is onderdeel van een reizende tentoonstelling van het Mennonite Central Committee. Deze bestaat uit 18 quilts. Ik heb gehoord dat deze tentoonstelling al heel veel mensen diep heeft geraakt. Door het kopen van kaarten en pakketjes kunnen wij weer bijdragen aan het werk van dit MCC, want nog steeds zijn er oorlogen en nog steeds wordt getracht nood te lenigen. For Ongoing Relief.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nachtwacht onder de windmolen

Geborduurde Nachtwacht tegen windmolen

Vier blogjes achter elkaar over quilten: misschien wat teveel van het goede voor mensen die niets met patchwork hebben. Ik besluit de blogjes van vandaag met een wat andere foto (voor de variatie). Daarna volgen nog wat blogjes die ik al eerder over het quiltfestival publiceerde. We genoten twee dagen in het Groninger landschap en deden dorpjes aan waar kerken en molens waren opengesteld. In de verte zagen we Eemshaven liggen, en omdat we daar nog nooit waren geweest reden we daar even heen. Al eerder hadden we de route onderbroken door een kringloopwinkel in te duiken. Dat leverde dit geborduurde schilderij op (met vieze lijst). Eenmaal in Eemshaven keken we onze ogen uit: Wat een indrukwekkend gebied! Nu zagen wij het waarschijnlijk op z’n mooist: met mooie witte wolken tegen een openklarende lucht. De uitgestrekte vlaktes tussen de overheersende windmolens opgevuld met gele bloemetjes. In de winter zal het hier wel wat anders uitzien. Of in de nacht. We besloten niet de wacht te houden, alleen maar even de dijk op te klimmen om over ons Werelderfgoed de Waddenzee uit te kijken: mooi! Anderen mogen de wacht houden, het schilderij nam ik mee naar huis en daar ga ik iets moois van maken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Quiltsfestival in Groningen

Quilts in kerkje in Groningen

Zaterdagavond:
We zijn weer terug van het quiltfestival in noord Groningen. Het was een fantastische belevenis! Het festival duurt drie dagen: morgen kun je er ook nog terecht. De opzet is bijzonder: je kunt met eigen auto of fiets iets meer dan tien dorpjes bezoeken waar verschillende kerken, dorpshuizen en molens als expositieruimte zijn ingericht. De organisatie en deelnemende kunstenaars hebben goedAffiche quiltfestival voor arbeidershuisje in Groningen nagedacht over de relatie tussen de quilts en de ruimtes waar ze in kwamen te hangen. Op de molen-foto hangen ze bij uitzondering ook nog eens áán het gebouw, maar de rest hing gewoon binnen. Hoeveel hebben we er wel niet gezien? Zeer vele! Tijdens onze twee dagen was ik telkens nieuwsgierig naar weer het volgende kerkje of molen. De ritten tussendoor gaven ook ruimte om hetgeen we gezien hadden ook weer op ons te laten inwerken. Ik ben wel vaker naar quilt-tentoonstellingen geweest, en daar hangt dan alles bij elkaar, maar dit vond ik veel fijner. Elke (historische) ruimte had ook iets ‘intiems’. Op de meeste plekken was ook de kunstenares zelf aanwezig om uitleg te geven en dat droeg zeer bij aan de totaalbeleving. Die ‘beleving’ werd ook heel makkelijk weer gedeeld met andere bezoekers. Het was een komen en gaan van vele quilt-liefhebbers (heel veel echtparen) en je had heel makkelijk contact voor even een praatje. Zo sprak ik iemand die ook zei dat het wel lìjkt of je minder kunt zien op een dag omdat je ook nog steeds een stukje moet rijden, maar uiteindelijk zie je méér. In de betekenis dat je meer in je op kunt nemen.

Het thema van dit twee-jaarlijkse festival (wat voor de derde keer werd gehouden) is: Eenheid in verscheidenheid. De verscheidenheid werd zichtbaar door de vele manieren waarop de quilts zijn gemaakt, de vele technieken die zijn gebruikt, de vele boodschappen die ze Molen in Groningen met twee quiltsuitdragen. De eenheid zat hem wat mij betreft vooral in de beleving. Het programma-boekje wat we kregen zegt daar niet veel over, maar ik geef graag mijn eigen indruk weer: De eenheid was vooral merkbaar doordat het duidelijk werd dat duizenden mensen deze dagen volop hebben genoten allemaal op dezelfde manier: het werk bewonderen van quilt-kunstenaars in een gastvrij Groninger landschap!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Quits in het Groningerland

Fair trade quilt over hek in Groningen

In alle opengestelde kerkjes, molens en dorpshuizen kon je met een passepartout vrij binnenlopen en na bezichtiging kon je met de plattegrond de route verder vervolgen naar het volgende dorpje. Die ‘dorpentocht’ in het Groningerland was op zichzelf ook al een belevenis! De uitgestrektheid en weidsheid van het open landschap is prachtig! Mensen (zoals wij) die het noorden van ons land niet goed kennen wanen zich met vakantie. Op dit plekje pauzeerden we even om wat te eten. Na zoveel quilts van anderen te hebben gezien wilde ik ook wel even zelf op een eigen picknickkleed zitten. Maar daar gunden we ons toch ook weer geen tijd voor: we wilden eigenlijk weer verder rijden want er was nog zoveel meer moois te zien. Dus hing ik m’n quilt over een hek. Wel nam ik uitgebreid tijd om net zo lang te wachten tot dat kleed eindelijk tussen alle windvlagen door een paar seconden recht naar beneden hing. Toch gebruik ik die foto (waar ik die moeite voor deed) nu juist nìet! Dit is leuker: hier zit beweging in! De beweging van: we willen weer dóór! Achter de bomen ligt het plaatsje Rottem waar ook weer een prachtige kerk was opengesteld.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Quiltfestival!

kast met quilts

Dagje uit: ik ga vandaag en morgen naar Groningen! Daar wordt het derde Quiltfestival gehouden en daar heb ik al veel mooie dingen over gelezen. Er is ook een tentoonstelling over  “De verbindende kracht van quilts” en dat is ook de titel van het boek waarover ik kort Boek De verbindende kracht van quiltsgeleden heb geblogd. Een prachtig en indrukwekkend boek, over de lappendekens die uit Amerika als hulpgoederen werden verscheept naar Nederland. Daar werden ze gebruikt om vele vluchtelingen warm te houden. Later ontdekte een andere vrouw deze dekens, en kreeg ze contact met de vrouw die in de oorlog zoveel goed werk had gedaan. Hun contact resulteerde in een opmerkelijk boek. Verdere informatie hierover schreef ik vorige maand hier

Gisteren kreeg ik een link van Simone (n.a.v. mijn beschuitbus), en tegen al die nieuwe bezoekers zeg ik: Welkom!  Ik blog nu een half jaar elke dag en binnenkort komt m’n eerste give away. Hoop dus dat jullie terugkomen!
Ik heb al gemerkt dat de randje-per-week-bezoekers heel geïnteresseerde handwerkers zijn, want ik ontving verschillende bestellingen tegelijk. Een nieuwe website is altijd even wennen, maar ik wil vragen: willen jullie bij bestellingen liefst de bestelknop gebruiken? Daarna komt dan mijn reactie, maar die laat deze keer dus iets langer op zich wachten vanwege mijn Quilt-festival bezoek. Maar voor nu: veel kijkplezier bij Tweedehandwerk!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kruissteek beschuitbussen

Drie beschuitbussen

Toevalligheden zijn soms zo onwaarschijnlijk dat het niet echt lijkt. Zoals mijn toevallige vondst van de kruissteek-beschuitbussen. Ik had er eerst één en koesterde die. Ik vond hem leuk, vanwege mijn liefde voor de dagelijkse beschuit èn mijn kruissteekliefde. Ik wilde er eens over bloggen en een foto maken.  Het werd een beetje saaie foto, dus wilde ik er een paar beschuiten bij. Bleek de beschuit net op. Ook toevallig, want die vergeet ik echt bijna nooit. Volgende keer dat ik boodschappen ging doen: beschuiten gekocht. Foto gemaakt. Stukje geschreven, maar dat moest nog even wachten omdat ik naar een rommelmarkt ging.  Daar vond ik in de regen een leuke koop:Drie kruissteek beschuitbussen vijf bussen tegelijk, met de kruimels er nog in! Terwijl ik net die andere foto al had klaarliggen: ook toevallig! Nu vind ik het heel leuk om deze bussen in m’n shop te zetten. Voor andere beschuit- en kruissteek-liefhebbers! Eéntje hou ik achter, die neem ik vandaag als cadeautje mee naar iemand die zòveel van kruissteek houdt dat ze zelfs haar auto ermee versierde!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Twee keer melkmeisje Vermeer

Twee tapisserie schilderijen melkmeisje Vermeer

Nu ik zo met Tapisserie-schilderijen bezig ben, valt het me vaak op dat er zo’n verschil in kleurgebruik zit tussen de schilderijen. Ook de details zijn soms beter en soms minder goed uitgewerkt. Bij deze schilderijen is dat wel heel opvallend! Kijk bijvoorbeeld eens naar de kleding en de lamp. Of naar de kleur van de broodmand. En naar de (afwezige) plooien in het tafelkleed. Grappig! De echte Vermeer is ongeëvenaard, maar heel veel mensen hebben toch ook heel veel plezier in allerlei reprodukties.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd schilderij

Geborduurd schilderij vaas met bloemen

Detail geborduurd schilderij bladmuziek en bloemen

Het is weer examen- en tentamen-tijd en er wordt door studenten en leerlingen en docenten hard gewerkt. Heeft iemand met een vooruitziende blik alvast een bloemetje nodig om een blijde uitslag straks op te vrolijken? Een geborduurd bloemetje heb ik hier in de vorm van een prachtig geborduurd schilderij. Ook geschikt als permanente fruitmand voor een ziekenhuisbezoek. Of voor een geborduurde ode bij een jubileum, vanwege de bladmuziek. Vele toepassingen mogelijk voor dit prachtig geborduurde schilderij. Er slechts één maar: het moet nog een beetje opgeknapt worden. Het passepartout is vuil geworden. En bovenaan wordt de Detail geborduurd schilderij fruit bij vaasvoor-en-achterkant met een ontsierend tape bij elkaar gehouden. Het lijkt mij dat de maakster er niet aan toegekomen is om een lijst bij dit schilderij te passen, maar dat verdient het wel want het is een erg mooi borduurwerk. Ik plaats het in m’n shop, en wie weet benadrukt dit straks een feestelijke gebeurtenis en komt het ergens prachtig te hangen!

Update: dit borduurwerk is verkocht

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patchwork-ruiten in wording

Patchwork ruiten in wording

Ik heb stoffen genoeg, maar nèt niet die paar puntjes die ik nog nodig heb om dit project af te maken. Na het bezoek van m’n handwerkvriendin vorige week, kon ik verschillende ruiten afmaken, want ik kreeg een paar kleurtjes van haar.  Op Hemelvaartdag liet ik m’n blauwe ruit zien, en nu zijn ook geel, rood, roze, groen en zwart af. Nu heb ik alleen nog een klein restje turqoise en twee puntjes oranje nodig. Soms vraag ik me af: waarom maak ik het mezelf dan zo moeilijk? Weet niet. Het is gewoon een restrictie die ik mezelf heb opgelegd dat elk stofje maar één keer voor mag komen. En het lijkt wel of het makkelijker is om andermans regels te overtreden, dan m’n eigen. Dus wìl ik zo graag twintig verschillende stofjes per kleur gebruiken. Doen andere quilters ook wel eens zo ingewikkeld?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bermtoerisme

Blauw picknickkleed tussen hoge gras

Bermtoerisme bestaat gewoon nog hoor! Wij zijn tenmiste soms echte bermtoeristen. Gewoon met een klapstoeltje en een thermoskan en een krant. Géén stiekeme radio: nee die ontvluchten we juist uit de woonwijk. Wij zijn hele nette bermtoeristen, die alleen voorzichtig een kleedje over een prikkeldraad hangen en alleen aan het platgetrapte gras kun je zien dat wij ergens geweest zijn. Gave foto hè? Vind ik zelf tenminste, en ik vond het jammer om hem niet te gebruiken dus moffel ik hem er nog even tussendoor.
De eerdere foto van deze stroken-quilt vind je hier.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Pinkstermarkt Brummen (1)

Collage marktkramen creativiteit Pinkstermarkt Brummen

Al meer dan twintig jaar gaan wij elk jaar naar de Pinkstermarkt in Brummen en in al die jaren hebben we de groei daarvan meegemaakt. Het is jarenlang een Boeken- en Plantenmarkt geweest en daar zijn steeds meer creatieve en kunstzinnige kramen bijgekomen. Brummen hééft wat met ‘kunstzinnigheid’: veel kunstenaars voelen zich er thuis en presenteren graag op deze dag hun produkten, maar nu worden ook steeds meer creatieve mensen van buiten de woonplaats aangetrokken. Ik hoorde zelfs dat er dit jaar maar liefst honderd méér kramen waren dan vorig jaar! Aanvankelijk stond de dorpsstraat vol met kramen, maar nu ook rond de dorpskerk en in de zijstraatjes. Die straatjes ken ik nog goed van vroeger: we woonden hier in onze tienertijd door dus daarom is het zo leuk om er elk jaar weer terug te komen. Ik genoot van de stands en maakte leuke praatjes. Zo bewonderde ik de krans die ik op de eerste foto mocht zetten, en had ik wat herkenning bij de mevrouw die bij de tweede foto hoort. Ze had jarenlang genaaid en vind het nu leuk om ook wat te verkopen en legt zich net als ik toe op tassen. De standhoudster waar ik de derde foto maakte noem ik geen ‘mevrouw’ want ze was mijn tienervriendin. Ik heb haar vorig jaar op deze markt weer teruggevonden. De vierde foto maakte ik bij een kraam waar prachtige beschilderde zijde lag en kreeg ik een folder mee. Zou ik best ook willen leren. Maar ik moest opschieten want de lucht werd steeds donkerder. M’n zus voerde me mee naar het zijstraatje waar zij al eerder was geweest: “Dit moet je echt zien!” Weinig tijd, want de lucht werd zò donker! Gauw doorlopen, en daar trof ik nog net Ellebel, van wie ik wist dat ze op deze markt stond. Mooie dingen had ze gemaakt, maar slechts een tentdak scheidde die spullen van een ongelooflijke onweersbui. Die barste even later los en toen was heel die prachtige markt veranderd in een totaal ander tafereel. Wordt vervolgd.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Pinkstermarkt Brummen (2)

Meubels bekleed met tapisserie

“Dit moet je echt nog even zien” zei m’n zus terwijl ze me de nauwe straatjes van Brummen doorloodste. Daarvoor moesten we langs allerlei kramen lopen waar we in een andere situatie tijd voor zouden hebben genomen voor een praatje en een proefje (het was ook het eet-gedeelte), maar nu maande de donkere lucht ons tot spoed. En toen stonden we daar ineens voor die prachtige bekleedde meubels! Ik had ze al vaker gezien in tijdschriften want verschillende media hebben er al aandacht aan besteed. Of aan het grote voorbeeld voor deze bekledings-stijl uit Frankrijk (Fréderique Morrel). Toevallig juist de vorig dag nog had ik zo’n reportage gelezen in een oude Flow. En nu stonden daar die leuke meubeltjes zomaar voor en op een Brummense marktkraam! Reuze leuk om ze nu in het echt te zien. Ik ben ook even op hun website geweest, en daar valt te lezen dat de mevrouw die dit maakt graag een Hommage wil geven aan alle vrouwen (of mannen) die deze borduurwerken ooit maakten. Hergebruik van de bovenste plank, schrijft ze, met opnieuw veel kijkplezier. Ik hoorde van haar dochter achter de kraam dat ze nu vaker naar het buitenland moet om dit soort borduurwerken in te kopen, want in Nederland zijn ze steeds moeilijker te krijgen èn ze worden steeds duurder. Dat had ik ook al gemerkt. Ook in een kringloopwinkel betaal ik Tapisserie verwerkingnu al een flink bedrag voor een tapisserie-schilderij. En als ik dan in een zuinige bui denk: “Even wachten tot later”, dan is het schilderij al door een ander gekocht. Er is veel vraag naar en deze foto geeft inderdaad het ‘kijkplezier weer wat aan deze nieuwe vorm van Tapisserie-gebruik wordt beleefd. Hier wordt je toch helemaal vrolijk van!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nagenieten na Pinksteren

Appelkanjers op tuintafelkleedje

Tweede Pinksterdag verloopt in onze familie nog méér dan met Kerstmis volgens een vast patroon: wie niet in het buitenland is komt ’s morgens bij onze moeder koffie drinken. We hebben er dan al een rondje over de traditionele Pinkstermarkt opzitten en daar kopen wij altijd traditionele Appelkanjers. Dat is de plaatselijke specialiteit van de dorpsbakker.  Dit jaar had ik het kleedje uit m’n shop meegenomen omdat het me zo leuk leek om dat te fotograferen met die kanjers erop. Maar de koffie werd al ingeschonken, er kwamen nog wat familieleden aanlopen en die wilden ook graag een tuinstoel en op zo’n moment praat en loopt alles en iedereen door elkaar. Reuze gezellig, maar geen tijd om uitgebreide fotosessies te houden, waarbij het kleedje zo goed mogelijk uit zou komen. Maar toch wel is te zien wat een fijn exemplaar dit is. Rond pasen plaatste ik dit in mijn shop en het staat er nog in. Dus wie ook graag de tuintafel wil opvrolijken kan daar terecht. Kleedje wordt zònder appelkanjers geleverd. Die zijn op, en we moeten weer aan het werk. Later nog meer over de bijzondere Pinkstermarkt (mèt onweersbui!) in het gezellige dorp, waar ik heel veel handwerk tegenkwam. Nu eerst (nog nagenietend van gister) m’n boeltje in orde maken om weg te gaan. Hoop dat jullie ook de omschakeling na de vrije dagen kunnen maken!

Laat wat van je horen en geef een reactie

“Thanks mom”

Geborduurd kleedje met drie appels

Nog een flits-aktie aan het eind van een boeiende tweede Pinksterdag. Onze kinderen gingen weer weg en ik bracht hen na elkaar naar het station. Dat doe ik meestal lopend met de fiets aan de hand. Voor de heenweg dient hij dan als kruier voor de weekendtas, en voor de terugweg fiets ik er zelf weer op. M’n zoon was de laatste die wegging, en we waren iets te laat van huis gegaan. Al lopend waren we diep in gesprek toen we in de verte de trein al zagen aankomen. Shit dus (zegt hij). “Nou, probeer maar” zeg ik, en omdat we die truc inmiddels vaker hebben toegepast hoeven we er verder geen woorden aan vuil te maken. Hij springt op mijn fiets, houdt met één hand z’n weekendtas in evenwicht, sjeest naar de trein die al op het station staat, en ik hol er achteraan. Er is dan een kort moment dat die fiets onbeheerd staat: hij al in de trein, en ik nog niet gearriveerd. Gelukkig zijn er aardige mensen die hem erop wijzen dat dat niet kan, en zo hoor ik hem in de stille avond zeggen: “Ja, m’n moeder komt er zo aan!” Hij staat in de deuropening naast de conductrice, en ik kom net hijgend aan, en maak een gebaar dat het goed is. Ik zwaai naar de conductrice, roep nog “bedankt!” (voor het wachten met de trein) en krijg dan nog een ingeving: De appels! Nog bij huis had ik gevraagd of hij appels meewilde (moeders willen altijd zorgen), en dat wou hij wel. We stopten ze in de fietstas (om tijd te sparen) met het voornemen om ze daar op het station weer uit te halen. Daar was nu geen tijd voor geweest. Maar na mijn armzwaai naar de conductrice was de trein nog niet opgetrokken, dus ik waagde een gok. Ik haalde de appels uit de fietstas, stormde de stationstrap op, en keek of ik m’n zoon nog zag door de open raampjes. Mooie zomeravond, alles stond open. Ik zag hem niet, maar de conductrice: wat een prachtmens! Ze was net zo snel van begrip als ik met mijn flitsaktie en zei: “Gooi maar!” Dus gooide ik die twee appels door het raampje (terwijl de trein al begon te rijden), zij ving ze op, ik riep nog een keer bedankt, en daarna was de trein weg.  Andere reizigers op het perron lachten naar me. Zeker herkenbaar: “Moeder in aktie! Kind moet fruit.” Voldaan fietste ik naar huis. En daar kwam z’n sms-je al binnen: “Thanks mom! Super, die conductrice die mij twee appels kwam brengen!

Kussens

Kleurige kussens in gras

Deze foto maakte ik vorige week, toen ik wat kussens meenam naar een Margrieten-veldje. De Margriet-foto was bedoeld voor eerste  Pinksterdag en deze voor de tweede. Dat had ik zo in m’n hoofd. Het oranje en gele kussen had ik toen ik de foto nam net een dag geleden gekregen (m’n lieve man kocht het in Marokko, waar hij met een boot vanuit het zuidelijkste puntje van Europa naar toe voer). Inmiddels heb ik nog een bijpassend blauw kussen gevonden, maar vandaag geen tijd om nieuwe foto’s te nemen. Ik maak eten klaar en we gaan zo weg. Hoop dat jullie ook een fijne dag hebben!

Van kust tot kust en een bont picknickkleed

Bonte lappendeken

Het werd gisteren (eerste pinksterdag) een beetje te bont hier in de tuinen achter onze huizen. Niet alleen luidruchtige barbeques (dat kun je verwachten op dit soort dagen), maar ook een complete hogedrukspuit die urenlang doorging. Dus gingen we maar een eindje rijden en zochten ergens anders een plekje waar we even rustig konden zitten. Ik nam het boek mee waar ik al een tijdje in aan het lezen ben: Van kust tot kust. Het is een reisverslag uit 1946 van iemand die een reis maakt van de ene kant van Amerika naar de andere, en ook weer terug. Onderweg is hij te gast bij geëmigreerde Hollanders en vertelt daar van alles over. Boeiend om te lezen. We hadden ook nog een krant bij ons, met op de voorpagina de president van Amerika die aan de kust van Normandië uitkijkt over de zee. Die krant had ik ook op de foto kunnen leggen, hij had er wel bij gepast. Van kust tot kust, en binnen die landsgrenzen is zòveel gebeurd en over die landsgrenzen is zòveel gevochten. Ik wordt er altijd weer extra dankbaar voor dat ik dan zomaar in een groen weilandje mijn picknickkleedje mag neerleggen. Wegvluchten vanwege burenlawaai vind ik beslist niet leuk (en ik wordt er ook boos om), maar uiteindelijk leef ik wèl in een vrij land en dat is een groot goed!

Over dit picknick-kleed nog even: het is ook één van m’n oudere exemplaren. Hij is niet gevoerd, heeft een flanellen achterkant, en als je ooit nog eens zelf zo’n kleed wilt maken en je vindt ergens op de markt een flanellen lap dan kan ik je dit concept aanbevelen. Dat flanel voelt heel lekker aan.

Twee schilderijtjes vogeltjes

Twee schilderijtjes vogeltjes

En nog een mooi schilderijtje kocht ik afgelopen zaterdag op de rommelmarkt: het rechter! Het linker lapje kocht ik al eerder en ziet eruit alsof het nog nooit ingelijst is geweest. Het lag hier klaar om een tasje van te maken en past goed bij het nieuwe schilderijtje.Bloeiende Clivia Ik geniet deze periode van het vele vogeltjes-getjilp maar soms is het geen lieflijk ‘tjilpen’ maar een keihard krassen. Er zitten hier een paar eksters in de buurt die een minder aangenaam geluid voortbrengen. Ik heb liever die kleinere vogeltjes. En zijn jullie nog geïnteresseerd in de ontwikkeling van de Clivia? Die knoppen gaan maar langzaam open maar dat vind ik juist leuk. In een wat donkere hoek van de tuin (onder een boom!) vrolijkt deze uitgelaten kamerplant de hele boel op.

Fijne dagen gewenst

Margrieten geborduurd en echt

Of je er op uittrekt of thuisblijft: Fijne Pinksterdagen toegewenst!

Viooltjes

Twee schilderijtjes viooltjes

Om het linker borduurwerkje van een klein Viooltje zat een kapot lijstje en dat had ik lang geleden al weggegooid. Toen zag het borduurwerk er ineens zo ‘kaal’ uit en besloot ik er met stiksteekjes een dun randje om te rijgen van precies dezelfde kleur paars. Vervolgens bleef het lapje ergens liggen wegens te lage prioriteit. Nu had ik het weer gevonden en was ik op zoek naar een geschikt achtergrondstofje. Vandaag vond ik op een rommelmarkt net zo’n schilderijtje van een paars viooljte. Naast elkaar gelegd is het een goede illustrtie hoe een passend lijstje zoveel toevoegt aan het borduurwerk. Zonder rand komt het borduurwerk niet goed uit. Ik plaats het nieuwe lijstje gratis in mijn shop, want ik heb een plannetje bedacht: Ik wil met iemand anders een uitwisseling aangaan hoe je dit borduurwerkje op een leuke manier kunt toepassen. Op een tasje (wat ik zelf vaak doe) of op iets anders? Het lijkt me heel leuk om over een tijdje een foto te ontvangen van wat een ander hiervan maakt. Dus: wie die deze uitdaging wil aangaan, Twee schilderijtjes viooltjes met Lupinerandmag reageren en dan stuur ik het rechter borduurwerkje toe. Ik maak het dan wel weer eerst los uit het lijstje.

Over ‘losmaken’ gespsroken: De onderste gedeelten van de Lupines waren allemaal bruin geworden en lieten los. Ze gaven me nog weer een extra illustratie hoe een rand zoveel toevoegt. Soms is het anders te kaal.

(Update: iemand gaat de uitdaging aan en heeft het borduurwerkje besteld.)

Mijn oudste lappendeken

Lappendeken in de tuin met gehaakt kussen

Dit is m’n oudste lappendeken. Hij lag hier nog te slingeren want hij was recent mee geweest naar Spanje. Ik maakte hem in een tijd dat lappendekens denk ik nog niet bestonden want ik zag er nooit ergens één. Hoe anders nu: kleurrijk en vrolijk mag allemaal! Deze lappendeken heeft inmiddels zelfs een echt gaatje want hij zal door intensief gebruik wel eens ergens in klem hebben gezeten. Dat vind ik niet erg, eerder een goede reden om nog eens een nieuwe te maken. Deze deken zit boordevol herinneringen. Niet alleen door de lapjes die ik destijds gebruikte van restjes stof van kleding en gordijnen. Maar ook door de vele vakanties en picknicken waarbij hij dienst deed. Maar vandaag bleef deze lappendeken thuis en legde ik hem in eigen tuin. Het was heerlijk rustig in de buurt (iedereen naar het strand?) en goed toeven onder eigen boom. Ach, nou ben ik nog vergeten m’n boek op de foto te leggen wat ik aan het lezen ben. Dat was helemaal toepasselijk geweest. Doe ik dat de volgende keer, want volgens het weerbericht komen er nog een paar zulke mooie dagen!

Bewaren

Mand wol

Mand dikke wol rood en blauw

Alles op deze foto was vanmorgen nog niet in mijn huis. We gingen vanmorgen naar een fijne rommelmarkt en daar stond een grote doos wol. Die wilde ik wel! Na afrekenen vroeg ik of de doos nog even onder de kraam mocht blijven staan zodat ik met de handen vrij nog wat verder kon snuffelen. Daar kwam ik een mooie mand tegen en die leek me wel geschikt. Ik was van plan om deze dagen wat ‘oude’ projecten af te maken, maar nu komen er weer nieuwe bij. Heeft iemand nog een idee wat je met die dikke wol zou kunnen maken?

Tasje

Tasje geborduurd op stramien

Soms zit het mee: dan gaat iets vanzelf. Toen ik dit tasje afmaakte (ik liet het borduurwerk al eerder zien en ook toen ik net begonnen was), keerde ik het tasje binnenste-buiten nadat ik de achterkant eraan had genaaid. Daarbij bleven de hoeken nog even steken. Hé, dat staat juist leuk zo! En zo ontstond ‘vanzelf” het idee om die hoeken schuin af te stikken.

Soms zit het ook even tegen: dan gaat iets ook vanzelf, maar dan fout. Ik naaide het binnenzakje ondersteboven. Ik maak wel vaker tasjes en maak daar ook binnenzakjes in en dat moet je dan van tevoren even uitdenken. Dit keer had ik niet goed nagedacht en kwam het zakje verkeerd-om te zitten. Zodat je er niet meer van bovenaf in kan komen en dan heb je er natuurlijk niks aan. Dat is altijd zo jammer: dan denk je dat je bijna klaar bent en moet je toch nog iets uithalen. Vaak heb ik daar dan geen zin meer in en dan komt zo’n project ‘op een stapel’. Vast herkenbaar! Maar nu zit het er goed in en is het tasje eindelijk klaar!

Ik heb nog even overwogen om een oude ceintuur als hengsel te gebruiken. Dat heeft vast niemand: dit is de ceintuur van mijn rode verlovingsjurk! Maar bij nader inzien besloot ik toch maar een hengsel te haken. Hergebruik is weliswaar in de mode, maar haken ook. Hip tasje dus, geborduurd op een restant stramien.

Drie rokjeskaarten uit Spanje

Drie rokjeskaarten uit Spanje

Pinksteren is een feest wat in de loop van de geschiedenis drie keer een grote verschuiving heeft doorgemaakt. Oorspronkelijk was het in Israël een oogstfeest, waarbij 50 dagen na Pasen (Pesach) de eerste gersteoogst feestelijk werd gevierd. Dat heeft eeuwen lang zo gefunctioneerd, maar tijdens het leven van Jezus kregen alle Joodse feesten een extra dimensie doordat er telkens op die hoogtijdagen een ‘vervulling’ geschiedde die voor de kómende geschiedenis grote gevolgen had. Zo gebeurde er op die eerste Pinksterdag nà Jezus hemelvaart iets wat de betekenis van dit feest ‘vervulde’ waardoor er ook een betekenis-verschuiving optrad. Die eerste Pinksterdag werd de basis van de christelijke kerk, en dat bleef eeuwenlang zo. Daar danken we nu ook nog onze vrije dagen aan, en voor heel veel mensen zijn die – zèker met dit mooie weer – op en top Feestelijk! Dat is de derde grote verschuiving: de Pinsterdagen zijn nu vooral dagen van Festivals en Eropuit trekken. Een heel belangrijk aspect bij deze invullingen is dat het Wereldwijd is! Pinksteren is een Werelds feest! Op die eerste pinksterdag werd de aanzet gegeven dat het evangelie naar de hele wereld zou gaan, en daarbij was ook beoogd dat er vrede en blijdschap zou komen. Op dagen zoals dit weekend willen we nog steeds allemaal graag volop blijdschap beleven, en daarin zijn we niet de enige. Elk volk drukt blijdschap en vrolijkheid en feestelijkheid op eigen wijze uit, en de Spanjaarden doen dat al dansend. Dit zijn de gezochte ‘Textielkaarten’ waar Berthi over schreef, en ik was deze week héél blij toen ik er drie kreeg uit Spanje! Eentje ga ik aan haar sturen, want zij heeft dit concept zo leuk onder de aandacht gebracht. Pinksteren is ook: dat je de blijdschap wil delen! Ik wens jullie allemaal hele fijne en blijde Pinksterdagen toe! Dansend of Gewoon Genietend…

Vintage handwerkboeken

Vintage handwerkboeken

Tien nieuwe (oude) handwerkboeken wilde ik toevoegen aan de shop; het werden er elf. Als ik eenmaal bezig ben is het zò leuk om weer het volgende boek van de stapel te pakken. Die stapel is nog aardig hoog, dus de komende tijd hoop ik meer boeken toe te voegen. Daarbij maak ik van elk boek niet alleen een foto van de voorkant, maar ook van een paar bladzijden. Een voorkant geeft niet altijd een goed beeld van de inhoud. Zoals het boek “Landscapes & Illusions”. Een quilter kan hier niet zo makkelijk uit afleiden dat het hier om een prachtig boek over stroken-quilts gaat. Het geeft het artistieke werk weer van een quiltster die mooie resultaten bereikte en haar foto’s zijn inspirerend. Dat is ook het boek “Botanical Wreaths”: een heel boek vol patronen van bomen-bladeren die je kunt appliceren. Ik bleef erin bladeren en wensen dat ik dat allemaal ook kon maken. Maar ik wilde ook graag door naar het volgende: nog een boek over applicaties. In de jaren 70 schreven ze Appliqueren nog met een Q, maar dat is het enige wat verouderd is aan dit boek; verder is het een heel mooi en inspirerend boek. Net als het Grote Naaldkunst Boek. Dat zijn de naslagwerken waar ik zelf het meest van hou. Het is zo dik dat het met pakketpost verstuurd moet worden, maar dan heb je wèl een schitterend (vintage) boek. Ik kwam ook nog een uitgave van het Textiel Museum tegen (waar ik zelf net geweest ben). Interessant om nog wat meer te lezen over het authentieke gebouw wat ze toen in gebruik namen en wat zoveel toevoegt aan het presenteren van de textiel-machines in Tilburg. Ik blìjf praten over m’n boeken! Maar je kunt ook zelf in de shop ieder boek nog even verder ‘inzien’ via de foto’s die ik in de ‘galerij’ plaatste.

Update. Ik kreeg een reactie van een trouwe lezeres, die vroeger lerares Frans was, dus zij kan het weten: appliqueren schrijf je nog steeds met een q! Dank voor de correctie. Ik ben net terug van de stad omdat ik vóór de mooie Pinksterdagen zo graag een nieuwe jurk wilde die ik had zien hangen. Volop geappliqueerd, want dat is nu helemaal mode…

Op de fiets

Tapisserie kasteel achterop fiets

Dit mooie tapisserie-schilderij kocht ik op de vrijmarkt op koningsdag, en wordt nu door mij verwerkt tot iets anders. Het liefst zou ik daar vandaag mee verder gaan, en ook de de lapjes willen gebruiken die ik gister van een vriendin kreeg waarmee ik iets kan afmaken. Maar eerst moet de fiets (met mij) vandaag nog weer ergens anders naartoe. In progress!

Bezoek van handwerkvriendin

Twee rieten manden met lapjes

Bezoek van mijn handwerkvriendin gisteren was fijn! Ze woont ver weg dus we zien elkaar niet zo vaak, en als het dan wèl kan dan is er gelijk een heleboel om te doen en te bepraten. We laten elkaar zien waar we mee bezig zijn. Dat was van mijn kant o.a. een paar patchwork-ruiten die ik op kleur maak, en waarbij ik mijzelf de restrictie opleg dat elk lapje maar één keer mag voorkomen. Gekke patchworkers doen dat. Op hemelvaartdag liet ik mijn blauwe ruit zien, maar dat is tot nu toe de enige die af is. De rest ligt al jaren te wachten op finisch, maar bij iedere ruit kom ik een paar nog-niet-gebruikte lapjes tekort. Dus vroeg ik mijn vriendin of ze wat mee wilde brengen. Zij had haar kleuren-voorraad in een mand gestopt en ik mocht puntjes afknippen, waar ik blij mee ben. “Heb jij ook zo’n mand?” vroeg ik toen ze ermee binnenkwam, want ik heb er precies ook zoéén. Daar staan ze samen op tafel. Nog een boek erbij wat net besteld was, want je kunt ze ook zelf maken! Dat gaat mij wat ver, en ik zal al blij zijn als die ruiten eindelijk af zijn. Maar: Wat een creativiteit weer overal!

O ja, hoe het met de Clivia is afgelopen? Heeft ze hem mee of niet? Nee, hij staat hier nog in de tuin te bloeien. Maar we hebben een passende oplossing bedacht: we gaan hem gewoon delen! Wat we bij lapjes kunnen, kunnen we ook met een plant. Na de bloei gaat hij gesplitst worden.

Randje-per-week met quiltblokjes

Randje-per-week met quiltblokjes

Mijn handwerkvriendin en ik houden allebei van quilten en borduren en vandaag hadden we weer eens gelegenheid om daarover bij te praten. Als ze komt heeft ze al een lange reis achter de rug dus eerst koffie-en-bijpraten. Maar daarna gaan de manden en tassen open en laat ze me zien waar zij mee bezig is. Daar geniet ik altijd zo van. Vandaag had ze haar randje-per-week meegenomen en kon ik zien dat die inmiddels een aanzienlijke lengte heeft. Moet ik aan enkele mensen nog uitleggen wat een randje-per-week is? Vast niet. Zelfs het tijdschrift over Merklappen heeft er nu aandacht aan besteed. Ja toch, er waren een paar mensen die het nog niet kenden, maar gelukkig dank zij mijn blog op de hoogte waren. Zoals mijn zus. Zij is ook borduurliefhebber, maar toch was het fenomeen nog langs haar heen gegaan. Ze borduurt werkelijk prachtige (andere) dingen en was daar Randje per week met quiltblokjelaatst in de trein ook mee bezig. De conducteur kwam langs en bewonderde haar werk. Daarna liep hij door, maar kwam toch nog weer even terug. Speciaal om te vertellen dat zijn vrouw ook zo van borduren houdt, en helemaal verslaafd is aan het randje-per-week. Gelukkig wist m’n zus dankzij mijn blog wat dat was…. Terug naar m’n vriendin. En naar zoveel anderen die eigen invullingen geven aan de patronen die gegeven worden in rood en blauw. Er worden zòveel variaties verzonnen! Gewoon indrukwekkend. Zoals deze in bruintinten en met patchwork-blokken. Af en toe laat ze een randje weg of voegt ze een ander randje toe, en dat kan allemaal met dit leuke initiatief uit Vaassen!

Herinnerings patchworkkleed van dochter

Herinnerings patchworkkleed

Gisteravond blogde ik nog wat over het fotograferen van een blauw kleed, waarbij ik werd weggejaagd. Gelukkig was er nog een ander hek in de buurt waar ik een kleed overheen kon hangen. Van dit zomerse plaatje kun je de stilte en de rust haast hóren! Hoe anders nu ik weer thuis achter m’n pc zit. Ze zijn hier met de weg bezig en het is weer een lawaai van jewelste. Soms hebben we zo’n behoefte om even in de rust te zijn, en naar mijn idee kan dat heel goed met dit soort kleden. Gewoon meenemen en ergens langs een weggetje in het buitengebied gaan liggen. Maar niet jaloers op me zijn hoor, dat ik gister op zulke mooie plekjes kwam! Voor deze foto had ik ook maar een paar minuten tijd en daarna werd ik bij een medische afspraak verwacht. Dat was allemaal intensief genoeg en daarom ga ik soms expres wat eerder van huis om even langs de rivier te lopen.

Nu wat over dit kleed: het is van m’n dochter. Ze maakte het in haar tienertijd en het is helemaal opgebouwd uit lapjes die voor haar een herinnering hebben. Het was in de tijd dat ik zelf veel met vierkantjes bezig was en ik stimuleerde haar om dat ook te doen. Ik zie haar nog zò zitten achter m’n naaimachine…. (ook voor mij mooie herinneringen….). Lapjes van jurkjes en jurken en zelfs gordijnen zijn erin verwerkt. Toen ze het huis uit ging nam ze het mee en deed het vanuit vele studentenkamers dienst om met medestudenten in het park te zitten of op het strand te liggen. Het Herinneringslappendeken met slijtplekversleet er gewoon van! Nu was de vraag aan mij of ik de versleten lapjes wilde herstellen, en daarom had ik het in huis. Het was nog een hele klus: elk blok wat vervangen moest worden kostte me ongeveer een uur! Ik ben blij dat het nu weer klaar is, en geef nog graag een tip door: Als je ook zo’n kleed wilt maken, gebruik dan geen lapjes die al wat versleten zijn. Door inwerking van zonlicht verkleuren en slijten die extra snel en dan heb je tien jaar later veel werk om het te herstellen.

Blauw patchwork laken

Blauw patchwork laken

Vorige week afgemaakt: een strepen-patchwork laken. Om mee te nemen tijdens kampeervakanties. Soms is het dan te warm in de tent met een slaapzak en wil je alleen een laken om je heen. Dan voldoet een gewoon laken ook wel, maar dit is leuker. Ik maakte het van restanten blauw (ik ben nogal met blauw bezig) en vandaag nam ik het mee toen ik toch ergens naar toe moest. Ik wist dat daar in de buurt bij de Waal een geschikt hek zou zijn want ik was er al vaker geweest. En als je deze foto zo ziet, dan doe ik toch niets verkeerds, toch? Ik sta daar gewoon rustig met m’n fototoestelletje. Maar nauwelijks had ik deze foto gemaakt of een reusachtige traktor met een nog veel grotere oplegger komt met gierende banden veel te snel de dijk afscheuren, ramt mijn auto bijna, doet flinke wolken stof opwaaien en komt dan sidderend tot stilstand, een meter bij mij vandaan. Ik was van schrik al een stapje opzij gegaan, maar nog niet buiten het bereik van een boze stem. Of ik mijn auto maar zo gauw mogelijk daar weg wilde halen, want daar had hij last van. “U zou ook iets rustiger door de bocht kunnen gaan” probeerde ik nog. Maar daar had meneer geen oren naar, dus toen deed ik maar braaf wat hij zei. Tja, daarom hebben we af en toe een (kampeer) vakantie nodig. Maar soms denk ik ontmoedigd: maar waar is het dan wèl rustig? Nou ja, het laken ligt vast klaar!

Clivia

Geborduurde Clivia

Mijn Clivia wil mij iets duidelijk maken, maar ik weet nog niet hoe ik het moet interpreteren. Ik ken haar al heel lang, meer dan 30 jaar. Ooit kreeg ik haar als klein stekje van een hospita en nu is het een groot uitgegroeide plant die ik soms wel graag kwijt wil. Daarom vind ik het ook zo fijn als het zomer is: dan zet ik haar buiten. In een rondleiding Knoppen van Cliviadoor een kasteel hoorde ik dat ze dat vroeger altijd deden: dan stonden daar achterin de landhuistuin onder de grote beuken een partijtje Clivia’s en toen ik dat wist ben ik dat ook gaan doen. Wèl onder een schaduw-gevende boom dus. Een tijdje geleden – toen het nog geen zomer was en de plant nog binnen stond – was mijn handwerkvriendin op bezoek en ze maakte een opmerking over mijn grote plant en zei dat zij ook graag zo’n exemplaar wil hebben. “Wil je de mijne?” vroeg ik, maar we moesten er allebei nog even over denken. Kort daarna schreef ik haar een mailtje: “De plant heeft verdriet. Ze heeft de aankondiging gehoord en scheidt nu een luizenstroompje af. Dat is vast haar reactie op het aangekondigde vertrek.” Vriendin liet beleefd weten dat ze liever geen luizen-producent in huis wil. Er gingen nog wat weken voorbij, en de luizenstroom hield aan. Niet alleen de bladeren, maar ook de vloer werd nu plakkerig. Gelukkig werd het zomer en met een ziezo-zwaai bracht ik dat Bloem van Cliviading naar buiten. Daar spoelde de regen de luizen weg en ontwikkelde de plant een verrassing voor mij: twee aanzwellengende stengels! Eén stengel draagt al volop bloemen, van de andere zie ik de knoppen elke dag opbollen. En dan te bedenken dat ze al in geen vijf jaar had gebloeid! Wat is nu haar boodschap? Dat ze bij mij wil blijven of dat ze haar best doet om mijn vriendin te overtuigen dat ze wel mee wil? Morgen komt mijn vriendin weer, en in voorbereiding daartoe zit ik nu alsmaar foto’s te nemen.  Zouden het  afscheidsfoto’s zijn of niet?

Gemaakt door mij

Gemaakt door mij collage 1
Gemaakt door mij collage 4

Ik ben nu een half jaar aan het bloggen over handwerk. Dat doe ik elke dag, dus ik heb al een behoorlijke voorraad foto’s. Ik bewaar al mijn foto’s in aparte mapjes en die liep ik vanmorgen door om er wat foto’s uit te halen voor deze collage. De foto’s in deze collage liet ik het afgelopen half jaar al eerder zien, maar ik kwam ook foto’s tegen van handwerken die ik maakte, die ik nog niet publiceerde. Dan was ik wel van plan om over iets te schrijven, maar dan kwam er weer iets anders tussendoor. Met al die foto’s kan ik nog makkelijk weer een half jaar vooruit. En intussen blijven er ook weer nieuwe handwerken en foto’s bijkomen, want ik vind het nog steeds heel leuk! Zowel het handwerken als het foto’s maken.

Gemaakt door mij collage 2

Gemaakt door mij collage 3

 

Eigen import: Marokkaanse kussens

Marokkaanse kussens

Als je naar het noordelijkste puntje van Europa kunt rijden (dat deden mijn man en zoon twee jaar geleden), dan moet het ook mogelijk zijn om naar het zuidelijkste puntje van Europa te rijden. Dat was de onweerlegbare redenering van mijn twee avontuurlijke mannen. Ze deden het en zijn nu weer terug! Vol met mooie verhalen en lekkere dingen die ze meenamen. Zo lag er vanmorgen ineens een complete (gerookte) varkenspoot naast mijn naaimachine. Ze legden er een houten plank onder, en gingen toen lekker snijden.  Ze kondigden hun aktie aan als “wij wilden graag een echt mannending.” M’n zoon is zojuist weer vertrokken met die poot in z’n weekendtas, op weg naar z’n studiegenoten die wel willen helpen om die enorme ham op te eten. Ik ben wel onder de indruk van mijn ‘echte mannen’, die in een auto heel Europa doorreden! Toen ze het zuidelijkste puntje van EuropaHam voor naaimachine bereikt hadden, deden ze nog iets anders. Je kunt vandaar, van Gibraltar, namelijk Afrika zien liggen, en dan is het ook niet ver meer om er met een boot naar toe te varen. Dat deden ze en toen waren ze in Marokko. Daar kochten ze voor mij ook ‘een echt vrouwending’: deze twee kussens! Ik ben er blij mee! Vandaag heb ik enorm genoten van de verhalen en de foto’s, en van de veilige thuiskomst van mijn man en zoon. Daardoor stond de aandacht voor mijn half-jarige blog even stil, maar dat komt wel weer. Elke dag geblogd over handwerk, en soms sluipt er wat hamwerk tussendoor….