Gehaakte sprei als tafelkleed


Er worden weer volop witte spreien gehaakt. Dan heb je heel lang een fijn handwerk om aan te werken en na afloop een gehaakte deken om trots op te zijn. Vroeger was zo’n gehaakte sprei over je bed het summum van netheid in de slaapkamer en af en toe kom je nog eens zo’n keurig gehaakt exemplaar tegen van één of twee generaties geleden. Een leuk idee voor de kersttijd is om zo’n gehaakte deken over een tafel te leggen. In één van de Anna’s die ik net in mijn shop plaatste, kwam ik daar een mooi voorbeeld van tegen. En daar zou de witte sprei uit mijn shop dus ook heel geschikt voor zijn!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kinderen van vroeger

Toen ik elf was kreeg ik een zusje en dat was me toch een feest! Ik sjouwde met haar rond en genoot ervan om met haar te spelen en later met haar te delen. Over van alles wat ons bezighield. Vandaag is ze jarig en ze nodigde me uit om dat samen op een bijzonder plekje te vieren. Ergens waar we nog véél verder terug kunnen gaan in de tijd. Een jaartje of honderd. Ergens waar we allebei nog nooit zijn geweest (omdat we altijd dachten dat het er veel te druk zal zijn). We gaan op het Dickens-festival rondlopen en ons vergapen aan bijna duizend mensen die daar rondlopen in historische kleding.

Dit schattige klederdracht-rokje stuurde ik een paar dagen geleden op en nu kreeg ik net bericht dat de ontvangster er blij mee is. (Ik waardeer het altijd zeer als ik bericht krijg van aankomst van een boek of pakje, en dat is opvallend vaak! Dus daaruit concludeer ik dat de mensen die wat bij mij bestellen heel aardig zijn!) Voordat ik het rokje verstuurde legde ik er een leuk boekje op: Kinderen van Holland. Strikt genomen niet echt een handwerkboek, maar het past er toch wel bij. Tijden zijn veranderd (gelukkig ook maar), maar af en toe ‘terug gaan naar vroeger’ is superleuk. Dat kan via een boek, of via een jarige zus die het leuk vindt om herinneringen op te halen, of via het Dickens festival. Misschien kom ik daar nog wel iemand tegen, en mocht je vanavond mijn foto’s zien en ook zin hebben om te gaan: het is er morgen ook nog.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Kerstquilt – kinderquilt

Deze lappendeken komt elk jaar weer tevoorschijn. Toen hij net gemaakt was hing ik hem met kerst aan de muur maar dat doe ik allang niet meer. Hij is nu gedegradeerd tot picknickkleed. Of gepromoveerd, dat kan ook, want het is nog altijd leuker om een quilt te gebruiken dan om hem nìet te gebruiken. Na de sneeuwbui legde ik hem over een tafel en strooide er wat denneappels over en dat staat ook best goed. Oude lapjes met beertjes-print zijn er in verwerkt, en nog wat negentiger-jaren stofjes. Met simpele vierkanten kun je vaak best een leuk effect bereiken.

Het kan natuurlijk ook wel iets ingewikkelder, en dan is misschien het boek Quilts voor de kinderkamer een leuk boek. Geschreven door Karin Pieterse, die een paar decennia geleden Nederlandse quilters hielp om het boeiende terrein van patchwork en quilten te verkennen. Op dit boek prijkt ook een quilt in kerstkleuren en mèt beertjes.

Hier liet ik deze lappendeken al eerder zien op mijn blog, voor als je het nog eens wilt nalezen.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Over stola’s en blote sieraden

In de Bergkerk in Deventer luisterden we naar een traditionele uitvoering van Lessons & Carols. De kerk was goed verwarmd, en ik deed m’n jas uit want anders voelt het zo koud als je daarna weer naar buiten gaat. Maar zonder jas is het dan toch net weer te koud, want zo’n grote kerk tocht. Een stola is dan natuurlijk ideaal, en ik zag ook wel sommigen die zo’n omslagdoek om zich heen hadden. Ik zou dus nog een paar boeken kunnen opzoeken met stola’s, maar het worden boeken over accessoires die nou juist helemaal geen warmte geven. Vrouwen die ‘uitgaan’ worden vaak geacht om veel bloot te laten zien, wat ik zelf nooit zo goed heb begrepen want bloot = koud. Dus in de winter heb ik liever een stola dan een sacs du soir, maar dat neemt niet weg dat dit toch leuk boek is om nog even in m’n shop te zetten: Sacs du Soir. En zojuist werd ook het nieuwe tijdschrift van HzG bezorgd, en daar staat ook een artikel in over open sieraden van vilt, dus dat hoort er allemaal bij in de winter. En dan sluit ik daarbij aan met nog een boek over Textile Jewellery. Zowel de avondtasjes als de textiele sieraden kunnen zelfgemaakt worden en in deze boeken staan weer voldoende aanwijzingen en patronen.

En als we uitgaan en na afloop van een concert over zo’n sfeervol maar koud plein lopen? Toch lekker een dikke jas en/of een stola. In de beroemde Deventer Walstraat mocht ik deze meisjes fotograferen. Allemaal met pellerine of stola! Deze meisjes (van toneelgroep het theaterschip) zijn a.s. weekend ook te zien, samen met nog bijna duizend anderen met kleding uit de 19e eeuw. Dan wordt het grootse Dickens-festival weer gehouden.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleedjes in lintkant

“Lintkant” wordt een “traditionele” en “opnieuw herlevende handwerktechniek” genoemd in dit oude tijdschrift. Je hebt er machinaal vervaardigd kant voor nodig en dat kan je in sierlijke vormen leggen en die worden dan met grote steken aan elkaar gezet. Zo krijg je heel snel een mooi kleedje met kantachtig effect.
Ik haalde een hele stapel oude Anna’s tevoorschijn omdat daar ook zoveel sfeervolle decoraties voor kerst in staan. Niet alleen in de decembernummers, maar ook al in de november-nummers en soms in oktober, zoals dit opengeslagen tijdschrift van oktober 1995. Het wordt een beetje teveel om al die nummers te laten zien, maar zo af en toe één. Juist voor die bijzondere technieken zijn die oude tijdschriften weer heel bruikbaar.

Ik plaats ook een mooi kleedje met lintkant in m’n shop. Een bijzondere, want zo groot kom je ze niet zo vaak tegen. Dit kleedje is altijd goed bewaard gebleven want het komt ook uit een museum. Lintkant dus, voor een snel en mooi effect. Tja, het werd ook wel ‘armeluiskant’ genoemd, maar daar trekken we ons nu niet meer zoveel van aan.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude tijdschriften Anna: plezier met handwerken

Oude Anna’s staan boordevol mooie patronen. Het handwerkblad Anna is een uitgave van Burda, en verscheen (en verschijnt nog steeds) ook in het Nederlands. Ik wilde nog voor het eind van het jaar een flinke stapel toevoegen van deze mooie oude nummers en dat werd de jaargang van 1997 en 1998. Hierin staan veel patronen van technieken die nu ook weer in opkomst zijn, zoals kunstbreien. De handwerken zijn vaak heel aantrekkelijk gefotografeerd. Hieronder ook een kleine collage van enkele achterkanten van dit mooie tijdschrift.

Elk tijdschrift bevat ook een rubriek “In de cursus”, waarin onderdelen van een bepaalde techniek duidelijk worden uitgelegd. Het voordeel van deze tijdschriften vind ik dat ze dun en compact zijn, en dat er ook heel veel mooie kruissteekpatronen in staan.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Pakjes versieren

In december doen winkels hun best om straten en etalages en aankopen te versieren en het kopen zo mooi mogelijk te maken. En natuurlijk vind ik het leuk om dat ook te doen. Ik heb een paar rollen zwart inpakpapier en die gebruik ik totdat het op is. De kaarten met geborduurd portret van Willem van Oranje staan er mooi bij!

Wat zou hier nu allemaal inzitten? Zijn jullie nieuwsgierig? Op webshops krijg je wel eens meldingen met ‘anderen bestelden ook …..’ en misschien kan ik daar ook eens wat over vertellen. Deze pakjes gingen gister op de post, en dit is wat erin zit: drie oude handwerkboeken (o.a. “Wat onze handen kunnen maken“, drie Hema-breiboeken, zes Haaktijdschriften, een boek met Merklapmotieven (dat is één van de mooiste boeken, en daar heb ik er nog meer van!), een Durable-boekje (voor iemand die daar een sprei uit gaat maken), en een Mon Tricot stekenboek (waardoor iemand straks keus heeft uit 1300 steken).

Wanneer zouden die pakjes bezorgd worden? Ik hoop natuurlijk vandaag, gewoon de volgende dag nadat ze op de post zijn gegaan. Maar af en toe krijg ik een signaal dat het een dagje langer heeft geduurd, omdat het nu druk is bij de post.
En wáár zouden al die pakjes dan terecht komen? In huizen in dorpen en steden en vaak gaat er ook een pakje naar België.

Nadat gister alles op de post was, namen we de trein naar Deventer en genoten we van de mooi versierde en verlichte straten. Ik keek zo eens naar de huizen daar, en mijmerde: misschien woont dáár ook wel een handwerkliefhebber! “We” wonen overal! Dus ik plaats ook wat links bij de bestellingen van gister die ik net opsomde, want van sommige boeken heb ik meerdere exemplaren. En als er nog wat wordt besteld dan maak ik graag nog wat meer pakjes met zwart papier!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Jachttafereel

Regenbuien doen de sneeuw snel smelten. Maar er is nog een beetje decor over in m’n tuin, als achtergrond voor een geborduurd jachttafereel. Vandaag een mooie dag voor mij om nog wat vragen te beantwoorden van bloglezeressen. Soms komt een vraag op een moment dat ik er niet gelijk op kan antwoorden. En soms brengt een vraag ook wat zoekwerk met zich mee. Zo kreeg ik vorige week de vraag of ik ook een patroon van een Jachttafereel heb. Ik dacht dat die vast wel in een oude Burda zou staan, en dat blijkt ook zo te zijn. Burda gaf ook aparte tijdschriften uit die geheel gewijd waren aan Gobelin. Later nog een paar van deze mooie gobelin-bladen in m’n shop.

“Veelgevraagd door gobelin-borduursters: jachtscenes”, zo staat erbij geschreven. Ze zijn inderdaad vroeger veel geborduurd, en ik heb nog dit oude geborduurde schilderij in m’n shop. En die past ook goed in een sfeervolle december-inrichting. Maar zelf borduren kan dus ook, want ik heb van dit tijdschrift twee exemplaren. Het is een nummer waar nog veel meer moois in staat, zoals patronen van de legendarische eenhoorn.

En als je nog vol ongeduld wacht tot ik een bepaalde vraag heb beantwoord, aarzel niet om hem nog een keer te stellen. Ik hoop vandaag nog wat andere ‘oude’ mailtjes te beantwoorden, maar daarbij  wou ik eigenlijk het voorbeeld van die jagende jagers nìet al te zeer volgen. Alles op z’n tijd en geen gejaag, dat past niet bij ‘handwerk’.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Burda grote bonte handwerkbladen

“Wat er in het grote bonte handwerkblad met naald, knoophaak of haaknaald tevoorschijn getoverd wordt, straalt hier in dit blad als de kleuren van de regenboog. Daarom zal het jong en oud niet moeilijk vallen, onder de bonte, witte of kruissteekborduursels, smyrna, ochhi, gobelin en kelim iets naar zijn gading te vinden.”
Wat denk je als je zo’n zin leest? Een niet al te beste vertaling uit het Duits. Niet al te aansprekend, zo’n inleiding. Maar de inhoud van deze oude Grote Bonte Handwerkbladen spreekt wel aan! Het zijn de mooiste tijdschriften, die in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw werden gemaakt door Burda. Het was de tijd dat deze grote uitgeverij alle mogelijke moeite deed om die oude technieken met nieuwe patronen te presenteren voor een nieuwe generatie. In een andere inleiding schrijven ze dat de redaktie dagelijks brieven ontving waarin hen werd gevraagd naar patronen in bepaalde technieken. En zo deden ze elk tijdschrift opnieuw hun best om die oude technieken opnieuw aan te bieden: Bont borduurwerk, Kruissteek borduurwerk, Platsteekborduurwerk, Wit borduurwerk, Gehaakte en ochhi-kantjes, Kelim, Gobelin en Smyrna. Naaldschilderwerk, Richelieu, Filet borduurwerk, Hardanger, Knopen, Gobelin, Petit point. Af en toe ook nog wel een ander (minder bekende) techniek, maar deze technieken kun je vooral vinden in die oude bladen. Zoals men van deze gerenommeerde uitgeverij mocht verwachten zijn de patronen geschikt voor beginners en meer gevorderden.

Met plezier plaats ik deze acht mooie oude tijdschriften in m’n shop. Hoeveel van deze Grote Bonte Handwerkbladen zouden er zijn uitgegeven? Dat weet ik niet, maar ik denk een stuk of twintig.
O ja, het is goed om nog even te vermelden dat deze tijdschriften allemaal ook in het Nederlands zijn uitgegeven. Die Germanismen in de tekst moet je niet erg vinden, dat hoort erbij. Mooie Burda-uitgaven met een Duits tikje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Brei een deken en throw an afghan

Foto-vanuit-de-auto. Ik was weer op weg naar m’n moeder en had een warme deken over m’n benen. Voor dat eerste stuk als de auto nog warm moet worden. Na aankomst deed ik boodschappen voor m’n moeder, we dronken koffie en thee en we sorteerden wat boeken uit. En toen werd het alweer bijna donker en wilde ik weer naar huis. Eigenlijk had ik zin om nog even in de tuin van m’n moeder te zitten. Dat kan best op zulke dagen. Dicht tegen het tuinhuisje aan, en dan luisteren naar de smeltende sneeuw die in druppels naar beneden druipt. Met een jas aan en een plaid over je heen. Ik zat daar nog een kwartiertje, te genieten van de wintertuin.

En weer thuis heb ik nog een paar interessante Engelse boeken over Afghans. Dat is de Engelse naam voor gehaakte of gebreide dekens. Die zijn nu al een paar jaar ook in Nederland populair, maar ze worden al heel lang gemaakt. Eén van de boeken heet dan ook Old-Fashioned Afghans (to Knit and Crochet). De andere heet Afghans: Design Gallery, want ook dat is iets wat al heel lang wordt gedaan: mooie patronen (designs) verwerken in die gehaakte of gebreide dekens.

Meestal werd (en wordt) zo’n deken gefotografeerd over een stoel, soms een schommelstoel voor een romantisch effect. Ik probeerde het ook eens over een tuinstoel…
En terwijl ik daar zo zat dacht ik erover hoe ik toch ook weer op het idee kwam om die deken te breien. Het was ongeveer twintig jaar geleden. Toen was dekens breien ècht niet in de mode. Maar ik had nog tien bollen mooie wol en had ineens geen zin meer om daar een trui of vest van te breien. Maar ik wilde tòch iets met die wol doen. Zo verzon ik vierkante lapjes, in de allermakkelijkste ribbelsteek, en die naaide ik met bijpassende wol aan elkaar. Ook als je helemáál geen patroon gebruikt wordt zo’n eigengemaakte soepele deken altijd wel mooi. Maar wie toch wat ‘old-fashioned’ Engelse patronen wil….

Een andere Engelse of Amerikaanse naam voor zo’n deken is simpel ‘Throw’. Omdat je zo’n deken ergens overheen gooit. Dus dat deed ik ook even over het tuinhuisje.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Open roos in luchtige borduursteken

Het geeft een leuk resultaat om de bekende kruissteek af te wisselen met andere steken. Zo wordt een luchtig effect verkregen. En dat kan mooi uitkomen tegen bijvoorbeeld een achtergrond van ‘zware’ wandversiering. Ik probeerde dat na te bootsen met de achtergrond van een stuk degelijke oude stof met goudbrocaat (deze stof heb ik ook te koop).

Mooi borduurwerk verdient ook een mooie lijst! Dat is bij deze open roos heel mooi bij elkaar gepast.
Ook het effect van het kleurgebruik vind ik leuk om nog even de aandacht op te richten. Misschien had de borduurster net niet meer genoeg oud-roze en heeft ze daarom twee blaadjes in een iets lichtere kleur gebruikt. Of misschien was het ook met opzet, want anders zou ze pas aan de uiteinden hebben gemerkt dat ze net niet genoeg had, en nu zitten die twee blaadjes precies middenop. Hoe dan ook: het is helemaal niet zo erg als je een keer nèt te weinig hebt van een bepaalde kleur. Een beetje afwisseling is vaak juist wel leuk.

Dit mooi-geborduurde en mooi-ingelijste borduurwerk van een open roos plaats ik in m’n shop. Niet iets wat je bij Blokker koopt, maar een uniek borduurwerk!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zonnige sneeuw en vrolijke breipatronen

In de trein naar een andere provincie maakte ik het wonder van het doorkomen-van-de-zon over het besneeuwde landschap mee. Na dagenlange somberheid ineens weer zon!
Na al die sneeuwstagnatie was iedereen blij dat de treinen grotendeels weer op tijd reden, maar er waren nog wel wat kleinere vertragingen en daarmee was er ook van alles om te roepen. Na vijf keer “Beste reizigers” had ik er wel genoeg van, en toen viel het me op dat we in de volgende trein weer werden aangesproken met “Dames en heren”. Dus als ik later dit blogje nog eens teruglees, dan weet ik weer dat deze maand de officiële NS-aanspreek-verandering plaatsvond.

Ik was op weg naar een nicht, en halverwege de reis stapte m’n zus in en reisden we samen verder. December is onze familiemaand, dan vieren we verjaardagen en verhuizingen en vrolijke ontmoetingen. M’n nicht was net verhuisd en het was voor het eerst dat we haar nieuwe huisje zagen. En voor haar was het ook bijna voor het eerst dat ze de zon in haar huis zag schijnen. Twee andere zonnetjes zijn haar dochtertjes. Met de oudste probeerde ik memory te spelen en dat was leuk. Er is altijd zoveel te doen en en te zien tijdens zo’n familie-ontmoeting. In de erker stond een bed met een mooie quilt, en in de gang lag een leuk gebreid kolletje en onder de salontafel lag een Burda. “Leuk, heb jij die ook?” vroeg ik. “O ja, die heb ik al heel veel gebruikt.” Met m’n zus ontcijferde ik het stikkertje in het hoekje: Hé, zo heette toch die dorpswinkel van dertig jaar geleden? Een bevestiging dat sommige tijdschriften heel lang in de familie blijven, en weer werden doorgegeven aan de volgende generatie. Misschien daarom dat ik deze Burda-special met Breipatronen zo weinig tegenkom. Omdat ze het liefst in een familie blijven. Wie zo’n mooie Burda heeft, houdt hem zelf of geeft hem aan een dochter. Toch lukte het me om voor dit blogje een soortgelijk tijdschrift te vinden: een Burda-special met 320 breipatronen. Echt één van die mooie tijdschriften van vroeger, om heel lang plezier van te hebben. En om mooie dingen uit te breien voor de volgende generatie.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Spelen met stro

“Hoe zou men kunnen raden, dat uit zo een simpel materiaal
Iets sierlijks, verbonden met wat draden, te maken valt voor allemaal.”
Een oud gebruik van vroeger was om versieringen te maken van stro. Dit boekje Spelen met stro geeft al die oude kennis van vroeger weer door.
Ik haalde onze houten kerstster en de sterretjes van stro tevoorschijn. Versieringen die gemaakt zijn met materiaal uit de natuur doen het altijd goed.

En nu ga ik weer genoeg gespeeld en ga ik op weg, een uur met de trein. Kijken of alles weer rijdt, ik hoop het. Ik ga ergens anders spelen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Blauwe Stunde

Het was wel een bijzondere dag vandaag, met al die sneeuw. Op zulke dagen hou ik heel erg van ‘de blauwe Stunde’, dat is het laatste uurtje van de dag waarop het licht snel vermindert en soms wat blauwig is. Dan zit ik soms gewoon een tijdje op de bank naar buiten te kijken. De geluiden van buiten komen anders binnen, je hoort nog wat sneeuwschuivende buren, auto’s die over een opgevroren ijslaag door de straat rijden. Iedereen is weer blij als hij veilig thuis is. We kunnen bijna aan de rustige avond beginnen. Wat een aparte dagen!

En alles lijkt ook anders wanneer er sneeuw ligt. Een sjaaltje met granny squares en wat versiering van melkdoppen. Ik krijg bijna de neiging om een sneeuwpop te maken, maar dat is dan iets voor morgen. De blauwe Stunde is voorbij, het is grijs-grauw-donker. Fijne avond!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduurmotiefjes kerst

Alle appjes en mailtjes in het hele land gaan er vandaag over of je thuis kan of mocht werken. En wie toch naar het werk is gegaan hoopt zo vroeg mogelijk weer naar huis te kunnen gaan omdat er opnieuw een flinke laag sneeuw wordt verwacht. Nederland is ineens in kerstsfeer. Voor wie nog wat wil borduren zijn dit leuke kleine motiefjes. Eén van de uitgevers van deze patroon-bladen heet ‘Intermezzo’ (daar heb ik wel meer borduurpatroontjes van op m’n shop). En zo voelt het ook een beetje: als een intermezzo tussen de sneeuw van gister en de sneeuw van vandaag. Op plaatjes lijkt het allemaal zo romantisch en gezellig. En je kunt er schattige borduurwerkjes van maken, van besneeuwde kerstbomen en zo. Maar de winterse werkelijkheid – nu we dat allemaal zo meemaken – is toch wel koud en glad en gevaarlijk. Ik hoop dat iedereen weer veilig thuis komt of is! En dan is borduren-bij-de-kachel eigenlijk ook een groot voorrecht, voor wie niet weg hoeft of al weer thuis is. Goede dag gewenst!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Alles onder een dikke sneeuwlaag

We waren in drie steden vandaag: onze eigen natuurlijk, en de stad waar we een familiebijeenkomst hadden, en nog een stad om twee mensen thuis te brengen die anders een paar uur op een station hadden moeten wachten of er misschien nog een trein op zou komen dagen. Het was een zeer winterse dag, met overvloedige sneeuw. Zeker mooi, al die besneeuwde dorpen en steden,  maar ook wel een beetje spannend op de snelweg. Maar het is allemaal goed gegaan. Het eerste wat ik deed toen ik net weer uit de auto stapte was met een paraplu alle struiken in de tuin afslaan. Sommige waren al heel ver doorgebogen door het gewicht van vele kilo’s sneeuw. Ook onderweg zagen we afgeknapte takken en dan gaat het echt niet om kleine takjes. Ook grote bomen kunnen gewoon afbreken als ze het gewicht van de sneeuw niet meer kunnen dragen. In onze tuin waren het vooral de Buxus en de Taxus die het zwaar te verduren hadden, en wel een halve meter waren doorgebogen. De takken veerden weer terug toen ik er een zwiep tegenaan gaf. Dus nu dacht ik dat ik er nog maar even een blogje over schrijf. Wie weet wil je ook nog even je tuin doorlopen om wat struiken te bevrijden van een zware sneeuwlaag. Het zou toch jammer zijn als er takken afbreken terwijl dat voorkomen kan worden met een sneeuw-bevrijdings-tik.

Het leuke stadje is geborduurd in de uitsparings-techniek: alles wat niet-geborduurd is verbeeldt sneeuw. Nederland onder een dikke sneeuwlaag. Dit borduurwerkje staat in mijn shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tweede Advent: nu sijt wellecome

Advent: dat is de aanloopperiode naar kerst. De naam advent komt van het Latijnse ‘adventus’, en dat betekent ‘komst’. In de adventsperiode bereiden christenen zich voor op het kerstfeest, dat is het feest waarbij de geboorte van de Christus wordt herdacht. Advent heeft ook de betekenis dat zijn tweede komst nog wordt verwacht.

Vandaag de tweede Adventszondag. Als je een kandelaar hebt met vier kaarsen, dan kun je de tweede kaars aansteken.
Maar je kunt ook de kerstboom versieren of sneeuwballen gooien want er wordt flinke sneeuw verwacht. Wij waren van plan om nog sinterklaas te vieren, en ach: alles loopt tegenwoordig toch door elkaar. In ieder geval leek het me handig om dit mooie borduurwerkje vast in m’n shop te zetten, want het past eigenlijk meer bij advent dan bij kerst. Nu sijt wellecome! En dat ‘Nu’ is dus ook echt ‘nu’!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Dubbel weven

Weven, of het samenvlechten van stelen en bladeren, is waarschijnlijk de oudste menselijke activiteit. De eerste weefgereedschappen waren zeer eenvoudig en bestonden uit een paar stokken, waartussen e schering werd opgespannen. De ene stok was bevestigd aan een boom of paal en de andere stok was met een ban om het middel van de wever gebonden. Met behulp van nog een stok en een eenvoudig hevelsysteem, werd om de andere raad omhooggetrokken. Op deze manier ontstond een opening waar de inslag doorheen werd gelegd. En dat principe ligt nog steeds ten grondslag aan het weefgetouw wat later werd ontwikkel en wat in principe niet echt veranderd is.

Maar wel is het mogelijk geworden om wat ingewikkelder dingen te maken. Zo is er ook de techniek van het Dubbelweven. Er wordt dan geweven met twee kettingen tegelijk. Al een paar keer verkocht ik een boekje met die naam, maar nu kwam ik erachter dat deze techniek ook wel Fins weven wordt genoemd. Dus wie op zoek is naar specifieke informatie over deze weeftechniek, kan ook bij dit boekje terecht. De oudste benaming van deze techniek heet ‘Finske’. Er zijn aanwijzingen dat deze techniek al 200 jaar v. Chr. in China werd toegepast. De techniek is via India naar Perzië verspreid, en kwam later ook in Scandinavië en Rusland terecht.

Iemand vroeg of ik nog wat wilde schrijven over weven, en daarom pakte ik het boek Alles over Handwerken erbij. Zo’n naslagwerk is altijd fijn om iets op te zoeken. Maar ook voor mensen die een algemeen overzicht willen hebben, of eigenlijk een korte en duidelijke inleiding in een bepaalde techniek, zijn dit fijne boeken. Je krijgt vaak een paar mooie illustraties van de belangrijkste onderdelen van de handwerktechniek, een stukje over de geschiedenis, en wat basis-patronen.
En voor de meer specifieke aspecten van een bepaalde techniek, zijn er dan weer aparte boekjes, zoals het boekje Fins weven (wat dus eigenlijk over Dubbelweven gaat). En het kleine geweven werkje laat zien wat een mooie resultaten daarmee kunnen worden behaald.

Lees reactie (1) of geef een reactie

Mickey Mouse gebreid

De beroemdste muis van de wereld deed vandaag een dutje in mijn achtertuin!
O, wat was dat leuk!
Ik heb even getwijfeld of het misschien toch Minnie was, vanwege die neergeslagen ogen, maar het is toch echt Mickey. Prachtig gebreid, naar origineel voorbeeld op twee getypte en gestencilde velletjes. “Niet verkopen” staat er boven dat patroon, dus rest maar één mogelijkheid: dan geef ik het patroon wel gratis weg (via m’n shop).
Ach, wat een schatje, deze Mickey Mouse. En wat zal hij moe zijn geweest, na een lange reis uit Hollywood of zo. Het lukte me om hem naar binnen te lokken en nu heb ik hem een vooruitzicht gegeven voor een plaatsje in iemands huis. Ook via m’n shop dan maar.


Je kunt zelf ook een Mickey Mouse op je trui breien, met het Disney breiboek. En als je kind dan zo’n trui aanheeft, en een dutje doet in de achtertuin nadat het is moegespeeld in de sneeuw….. foto!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Haken met plezier

Leuke kerst-effecten kun je bereiken met haken. Bijvoorbeeld met een eenvoudig wit kleedje en dan de laatste toer in goudkleur of rood. Of kleine haaksels voor de kerstboom. Deze drie tijdschriften met volop ideeën plaats ik in m’n shop. De foto’s hieronder geven een impressie.
Prachtige HaakstekenHaken met plezierFilethaken (met decoratieve ideeën voor de kersttijd).

Laat wat van je horen en geef een reactie