Archief voor oktober 2019

Archief -

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode getoond.

 

Thaise tas

Tas met Thaise motieven, helemaal volgeborduurd. Vandaag neem ik deze tas mee.
Ik ben dol op deze tassen en ook een beetje dol op afwisseling.
Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken Kaartweven


Het kaartweven is een bijzondere bandweeftechniek waar geen weefgetouw voor nodig is, alleen een aantal vierkante stukjes karton waarin meestal vier gaatjes zitten. De grote charme van deze techniek zijn de vele patroon-mogelijkheden. Er ontstaan steeds nieuwe motieven en de weefster heeft het zelf in de hand om deze uit te zoeken, te verbinden, af te wisselen of te veranderen en zo iets nieuws en heel eigens te creëren.
Het kaartweven of bandweven staat weer volop in de belangstelling en het is moeilijk om genoeg oude boeken hierover te vinden. Daarom ook wat boeken uit het buitenland: Bänder, Gürtel, Borten en Die Kunst des Brettchenwebens en Brikvaevning.
Het kleine boekje Eenvoudig weven gaat voornamelijk over het stopweven en kaartweven.
Twee zeldzame oude boeken uit de serie boeken voor vrouwenhandwerk o.l.v. Elis Rogge: Kaartweven en Weven van smalle en breede banden.
En het fijne boekje Kleurig Kaartweven.

En als deze boeken misschien al weer gauw op zijn? Dan kan ik van harte de setjes van vier tijdschriften HzG aanbevelen, waar ik een paar dagen eerder over blogde. Handwerken zonder Grenzen heeft in de tachtiger jaren veel gepubliceerd over het toen ook populaire bandweven. Ik maakte setjes van steeds 4 tijdschriften met publicaties over deze internationale weefkunst.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tentoonstelling Paper Art

Papier en Karton in onze tijd staan opnieuw voor duurzaamheid, actualiteit en innovatie. Het CODA-museum in Apeldoorn organiseert elke twee jaar een grote Paper Art tentoonstelling waarbij de nieuwste trends en de meest actuele innovaties worden getoond. Deze week is de laatste week van de langlopende tentoonstelling en afgelopen zaterdag ging ik erheen.

Verbazingwekkend! Dat vond ik terwijl ik ronddwaalde. Echt mooi en verrassend. Bij het werk van Lenneke Overmaat stond ik wat langer stil. Ik trof het want de kunstenares was aanwezig en ik maakte een praatje met haar. Ze vertelde over haar jeugdherinneringen, die ze verwerkte in haar creaties. Ze gebruikte handgeschept papier, inkt, en de oude naaimachine van haar moeder. Mooi om te zien hoe die sierlijke naaimachine-randjes hier zo prachtig uitkomen.
Het paard bij de grote hal is door Couzijn van Leeuwen geheel opgebouwd uit repen karton. Het is een selfie-object waarvoor vanaf het begin van de opening van deze tentoonstelling mensen gingen staan voor een foto. Het voornaamste gereedschap wat gebruikt werd om dit paard te maken was een nietmachine.

Ik ben alweer een hele tijd bezig met die oude handwerkboeken en tijdschriften, en ik vond ècht dat ik dit eens even moest zien. Vernieuwing is verfrissend.
En een praatje maken is ook altijd leuk. De maakster van deze papier-herinneringen vond het ook interessant om van mij te horen waar ik mee bezig was, toen ik zei dat haar naaimachine-randjes me aanspraken. Ik zei: “Ik wil al die oude boeken en tijdschriften in m’n shop plaatsen. En laten zien wat er vroeger allemaal is gemaakt.’ Langzamerhand wordt dat ook een aardig kunst-project…

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren in gobelin

Borduren in gobelin is de band met het verleden aanhalen. De aloude patronen zijn in het recente en het wat verdere verleden vele malen toegepast op bewonderenswaardige wijze. De patronen zelf zijn ijzersterk, en de toepassingen kun je zo modern maken als je wilt.
Burda was in de tachtiger jaren hèt toonaangevende blad wat al deze patronen opnieuw presenteerde en beschikbaar maakte voor een groot publiek. En nu zijn deze prachtige patronen opnieuw beschikbaar. Je kunt een heel groot wandkleed maken, of een klein vogeltje borduren en alles ertussenin. Het patroon geeft het effect en straalt stijl uit.

Ik heb zelf een groot gobelin-borduurwerk (in een klassieke lijst) in m’n kamer. Eerst was het van m’n moeder, toen een tijdlang van m’n dochter (ze wilde het destijds op haar studentenkamer) en toen nam ik het mee met de gedachte om het in m’n shop te zetten. Maar daar is het nooit in terechtgekomen: ik vond het zelf te mooi. Dat hèb je met die gobelins: als je er één hebt dan ga je je eraan hechten.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Groen kussen

Even een stil momentje, even naar buiten op zondagochtend terwijl het nog zo lekker rustig is. M’n groene kussen op de rand van een voorbije bloembak. De foto is klaar, ik ga weer naar binnen. Ik loop langs een tafeltje waar een paar sierkalebassen liggen. Ik pak er één en maak de foto opnieuw. Anders zou je niet zien dat deze foto zojuist, in de herfst, is gemaakt. Groen: in ieder jaargetijde. Geweldig Goed Groen! Ik hou van groen.
Fijne zondag!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Kaartweven in Handwerken zonder Grenzen

In Noord-Europa stond de weefkunst stond in de IJzertijd (500 voor tot 500 na Chr.) al op een zeer hoog peil, ondanks de primitieve gereedschappen die de mensen toen hadden. Hun kleinste ‘weefgetouw’ bestond uit rechthoekige kaartjes, die in de vier hoeken een gaatje hadden. Hierdoor werden draden geregen. Door meerdere van deze ingeregen kaartjes naast elkaar op te stellen was het mogelijk om zeer stevige en mooie banden te weven.
In Egypte was het weven van banden met kaartjes al eerder bekend. Uit opgravingen is gebleken dat al in de 12e eeuw voor Christus banden werden geweven.
Lange tijd was de techniek van het weven met behulp van de vierkante gaten-kaartjes onbekend, en lange tijd wisten archeologen ook niet waar de kaartjes voor hadden gediend die zij over de hele wereld uit de grond haalden. Maar in de vorige eeuw is er van alles over bekend geworden en worden weefsels ontleed en komt er allerlei informatie beschikbaar.

Eind jaren zeventig en begin jaren tachtig heeft Handwerken zonder Grenzen als eerste tijdschrift in Nederland veel artikelen gepubliceerd over de Kaartweefkunst. Telkens een stukje culturele achtergrond en beschrijvingen om de hervonden technieken aan te reiken aan een geïnteresseerd publiek. Uit mijn collectie oude nummers van dit mooie tijdschrift selecteerde ik twaalf tijdschriften met artikelen over het Kaartweven.
Kaartweven en Bandweven staat nu weer volop in de belangstellling en telkens als ik een boek hierover heb wordt het vrij snel weer besteld. Zo kwam ik op het idee om nu ook de artikelen uit HzG onder de aandacht te brengen.

Ik maakte drie setjes van elk vier tijdschriften. Een serie uit 1980, uit 1981/1983 en 1984/1985.
Normaal kosten de oude nummers van Handwerken zonder Grenzen bij mij € 6,00
Deze setjes kosten nu geen 4 x 6 = 24, maar slechts € 16,00.
Deze pakketjes met heel veel informatie over het aloude en hypermoderne Kaartweven vind je in m’n shop.
Misschien is het Kaartweven (nog meer dan breien en borduren) wel het onderwerp waar die tegenstelling tussen Aloud en Hypermodern het meest van toepassing is! Bijzonder leuk dat er nu weer zoveel aandacht voor is. En daarbij is het ook leuk om die oude artikelen te lezen en er nog wat meer over te weten te komen via deze prachtige en tijdloze artikelen in die mooie oude nummers van Handwerken zonder Grenzen. Mensen die nu weer bezig zijn met Kaartweven, weven dan niet alleen hun eigen banden, maar zij weven ook de banden met het rijke verleden.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kerst-merklappen van Jan Houtman

We gaan weer een beetje aan kerst denken. Met deze boeken kun je trouwens altijd wel aan kerst denken, want als je zo’n kerst-merklap wilt borduren ben je wel een tijdje bezig. De boeken (en de boerderij) van Jan Houtman werden beroemd onder borduurliefhebbers. Houtman borduurde al die zelf-samengestelde merklappen zelf en hing er zijn mueum-boerderij mee vol (inmiddels niet meer te bezichtigen). Bezoekers die een boek bij hem kochten, konden dat gelijk laten signeren. Deze beide boeken bevatten een handtekening: Kerst-merklappen en Meer Kerst-merklappen.

De boeken bevatten een grote schat aan kerst-gerelateerde borduurpatronen, zodat je ook zelf een merklap kunt samenstellen. Bij de eerste bestelling sluit ik de foto bij die onder de boeken te zien is, van die eens zo graag bezochte merklappen-boerderij in kerstsfeer.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dahlia vreugde

Vorige week plukte ik in een pluktuin een lading Dahlia’s. Tijdens een kopje koffie zat ik er zo eens naar te kijken. “Dat vraagt om een ruitje”, vond ik.

Dus kregen de bloemen een uitje. Ik zocht een paar lapjes. Ik haalde de bloemen uit de vazen. Ik genoot. Even spelen.
Dahliavreugde!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Borduur zelf een Oosters tapijt

Oosterse tapijten stralen een grote schoonheid uit en zijn al eeuwen een waardevol bezit. De ingewikkelde patronen en de boeiende kleurencombinaties blijven voortdurend intrigeren.
Het middelste boek Teppiche is een Duits boek uit 1971, en iemand heeft er een foldertje in bewaard met ‘Waardevolle adviezen bij beoordeling, aankoop en onderhoud’. Dat paste ook helemaal bij die tijd: als je de grote uitgave deed om een Oosters tapijt aan te schaffen, dan wilde je er alles over weten (waar het vandaan kwam en de betekenis van de motieven), en ook wilde je er goed voor zorgen en daar waren dan die adviezen voor.

En dan de twee boeken links en rechts: prachtige boeken voor wie (net als ik) geboeid is door de kleurenpracht en de sterke geometrische of florale motieven. En dan niet alleen om ernaar te kijken, maar ook wat te dòen met die patronen! In deze boeken worden een aantal tapijt-patronen zodanig weergegeven dat ze geschikt zijn om te borduren. Borduur zelf je Oosterse Tapijt! Of Tapis au Point, en dat dat laatste Frans is is vast niet zo’n probleem. Overigens best bijzonder dat dat eerste boek in 1984 uit het Duits vertaald is en in het Nederlands verscheen. Een erg mooi boek voor wie hiervan houdt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften baby breien

Voor wie een baby heeft is het alsof de tijd een jaartje stilstaat. Wat kan het heerlijk zijn om dat eerste jaar volop te beleven en te genieten van het baby-contact. Mooie gebreide kleertjes kunnen het typisch eigene van de baby nog meer accentueren.

Uitgevers van deze tijdschriften vonden het niet erg om de tijd stil te zetten en deden meestal weinig moeite om hun uitgaven van een jaartal te voorzien. Misschien hadden ze al wel een vermoeden dat deze tijdschriften ook later weer geliefd zouden zijn, dus dan maakt het jaartal niet meer uit. De praktische en prachtige babykleertjes worden nu vaak gemaakt door oma’s, die graag weer willen terugvallen op die fijne modellen van vroeger.

Veel uitgevers gaven vroeger aparte boekjes of tijdschriften uit met de mooiste modellen uit hun eigen patronen-collectie:
Uitgever Marijke: de mooiste Baby-patronen
Het Rijk der Vrouw: Eva breit
Handwerken: Het beste uit Handwerken voor baby
Neveda: Baby mode.
Voor veel Baby- en Breiplezier!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Herfstquiltje

Wie weet er een leuk verhaal bij deze foto?

Dit leuke herfstquiltje plaats ik in m’n shop.

 

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude handwerkboekjes Eska

Onze moeders, tantes en oma’s gebruikten de handwerkboekjes van Eska om te leren breien / knopen / klossen of viltwerken. Goede boekjes van net na de oorlog. Deze periode staat weer in de belangstelling, en via tentoonstellingen komt er waardering en bewondering voor wat er vroeger met veel liefde en toewijding en deskundigheid werd gemaakt.

Over sommige onderwerpen verschenen meerdere delen, zoals Frivolité en Breisteken. De boekjes over Smyrnawerk en Viltwerk en Kantklossen zijn vrij schaars. Ik hoop nog meer delen tegen te komen en dan nog eens een collage te maken van àl die leuke tekeningetjes op de kartonnen voorkanten. Deze tekeningen op de kaft geven eigenlijk al weer hoe de boekjes zijn: Duidelijk en Degelijk. Maar natuurlijk óók leuk voor verzamelaars van deze oude boekjes.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Grote bonte handwerkbladen

Naaldschilden, Richelieu, Filet, Kruissteek, Ajour, Kantklossen, Hardanger, Smyrna, Gobelin, Petit Point en nog veel meer….: Burda besteedde overal aandacht aan! De redaktie haalde patronen uit de oude doos of bedacht nieuwe en bracht al die oude technieken op deskundige wijze onder de aandacht en presenteerde de mooiste ideeën, en die werden dan gepubliceerd in deze Grote Bonte Handwerkbladen.

Placemats, Tafellakens, Kussens, Wandkleden, Tapijten, Gehaakte kantjes, Kamerversieringen, Gordijnen…..: De toepassingen zijn eindeloos, aansprekend, aantrekkelijk en inspirerend.

Toch is er een probleempje: hoe weet je nou in welk tijdschrift nou nèt dat tafelkleed of vloerkleed staat wat je graag wilt borduren of knopen? Dat blijft lastig met die oude tijdschriften. In de winkel kon je vroeger een tijdschrift even doorbladeren en als je dan iets zag wat je aansprak dan kocht je een nummer. Maar ongezien iets bestellen is toch altijd een gok, tenzij je de voorkant van een tijdschrift herkent en precies weet dat daar iets instaat wat je zoekt.
Gelukkig staat de naam Burda wel garant voor dat je altijd wel waar voor je geld krijgt. In elk tijdschrift staan mooie dingen, en als je een leuk voorraadje wil aanleggen met ideeën dan zijn een paar Grote Bonte Handwerkbladen altijd wel een goed idee.

De bovenste drie Bonte Bladen zijn nieuw in m’n shop (ik ben blij dat ik er weer een paar vond), en de rest staat er opnieuw in (omdat ze uitverkocht waren), of nog steeds (omdat ze nog niet ontdekt waren). Voor veel Bont Handwerkplezier!

Hier blogde ik eerder over deze Bonte Handwerkbladen, maar dat is alweer twee jaar geleden, dus tijd om nog eens deze mooie bladen onder de aandacht te brengen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Väv uit de negentiger jaren


De Scandinavische tijdschriften ‘Väv” vonden hun weg ook naar Nederlandse wevers en weefsters, omdat er een Nederlandse vertaling los was bijgevoegd. Voor de foto’s maakt het niet uit in welke taal je deze leest of beziet: ze zijn allemaal prachtig! Op elke cover van deze oudere tijdschriften staan inspirerende foto’s. Ik probeerde het zelf ook eens (ik moet nog een beetje oefenen) en kom al gauw tot de conclusie dat een geweven kleedje de eigenschap heeft om voorwerpen mooi naar voren te laten komen.

De drie bekers met een Scandinavische vormgeving zijn van een Nederlandse pottenbakster (daar heeft mijn man oog voor, die pikt zoiets er zò uit op een rommelmarkt, en dit is zijn laatste aanwinst). Dus nog een bevestiging dat er wel wat noordelijke beïnvloeding is geweest in ons land.
En dan nu die mooie oude tijdschriften: die kunnen makkelijk nog weer voor nieuwe inspiratie zorgen voor een nieuwe generatie (Nederlandse of Belgische) wevers.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Väv

Een geweven kleedje heeft charme, uitstraling, zeggingskracht en aantrekkingskracht.
Een geweven kleedje heeft de eigenschap om ornamenten samen te voegen,
een hoekje gezellig te maken, om warmte uit te stralen (zelfs met een paar stenen erop)
en om persoonlijkheid te onderstrepen.
Weefwerk is authentiek!

Deze Scandinavische tijdschriften uit de negentiger jaren bieden volop inspiratie en voorbeelden. Je vind ze in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boekjes Needle crafts

Elk onderwerp een apart boekje: dan is het altijd leuk om een hele serie bij elkaar te sparen. In de loop der handwerk-tijd brachten uitgevers boeken uit die qua vormgeving bij elkaar hoorden en waarbij elk boekje een apart onderwerp behandelde. In Nederland zijn dat meestal drie tot tien boeken die qua vormgeving er hetzelfde uitzien, en die telkens een bepaald onderwerp behandelen. De Ariadne-bibliotheek met twintig delen is de uitzondering. Nu vond ik een paar deeltjes van de Engelse Needle Crafts serie en die kent ook twintig deeltjes. Qua vormgeving zijn het net Cantecleer-hobbyboekjes, en ze komen ook uit de tachtiger jaren. Er zit ook een boekje bij over een onderwerp waar in het Nederlands niet zoveel over is verschenen, namelijk Blackwork, dus dan is het ook leuk om dit boekje in m’n shop te kunnen hebben.

Deze boekjes bevatten geen patronen, maar zijn meer een kennismaking of verdieping van het onderwerp door aan de hand van foto’s van werkstukken te laten zien wat er allemaal is gemaakt en mogelijk is in die specifieke techniek. Dus voor wie wat wil weten over de rijke Engelse tradities op het gebied van Stitchery, Embroidery en Cross-Stitch.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Bilum

Bilums horen bij de cultuur van Papoea-Nieuw-Guinea. Een Bilum is een handgemaakte tas. Traditioneel werden deze gemaakt van plantaardig materiaal en dat wordt nog steeds in veel dorpen zo gedaan. Wanneer mensen het kunnen betalen wordt er ook vaak ‘yarn’ gekocht. De bilums worden in verschillende maten gemaakt en voor veel toepassingen gebruikt, zowel door mannen als door vrouwen. De tas wordt gemaakt door een proces dat bekend staat als ‘knotless netting’. Op ingenieuze wijze worden de draden in elkaar geknoopt en daarbij worden prachtige patronen gewerkt.

Ik ben dol op bilums en ik laat geen kans onbenut om ze te fotograferen als ik er één zie. Vandaag was ik nog even bij mijn zus aan het werk (lekker planten uitgraven) en zag ik hoe ze deze bilum als geschenk gaf aan haar vriendin. In Papoea-Nieuw-Guinea hoort het ook bij de cultuur om een bilum als geschenk te geven en je bent bevoorrecht als je er één krijgt. Het is veel werk om een bilum te maken. Tegenwoordig worden ze ook online te koop aangeboden en als je daar meer van wilt weten kun je hier eens kijken. Je vind daar ook een filmpje wat iets laat zien van deze volkskunst.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Diverse Amerikaanse quiltboeken

Lange tijd was The Standard Book of Quilt Making in Amerika het standaardwerk waar alles in stond. Het verscheen al in 1949 en later kwamen er herdrukken, waarvan ik er nu één in m’n shop heb. Samen met het boek Quilting, Patchwork, Appliqué and Trapunto is het interessant om te zien hoe in die tijd volop de link werd gelegd met de patchwork-geschiedenis en hoe de technieken deskundig werden uitgelegd. In Amerika was en werd Quilten een volks-hobby waar tallozen zich bij aansloten!

En er verschenen ook talloze boeken, op allerlei deelterreinen. Het boek Bargello-quilts laat zien hoe makkelijk het is om met stroken stof te schuiven en spannende effecten te krijgen. De benaming Dahlia-quilts is ook van toepassing op een andere soort patchwork, maar vroeger was een Dahlia-quilt een klassieke sterrenquilt met een vrij puntige of juist afgeronde border. (Ook voor verzamelaars van de Rachel Pellman-boeken).
Quilts from Nature en Quilts to Wear of Sunwashed Quilts: elk boek heeft z’n eigen invalshoek en aanpak en gebruiksmogelijkheden.
En dan is er nog een leuk boek met Directions in Chenille. Voor wie nog een lap Chenille-stof heeft liggen en daar nu eindelijk eens wat mee wil doen?

De rijke geschiedenis van het Amerikaanse quilten blijft volop inspireren!
En nu ga ik nog een keer naar het oude huis van m’n zus, waar inmiddels geen leuke quiltjes meer hangen, maar waar nog wel wat vloerbedekking losgetrokken moet worden.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Verhuiszak

Kennen jullie de Verhuiszak? Ik verbeeld me dat ik dat ik deze zelf heb bedacht, ongeveer vijf en twintig jaar geleden. Ik zou er nog eens patent op kunnen aanvragen…. Maar dat is niet m’n bedoeling, het gaat me er in dit blogje meer om om het idee door te geven. En toe te lichten.

Vijf en twintig jaar geleden dus. Ik had een hele stapel restanten mooie gordijnstoffen gekregen en daar wilde ik iets mee doen. Ik besloot er hele grote zakken van te maken, met een handig koordje door een tunnel, zodat je hem makkelijk dicht kunt trekken. Hele middagen was ik aan het naaien en de zakken gaf ik weg. Ik hield er ook nog een aantal voor mezelf en die gebruik ik nog steeds. Ze zijn echt ideaal! Om een stapel kussens in op te bergen, om dekbedden in te bewaren, of om mee te nemen op vakantie. Afgelopen zomer had ik zo’n zak mee in onze Daktent en daar ging elke ochtend het dekbed in. En elke avond kwam het er weer uit, nadat we de tent weer ergens anders hadden uitgeklapt. Het is fijn als je dekbed dan niet op de grond hoeft te liggen, en ook als het  tijdens de rit netjes opgeborgen is in die zak.

M’n verhuiszakken heb ik ook regelmatig uitgeleend en elke keer bleken ze ideaal. Iedereen denkt van te voren dat de verhuizing prima geregeld is maar op het laatst blijkt er nog allerlei los spul te zijn. En dan is het fijn als dat in een zak kan want de dozen zijn meestal op. Vooral het beddegoed van de laatste nacht is fijn om in een zak te stoppen en die kan dan lekker als stootkussen dienen.

Ik vroeg aan m’n zus of ze m’n verhuiszakken wilde lenen, maar dat hoefde niet. Ze had ze nog. O ja, dat was ook zo, ik had haar ook al eens een stapeltje gegeven. En zo zag ik nu bij haar verhuizing die leuke tulpenzak weer, die ik lang geleden maakte en die al zo vaak handig is gebleken. Grote lap stof over? Maak er een verhuiszak van!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Oude patronenboeken om te naaien


“Het steekt nauw” vonden de deskundige kleermakers en vakdocenten die net na de oorlog het Pompboek samenstelden. Voor elk kledingstuk werd beschreven hoe je aanpassingen kon maken, zodat een ‘te korte rug’ of een ‘te schuin gesteld halspunt’ of ‘een te ver naar voren ingezette mauw’ voorkomen konden worden. Nog meer knellende naaiproblemen: hoge schouders, scheef figuur, te weinig of te veel buikwelving, te vast op de schouders, te lange rughoogte, foutieve balans in de schoot, te korte kraag, een te ver naar voren ingezette mauw. Ik weet nog goed toen de kroonprins trouwde en het hele volk televisie keek. We vonden allemaal dat de prinses er prachtig uitzag en we luisterden naar het commentaar over hoe haar jurk was gemaakt. Maar mijn tante (zeer deskundig op naaigebied) maakte een negatieve opmerking over de coupenaden van de prinses, die niet helemaal mooi zaten. Ik begreep dat toen niet helemaal. Wie let daar nou op? Maar vrouwen en mannen die net voor of net na de oorlog zo’n gedegen opleiding hadden gehad, die letten daar wel op! Het stak in die tijd enorm nauw hoe de kleding in elkaar werd gezet. Overal werd op gelet: of je het patroondeel recht of schuin op de draad moest leggen, hoe je de plooien het beste kunt verdelen, hoe je het trekken van de stof kunt voorkomen en nog veel meer.  Nu ik dat Pompboek heb doorgebladerd, begrijp ik die opmerking van m’n tante destijds beter.

Naaien was een vak! En er werden dus ook gedegen boeken uitgegeven, geschreven door coupeses die hun vak verstonden. Daar is nu weer vraag naar en deze kan ik in m’n shop zetten. Laatst werd zo’n boek bij mij besteld en het zou gebruikt worden voor één of andere produktie, maar daar heb ik verder niks meer van gehoord. Ik vond het wel leuk om te weten dat deze boeken op opleidingen weer getoond en gebruikt worden.

Veel huisvrouwen leerden heel goed naaiden en naaiden decennia de kleding voor hun gezinnen. Later werd het wat makkelijker omdat de stap van het patroontekenen kon worden overgeslagen. Het lente-linnenpatroon uit 1991 is daar een voorbeeld van. Op deze wijze verschenen talloze losse patronen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentje ‘voor de sier’

Dat was te verwachten, met overvloedige Dahlia’s in huis!
Kussentje voor de zondag!

Iemand heeft dit mooi geborduurde kussentje ook echt als speldenkussentje gebruikt, waarvoor die kleine kussentjes ook oorspronkelijk bedoeld zijn. Toch is dat jammer, want bij het uithalen van de spelden kwamen er wat lelijke haaltjes in de stof. Zulke mooi gemaakte kussentjes zijn wat mij betreft meer ‘voor de sier’. Die boodschap is met deze foto wel zichtbaar denk ik….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een dag in Brummen

Alles wat een huis praktisch en leefbaar, mooi en gezellig maakt werd vanmorgen in een busje gedragen. M’n zus en zwager vertrokken uit het dorp waar onze familie 46 jaar had gewoond. Familie was opgetrommeld om te helpen met inladen. Sommigen hadden daar al geslapen, zodat ze vanmorgen vroeg konden beginnen. “Goed geslapen?” vroeg ik toen we aankwamen. “Nou, wel twee keer wakker geworden door een NL-alert” zei m’n broer. Wij hadden het al geroken toen we het dorp binnenreden. Er was die nacht een grote brand geweest. Nadat het busje was vertrokken naar de nieuwe woonplaats, gingen we even kijken.

Zo triest. Gelukkig geen gewonden. Het is raar om daar te staan. Gister was ik deze Blokker nog binnen geweest. Nog even een boodschapje gedaan voor m’n zus. Een nacht later is de hele winkel uitgebrand. Op de verdieping was een grote handwerk-afdeling. Alles weg.

Aan weerszijden van Blokker was een bakker. Bij de ene bakker was de brand ontstaan. De bakker aan de andere kant bleef gespaard. Hier haalden we altijd onze appelkanjers en die aten we dan op bij m’n moeder in de tuin. We gingen de winkel binnen en kochten er nog een paar. Het was druk. Iedereen wilde daar zijn en napraten.
Daarna reden we een paar straten verder, nog even langs het oude huis waar onze moeder zo lang had gewoond en waar wij tot een paar maanden geleden zo vaak kwamen. We zagen nèt hoe een grote truck de Fluweelboom in z’n happer had en op straat dumpte. De tuin wordt door de nieuwe bewoners  leeggehaald. Nooit meer appelkanjers daar eten….

Daarna gingen we maar even wandelen. We hoefden niet te helpen uitladen want in de nieuwe woonplaats van m’n zus en zwager was weer andere familie om te helpen. Wij konden even alle indrukken verwerken. Nog een laatste keer genieten van het weidse IJssellandschap. Het afscheid van het dorp voelt nu nog definitiever dan een half jaar geleden.


We kwamen een pluktuin tegen, zomaar midden in het weidse land. Met armen vol Dahlia’s liepen we even later weer naar de auto.
Afscheid van een dorp aan de IJssel.
Alles verandert, en die IJssel blijft maar stromen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde gordijnen

De geborduurde gordijnen van tante Sophie hingen bijna tien jaar bij mijn zus voor de voordeur. Ze hingen daar prachtig en ze hielden ’s winters de kou tegen. Maar het was tijd om ze eraf te halen. Gister was ik bij mijn zus en was erbij toen de roede eraf werd geschroefd. En kon ik foto’s maken van de vier geborduurde bloempotten toen de gordijnen op de grond lagen. De eerste pot met bloemen is van een bekend patroon, dit staat voorop het boek Merklappen. Een klassieker en aanrader voor als je van borduren houdt en dit nog niet hebt.

Tante Sophie was handwerklerares en ik denk dat zij die wollen stof groot kon inkopen. Het is wel een enorme lap. Een heel enkele keer vind je zulke wollen gordijnen in een kringloopwinkel en als dat zo is: gelijk kopen! Deze stof borduurt heel fijn en borduurwerk komt er erg mooi op uit.

Ik denk dat deze gordijnen ongeveer 60 jaar oud zijn, maar ze zijn nog steeds mooi. Vooralsnog neemt m’n zus ze mee naar haar nieuwe huis, en ik hoop dat ze ze daar ook voor de voordeur kan hangen. Het is altijd zo leuk om spullen uit de familie weer terug te zien in de huizen van m’n zussen.

En nu nog een keer op weg: alles in een busje stoppen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude en nieuwe Breigidsen


Breigidsen in soorten en maten! Nog steeds vind ik nieuwe breiboeken die ik nog niet eerder op m’n shop had en over sommige ben ik dan een beetje verbaasd. Zoals het Praktisch Breiboek, want ik dacht dat de auteur vooral een expert was op borduurgebied. Maar ook op Breigebied dus.
Breien doe je zo en Het snelle Breiboek zijn boeken uit onze eigen brei-oplevings-tijd, en die staan in contrast met de Breitechnieken uit 1990.
De Breigids van Librero is heel mooi vormgegeven, net als de boeken die uitgegeven werden door Marie Claire.
Een apart boek met alleen maar Aran-patronen is bij mijn weten niet in het Nederlands uitgegeven, dus dan is het fijn om een Engels exemplaar te hebben.
Een Hema-breiboek erbij om de collage vol te maken. Daar zijn steeds nog weer breisters naar op zoek, om de patronen weer te zien die ze vroeger ook gebruikten.
Een stapeltje oude en nieuwe breigidsen, die allemaal dezelfde boodschap uitdragen: breien is leuk, en nòg leuker als je weet wat en hoe het moet.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Het crazy-patchwork kleedje van m’n zus

Mijn zus ging in het dorp van onze ouders wonen, toen m’n moeder wat meer hulp nodig had. Ze streek neer in een doorzonwoning, verfde een muur eerst rood en later blauw en maakte het gezellig met spulletjes die ze overal vandaan haalde. Liefst oude spulletjes die ze kreeg of waar lange herinneringen aan zitten, zoals dat houtsnijwerkje uit Zwitserland. En die vergeelde cactusprent die vele jaren op een zonnig plekje had gehangen. Als zij ergens wat in zag, dan hing het een tijdje in haar huis en het was altijd leuk om bij haar te komen en te zien wat ze nu weer had veranderd.

Ik vond het ook leuk om bij haar op bezoek te komen als ik even in het dorp wilde of moest zijn. Ik liet daar vorige maand een ooglidcorrectie uitvoeren en toen de hechtingen eruit moesten ging ik naar m’n zus. Ik had haar iets eerder mijn rabarber gegeven en daar had ze Rhubarb pie van gemaakt en een stukje voor mij bewaard. Ze maakt overal wat van. De koffie werd snel ingeschonken toen ik kwam. De pleisters waren er nèt af, ze keek me even aan, “ik zie weinig verschil” zei ze, en daar kon ik het dan mee doen. Zussen kunnen soms nogal rechtstreeks zijn, nietwaar? Gelukkig vòelde ik wel verschil, en ik maakte m’n eerste foto sinds m’n operatietje. Van haar crazy-patchwork-kleedje waar ik altijd zoveel bewondering voor had. M’n zus heeft lange tijd aan het andere eind van de wereld gewoond en leerde daar om van restjes altijd weer wat te maken. Niks gaat verloren.

Toen de koffie op was, keek ze nog eens beter naar de ogen van haar zusje. “Ik zou er toch even wat Aloë Vera opdoen, zei ze. Ze sneed een stengel af en ik kreeg ook een stekje mee. Altijd zorgzaam, m’n zus. Ze deed voor hoe het moest: de gelei van het snijvlak kun je zò ergens op smeren. Een afgesneden stengel kan meerdere keren gebruikt worden.

Vorige maand zegde ze de huur van de doorzonwoning op want ze had besloten: “Nu mama er niet meer is hoeven wij ook niet meer daar te blijven wonen.” Morgen gaat ze verhuizen. Vandaag ga ik nog even naar haar toe. Ik moet nog een keer voor controle van m’n ogen, want ondanks de goede zorgen heb ik er nog wel steeds last van. En dan voor het laatst bij m’n zus op bezoek. Er staan nu overal verhuisdozen in de doorzonwoning en het crazy-kleedje is ingepakt.

 

Lees reactie (1) of geef een reactie

Embroidery boeken voor € 5,00 per stuk

Borduren is het maken van versieringen met naald en draad op textiel, leer of andere ondergrond. Deze kunst is wereldwijd toegepast sinds mensen stoffen en weefsels gebruikten, naar schatting vanaf 3000 BC.
In Engeland is de techniek en het ambacht eeuwenlang toegepast en diep verweven in de cultuur. Er zijn schitterende creaties gemaakt, die belangrijk waren en zijn in de beleving van religie, kroon en het maatschappelijk leven. En er zijn miljoenen huizen gedecoreerd met mooi borduurwerk. Elke tijd gaf haar eigen invulling maar wel altijd gebaseerd op de aloude en schitterende tradities.

Er zijn vele boeken gepubliceerd over de basistechnieken, de toepassingen, de vernieuwingen en de exploraties van wat er allemaal kan en wat er allemaal mooi is. En van die vele plaats ik er vandaag acht in m’n shop. De oudste is uit 1964 en heeft als ondertitel A Fresh Approach. En dan is er nog één uit 1966 en dat is leuk, om die oude boeken te zien en de toepassingen die toen werden gepresenteerd.
De andere boeken zijn van later tijd. Elk boek heeft een eigen invalshoek, zoals Landscape in Embroidery, Design in Embroidery, Embroidery on Patterned Fabric. Het leuke kleine boekje van Nora Jones, met de mooi geborduurde vogels en bloemen op de voorkant is ook in het Nederlands verschenen en dat geeft aan wat een leuk boekje het is, want de leukste boekjes worden vertaald.
Al deze boeken hebben met elkaar gemeenschappelijk dat ze allemaal “Embroidery” in de titel hebben.

En nòg iets wat voor al deze boeken geldt: ze kosten bij mij slechts € 5,00!
Er zitten prachtige boeken bij, met veel mooie en inspirerende foto’s. Een leuke aanbieding!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren op bedrukte ondergrond

Borduren op een voorbedrukte ondergrond kan veel toevoegen aan het eindresultaat. De foto hierboven is van een bekend werkstuk, uitgegeven door Handwerken zonder Grenzen. Abonnees kregen in die tijd een bijbehorend materiaalpakket, maar niet iedereen had dan ook zin om dat te gebruiken. Zodoende zijn sommige van die beschilderde lappen nu gaan zwerven en kom ik ze af en toe tegen. Ik plaats nu een paar exemplaren van dat lucht-en-gras-linnen in m’n shop. Je kunt ze natuurlijk ook gebruiken voor iets heel anders, en dan ontdekken dat het leuk is om eens iets te maken waarbij die kleuren voor een goede ondergrond zorgen.
Ook het bijna-klare borduurwerk plaats ik in m’n shop. Dat is vast leuk voor iemand die vroeger (als abonnee van HzG) gedacht heeft dat ze dat ‘nog wel eens’ zou willen maken. Nu een geschikte kans, waarbij je alleen nog maar wat ramen hoeft in te vullen.
Eerder blogde ik over deze Embroidery-magic mogelijkheid en een exemplaar van het boek Embroidery on patterned fabric, wat ik toen liet zien heb ik nu ook weer in m’n shop.
En voor vandaag vond ik het leuk om deze borduurmogelijkheid nog eens te showen. Stel je voor dat borduursters voortaan eerst even bij de schilder langsgaan voor een paar strepen….. Kan best toch?

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Sandra


38 nieuwe truien, 40 wintertruien, 40 voorjaarstruien, 40 superpatronen, 41 leuke truien, 43 herfsttruien, 43 mode truien…. Het schommelt allemaal zo rond de veertig. Sandra was er in de tachtiger jaren consequent in om de truien op ongeveer dezelfde manier aan te kondigen. En het valt ook op dat de vrouwen allemaal vanaf dezelfde hoek vanaf de cover naar de koper kijken: “Kijk mij, ik ben leuk, en jij bent straks ook leuk! Alleen nog even breien.”

Ik zoek wat beschrijvingen van oude nummers erbij, want ik krijg er plezier in:
40 modetruien, 42 supertruien, 42 voorjaarstruien, 43 zomertruien.… Zo adverteerde die gele balk in een vorige serie Sandra’s die ik in m’n shop had. Ik had destijds geaarzeld of ik deze oude  brei-tijdschriften in m’n shop wilde, maar tot m’n verrassing waren er toch weer wat mensen op zoek naar precies dat ene tijdschrift waar ze nou net die éne trui nog een keer uit willen breien. En zo komen deze tijdschriften vast ook weer terecht bij truien-liefhebbers die een vroeger nummer zoeken.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Mogelijkheden in Weven

Erica de Ruiter verkende vele mogelijkheden op het gebied van weven en publiceerde daar over. Haar studies zijn geliefd onder Nederlandse wevers, maar ook in het buitenland.
Tejido betekent weven in het Spaans.
Tejido Huave is een semi-pickup techniek van Mexicaanse origine. Op een grondweefsel van linnenbinding wordt op de plaats van het figuur een patroondraad ingeweven, terwijl deze draad in de ondergrond met de linnenbinding meeloopt. De Mexicaanse techniek werd oorspronkelijk geweven op twee schachten. Erica de Ruiter ontwikkelde en beschreef interessante variaties door middel van diverse rijgingen en weestructuren op basis van drie of vier schachten.
Drie boeken die in eigen beheer werden uitgegeven plaats ik in m’n shop, voor gevorderde wevers.
De studie Weefsels op 3 schachten is later opnieuw uitgegeven, in boekvorm.
Het boekje Linnenkring past er een beetje bij, het is een jubileum-boekje van een linnenkring waarbij de leden wat vertellen over een weefsel wat ze maakten, met een mooie foto erbij. Voor beginnende wevers is zo’n boekje leuk om te zien wat er allemaal mogelijk is.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd Drents binnenhuis

Boer en boerin bij de haard in een Drents binnenhuis. Met de voeten op de stoof, de ketel voor de haard en de kaas op de eikenhouten tafel. Zo zag het er tot in de jaren dertig uit. Dit borduurwerk is vroeger veel geborduurd. Het patroon vond ik terug in het tijdschrift Borduren voor thuis. Thuis is waar de boer en boerin het goed hebben na een dag hard werken. Een pijpje roken en een kopje drinken. Het zal vroeger vast ook niet altijd zo makkelijk zijn geweest, maar even zo’n blik in dit Drentse interieur geeft toch een positief gevoel.
Het borduurwerk is voor m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dikke retro tijdschriften


Uitgegeven in de seventies: deze mooie dikke oude handwerktijdschriften. De tijd dat redakties van handwerkbladen hun best deden om voor die tijd prachtige tijdschriften uit te geven. Oude technieken werden opnieuw aangeboden in eigentijdse toepassingen en de voorbeelden werden mooi gefotografeerd en gepresenteerd.
Deze drie waren echte ‘bewaartijdschriften’ maar het is opvallend dat er toch maar weinig in het tweedehands-circuit terecht zijn gekomen. Zouden de mensen die ze destijds kochten ze nog stééds bewaren? Want ik kom ze nog maar weinig tegen. Maar deze drie zijn er, en ze staan boordevol mooie handwerkvoorbeelden voor nieuwe handwerksters, en herinneringen voor oudere handwerksters.
Alles in kruissteek (uit 1976)legt het accent op borduurpatronen.
101 Handwerken liet in 1972 zien welke leuke dingen je kunt maken met borduren, haken, kleden knopen, patchwork, batik applicatie, perzisch ajour en macramé.
En Borduren voor thuis (uit 1979) is een ‘best of’: hoogtepunten uit het maandblad voor Handwerken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd boeketje klaprozen

Vorige week bestelde iemand het Maandblad Ariadne Handwerken van april 1970. Ze schreef erbij dat ze vroeger begonnen was om het boeketje van de voorkant te borduren, maar het was nooit afgekomen. Nu had ze zin om het af te maken maar het patroon was kwijt. Dus bestelde ze bij mij een nieuw exemplaar. Zo’n uitleg vind ik dan leuk om te lezen, en met plezier stuurde ik het tijdschrift naar haar op.

Een paar dagen later was ik op zaterdag op een rommelmarkt. En daar vond ik het schilderijtje met het geborduurde boeketje! Gelijk gekocht. Leuk om tijdschrift en schilderijtje naast elkaar te zien. Ook bij dit borduurwerkje valt me weer op dat het vroeger niet gebruikelijk was om een stukje wit (zuurvrij) papier achter een borduurwerkje te leggen. Dat zou hebben voorkomen dat het witte handwerklinnen een beetje doorschijnt en het wat groezelig maakt. Het borduurwerkje is nu een geschikt handwerkje om los te maken uit de lijst en opnieuw in te lijsten, of om er wat anders mee te doen.

Maar nu ik deze twee zo naast elkaar zie, valt het ook wel weer mee met die achtergrondkleur. Op het voorbeeld is het nog veel ‘bruiner’. En dat voegt ook wel wat toe aan de charme van dit schattige boeketje.

Ik wens de patroon-besteller van vorige week veel plezier met het afmaken van haar èigen boeketje, want dat is nog het allerleukst, om zelf iets af te maken.
En voor wie het niet wil borduren, maar wèl wil hebben plaats ik dit geborduurde schilderijtje in m’n shop.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Breien met Burda

Vijf vrouwen, een man, een kind en een baby: allemaal kijken ze de lezer aan vanaf dezelfde hoek nèt iets van het midden van het tijdschrift. Burda had Breimode voor het hele gezin. In de jaren tachtig werd er volop gebreid en verschenen er talloze tijdschriften met Fantastische modellen. Sommige tijdschriften met truien Gebreid voor hem, andere specifiek voor ‘Volslanken‘. Je kon breien voor Kleuters of voor Onze baby. Voor de Noorse patronen & jacquards verscheen een apart nummer en er was ook een special met de aktuele truien en vesten in Herfststeken. Volop breiplezier!

Deze tijdschriften zijn allemaal goed bewaard gebleven en gaan een nieuwe ronde in! O ja, ronde…. dat wil ik nog vermelden: tegenwoordig wordt er veel op de rondbreinaald gebreid en sommige oudere breisters hebben helemaal geen zin om daar naar over te schakelen. Zij zijn juist op zoek naar die goede oude tijdschriften, met brei-aanwijzingen op de manier waar we toen aan gewend waren. Dus ik ben blij dat ik deze mooie tijdschriften kan aanbieden.

Lees reacties (4) of geef een reactie

Vrolijk op zondag

Achterin mijn tuin groeit een overvloedige bos Helianthus Atrorubens. Lekker vrolijk in het donkere hoekje. Eerder stond deze uitdijende plant op een andere plek in m’n tuin, maar ik verplaatste hem naar achter. Ik wordt er blij van, om vanuit het huis naar de tuin te kijken en achterin die gele vlammen te zien. Maar helaas wordt mijn buurvrouw nìet blij van deze vrolijke bloemen. De bloemen bloeien inmiddels tien centimeter over het paadje waarover zij recht van overpad heeft. Elke keer als ze er langs loopt, knapt ze een paar bloemen af, om mij daarmee te laten weten dat ze er last van heeft. Nou, dan kan ik ze beter zèlf plukken. Hoewel dat weinig zin heeft, want op de vaas doen ze het niet zo goed, terwijl ze in de tuin wekenlang blijven stralen.

Ik plukte dus een paar flowers en legde ze bij een knalgeel kussentje. Lekker vrolijk op een oktober-zondag!
En volgend jaar zal ik de vrolijke plant maar weer verplaatsen naar een plekje waar niemand er ‘last’ van heeft.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Durable boekjes

De Durable-boekjes van vroeger zijn al een paar jaar populair. Alle kleedjes en kleden, gordijntjes en valletjes, spreien en vloerkleden kunnen weer opnieuw gemaakt worden. Net als vroeger in de zeventiger en tachtiger jaren. De boekjes die afgebeeld staan op de bovenste collage zijn het meest geliefd. Het eerste boekje ‘Sfeer en romantiek‘ is het meest geliefd van allemaal, daar hebben heel veel haaksters (of dochters van haaksters) goede herinneringen aan.

Durable gaf ook boekjes uit met haak- en breipatronen. De voorkanten daarvan zie je op de boenste rij. De patronen hierin zijn wat meer gedateerd.
De boekjes die afgebeeld staan op de onderste rij zijn nieuw in m’n shop. Het eerste boekje van deze rij is het enige in groot formaat.
Het tweede boekje van de laatste rij is een ‘best-of-boekje‘, met de patronen die het meest populair waren.
En het laatste boekje van deze collage is het oudste. Met patronen die inmiddels zo oud zijn dat ze juist opnieuw weer aantrekkelijk zijn!

Twintig Durable-boekjes die nu in m’n shop staan. Een leuk aantal, maar er zullen er vast nog wel meer opduiken want dit zijn ze nog lang niet allemaal.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Frivolité / Tatting


Het maken van Frivolité (waardoor je op op kant-gelijkende resultaten krijgt) was in de 18e en 19e eeuw een rage, vooral onder de dames van de hogere klasse. Het grote voordeel was dat je alleen een spoeltje en dun garen nodig had waardoor de handwerkjes makkelijk meegenomen konden worden, bijvoorbeeld op theevisite.
Die rage strekte zich uit over heel west-Europa. In Engeland wordt het ‘tatting’ genoemd. Ik heb een paar boekjes over deze edele kunst in het Frans, Duits, Engels en Zweeds. Ook wel in het Nederland, maar die stonden al in m’n shop en deze komen er nu net bij.
Het maken van frivolité is niet moeilijk. Je hoeft alleen maar te weten hoe je een knoopje (knot) of ‘double stitch’ moet maken. En hoe je het patroon moet lezen. Dus wie weet barst de rage nog een keer los.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Wintervoorraad

Ik heb deze zomer een wintervoorraad aangelegd! Niet alleen van hazelnoten (deze raapte ik een paar dagen geleden), maar ook van handwerk boeken en tijdschriften!
De komende tijd ga ik verder met elke dag wat boeken en tijdschriften in m’n shop zetten. Het is niet zo dat ik die met kant-en-klare stapeltjes tegelijk heb ingekocht. Het is echt ‘verzamelen’ geweest. Hier wat vandaan, daar wat vandaan. En ik vind het leuk om die bij elkaar te passen. Zoals een serie kant-boeken, een serie quilt-boeken. Niet alleen hazelnoten, maar volop afwisseling!

Dit geborduurde eekhoorntje hangt al twee jaar bij mij op het prikbord, pal boven de computer. En nu heb ik een goede toepassing om het hier op mijn blog eens te laten zien. Het eekhoorntje was mijn voorbeeld….
En nu moeten en mogen er nog heel wat noten gekraakt worden!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Margriet Breishow

De tachtiger jaren waren één grote breishow (als je Margriet tenminste mag geloven….)
Het valt me op dat ik deze ouwetjes haast nooit tegenkom, maar deze heb ik nu!
Ze komen uit de tijd dat ik zelf net een baby had en als je dan deze plaatjes weer ziet, dan komen de herinneringen snel weer boven: zo liepen we er toen bij.
Er zijn vast ook anderen die hierin truien en vesten zien die ze graag nòg eens willen maken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Fill the house with quilting

Fill the house with Quilting! Daar is het nu in oktober weer tijd voor. Overal waar ik kwam deze week hoorde ik: “Ik heb de kachel maar weer aan gedaan.” Maar er is dus nòg een manier om de kilte te verdrijven: hang een herfst-quiltje op!

Deze Amerikaanse boeken staan vol met ideeën, patronen en tips. Sommige boeken zijn geschreven door deskundigen in de begintijd van de quilt-opleving in de vorige eeuw. Zoals de boeken Patchwork, Quilting & Appliqué en het boek How to create beautiful quilts. Anderen zijn meer van deze eeuw, zoals het boek Wine Country Quilts. Dat laatste bladerde ik zelf even door, want opnieuw plukte ik gister wat druiven die over de schutting groeiden, en hoe tof zou het zijn om een bijpassend quiltje te maken bij je eigen stads-druiven. Maar sommige ideeën zijn gauwer bedacht dan uitgevoerd, dus toch maar het boek voor m’n shop.
Er zijn nog meer mooie boeken, zoals Scrap Bonanza, wat laat zien hoe je de resten zodanig kunt draaien dat het een mooi geheel wordt.
En het boek Warm up to Wool, waar wat naïeve vormen mooi uitkomen op wollen ondergrond.
De boodschap is Quilt it! En Fill the House with Quilting!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Twee keer een foto van een geborduurde tas

Een tas is net als een mens: hij kan zich aanpassen aan de omgeving. Dat ‘ontdekte’ ik vandaag. Ik had een bijzondere dag, want ik ging nog eens naar het dorp waar ik tot vorig jaar zo vaak en zo graag kwam. Eerst met de auto naar m’n zus, die daar nog in het dorp woont. Ik ging een beetje eerder dan we hadden afgesproken. “Mag ik je fiets lenen?” vroeg ik, “dan zie je me straks wel weer.” Ik wilde graag nog een keer door de bekende straten fietsen. Ik had de bestellingen die vandaag op de post moesten meegenomen en vond het leuk om die op de fiets naar het plaatselijke postagentschap te brengen. Precies voor de ingang van de winkel kwam ik de oude buurvrouw tegen. Ze was verrast om mij daar te zien en zei gelijk: “Ik heb nèt vanmorgen aan je gedacht!” Ik zei: “Zal ik bij u een kopje koffie komen drinken? Dan ben ik over een kwartiertje bij u.” En zo zat ik vanmorgen bij de oude buurvrouw op de bank en keek naar het huis ernaast. Dat huis was tientallen jaren ons ouderlijk huis geweest, en nu niet meer. Het was mooi om zo nog wat te kunnen napraten over die lange periode dat zij en mijn moeder buurvrouwen waren. En ik vond het frappant dat ik precies bij haar koffie kon drinken op een dag dat zij net aan mij denkt. We zijn elkaar nog niet vergeten! Deze oudere mevrouw is vroeger handwerkjuf geweest en natuurlijk maakte ze een opmerking over mijn Thaise Tas, die ik naast me op de bank had gezet.

Daarna ging ik naar m’n zus. Ik mocht helpen met inpakken. Nu onze moeder er niet meer is, vertrekt zij ook uit het dorp. En dan zijn er ook altijd dingen waar je wat weemoedig van wordt, omdat ze bijna voorbij zijn. Zoals hazelnoten rapen, pal voor het huis van m’n zus. Ze lagen er nu weer volop, dus ik heb eerst een kwartiertje geraapt, voordat ik naar binnen ging. In het herfstzonnetje na een felle regenbui leken de kleuren van de tas nu intenser. De tas past zich aan de omgeving aan. En wij moeten ons ook altijd aanpassen, aan veranderende omstandigheden. Het was mooi om vandaag nog weer even terug te zijn in het oude dorp. Om de oude buurvrouw te horen zeggen: “Tja kind, zo gaat dat nou eenmaal.” Maar het zal toch gek zijn als mijn zus daar ook niet meer woont.

Weet je wat? Dan zoek ik wel een ander hazelnoten-plekje!

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude Väv tijdschriften

Weven is nooit helemaal weggeweest, maar lange tijd was het wat ‘onzichtbaar’. Toch zijn er altijd enthousiaste mensen blijven weven en zij maakten de mooiste dingen. Vanaf 1982 verscheen het Scandinavische tijdschrift “Väv” en dit werd gelijk vanaf het eerste nummer in het Nederlands vertaald. De Nederlandse vertaling werd op een losse bijlage bijgevoegd en zo konden ook in ons land weefsters een abonnement hierop nemen. Een tijdje geleden had ik een stapeltje van deze tijdschriften in m’n shop en die werden vrij snel besteld. Al langer was ik op zoek naar een nieuwe stapel en die heb ik nu gevonden. Ik plaats deze oude tijdschriften in m’n shop. De eerste foto in de collage is het eerste nummer wat in 1982 verscheen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude tijdschriften Väv

De voorkanten van deze oude Väv-tijdschriften laten zien hoe weefwerk vaak veel toevoegt. Ik probeerde het na te bootsen met een handgeweven kleedje op de bovenste foto: voor een mooie opstelling (een leuk hoekje in de kamer) heb je soms maar weinig nodig als je een geweven kleedje neerlegt. Een geweven kleedje voegt levendigheid toe. De warme kleurstellingen en de patronen en structuren maken weefwerk mooi om te zien.
Deze oude tijdschriften geven volop inspiratie.

Laat wat van je horen en geef een reactie

En weer verder met het lange traject

Vandaag begon ik met ‘fase 3’ van het reconstructieve tandheelkundige traject. Een gebit kan slechts goed als geheel functioneren als alle afzonderlijke delen goed op elkaar zijn afgestemd. Dan is een gebit een wonder van samenwerking. ‘Fase 1′ was het voortraject waarbij allerlei oude problemen in m’n gebit werden aangepakt en hersteld. ‘Fase 2’ was de periode van twee-en-een-half jaar waarin ik een beugel droeg, zodat de elementen weer in de juiste stand werden gecorrigeerd. En nu is ‘Fase 3’ begonnen en dat is de opbouwfase. Eerst had ik een bespreking over het komende traject, en opnieuw werden daarbij de woorden ‘krachtenspel in de mond’ gebruikt. Een paar jaar geleden, toen ik met dit traject begon, werd deze term ook gebruikt en ik weet nog dat me dat enorm aansprak. Het ‘krachtenspel in de mond’ heeft invloed op de héle mens en aangezien ik nogal gevoelig ben kwamen de ‘ontregelingen’ bij mij ook extra hard aan. Ik voel me bevoorrecht dat ik nu gebruik mag maken van zoveel kennis en kundigheid en dat er zòveel mogelijk is op tandheelkundig gebied om problemen echt grondig aan te pakken. Sinds ‘fase 1′ heb ik nooit meer kiespijn gehad en dat is óók geweldig! En m’n gebit wordt er ook nog eens mooier door.

Na de bespreking werd er gewerkt. Het was weer een hele ‘lig’. Maar daarna ga ik altijd even ontspannen langs de Waal. Mijn geliefde plekje. Roze kussentje mee. Na ‘fase 2′ heb ik even rust genomen (want toen waren eerst m’n ogen aan de beurt), maar nu is dus het tandheelkundige traject weer verder gegaan en weet ik dat ik ook nog weer vaker bij dit fijne plekje ga komen. Het klinkt misschien gek (want het is ook telkens een hele belasting), maar ik heb er óók weer zin in!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte oorhangers

Even wat luchtigs: licht gehaakte oorbellen.
Ik borduurde de omtrek van een nieuw borduurwerkje, en gebruikte die eerst als omlijsting voor wat luchtige en zware sieraden voordat ik verder borduurde.
Dat borduren deed ik afgelopen zomer, toen ik me luchtig voelde over een verwijderde beugel.
Na een tandarts-pauze ga ik vanmorgen weer eens naar de tandarts. Het voelt wel wat zwaar, om daar weer naar toe te gaan, maar ik ben ook benieuwd wat hij te zeggen heeft. De beugel is wel weg, maar er komt nog een heel vervolgtraject.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Franse boeken borduren

Deze mooie Franse boeken uit 1987 nam ik mee van de grote brocantemarkt in Lille. Het was nog best lastig om oude borduurboeken te vinden, maar deze vond ik dus. Een maandje geleden alweer, en nu hoog tijd om ze in m’n shop te zetten. Je zou ze even moeten doorbladeren om te zien hoe mooi ze zijn. Dus heb ik ook weer (net als vroeger) wat pagina’s in de galerij bij dit artikel geplaatst, om een indruk te krijgen. Je ziet dan ook dat de patronen van Alphabets en Fleurs et Fruits op groot formaat zijn weergegeven. Dat daagt uit om gelijk zelf ook zo’n paar letters van een klassiek alphabet te borduren, of een bloemen- of fruit-krans of -rand.
Het boek Marquoirs is iets anders van opzet: het laat telkens een oude Franse merklap zien (mooi afgedrukt) en dan op de nabijgelegen pagina een deel van het patroon.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over etnisch weven

Mensen zijn bijzonder. Hun saamhorigheid in de eigen groep, hun artistieke en traditionele verworvenheden in de eigen cultuur.
Culturele uitingen zijn bijzonder. In sommige regio’s wordt prachtige kant gemaakt, en in andere gebieden wordt hoogwaardig weefwerk gemaakt. Die kant en dat weefwerk zijn vaak schitterend om te zien en passen bij de kleding of het dagelijks leven. Het is ook mooi om bij een bezoek aan een bepaald gebied een museum te bezoeken en kennis te nemen van wat kenmerkend is voor die bepaalde etnische groep.
Maar boeken over specifiek etnisch handwerk zijn óók bijzonder! Na vaak eeuwenlange overlevering van kennis en vaardigheden binnen de eigen groep, is het ook goed dat er boeken zijn gemaakt van bijvoorbeeld weefwerk in een bepaald land of door een bepaalde groep. Zodat de bewondering voor die specifieke kunst in dat specifieke gebied een groot bereik kan krijgen en zodat ons inzicht in wat bijzondere mensen kunnen en maakten bewaard blijft.

Zo zie ik het tenminste. Ik ben altijd blij als ik weer wat boeken vindt die een specifiek onderwerp (in dit geval weefwerk) bespreken uit een bepaalde regio. Omdat het zo verrijkend is om er kennis van te nemen en ook omdat het belangrijk is voor onze waardering van andere culturen. Deze boeken zijn nieuw in m’n shop: The Hand-Woven Rugs of Maramures (Roemenië), Weaving Arts of the North American Indian, Mexican Textiles.
En naast die Engelstalige boeken is het ook mooi dat er een Nederlands boek is, over 3000 jaar weven in de Andes.
In deze boeken worden oude weeftechnieken besproken tegen de cultuurhistorische achtergronden.

Laat wat van je horen en geef een reactie