Archief voor mei 2016

Archief - mei 2016

Uit het archief: hieronder worden alle blogs over de periode mei 2016 getoond.

 

Vouwpatchwork op een open plek

vouwpatchwork
Normaal gesproken is het park rondom slot Het Oude Loo afgesloten voor publiek. De koninklijke familie gebruikt het jachtslot regelmatig als buiten- en logeerverblijf. Maar twee maanden per jaar is het park rond het jachtslot opengesteld voor publiek. Vandaag was de laatste dag van die twee maanden en gaan de hekken weer dicht. Wij maakten op zondag nog een wandeling en nu heb ik véél te veel foto’s om te laten zien. Hoe moet dat nou? Ik denk dat ik maar mijn vouw-patchworkje als invalshoek neem. Dit had ik net nieuw en lag nog in de auto. Dus nam ik het mee in de rugzak, op zoek naar mooie plekjes. En die zijn er ruim voldoende op dit park vol allure. Bovenste foto is genomen bij de waterval helemaal aan het eind van de vijver.

Vijver bij oude Loo

Bij deze vijver staat ook een bankje en de geschiedenis vertelt dat Juliana en Bernard daar graag zaten. Maar nu zaten wij er en dronken koffie uit een thermoskan. En dat was erg leuk. (laatste foto van dit blogje is hier genomen.)

De rhododendrons bloeiden nog volop en het park was één zee van bloemen. En er was nog een boom die spectaculair aan het bloeien was. Bijna alle wandelaars bleven hier staan kijken en waren foto’s aan het nemen. Dus ook al ga ik  dik over m’n eigen limiet met zoveel foto’s per blogje: deze kan er ook nog wel bij. Het is de  Davidia involucrata, oftewel vaantjesboom. Ik hoorde andere park-bezoekers zeggen dat ze hem nog nooit zò mooi hadden zien bloeien.

vaantjesboom
En ook hier kwam m’n vouwpatchworkje weer even uit de rugzak. Omdat het me een funieke gelegenheid leek om de blaadjes van de zeldzame vaantjesboom te gebruiken om een krans in het gras te leggen. En na al die foto’s zou ik het patchwork-dingetje eigenlijk ook gelijk in m’n shop willen plaatsen. Maar daar wacht ik nog even mee, want ik ben geloof ik nog niet klaar met spelen.
Dit Loo-park bevindt zich links naast en achter paleis het Loo. Het jachtslot Loo is al in de 15e eeuw gebouwd. Loo betekent ‘open plek’. Gelukkig is m’n blog ook een soort open plek, waar ik op de laatste dag van mei met gemak nog vijf foto’s kon laten zien van één handwerkje. Soms ben ik wat enthousiast en dan gaat dat zo….

Vouwpatchwork in optima forma!

Vouwpatchwork

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kreatief, hip, modieus en modern haken

Oude haakboeken
Die oude haakboeken uit de jaren zeventig heb ik graag op mijn shop want die voorzien in de behoefte om weer terug te vallen op die oude handwerkboeken. En ook geven ze een goed tijdsbeeld van die vorige handwerk-periode waarin vooral ook het haken zo volop in de belangstelling stond. En nu was ik blij dat ik weer een paar nieuwe  / oude boeken had gevonden om in m’n shop te  plaatsen. Eentje bladerde ik eerst nog even door, het boekje Kreatief haken (van de in die tijd bekende schrijfster Hetty Mooi). En toen viel m’n oog op een zwart wit foto van vier mensen in hippe gehaakte kleren. Héé, zou dat zijn wat iemand zocht? Al een half jaar geleden Afbeelding gehaakte rok in oud haakboekhad ik een vraag gekregen van een bloglezeres die heel erg hoopte dat ik haar zou kunnen helpen want ze was op zoek naar een patroon van een gehaakte rok. Die had ze vroeger vaak gehaakt maar ze was het patroon kwijt gehaakt. Ze dacht dat hij in de Libelle had gestaan en had de redaktie al benaderd maar die konden haar niet helpen. “Zou het misschien niet de Ariadne zijn geweest?” vroeg ik, toen wij daarover per email in gesprek raakte. Nu raakte ze aan het twijfelen, schreef ze terug. “Maar het was in ieder geval wèl een zwart-wit foto geweest, dus misschien was het dan helemáál niet een tijdschrift-foto geweest. Daarna zegde ik haar toe dat ik m’n ogen open zou houden en als ik iets tegenkom, zou ik haar wel mailen. En nu…… deze foto! Zou het de rok zijn die ze zoekt?

Dus dit opengeslagen boekje plaats ik nog even niet in m’n shop (want dat hou ik voor de vragenstelster apart), maar de andere boeken wel. Want er zijn nog veel meer vrouwen die ervan genieten om die oude boeken en retro-patronen weer terug te vinden. Stuk voor stuk leuke boeken!
Hip gehaakt, zelf gemaakt, Modieus haakwerk, Modern haken, Ideeboek Haken.

En m’n gehaakte tafelkleedje wat ik onder de boeken legde? Dat is mijn eigen retro-behoefte. Ik kocht het pas en had het op de tuintafel liggen toen ik hier een paar dagen geleden volop visite had. Dat stond ook ‘modieus, hip en modern’

Laat wat van je horen en geef een reactie

Fietsenproject in Afrika

Afrikaanse doek van geweven banden met fietsje
M’n zoon woonde een paar maanden in een arm land in Afrika. In een stad waar we nog nooit van hadden gehoord is een fietsenproject om de arme mensen vooruit te helpen met een oude fiets. Die fietsen moeten ze dan wel zelf kunnen onderhouden, dus met zo’n project is een hele organisatie gemoeid. Voor z’n studie heeft onze zoon een onderzoek gedaan wat de belemmeringen zijn voor vrouwen en meisjes om  te gaan fietsen. En nu was z’n onderzoek klaar en kregen we een berichtje dat hij op reis ging naar de hoofdstad van het Afrikaanse land. Daar is hij nog een paar dagen en dan vliegt hij weer terug naar het goed-georganiseerde Hollandse leven waar alles zo anders is. Ik denk dat hij wel even tijd nodig heeft om om te schakelen.

En ik denk niet dat er nog iets moois uit z’n koffer gaat komen als we hem straks weer zien. In een land waar nauwelijks toerisme is, is ook nauwelijks wat te koop. Maar er zijn landen en gebieden waar wèl veel mooie dingen worden gemaakt en heel bekend zijn de kente-doeken. Deze zijn gemaakt van lange smalle strip-weefsels. Eén zo’n doek van kente-weefel heb ik in m’n shop staan en die vind ik zelf erg mooi. Heel dicht en vast geweven. Het fietsje in het midden is een souvenir waar ik aan gehecht ben: ooit meegebracht door het vriendje van onze zoon die met z’n ouders een tijdlang in Afrika woonde. Op veel plaatsen in de wereld verstaan ze de kunst om met weinig materiaal tòch iets leuks te maken.

Terug naar de kente-weefsels, want met al die zijpaadjes in dit blogje heb Weefapparaat voor Kenteweefels Ghanaik daar nog niet veel over gezegd. In de zeventiger jaren verscheen een boek over de collectie van echtpaar Lamb die zich verdiept had in de geschiedenis van deze weefsels en er ook veel verzameld had. Dit boek over West African Narrow Strip Weaving behandelt de culturele achtergrond en de technieken van deze kenmerkende doeken met hun mooie kleuren. Er is maar een smal weefgetouw nodig en op de kleine foto laat ik zo’n handgemaakt instrument zien. Deze foto maakte ik met toestemming bij een stand op de Textieldagen in Doesburg. Dat is al weer een half jaar geleden, en zò lang zit het dus al in m’n hoofd om een keer een blogje hierover te schrijven. En als je dan op een zondagavond wakker wordt van een paar piepjes van de mobiel, en je krijgt een bericht van je zoon dat hij veilig in die hoofdstad is aangekomen, dan weet je de volgende ochtend: en nù ga ik dat blogje maken! Want die foto van die doek met dat fietsje in het midden: die wilde ik nu heel graag nog eens aan jullie laten zien! Gewoon om even mijn blijdschap vorm te geven dat de zoon weer op de terugweg is.

(voor wie geïnteresseerd is in het boek: hier blogde ik daar al eerder over).

Boek West African Narrow Strip Weaving

Lees reactie (1) of geef een reactie

Paard & Pracht op Paleis het Loo

Zijvleugel paleis het Loo
Op een zonnige zaterdag hadden we voor onze familie een hoffelijke familiedag georganiseerd en omdat onze familie ook iets met ‘hof’ in de achternaam heeft leek het ons wel leuk om dan naar het plaatselijke paleis te gaan. Maar dat is wèl een paleis wat làndelijke bekendheid heeft en verdient! Ik probeer m’n stukjes zo te schrijven dat het aantrekkelijk is voor anderen om te lezen dus met deze foto’s wil ik niet onszelf in het zonnetje te plaatsen, maar het mooie plekje waar we waren: paleis het Loo. Misschien voor anderen een tip om ook eens naar toe te gaan want het is een prachtig paleis met prachtige tuinen, en als je in de gelegenheid bent zeker een bezoekje waard.

Er vinden vaak mooie evenementen plaats op het koninklijke terrein van dit paleis en op deze dag troffen we het met de Pracht & Paard-dagen die juist dit weekend worden gehouden.

Koetsen paleis het Loo

Om het mooie gazon defileren ingespannen paarden langs het publiek (vandaag dus ook nog). De koninklijke koetsen zijn goed te zien en brengen je in een vrolijke sfeer. Tussen het hoefgekletter hoor je de uitleg over de koetsen, de gelegenheden waarbij ze zijn gebruikt en daartussendoor hoor je de schreeuwen van de pauwen. Tegen het decor van de hoge bomen is dit  een bijzondere plek. Waar je ook nog eens mooi kunt zitten. Het gebouw rechts is de Prins Hendrikgarage (nu een restaurant) en daar gingen we met onze familie zitten voor een high tea.

Koetsen bij Loo
Daarna hadden we een rondleiding afgesproken en dat was ook erg leuk om te doen. Er is veel te weten over de historie van de gebouwen, de vroegere verwaarlozing van de tuin en het besluit in de zeventiger jaren om het paleis en de tuinen weer in volle glorie te herstellen. Vanaf die tijd is het mooie geheel nu een museum. De tuinen hebben de afgelopen jaren een ingrijpende vernieuwing ondergaan en nu is het paleis weer aan de beurt. De gids begon zijn verhaal met de aankondiging (die ook al in het nieuws is geweest) dat vanaf 2018 het paleis voor publiek ongeveer drie jaar dicht gaat. Er komt o.a. een nieuwe entree en ondergrondse ruimte met meer tentoonstellingsmogelijkheden. Bij deze dus een aanbeveling voor iedereen die nog vóór die tijd een bezoek wil brengen aan het Loo: nog anderhalf jaar de tijd om het te doen vóór de komende verbouwing. Ik droom er in al een tijdje van om nog eens op dit mooie plekje met bloglezeressen af te spreken. Daar kom ik vast nog op terug!

Fontein paleis het Loo
Het viel gelukkig mee met de onweersbuien en na ons bezoek aan dit mooie plekje gingen we met onze familie nog uit eten. Eerst waren ze allemaal nog bij ons geweest voor een lunch en waren we ook nog ’s ochtends ergens anders geweest met elkaar dus het was een volle dag. Je hoort het wel vaker dat families met elkaar familie-dagen hebben om één dag samen iets leuks te doen, te eten, bij te praten. Fijn als dat kan!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Tafelkleedje

te
’s Morgens vroeg op. Salade maken, kaas snijden, koffie zetten, theepotten voorverwarmen, lekkers klaarzetten, servies controleren, kussens op de tuinstoelen, heen en weer lopen, dit nog en dat nog. Ik ben een familie-ontvangst aan het voorbereiden. “Maar ik wil ook nog even bloggen”, zei ik net. Een snelle foto dan maar. De ouderwetse glaasjes die we van ver weg tevoorschijn haalden. Nog een mooi tafelkleed. Het is hier een kleurige symfonie van eten en gehaakte dekentjes aan de schutting en vrolijke dingen die we op de tafels zetten. Lekker bezig. Ook nog oppassen voor onweersbuien, nou we zien wel hoe het loopt! Nog even een groet op m’n blog en dan ga ik gauw weer verder met deze dag!
Zit er nou nog een handwerk-boodschap in dit blogje? Alleen dat het leuk is om al die opgespaarde kleedjes en glaasjes weer eens allemaal te gebruiken. Te mooi om in de kast te laten liggen!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Sinaasappelsap

Tas met geborduurde vogeltjes
De hele dag was ik bezig met voorbereidingen voor een familiedag en aan het eind was ik moe. Nog even met m’n tablet op de bank en kijken of er iets leuks is bij uitzending-gemist. Ik kwam een aflevering tegen van “Broodje gezond”, waarin werd besproken dat een glas sinaasappelsap net zo slecht is als een glas cola. Dat was schrikken voor veel mensen! Al die snelle suikers zijn niet goed voor ons en als je sinaasappelsap tot je wilt nemen kun je dat het beste doen door de hele sinaasappel op te eten. Nu ben ik toch al nooit een sapjes-liefhebber geweest dus voor mij gaat er niet veel veranderen nu dit bekend is.  Maar als goede gastvrouw haalde ik vandaag toch wel weer wat pakken sap in huis, want dat hoort er gewoon bij. Als je visite verwacht hoor je koffie, thee en sap aan te bieden. Dus nu staan die sapjes in m’n koelkast en het voelt toch wel raar. Nu ik deze ongezondheids-claims weet, ga ik morgen dan nog die acht-suikerklontjes-per-glas inschenken? Het lijkt me trouwens wel een leuk gespreksonderwerp. “Wil je nog een glaasje sap of vind je al die suiker bij nader inzien toch ook maar niks?” Hoe denken we daar eigenlijk met elkaar over? Ik vind het wel fijn, al deze media-aandacht voor ons voedsel. En ik vind het wel logisch ook: we zijn er met elkaar nu toch echt wel aan toe dat we meer weten over wat er in ons (bewerkte) eten zit en dat we ons meer bewust worden van de verborgen ondermijning van onze gezondheid.

De foto nam ik een paar weken geleden bij de ingang van een tuincentrum. Daar stond een mooie stapel sinaasappeldozen, die je kon gebruiken om je plantjes in te vervoeren. M’n vogeltjestas komt mooi uit tegen dat oranje decor. Ik maakte deze tas van een oud schilderijtje. En de clou van dit blogje is: Beter een vogeltje op je tas dan een sinaasappel in je glas!

Lees reactie (1) of geef een reactie

De poppetjes laten dansen

Gebreide tasjes
Voor iedereen is familie belangrijk en bijzonder. Elly en Rikkert zongen vroeger een liedje: “We zijn allemaal gek, we zijn allemaal raar, en toch zijn we broertjes en zusjes!” Dat liedje zingt nog wel eens door m’n hoofd. We zijn allemaal gek en raar want iedereen is anders, en dat is gewoon zo. Maar we willen elkaar wèl blijven zien want we zijn familie! Vorig jaar om deze tijd overleed de oude moeder van twee broers en twee zussen en ze spraken af dat ze nu elk jaar een familie-dag gaan houden. Mijn man is de oudste zoon en is als eerste aan de beurt. Morgen komt het hele stel met aanhang bij ons! Dat betekent dat ik de hele week al druk ben met poetsen en boenen. Schoonmaken, opruimen, je wilt toch dat alles netjes is als ze komen. En de tuin moest ook nog bijgewerkt, en dat was nog een hele klus. Nu vandaag moeten er nog boodschappen gedaan worden, het lijstje ligt al klaar. En dan hopelijk morgen een fijne dag!

Dus ik heb een paar dagen nauwelijks aandacht voor m’n blog (dat hadden jullie misschien al gemerkt) en misschien sla ik m’n nieuwsbrief morgenochtend ook wel over. Ik zie wel. Even volop aandacht voor de broertjes en de zusjes, de schoonfamilie en de neven. Al m’n servies tevoorschijn halen, zorgen dat alles netjes is. En dan met elkaar de poppetjes laten dansen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zeg het met bloesem

Biedemeijer schilderij geborduurd

Het is m’n dagelijkse routine geworden om te bloggen over handwerk. Nu al bijna twee-en-een-half jaar. Het is ook wel fantastisch dat dat allemaal kan! Foto’s maken, wat vertellen over een handwerk of over wat ik doe of maakte of waar ik naar toe ging. Boeken bij elkaar verzamelen en ze scannen en in m’n shop zetten. In het begin alleen de voorkant maar vaak fotografeer ik ook nog wat pagina’s, zodat je een goed idee kunt krijgen van het boek. Vragen beantwoorden die ik krijg, soms per mail en soms via een blogje. Het is een leuke routine en ik geniet er nog steeds van. Hoewel het soms ook wel aardig wat tijd in beslag neemt.

b
Meestal werkt het allemaal goed met de fototoestellen en de computers en de verbindingen en de geheugenkaartjes en de batterijen en wat er allemaal nog meer bij komt kijken. Alleen vanmorgen even niet. Ik had wat foto’s gemaakt van de spinnewebben in de tuin. Dat vond ik mooi, want spinnewebben zie je niet zo vaak eind mei. En die foto’s probeerde ik te uploaden maar dat ging zóó traag. Dus zette ik de computer uit en weer aan (dat wil wel eens helpen), maar daarna bleef hij maar stampen over één foto. Dus nu laat ik wat foto’s zien die al eerder in de mediabibliotheek stonden. Geen foto’s van zomermist maar van lentebloesem. Die is inmiddels al uitgebloeid, maar het lukt dus niet altijd om aktueel te zijn. Hè, wat zou er nou toch aan de hand zijn dat het uploaden niet werkt?

e
Van sommige handwerken wordt je vanzelf weer rustig. Ze brengen je met één blik terug in een rustig en vredige tijd, waarin je met koetsjes naar een mooie tuin werd gebracht om daar een eindje te wandelen. Samen met een galante heer met een hoed loop je dan langs de goed onderhouden bloemenborder en keuvel je over onbelangrijke dingen. Of misschien ook wel over hele belangrijke dingen. Ach, we kunnen allemaal  wel een eindje mijmeren bij dit camera-obscura-handwerkje. Ik laat het hierbij vandaag. Ik vraag mijn galante heer die mij altijd zo goed helpt met computer-aangelegenheden vanavond als hij thuiskomt waarom het niet lukte met het uploaden. En intussen ga ik vandaag iets leuks doen: ik ga iets kopen op media-gebied wat de communicatie-mogelijkheden nog verder vergroot. En daarbij ben ik elke keer opnieuw blij dat mijn echtgenoot me helpt om dat allemaal uit te zoeken. Al bijna twee-en-half jaar! Leuk hè?

Lees reacties (2) of geef een reactie

Wandkleden maken (en kopen)

Wandkleed zonnebloemen
Op kleine plaatselijke jaarlijkse rommelmarkten, leer je de mensen een beetje kennen. En de mensen leren hun vaste bezoekers ook een beetje kennen. Dat zijn de gezelligste rommelmarkten. Elk jaar ging ik naar een rommelmarkt in de buurt van m’n ouderlijk huis, maar dit jaar kwam het bericht dat het misschien voor het laatst was. De club stopt ermee. Jammer. Maar ik had die laatste keer wel weer iets heel leuks gevonden: dit wandkleed! Ik zag het en wilde het gelijk kopen, want mijn moeder heeft vroeger ook zoiets geborduurd. En dat blijf je je dan altijd herinneren. Na het afrekenen rolde ik het kleed op en liep ermee over de markt. En dat leverde me weer wat opmerkingen op, van de markt-mensen die het herkenden en fijn vonden dat iemand het had gekocht. Zo’n kleed is wel een blikvanger. Ik kan me voorstellen dat de organisatie het bij het sorteren steeds had zien hangen. Wat een mooi geborduurd kleed!

Nu kreeg ik gisteren een vraag van iemand die ook een wandkleed wil maken en zich afvroeg welke Geborduurde zonnebloemenondergrond ze daarvoor het beste kan gebruiken. Zo kwam ik op het idee om deze foto te laten zien. De achtergrond-stoffen van wandkleden zijn bijna altijd neutraal en gedempt van kleur. Meestal ecru maar soms ook onbestemd-bruin zoals hier. Daarop komen de kleuren en motieven die je wilt gebruiken het beste tot hun recht.
De vragensteller vroeg zich af of één van m’n boeken misschien nog wat tips had. Dus zocht ik het na in het boek “Wandkleden maken“. Daarin houdt Henriette Beukers een heel verhaal (ik denk dat ik daar nu ook mee bezig ben). Ik typ maar eens wat over:
“Ik geloof dat één van de fijnste dingen van het wandkleden maken is: het werken met het soort materiaal. Natuurlijk kun je met verf de mooiste schilderijen maken of met pen, potlood of krijt schitterende tekeningen, maar voor mij is het materiaal dat voor wandlappen gebruikt kan worden verreweg favoriet. De prachtigste wolsoorten, zijde, katoen, allerlei touwsoorten, linnen, jute: ze zijn zo aantrekkelijk om mee te werken, ze nodigen je als het ware uit. Boeiend is ook dat elk materiaal z’n eigen karakter heeft en dat de kleuren bij de verschillende materialen steeds anders zijn. Het is een bekend feit dat vele kunstenaars zich lieten inspireren door wol of ander materiaal. Vincent van Gogh bijvoorbeeld had een mandje met allerlei bolletjes wol, waarmee hij kleuren koos voor z’n schilderijen.
Het fijne van deze materialen is dat je de kleurencombinaties en materiaalcombinaties zo goed van te voren kunt bekijken. Bij verf kan dat niet, maar bij bolletjes wol en strengetjes zijde en lapjes en draadjes kan dat wel. Als we een stof nemen voor de ondergrond van het wandkleed, dan kunnen we die voor ons uitspreiden en dan de andere lapjes en draadjes erop leggen. En dan maar kijken en proberen wat mooier, leuker en passender is.”

En zo gaat het nog een hele tijd door. Maar dit is wel genoeg om Kaart met wolkistje van Vincent van Goghvragenstelster (en jullie) een indruk te geven van dit gezellige boek. Dit soort oude boeken zijn weer leuk om te gebruiken. En soms weten wij het nu net een beetje beter als vroeger: want Van Gogh had geen màndje maar een kistje voor z’n voorbeeld-wol. Maar voor de rest kunnen we nog veel leren van die goede-oude-wandkleden-tijd.

Pagina uit boek Wandkleden maken

Laat wat van je horen en geef een reactie

Blauwe spulletjes

blauwe pannelappen

Zelfs bij elke dag bloggen blijft er nog van alles liggen. Niet dat dat erg is, want niks moet en alles mag. Wat een lekker idee! Maar toch… dan kom ik af en toe die foto weer tegen, die ik maakte maar niet gebruikte. Zoals de foto van de blauwe wervelwind pannelappen. Ik was wat aan het rommelen geweest en had ook een heel oud patchwork-probeersel (links) van mezelf teruggevonden. Héé, heb ik dat ook nog? Daar ga ik eens over nadenken wat ik daarvan zou kunnen maken. En ik had een oud porseleinen schaaltje gevonden. Dat zou best geschikt kunnen zijn voor haaknaalden. En het was bijna pasen, dus dat kippetje kon er ook wel bij op de foto. Dat kocht ik voor twintig cent bij de uitverkoop-Blokker. En ik was nog wat aan het borduren: twee folklore-vogeltjes. Wat lijkt dat alweer lang geleden. Maar het ging vooral over die pannelappen, toen ik deze foto maakte. Ik was van plan om een hele serie te maken met mooie oude gehaakte pannelappen. Er zijn zoveel verschillende en het lijkt me leuk om daar eens een overzicht van te maken.

Nou ja, misschien komt dat nog eens. En nu heb ik alweer zo’n blauwe foto die bleef liggen. Deze is van vorige week. Een bloglezeres reageerde op mijn blogje over de bijensteek. Ik had geschreven dat het goed hielp om de opgezwollen plek met leem te behandelen. Daarop kreeg ik de vraag wat leem dan is en waar je het kunt kopen. Ik haalde m’n oude leemdoos even tevoorschijn en kwam nog wat andere blauwe spulletjes tegen. Dus als jullie dit nog willen zien: dit is dus leem. Je kunt het kopen bij de drogist. Mijn doos is al oud, maar het blijft jarenlang goed. Inmiddels zijn er vast wel nieuwe verpakkingen. Maar ik heb nog zo’n mooie blauwe doos. Die goed bij de blauwe spulletjes past.

Maar de leem heeft z’n werk goed gedaan en de doos is weer in de kast. En deze foto’s zijn besproken. Hoop dat jullie weer even geïnspireerd zijn. Want als je niks te doen hebt, dan kun je altijd nog al je restjes blauw garen achter elkaar opborduren. Dat geeft wel een grappig effect. Ik deed het niet zelf, maar kocht dit maffe ding een keer tweedehands. Omdat het zo leuk is om tweedehands te rommelen…..
(en er stukjes over te schrijven!)

bl

Laat wat van je horen en geef een reactie

Quiltjes met zandloper-motief (in de desert…)

Doorkijkje-met-quilt-in-Burgers-Desert
In de Desert van Burgers Zoo waan je je in de woestijn. Je loopt eerst langs een vitrine waarvan het glas zo helder is dat je het niet meer merkt. Je ziet de resten van een kampvuurtje en de schoenen van degene die daar vóór jou heeft gezeten en je denkt: arme kerel…. In dit blogje combineer ik foto’s van m’n vorige bezoek aan de mooie ‘dierentuin’ met foto’s die ik een paar dagen geleden maakte. De vorige keer had ik een zandloper-quiltje meegenomen en legde dat neer bij de oude-schoenen-vitrine. Ik dacht: die arme man heeft te lang in het zand gelopen….

Quiltje in burgers desert
Hier zie je het oude quiltje nog wat beter. Het komt uit m’n experimenteer-fase op het gebied van quilten. Ik had een stapel vierkante lapjes van 7 inch en daar sneed ik diagonalen van. En daarna schoof ik ze net zo lang heen en weer tot ik het wel aardig zvond. Een rand eromheen bindt het samen. Een tijdje geleden kreeg ik een vraag van iemand die ook aan het schuiven was met driehoeken maar ze vond het niet mooi worden. Ze stuurde ook een foto waarop ik kon zien dat er niet genoeg ‘spanning’ in zat. De lapjes waren in rechte lijnen blijven liggen en ik kon het advies geven: probeer het eens in een diagonale lijn. Dat leverde wel een bevredigend resultaat op. Ik heb al wel vaker op deze manier een quiltje gemaakt en mijn ervaring is dat het eigenlijk altijd wel mooi wordt, als je die diagonale lijnen aanhoudt. Ook al zijn de lapjes nòg zo verschillend: door de spannende symmetrie wordt het tòch weer een geheel.
Dit keer had ik een ander oud quiltje mee en legde het op dezelfde plek. Meer woestijnkleuren. De slang lag nu vlak achter de vitrine met de oude huid er nog achter. Wat bijzonder om dat zo van dichtbij te kunnen zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude schoenen

Gang in Burgers Desert

Voor elke situatie de juiste schoenen! En voor elk klimaat ook. En voor elke gelegenheid.Oude schoenen in woestijn
Een donkere tunnel voert bezoekers in Burgers Zoo van het ene ecosysteem naar het andere. Van de Desert naar de Bush. In de Desert is een vitrine waar een paar oude schoenen bij de resten van een vuurtje stonden. Schoenen die tot je verbeelding spreken. Dik onder het woestijnstof.

Boek Footwear
Ik heb hier thuis ook nog een paar oude schoenen en zijn echt heel oud. Wie weet wil iemand zich verkleden in de stijl van rond 1920 en komen deze oude slippers nog eens van pas, dus ik geef ze een plaatsje in m’n shop. En ik heb een heel leuk boek wat volop patronen geeft om je eigen moccacins of slippers of japanse schoentjes te maken. Er staan ook patronen in van victoriaanse bootikins (dat zijn lange gehaakte sokken) en voor elegante Franse gaiters. Alles wat je nodig hebt is het juiste materiaal en een patroon, en die patronen voor clogs en sandalen en nog veel meer schoeisel zijn dus eigenlijk helemaal niet zo ingewikkeld. Het boek heet Twinkletoes en staat nu in m’n shop.

Laat wat van je horen en geef een reactie

De Nieuwe wereld van de naaldkunst

Oude stekenlap tapisserie 1887
Eerst een foto uit de Oude wereld van de naaldkunst: deze stekenlap uit 1887. Boordevol verschillende steken en mogelijkheden en de kleuren nog mooi gebleven! (deze stekenlap is trots in mijn bezit).

En dan een foto uit de Nieuwe wereld van de naaldkunst: drie boeken van Lisbeth Perrone. Dit boek verscheen in 1972 en het was destijds een prachtig overzicht van heel veel tapisserie-steken. En nu gaat dit boek opnieuw ‘nieuw’ in de belangstelling komen, want de kring van mensen die bezig zijn om deze oude steken opnieuw te zetten wordt steeds groter. Begin dit jaar lanceerde de vereniging Merkwaardig een nieuw initiatief om elke maand een patroon te publiceren voor een lange stekenlap. Hierdoor komen ook onbekende steken (zoals Bargello en Holbein en wie weet wat straks nog meer) onder de aandacht van een groter publiek. Ook het handwerkcafé in Waddinxveen (bekend vanwege hun deskundigheidsbevordering op handwerkgebied) gaat aandacht besteden aan de oude tapisserie-technieken.
Ik denk dat ik hier vanuit mijn kamertje met een rij boeken achter me kan zeggen dat het boek De Nieuwe Wereld van de Naaldkunst een heel geschikt boek is voor wie een overzicht wil van dezelfde steken die ze in 1887 al maakten. En die nu weer volop aantrekkelijk zijn.

Boeken Nieuwe wereld van de naaldkunst

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kussens in filethaakwerk

Drie kussens filethaakwerk
Kussens in filethaakwerk: lekker makkelijk en snel effect. Het linkerkussen maakte ik als tiener en heb ik daarna altijd bewaard, ook in de jaren dat het niet zo erg in de mode was. Nu krijg ik soms mailtjes van lezeressen die door mijn blogjes spijt krijgen dat ze niet ook wat meer hadden bewaard. Ach, dat is best jammer. Maar niet tevéél spijt hebben hoor! Gedane zaken nemen geen keer (zeiden wijze schoonmoeders vroeger). En je kunt altijd weer iets nieuws maken! Want de oude patronen zijn er nog wèl!Bolletje katoen

In een oud tijdschrift over filethaakwerk vond ik een stuk of tien dezelfde copieën van een mooi klokje. Als iemand nu zo’n haaktijdschrift bij me bestelt dan stop ik daar maar zo’n copie bij in. Dat staat wel gezellig en dan hoeven ze niet bij het oud papier.

Pas zag ik in een tweedehands-winkel een klein kussentje wat denk ik ook onder de term filet-haakwerk valt. Maar er is verder geen patroon in gewerkt. Eerst liet ik het liggen, maar toen het een paar weken later daar nòg lag, kocht ik het toch. En eigenlijk is het best een leuk ding, ook al is het simpel. Het effect ligt ook in het typische oud-roze achterkantje. Dus als iemand nog een bolletje katoen heeft, en een simpel handwerkje zoekt (en helemaal geen zin heeft om ingewikkelde patronen te gebruiken), dan is zo’n simpel kussentje misschien een idee. En voor degenen die wèl zin hebben in retro-spreien of vintage-kleedjes haken: ik plaatste nog een mooie Neveda-special in m’n shop. Die dikke thema-tijdschriften uit de jaren 70 en 80 zijn echt een genot om door te bladeren.

(PS blogje met kussentje-voor-de-zondag verschijnt af en toe op maandag….)

Gehaakte kussens en patronen

Lees reactie (1) of geef een reactie

Oude tijdschriften haken

Gehaakte ster
Een oude gehaakte groene ster legde ik in het voorbijgaan even op een muurtje in de dierentuin. Nu lijkt het net een zeester!
In oude tijdschriften van Neveda en Parley en 3 Suisses staan ook volop foto’s van haakwerken die zo zijn gefotografeerd dat ze goed tot hun recht komen. En ook héél veel sfeerfoto’s van interieurs waarin de stola’s de lampekappen, de beddespreien en de tafelkleedjes schitteren. Deze oude haakpatronen worden weer volop gebruikt en gezocht. En het is ook een plezierige bezigheid om die oude tijdschriften uit de zeventiger en tachtiger jaren door te bladeren. Heel veel herkenning van hoe onze interieurs er toen uitzagen. Met macramé plantenhangers en kastrandjes en gezellige gordijntjes.
Ik plaatste een paar van deze oude tijdschriften in m’n shop. Goed voor onze nostalgie-behoefte.

Pagina's uit-oude tijdschriften-haken

Pagina's uit oude-tijdschriften-haken

Laat wat van je horen en geef een reactie

Vissen in Burgers’ Ocean (en op m’n tas)

Tas met geborduurde vissen

Als een vis in het water zo voelt dit oude handwerkje zich op mijn tas. Deze tas is één van mijn eerste maaksels op handwerkgebied en is voor mij al een ‘ouwetje’. Maar vandaag laat ik hem graag aan jullie zien. Ik weet nog dat ik een vvissen-handwerkje zag liggen aan het eind van een rommelmarkt. “Dat is toch te gek voor woorden, dat dat handwerkje dadelijk wordt weggegooid? Dan koop ik het wel.” Daarna lag het nog vele jaren bij mij op een stapel, totdat ik het idee kreeg om het op een tas te naaien. Inmiddels kijkt niemand meer op van een borduurwerk op een tas, maar voor mij is deze tas dus speciaal. Gister nam ik hem mee naar een heel speciaal plekje: Burgers Zoo. Bij de waterval in Burgers’ Bush wilde ik hem gelijk fotograferen, maar we kregen nog veel meer mooie plekjes te zien, bij Burger’ Ocean.

Het koraalrif is één van de meest soortrijke leefgebieden op aarde en Burgers Zoo is erin geslaagd om in een gigantisch aquarium met 8 miljoen liter water een ecodisplay te geven vrvan zowel flora (met name algen) als fauna van de oceaan van Zuid-Oost Azië. Voor bezoekers is het een bijzondere ervaring om langs de bassins te lopen en achter de glazen ruiten de kleurige vissen te zien zwemmen. Als je op één van links in dit stukje drukt, krijg je gelijk ook even een indruk van de indrukwekkende ervaring om de roggen boven je hoofd te zien zwemmen.
Koralen en anemonen stellen hoge eisen aan de waterkwaliteit, de stromingsintensiteit en de lichtinval, en toch is het gelukt om het systeem in evenwicht te houden. Het is indrukwekkend en prachtig om te zien allemaal!

En hoe meer ik ervan geniet om op een bepaald plekje te zijn, hoe meer ik er dan óók van geniet om op dat plekje iets van handwerk op te hangen of neer te leggen wat er voor mijn gevoel goed bij past. Met veel plezier maakte ik deze foto, vóór het gigantische aquarium van Burgers’ Ocean:

Tas met geborduurde vissen

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerk in uitvoering

c
Gisteravond zette ik de laatste rode steekjes van een geometrisch figuur. De bloemen zijn gestileerde korenbloemen en het is een bekend motief uit oost-Europa. En vanmorgen staan er weer twee bloemen van de courgette te bloeien. Op cekoningsdag kochten we een paar kleine plantjes (er worden op vrijmarkten altijd veel plantjes door hobby-kwekers aangeboden) en die hielden we nog even binnen. De kleine plantjes zijn opgegroeid tot sterke planten die nu bijna naar buiten gaan. En nu maar hopen dat elke knalgele bloem uitgroeit tot een courgette. Ik probeerde m’n handwerk-in-wording te fotograferen bij de groente-in-wording, maar dat viel nog niet mee. Ik laat de foto toch maar zien. Want ik ben er een voorstander van om het handwerk waar je mee bezig bent, af en toe even op de foto te zetten. Het is leuk om de tussenstappen later nog eens terug te zien. Op mijn borduurwerk moeten nu nog in de rondte kleine zwarte kriebeltjes worden gemaakt in stiksteekjes en dat gaat waarschijnlijk nog weer veel effect toevoegen. Later is het dan leuk om het verschil te zien.

Ik maak deze tussenstap-foto’s altijd met nèt wat er ligt in de buurt. Ook dàt is leuk om later terug te zien op een werk-in-wording-foto. “O ja, toen was ik dáár mee bezig, en o ja, toen dronk ik koffie uit diè kopjes.” Er is altijd wel wat gezelligs om erbij te plaatsen. Maar niet altijd makkelijk. Die plant bijvoorbeeld, die komt veel beter tot z’n recht zònder al die handwerkjes eromheen. Nou ja, ook dàt is spelen!

fr

Lees reacties (2) of geef een reactie

Drie Engelse boeken over Kant

Drie Engelse boeken Kant
Drie kleurige boeken, en in één daarvan zat een oude ansichtkaart uit Spanje (onderste foto). In een groep werken meisjes aan nog meer ‘lace’ voor het toeristen-winkeltje. Kant maken is internationaal! Ik kreeg een vraag uit Japan over het boek “Bobbin lace patterns” en zag nu zelf ook weer wat een leuk boek dat is. Er staan 100 patronen in om herkenbare motieven te klossen. Zo kun je een fuchsia in een randje klossen, of rozen of hyacinthen of nog andere herkenbare bloemetjes. Margrietjes staan er ook in, ik zou best eens een gekantklost margrietje willen.

Er is ook een kantsoort die niet met klosjes (bobbins) wordt gemaakt maar met een wieltje op een ondergrond van foam. De spelden worden in het rond geprikt en dan zijn er allerlei kunstige variaties mogelijk. Dit werd al eeuwen terug gedaan, en ook over de hele wereld. Het mooie boek over Tenneriffe Lace begint met een overzicht van oude kant-werkstukken die op deze manier zijn gemaakt in Mexico en Paraguay. Ook hier werd en wordt veel gemaakt voor toeristen-industrie, bijvoorbeeld een decoratieve rondjes-rand aan zakdoekjes en kleedjes. De naam Tenneriffe verwijst naar het eiland voor de Spaanse kust wat beroemd is mede om deze kantvorm. Maar de techniek wordt ook wel eens Roemeense kant genoemd. In ieder geval is kenmerkend dat de rondjes apart worden gemaakt en daarna met kunstige steken (met een naald) aan elkaar worden gezet. De meeste kantsoorten worden vanouds in wit uitgevoerd, maar bij Tenneriffe lace in met name Zuid Amerika en Zuid Europa worden ook veel felle kleuren gebruikt.

Het boek Bucks Point Lacemaking stond al in m’n shop maar ik heb er nu nog wat foto’s van een paar pagina’s bij geplaatst, zodat je een indruk kunt krijgen van de inhoud. Want de boeken over kant zijn allemaal verschillend en elk behandelt een bepaald aspect van de enorme variatie-breedte van deze internationale kunstvorm.

Ansichtkaart uit Spanje kantklossen

Laat wat van je horen en geef een reactie

Spelen met spanramen

Spanramen met samentrekwerk
Je ziet ze weer:  cirkels van ijzerdraad waarbinnen decoratieve naaldkunst is aangebracht. Of gewoon een rond gehaakt kleedje in is opgespannen. Ik zie ze af en toe weer voor een raam hangen en heb dan soms wel eens de neiging om aan te bellen. Want daar woont dan vast ook iemand die van spelen houdt. In de zeventiger jaren was Hetty Mooi een veelschrijfster op handwerkgebied en ze schreef ook eens een boekje over spanramen. In haar boekje bespreekt ze meerdere mogelijkheden om er iets creatiefs (c.q. moois) van te maken. Spelen met spanramenDe cirkels die ik op de foto legde zijn van een handwerklerares geweest en dit waren haar demonstratie-modellen. De cirkel met de blauwe steken is bewust niet afgewerkt om in een cursus of workshop te laten zien hoe de steek wordt gemaakt. De onderste cirkel is wel af en het speel-plezier spat eraf. Ik denk dat ik elk boekje wat ‘spelen’ in de titel heeft een apart blogje ga geven. Want ik hou wel van spelen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Geborduurde schilderijen in het groen

r1
Het was tijd om de heg eens flink te snoeien. Ongemerkt was de beukenhaag flink uitgedijd en was meer dan een meter breed geworden. Het advies was om te wachten tot hij in blad was en dan in één keer terugsnoeien tot op de stam. We zochten op internet naar iemand die dat voor ons zou kunnen doen en kozen iemand die plezier in z’n werk uitstraalde. Hij had een foto van zichzelf op z’n website staan en die sprak ons aan. Dus belden we en maakten een afspraak. Toen hij kwam was er gelijk herkenning: “Hé, ben jìj dat?” Het bleek dat hij vroeger wel eens bij ons thuis was geweest, maar dan als vriendje van onze zoon. Ze zaten samen op school, speelden daar met het abc en thuis met de lego. Wat is dat leuk, om iemand aan het werk te hebben met wie er gelijk zo’n klik is.

r2
Terwijl de jonge tuinman nog even bezig was met een ander klusje, gebruikte ik zijn ladder als ezel om wat geborduurde schilderijen tegenaan te zetten. Gewoon even uitproberen. De danseres wilde wel even een treetje hoger. En nu hoop ik dat mijn foto’s ook dat plezier uitstralen wat ik telkens heb om deze spulletjes bij elkaar te zoeken, te fotograferen en op internet te zetten. “Ieder zijn ding” heet dat tegenwoordig en ‘mijn ding’ is geloof ik dat ik telkens wel weer wat verzin.

r3
Want zo’n ladder in m’n tuin kan ik niet lang ongebruikt laten en zo’n prachtig schilderij komt in een groene omgeving zo mooi tot z’n recht. Natuurlijk is zo’n borduurwerk bedoeld om binnen aan een muur te hangen, maar in het groen is ook wel eens mooi om te zien. Maar genoeg gespeeld nu, de tuinman had de ladder nodig. Er ging meer dan een meter af van die groene haag. Nu lijkt het een stuk ruimer in de tuin.

r4
Ik sleepte nog één keer een schilderij naar buiten en legde het op de grote hoop takken. En daarna ging ik lekker helpen want het was gewoon leuk om zo samen bezig te zijn en onderwijl over van alles te praten. Net zoals ik het leuk vind om elke dag ook even een ‘praatje’ met jullie te maken en wat handwerk te laten zien.

Meer informatie over deze geborduurde schilderijen vind je in m’n shop:
Alfabet van Rie Cramer, Spaanse danseres, Hortensia en Oud Boerderijtje

Lees reacties (2) of geef een reactie

Afrikaanse muur

Afrika-souvenirs
M’n zoon woont een paar maanden voor een stage in een arm land in Afrika. Hij belt af en toe, want dat kan gelukkig. Hij zit in een stad waar geen stromend water is en geen electriciteit. Off the grid, heet dat. Maar de tweede dag regelde hij wel gelijk internet, en we waren blij dat dat kon. Hij woont in een klein huisje bij iemand anders in waar de kippen ook vrij in-en-uit lopen. En altijd opletten met eten. De hygiëne is wat anders dan hier en als je ziek wordt dan kun je nergens heen. Het is een beetje primitief allemaal. Op de achtergrond leven we mee natuurlijk. We horen de vorderingen van z’n onderzoek. En dat hij er inmiddels genoeg van heeft om elke dag mango en rijst te eten want veel meer is er niet. Gelukkig wel eieren. Het is toch wel heel wat hoor! Om de enige blanke te zijn in een totaal andere omgeving.

De vorige keer dat hij in Afrika was haalde ik wat Afrika-spullen tevoorschijn en hing een hele muur vol. Dat vond ik leuk om tegenaan te kijken. De tas (links) kwam erbij te hangen toen het gezelschap weer terug was. Want m’n man en dochter gingen onze zoon aan het eind van z’n stage toen opzoeken en ze kwamen met z’n drieën terug. Zo’n trip zit er nu niet in. In een land waar de ebola hard heeft toegeslagen is nog niet zoveel toerisme-mogelijkheid. Maar kunstzinnigheid is er wèl. Altijd en overal. In elke cultuur worden mooie dingen gemaakt, met de middelen die er zijn. Van hout of van stro soms, maar kunstzinnigheid is er altijd. En de kleuren…. ik hou van de Afrikaanse kleuren en motieven!
(De twee kussens op bovenstaande foto’s borduurde ik zelf)

Muur met Afrika spullen

Lees reacties (2) of geef een reactie

Borduurpatronen gebouwen Zeeland

Poster borduurpatronen gebouwen Zeeland
Elke provincie heeft van die mooie oude en karakteristieke gebouwen en van mooie gebouwen die je vaak ziet ga je ‘houden’. En dan is het extra leuk om ze ook een keer te borduren. Ik heb een poster waarop borduurpatronen staan van de mooiste gebouwen uit Zeeland: het stadhuis van Middelburg, het raadhuis van Terneuzen, de kerncentrale van Borsele, de lange Jan van Middelburg, de stormvloedkering Oosterschelde, de prachtige watertoren van Goes, de Grote Kerk uit Veere, het stadhuis van Hulst. Sommige gebouwen stammen uit de 14 eeuw, maar de Zeelandbrug (wat een prestatie!) was in 1965 gereed. Al die bouwwerken kun je dus ook borduren en de patronen staan op deze poster.

Borduurpatroon lange Jan MiddelburgBorduurpatronen gebouwen Zeeland

Lees reacties (2) of geef een reactie

Bloeiende bomen borduren

Bloeiende kastanjeboom
Als je iets te vieren hebt, en je hebt geen zin om kaarsjes op een taart te zetten, dan zou je onder Pagina uit boek Zelf merklappen makenzo’n kastanjeboom kunnen gaan zitten. De kastanjebomen bloeien en dat is een feestelijk gezicht! Vol met kaarsjes!

In het leuke boekje “Zelf merklappen maken” van Felicity Lewis staan twee bladzijden vòl met bomen. En ook nog met andere leuke motieven, zoals herten en levensscheepjes. Dit boek geeft aanwijzingen om zelf merklappen te maken maar het geeft ook een kort overzicht van de geschiedenis van de merklap en het geeft een aantal leuke kleine patronen die heel goed zijn te maken met wol in tapisserie. Zie verder de foto’s in de galerij bij dit boekje, want de foto’s in dit blogje wijd ik aan die kastanjeboom, die ik een paar dagen geleden tegenkwam. Gek hè, zo’n ontmoeting met zo’n boom blijft mij altijd wel een paar dagen bij. Zo mooi: zo’n feestvierende boom!

Kaarsjes van kastanjeboom

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude gebreide oefensokken

Oude gebreide oefensokken
Dit oude spul gaat vandaag op de post (naar twee verschillende personen). Ik vind het altijd leuk als het bij mensen terecht komt die schrijven gdat ze ergens lang naar hebben gezocht. Deze oude sokken waren oefen-projecten voor jonge meisjes die moesten leren stoppen. Er worden nu weer workshops gegeven om stoppen en mazen te maken en daar gaan twee van deze sokken als voorbeeld dienen. Er blijven er nog twee over en die zijn voor in m’n shop.

In één van deze kousen zat een klein briefje en dat vond ik zo mooi dat ik het ook even wil laten zien: Minderen bij een kous 2×5, 3×4, 2×3 en 1×2  Lang geleden geschreven, tientallen jaren bewaard (in een oude sok dus), en nu met bewondering doorgegeven. Bewondering voor de inzet van de vrouwen van toen, die op de voorgeschreven wijze heel wat hebben afgebreid.

En nu kwam ik dankzij deze sokken in contact met iemand die ook grote bewondering heeft voor het breiwerk uit vroeger tijden. Zij weet enorm veel over het gebreide Nederlandse erfgoed en houdt daar ook een blog over bij. Prachtig oud breigoed wordt door Evelien Verkerk weer toegankelijk gemaakt doordat ze oude patronen nabreit. Haar website over Nederlands gebreid is zeker een bezoekje waard als je van oud breiwerk houdt.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Als mich eine Biene gestochen

Geborduurd schilderij vaas met bloemen

“Als mich eine Biene gestochen” staat er op dit geborduurde schilderij als eerste regel. Ik was dit schilderij allang vergeten want het werd een paar jaar geleden al verkocht, maar nu kwam ik bij toeval het oude blogje wat ik hierover maakte weer tegen. Ik herinnerde me weer dat ik geïntrigeerd was door die eerste regel en op internet nazocht of ik de rest van het Duitse liedje kon vinden. Dat gaf ik weer op m’n blog, en nu nog een keer:

Als mich eine Biene gestochen, Detail geborduurd schilderij bladmuziek en bloemen
Da schwoll die Hand davon auf:
Die Mutter als linderndes Mittel
Legt' kühle Erde darauf.

En nu lees ik dat gedichtje ineens met andere ogen, want ik werd zelf een week geleden door een bij gestoken. M’n hele been was zò opgezwollen dat ik het nodig vond om ermee naar de dokter te gaan. Daar kreeg ik wat geruststellende woorden en de opmerking dat het wel een week kon duren voordat de zwelling weg zou trekken. Daar had ik niet veel aan, maar gelukkig herinnerde ik me het wijze voorbeeld en de wijze raad van m’n moeder: leg er leem op! Leem is geneeskrachtige aarde en die trekt gif of ontstekingen zò dwars door de huid naar buiten. Ik heb het al vaker met succes toegepast, maar ik was het nu gewoon even vergeten, doordat de schrik zo groot was. Een doos leem heb ik altijd in huis en nu ging ik na het doktersbezoek gelijk aan de gang. En jawel: de pijn en de zwelling werd nu snel minder. En mijn gerustheid dat ik al dat gif op deze manier kon afvoeren kwam terug. Ik wil het graag aan iedereen doorgeven: leem werkt fantastisch!

En nu kom ik dus dit Duitse gedichtje weer tegen. Zo interessant! Die Mutter legt kühle Erde op de plek van de steek. Dan is het dus echt een oude volkswijsheid die het verdient om weer opnieuw in de belangstelling te komen. Koele aarde, geneeskrachtige leem: daar kun je veel baat bij hebben!

Lees reactie (1) of geef een reactie

Geborduurde papegaaien

Geborduurde papegaaien
De meeste praatjes tijdens de pinksterdagen gingen over het weer. Niet verwonderlijk, want het was de koudste pinksteren sinds tachtig jaar. Hopelijk hebben jullie ook een heleboel gezellige praatjes kunnen maken over andere onderwerpen (want die zijn er ook meer dan genoeg). Ik maak vanmorgen ook even een praatje: “Hallo! Fijn weekend gehad? En nu weer aan het werk? Fijne dag!”

Deze papagaaien zijn nieuw geborduurd, maar tòch tweedehands. Het gebeurde helaas best vaak dat iemand een mooi borduurwerk maakte maar geen mogelijkheden had of zag om het in te (laten) lijsten. Ik hoop dat de maakter toch veel borduurplezier hieraan heeft beleefd, en nu liggen deze geborduurde papegaaien klaar voor iemand die er een tas of zo van wil maken. Lijkt me leuk, zo’n papagaaientas. En die levert vast ook veel praatjes op als je ermee loopt. “Oh, wat een mooie tas! Heeft u die zelf gemaakt?” Zo gaat het vaak. Net als praatjes over het weer. “Koud hè?”

Laat wat van je horen en geef een reactie

Handwerkencyclopedie van Dillmont

Encyclopedie des ouvrages met lelietjes van dalen
Vandaag gekocht op een grote pinkstermarkt: de handwerk-encyclopedie van Therèse de Dillmont. Deze is niet echt heel zeldzaam want er zijn er ongelooflijk veel van gedrukt. Maar het komt niet  vaak voor dat je er nog één tegenkomt waar de kaft nog van heel is dus toen ik deze zag wilde ik hem wel graag kopen. Een jaartal staat er niet in, maar ze begonnen halverwege de 19e eeuw gedrukt te worden. In hoge oplagen en later ook vertaald in zeventien talen, want dit werd het standaardwerk van die handwerktijd, waarin vrouwen met verfijning en precisie de naaldkunst beoefenden. Deze encyclopedie zet ik later nog wel in m’n shop. Voor deze avond van 2e pinksterdag wilde ik nog even wat van me laten horen en een mooi plaatje maken van m’n gekregen lelietjes van dalen. Want morgen zijn ze misschien alweer wat minder mooi. Wat een bos! Lelietjes van dalen passen ook bijzonder goed bij die handwerken uit de 19e eeuw. Ik kocht vandaag ook een ander boekje (Alphabet de la brodeuse) wat net zo beroemd en geliefd is onder handwerk-verzamelaars als de Dillmont-encyclopedie. Maar dit boekje ligt helemaal uit elkaar en legde ik er als een rand omheen. Het zijn die mooie aansprekende patronen die zo aantrekkelijk zijn.

Hoop dat jullie ook een goede dag hadden! Ik ging al vroeg naar die pinkstermarkt, daarna koffie drinken bij m’n moeder terwijl het dorp verder vol liep met toeristen. Wat trekken die evenementen altijd enorm veel publiek! Toen ik wegging, reed ik langs een weiland wat als parkeerplaats diende en daar stond het helemaal vol auto’s. Blij dat ik vroeg gegaan was. Ook omdat je dan nog de mooiste vondsten kunt doen.

Lees reacties (3) of geef een reactie

Klederdracht op Pinksteren

Schilderij Kerkuitgang te Kapelle van J.C. Klinkenberg

Wat gebeurt er allemaal in honderd jaar? Heel veel, op allerlei gebied.
Honderd jaar geleden ging een groot deel van de bevolking op zon- en feestdagen naar de kerk. In Kapelle zag dat er zo uit, als op dit schilderij. Dit werd honderd jaar geleden gemaakt door J.C. Klinkenberg, en is te zien in het museum de Bevelanden (wat ik vorig jaar bezocht). Dit schilderij maakte indruk op me.
In mijn stad staat ook zo’n monumentale kerk, en daar zijn vandaag grote groepen zwarte mannen op Harley Davidsons te zien. Voor de grap zou ik er naar toe kunnen gaan en kijken of ik een contrast-foto zou kunnen maken. Doe ik niet, mij teveel herrie.

Oude ansichtkaart Klederdracht Marken
In Marken en ook in andere streken waar een eigen dracht werd ontwikkeld, werden op Pinksteren de allermooiste oude erfstukken op kledinggebied uit de spanen dozen gehaald. Marken had daar een eigen term voor: “doodantiek” moet het dan zijn. En met Pinksteren waren er ook extra versieringen, zoals zilveren knopen. Daar heb ik geen apart plaatje van maar ik heb deze oude ansichtkaart uit Marken en die vind ik ook wel aardig vrolijk. Vooral met die postzegel voorop. Die heeft een stempel uit 1917 dus ik ben eigenlijk nog een jaartje te vroeg met dit blogje.

Oude ansichtkaart rondedans Veluwe

En in de dorpen werden rondedansen gehouden, misschien ook wel op tweede pinksterdag. Ook op de Veluwe, waar ik woon. Wat ziet dat er gezellig en vriendelijk en rustig uit. Op tweede pinksterdag hebben wij onze eigen traditie ontwikkeld: al dertig jaar gaan we eerst naar de pinkstermarkt en daarna koffie drinken bij mijn moeder. Wie van onze familie niet in het buitenland is, komt dan ook. Ik zal voorstellen dat we dan ook even een rondedansje maken om de meiboom, maar het zal er toch wel anders uitzien als op deze oude ansichtkaart. Voor wie er ook op uittrekt: fijne dag gewenst! Wie thuisblijft: ook! En wie het jammer vindt dat we onze mooiste kleren niet meer hoeven aan te trekken met Pinksteren: gewoon toch doen! Dan vestigen we misschien weer een nieuwe traditie…. (maar ik denk eigenlijk niet dat het zo werkt…..)

Laat wat van je horen en geef een reactie

Pinksteren en het chi-rho-symbool

Oude bijbel met Chi Rho symbool
Pinksteren is een oud oogstfeest uit het Jodendom wat in het begin van het christendom nieuwe betekenis en invulling heeft gekregen. In het vijfde boek van het zogenaamde nieuwe testament (dat is het tweede deel van de oude bijbel) wordt beschreven hoe op het eerste pinksterfeest wat gevierd werd na de dood en opstanding van Jezus, er een bijzondere gebeurtenis plaatsvond. De discipelen van Jezus waren bij elkaar in Jeruzalem en toen werden ze allemaal vervuld met kracht en moed en blijdschap en inzicht. Heilige Geest werd over hen uitgestort en er werd een begin gemaakt met de latere wereldwijde opdracht van de christenen om het goede nieuws van het evangelie over de hele wereld uit Chi-Rho-symboolte dragen. Al gauw bleek dat dat op twee manieren kon worden gedaan: vanuit oprechte liefde en inzicht en vanuit gehoorzaamheid aan de Opdrachtgever. Maar het kon ook vanuit politieke overwegingen, want het jonge christendom werd al gauw ingeschakeld door keizers en machthebbers. Een belangrijke kentering was in het begin van de 4e eeuw, toen keizer Constantijn een visioen zag aan het begin van een veldslag en zich toen schaarde onder de bescherming van de God van dat symbool.

Vandaag vieren christenen wereldwijd Pinksteren, als zijnde de geboortedag van de kerk, gebaseerd op de gebeurtenissen die in dat vijfde bijbelboek zijn beschreven (dat boek heet “Handelingen der Apostelen” en ik legde deze oude bijbel open op de juiste pagina). Maar het begin van de kerk als instituut zou je ook kunnen zien als die datum in 312, toen keizer Constantijn dat visioen zag en zich bekeerde tot het christendom. Er is veel onderzoek gedaan naar welk symbool de keizer toen zou hebben gezien en algemeen wordt aangenomen dat het dit Chi-Rho-symbool was. De Griekse letters chi en rho zjjn de eerste letters van Christus. Dit werd later een bekend symbool en je kan het dus ook borduren. Dit borduurwerkje vond ik een paar dagen geleden ergens en ik maakte er net deze foto’s van.

Pinksteren wordt wereldwijd gevierd en behoort dus tot de oudste feesten ter wereld. Voor de meesten denk ik gewoon een paar vrije dagen waarop het weer soms meezit en soms tegenvalt. Ik haalde m’n bloeiende azalea maar naar binnen want buiten staat hij maar te verpieteren. Fijne dagen gewenst!

z

Laat wat van je horen en geef een reactie

Kruiden en planten borduren

Kruiden en planten borduren
Het is de zaterdagavond voorafgaand aan een paar koude pinksterdagen. Buiten staan de bloemen in de bermen te floweren en te floreren maar veel aandacht zal er niet voor zijn want het is veel te koud om zomaar buiten te zijn. Het is weer om je terug te trekken met een handwerkje in je warme huis. Voorafgaand aan de pinksterdagen wil ik nog even een paar vragen beantwoorden en dat doe ik via nog Boek Danish Stitcheryeven een blogje. Weliswaar met een oude foto wegens geen zin om een nieuwe te maken. Dit zijn allemaal boeken van de bekende Deense ontwerpster Gerda Bengtsson. Haar ontwerpen zijn nog steeds geliefd en vooral haar kruissteekpatronen van bloemen en planten werden over de hele wereld bekend. Nog steeds willen mensen graag haar patronen gebruiken. Ik kreeg pal achter elkaar twee vragen over deze ontwerpster. Eén daarvan was of er ook een omrekentabel bekend is van het aangegeven Blomstergaren naar DMC-garen. Vragenstelster schreef dat ze heel internet al had afgezocht (dat gaat wel snel hoor) maar geen antwoord vond. Weet iemand van jullie het? Andere vraag was naar een specifiek patroon. Daar heb ik wel een plaatje van (namelijk in het boek Danish Stitchery) maar niet het patroon. Ik laat het boek (uit mijn eigen collectie) even zien, omdat het zo mooi illustreert dat al deze befaamde patronen dus van Deense oorsprong zijn.
Momenteel heb ik de boekjes Korsstingsarbejder I en II in m’n shop.
Wel fijn dat als het zulk weer is, dat we de bloeiende planten dan wel kunnen borduren in plaats van er buiten van te genieten. Ik krijg er gelijk weer zin in als ik zo’n boek doorblader. Hierin is o.a. te lezen dat Bengtsson uiterst secuur werkte en de kunst van het weglaten verstond, waardoor alleen de essentie van een plant werd weergegeven. Daarom zijn haar ontwerpen zo aansprekend.

Update: Gelijk al antwoord van een trouwe bloglezeres (waarvoor hartelijk dank). Zij gaf een link door waar een omrekentabel van Blomstergarn naar DMC is te vinden. Wie weet hebben anderen hier ook wat aan!

Lees reacties (2) of geef een reactie

Quilt-festival Noord Groningen

Folder Quilt festival 2016
Het quilt-festival in Noord Groningen is een tweejaarlijks feest voor quilt- natuur- en cultuur-liefhebbers. In diverse karakteristieke gebouwen zoals molens en eeuwenoude kerkjes (zo kenmerkend voor het landschap) exposeren prominente quiltsters en zijn er ook andere activiteiten op het gebied van quilten. Bezoekers van het festival kunnen een passe-partout kopen en op eigen gelegenheid de route langs de diverse lokaties afleggen. Vaak zijn de kunstenaressen van de tentoongestelde quilts zelf aanwezig in het gebouw waar zij exposeren, en kun je een praatje met hen maken. Het bijzondere invallende licht door bijvoorbeeld de hoge ramen en de wijdsheid van het landschap voegen véél toe aan de totaal-beleving van dit mooie festival.

Twee jaar geleden bezocht ik dit festival voor het eerst en ik was er enthousiast over. Uit Groningen nam ik vorige weekend een foldertje mee van dit komende event en het leek me goed om dit nu alvast op m’n blog te laten zien. Voor liefhebbers die mijn foto’s van vorige week misschien mooi vonden en ook wat willen doen en zien op handwerkgebied in deze ruime provincie. Eén van de foto’s die ik vorige week liet zien, was van een stola over een hek met op de achtergrond het kerkje van Rottum op een wierde. Ik zag nu dat dit hetzelfde kerkje is wat ook op de voorkant van de folder staat. Deze foto’s geven alvast een beetje een beeld van wat je kunt verwachten als je de quilt-festival-route straks wilt rijden: heel veel mooie vergezichten. En telkens in het vòlgende dorpje weer een opengesteld gebouw waar je de quilts kunt bewonderen. Aanbevolen!

Sjaal van Wibrawol in Groningen

Laat wat van je horen en geef een reactie

Spinnen met plezier

Boek Spinnen met plezier
“Voor ieder die handwerkt, is de keuze van de materialen van betekenis voor het uiteindelijke resultaat. U kunt wat u nodig heeft natuurlijk kant en klaar kopen, maar sommige materialen kunt u ook goed zelf maken. Het zelf spinnen van draden, van wol of vlas, is nu eenmaal een plezierige bezigheid. Het ouderwetse spinnewiel, dat jarenlang slechts een decoratieve Boekje Spinnenfunctie had, wordt dan ook weer veel gebruikt. U kunt erop spinnen zoals u het zelf wilt: dik, dun, onregelmatig, kleuren door elkaar of met speciale struktuureffecten.”
Dat staat op de achterkant van het boek “Spinnen met plezier” van Tonny Schutten. Dit boek is (net als het kleinere cantecleer-boekje over Spinnen) voor veel spinsters een oude bekende. In de jaren 70 waren deze twee boeken zo’n beetje de standaard-boeken voor iedereen die zelf wilde spinnen. En ook nu weer zijn het fijne basis-boeken voor beginnende spinsters.
Ik ga het zelf niet doen, dat spinnen, maar ik had wel zin in een partijtje handgesponnen wol. En gister ontving ik (na email-overleg) een doos vol zelfgesponnen wol, die aan mij was opgestuurd door een bloglezeres. Ze had een oud blogje van mij gelezen dat ik nog op zoek was naar nog meer schapewol, zodat ik van een sjaal een dekentje kan maken. Wat een mooie wol! Ik ben er blij mee en ben gisteravond gelijk begonnen met breien (ook met plezier!). De vorderingen laat ik graag nog eens zien.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Trendy haken en breien

Granny square dekentje

Wel eens geprobeerd een plaatje uit een boek na te doen? Ik wel, maar het valt niet mee. Ik probeerde een plaatje uit een boek met mooi-gefotografeerde haak- en brei-ideeën. Het mooie van oude handwerkboeken is dat ze zo duidelijk uitleg geven (dat hoor ik wel eens van mensen die een boek van me kopen). Maar het mooie van nieuwe handwerkboeken is dat ze vaak zo prachtig zijn gestyled. In de Trendy tassen en trendy assecoiresnieuwere handwerkboeken staan vaak prachtige foto’s. Zoals ook in de boeken van Jaroslava Dovcová. Zij is een fenomeen in de textielwereld en maakt aantrekkelijke boeken. Ze kleedt beroemdheden en creëert het imago van muzikanten en werkt samen met creatieve tijdschriften. Haar boeken zijn een plezier om door te bladeren omdat ze zo mooi gestyled zijn. Ik probeerde zo’n foto na te doen, want we kochten drie knalpaarse campanula’s en die vroegen om een foto voordat ze de grond in worden gezet. Ze harmoniëren goed met een oud dekentje van granny squares. In het boek “Trendy Accessoires zag ik ook zo’n dekentje als een watervalletje van een witte tuinstoel afdruipen en dat probeerde ik na te doen. Zoals gezegd: dat viel niet mee. Uiteindelijk legde ik mijn enige witte tuinstoel op de kant en maakte er deze foto van. Wat vinden jullie: ook aantrekkelijk? Het is de tijd om plantjes te kopen en de tuin te verwennen met kleur. En wie daarna ook nog zichzelf wil verwennen: de boeken van bovengenoemd Tjechische ontwerpster zijn een aanrader. Trendy Accessoires of Trendy Tassen vind je in m’n shop, maar er zijn elders nog meer boeken van deze modieuze creatieve auteur te koop.

Granny dekentje

Lees reactie (1) of geef een reactie

Eindje rijden, beetje dromen

r
Direct na ons Groningen-uitstapje afgelopen weekend moesten we ’s avonds alles nog uitladen want de auto moest gelijk de volgende ochtend om 8 uur naar de garage. Na een paar uur kregen we een telefoontje van de monteur: “eh…. de kosten gaan een beetje oplopen, ik meld het maar even….” Ons antwoord: “Oeps, dat is schrikken, daar moeten we eerst even over nadenken”. Dus we maakten de afweging: repareren of een nieuwe-tweedehands? We kozen voor het eerste en een paar dagen konden we de auto weer ophalen. En het was mooi weer: middagje vrij en even een ritje maken! Mooi hè? Het voelt alsof we ons rode modelletje weer terug hebben na hem bijna kwijt te zijn geweest. En hij rijdt weer heerlijk!

fv
En je komt altijd wel wat tegen als je een ritje maakt. Je moet er natuurlijk wel een beetje naar zoeken, maar toch… Kijk nou hoe leuk: die zeeman en die danseres in het bos! Het was ook wel echt weer om te dansen!

Tapisserie Spaanse danseres
Ik zet m’n danseresje in m’n shopje. Daar heeft er al eens eerder ééntje staan dansen, en die stoere zeeman is ook een oude bekende. Tja, we kunnen er de auto-reparatie-kosten niet van betalen, van mijn handeltje, maar het is wèl een leuke hobby! Lekker rijden met het auto’tje en dan leuke dingen tegenkomen. En een beetje dromen om er nog eens rijk van te worden….

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oefenen (in nuancering)

Oude oefensokken breien
Alles werd vroeger eerst goed geoefend om de technieken grondig te leren. Kinderen breiden oefensokken en de moeilijke steken en mazen werden in accentkleur gebreid. Dit zijn oude oefensokken en oefenlapjes van misschien wel honderd jaar oud. Ik had ze vorige week mee naar de markt maar ze bleven onder de kraam liggen want het was al vol genoeg. Mijn blog is ook een soort ‘kraam’ dus nu laat ik ze hier maar zien.

Wat een goed idee eigenlijk om vaardigheden eerst grondig aan te leren en te oefenen voordat je met het serieuze werk bezig gaat. Alleen kan dat niet voor alles: er zijn toch ook nog veel dingen in het leven die je niet hebt geleerd of geoefend en waar je ineens voor staat. Help, hoe moet ik dat nu aanpakken?
Maar gelukkig valt er ook nog wel eens wat te schipperen en is niet alles zwart-wit. Onderstaande foto is een toevallige bewerking: ik drukte op een knopje en ineens zag het er zo uit. Maar al te zwart-wit, nee, dat is niet zo mooi. Dan is de nuancering weg.

Nuanceren moet je trouwens ook oefenen….

oude oefenlapjes breien

Lees reacties (2) of geef een reactie

Joegoslavisch borduren

Joegoslavisch borduren
’s Morgens vroeg loop ik altijd even met m’n man mee naar de schuur waar hij z’n fiets pakt om naar z’n werk te gaan. En op dagen zoals vandaag dan vòel je de ochtend in dat korte loopje door de tuin. Alles zingt en bloeit en straalt en véél te gauw ben ik weer terug bij de keukendeur. Weer naar binnen gaan? Kan ik het nog niet even rekken? Ik geef de planten water maar nòg heb ik geen zin om naar binnen te gaan. Dat heerlijke uurtje ’s morgens vroeg, als de tuinmannen en de klusjesmannen van de hele buurt nog even niet aanwezig zijn. Als het nog even stil is. Weet je wat? Ik ga naar binnen, zet een kopje koffie (best wel gek, zo ’s morgens vroeg), pak een tuinstoel, en nog één om m’n been op te leggen, en ga een uurtje borduren. Het werk wacht wel…

Middenop de foto m’n nieuwe borduurwerkje. Na diverse borduurwerkjes in zwart (die gebruikte ik voor m’n visitekaartjes) wil ik nu wat met rood en zwart. Dit werd en wordt veel in Oost Europa gedaan. De term “Oekraïens borduren” is nu weer in opkomst, maar Joegoslavisch en Roemeens borduurwerk lijkt er veel op. Het boek “Joegoslavisch borduren” van Hilda Ritter is een aanrader. Deze vrouw was één van de eersten (ik meen in de dertiger jaren al) die de rijke schat van deze patronen in kaart bracht. Geen zin om het nu verder na te zoeken, want ik wil weer naar buiten! In de shop vind je wel meer informatie over dit boek uit de Ariadne handwerkbibliotheek en hier en hier blogde ik er al eens eerder over.

Lees reactie (1) of geef een reactie

(Balen van) bijen-breien en bijen-borduren

landgoed Verhildersum
Drie dagen geleden stond ik op dit idyllische plekje op een textielmarkt. Deze foto is genomen vanaf de tent waarin de markt werd gehouden. Af en toe liep ik even naar buiten om m’n oren wat rust te geven want door de wind klapperde de tent nogal. Heerlijk om even in het groene gras bij te komen. En met m’n zoon te bellen, die vanuit Afrika mij een fijne moederdag wilde wensen. Ik genoot van het borduurpatroon bijwarme weer en de contacten en de bijzondere dag. En van de ruimte om me heen. Je zou toch denken dat er meer dan genoeg ruimte was daar, maar ik had helaas precies het éne plekje uitgekozen om te zitten waar ik dat beter niet had kunnen doen. Precies op een plekje waar al een bij zat…

De rest van de dag was helaas afzien voor mij. Eerst wilde ik het niet toegeven, en gaf ook een positief verslag op m’n blog. Maar ik heb nu al drie dagen een opgezet been, het doet pijn bij het lopen en het wordt alsmaar erger. Niks wat ik erop smeer lijkt te helpen. Een allergische reactie? Nu ga ik eerst maar naar de dokter. Ik voel me er naar van en heb nergens zin in. Bij het opruimen van m’n spullen kwam ik het boekje “Bijzondere breiprojecten” tegen. Dat hadden verschillende mensen op de kraam nog doorgebladerd. Nu mogen jullie het wel kopen: ik báál van bijen!

v

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude borduurpatronen

Borduurpatronen
“Oude borduurpatronen” heb ik boven dit blogje geschreven. Maar ach, wat heet ‘oud’? Er worden veel mooie nieuwe borduurpatronen uitgegeven, maar de ‘oude’ zijn ook nog steeds mooi. Belangrijker dan de ouderdom van een patroon is het donderwerp. Het valt me op dat er soms lang gezocht wordt naar één bepaald patroon. Dus als je op zoek bent naar een borduurpatroon voor groenten, honing, acapanthus (afrikaanse lelie), of misschien een paar treffend-weergegeven kannen, dan zijn dit mooie patronen. Ik had ze vorige week al in m’n shop gezet en daar vind je ze bij de categorie ‘patronen’. Je kunt ook altijd op een link drukken in dit stukje tekst. Ik kwam er weer achter dat mensen die m’n stukjes lezen dat niet altijd doorhebben, dus dat moet ik nog eens wat prominenter aangeven. Dus voor de duidelijkheid: zoek je een patroon voor (bij-voorbeeld) wat margrieten: druk op de link en je bent gelijk bij dat artikel in m’n shop. Vooral die margrieten zijn wel leuk…  Nadeel is wel dat er dan weer bijen op afkomen…..

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zelf wandkleden maken

Twee oude wandlapjes
Op allerlei manieren werden er vroeger kleine wand-versieringen gemaakt. Meestal werd een dikkere katoenen Cursusmap zelf wandkleden makenstof als ondergrond gebruikt en daarop werd geappliceerd en geborduurd. Het maken van wandkleden is nu ook weer in de aandacht. Verschillende keren verkocht ik het boek Wandkleden maken (uit de serie Ariadne handwerkbibliotheek, geschreven door Henriette Beukers). Dit is een leuk boek met ideeën die tòen eigentijds waren en nu retro en daarom ook weer ‘eigen tijds’. De boeken uit deze handwerkbibliotheek heb ik graag op voorraad en ik heb er nu ook nog weer een paar voor andere liefhebbers.

Er was in die vorige ‘wandkleden-tijd’ ook een uitgave van de Gezellig-thuis-club: Zelf wandkleden maken. Dit is een ringbandmap met volop ideeën en beschrijvingen voor vrije expressie. Dat is wel raar eigenlijk: als de expressie ‘vrij’ is, waarom heb je er dan nog een boek bij nodig? Toch werkt het vaak wèl zo: technieken en vormgeving zijn óók onderdeel van de tijd, en ook al ben je nòg zo vrij, een beetje instructie en wat voorbeelden helpen wel. Leuke boeken dus!
(de onderste foto laat wat spulletjes zien die ik meenam naar m’n marktkraam.)

Oude handwerken

Laat wat van je horen en geef een reactie

Textieldagen in Groningen

w
Ik hou van wijdsheid! Zoals op het laatste stukje land bij Noordpolderzijl, ’s morgens vroeg op een warme dag in mei.
En ik hou van heel veel spulletjes! Zoals op de textielmarkt van Verhildersum.
En ik heb ook genoten van allebei achter elkaar! Het waren prachtige dagen.

Kraam met handwerk op-textielmarkt

Lees reacties (4) of geef een reactie

Oude dekens en stof

Kleden
Aan de zijkant van de kraam had ik m’n oude dekens opgehangen. Daar kreeg ik ook leuke reacties op, van mensen die ze nog van vroeger herkenden. “Ze kriebelden nogal” zei iemand. Eén deken werd er verkocht, aan iemand die net een oud huis heeft gekocht wat ze wil inrichten in oude-stijl en daar hoort dan ook zo’n deken bij. De achterkant van die deken had ik net thuis nog gebruikt om er wat handwerk op te leggen: zo’n mooie rode achterkant doet het wel goed.
Aan het eind van de eerste verkoopdag zag ik dat andere kraamhouders hun handel afdekten met een groot kleed, en keek ik om me heen of ik ook nog wat had. Ja, daar kon ik die grote lap stof wel voor gebruiken. Zo kon ik er ook gelijk een foto van maken om te laten zien hoe groot deze stof is. Het is twaalf meter oude chintz-achtige stof, en die zet ik nu ook gelijk in m’n (digitale) shop.

k

Lees reactie (1) of geef een reactie

Groninger gastvrijheid

f
De hele dag op een markt staan, en dan ’s avonds gastvrij onthaald worden in één van die mooie grote oude huizen: een voorrecht!
Op de mooie zomerse zaterdagavond waren we met wat andere standhouders uitgenodigd door Bep Hoogerbrugge, die op een historisch plekje woont. In haar huis wordt heel veel gehandwerkt, en er was veel om samen over te praten. Ervaringen uitwisselen, elkaar ontmoeten. Voor mij was dit een bijzonder onderdeel van het weekend in Groningen: genieten van saamhorigheid en gezelligheid. Er was ook een echtpaar uit het zuiden van het land en zo vormden we een onverwacht gezelschap. Waarbij de liefde voor textiel en handwerk samenbindend was. Ik vond het heel bijzonder!

fd

Laat wat van je horen en geef een reactie

Oude handwerkboeken doorbladeren

Handwerkboeken tweedehands
Op de kraam stond een grote doos, bekleed met een oud dekbed-overtrek en daarin stonden alle boeken. Eerst waren die nog enigszins geordend maar al gauw stond alles door elkaar. Mensen haalden er een boekje uit, keken erin, stopten het weer terug en liepen weer verder. Of ze rekenden het af, dat zie je natuurlijk het liefst als je achter zo’n kraam staat. Het is nogal leerzaam om een paar dagen achter zo’n Boekje Wir lernen stickenkraam te staan en de mensen op anderhalve meter afstand gade te slaan. Wat pakt iemand uit de doos? Wat bladeren ze door? Wanneer zetten ze het terug? Wanneer is het juiste moment om nog wat toelichting te geven? Over de meeste boeken kan ik inmiddels wel wat vertellen. “Dat boek van Cecile Dreesmann, ja, zij was een dochter van de V&D-familie. En ze heeft héél mooi de borduurgeschiedenis beschreven, echt een mooi boek hoor!” Bij sommige mensen zeg ik niks, wacht het rustig af. Dat wijst zich allemaal vanzelf want iedereen heeft haar eigen ‘uitstraling’. Maar ik kreeg ook vaak vragen. Of ik nog wat weefboeken heb. Of ik misschien nog een oud naaiboekje heb. En een boekje waarin de kabelsteek wordt uitgelegd. Zo kwam ik heel wat te weten over waar vraag naar is.
Er was één boekje in m’n voorraad wat door veel mensen ter hand werd genomen en doorgebladerd. Ze vonden het een mooi boekje, maar toch een beetje te duur. Tja, zeldzaam exemplaar hè? Het is een oud Duits boekje, wat net zo’n tijdsbeeld geeft als de oude Nederlandse boekjes uit die tijd. Wir lernen sticken. Ik heb net nog wat pagina’s gefotografeerd en die vind je in de galerij van m’n shop. Want het is toch wel veel fijner als je eerst een boekje even kunt doorbladeren. Dat kan op een kraam, maar digitaal is het ook fijn als je eerst een ‘beeld’ kunt krijgen van de inhoud van een boekje. De komende tijd hoop ik ook van de boeken waarbij ik dat nog niet had gedaan, nog wat pagina’s te fotograferen en in de galerij bij dat bepaalde boek te plaatsen. Voor het doorblader-gevoel.

Laat wat van je horen en geef een reactie

Zonnig weekend in Groningen

v
We waren een weekend in Noord Groningen en het was bijzonder mooi! Op landgoed Verhildersum werden twee Textieldagen gehouden, wat inhield dat we met een aantal standhouders in een grote tent onze textiel-waren hadden uitgestald. Op zaterdag ging dat allemaal prima, en met veel voldoening lieten we aan het eind van de middag onze kramen in de tent achter en gingen naar onze logeeradressen. Op zondagochtend zou de markt pas om half 11 beginnen, dus ruimschoots de tijd om nog wat in het Groningerland rond te rijden. Het is zo’n prachtig landschap! We reden langs dit plekje bij Rottum. Nog maar een week geleden liepen we in onze winterjassen en nu konden we ’s ochtends vroeg al in de noordelijke provincie in luchtige zomerkleding genieten van het frisse windje. Op dit plekje wilde ik even een foto maken, want hier komen quilt-liefhebbers straks ook langs tijdens het komende Quiltfestival. Maar ik had verder niks in de auto om over het hek te hangen, want alles lag al in de tent. Wat een rust gaf dat: je marktkraam staat klaar, en je hebt nog een paar uur de tijd om lekker rond te rijden. Het enige wat ik bij me had was m’n stola, dus die kon wel even over het hek.

w
En hier aan het uiteinde van Nederland: bij Noordpolderzijl. Altijd al eens heen willen gaan, en nu kon het. Een aanrader, als je in de buurt bent. Zo mooi daar! Het droeg zeer bij aan het gevoel dat we even weggevlogen waren!

b
In deze tent stonden we met onze marktkramen. Op zaterdag was het goed te doen, maar zondag was de wind opgestoken. Het klapperde en klepperde en knetterde en knalde. Ik kon het helaas niet de hele dag in de tent uithouden vanwege het lawaai, dus ik liep af en toe naar buiten om m’n oren weer even rust te geven.

gehaakt-kleedje
Naast onze kraam was een kraam met demonstratie van Staphorster stipwerk, wat mooi was om te zien. Het gezellige van die dagen is dat je ook telkens praatjes maakt met bezoekers en andere standhouders. Ik nam een foto van één van m’n kleedjes bij de kraam van m’n buurman. Foto’s van m’n eigen kraam volgen later nog. Nu eerst alles weer opruimen. Wilde even wat van me laten horen.

vf
Fantastische koffie-plekjes in noord-Groningen!

Lees reacties (4) of geef een reactie

De achterkant van het borduurwerk

Achterkant borduurwerk Nachtwacht
Ook van het meest beroemde schilderij van Nederland is een borduurwerk gemaakt. En dat borduurwerk staat ook in mijn shop, dus ik kon een foto van de achterkant maken. Vorige week werden bij mij drie borduurwerken besteld die nodig waren voor een reportage van een nieuwe tentoonstelling in De Fundatie. Deze zijn waarschijnlijk te zien zijn in een uitzending van Kunstuur, op de avond van vandaag,  8 mei om 17.40 uur op NPO2.

(Ik ga zelf niet kijken want ik ben vandaag in Groningen, maar dan hoor ik van jullie misschien wel of het een informatieve uitzending was)

Lees reacties (4) of geef een reactie

Kleur en fleur op een dag als vandaag

Patchwork met bloesem
Een dag voor kleur en fleur!
Het leuke van bezig zijn met handwerk is: je kunt restjes en lapjes en strookjes en lintjes en kantjes en bandjes en draadjes en friemeltjes altijd weer in een andere context zetten.
Vandaag sta ik met m’n handeltje op een textielmarkt in Verhildersum. Misschien zie ik daar nog sommigen van mijn bloglezeressen?
Ik hoop dat ik op die markt mensen ook op ideeën kan brengen van oud handwerk in nieuwe context. Zoals de bloemetjes van een oud en verleten kleedje. Die knipte ik uit en met een passe-partout eromheen lijken komen ze weer mooi tot hun recht.
Het patchwork hierboven maakte ik een aantal jaar geleden, waarbij ik alleen maar hele kleine restjes wilde gebruiken. Dat geeft voldoening.
Maar niet alleen kleine restjes zijn leuk: al dat oude handwerk heeft charme en aantrekkingskracht. Vandaag te zien in Leens!

Hele fijne dag gewenst!

Kaartjes met geborduurde bloemetjes

Lees reactie (1) of geef een reactie

Textieldagen Verhildersum

Knipsel
Het is prachtig weer, en textiel-liefhebbers die zin hebben in een ritje naar het hoge noorden, worden van harte uitgenodigd om naar de Textieldagen van Verhildersum te komen. Verhildersum is een landgoed in de plaats Leens, in de provincie Groningen.
Ik vul dit jaar ook een marktkraam. Ik heb een auto volgeladen en heb straks vier meter ruimte om alles op neer te leggen. Ik zou het natuurlijk fantastisch vinden als ik nog wat bloglezeressen ga ontmoeten!
De Borg, het Koetshuis en een museumwinkel zijn te bezichtigen, en er is een speciale expositie over Groninger dracht.
Verder zijn er heel veel leuke kramen, bijvoorbeeld met sokken, stropdassen, handgemaakt textiel uit Azië, haakwerk voor de grootste gehaakte deken, textiel uit Azië etc. Er is ook een eerste hulp bij handwerken: daar kun je je vragen op handwerk-gebied voorleggen aan Bep en Jeanny en als je advies van hèn krijgt dan weet je zeker dat je weer verder kunt, want zij zijn deskundigen in optima forma.
Maar liever niet al je geld besteden bij al die leuke kramen: ook nog wat boekjes bij mij kopen. Want m’n auto zit nu bomvol en die moet straks wel een beetje leger weer naar huis. Wie weet tot ziens op zaterdag 7 of zondag 8 mei!
Heerlijk: op naar het hoge noorden voor een paar mooie dagen!

Laat wat van je horen en geef een reactie

Giro d’ Italia: ronde van Italië van start in Apeldoorn

Paraplu's

Het is een vrolijke boel hier in de stad waar ik woon. De kleuren van de Italiaanse vlag zijn op allerlei manieren Italiaanse handwerkencyclopedieterug te zien. Zoals in de paraplu’s tegen een strakblauwe lucht. Hele gebouwen zijn roze geverfd vanwege de start van een internationale wielerronde. Op dit moment vindt de presentatie van de ploegen plaats op het stadhuis. Daar zijn een heleboel mensen bij en die zullen mij vast niet missen. Bovendien werd er opgeroepen om vooral nìet meer te komen, want het plein is vol. Als je net als ik meer van handwerken als van de wielersport houdt, dan heb ik nog iets heel moois om aan te prijzen: een Italiaanse handwerk-encyclopedie. In de ronde van Italië en in al die andere hardloop- en hardfiets-wedstrijden gaat het meestal om minuten en seconden en zelfs frakties van seconden of je wint of niet. Maar in die goede oude handwerk-encyclopedieën keken ze niet zo nauw: ze vergaten zelfs om het jáártal in zo’n bijzonder boek te vermelden. Ik vermoed dat het een boek is wat is uitgegeven rond 1930 en àl die authentieke en mooie en technisch en esthetisch sterk ontwikkelde technieken staan erin. Oók mooi!

Ik vind het een grappig idee: morgen rijden die wielrenners bijna langs mijn huis. En ze weten lekker niet dat ik één van de mooiste handwerk-encyclopedieën in m’n shop heb staan. Zij en ik zijn gewoon met heel andere dingen bezig en dat vind ik gewoon grappig.

sroze fietsen

Laat wat van je horen en geef een reactie

5 mei en hemelvaartdag tegelijk

Borduurwerk voor 5 mei
Bevrijdingsdag.
Dit borduurwerkje heb ik gekregen van iemand uit het noorden van het land. Ik vind het heel mooi en laat het graag vandaag zien. Het is ongeveer honderd jaar oud.Nijntje op de fiets

Vrije dag.
Hier staat alles in het teken van sport en spektakel, maar veel mensen zullen zich vandaag ook wat minder uitbundig inspannen op de fiets. Nijntje op de fiets geeft het voorbeeld.

Hemelvaartsdag.
Voor mijn raam staat een kleine kastanjeboom en ieder jaar is er het boeiende stadium waarin de bladeren zich ontvouwen en dan kijk ik er elke dag naar. Vlak voordat de bladeren zich helemaal uitstrekken gaan ze eerst ‘dansen’. Dit deden ze gisteravond, toen ik de foto nam net na de 2 minuten stilte. De bladeren lijken de hemel in te dansen.

Dansende bladeren van kastanjeboom

 

Laat wat van je horen en geef een reactie

Lied van de Nationale Feestrok

Nationale feestrokken in museum
Na de oorlog nam een Amsterdamse verzetsvrouw (Mies Boissevain) het initiatief tot het maken van feestrokken. Vele vrouwen volgden de richtlijnen op en maakten van de schaarse restjes stof een rok, die ze konden dragen bij de herdenking op 5 mei en op andere gelegenheden. Het maken van de rokken hielp bij het verwerken van het oorlogsleed, het gaf herinneringen een plek, en het dragen van de rokken vergrootte het gemeenschapsgevoel. In musea worden de rokken soms nog tentoongesteld, zoals in het Bevrijdingsmuseum in Aalten, waar ik deze foto maakte.
Ik schreef al eerder over deze rokken, maar vandaag ook de tekst van het lied wat hierbij hoort. Het Lied van de Nationale Feestrok. De tekst en melodie zijn van Elisabeth van Maasdijk.

Vlecht in Uw rok het patroon van uw levenFoto feestrok op boekje n.a.v. vijftig jaar bevrijding
Vrouwen en meisjes van dorp en van stad.
Lichtend symbool van het vrouwelijk streven,
Draagt het verheugd, als de bloem draagt haar blad.

Eenheid in veelheid van lijnen en kleuren,
Vormt met uw rok, het saamhorig verband,
In het geheel van historisch gebeuren,
Tooit het ontwerp met Uw hart en Uw hand.

Stempelt Uw rok met het merk Uwer dagen,
Voert dat wat Was en wat Is in Uw vaan.
Heden-Verleden, blijmoedig gedragen,
Sierre Uw kleed, Uw gezin, Uw bestaan.

Laat wat van je horen en geef een reactie