Archief voor april 2017

Archief - april 2017

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode april 2017 getoond.

 

Koffie in speelhuisje in het bos


Twee maanden per jaar is het paleispark het Loo opengesteld voor publiek. Op dertig april (en tevens de enige mooie dag in een koude periode) leek het ons een goed idee om daar te wandelen. Voor een koninklijk tintje had ik drie oranje kleedjes meegenomen. Het vroegere speelhuisje van Wilhelmina was een mooi plekje om de thermoskan uit de rugzak te halen. Dit speelhuisje is een soort sprookjeshuisje, zoals het ligt in het rustige en statige bos. Een geliefd plekje waar de prinses vroeger kon spelen en een fijn plekje voor  wandelaars.

En daarna wandelden we weer verder. We zaten op het stenen bankje waar vroeger koninginnen op konden uitrusten en genoten van het mooie weer en het mooie park. De gehaakte kleedjes plaats ik in m’n shop: er zijn vast ook andere plekjes waar ze mooi uitkomen!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wandelen langs sprengen


De waterpartijen van paleis het Loo worden voorzien van water via de vele sprengen die door het grote gebied lopen. In het verleden waren deze sprengen heel belangrijk, ook voor de industrie. Nu worden ze nog steeds goed onderhouden en door het hele park kom je ze tegen, diep uitgesleten in de bodem. Toen we aan onze wandeling begonnen, was het nog fris, maar later werd het warmer en was m’n sjaal niet meer nodig. Ik heb een nieuw (bijpassend) rugzakje, en als je erop let zie je veel mensen lopen met deze rugzakjes. Ze kosten maar een paar euro en ze zijn reuze praktisch. In lekker felle kleurtjes, en dat is een mooi contrast met het prille voorjaarsgroen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patchwork kussen


Dit vrolijke kussen ligt in m’n kamer. Het zonnetje schijnt vrolijk en ik mis het dat het vandáág geen koningsdag is. Dan zouden we lekker naar buiten kunnen gaan zonder winterjassen. Sinds koningsdag drie dagen eerder dan vroeger wordt gevierd, hebben we het alleen maar koud gehad op die dag. Maar ja, daar ga ik niet over. In ieder geval is het vandaag 30 april en sluiten we de april-tulpenmaand af en wens ik ieder een fijne zondag!

Het kussen laat zien hoe mooi borduurwerk is te combineren met patchwork. Het past bij het weer vandaag, maar ook op andere dagen kun je vrolijk worden van spannende combinaties.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Voor baby


Ik ben vast niet de enige die op de vrijmarkt iets ziet en denkt: “O! zo leuk! Zal ik het kopen?” Het is tè leuk om te laten liggen, ook al heb ik het zelf niet meer nodig. Vroeger (toen mijn kinderen klein waren) was Nopper “Speelgoed van het jaar” en wij vonden het zulk leuk spul. Vooral voor hele kleine kinderen en je komt het helemaal niet zo vaak tegen. Dus kocht ik een doos. Voor mijn kleine nichtje, die morgen één jaar wordt. Een jaar lang was ze een baby en nu gaat het grote spelen beginnen!

Ik heb een schattig borduurwerkje (voor m’n shop) en dat is misschien wel de meest minimale manier om een baby-portret te borduren. Met maar een paar steekjes is trefzeker de contouren van een baby-gezichtje weergegeven. Een leuk borduurwerkje voor op het fotoalbum van baby’s-eerste-jaar, of voor wat anders. Lief hoor, die kleintjes!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Merklapje


Met licht garen is het jaartal 1860 geborduurd op dit merklapje. Daardoor doet het oud aan, maar ik denk toch niet dat het echt zo oud is. Het patroon van dit merklapje heb ik vaker gezien dus ik denk eerder dat het rond 1980 is geborduurd. Een leuk en evenwichtig lapje. Misschien een aanwinst voor iemands collectie? Of een aansporing om zelf nog eens zoiets te borduren? Dan komt er misschien wel 2017 in te staan. Eigenlijk wel bijzonder, dat deze oude motieven zò veel (honderden) jaren mooi blijven!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Beginnend borduurwerk


En zelf ben ik ook weer aan het borduren. Met rood wil ik een heel lapje linnen opvullen en gebruik daarvoor een patroon uit m’n voorraad boeken. Ook een zwart borduurwerkje wil ik symmetrisch opbouwen. Meestal ben ik met van alles te gelijk bezig (zie de onderste foto) en om mezelf te stimuleren tot een systematischer aanpak, heb ik me voorgenomen om deze twee borduurwerkjes gelijkmatig vol te borduren. Het is leuk om er dan ook af en toe een tussen-foto van te maken.
Het rode sjaaltje droeg ik op koningsdag en legde ik nu even om mijn rode borduurwerkje-in-wording. De koning feest het hele weekend nog door, dus ik kan ook nog wel even door-borduren op het koningsdag-thema.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Het oude ambacht


Toen we nog koninginnedag vierden, zagen we soms dat koningin Beatrix langs presentaties liep waar oude ambachten werden gedemonstreerd. Maar koning Willem Alexander gaf bij zijn aantreden aan dat hij het anders ging doen. In de media viel toen nog wel eens het woord ‘oubollig’ voor de vòrige invulling, maar dat heb ik nooit terecht gevonden. Tijden veranderen nou eenmaal, en de oude ambachten zijn geweken voor modernere ontwikkelingen. Gelukkig zijn er nog altijd wel plekken waar oude ambachten in leven worden gehouden, om ze aan het publiek te demonstreren. Zoals in openlucht musea en op dorpsfeesten.

En op een schellekoord kun je ze ook goed zien! De Mandenmaker, de Glasblazer, de Timmerman, de Koperslager, de Pottebaker, de Weger en de Smit: ze hebben allemaal een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van ons land. Het is natuurlijk niet meer nodig om die ambachten (gecombineerd met koekhappen) elk jaar te zien, maar het is tòch wel goed om te weten dat ze er geweest zijn! En in geborduurde vorm – op een mooi schellekoord – zijn ze ook mooi…..

Laat wat van je horen en geef een reactie

Beertje op de step en op de fiets

Voor de verjaardagsdatum van m’n dochter heb ik geen agenda nodig, hoewel…. ik ben toch wel een beetje in de war geraakt. Eerst was ze vóór koninginnedag jarig, en nu nà koningsdag. Apart hè? Maar goed, ze is dus jarig vandaag. De geboortedag van je eerste kind: dat vergeet je nooit! En ook niet de kadootjes die ik kreeg. M’n zus borduurde twee beertjes en lijstte ze in en stuurde ze op. Die borduurwerkjes zijn me altijd dierbaar geweest. Gister kwam ik op de vrijmarkt precies dezelfde borduurwerkjes tegen. Daar hoefde ik niet lang over na te denken: die kocht ik direct!

Even later kwam ik twee mooie agenda’s van DMC tegen en die kocht ik ook direct. Daar zijn altijd wel weer liefhebbers voor. Nog véél meer mooie patronen om te borduren. Vroeger (dat wil zeggen: ongeveer 30 jaar geleden, toen die beertjes werden geborduurd) hadden we lang niet zoveel keus uit borduurpatronen. Dat is nu wel anders, en deze DMC-publicaties dragen daar aan bij. Elk jaar wordt er zo’n thema-agenda uitgebracht, met 52 mooie patronen.

Maar “beertje op de step” en “beertje op de fiets”: die hebben ook wat! Terugdenken aan de ontwikkeling van je kind, en blij zijn dat ze nu groot is!
De geborduurde beertjes hou ik zelf, de agenda’s zijn voor m’n shop.

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Drie oude klederdrachtkaarten


Vroeger was het duidelijk: je werd geboren in bijvoorbeeld Zuid Beveland, Walcheren of Staphorst, en daar woonde je dan de rest van je leven. En je droeg de kleding van jouw dorp of streek.
Tegenwoordig is het wat ingewikkelder. Je krijgt wel het paspoort van het land waar je bent geboren, maar soms is dat niet het thuisland van je ouders. Maar om een lang verhaal kort te maken: op koningsdag kreeg mijn oudste nicht nu ook de Nederlandse nationaliteit. Nadat ze eerst een procedure had doorlopen om dat aan te vragen. In New York maakte ze een mooie ceremonie mee en per mail zeg ik tegen haar: hoera!
Deze drie kaarten kocht ik gister op koningsdag. Mooie vrouwen, zoals er nu ook zoveel mooie vrouwen zijn. Ieder in eigen kleding of kostuum. Vrouwen kunnen zo prachtig mooi zijn! Vind ik leuk om eens te zeggen, omdat ik trots ben op m’n Nederlandse nicht en blij ben met zoveel andere vrouwen in mijn leven! Mooie vrouwen!

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

De koningin kan ook breien


De koningin kan ook breien!

Ze liet het zien in Tilburg, waar ze even plaatsnam op een grote bank en een paar steken breide aan een lange oranje sjaal. “Insteken, doorhalen, omslaan”, hoorden we allemaal, maar het was duidelijk dat ze het wel wist. Miljoenen mensen keken tv en konden toezien hoe de koninklijke familie werd rondgeleid in de Brabantse stad. En miljoenen anderen vermaakten zich op straat, want daar was ook genoeg te zien en te beleven.

Wij horen elk jaar tot de vrijmarkt-bezoekers en gaan altijd vroeg op stap. Het gaat om het plezier om daar tussen duizenden mensen lekker te scharrelen, praatjes te maken met onbekenden, vrolijk te zijn. En de spanning wat je misschien op de volgende kraam of het volgende kleedje tegenkomt. Hier een deel van mijn vondsten. Een mooi oranje boek Naald en Draad (met veel nostalgische plaatjes). Zou wel wat voor de prinsesjes zijn! En een populair breiboek waar 300 steken, kabels en patronen in staan. Zou wel wat voor de koningin zijn, als ze echt verder zou willen met breien! Dus meestal spoor ik oude boeken op voor m’n shop, maar nu twee nieuwe, en dat past ook beter bij deze moderne koningsdag.

Zò vieren we tegenwoordig koningsdag: met een open en modieuze koninklijke familie op tv, veel gezelligheid op straat, gekke muziek, oranje versiering en leuke vondsten.

En met een breiende koningin om ons plezier in handwerken te bevestigen!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Schilderijtje van een boerderijtje


In alle (nou ja, de meeste) huisjes en huizen, flats en appartementen, caravans en boerderijtjes wordt vandaag feest gevierd.
Koningsdag 2017.
Fijne dag gewenst!

(En als je niks met koningsdag hebt, maar wel met geborduurde boerderijtjes, dan kun je, nou ja, laat maar)

Hoera, vroeg weg, leuke dingen doen!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bloemen langs de snelweg


We hebben allemaal onze tradities! Eén van de mijne is: elk jaar een wandeling naar de snelweg voor een grote bos met bloemen. Dit keer met winterjas, maar dat is ook wel weer eens grappig.
Een andere traditie deel ik met miljoenen anderen: Tompoezen halen vlak voor koningsdag. Het lijkt me leuk om nog eens in de rij bij de Hema te gaan staan, gewoon voor het rij-gevoel. Maar ook dit jaar koos ik voor het gemak van de supermarkt. Ik zag een bekende in de winkel, en ik twijfelde of ik haar aan zou spreken. Was al heel wat jaren geleden dat ik haar sprak. Terwijl ik aarzelde, zag ik dat ze naar het tompoezen-plekje liep. En daar wilde ik ook zijn. Dus stonden we even later naast elkaar, en toen kwam het praatje vanzelf. Over de knaloranje gebakjes. Gezellig. Op de dag voor koningsdag wil iedereen ze in huis hebben. De mijne staan klaar, net als m’n tas. Nu nog op zoek naar een geschikte jas. En misschien morgen ook nog een dasje om, net als m’n poppetje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Libelle Breisteken en Borduurstekenboek


Met dank aan Lanarte, Permin en Pako presenteerde Libelle vroeger het 200 Borduursteken-boek. Dat wijst erop dat het een grondig naslagwerk is geworden, waar de meest veelvoorkomende steken in staan. Leuk voor borduursters die zoveel mogelijk borduursteken-boeken verzamelen, want die overzichten zijn altijd leuk en er zijn er veel van verschenen. Ik vind het zelf altijd leuk om te zien welke indeling er is gemaakt in bijvoorbeeld ‘platte steken’, ‘kruisende steken’ en ‘geluste steken’, en ook welke namen ze daar dan aan hebben gegeven. Meestal is er in al die stekenboeken wel één grote overeenkomst: het onderscheid tussen “Borduursteken op niet aftelbare stof” en “Borduursteken op aftelbare stof.”

Ik vond een oud exemplaar waarin de plaatje nog niet zijn ingeplakt, dus dat is extra leuk voor een verzamelaarster van dit soort oude borduurboeken.
En het geeft me de gelegenheid om een foto te maken van zo’n bijlage, want ik kreeg een vraag van iemand over het Breistekenboek. Ze vroeg of alle plaatjes erbij zitten, en dat is een terechte vraag, want het zou zomaar kunnen zijn dat dit er nìet inzitten. Gelukkig hier wel: in het Breistekenboek zijn ze al ingeplakt. Leek me leuk om er nog even een blogje over te maken: als illustratie hoe die dit soort boeken in de hoogtijdagen van het handwerken werden uitgebracht. Gedegen boeken waren het, waar de redakties veel werk van maakten om ze zo compleet en overzichtelijk mogelijk te doen zijn. Het breisteken-boek had ik al vaker in m’n shop en kom ik af en toe tegen, maar het borduurstekenboek was nieuw voor me. Dat wijst er misschien op dat breien vroeger veruit het meest populair was, en dat Libelle-lezeressen dat het meest kochten. Maar nu dus ook een Borduurstekenboek in m’n shop.

Bewaren

Lees reacties (4) of geef een reactie

Zo draaien de Hollandse molens


Alles wat we mooi vinden, kunnen we ook in het klein afbeelden. Dat is het idee achter Madurodam (waar deze miniatuur-molentjes staan), en ook het hele idee achter borduren. Ik vond een kant-en-klaar borduurwerkje van een molen, en bij toeval vond ik ook een borduurpakketje om zelf zo’n molen te borduren. Het eerste is geschikt om los te maken en de molen ergens op te naaien, en het andere is bruikbaar om zelf nog eens zo’n mooi bouwsel op te bouwen. Niet steentje voor steentje maar steekje voor steekje dus.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over kant


Kant is een weefsel, dat geheel door de kantwerkster gemaakt wordt. Bij het maken van kant wordt dus niet eerst een onderstof ter bewerking genomen, doch het gehele weefsel wordt door middel van één of meer draden door de werkster tot stand gebracht. Tot de ‘kanten’ behoren daarom ook alle opengewerkte weefsels die gehaakt, gebreid of geknoopt zijn. Ook frivolité, dat met een spoeltje gemaakt wordt, geeft een kantachtig produkt. Toch bestempelt men in het algemeen met de naam kant, wat door de kantwerkster met de naald of met de klossen gemaakt wordt.

Het taalgebruik is enigszins gedateerd – uit 1959 – maar verder zijn die oude boekjes waardevol en overzichtelijk en verrijkend. Het boekje Kant (van mw. van der Meulen, wat begint met deze alinea) staat boordevol informatie over de oorsprong en voorlopers van kant, het gebruik van kanten in de 17e, 18e, 19e en 20e eeuw. En verder een bespreking van de Naaldkanten en de Kloskanten en dat onderscheid is wel essentieel. Om de naaldkant te vervaardigen wordt een patroon op perkament of donkerkleurig papier getekend en deze tekening wordt op dubbel linnen genaaid. Langs de contouren van het ornament worden twee draden genaaid, die dienen om de stekenrijen van bloemen en bladen en dergelijke èn siersteken en achtergrond aan vast te hechten.
Kloskant werkt heel anders. Kloskant is het fijne weefsel dat door de kantwerkster met garen (dat op klossen is gewonden) gemaakt wordt. Om dit te bereiken heeft de werkster een kussen nodig, waarop de tekening en de klossen bevestigd worden. De draden worden dooreen gevlochten en het daaruit ontstane weefsel wordt op bepaalde plaatsen door spelden vastgehouden.

En met deze twee technieken is er zò enorm veel mogelijk geweest in de geschiedenis! In diverse Europese landen bloeide de kantklosindustrie en soms werd een bepaalde streek of stad bekend om één techniek die daar tot grote ontwikkeling kwam (zoals Boheemse kant) Er zijn zoveel prachtige kanten bewaard gebleven en geschilderd, en er zijn tentoonstellingen ingericht. Later ontstond de O.I.D.F.A., die zich ten doel stelde om contacten te bevorderen tussen kantwerksters uit verschillende landen. En er zijn allerlei boeken geschreven door deskundigen die een bepaalde techniek beschrijven nadat ze daar eerst jarenlang in hadden les gegeven. Ik heb twaalf boeken bij elkaar gespaard en die plaats ik vandaag in m’n shop. Voor kantliefhebbers zit er misschien wel iets bij. Er zijn boeken met patronen, en boeken met achtergrondinformatie. Leuk dat kant weer opnieuw in de belangstelling staat, ook in de mode!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Flowers en Fleurs


Moeder en Magnolia worden elk jaar wat ouder, maar ze bloeien ook nog ieder jaar. Vorige week  vierden we opnieuw een verjaardag van m’n moeder en dit keer konden we toezien hoe ze een kleine vertegenwoordigster van een nieuwe generatie op schoot kreeg. Over-oma met baby: altijd een prachtig gezicht.
Ook prachtig om te zien is de Magnolia in de tuin van m’n ouderlijk huis, maar de dingen veranderen toch wel wat, in de loop der jaren. Het vrije uitzicht achter de tuin is nu wat minder vrij. Tientallen jaren lag er nog een overwoekerd en onbebouwd veldje achter het huis, maar daar staan nu hijskranen en bouwketen. Het was een verwaarloosde appelboomgaard, maar nu is het bouwgrond.

In het boekje Flowers – Fleurs van DMC staan heel mooie patronen van bloemen. Als je iets groots wilt borduren en wilt insteken op één bloem, dan is dit een heel geschikt boekje. Deze patronen zijn ook goed te gebruiken om te borduren met Smyrna-wol. In plaats van zo’n bloeiende magnolia voor je raam kun je dan naar een groot geborduurd schilderij van één zo’n mooie bloem kijken. In m’n shop laat ik extra veel foto’s zien van deze mooie patronen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Twee bloemenschilderijtjes


Maandagochtend, voor veel mensen weer omschakelen naar werk.
Je kunt ook eens een oud of nieuw handwerkje méénemen naar je werk!
Dat geeft altijd stof tot praten!

Deze borduurwerkjes (uit zestiger of zeventiger jaren) zijn al heel lang ergens mooi geweest,
en nu kwamen ze in het tweedehands-circuit en het is leuk als er dan ook weer jonge mensen naar kijken.
“O, zoiets hing ook bij mijn oma thuis” hoor je dan.

Het linker schilderijtje is gemaakt naar Burda-patroon.
Het rechter schilderijtje is geborduurd met platsteek en franse knoopjes op zwarte ondergrond.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Klein kussentje


Je kunt altijd wel een klein kussentje meenemen als je ergens naar toe gaat.
Fijne zondag!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakt ster-kleed


Haakrevival!
Oude haaktechnieken in nieuwe boeken. Maar de oude stokjes doen het ook nog steeds goed, en daar heb je dan geen boek voor nodig. Toch zijn die oude en nieuwe boeken leuk: voor inspiratie en leuke ideeën. Op de onderste foto vind ik de lichtvlekken aan de zijkanten wel grappig: af en toe valt er een straaltje zonneschijn in onze huizen. Maar de tijd dat we weer vrolijke kleedjes in de auto gooien, of op een picknickbank leggen, of over de tuinstoel hangen komt vast ook! Dit kleurige kleed plaats ik in m’n shop. Voor wie niet wil wachten op zonnige dagen, maar iets heel vrolijks in huis wil.

Laat wat van je horen en geef een reactie

E-boek Handwerk op Madeira

Zo zat ik lekker te borduren op Madeira. Een leuk moment was toen één van de Portugese vrouwen die de vakantiehuisjes beheren, langsliep en me aansprak. Ze vertelde dat ze ook borduurt en ze nam even tijd voor een praatje. Op haar mobiel liet ze zien wat ze allemaal heeft geborduurd en wisselden we ervaringen uit. “We call it point de croix” zei ze. Ik vroeg of ze ook borduurwerk verkoopt, en daar zou ze me een volgende dag van meenemen. Maar helaas heb ik haar niet meer gezien. Zo’n vakantie is ook zò weer voorbij. Wat blijft zijn mooie herinneringen en foto’s en daarvan maakte ik een e-boek.
Abonnees op m’n nieuwsbrief krijgen de link naar dit e-book over mijn vakantie op Madeira vandaag in de nieuwsbrief.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Bloementasje tussen Mimosa


Boven de wolken!
Een fantastische belevenis! We waren een week op Madeira en met de huurauto reden we naar de mooiste plekjes. Op een dag reden we alsmaar verder naar boven in de bergen. We zagen geen bomen meer, alleen maar spectaculaire uitzichten vanaf de rotsen. En toen kwamen we op een hoogvlakte en maakten daar een wandeling. Zò prachtig! We liepen in het zonnetje terwijl we onder ons de wolken zagen.

Andere keren keken we vanaf het smalle wandelpad neer op groot uitgegroeide mimosa-bossen. Soms kun je bij ons een bosje mimosa kopen bij een goed gesorteerde bloemenwinkel, en hier groeide dat allemaal op de bergen. We liepen en genoten en reden en keken. En ik was eigenlijk helemaal niet zo heel erg bezig met foto’s maken. Voor mijn doen weinig eigenlijk. Toch heb ik er voldoende gemaakt om een e-book van te kunnen samenstellen. Deze foto van m’n handwerktasje tussen de mimosa kwam er niet in. Soms komt dat gewoon niet uit. Maar op m’n blog laat ik hem graag even zien. Hier zaten alle handwerkjes in die ik mee had. Niet gedacht dat ik die nog eens tussen de mimosa zou kunnen fotograferen.

Het was ècht een hoogvlakte-vakantie!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Volksmotieven (van Marken en Madeira)


Elk land z’n eigen volksmotieven!
Een week waren we in een vakantiehuisje op Madeira. Op de tafel lag een kleedje met motieven die je ook op alle souvenirs terugzag. En de kenmerkende strelitzia als strooimotiefjes, zoals bij ons de margrietjes. Ik had een paar simpele handwerkjes meegenomen, uit de categorie “o-dat-zou-ik-nog-wel-eens-willen-maken”. Makkelijke borduurwerkjes waarbij het vooral om het plezier van het motiefje gaat, en niet om de moeilijkheidsgraad. Deze poppetjes vond ik vóórin het boek “De handwerken van het eiland Marken.” Ze staan alleen in de eerste druk van dit belangwekkende boek afgedrukt. Waarom zo’n boek ‘belangwekkend’ is? Omdat volkskunst verandert en verdwijnt. Maria van Hemert was de eerste die – in opdracht van het Rijksmuseum voor Volkskunde – in 1943 onderzoek deed naar de handwerken van Marken. Als er maar ergens een boek van is, dan is er tenminste iets vastgelegd, en kunnen latere generaties er altijd weer op terugvallen. Hopelijk deden of doen ze dat in èlk land met rijke handwerktradities.

En zo lag dit oude motiefje dus even op een (ietwat vuil) tafelkleedje op een subtropisch eiland. Nu ben ik al weer een week thuis, en publiceer ik bijna een e-book over mijn Madeira-vakantie. Daarin ook een verwijzing naar dit blogje, zodat terug te vinden is waar dit oude borduurmotief vandaan komt: uit Marken. Vroeger ook een eiland!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Patchwork tas

Er zijn allerlei materialen en methoden en manieren ontwikkeld om patchwork-perfectie te bereiken en als je net begint met quilten kan het je wel eens duizelen van al die verschillende mogelijkheden. In de zeventiger jaren ‘stak het nog niet zo nauw’ en was het vooral het lapjes-plezier wat de boventoon voerde. En het maakte ook niet zoveel uit hoe je dat Engelse woord moest schrijven: een briefje met ‘Patswork’ gaf ook aan dat er oude lapjes in een oude doos zaten. Ik vond het een schattig stikkertje, dus bewaarde dit doosje net zo lang tot ik er vandaag eens wat over schrijf. Patchwork dus: het aan elkaar ‘patchen’ van lapjes. Het leukste is vaak om oude restjes te gebruiken uit eigen voorraad: herinneringen aan jurkjes en bloesjes. Iemand deed met deze tas. De lapjes zijn misschien niet helemaal up-to-date, maar misschien vindt iemand het toch leuk om met zo’n authentieke tas te lopen, zonder zelf achter de naaimachine te gaan. Op handwerk-events wemelt het van eigengemaakte tassen, en daar zou deze makkelijk tussen kunnen lopen. Aan iemands schouder dan.
Zo, en nu gaan die oude (leuke!!) boeken over Patchwork en Quilten weer in de kast, en die oude doos bij het oud papier. Het briefje zal ik eraf scheuren en in de tas verstoppen. Misschien leuk voor iemand die deze patchwork tas wil kopen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Sprei in de wei


Het was er allemaal weer: bloeiende boomgaarden, hoewel de bloesem al bijna is uitgebloeid.


De Waal, met prunusbomen tot bijna aan het water (had ik nog nooit zo gezien).


De schattige dijkhuisjes (al bewoond)


En een vrolijke vlag bij een gele paardebloemenwei.


En daar kon ook een meegenomen gehaakte deken wel even over het hek. Niet zo’n fraaie foto, maar dan hangt hij tenminste even breeduit, zodat goed te zien is hoe mooi hij is.
Een prachtige sprei (op een prachtig plekje!)

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde tulpen


M’n tulpen in de tuin zijn bevroren. Twee nachten stevige nachtvorst is ze teveel geworden. Ik vind het jammer, want ik zat er vanaf de bank op uit te kijken en was blij dat ze zo mooi bloeiden. Ik had van die grote gele en rode. Niet netjes op een rijtje maar een beetje kris kras door de tuin. Het is natuurlijk wel een ‘natuurverschijnsel’, want zo ver omgebogen zie je niet vaak. Ik vind het jammer, maar natuurlijk is het niet echt erg. Voor fruitkwekers lijkt het me veel erger. De boomgaarden stonden al in volle bloei en dan twee nachten strenge vorst: dat kan flink fout gaan. Ik ga vanmorgen weer eens kijken in het rivierengebied, waar ook veel boomgaarden zijn. Ik moet erheen voor het tweede deel van m’n beugel. En dit keer zie ik er meer tegenop als de eerste keer, toen het eerste gedeelte werd geplaatst. Ik laat ook een beetje m’n kopje hangen (net als die gele tulp)…. Maar  na dit blogje zal ik toch maar een kopje koffie drinken, m’n tanden poetsen, in de auto stappen en op weg gaan.

Ik ben trouwens wel benieuwd: zijn bij anderen ook de tulpen bevroren?
O ja, de tekst bij de foto is evident: geborduurd blijven ze véél langer mooi!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Hip breien


Aan woeste kusten waar het oceaanwater op de rotsen beukt, kan het nog wel eens koud zijn. Vorig jaar gingen we in juni naar een eilandengroep waar we elke dag muts en handschoenen nodig hadden, midden in de zomer. Nu gingen we naar een ander eiland, begin april, en ik dacht dat het wel weer koud zou zijn. Dus wilde ik nog een muts mee, en liefst een andere dan vorig jaar. Anders sta je steeds met dezelfde muts op de foto. Dat ideetje bedacht ik pas een dag voor vertrek, dus echt veel tijd was er niet meer om nog iets te breien. En toen vond ik een half-afgebreide sjaal, en dat leek me wel wat. Destijds had ik dure wol gekocht om een sjaal te breien voor m’n lief, maar toen de eerste bol op was, vonden we het paars toch iets te overheersend. Soms zie je dat niet zo, als je de wol koopt. Toen had het bruin meer voorop gelegen. Nu was dit stukje sjaal precies het juiste breiwerk om er snel een muts van te maken: even de uiteinden aan elkaar en bovenin met een draadje alles samentrekken. Zo makkelijk kan het zijn!

In het boekje Hip Breien staan ook een paar van die uiterst simpele projecten. Het is denk ik een kadoboekje, wat bedoeld is om aarzelende breiers enthousiast te maken voor alles wat er mogelijk is. Als je eerste project niet al te moeilijk is, dan wil je vast meer. Simpel beginnen, zoals een gebreid mobielhoesje.

Op onze vakantie kon de muts gelukkig in de koffer blijven, maar nu ben ik alsnòg blij met de nieuwe muts: het heeft gevroren en het is flink koud! En dat voor april. Mocht je wel eens een bolletje van dit luxe garen kopen of vinden, dan kan ik je zo’n projectje zeker aanraden. Deze wol is heel licht en luchtig en met een gerstekorrel gebreid komt het kleurverloop goed uit.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde kerken

De Grote Kerk van Apeldoorn is vaak bezocht door koninginnen en leden van het koninklijk huis. Wilhelmina legde als tienjarig meisje de eerste steen in 1891 en ging hier haar hele leven naar de kerk. Er is een speciale Koninginnebank en ook een speciaal Beatrix-raam met glas in lood. Er worden vaak bijzondere diensten  gehouden in deze kerk. Ik zat vandaag een uurtje op een muurtje, tussen twee afspraken door. Het was wel niet helemaal een uur, maar wel lang genoeg om te genieten van een mooi plekje, met uitzicht op deze kerk in neorenaisance-stijl. En het was ook een geschikt moment om eens een foto te nemen van die kerk, met de tulpen op de voorgrond.

Van veel karakteristieke kerken in Nederland zijn borduurpakketten gemaakt, en daar kreeg ik laatst een vraag over. Of die nog verkrijgbaar zijn. Het antwoord is: ja. Mijn ervaring is dat goed-gesorteerde handwerkwinkels ze nog wel verkopen. Ik dacht dat er een stuk of acht borduurontwerpen van deze historische torens zijn: Amsterdam, Utrecht, Maastricht, Deventer, Groningen en de rest weet ik niet. Maar gauw klaar-zijn kan ook, als je bijvoorbeeld ook wat hebt met deze Apeldoornse kerk: deze geborduurde kerktoren staat in m’n shop.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oud kleed met reliëf-knoopwerk


Ik kwam iets heel aparts tegen: een oud kleed met motieven in rya-reliëf. Dit kleed is bedoeld voor een rond tafeltje en de uitstekende gedeelten bedekken dan de vier poten. Het zou het handigste zijn als ik zo’n tafeltje had, dan kon ik het beter showen. Nu legde ik het op een groot vel wit papier op de grond en dat laat dan de bijzondere vorm zien. Handwerksters houden soms wel van bijzondere dingen, en de vrouw van wie ik dit kocht is zo’n verzamelaarster: Henriette Beukers! Ze heeft in haar leven veel handwerk verzameld uit andere landen en ze vertelde me dat ze gelijk geboeid was door dit aparte kleed. Zij heeft veel handwerksters verrijkt door uit te zoeken welke technieken zijn gebruikt. De bovenste foto maakte ik toen het kleed nog op haar verkooptafel lag, waar ook haar boek Rondom Textiel lag. Dit boeiende boek lag toevallig open op de pagina met ‘gaatjesweefsel’ en dat heeft dus niks te maken met dit kleed. Dit kleed is ook niet in Rondom Textiel beschreven (anders zou ze het niet wegdoen denk ik). En nu mag dit kleed dus van de ene handwerkliefhebber via m’n shop naar de volgende handwerkliefhebber. Zo’n kleed kom je niet zo vaak tegen!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Klokkekleedje met torenhaantje

Dat klinkt lekker als je het uitspreekt: Klokkekleedje met torenhaantje!

Een windhaan of weerhaan is een windwijzer in de vorm van een haan, maar niet alle hanen kunnen ook echt met de wind meedraaien, dus het is wel duidelijk dat er een lange ontwikkeling is geweest om hanen bovenop een toren te plaatsen. Ze werden trouwens vroeger ook wel bovenop een kruis of op de kruin van een kerstboom of meiboom geplaatst. De oudste verwijzing naar een haan bovenop een toren komt al uit de 9e eeuw. In de heidense tijd was het een afweersymbool om een beeld van een haan of hamer of paard bovenop een toren te plaatsen, maar met de kerstening werd het een christelijk symbool, wat bovenop een kerk werd geplaatst. De haan werd toen een verwijzing naar Petrus, die eerst Jezus verloochende (en toen kraaide de haan), en daarna verkondigde hij dat de opgestane Christus de Messias is.

Er was ook een ontwikkeling om langwerpige kleedjes bovenop een klok te leggen, met aan weerszijden een geborduurd symbool. Vaak een schip of een levensboom, maar nu kwam ik dus ook deze hanen tegen. Ze zijn mooi geborduurd op fijn handwerklinnen en nog mooi van kleur. Met Pasen was ik ze vergeten, maar ik kan ze vast nu ook nog wel in m’n shop plaatsen.

Terwijl ik dit typ, denk ik aan het oudste boekje van Dick Bruna, waar op de laatste bladzijde de appel uitroept: “Torenhaantje, weet je nog hoe leuk het was?”

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Herdenking bij ’t Sluisje

Terug in de tijd: in de nacht van 16 op 17 april 1945 is de stad Apeldoorn ternauwernood ontsnapt aan een hevige artilleriebeschieting voor de beslissende aanval voor de bevrijding van de stad. Twee verzetsmannen hebben door moedig optreden weten te voorkomen dat de stad werd beschoten. Tijdens hun leven zijn deze mannen niet geëerd voor hun heldhaftig optreden, pas in 2000 werd een herdenkingsplek ingericht naast het ‘sluisje’ wat destijds zo’n belangrijke plaats was waar spannende uren werden beleefd. Sindsdien wordt ook elk jaar op die plek een herdenking gehouden op 17 april, dus ook gisteren weer.
Ik zou er wel eens bij willen zijn, bij zo’n herdenking, maar meestal komt het er niet van. Maar nu fietste ik er vanmiddag bij toeval langs, want over het sluisje ligt een fietsbruggetje en daar fiets ik vaak over. Ik stond in tweestrijd: het zou bijna gaan hagelen, maar ik wilde toch wel graag even afstappen. En dat deed ik. Achter de bloembak lag een jongensfietsje, en er liep een jongetje heen en weer. Ik hoopte dat hij weg zou gaan, want dan kon ik een foto maken zònder dat fietsje. Maar dat heb ik verkeerd ingeschat, want de foto mèt fietsje was vast sterker geweest. Het liep anders dan ik dacht, want ik raakte met het jochie in gesprek. Ik merkte dat hij geen zin had om weg te gaan, en nog wat draalde. “Was je er gister ook bij?” vroeg ik daarom. “Nee, zei hij, maar hij was wel benieuwd waarom die bloemen daar nu lagen. “Zullen we samen gaan lezen wat er op die steen staat?” nodigde ik hem uit. En zo liepen we samen naar de gedenksteen. Je kunt het telefoonnummer wat op die steen is afgedrukt intypen en dan krijg je het hele verhaal. Over de helden in het maanlicht.

En zo had ik ineens een bijzonder gedenkmomentje met een onbekend jongetje. Hij stelde vragen, die ik niet allemaal kon beantwoorden. Toch mocht ik even een bruggetje voor hèm zijn. Een kind  wat zich afvraagt wat er vroeger is gebeurd en waarom daar nu nog bloemen liggen. Een kind zonder geschiedenisles op school waarschijnlijk. Ik zei hem weer gedag, want het werd steeds donkerder. En ja: ik kreeg de hele hagelbui over me heen!
Thuis zocht ik het plaatselijke krantje, want ik wilde wat nalezen over deze herdenking. Ik kwam een artikel tegen waarin het belang van uitwisseling tussen de generaties werd benoemd. Blij dat ik dat jongetje ben tegengekomen. Moge hij opgroeien tot óók zo’n dappere held, die voorkomt dat steden beschoten worden.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wandeling bij Fort Rijnauwen

We maakten op tweede Paasdag een wandeling bij Fort Rijnauwen, een natuurgebied van de Hollandse Waterlinie. Bij dit hek poseerden we voor een foto, want het was een moment om later te herinneren: de eerste wandeling met de vriendin van onze zoon erbij! Op de achtergrond de Uithof van Utrecht, en op de voorgrond mooie paden en slootjes met eenden. We gaven een aluminium wokpan kado, en als die goed heet is moet hij wel ergens op staan. Toen we onze boom vorig jaar lieten omzagen, had ik gevraagd om een paar schijfjes van de boomstam, en dat zijn nu ideale onderzetters. Die zijn nu eindelijk genoeg gedroogd om te kunnen gebruiken, dus daar deed ik er ook één van bij. Plus nog een theedoek en pannelappen bedrukt met eendjes. Leuk om te geven. Daarna deden we een spelletje Pandemic. De opzet is heel anders dan de meeste andere bordspelen, want je speelt mèt elkaar tégen het bord. Er breken alsmaar besmettelijke ziektes uit en de spelers moeten met elkaar zorgen dat je die overwint. Daarvoor kun als speler een arts-kaartje of een quarantaine-kaartje en dergelijke spelen. Zo wandelden we van een oud gebied waarin de bevolking met kanonnen verdedigd moest worden tegen aanvallen, naar een nieuw bordspel waarin je je verdiept hoe moderne bedreigingen beheerst moeten worden. Gelukkig is het één verleden tijd en het ander was maar een spel, en over het echie moet je maar niet teveel nadenken op tweede Paasdag. Pasen is ook het feest van nieuw leven, zoals lammetjes in de wei en eendjes in de sloot. En dat leuke geborduurde eendje wandelt nu naar m’n shop.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Tulpenkussen

Tulpenkussen voor narcissen
Ook al is het koud: het is lente!
Narcissen en tulpen maken ons vrolijk.
Voor wie onderweg is of gaat, en voor wie thuisblijft: Fijne dag!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een spelletje Amazone

Met een spel ben je even in een andere wereld! Ik gaf een Amazone-spel aan m’n zus maar we hadden nog geen tijd om het gelijk te spelen, want de kamer was vol met familie en er was allerlei interaktie. We zijn met deze Pasen met meer familie bij elkaar dan met Kerst, want toen zat de helft in het buitenland. Maar nu beleven we mooie dagen om elkaar te zien en te ontmoeten. M’n zus en haar gezin heeft ongeveer twintig jaar in de tropen gewoond en kwam – net als de onderzoekers in het Amazonegebied aan het begin van de 19e eeuw – allerlei wonderlijke bloemen, vissen, vlinders, vogels en reptielen tegen. Het Amazone-spel heeft allerlei fiches met deze flora en fauna en in het spel moet je dan zoveel mogelijk fiches verzamelen. Als een speler een dorp aandoet, bouwt hij daar een hut als nieuwe expeditiebasis en ontvangt een bijbehorend expeditiefiche. En dat levert ook weer punten op.

Ik vond het een mooi speelbord, waarop junglepaden en waterroutes met elkaar verbonden zijn. Je kunt met goudstukken betalen om een hut op een goede locatie te bouwen. M’n zus woont nu al weer wat langer in Nederland, maar ik vind het op hoogtijdagen nog steeds ‘goud’ om haar weer te zien, nadat ze zoveel jaren ver weg was. Vandaag ontmoeten we weer àndere familie, ook goud! En dan gaan we weer andere spelletjes spelen. Jullie ook een fijne paasmaandag gewenst!

O ja: Met een borduurwerkje van een mooie vogel ben je óók even in een andere wereld!
Naai een goudfazant op je jas of tas of kussen en dan ben je ook in tropische sferen!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Pasen 2017


Op bergen en in dalen: Overal en wereldwijd wordt gevierd dat Christus is opgestaan. In kleine dorpjes waar de kerkklokken kilometers ver te horen zijn, en in grote steden met kathedralen en priesters met geborduurde gewaden: Overal klinkt de kreet: Christ is risen! Krishti u ngjall in het Albanees. Christos a inviat in het Roemeens. Feltámadt Kristztus in het Hongaars. Hristos anesti in het Grieks. Een paar dagen geleden waren wij op Madeira en liepen alvast zo’n kerkje binnen. Aan de wanden het kruistafereel in de verschillende stadia. Maar dan breekt de Paaszondag aan, met de jubel: Christ est ressusité!
Ik probeerde er wat op internet over te vinden, en als je wilt horen hoe al die gewaden eruitzien of hoe die gezangen klinken, dan kun je dat in heel veel talen horen hoe al die paasjubels klinken.


In ieders leven zijn diepe dalen maar gelukkig ook hoogtepunten. In onze familie vieren we dit weekend allerlei gebeurtenissen door elkaar heen. M’n zwager, die ik gister weer mocht ontmoeten na een operatie (zò blij om hem weer te zien!), m’n zus die haar zestigste verjaardag vierde, en vandaag de verjaardag van mijn moeder, die nu toch wel op hoge leeftijd is. Daar zijn soms ook wel wat dalen, maar ook hoge bergen! En op de hoogste bergen groeien de bloemen! En lopen de weggetjes naar boven! En zijn er mooie uitzichten!

Allemaal fijne Paasdagen gewenst!
Christos woskrese!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Lierse Kant

Op 16 kilometer afstand van Antwerpen ligt het stadje Lier, waarnaar een kantsoort is vernoemd: Lierse kant. Aan de hand van een tekening wordt met de hand geborduurd op mechanisch geweven tule. En met een heel fijn haaknaaldje worden kettingsteken op de mazen van de geweven tule gemaakt. Door het werken met verschillende diktes van garen worden schaduweffecten verkregen.
Iemand die deze techniek uitmuntend beheerst is Fie van Dijk uit Lunteren. Zij houdt zich al 30 jaar bezig met deze techniek en dit jaar viert ze haar jubileum met twee exposities. De eerste wordt gehouden op 17 en 18 april. Helaas ben ik dan verhinderd om daar naar toe te gaan, maar gelukkig is er nog een mogelijkheid op 5 en 6 september. Rechtsboven op de foto ligt de folder van deze expositie, en daarin worden ook alle andere technieken  genoemd die zij beheerst. Ik ben al eens eerder bij haar in Lunteren geweest en je kijkt echt je ogen uit! In de folder worden de technieken opgesomd die deze geroutineerde en allround handwerkster beheerst:

Assisi, Bandjeskant, Bargello/Florentijns, Biscornu, Breien, Breirol, Carrickmacross, Chinees borduren, Deerfield, Engels borduren, Fils Terés, Frans borduren, Frivolité, Geborduurde enveloppen, Haken, Handgeborduurde knopen, Hardanger, Hedebo, Holbein, Kloskant, Kralenwerk, Lagartera, Monogram, Naadverbindingen, Naaldkant, Open naaiwerk, Open randen, Perzisch Ajour, Platsteek, Point de Saxe, Quilten, Quaker, Roemeens, Richilleu, Russisch Borduurwerk, Schwalmertechniek, Smokken, Souvenir rollen, Stoppen, Tamboereren, Tinneriffe, Trensjes-Haakjes-Oogjes-Lusjes-Knoopjes, Venetiaans, Zwart-Wit borduren.

Ik heb zelf ook zo’n fijn getamboureerd kleedje in Lierse kant en dat heb ik een tijdje geleden ingelijst. Verder nog een oud stukje Lierse kant wat voor m’n shop is. Het zou gebruikt kunnen worden om te verwerken in ander handwerk of in kleding. En tenslotte een kleedje in filetdoorstopwerk, ook voor m’n shop. Ik vind het vaak moeilijk om te zien of iets machinaal is gemaakt of met de hand maar gezien de losse draadjes aan de randen denk ik dat dit een hand-doorgestopt kleedje is.

Voor wie nog een bestemming zoekt voor 2e Paasdag of de dinsdag erna: bijzonder leuk om in Lunteren de handwerken te bewonderen die mevrouw van Dijk in zò veel technieken maakte.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Goede Vrijdag

Overal in de wereld wordt in grote en kleine kerken Goede Vrijdag gevierd. Het lijden en sterven van de Christus wordt herdacht door te lezen wat er in de evangelieën over is opgeschreven. Vlakbij ons vakantieplekje was ook zo’n klein kerkje. Elk uur konden we horen hoe laat het was door de klokslagen te tellen. En vandaag is het klokslag Goede Vrijdag. We liepen een paar dagen geleden een keer langs het kerkje op Madeira en zagen dat de deur openstond. We gingen naar binnen en werden in het Portugees welkom geknikt. Aan de wanden zagen we de statieën van Jezus’ kruisiging. Huiveringwekkend.

In veel grotere kerken, vooral in zuidelijke landen, ligt op de altaarstafel voorin de kerk een kanten kleed. Daarop de attributen om de herdenking te ondersteunen. Materialen voor deze attributen zijn vaak zo mooi mogelijk, van sierlijk bewerkt zilver. En het kleed dat de bekers ondersteunt is ook zo mooi mogelijk gemaakt. Een menselijke manier om de  heiligheid van de gebeurtenissen te accentueren. Later plaats ik dit bijzondere (en oude) kleed in m’n shop. Eerst nog even de rust en de stilte van deze dagen ervaren.

Goede Vrijdag gewenst!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Warme kleuren tegen de kou


Tot en met de laatste dag van onze vakantie genoten we nog van lekker rondrijden in de huurauto, uitkijken over de zee, de zon voelen, nog wat wandelen. Heerlijk de hele dag buiten zijn. En nu zijn we weer in het koude Nederland, en fiets ik weer rond met dikke jas en handschoenen. Ik wil nog wat doen met m’n vakantiefoto’s maar dat schuif ik maar door tot na de paasdagen, want vandaag krijg ik het niet meer af.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vrije Tijd Reeks

Vrije dagen zijn in aantocht, en daar kan weer allerlei invulling aan worden gegeven. Ik heb een leuk stapeltje boekjes uit de Vrije Tijd Reeks, en die wilde ik nog vóór m’n vakantie op m’n shop zetten, maar dat lukte niet meer. Ernà kan natuurlijk ook! In m’n vakantie was het redelijk rustig met bestellingen, en dat kwam misschien wel omdat er vlak van te voren een update was doorgevoerd. Ik heb het niet zo op die ‘updates’. Er gebeurt dan van alles wat je niet verwacht, waar je geen invloed op hebt, en waar je niet blij mee bent. In dit geval zorgde de ‘update’ van mijn shop-programma dat alle plaatjes van de artikelen weg waren. Gewoon wèg! En dat noemen ze een ‘update’! Het kostte weer een tijdje om het programma zo aan te passen dat de plaatjes weer terug waren. En dat schreeuwerige lettertype waarmee de artikelen werden aangeprezen, dat kwam ook niet van mij vandaan…. Gelukkig konden we dat ook weer terugzetten.

Als reactie dan nu deze boekjes met ‘downdate’. Er staat geen jaartal in, maar ze zullen vermoedelijk van eind vijftiger jaren zijn, dus dat is bijna zestig jaar downdaten.  Er zijn ongeveer 25 deeltjes verschenen in deze Vrije Tijd Reeks en ze zien er allemaal schattig uit. Vooral het boekje “Waardeloos Materiaal voor Waardevol Werk“. Dat was ècht een dingetje, in die tijd. Ook het boekje “Viltwerk” is een schattig boekje, met o.a. patronen om zelf pantoffels te maken. Maar ik wou het nog even hebben over het boekje “Eenvoudig Weven“. Ik kreeg dus niet zoveel bestellingen in de vakantie (omdat de plaatjes pleite waren denk ik). Maar één boekje werd opmerkelijk genoeg drie keer besteld. Terwijl ik er geen drie heb, dus moest ik twee mensen teleurstellen. Dat was voor het boekje “Bandweven”. Daar is veel belangstelling voor. Daarom ben ik blij dat ik nu het boekje Eenvoudig Weven uit deze Vrije Tijd Reeks te koop kan zetten, want dat gaat wel voor de helft over bandweven of kaartweven. En gelukkig heb ik nou net van dìt ene boekje twee exemplaren! Voor liefhebbers van oude boekjes over dit oude ambacht wat momenteel in de belangstelling staat.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bloemen op Madeira

Hoog in de bergen en tot vlak aan de vloedlijn van de oceaan: overal op Madeira bloeien de bloemen in uitbundige overvloed. Vanuit de auto zag ik telkens andere soorten en we keken onze ogen uit. Bekende planten zoals gazania en gerbera en hemerocallis. En ook soorten die je bij ons alleen maar in dure boeketten vindt, zoals calla en acapanthus. Alles groeide en bloeide op de berghellingen en langs de wegen en in de tuinen. Ik nam me voor om elke soort te fotograferen maar dat plan gaf ik op: was geen beginnen aan. We zagen soorten die bij ons pas in de nazomer of herfst bloeien, zoals datura en zonnebloemen en zelfs dahlia’s. Hier bloeide alles door elkaar heen. Het was fascinerend. Op een gegeven moment zei ik: “Ik hoef geen tuin meer. Thuis doe ik niks meer. Want het is eigenlijk gek om al die soorten in gecultiveerde vorm in je tuintje te willen hebben. Je kunt beter gewoon eens per jaar op Madeira gaan kijken.” Maar ik weet niet of ik dat echt ga doorvoeren, want het is ook wel kaal om thuis geen bloemen meer in je tuintje te hebben alleen maar omdat ze op zo’n subtropisch eiland veel mooier zijn.
De collage die ik maakte van enkele soorten vind ik ook maar matig. Het lijkt net een catalogus van een tuincentrum. Nu weet ik: bloemen moet je in de context zien! De context bepaalt alles! Kijk zo bijvoorbeeld:


En natuurlijk zijn bloemen in geborduurde vorm ook geweldig! Al die oude Ariadnes en borduurtijdschriften staan boordevol patronen om bloemen te borduren! Er zijn zulke mooie (oude) ontwerpen! Ik zou eigenlijk eens een catalogus moeten maken van al die bloemen-ontwerpen. Bloemen-alfabetten en bloemen-schilderijtjes en bloemen-kussens en bloemen-tasjes en bloemen-schilderijtjes. Tuincentra-catalogi zijn er al in overvloed, maar een geborduurde-bloemen-catalogus nog niet. Wie weet doe ik dat nog eens!

Hieronder alvast een collage van enkele geborduurde bloemen in m’n shop. Er zitten mooie geborduurde schilderijtjes bij, bijna net zo mooi als de echte bloemen!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Maan boven Madeira

De koek was op, het randje was klaar, en de vakantie was voorbij. We stonden vroeg op om op tijd op het vliegveld te zijn en reden met de huurauto over de smalle en steile en bochtige weggetjes. Nog een bijzondere uur in de maanverlichte ochtendschemering. Bij het uitzichtspunt stopten we nog even voor een laatste blik op het mooie vakantieplekje aan de oceaan. Daar had ik lekker geborduurd, geluierd en geluisterd naar het geluid van de oceaan. Nu even melden dat ik weer thuis ben, na een goede vlucht. Wat was het heerlijk om op Madeira te zijn!

Als ik had gewild had ik wel honderden foto’s kunnen maken in de prachtige omgeving. Maar ik liet het bij enkele tientallen, en die ga ik eerst uitzoeken. Ik heb wel zin om nog meer foto’s te laten zien, maar ik weet nog niet goed in welke vorm ik die ga gieten. Ik wil wel graag dat het wat gerelateerd blijft aan handwerk. Bovenstaande foto maakte ik om te laten zien dat ik een oud patchwork onderzetter overal mee naar toe sleep. Op vakantie kom je vaak op plekjes met ruwe stenen picknicktafels en dan is het fijn als je je fototoestel of mobiel even ergens op kunt leggen zodat hij niet beschadigt, dus daar dient dat patchworkje voor. En voor het kleuraccent natuurlijk ook.
Ik borduurde een bloemenrandje op vrij grove stof, zodat ik in het felle zonlicht niet te kleine kruisjes hoefde te maken. Bovendien passen die grotere bloemen goed bij het eiland: het staat er vòl mee!

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Luieren op het terras


Er zijn naturlijk al miljoenen foto’s gemaakt van oranje zonsondergangen. En toch blìjf je het doen! We zaten op het terras voor het huisje te genieten van de veranderende kleuren, en ik klikte nog maar eens. Een plekje om urenlang te blijven zitten, en pas naar binnen te gaan als het echt donker is.
De kleuren op het eiland zijn intens. Ik borduur wat, ik luier wat, ik drink wat en ik kijk wat. Uitzicht over de grote oceaan. Zo zou ik nog dàgen kunnen blijven zitten. Maar de vakantie nadert het einde. De zon gaat onder en het is tijd om naar huis te gaan.

 

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Assisi borduurwerk

Prachtig borduurwerk combineert goed bij antiek of mooi aardewerk. Zoals dit kleedje met een mooie Assisi-rand met daarop een bord van Gouds plateel (dit is het Corona-motief).
Mooie spullen komen nog beter uit als er een mooi kleedje onder ligt. Dit kleedje met Assisi-rand plaats ik in m’n shop.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zondag aan zee

Een prachtige rotskust langs het hele eiland. Hartelijke groet vanaf Madeira

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kralenborduurwerkje


Een kralenkus!
Later deze oude kralendecoratie in m’n shop.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oefenlapjes in een oude multomap


Een oude mutomap herbergt een mooie verzameling oefenwerkjes!
O, dit wordt nog een heel mooi blogje! Later meer.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Nederland in kruissteek

Soms is iemand op zoek naar een geborduurde plattegrond van Nederland. Daar kun je dan je eigen accenten in aanbrengen. Ik vond twee borduurontwerpen en bij nader inzien blijken die precies gelijk te zijn! De ene komt uit een Ariadne van september 1965 en de ander uit een heel mooi themanummer van Ariadne Kruissteken. In dat tijdschrift staan nog veel meer mooie borduurontwerpen. En ook de wapens van grote steden zoals Amsterdam, Den Haag, Leeuwarden en Den Bosch. Daar is ook nog wel eens iemand naar op zoek. In de galerij bij dit tijdschrift laat ik extra veel foto’s zien van de borduurontwerpen in dit mooie nummer.
Reuze leuk, die twee plattegronden waar wel dertig jaar tussen zit.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurwerkje afmaken


Eerste foto: Zo kwam het borduurwerkje uit een zakje. Door iemand begonnen maar niet afgemaakt. Het garen zat erbij en ik vind het een leuk werkje om het af te maken.
Tweede foto: Maar het is nog lastig hoe de kleuren gaan uitpakken. Eerst maar de opvulkleur. Ik zou de puntjes wel even willen invullen, maar moeten die geel, rood, blauw of groen? Geen idee, dus nog even openlaten.
Derde foto: het bovenste randje lukte gewoon niet. Uiteindelijk de gele zigzag uitgehaald en die blauw gemaakt, en toen lukte het wel. Daarna werd ook duidelijk hoe de puntjes moesten worden ingevuld.
Geen wereldschokkend verhaal, absoluut niet interessant voor niet-borduursters. Maar misschien herkenbaar voor anderen die soms ook nadenken over de kleuren. Ik hou wel van zo’n uitdaging. Nu nog iets van maken, maar dat ligt alweer een tijdje te wachten tot ik de naaimachine eindelijk weer eens pak. En inmiddels ben ik al weer andere dingen aan het borduren.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Meegenomen tas


Met een huurauto rijden we over smalle weggetjes stijl naar boven en weer naar beneden. We genieten van van prachtige uitzichten en ongewone koffieplekjes. De thermoskan bleef gelukkig staan op het smalle richeltje. En toen hij leeg was reden we weer verder. Onder de indruk van dit betoverende landschap.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boekje: Hoera papier


“Tussen gisteren en vandaag ligt een dag om met papier bezig te zijn”. In 1991 was papiertouw populair, en in dit boekje wordt getoond wat je er allemaal van kunt maken. Ik maakte in die tijd alleen maar een paar rode strikken en toen was m’n inspiratie op. Maar ja, toen had ik dit boekje ook niet….
Voor wie wat afwisseling wil van naald en draad is er Hoera, papier!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wandkleed kraanvogels

Dit prachtige wandkleed hangt nu een tijdje in m’n kamer. Soms kom ik zulke mooie dingen tegen! Extra leuk vind ik het als ik dan ook het tijdschrift tegenkom waarin het patroon vroeger heeft gestaan. Op de voorkant van Ariadne juli 1966 hebben deze kraanvogels gestaan, en bij dit exemplaar heb ik ook het oude werkblad gevonden.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Groet van bloemeneiland

Een groet vanaf Madeira, het bloemeneiland midden in de oceaan.

Het is hier heerlijk uitrusten! We genieten van wandelen en sightseeing en op het terras voor het huisje zitten. Het bosje bloemen (strelitzia) stond bij aankomst op tafel in ons huisje. Er bloeien hier de mooiste bloemen.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Twee boeken sjabloneren


Een leuke manier om te borduren is: eerst iets stempelen, en dan alleen de omtrek borduren. Die techniek wordt uitgelegd in het boek Snelborduren. Deze twee boeken bevatten ieder 30 kant en klare sjablonen. Echt een idee om eens uit te proberen en dan iets te kiezen zoals:
Middeleeuwse iris
Rococo latwerk
Guirlande met rozen
Victoriaanse bladeren & lelies
Laurierboom en gemberpot
Tropisch Afrika
De Afrikaanse woestijn
Maya en Azteekse motieven
Indiaanse motieven
Moorse motieven

Werkboek sjabloneren Folklore en Bloemen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ikea kleden

Tapijten. Mooi voor op de vloer, en warm voor onder de voeten. En de topper onder de tapijten komt natuurlijk uit Perzië. IKEA verkoopt ze ook. Handgeknoopt, staat erop. Zelfs de provincie en knopende stam worden genoemd. De Keuringsdienst koopt een kleed en gaat op onderzoek uit. Een verhaal met een ontknoping in een ver verleden.

Een tijdje geleden was ik bij Ikea en plaatste even m’n (gehaakte/gekochte) tasje op de hoge stapel. Aan zo’n stapel kleurige kleden kan ik niet voorbijlopen zonder even te mijmeren. Over hoe het zou zijn om zo’n kleed te kopen en waar ik dat dan zou neerleggen. Of over waar ze vandaag kwamen. Nu laat ik deze foto’s zien, vanwege deze link die ik wil plaatsen. Het programma van de Keuringsdienst van waarde werd al een paar maanden geleden uitgezonden, maar is zeker de moeite waard om nog eens te bekijken! Een verhaal met een verrassende wending, want zijn die tapijten van Ikea nou echt handgeknoopt?

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Schilderijtje kippen

Dit vind ik één van de mooiere borduurwerken en ik laat hem graag zien! Het is vast veel werk geweest om dit te borduren, want op zwart is dat nog best lastig. Er is geborduurd met lichtgrijs borduurgaren en dat geeft een heel mooi resultaat. De grijze metallic lijst maakt het af!
Het schilderij met de geborduurde kippen is te koop.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een leuke tas

Een paar weken geleden kon ik deze tas kopen van handwerk-deskundige Henriëtte Beukers. En soms moet je gewoon zèlf eens een kijkje nemen waar handwerk vandaan komt!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bloesem


Vanmorgen in het rivierengebied: de boomgaard staat in bloei! Na afloop van de tandarts even kijken.
En vanmiddag na een laatste werk-klusje in de stad: overal bloeiende krentenboompjes!
Ik hou er wel van om van m’n belevenissen in foto’s te laten zien, maar voor de komende week heb ik wat tijdloze blogjes gepland.
Hoewel…. ik heb wel een plannetje, en wie weet (als wifi meewerkt) lukt het om toch wat van m’n belevenissen te showen!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vroege vogeltjes


Vroege vogeltjes, lekker aan het fluiten. We hebben net ingecheckt voor een vliegvakantie, maar eerst wacht ons nog een drukke dag. En daarna vliegen wij ook even weg!
Een vroege groet!

Bewaren

Bewaren

Lees reacties (3) of geef een reactie

Bloemeneiland


Elke dag een nieuwe foto maken is leuk, maar ik heb ook nog veel oude foto’s liggen. Zoals van deze bloem (protea) die je ’s winters gewoon op een Nederlandse markt kunt kopen. Waar zou hij vandaan komen? Waarschijnlijk uit Zuid Afrika. Ik hou van bloemen en ik wil wel eens een kijkje nemen op een Bloemeneiland waar ook zulke exotische bloemen bloeien. Midden in de Atlantische Oceaan ligt een eiland wat bekend staat als bloemeneiland en daar gaan we naar toe!

Vanaf morgen krijg je bij een bestelling een melding dat een bestelling pas over ruim een week wordt opgestuurd.
De komende week verschijnt er elke dag nog wel een blogje, eigenlijk vooral omdat ik nog zoveel heb liggen. Ik heb een aantal blogjes gepland, die dan automatisch worden gepubliceerd. Maar als je m’n blog elke dag leest, kun je misschien beter een week overslaan, want ik maak er niet zoveel werk van.

In ons land bloeit er nu ook van alles: prachtig! Fijne dag en fijne week gewenst!

Bewaren

Lees reacties (2) of geef een reactie

Handwerken van een handwerkverzamelaarster


Textielliefhebbers houden ervan om authentiek handwerk overal vandaan te halen. Henriette Beukers heeft tientallen jaren gereisd en overal waar ze kwam kocht of kreeg ze handwerk. Ze bewonderde de levendige structuren, de regelmatige onregelmatigheid, de materialen en vooral de technieken. Als ze met iets thuis kwam, wilde ze uitzoeken hoe iets was gemaakt en heel vaak resulteerde dat in een artikel in de Ariadne of Handwerken zonder Grenzen. Zo leerden we haar kennen: een grote autoriteit op het gebied van allerlei soorten van handwerk. Elk stuk uniek en elk stuk heeft een verhaal. Op latere leeftijd schreef ze twee dikke boeken: Rondom Textiel. Deel II daarvan is vorig jaar uitgekomen, en het staat net als deel I vòl met foto’s en verhalen van handwerk uit haar eigen collectie. Een boek om voor jezelf te kopen als je van handwerk houdt, en telkens een stukje in te lezen.

Haar collectie was zò groot, dat er ook nog wat handwerken waren uit haar verzameling die geen plekje in het boek konden krijgen. Een paar daarvan verkocht ze een maand geleden op de Textieldag in Maarn. En zo kwam het dat ik deze vier handwerken van haar kon kopen. Een heel apart kleed (wat ik later in m’n shop ga zetten), een geweven sjaal met gouddraad, een bijzondere tas en een paar slofjes. De slofjes zijn een goed idee: een mooie metafoor voor het rustiger aandoen! De slofjes zet ik in m’n shop en daarna ga ik het wat m’n blog betreft even wat rustiger aandoen. Maar daar schrijf ik morgen nog wel wat over. En overmorgen laat ik die tas nog eens goed zien…

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vogelmotieven

Heerlijk, die fluitende vogels in het voorjaar! Fijne geluiden die de zagende buurman niet helemaal kunnen overstemmen, maar toch een vrolijke noot toevoegen aan de buitengeluiden.

Creatieve vogelfans kunnen vast wel iets vinden in de Burda-special met Vogelmotieven. Dit tijdschrift heeft leuke ideeën om vogeltjes te borduren, te appliceren, te haken, te schilderen, te batikken, te breien of te figuurzagen. Een bijzonder leuk tijdschrift met mooie patronen.

Je kunt ook een putter borduren op een stukje voorbedrukt stramien, maar daar wordt je waarschijnlijk niet zo beroemd mee als Fabricius. Zijn meesterwerk van een distelvink werd wereldberoemd en behoort tot de vaste collectie van het Mauritshuis. Distelvinken waren in de 17e eeuw populair als huisdier omdat je ze kon leren zelf met een miniatuuremmertje water uit een bakje te putten. Vandaar dat ze puttertjes worden genoemd.
Het geschilderde puttertje van Fabricius is waarschijnlijk het beroemdste vogeltje uit de kunstgeschiedenis. Er is een leuke presentatie over gemaakt en die is natuurlijk ook inspirerend voor borduursters van een voorbedrukt vogeltje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Neues Land

We speelden een spelletjes Neues Land van Carcassonne. Met vier personen bleven we na het avondeten aan tafel zitten en legden we om beurten een kaartje neer. Met een pion kon je een stukje  zee of bergen of weiland claimen. En als daar dan ook een kasteel aan grenst, dan levert dat extra punten op. Toen het spelletje afgelopen was moest er ineens een trein worden gehaald en bleven de kaartjes nog op tafel liggen. Voordat ik die opruimde, dacht ik er nog even over na: Neues Land! Wat toepasselijk om dat als eerste spelletje te spelen met iemand die net hier is komen wonen!

De volgende dag ging ik naar de opening van een nieuwe woongroep van mannen en vrouwen die extra zorg nodig hebben. De ingang was versierd, er werd een lint doorgeknipt, en de ontvangstruimte stond vol met vrolijke mensen aan tafeltjes met lekkere hapjes en drankjes. Mijn broer is hier ook komen wonen en mijn zus en ik maakten nog snel zijn appartement klaar voor bezichtiging. Ook van de andere bewoners was er veel familie gekomen en zo konden we kennismaken en ervaringen uitwisselen en kamers bezichtigen. Neues Land voor de bewoners en hun familie!
Na een paar uurtjes socializen waren we moe en zaten rustig op de banken te wachten op het eten waarvoor we waren uitgenodigd. Sommige bewoners hadden zich teruggetrokken op hun kamers, want zij hadden nu ook wel genoeg indrukken opgedaan. Maar er waren ook een paar bewoners die het wel gezellig vonden, al dat bezoek. Zij kwamen langslopen om hun kunstwerken te laten zien. Elke keer valt het me op dat creativiteit voor gehandicapte mensen zo’n grote rol speelt. We bewonderden het patchwork wat één van de mannen (jawel!) had gemaakt, en ik maakte een praatje met zijn moeder, die vertelde dat ze hem dat had geleerd. Ik had wel zin om daar een foto van te maken, maar ik bleef lekker zitten op de bank.
In plaats daarvan een foto van een klein gehaakt zakje op het Neues Land.
Voor het koordje voegde ik twee draadjes goudgaren toe, voor een extra accentje.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie