Burda specials

Burda had (en heeft) zoveel handwerkkennis in huis dat ze specifieke tijdschriften konden maken die zich focussen op één onderwerp. Ik heb er een tijdje voor ‘gespaard’ om deze Specials nu allemaal in één keer te kunnen aanbieden, want zo vaak kom je ze niet tegen. Voor alle Burda’s geldt dat de kennis over de technieken op deskundige wijze wordt aangeboden en dat de foto’s altijd mooi en aantrekkelijk zijn. Van sommige handwerk-onderwerpen, zoals haken, is het niet zo vreemd dat er een apart tijdschrift aan werd gewijd want daar zijn talloze tijdschriften over verschenen. Maar van andere onderwerpen is het wèl bijzonder dat daar een aparte special over werd gemaakt, zoals Frivolité, Richelieu, Batikken en Bargello.
Bij deze tijdschriften zit telkens een groot werkblad waarop alle patronen staan. Mooi spul, deze tijdschriften!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handgeweven tas


Lange tijd was het thuisweven ‘een gul vloeiende bron van welvaart’. Het Hollands weefwerk werd beroemd. Met de komst van nieuwe technieken gingen wevers hun bedrijfjes moderniseren. Hierdoor raakte het thuisweven op de achtergrond. Enkele thuiswevers in de uithoeken van het land bleven nog wel hun ambacht uitoefenen, maar grotendeels namen fabrieken het weven over en werd dit gemechaniseerd. Hierdoor ging de volkskennis op dit gebied sterk achteruit. Want vroeger weefde èlke vrouw voor haar eigen gezin. Rond 1900 zocht men de oude weeftechnieken weer op en werd gepoogd de oude technieken weer ingang te doen vinden. Het Leerboek voor het handweven verscheen bijna honderd jaar geleden en is een heel interessant boek wat laat zien wat er in die tijd nog en weer werd geweven.

Begin jaren vijftig verschijnt er voor het eerst sedert vele jaren in Nederland weer een handboek, Zelf weven, van de deskundige Paula Dietz. Later schreef zij nog meer boeken over weven. Destijds was dit een leidraad om opnieuw het kunstzinnige en toenmaals typische vrouwelijke eeuwenoude ambacht weer te stimuleren. Het boek bespreekt beroemde technieken die ook op kleine weefgetouwen kunnen worden gewerkt.

Maar ondanks pogingen in meerdere tijdsperioden om het weven te stimuleren is dit (natuurlijk) nooit meer een thuis-ambacht geworden, maar werd het een hobby. In de jaren zestig werd de techniek nog wel op opleidingen onderwezen en maakte ook mijn handwerk-tante een werkstuk wat leerlingen konden namaken. Deze tas is een mooi voorbeeld hoe een zelf geweven lap verwerkt kan worden tot een tas waar je het ‘handwerk’ volop vanaf kunt zien. De tas is nu voor m’n shop, en die oude boeken ook.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurd schilderij molen

De lucht kan in deze tijd van het jaar zo mooi kleuren. Vaak duurt het maar even, maar schilders wisten dat vroeger wel vast te leggen! Er zijn veel schilderijen met Hollandse wolkenluchten en van sommige werden ook borduurwerken gemaakt. Soms werden die borduurwerken dan net als een echt schilderij ook mooi ingelijst in een schilderijlijst. Zo kun je je eigen ‘Ruysdael’ hebben! Dit borduurwerk is een immitatie van het beroemde schilderij van de Molen bij Wijk bij Duurstede. Deze molen is de enige die op een stadspoort was gebouwd.

Dit borduurwerk past wel een beetje bij m’n gekleurde-lucht-foto van gisteren. En nu moet ik er alweer vandoor. Kijken hoe de lucht vandaag kleurt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Gehaakte lampekap

De regenachtige januaridag kon wel een lichtpunt gebruiken!
De bovenste foto nam ik op de parkeerplaats bij de tandarts. Na afloop van de behandeling weer even naar de rivier. Het was nu wat lichter geworden maar een ‘schemer’lamp komt hier wel goed uit! Uniek plekje, voor een unieke granny square lampekap. Deze is gemaakt van granny squares en werd speciaal voor de nieuwe eigenaar gefotografeerd in de fijne frisse buitenlucht. Wil je deze lampekap in jouw kamer hebben? Dan kun je hem gewoon bestellen! Geef je interieur een retro-lift! Hà, ik denk dat ik tekstschrijver ga worden! Of ben ik dat al?
Ik ben in ieder geval opgelucht, da’s duidelijk!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tijdschriften Magic Patch


Er zijn duizenden manieren om je lapjes aan elkaar te patchen, en welke is de mooiste? Dat kun je niet weten. Wat je wèl kunt weten is hoe je quilt er ‘ongeveer’ gaat uitzien als je het op dezelfde manier aanpakt als het voorbeeld. Maar er zijn ook duizenden voorbeelden en hoe moet je dan kiezen? Dat kun je ook niet weten. Je moet het gewoon op je gevoel doen! Je bladert een stapel tijdschriften door en ineens weet je: Diè! Dìe wil ik maken! Dat overkwam mij een paar jaar geleden. Ik zag een quilt op de voorkant van een Magic Patch (nummer 30) en nam het tijdschrift mee naar de winkel. Daar probeerde ik precies dezelfde lapjes te vinden die waren voorgeschreven maar dat was nog lastig. Ik leerde ervan dat je dit soort voorbeelden beter kunt zien als een ‘leidraad’: zò wil ik dat het ongeveer gaat worden.
Dus daar zijn deze (oudere) tijdschriften volop geschikt voor: inspiratie biedend voor nòg meer patchworkplezier! Er zijn duizenden voorbeelden, duizenden ideeën, duizenden tijdschriften, en jòuw idee is het leukste!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Op de rivierdijk

Bovenop de dijk bij Beuningen: aan de ene kant uitzicht over land met januari-licht.
Aan de andere kant uitzicht over de rivier. Hier was ik vanmorgen weer even!
Na een uurtje in de tandartsstoel is dit na afloop mijn plekje om de wervelingen van twee nieuwe beugeldraden weer even tot rust te laten komen.
Ik zocht er een kleedje bij, dit is gebreid. Ik vind het mooi hoe er een draaiende beweging in is verwerkt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Muts op de fiets

De fiets is voor Nederlanders meer dan een vervoersmiddel. Het is een mentaliteit. Een manier van leven. (die zinnen nam ik over van een reclame-foto). In de Gazelle-fabriek in Dieren worden al 125 jaar fietsen gemaakt en het was leuk om vorig jaar vlakbij die fabriek een fiets te kopen. Die moest mee naar België. Nu was er een andere fiets nodig en kregen we van de plaatselijke fietsenhandel een tip: ga eerst eens een paar proefritten maken in het Experience Center. Dat is óók een leuke manier om een fiets uit te zoeken! Bij knooppunt Hoevelaken ligt zo’n fiets-center vlak bij de snelweg. Er zijn overigens nog een paar van deze proefrit-plekken in Nederland.

Het was koud en het regende dus ik was blij dat ik een muts bij me had. Lekker even proefritjes rijden! En thuis de foto wat spannender maken door hem expres wat te vervormen. Ik ben blij dat Nederland een fietsland is!
M’n muts is retro, nog door m’n moeder gebreid.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussentjes voor de donkere dagen nà kerst

De groene takjes weer wegdoen uit de kamer kan op twee manieren: de snelle manier is: alles hùp weg in de container. En de langzame manier is: eerst nog even wat foto’s maken. Op deze ‘donkere-dagen-nà-kerst’ is het niet erg als er nog wat in de kamer ligt.

Deze kussentjes borduurde ik tien (het bovenste) en vijfentwintig (het onderste) jaar geleden al. Vandaag zijn het mijn zondagse kussentjes met een groet: fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kleurtjes in de motregen

Als we tòch een ritje maken (ergens naar toe), dan vinden we het leuk om onderweg een kringloopwinkel in te duiken. Er zijn er 1200 in Nederland en daar gaan per jaar 23 miljoen bezoekers naar toe. Evenveel als naar Ikea. Je weet nooit wat je tegenkomt, maar meestal wel ‘iets’. Vandaag kwam ik een soort sjaal tegen, waarvan sommige draadjes nog niet afgewerkt waren. Dat vind ik juist leuk, want als je die dan eerst nog zelf kunt afhechten dan is zo’n handwerk gelijk ‘eigen’. Je hebt er niet al het werk voor hoeven doen, maar hebt wel de voldoening van een snel resultaat.

We waren in Gouda vandaag, maar gingen ook even naar een plaats daar in de buurt. Onderweg had ik bedacht dat ik van elke stad en dorp waar ik dit jaar kom wel een foto wil maken van het plaatsnaambordje. Ga je gang, zei mijn lief, en stopte op een plekje waar je stoppen kon. Ik maakte een foto van het Waddinxveen-bordje, en stapte weer in. Vervolgens bedacht ik welke plaatsen ik de afgelopen twaalf dagen al ben geweest en waar ik dan misschien ook nog een foto van wil. Maar nu ben ik weer thuis en laat het hele plaatsnamenplan varen. Veel te veel gedoe.

Een plan laat je weer varen (wat grappig eigenlijk) en een sjaal laat je waaien! Er is water voor allebei. Deze foto maakte ik vlakbij de kringloopwinkel waar ik dit handwerkje kocht. Ik genoot van die kleurtjes in de motregen. En we hadden een mooie dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Multi-generatiekastje

Gister haalde ik een oud kastje op uit het huis van m’n moeder en bij thuiskomst was er een pakketje voor me: ik kreeg een mooi oud handwerkje wat ik (straks) in m’n shop mag plaatsen. Ik zette het kastje even in m’n eigen huis, om uit te proberen hoe het daar staat. Maar nu gaat het weer de auto in, want we brengen het naar onze zoon.

Circulaire economie, en ook nog eens over meerdere generaties!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Alvast wat voorjaarskleur

Op sombere dagen kun je jezelf wat opvrolijken met voorjaarskleuren. In de supermarkt zag ik alweer narcissen staan. Die koop ik nog niet, ik ga de seizoenen niet al teveel door elkaar husselen. Maar een paar vrolijke handwerkjes dat kan altijd!

Waar ik iets minder vrolijk van wordt is dat ik minder tijd heb om nieuwe spullen in m’n shop te zetten dan ik zou willen. Deze week was ik veel weg en vandaag ga ik ook weer een eindje rijden. Lekker door het grauwe januari-land. Ik heb geen haast met het voorjaar; want er is nog genoeg te doen in januari.
Fijne dag!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Ingebonden Margrieten

De eerste ‘Margriet’ verscheen op 30 september 1938. Het was een dun blaadje van slechts 12 pagina’s. Er staat een supersimpel patroontje in voor een jurk voor aanstaande moeders, een lang artikel over de presidentsvrouw van Amerika, een snoezig gehaakt babyjurkje, en halverwege het blad wordt ‘vader aan het werk gezet’. De ondertitel van het nieuwe tijdschrift is ‘Weekblad voor vrouwen en meisjes’, en na het vader-intermezzo gaat het weer verder met herfst-toiletjes, en die zijn zò mooi! Toevallig zag ik gister een vrouw met precies zo’n geplooide ruitenbloes, waarbij ik bedacht dat ik dat zo’n mooie snit vond. What’s new? Een artikeltje over het kopen van kousen (waar je allemaal op moet letten), en tenslotte een gebreid jurkje voor een driejarig meisje; dat jurkje is ook op de cover te zien (rechtsboven op mijn foto). Veertig jaar later kwam er een herdruk van die eerste Margriet, en die herdruk plaats ik in m’n shop. Erg leuk om te zien hoe het blad er tachtig jaar geleden uitzag.

De ingebonden jaargangen zijn nog veel leuker om door te bladeren. Zoiets kom je niet vaak tegen! Ze geven een tijdsbeeld van de vijftiger jaren. Voor mij en een deel van mijn bloglezeressen was dat de tijd dat onze moeders van ons in verwachting waren en jonge gezinnen hadden. Dat is bijzonder om daar iets van te zien: hoe was het voor hèn om te zorgen dat hun kinderen en zijzelf er picobello uit zagen? Wat schreef de mode allemaal voor en hoe beïnvloedde deze tijdschriften hun stijl? Ik heb twee dikke boeken voor m’n shop, een deel uit 1957 en een deel uit 1958. Een mooie kans om kennis te nemen van de tijd waarin onze moeders jong waren. En ook: voor wie op zoek is naar mooie getailleerde breipatronen, want hier staan veel mooie ‘jumpers’ in beschreven.

Hieronder een collage van een flink aantal pagina’s. Those were the days!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Breien voor baby


Breien voor baby: dat is toch eigenlijk vooral iets voor oma’s? Want als je zelf in verwachting bent dan heb je er meestal geen tijd of puf voor en als de baby er eenmaal is al helemaal niet. Terwijl het wèl heel leuk is om een babietje aan te kleden in lieve zelfgebreide kleertjes! Ik krijg soms vragen van aanstaande oma’s die een bepaald tijdschrift weer zoeken waar ze vroeger voor hun eigen kind iets uit breiden (tòen hadden we daar nog wel tijd voor!) en nu hetzelfde willen breien voor hun kleinkind. Meestal zijn het Ariadne-patronen waar ze naar zoeken, maar in déze oude handwerkbladen staat ook veel moois! Ik plaats ze allemaal in m’n shop. Ze zijn uit de tweede helft van de tachtiger jaren en toen was breien in pastelkleuren voor kleintjes volop in de mode. De meeste van deze patronen zijn gebaseerd op aloude beproefde patronen van nòg vroeger, en aangepast aan comfort van onze tijd. Mooie patronen voor zachte prijsjes en voor héle lieve baby’s!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Borduren op rode ondergrond

Het is januari. Het jaar is ruim een week oud. Het is grauw en somber. En zo hoort het ook in januari.
Het voorjaar is nog ver weg. De restjes handwerkstof van de kerst zijn misschien nog dichtbij.
Kun je op rode handwerkstof ook iets anders borduren dan alleen kerst-dingen? Ja, dat kan. Voorjaarsbloemen op rode ondergrond!
Dat geeft een grappig effect!

Een ideetje dus, voor wie nog een lapje rood heeft liggen. Borduur de bloemen de grond uit!
Of het lapje kant en klaar, voor wie er iets van wil maken.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Boeken over kant

Wat hebben al deze boeken met elkaar gemeen?
Ze gaan over kant. Ja, dat is duidelijk.
Nog iets meer wat ze met elkaar in common hebben: ze zijn bijna allemaal gepubliceerd in de jaren tachtig. Dat was de tijd van de herontdekking van kant. Niet meer als ambacht, maar als hobby. In het voorwoord van het boekje over Lierse kant staat te lezen: “Kant als handwerk kan zich alleen maar handhaven als een scheppend ambacht, waarbij nieuwe vormen en technieken worden nagestreefd. Het heeft dus geen zin, in deze moderne tijd, het ambacht van kantwerkster aan te leren als winstgevend bedrijf.”
Die geschiedenis van kantklossen als industriële werkvorm is er wel geweest en in de geschiedenis zijn prachtige dingen gemaakt. Het boek Bobbin Lace in Photographs bevat veel mooie foto’s van prachtige kant. Als je het niet erg vind om in een boek te knippen, zou je haast wat plaatjes gaan uitknippen om die in te lijsten. De volgende drie boeken over Bobbin lace (allen uit de tachtiger jaren) laten de technieken zien in woord en foto en moedigen aan om zelf aan te slag te gaan.


Bij het toevoegen van deze boeken viel me nog iets op. Ik herkende de naam over van de auteur van het boekje Lace, mw. van der Meulen-Nulle. Zij heeft in de eerste helft van de vorige eeuw veel betekend voor het kantklos-ambacht en zette zich in voor kantklossscholen. Zij is toch Nederlandse? dacht ik. Meestal worden boeken uit andere talen in het Nederlands vertaald, maar nu een keer andersom! Dit boekje heb ik ook in het Nederlands in m’n shop, maar dit Engelse exemplaar is vast leuk voor iemand die graag wat in het Engels wil lezen over de geschiedenis van kant vanuit Nederlands perspectief.

En zo heeft elk boek over kant zijn eigen invalshoek en elk boek draagt bij aan kennis en informatie over de rijke geschiedenis van het kant èn de mogelijkheid om zelf (creatief) aan de slag te gaan. In het boek Creative Design in Bobbin Lace staat een mooi citaat van Francis van Assisi:

He who works with his hands is a labourer.
He who works with his hands and his head is a craftsman.
He who works with his hands and his head and his heart is an artist.

Dus een leuke opsteker voor iedereen die ook nog in onze tijd de kunst van het kantklossen beoefent: you are an artist!
En daarbij kun je terugzien op een rijke geschiedenis!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Boeken om te leren breien

“Kun je mij misschien een goed basisbreiboek adviseren? Ik heb verschillende boeken in je shop gezien maar vind het moeilijk een keuze te maken. Alvast bedankt voor de moeite.”
Dit mailtje kreeg ik zojuist en dan smelt ik…  Ga ik gelijk nog wat boekjes opzoeken. Haha, dan wordt de keus alleen maar groter!
Ik heb leuke oude breiboekjes in m’n shop (zoals Leer beter breien en Breien van A tot Z). Maar nieuwe breisters zou ik toch adviseren om iets te kopen wat in onze eigen tijd is uitgegeven. Deze nieuwere boeken hebben zulke mooie en duidelijke foto’s en aanwijzingen, daarmee kan iedereen het leren!
Vier nieuwe boeken heb ik in m’n shop geplaatst:
Breien Basistechnieken (dit boek is ook met een andere voorkant uitgegeven), Leren Breien 20 modellen in 15 lessen, Snel leren breien, En breien in 30 minuten. In dit laatste boek staan tien regels van Manuela, en die passen helemaal bij onze tijd:

1. Iedereen kan leren breien
2. Investeer in mooi garen en goed gereedschap.
3. Was voor je begint je handen en leg alle benodigdheden klaar.
4. Lees de werkbeschrijving één keer helemaal door en werk die dan stap voor stap af.
5. Laat je niet opjutten en geniet van elke steek.
6. Oefen de basistechnieken tot je ze onder de knie hebt.
7. Experimenteer met nieuwe dingen: elk project brengt je een stap verder.
8. Wees trots op wat je hebt gemaakt.
9. Breien kan overal: thuis en onderweg.
10. Breien is leuk: verras jezelf en anderen met je breisels.

Deze boekjes zijn ook leuk als kadootje. Zelf gaf ik een tijdje geleden een mandje met wol kado aan een beginnende breister, en deed er zo’n leuk klein boekje bij. Want wie breit en weet hoe fijn dat is, wil meestal graag dat anderen datzelfde plezier óók ervaren.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Meisjes met ballonnen

Op nieuwjaarsdag was er een ballon in de tuin gewaaid. Ballonnen zijn bijna net zo slecht als vuurwerk, maar dat zal de ballon-oplater misschien niet geweten hebben. Ik raapte de ballon uit de tuin (anders komt het plastik in het milieu terecht, je weet wel). Toen de ballon binnen was droogden de druppels op en begon hij omhoog te stijgen. Hé, het is een gasballon! Daar kun je lol mee hebben! Ik knoopte een dun draadje naaigaren aan het geval en liet hem gaan tot de nok van de zitkamer. Die is bij ons nogal hoog, dus een draadje was wel handig. Ik zat op een stoel en las een boek. Maar telkens sprong ik op: even aan het touwtje trekken! Een paar klappen tegen de ballon, beetje boxen, en dan weer verder lezen. Ik vond het gewoon leuk, zo’n ballon boven m’n hoofd. “Je lijkt Banksy wel”, zei iemand. Wie was dat ook al weer? O ja, daar had ik nog over geblogd een tijdje geleden.

Een week na nieuwjaarsdag. Even kijken of de storm al wat gaat liggen. Ik kijk op nu.nl en zie dat die Banksy alwéér in het nieuws is. Die man die z’n kunstwerk liet verschredderen zodra het voor ruim een miljoen euro was verkocht. Moet je wèl de éérste zijn die zoiets bedenkt natuurlijk.
Wat dacht je: zal ik er nòg eens over bloggen? Vooruit maar, want ik heb nog wel wat borduurpatronen van iemand wiens naam ook met een B begint en die de tijd ook heel goed wist aan te voelen. Mies Bloch legde in de zeventiger jaren veel herkenbare taferelen vast in kruissteekpatroon (daar ga ik dit jaar nog over bloggen, maar als er telkens wat tussenkomt schiet het niet zo op). Met een ballon de lucht in: lijkt me geinig! Mijn oranje gasballonnetje was daar niet sterk genoeg voor helaas.

Het ballonnen-patroon staat op de achterkant van het patroon van Hollandse molens. Worden die patronen nu ook heel veel waard als je er een stunt van maakt? Niks hoor, we houden het luchtig.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Een boekenlegger heeft een tot-hier functie

Een boekenlegger heeft een tot-hier boodschap. Je klapt het boek dicht; het is tijd om eten te koken of om naar bed te gaan. Tot hier, volgende keer verder.
Spullen opruimen heeft ook iets tot-hierderigs. Tot-hier mag iets in de kamer staan of liggen, en nu gaat het weg of in de spullendoos. Of naar buiten.
Ik had de afgelopen maanden wat natuursteen (uit m’n ouderlijk huis) in m’n kamer liggen. Het waren de restjes van een vorige-vloer. Blij dat ik ze niet heb weggegooid, want ze zijn wel decoratief. Maar nu moeten ze maar naar buiten.
Een echte begin-januari-foto, vind ik. Net als bij dat gekke broccoli-blogje vraag ik me bij dit soort stukjes af: zouden m’n lezers het merken als ik ’s morgens weinig tijd heb? Als ik gewoon een foto pak (die ik een paar dagen geleden maakte) en zonder al te veel inhoud even wat klets?

Ik ga de januari-wind om m’n oren horen waaien: tijd om te stoppen (met schrijven) en naar buiten te stappen! Tot hier en tot later!

Lees reacties (3) of geef een reactie

Boeken over wandtapijten

In grote wandtapijten werden vaak memorale voorstellingen uit de geschiedenis afgebeeld, of mythologische verhalen.
Een voorbeeld van het laatste zagen we bij ons bezoek aan huis Doorn, hier is een offer aan Zeus afgebeeld op een wandtapijt uit de 18e eeuw.
Het boek Tapestries and their Mythology vertelt meer over deze afbeeldingen uit de mythologie.
Voorbeelden van afbeeldingen uit de geschiedenis zijn te vinden in Zeeland. De wordingsgeschiedenis van deze provincie is onlosmakelijk verbonden met een eeuwenlang gevecht tegen en op het water. Het boek Zes unieke wandtapijten, strijd op de Zeeuwse stromen, gaat hierover.

Misschien wel het beroemdste gobelin is de afbeelding van de Dame met de eenhoorn. Dit is een serie van zes wandtapijten die worden beschouwd als de meesterwerken van de middeleeuwse kunst. Deze hangen in Parijs. Ik heb er twee boeken over: La dame à la Licorne. Interessante boeken voor bijvoorbeeld borduursters die deze afbeelding hebben nageborduurd aan de hand van een Burda-patroon.

Nog meer boeken over wandtapijten heb ik om in mijn shop te plaatsen:
Gotische wandtapijten (een klein overzicht van beroemde tapijten)
Wandtapijten 2 (een uitgave van het Rijksmuseum, toen ze nog leuke overzichtelijke boeken uitgave in een serie ‘Facetten der verzameling’)
Geweven boeket (een catalogus van het Rijksmuseum, over zeldzame bloemen-tafelkleden uit de 17e eeuw)

Een detail van het wandtapijt op de bovenste foto laat zien hoe mooi dit werk vroeger werd gedaan. Een fraaie kunst uit de geschiedenis, en leuk om er wat meer over te weten als het je interesse heeft.

Lees reacties (2) of geef een reactie

Liefst alleen schelpen op het strand

Een schip verloor 270 containers en die spoelden aan op de Nederlandse waddeneilanden. De stranden lagen bezaaid met spullen. Massaal stroomden mensen toe om te helpen de stranden op te ruimen. Wij hebben ook nog even overwogen om te gaan maar gelukkig was er genoeg genoeg hulp. De stranden waren een paar dagen in het nieuws en het was mooi om te zien hoeveel mensen hun betrokkenheid toonden. Onze stranden moeten schoon blijven! Gister kwam het bericht dat het strand van Schiermonnikoog weer schoon was. Zolang als het duurt, want er kan de komende tijd nog veel meer aanspoelen.

Dit tasje met Thaise motieven was niet aangespoeld, maar vorig jaar (o nee, nu moet ik zeggen: twee jaar geleden) door mij even neergelegd.
Ik hou van die weidsheid, die vooral op Schier zo groots is!
En we houden van schelpen zoeken! Dat kan ook maar het beste als er niet allerlei rotzooi op het strand ligt.

Dit fraaie geborduurde schilderij van schelpen plaats ik in m’n shop. Het staat heel mooi bij een schelpenverzameling.

Laat wat van je horen en geef een reactie