Opvliegen!

Dit is de hoek van onze straat. Bergen zand, stapels stenen, brokken beton. Het zicht is het ergste nog niet, het is meer het lawaai wat met al die bouwdrukte gepaard gaat. Traktoren, piepende vrachtwagens, zware bonken van de laadkleppen en het doordringende gedreun van de machines. Ik hield het zes weken vol om mijn lezers niet lastig te vallen met mijn geklaag, maar vandaag is de ergste dag en nu heb ik er behoefte aan om m’n ongenoegen te uiten.

Maar het helpt niet. Klagen helpt niet. Vluchten wel. En af en toe een schilderijtje in het zand steken. Niet je kop, maar een schilderijtje dus. Een heel mooi schilderijtje, van een opvliegende vogel. De vogels zijn allang verjaagd hier, en de bloemen vertrapt. Beton moet er wezen, troep en herrie! Ach…. had het stadsbestuur maar eens oog voor een beetje natuur in de woonwijk.

Ik geef ze het goede voorbeeld. Beste bestuurders: ik zou graag wat meer vogeltjes en bloemetjes willen zien.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Ik voel mij geschiphold

Deze week kwam een nieuwe uitdrukking de Nederlandse taal binnen: “Ik wordt geschiphold” of: “Ik voel mij geschiphold”. Het is nog even afwachten of de uitdrukking echt ingeburgerd gaat raken, maar daar kan ik dus ook een beetje aan bijdragen. Ik hoorde de uitdrukking gisteren op de radio en het betekent dat burgers machteloos staan ten opzichte van de overheid, die nieuwe regels en oude wetten vaak zò interpreteert dat ze in het voordeel zijn van de overheid en in het nadeel van de burger. Of ze overrulen een bestaand bestemmingsplan, of drukken nieuwe plannen erdoor zonder de belanghebbenden daarvan op de hoogte te stellen. Pas achteraf krijgen burgers dan door dat ze voor voldongen feiten zijn gesteld die vaak heel nadelig kunnen zijn. Dan voel je je dus ‘geschiphold’.

En dat doe ik ook vaak. Ik voel mij ook ‘geschiphold’. We wonen hier nu bijna twintig (!) jaar en al die jaren is de hoek van onze straat een herrie-plek geweest. Toezeggingen in het bestemmingsplan werden niet nagekomen. De plek wordt jaar in jaar uit gebruikt voor bouwdrukte en onrust-affaires.

Vanmiddag om 5 uur was er even een moment dat het rustig was. Ik griste wat lavendelzakjes uit m’n kamer en legde ze neer op de stoepranden en de zandbergen. Even een uurtje rust, want we kregen een brief dat ze vannacht de hele nacht doorgaan. Als het al te erg wordt, dan moet ik maar even aan de lavendel ruiken om weer rustig te worden.

Wij zijn dus ‘geschiphold’, en dat voelt niet goed.

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde uithangborden

Vorige week liep ik door de stad en ongeveer de helft van de winkels was leeg. Soms hing er een aankondiging op de deur waarop stond dat daar binnenkort weer een andere winkel z’n geluk gaat beproeven. Vooral het grote lege pand waar tientallen jaren V&D z’n waren verkocht is een grote pijnplek in de eens volle winkelstraat. Dat is het beeld van onze tijd: zelfs grote concerns gaan ten onder en de kleine hebben het al helemáál moeilijk.

Gister was ik in het dorp waar m’n moeder al tientallen jaren woont en de  bakker zit nog steeds op dezelfde plek. Hetzelfde bakkertje als waar ik vroeger wel eens brood haalde, toen ik daar ook nog woonde. Op zaterdagen maakten we dan ruzie wie er aan de beurt was om twee broden te halen, maar achteraf denk ik: wat was dàt toch leuk! In de lange rij met de buurtgenoten en dan die heerlijke geur van versgebakken brood!

De Bakker en de Smid en de Kruidenier (ik schrijf ze maar met hoofdletters, als een stukje eerbetoon) waren vaak te herkennen aan die mooie uithangborden. De borden waren Sierlijk in de Straat en de winkeliers waren en Dienend en Hardwerkend in de Community. Wanneer ze na tientallen jaren dienst plaats maakten voor een volgende generatie liet de nieuwe middenstand soms de oude borden hangen, dus hier en daar zien we ze nog wel eens. En wie ze graag nog veel vaker wil zien: ze zijn er ook geborduurd! Het ontwerp is van Mies Bloch, die veel van onze oude Hollandse Gewoonten heeft vastgelegd in kruissteek.
Borduurwerk uithangborden

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Truien van topontwerpers

Sommige prachtige oude huizen in de binnenstad van  Brugge zijn nu deftige modewinkels. Een paar weken geleden was ik hier een dagje en ik keek niet alleen naar de schitterende gebouwen (die veel toeristen trekken) maar ook naar de mode.  De zachte kleuren van de karakteristieke huizen komen terug in deze zalmkleurige trui en het camel vest die ik in een etalage fotografeerde. Topmode in een wereldstad! Het was leuk om in de etalages te zien hoe grof gebreide truien volop mode zijn. Vorige week zag ik het ook in Utrecht en iedereen kan het in de etalages van je eigen stad ook zien. De truien en vesten die nu in de (top)mode zijn, zijn eenvoudige modellen, van grove wol gebreid op dikke pennen en de gebruikte garens zijn zacht en luchtig.

Truien van Topontwerpers : daar waren we in 1986 ook al in geïnteresseerd. In dit boek staan patronen (en labels) van ontwerpers die in die tijd bekend waren Het heeft breisters altijd aangesproken om truien van beroemde ontwerpers te willen namaken. Die ontwerpen van toen waren wel wat ingewikkelder dan de ontwerpen van nu. Want wat we nu in de etalages zien, dat kan een handige breister zonder boek of patroon misschien wel zò namaken!

En wat spaar je dan uit? In de etalage in Brugge stonden deftige kleine kaartjes die de prijzen aangaven. Deze toppers kosten iets van 250 euro…. Stimulerende prijzen dus om zelf zoiets te gaan breien!

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Stola van wolbloemen uit Tunesië


Deze stola droeg ik vandaag buiten over m’n jas en binnen over een shirt. Het was een beetje een vreemde dag, en heel anders dan gister. Er was niet alleen veel Sahara-zand in de atmosfeer waardoor de zon rood kleurde, maar ook veel roet door de bosbranden in Portugal. Daardoor leek het bewolkt terwijl het dat niet was.

Maar niet alleen zand en roet komt uit andere landen naar ons land: ook handwerk! Lang geleden nam mijn moeder een witte stola voor me mee uit Tunesië. Ik was nog maar een klein meisje en was helemaal wèg van dat ding. Ik droeg hem met trots, totdat de draadjes die de wol-bloemen bij elkaar hielden versleten waren. Toen was het mooie eraf. Daarna zag ik vijftig jaar lang nooit meer zo’n stola, tot dit voorjaar op de oranje-vrijmarkt. Helemaal blij was ik toen ik deze kon kopen! Door mijn herinnering denk ik dus nu dat deze stola ook uit Tunesië komt. Ik heb geprobeerd wat research te doen, maar ben nog niks tegengekomen.

Wolbloemen waren in meerdere landen populair. In één van mijn haak-tijdschriften kwam ik een patroon ervoor tegen. Het artikeltje begint met: “Ze waren er al in grootmoeders tijd, daarna zijn ze langzamerhand vergeten. Nu vanuit Amerika als grote rage overgewaaid naar Europa: het wolbloem-apparaat!” Dat laatste heb ik helaas niet te koop, maar het tijdschrift dus wel. Voor iemand die nog zo’n plastik apparaatje heeft liggen en er misschien een gebruiksaanwijzing bij zoekt. En dan kun je dus zoiets maken als deze stola!

En dat was een nogal internationaal blogje, over roet uit Portugal en wolbloemen uit Amerika en een stola uit (vermoedelijk) Tunesië. Dat ligt voor een deel toch ook in de Sahara?

Bewaren

Lees reactie (1) of geef een reactie

Rode zon

Patronen Eva Rosenstand boom in vier seizoenen

De hele dag was vandaag een oranje zon te zien. Op verschillende momenten van de dag probeerde ik foto’s te maken, maar zo mooi als de foto’s op nu.nl kreeg ik ze niet. De eerste keer dat ik het probeerde was vanmorgen, op weg naar m’n kleine baantje. De zon kwam net boven een bomenrij uit en ik stond er met verbazing naar te kijken. Een andere fietser passeerde en zei: “Heb ik ook al gedaan! Mooi hè?” En daarna de hele dag door, telkens als ik buiten was, steeds even kijken. Het natuurverschijnsel is te danken aan stofdeeltjes uit de Sahara. Er schijnt zoveel stof in de lucht te zijn dat er bijna 300 vrachtwagens mee gevuld hadden kunnen worden. Geen idee of dat veel is, maar het dwarrelt misschien straks wel neer en dan is er wat meer zand in het land.

Boven de geborduurde bomen staat ook vier keer een oranje zonnetje, in precies dezelfde kleuren zoals we de zon vandaag zagen. Het schilderijtje ligt op vier borduurpatronen van vier bomen. Leuk om met kale takken of met groene blaadjes de seizoenen weer te geven.

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren langs de rivier

Waar zijn we nu beland? In een hele goede film? Ja! In de ‘nieuwe wildernis‘! Op gehoorafstand waren traktoren bezig om het gebied langs de Waal te ‘her-inrichten’ maar afgezien daarvan waren we op een perfect plekje, en dat nog wel op de warmste  16 oktober ooit gemeten. Het was bijzonder! “Wil je een keer met me mee?” had ik aan mijn man gevraagd, omdat ik er na vele tandartsbezoeken een beetje moe van was geworden om telkens alleen te gaan. Een paar weken geleden had hij al een vrije dag gereserveerd om met me mee te gaan, en het kòn gewoon niet beter op deze mooie dag! Waar waren we beland? Op een prachtig plekje langs de Waal, waar een grote groep konikspaarden vrij rondloopt.


We stonden op gepaste afstand gewoon te kijken en te kijken en je voelt je helemaal opgenomen in de natuur. Het voelde bijzonder en het wàs ook bijzonder! En nu hoor ik dus ook tot die groep blogsters die eigenlijk iets teveel foto’s wil laten zien….
De wandelingen langs de rivier heten ‘struin-wandelingen‘. Je kunt hier tussen de grote grazers vrij rondlopen, en draagt zelf verantwoordelijkheid om voorzichtig te zijn. Al vele tandarts-bezoeken eerder wilde ik dit graag eens doen, maar durfde niet goed. Nu met z’n tweeën wel. We zaten een tijd langs het water, en wilden toen weer verder struinen.


Waar waren we nu beland? In een schilderij van Ruysdael? We waren al wel een paar uur bij het water geweest en het licht begon al een beetje te veranderen. Zò mooi! Het zachte middaglicht over de brandrode runderen, die ook in een grote groep over het terrein zwerven. Ze volgen daarbij vaste routes, en vaak maken ze gebruik van hetzelfde paadje wat ook voor de struin-wandelaars te gebruiken is. We wilden graag verder wandelen, maar het leek beter om eerst even te wachten tot de groep runderen ook verder was getrokken. Dat duurde nogal lang, en daarom gingen we op een paar boomstronken zitten. Kijken en genieten. Dit was een goed moment om even wat te borduren.


Waar heb je al die tasjes voor nodig?” zou je je kunnen afvragen. Ik liet ze hier ook zien en ik vind ze handig. Soms zit er een handwerkje in en dat gaat dan in z’n geheel in de rugtas. En het is dus niet denkbeeldig: ook op wandelingen kun je een half uurtje hebben om wat te borduren! Op zo’n mooi plekje als dit: ongelooflijk! Rechts de groep konikspaarden, links de runderen, en wij er tussenin. Uitkijken over de rivier, genieten van het Nederlandse plekje, op de plaats rust!
Borduren jullie ook wel eens op bijzondere plekjes?

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie

Fladderen langs de Waal


Deze pluche papegaai kwam ik vandaag tegen langs de Waal! Wat een droppie! Ik was eerst een uur bij de tandarts geweest en na afloop ga ik altijd een tijdje fladderen bij de rivier. Vandaag was een prachtige dag voor heel veel vrolijke uitbundigheid. Half oktober, een strakblauwe lucht en zomerse temperaturen. Ik trok m’n schoenen uit en liep naar een strandje waar je heerlijk kon pootjebaden. Telkens dacht ik: dit is Néderland! Waar kan dit nog, om zo vlak langs een rivier te lopen? Voor wie hier ook eens heen wil: dit plekje is bij Beuningen. Gister liep ik een Paradijspad bij Barneveld, maar op zulke warme dagen voelt het langs de rivier zeker ook paradijselijk.

De pluche papegaai zat in één van m’n tasjes, en ik vond dat wel makkelijk: die hoef ik niet zelf eerst te haken. Ik ben niet zo van de gehaakte poppetjes en beestjes, maar ik weet wèl dat het haken van allerlei grappige figuren mode is. De Japanse naam voor de handwerktechniek om (grappige) figuurtjes te maken is Amigurumi, en daar heb ik wel een boekje van. Ik heb me vandaag vermaakt met deze oude vogel die ik op m’n zolder tegenkwam en die mij vandaag gezelschap hield. En anderen wens ik succes met het haken van hun eigen vogeltjes of figuurtjes.

Morgen nog een blogje over het nut van kleine tasjes, ook langs de rivier…..

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tasjes

Het was een stralende zonovergoten zondag, en het werd een prachtige tasjesdag. Op weg naar een familie-feest maakten we eerst nog een wandeling. We volgden een route en die heette het Paradijspad. Ik hing een tasje in de bomen, met op de achtergrond de natte heide. Het was nog ’s morgens vroeg en inderdaad: paradijselijk! Net als de rest van de dag.
We werden we ontvangen op een prachtig plekje en feliciteerden jubilerende familie en wisselden zoenen uit op talloze wangen. Allemaal blije mensen, vrolijke gezichten, gezellige verhalen. En we wisselden tasjes uit. Een tas met kadootjes voor de jubilarissen, een tasje met boeken die ik kreeg van een schoonzus, nog een tasje van m’n dochter die net terug was uit Amerika en daar wat patchwork-boeken voor me kocht. Tasjes met fotoboeken die een toer langs de familie maken, nog een tasje met wol….. Zo gaat dat vast in meer families: het uitwisselen van tasjes! Het gaat om de inhoud, maar de buitenkant is ook leuk om tegenaan te kijken.
Op de foto het tasje wat ik mee had en wat precies bij m’n jurk paste. Geen idee waar het vandaan is gekomen maar ik vind het wel heel mooi.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Klein kussentje op het strand

Voor wie vandaag een strandwandeling maakt,
voor wie ook zo geniet van de kleuren van handwerk en verweerde palen, begroeid met zeewier,
voor wie houdt van het spel van kleuren en lijnen,
van zee en zand en een kussentje op het strand,

Voor wie inspiratie zoekt om met kleine restjes grootse effecten te bereiken,
voor wie voor het eerst op m’n blog komt of voor de zoveelste keer,
voor wie geniet van mooie dingen, in het echt of op een foto,
voor wie blij is dat het herfstvakantie is,


mijn kussentje-voor-de-zondag!
De foto is genomen op het uiterste zuid-westelijke puntje van Nederland: het Zwin.

Fijne dag!

Bewaren

Laat wat van je horen en geef een reactie